Plan Gospodarki Odpadami Dla powiatu mławskiego na lata 2008-2011 z uwzględnieniem lat 2012-2015



Pobieranie 2.13 Mb.
Strona4/34
Data02.05.2016
Rozmiar2.13 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   34

3. Charakterystyka Powiatu

3.1. POŁOŻENIE GEOGRAFICZNE I ADMINISTRACYJNE


Powiat mławski położony jest w północno - zachodniej części Województwa Mazowieckiego, pomiędzy 20º 02‘ a 20º 44‘ długości geograficznej wschodniej i 52º 50‘, a 53º 16‘ szerokości geograficznej północnej. Graniczy on z następującymi jednostkami administracyjnymi:


  • od północy z Województwem Warmińsko-Mazurskim, z powiatami: dziadowskim i nidzickim,

  • od zachodu z powiatem żuromińskim,

  • od wschodu z powiatem przasnyskim i ciechanowskim,

  • od południa z powiatem ciechanowskim i płońskim.

Długość granic powiatu wynosi około 207,5 km, w tym z powiatem:



  • działdowskim – 31,5 km

  • nidzickim – 23,5 km

  • przasnyskim – 30,5 km

  • ciechanowskim – 57,5 km

  • płońskim – 13,0 km

  • żuromińskim – 51,5 km.

W skład powiatu powiat wchodzi 10 gmin:



  • miejska: Mława,

  • wiejskie: Dzierzgowo, Lipowiec Kościelny, Radzanów, Strzegowo, Stupsk, Szreńsk, Szydłowo, Wieczfnia Kościelna, Wiśniewo.



Rysunek 1. Położenie powiatu

Powiat mławski zajmuje powierzchnię 118 185 ha i liczy 73 294 mieszkańców - w tym 29 744 osób mieszka w mieście, a 43 550 osób na terenach wiejskich (według GUS, 2007 r.). Siedzibą powiatu jest miasto Mława, położone w odległości 120 km na północ od Warszawy.





Rysunek 2. Podział administracyjny powiatu (wg www.gminy.pl)

Tabela 1. Podział powierzchni i liczba mieszkańców powiatu w podziale na gminy

Gmina

Powierzchnia

Liczba mieszkańców

[ha]

[%] powierzchni powiatu

Powiat mławski

118 185

100

73 294

Mława

3480

3,1

29 648

Dzierzgowo

15063

12,7

3421

Lipowiec Kościelny

11447

9,7

5135

Radzanów

9886

8,4

3617

Strzegowo

21420

18,1

7889

Stupsk

11800

10,0

5007

Szreńsk

10938

9,2

4534

Szydłowo

12250

10,3

4569

Wieczfnia Kościelna

11973

10,1

4 222

Wiśniewo

9928

8,4

5 276

Źródło: GUS (http://www.stat.gov.pl)
Powiat mławski leży na przecięciu głównych szlaków komunikacyjnych – drogi krajowej nr 7: Warszawa - Gdańsk i wojewódzkich dróg o przebiegu wschód - zachód tj. Brodnica - Przasnysz, Rypin - Mława, Mława - Ciechanów.
Po względem geograficznym powiat mławski leży w obrębie makroregionu Nizina Północnomazowiecka, w podprowincji Niziny Mazowiecko-Podlaskie. W granicach powiatu znajdują się fragmenty mezoregionów: Wysoczyzny Ciechanowskiej, Równiny Raciąskiej i Wyniesienia .

3.2. GEOMORFOLOGIA i BUDOWA GEOLOGICZNA

Wyniesienie Mławskie to łagodnie pochylona w kierunku południowym wysoczyzna polodowcowa ukształtowana w wyniku procesów akumulacji glacjalnej podczas zaniku lądolodu stadiału północnomazowieckiego zlodowacenia środkowopolskiego (Warty). Deglacjacja lądolodu przebiegała tu przy utrudnionym odpływie wód roztopowych na południe, stąd materiał skalny zawarty w topniejącym lodowcu był akumulowany w większości na miejscu. Utworzyły się z niego liczne, bardzo różnej wielkości (o wysokości względnej do 20 - 30 m) wypukłe formy takie jak moreny czołowe uformowane w równoleżnikowe ciągi oraz kemy i ozy. Teren części powiatu jest pagórkowaty, a wzgórza morenowe osiągają wysokości 130-200 m n.p.m.


Pomiędzy wyniesieniami rozciągają się rozległe, płaskie, najczęściej podmokłe zagłębienia wytopiskowe. Rzeźba glacjalna Wyniesienia odznacza się dość znacznym zróżnicowaniem geomorfologicznym i wysokościowym czym wyraźnie kontrastuje z rzeźbą płaskiej, sandrowej Równiny Raciążskiej rozciągającej się na południowy-zachód od miasta Mława.
Część obszaru powiatu znajdująca się w dolinach rzek jest nisko położona (ok. 115 m n.p.m.).

Równina Raciążska . jest przeważnie monotonna, a różnice wysokości względnej nie przekraczają 3 m. Wysokości bezwzględne kształtują się poniżej 130 m n.p.m.


Obszar Wysoczyzny Ciechanowskiej jest równinny, o wysokościach rzędu 135-155 m n.p.m. i deniwelacjach zaledwie kilkumetrowych. Niewielkie nieliczne wzgórza przekraczają wysokości 170 m n.p.m.
Pod względem budowy geologicznej obszar powiatu znajduje się w południowo-zachodniej części wyniesienia mazurskiego, obejmującego ciechanowską strefę fałdową. Strop prekambryjskich skał krystalicznych zapadających w kierunku południowo-zachodnim znajduje się na głębokości 3000-3400 m. Zalegające wyżej utwory permu (głównie ewaporaty, dolomity i wapienie) o miąższości około 300 m przykryte są przez osady triasowe. Trias dolny i górny o łącznej miąższości około 600 m reprezentują głównie utwory lądowe - osady piaszczyste oraz piaszczysto-ilaste przedzielone cienką, około 50 m miąższości, serią dolomitowo wapienną triasu środkowego. Powyżej osadów triasowych zalega gruba około 1000 m seria osadów jurajskich. Utwory jury dolnej i środkowej o miąższości około 400 m wykształcone są w facji piaszczysto-ilasto-mułkowej i węglanowo-ilasto-piaszczystej. Osady jury górnej tworzą gruby około 600 m kompleks wapienno-marglisty przykryty piaskowcami i mułowcami kredy dolnej. Nad tymi ostatnimi zalegają utwory węglanowe kredy górnej, których miąższość dochodzi do 800 m. Strop utworów mezozoicznych znajduje się na głębokości około 250 m.
Osady trzeciorzędowe rozpoczynają piaskowce margliste i glaukonitowe paleocenu Podścielają one leżący zwartą pokrywą, mułkowo-ilasto-piaszczysty kompleks oligoceński, nad którym zalega kilkudziesięciometrowa warstwa mioceńskich mułków, iłów i piasków z wkładkami węgla brunatnego. Profil trzeciorzędowy kończą pstre iły i mułki pliocenu przewarstwione drobnoziarnistymi piaskami o bardzo zmiennej miąższości. W rejonach znacznych obniżeń stropu trzeciorzędu oraz w dolinie kopalnej Wkry utwory te nie występują.
Deniwelacje stropu utworów trzeciorzędowych powstałe na skutek działalności erozyjnej, neotektonicznej oraz zaburzeń glacitektonicznych powodują duże zróżnicowanie miąższości utworów czwartorzędowych.
Najstarszymi osadami czwartorzędu są gliny zwałowe i piaszczyste utwory fluwioglacjalne i zastoiskowe zlodowaceń południowopolskich. Wypełniają one obniżenia w stropowych warstwach trzeciorzędu. W najniższych partiach glin zwałowych tych zlodowaceń występują liczne przewarstwienia pstrych iłów mioceńskich co wskazuje na zaburzenia, jakie spowodował wśród tych osadów lądolód.
Osady zlodowaceń środkowopolskich pokrywają prawie całą powierzchnię powiatu. Miąższość tych osadów wzrasta z południowego wschodu ku północnemu zachodowi. Są to głównie osady dwóch stadiałów: mazowiecko-podlaskiego i północnomazowieckiego. Utwory stadiału mazowiecko-podlaskiego znamy tylko z wierceń, nie odsłaniają się one na powierzchni. Są to występujące powszechnie gliny zwałowe o miąższościach 20-30 m, natomiast piaski i żwiry wodnolodowcowe tego stadiału rzadko tworzą zwartą pokrywę o dużym rozprzestrzenieniu, występują przeważnie w formie mniejszych i większych soczew o miąższości od kilku do 30 m.
Na powierzchni występują głównie osady stadiału północnomazowieckiego. Są to dwa poziomy glin zwałowych rozdzielone utworami wodnolodowcowymi i zastoiskowymi. Wschodnią część powiatu pokrywają głównie piaski i żwiry sandrowe z dużymi płatami glin zwałowych. Te ostatnie ciągną się szerokim pasem od Strzegowa do Ciechanowa. Natomiast w południowo-zachodniej części powiatu w przewadze występują gliny zwałowe. Utwory zastoiskowe (iły, mułki i piaski) na większych przestrzeniach odsłaniają się na wschód od Strzegowa.

Rysunek 3. Położenie powiatu na tle szkicu geologicznego regionu wg E. Rühle (1986)

Czwartorzęd: holocen: 1 - mady, iły, piaski ze żwirami akumulacji rzecznej i jeziornej , 2 - piaski eoliczne

plejstocen: 3 - piaski miejscami ze żwirami akumulacji rzecznej, 4 - piaski i żwiry rzecznolodowcowe zlodowaceń

północnopolskich, 5 - iły mułki i piaski akumulacji zastoiskowej, 6 - piaski i żwiry rzecznolodowcowe zlodowaceń

środkowopolskich, 7 - piaski i mułki akumulacji rzecznojeziornej, 8 -piaski i żwiry kemów, 9 - piaski i żwiry ozów,

10 - gliny zwałowe zlodowaceń środkowopolskich, 11 -piaski, żwiry, głazy i gliny zwietrzelinowe akumulacji czołolodowcowej


Wyższe wzniesienia morfologiczne to wzgórza moren czołowych zbudowane z: piasków, żwirów i głazów wymieszanych z pyłami i gliną. We wschodniej części powiatu występują zbudowane z piasków, żwirów i mułków wzgórza kemowe. Z okresem deglacjacji związane jest także tworzenie się mułków i piasków jeziornych w zbiornikach pochodzenia wytopiskowego. Najmłodszymi utworami zlodowaceń środkowopolskich są osady interglacjału emskiego: torfy, gytie i mułki występujące w obniżeniach bezodpływowych i budujące wyższe nadzalewowe tarasy akumulacyjne współczesnych dolin rzecznych.
Osady zlodowaceń północnopolskich na obszarze powiatu mają zasięg ograniczony do doliny Wkry i jej dopływów. Budują one niższe tarasy nadzalewowe współczesnych dolin rzecznych. W okresie trwającym od ustąpienia lodowca aż do holocenu na omawianym obszarze powstają osady eoliczne głównie w południowej części powiatu i pokrywy zwietrzelinowe glin zwałowych. Osady holocenu to mułki, piaski i żwiry rzecznych tarasów zalewowych oraz namuły, mułki, piaski i torfy wypełniające misy wytopiskowe oraz obniżenia w dolinach rzecznych. Miąższość osadów holoceńskich nie przekracza kilku metrów.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   34


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna