Plan ochrony dla rezerwatu przyrody „Kępa redłowska”



Pobieranie 3.19 Mb.
Strona33/41
Data28.04.2016
Rozmiar3.19 Mb.
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   ...   41

10. WALORY KRAJOBRAZOWE REZERWATU (Maciej Przewoźniak)


Stefan Żeromski napisał w 1920 r. o Kępie Redłowskiej: (...) Wiele podróżowałem po świecie, ale takiego pięknego zakątka, takiego połączenia morza, lasów i wzgórz nie widziałem nigdzie. Tu czuję się spokojny i szczęśliwy (...) (z listu do Bernarda Chrzanowskiego10, za Sikorą11 1978, s. 40).

Rezerwat „Kępa Redłowska” stanowi unikat krajobrazowy na polskim wybrzeżu Bałtyku. Porównywalny z nim jest tylko krajobraz nadmorski Wolińskiego Parku Narodowego, gdzie klif jest wprawdzie wyższy, ale nie ma tam „klasycznego” klifu obrywowego.

Krajobraz rezerwatu reprezentowany jest przez dwa, podstawowe typy:


  • przeważający powierzchniowo krajobraz kompleksu zalesionej wysoczyzny morenowej (fot. 3, 9, 21, 23-28, 30 i 36);

  • krajobraz stosunkowo wąskiej strefy brzegowej morza, z plażą, klifem i lasem nad jego krawędzią (fot. 45-59).

Krajobraz zalesionej wysoczyzny morenowej jest zbliżony charakterem do krajobrazu strefy krawędziowej Wysoczyzny Pojezierza Kaszubskiego, rozciągającej się od Gdańska po Wejherowo. Jest to krajobraz seminaturalny, którego podstawowe cechy wynikają z urozmaiconego ukształtowania terenu (deniwelacje do ok. 40 m) i z pokrycia w całości lasem, z dominacją gatunków liściastych w drzewostanie. Seminaturalność krajobrazu wynika z tego, że:

  • w lesie prowadzono w przeszłości działania gospodarcze, których efektem jest występowanie gatunków drzew obcych geograficznie i siedliskowo;

  • las pocięty jest gęstą siecią dróg i ścieżek, występują w nim także liczne wydepczyska i zaśmiecenia;

  • w lesie znajdują się liczne obiekty militarne z połowy XX w. (zob. rozdz. 9.) i pozostałości infrastruktury technicznej.

Krajobraz strefy brzegowej morza ma mieszany – naturalny i seminaturalny charakter. Krajobraz naturalny obejmuje odcinki strefy brzegowej z aktywnym klifem oraz odcinki z klifem ustabilizowanym w wyniku naturalnych procesów przyrodniczych. Krajobraz seminaturalny obejmuje odcinki strefy brzegowej z martwym klifem, ustabilizowanym w wyniku zastosowania opaski betonowej oraz z plażą nadbudowaną refulatem.

Dla przeciętnego odbiorcy przedstawione powyżej cechy krajobrazu seminaturalnego są w większości niezauważalne a krajobraz ma dla niego w całości charakter naturalny.

Krajobraz rezerwatu postrzegany może być w kilku, podstawowych skalach przestrzennych (zał. kartogr. 11):


  • w skali regionalnej wybrzeża południowo-zachodniej części Zatoki Gdańskiej (tylko z morza i w warunkach dobrej widoczności);

  • w skali subregionalnej miasta od strony lądu jako zalesiona kępa, urozmaicająca fizjonomię Gdyni (różne zakresy widoczności w zależności od miejsca obserwacji, przede wszystkim z wysokich budynków, w tym już niedługo z tarasu widokowego najwyższego budynku w Gdyni – „Sea Towers” i z punktów widokowych, jak z wież widokowych na Górze Donas (duża odległość) i w Kolibkach; w mniejszym zakresie terytorialnym południowa część rezerwatu widoczna jest z niektórych miejsc Orłowa, a część północna z rejonu Polanki Redłowskiej);

  • w skali mikroregionalnej strefy brzegowej morza, z najpiękniejszym widokiem z mola w Orłowie (fot. 46) i z plaży na północ od mola na rejon Cypla Redłowskiego (fot. 45 i 47) oraz z mniej atrakcyjnymi widokami z krańca Bulwaru Nadmorskiego im. M. Nowowiejskiego i z końcowego odcinka Skweru Kościuszki, z możliwością zobaczenia całej strefy brzegowej tylko z morza (morze jako płaszczyzna ekspozycji widokowej rezerwatu);

  • w skali lokalnej strefy brzegowej morza (widoki z plaży na plażę i na klif w różnych jego postaciach (fot. 48, 51-59);

  • w skali lokalnej wnętrz krajobrazowych obszaru leśnego (wyróżniają się walorami estetycznymi kameralne wnętrza dolin rozcinających wysoczyznę – fot. 3).

Cały rezerwat można obserwować tylko z powietrza (zob. zał. kartogr. 2).

Odrębną grupę walorów krajobrazowych rezerwatu stanowią widoki z jego obszaru na otoczenie. Tworzą ją widoki:



  • z fragmentów górnej krawędzi klifu w kierunku morza, na pierwszym planie z „przepaścią” stoku klifu i z plażą (fot. 49) lub z lasem (fot. 60), w warunkach dobrej pogody widoczny jest Półwysep Helski (fot. 61) - w wielu miejscach widoki przesłania liściasty drzewostan, odsłaniają się one częściowo w okresie listopad – kwiecień;

  • z plaży na morze, z jej północnej części także na rejon Portu w Gdyni, z nową dominantą krajobrazową w postaci wieżowca „Sea Towers”, a z części południowej na rejon mola w Orłowie;

  • z leśnej granicy rezerwatu lokalnie na dolinę Kaczej i na Polankę Redłowską.

Krajobraz rezerwatu jest piękny we wszystkich porach roku, ale najpiękniejszy jest w czasie „złotej, polskiej jesieni”, gdy mieni się wszystkimi odcieniami żółci, brązu i pozostałościami zieleni. Od strony morza uroku dodaje zmienna faktura i kolorystyka wody.

Cypel Redłowski postrzegany od południa (z mola, z przystani rybackiej i z plaży „północnej” w Orłowie) stanowi „ikonę krajobrazową” Gdyni (fot. 45-47).


11. FORMY OCHRONY PRZYRODY W OTOCZENIU REZERWATU I JEGO POWIĄZANIA PRZYRODNICZE Z OTOCZENIEM

11.1. Formy ochrony przyrody w otoczeniu rezerwatu (Ewa Sawon)


W otoczeniu rezerwatu „Kępa Redłowska”, w odległości do 10 km, znajdują się następujące, utworzone i planowane formy ochrony przyrody w rozumieniu Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r., Nr 92, poz. 880 z późn. zm.) (rys. 11):

  • ustanowiony obszar Natura 2000 - obszar specjalnej ochrony ptaków „Zatoka Pucka” PLB 220009 – wschodnia granica rezerwatu przebiega brzegiem morza, który jest zarazem granicą obszaru Natura 2000;

  • rezerwaty przyrody:

      • „Łęg nad Swelinią” – minimalna odległość ok. 2,5 km w kierunku południowo-zachodnim;

      • „Kacze Łęgi” – minimalna odległość ok. 3,5 km w kierunku zachodnim;

      • „Zajęcze Wzgórze” – minimalna odległość ok. 5 km w kierunku południowym;

      • Źródliska w Dolinie Ewy” - minimalna odległość ok. 9 km w kierunku południowym;

      • Cisowa” - minimalna odległość ok. 10 km w kierunku północno-zachodnim;

  • Trójmiejski Park Krajobrazowy – minimalna odległość ok. 2 km w kierunku zachodnim, minimalna odległość od granicy otuliny parku ok. 1 km w kierunku południowo-zachodnim;

  • planowany i potencjalne12 obszary Natura 2000 – specjalne obszary ochrony siedlisk:

      • planowany obszar „Klify Orłowsko-Kolibkowskie” składający się z dwóch powierzchni – jedna obejmuje rezerwat a druga Klif Kolibkowski na południe od rezerwatu (wg propozycji organizacji pozarządowych potencjalny obszar Natura 2000 pod nazwą „Kępa Redłowska” miałby objąć tylko rezerwat);

      • planowany obszar „Zatoka Pucka i Półwysep Helski” PLH220032 – minimalna odległość ok. 6,5 km w kierunku północnym;

      • potencjalny obszar „Lasy Oliwsko-Sopockie” – w minimalnej odległości ok. 2 km w kierunku południowo-zachodnim;

      • potencjalny obszar „Lasy koło Wejherowa” – minimalna odległość ok. 8 km w kierunku północno-zachodnim;

  • użytki ekologiczne:

      • "Jar Swelini" (minimalna odległość ok. ok. 1,9 km);

      • "Wąwozy Grodowe" (ok. 3,1 km);

      • ."Jezioro Kackie" (ok. 3,7 km);

      • "Torfowy moczar" (ok. 7 km);

  • "Turzycowe błoto" (ok. 7,1 km);

  • "Długa łąka" (ok. 7,3 km);

  • „Staw na Dąbrowie" (ok. 7,3 km);

    • "Leśne bagno" (ok. 7,7 km);

    • „Bazyliowa łąka" (ok. 7,5 km);

  • „Bunkier w Oliwie” (ok. 8,5 km).
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   ...   41


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna