Pl europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny



Pobieranie 17.01 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar17.01 Kb.

PL


Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny





INT/725

Tajemnice handlowe



148. posiedzenie, 11 marca 2014 r.

Sekcja Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji
POPRAWKA 1
zgłoszona przez Edouarda DE LAMAZE
Dot.: Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic handlowych) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem

COM(2013) 813 final – 2013/0402 (COD)


Sygn.: Projekt opinii EESC-2013-08066-00-00-PA-TRA – 2013/0402 (COD)



a) Nowy punkt 4.8


EKES zwraca uwagę na fakt, że coraz większe zaostrzenie wymogów sprawozdawczości, zwłaszcza wobec spółek giełdowych, zagraża tajemnicy handlowej. Informacje zawarte w tych sprawozdaniach stają się de facto publicznie dostępne dla wszystkich inwestorów, którzy mogą się okazać lub stać konkurentami.
Chociaż w omawianym wniosku dotyczącym dyrektywy wyraża się zaniepokojenie ryzykiem ujawnienia tajemnicy handlowej w związku z korzystaniem z prawa do informacji i konsultacji przysługującego przedstawicielom pracowników, w przypadku, który jest uznany za zgodny z prawem na mocy art. 4, takiej obawy nie wzbudza ryzyko związane z wykonywaniem obowiązków sprawozdawczych przez członków zarządu lub rady nadzorczej spółek giełdowych. Mogą oni jednak znaleźć się w delikatnej sytuacji wobec swych mocodawców – akcjonariuszy, jeżeli ujawnienie informacji w ramach obowiązków sprawozdawczych, wykorzystane przez konkurenta, doprowadzi do spadku cen akcji spółki. EKES uważa, że w omawianym wniosku dotyczącym dyrektywy trzeba również uwzględnić tę sytuację (zob. uwagi szczegółowe).
Uzasadnienie
Zarządy lub rady nadzorcze mają nieograniczony dostęp do wszystkich informacji na temat przedsiębiorstwa. Dyrektorzy wykonawczy informują je regularnie o działalności: wprowadzaniu nowych produktów, napotkanych trudnościach (por. Europejski Koncern Lotniczo-Rakietowy i Obronny / Airbus), marżach, zagrożeniach (środowiskowych, ludzkich, finansowych). Informacje te mają poufny charakter, jeżeli tak przedstawione zostają przez przewodniczącego rady (kodeks handlowy). Mogą mieć również dużą wartość dla konkurentów.
Jednocześnie wymogi sprawozdawcze, szczególnie dla spółek giełdowych, nieustannie rosną: obowiązki związane z MSSF, sprawozdanie dotyczące zarządzania ryzykiem, coraz więcej informacji pozafinansowych (zwłaszcza w związku ze społeczną i środowiskową odpowiedzialnością przedsiębiorstw), informacje na temat kryteriów uzyskiwania zmiennego wynagrodzenia przez kluczowy personel kierowniczy itd. Informacje te zawarte są w dokumentach dostępnych dla wszystkich inwestorów, których część stanowią lub mogą stanowić konkurenci dążący do ich uzyskania.

W pewnych sektorach działalności dostęp do informacji może być bardzo nierówny. Na przykład we Francji Carrefour publikuje wiele informacji (jako spółka giełdowa), a Auchan – który jest jego bezpośrednim konkurentem nienotowanym na giełdzie – nic nie publikuje. Istnieje wiele przykładów tego rodzaju, zarówno krajowych, jak i transgranicznych.


Możliwe jest zatem, że pewnego dnia akcjonariusz lub grupa akcjonariuszy zarzuci dyrektorowi generalnemu, prezesowi czy zarządowi, który zatwierdza sprawozdanie finansowe i raport prezesa, ujawnienie tajemnicy handlowej w jednym ze sprawozdań (w tym wypadku nie chodzi o ujawnienie informacji wewnętrznych, gdyż zarząd wywiązuje się jedynie ze swoich zobowiązań ustawowych lub wykonawczych) podanych do publicznej wiadomości i że konkurent skorzystał z tych informacji, opracowując konkurencyjny produkt / strategię, co spowodowało spadek cen akcji.
Czy nie należy zatem zwrócić uwagi Komisji na ten fakt, tak by został on uwzględniony w art. 4 wniosku dotyczącego dyrektywy? Widać, że kwestię tę przywołano w odniesieniu do przedstawicieli pracowników (art. 4 ust. 1 lit. c) i ust. 2 lit. c)), lecz nie w odniesieniu do dyrektorów wykonawczych, którzy mogą się znaleźć w delikatnej sytuacji wobec swych mocodawców – akcjonariuszy.
b) Nowy punkt 5.12
EKES proponuje uzupełnienie wykazu zawartego w art. 4 ust. 1 o stwierdzenie, że „pozyskanie tajemnicy handlowej uznaje się za zgodne z prawem, gdy pozyskano ją w jeden z następujących sposobów:
e) wykonanie obowiązków sprawozdawczości spoczywających na członkach zarządu lub rady nadzorczej spółek giełdowych”.
Jednocześnie EKES proponuje uzupełnienie wykazu zawartego w art. 4 ust. 2 o stwierdzenie, że „państwa członkowskie uniemożliwiają korzystanie ze środków, procedur i środków zaradczych przewidzianych w niniejszej dyrektywie, w sytuacji gdy domniemanego pozyskania, wykorzystania lub ujawnienia tajemnicy handlowej dokonano w jednym z następujących przypadków:
f) w celu ujawnienia tajemnicy handlowej w ramach wykonywania obowiązków sprawozdawczości przez członków zarządu lub rady nadzorczej spółek giełdowych”.
Uzasadnienie
Powyższa propozycja wynika z uwagi EKES-u zawartej w nowym punkcie 4.8 przedstawionym powyżej.
_____________

INT/725 - EESC-2013-08066-01-00-AMS-TRA - 2013/0402 (COD) FR – MC(MPS)/mw …/…


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna