Plan ochrony dla rezerwatu przyrody „Kępa redłowska”



Pobieranie 3.19 Mb.
Strona38/41
Data28.04.2016
Rozmiar3.19 Mb.
1   ...   33   34   35   36   37   38   39   40   41

13.4. Działania ochronne w rezerwacie i zasady jego udostępniania


1. Działania z zakresu czynnej ochrony przyrody

Restytucja jarzębu szwedzkiego

Z ważniejszych składników środowiska przyrodniczego, istotnych dla dalszego istnienia wartości rezerwatu, na szczególną uwagę zasługuje podjęcie działań czynnej ochrony jarzębu szwedzkiego Sorbus intermedia. Jedyny, obecnie rosnący starszy, duży okaz jest aktualnie ograniczony w możliwości reprodukcji oraz ma utrudnione warunki bytowania, ze względu na konkurencję drzew otaczających, które zabierają dostęp światła temu światłolubnemu gatunkowi. Dla poprawy tych warunków, a dzięki temu wzmocnienie kondycji okazu, a zwłaszcza umożliwienie mu obfitszego owocowania (obecnie kwitnie i owocuje jedynie na szczycie korony), konieczne wydaje się prześwietlenie jego otoczenia. Zabieg ten, w niewielkim zakresie, był już przeprowadzony w przeszłości, w drugiej połowie lat 90. XX w., jako jeden z wyników praktycznych działań po opracowaniu poprzedniego planu ochrony rezerwatu (informacja ustna ówczesnego Miejskiego Ogrodnika Gdyni). Wskazane jest powtórzenie zabiegu, w zwiększonym nawet zakresie, w północnej części oddziału 19b, gdzie znajduje się omawiany osobnik jarzębu.

Najbujniejszy rozwój okazów jarzębu szwedzkiego na Kępie Redłowskiej przypada na lata, gdy odradzał się tu drzewostan, po wcześniejszym, całkowitym wylesieniu tego terenu (Mroczkiewicz 1925, Borowicz 1961). Narastające zacienienie, związane z rozwojem drzewostanów, stopniowo eliminowało okazy jarzębu, nie znoszącego stałego zacienienia. Nawet wiele siewek i podrostu, jakim udało się wykiełkować i przeżyć pierwszy, trudny okres życia, nie wytrzymywały nasilającego się zacienienia. W ten sposób zginęła grupa okazów samosiewu, jaki występował w okresie prac nad poprzednim planem ochrony rezerwatu (początek lat 90. XX w.), w pobliżu wymienianego wyżej, starego osobnika. Podrost buka, a zwłaszcza jaworu, które obsiały się w tym samym miejscu, w ciągu kilku lat wyeliminowały okazy jarzębu szwedzkiego. W związku z tym, wskazane może okazać się śledzenie rozwoju młodych osobników, rosnących głównie przy ścieżce, przy krawędzi klifu (obfity dostęp światła od strony klifu), oraz niewielkie oczyszczanie ich otoczenia (prześwietlanie), dla umożliwienia dalszego rozwoju (oddziały 17b, 19a, 20d, 20h lasów komunalnych m. Gdyni i oddział 17j lasów Skarbu Państwa). Bez działań czynnej ochrony jarząb szwedzki może nie przetrwać na Kępie Redłowskiej, przy postępującej naturalizacji i wzmacnianiu się drzewostanów.

Renaturalizacja runa leśnego

Kolejnym składnikiem środowiska przyrodniczego, który zasługuje na czynną ochronę, jest runo zbiorowisk leśnych, a zwłaszcza żyznej buczyny, kwaśnej dąbrowy, grądu i łęgu. Kwaśna buczyna, o ubogim runie i dzięki temu mniej wrażliwa na nasiloną penetrację i jego mechaniczne niszczenie, może być z tych działań wyłączona. Wygradzanie fragmentów lasu, eliminujące nadmierne przedeptanie oraz możliwość wjazdu rowerami, czy quadami, powinno pozwolić na regenerację runa. Jeżeli w międzyczasie nastąpi poprawa sytuacji, poprzez częściowe przynajmniej skanalizowanie nasilonego ruchu ludzi w rezerwacie, to rozgradzanie powierzchni ze wzmocnionym runem, być może pozwoli im na utrzymywanie się już dalej w lepszej kondycji.

Ponieważ zabiegi takie, ze względu na brak danych porównawczych, na obecnym etapie mają jedynie teoretycznie założone korzyści dla przyrody i muszą być eksperymentalnie sprawdzone. Trudno również przewidzieć, czy ogrodzenie takie w ogóle spełni swoją rolę, czy nie będzie zbyt szybko zniszczone. Należy ogrodzić (płoty typu pastwiskowego) początkowo trzy wybrane poligony, o różnym stopniu dewastacji, obejmujące różne siedliska: żyznej buczyny, kwaśnej dąbrowy i grądu. Dla żyznej buczyny może to być teren oddziału 21c, dla kwaśnej dąbrowy – teren oddziału 20w, dla grądu – teren oddziału 21m. Dopiero kontrola po pół roku, a następnie po upływie całego sezonu wegetacyjnego, pozwoli na wysnucie pierwszych wniosków – czy są widoczne pozytywne efekty takich działań, czy warto je kontynuować (sugeruje się okres wygrodzenia 3 lata), ewentualnie – czy na podobnych powierzchniach i w jakim przedziale czasowym zastosować wygrodzenia. Ważna będzie również ocena reakcji tych płatów na dopuszczenie penetracji, po ich rozgrodzeniu. Może to zależeć zarówno od czasu zagrodzenia, od typu siedliska leśnego oraz stopnia dewastacji runa w momencie ogradzania oraz konfiguracji terenu.

Podjęcie takich doświadczeń wydaje się warte wysiłku, bowiem w tak sposób dewastowanym, konieczne jest poszukiwanie sposobów na poprawę sytuacji. Może to być klucz nie tylko do zregenerowania obrazu leśnych zbiorowisk, ale również do podtrzymania silnie zagrożonej różnorodności gatunkowej flory, zwłaszcza leśnej.

W przypadku pozytywnych wyników renaturalizacji runa na powierzchniach eksperymentalnych należy ją wprowadzić na pozostałych terenach leśnych, poza proponowanymi do objęcia ochroną ścisłą (oddziały lasów komunalnych m. Gdyni:16r; 17b, c, f (cz.), g; 18; 19b, c, d, f, h, i, j, l, m, n, o, p, r, s, t; 20a, d, f, g, h (cz.), i, j, k, n (cz.), p, r, s, t, x, y; 21a, b, d, f, g, h, i, j, k. Oddziały lasów Skarbu Państwa: 17 bez „o” i 18).

Tereny zniszczone powierzchniowo w wyniku masowej penetracji rezerwatu, zwłaszcza obejmujące stoki, należy wyłączyć z użytkowania przez zastosowanie ogrodzeń typu pastwiskowego (w pierwszej kolejności oddziały lasów komunalnych miasta Gdyni (fragmenty oddziałów lasów komunalnych m. Gdyni: 17b, c, f (cz.); 18a, b, c: 19c, i, h, l, s; 20a, d, h (cz.), n (cz.), p, r, s; 21a, b, d. oraz fragmenty oddziałów lasów Skarbu Państwa: 17h., k. n. p; 18a,b). Tereny te należy poddać bezterminowo samoistnej renaturalizacji. Realizację zadania należy połączyć z realizacją projektu udostępnienia i oznakowania rezerwatu (wdrożenie 2011-2012).

Renaturalizacja drzewostanów leśnych

Renaturalizację drzewostanów leśnych proponuje się generalnie pozostawić spontanicznym procesom przyrodniczym. Pozytywne efekty takiego podejścia są zauważalne w rezerwacie, w wyniku zaniechania gospodarki leśnej w minionym dziesięcioleciu. W związku z tym na terenie ochrony czynnej w rezerwacie (oddziały lasów komunalnych miasta Gdyni: 16r; 17b, c, f (cz.), g; 18 w całości; 19b, c, d, f, h, i, j, l, m, n, o, p, r, s, t; 20a, d, f, g, h (cz.), i, j, k, n (cz.), p, r, s, t, w, x, y; 21 w całości. Oddziały lasów Skarbu Państwa: 17 i 18 w całości) powinny obowiązywać:



  1. zakaz użytkowania rębnego,

  2. zakaz cięć sanitarnych z wyjątkiem posuszu zagrażającego bezpieczeństwu na wyznaczonych trasach rekreacyjnych i ścieżkach dydaktycznych,

  3. drewno pozyskane z cięć sanitarnych pozostawiać w lesie do całkowitego rozkładu, bez względu na gatunek drzew (zgodne i niezgodne z siedliskiem),

  4. złomy i wywroty drzew, zarówno zgodnych jak i niezgodnych z siedliskiem, pozostawiać na miejscu, z wyjątkiem zwalonych na wyznaczone trasy rekreacyjne i ścieżki dydaktyczne, które należy przesunąć poza trasy i ścieżki,

  5. zakaz pozyskiwania karpiny,

  6. zakaz sztucznych odnowień lasu,

  7. w przypadku gradacji owadów – szkodników drzewostanów można je zwalczać tylko, gdy zagrożone będą drzewostany zgodne z siedliskiem. Sposób zwalczania należy uzgadniać z Wojewódzkim Konserwatorem Ochrony Przyrody w Gdańsku.


Ochrona nietoperzy

Konieczne jest zabezpieczenie zimowisk nietoperzy przed penetracją przez ludzi. W tym celu otwór wejściowy schronu aktualnie wykorzystywanego jako zimowisko, otwory sąsiednich schronów mogących potencjalnie pełnić taką funkcję (oddział 20d lasow komunalnych m. Gdyni) i wejście do „Jaskini Goryla” (oddział 18a lasów komunalnych m. Gdynia) należy zabezpieczyś kratami o odstępach 50 cm między pionowymi elementami i odstępach 15 cm między elementami poziomymi. Kraty muszą być otwierane, tak aby umożliwiały dostęp (raz w roku, w pierwszej połowie lutego) osobom wykonującym monitoring liczebności zimujących nietoperzy. Kratę na wejściu do „jaskini Goryla” należy zamontować na betonowych czopach osadzonych w utworach mioceńskich.

Kraty, oprócz ochrony zimowisk nietoperzy, zabezpieczą zarówno schrony jak i jaskinię przed dewastacją przez ludzi (schrony stanowią obecnie skupiska odpadów i pełnią funkcję latryn a jaskinia jest rozkopywana).
2. Działania z zakresu udostępnienia rezerwatu

1. Udostępnia się teren rezerwatu dla penetracji pieszej i na nartach biegowych, wyłącznie po sieci wyznaczonych szlaków penetracji rekreacyjnej i ścieżek dydaktycznych.

2. Wyznacza się następujące wejścia do rezerwatu (zał. kartogr. 13):


  1. z Bulwaru Nowowiejskiego na plażę (GDY 11A),

  2. z Polanki Redłowskiej schodami na plażę (GDY 11),

  3. z Polanki Redłowskiej na ścieżkę historyczno-krajobrazową (oddział 17b lasów komunalnych m. Gdyni),

  4. z Polanki Redłowskiej drogą wzdłuż północno-zachodniej granicy rezerwatu i dalej w rezerwacie,

  5. z rejonu ul. Orląt Lwowskich drogą wzdłuż Polanki Redłowskiej (między oddziałem 16r lasów komunalnych m. Gdyni i oddziałem 17l lasów Skarbu Państwa),

  6. z rejonu ul. Kopernika i Powstania Wielkopolskiego drogą śródleśną (oddział 18g lasów komunalnych m. Gdyni),

  7. z rejonu parkingu i pętli autobusowej na przedłużeniu ul. Legionów istniejącą śródleśną drogą asfaltową (między oddziałami 18h i 19d lasów komunalnych m. Gdyni) na plażę (GDY 13),

  8. z rejonu ul. Saperskiej drogą śródleśną (między oddziałami 19n i 21a lasów komunalnych m. Gdyni) na plażę (GDY 14), z odgałęzieniem do doliny Kaczej,

  9. z rejonu ul. Zapotocznej drogą śródleśną (oddział 21j lasów komunalnych m. Gdyni),

  10. z doliny Kaczej drogą śródleśną (między oddziałami 20y i 21m lasów komunalnych m. Gdyni),

  11. z Orłowa na plażę (GDY 15).

3. Wejścia do rezerwatu oznaczyć tablicami urzędowymi („czerwone”), tablicami porządkowymi (informacja o zakazach obowiązujących w rezerwacie zgodnie z ustawą o ochronie przyrody) i tablicami edukacyjnymi (aktualne, podstawowe informacje o rezerwacie w formie tekstowej i graficznej).

4. Wymienione w p. 3. tablice postawić także na plaży przy wejściach do leśnej części rezerwatu (GDY 12, GDY 13 i GDY 14) oraz w sąsiedztwie wejścia do leśnej części rezerwatu w rejonie wejścia na plażę GDY 15.

5. Wyznacza się w rezerwacie następujące szlaki penetracji rekreacyjnej (zał. kartogr. 13):


  1. plażą na odcinku Orłowo – Bulwar Nowowiejskiego,

  2. drogą gruntową, częściowo śródleśną, wzdłuż Polanki Redłowskiej (wzdłuż zachodniej granicy oddziału 17 lasów komunalnych m. Gdyni oraz granicą między oddziałami 16 i 17),

  3. drogą śródleśną, utwardzoną od parkingu i pętli autobusowej na przedłużeniu ul. Legionów do plaży (granicą między oddziałami 18 i 19 lasów komunalnych m. Gdyni),

  4. drogą śródleśną gruntową z rejonu ul. Kopernika i Powstania Wielkopolskiego do ww. drogi utwardzonej (oddział 18g lasów komunalnych m. Gdyni),

  5. drogą śródleśną gruntową z rejonu ul. Saperskiej do plaży (granicą oddziałów 19 i 21 lasów komunalnych m. Gdyni, i oddziałami 19k, l, o, r), z odgałęzieniem do doliny Kaczej (granicą oddziałów 19 i 21 lasów komunalnych m. Gdyni),

  6. drogą śródleśną gruntową z rejonu ul. Zapotocznej do ww. odgałęzienia i dalej do plaży (oddziały 20k, p, r, s, t; 21i, j, k, l, m lasów komunalnych m. Gdyni).

  1. Wymienione w p. 5. szlaki penetracji rekreacyjnej drogami śródleśnymi oznaczyć opaskami koloru żółtego na wszystkich drzewach najbliższych do dróg, po obu ich stronach. Informację o przebiegu szlaków i o ich oznakowaniu należy umieścić na tablicach porządkowych i edukacyjnych, o których mowa w p. 3 i 4.

7. Szlak penetracji rekreacyjnej plażą oznaczyć tablicami informacyjnymi oraz tablicami ostrzegającymi o niebezpieczeństwie związanym z obrywami i osuwiskami klifu.

8. Szlaki penetracji rekreacyjnej udostępnia się dla spacerów z psami na smyczy.

9. Wyznacza się w rezerwacie następujące ścieżki dydaktyczne (zał. kartogr. 13):


  1. przyrodniczo-krajobrazową – plażą od Bulwaru Nowiejskiego do wejścia GDY 13 i dalej śródleśną drogą utwardzoną do parkingu i pętli autobusowej na przedłużeniu ul. Legionów (granicą między oddziałami 18 i 19 lasów komunalnych m. Gdyni),

  2. geomorfologiczno-krajobrazową – pętla plażą od Orłowa (GDY 15) do wejścia GDY 14 i drogą śródleśną w rejonie górnej krawędzi klifu (oddział 20 lasów komunalnych m. Gdyni),

  3. historyczno-krajobrazową – pętla drogą śródleśną od Polanki Redłowskiej wzdłuż ogrodzenia terenu wojskowego do stanowisk artyleryjskich 11 BAS (oddział 17 lasów komunalnych m. Gdyni i oddział 17 lasów Skarbu Państwa) i plażą od Bulwaru Nowowiejskiego do wejścia GDY 12 i dalej drogą śródleśną do połączenia z drogą przy ogrodzeniu (oddział 17 lasów Skarbu Państwa).

10. Wymienione w p. 9. ścieżki dydaktyczne drogami śródleśnymi oznaczyć malowanymi opaskami koloru zielonego (ścieżka przyrodnicza), pomarańczowego (ścieżka geomorfologiczna) i czerwonego (ścieżka historyczna) na wszystkich drzewach najbliższych do ścieżek, po obu ich stronach. Plażowe odcinki ścieżek oznaczyć tablicami odpowiednich kolorów, w powiązaniu z tablicami, o których mowa w p. 6. Informację o przebiegu ścieżek i o ich oznakowaniu umieścić na tablicach porządkowych i edukacyjnych, o których mowa w p. 3 i 4.

11. Ścieżki dydaktyczne wyposażyć w specjalistyczne tablice edukacyjne.

12. Na szlakach rekreacyjnych i na ścieżkach edukacyjnych dopuszcza się budowę drewnianych schodów na stromych stokach.

13. Dopuszcza się renowację obiektów powojskowych 11 BAS na trasie ścieżki historyczno-krajobrazowej (stanowiska artyleryjskie). Nadzór nad renowacją powierza się Miejskiemu Konserwatorowi Zabytków w Gdyni.

14. Wyznacza się w rezerwacie następujące punkty widokowe (zał. kartogr. 13):


  1. na ścieżce geomorfologiczno-krajobrazowej nad górną krawędzią klifu w rejonie Cypla Redłowskiego (oddział 20h lasów komunalnych m. Gdyni),

  2. na ścieżce historyczno-krajobrazowej nad górną krawędzią klifu, w pobliżu wejścia GDY 12 (oddział 17h lasów Skarbu Państwa).

15. Na punktach widokowych umieścić tablice edukacyjne nt. rezerwatu, a informację o punktach umieścić na tablicach, o których mowa w p. 3 i 4.

16. Dopuszcza się przejazd na rowerach drogą gruntową przy granicy rezerwatu i w rezerwacie wzdłuż Polanki Redłowskiej (odcinek przymorskiej ścieżki rowerowej Gdynia – Sopot).

17. Wszystkie szlaki rekreacyjne, ścieżki edukacyjne i punkty widokowe wyposażyć w pojemniki na odpady, a ich opróżnianie powierzyć służbom komunalnym Gdyni.

18. Udostępnia się plażę w rezerwacie dla potrzeb plażowania.

19. Wprowadzić ogrodzenie porządkowe, typu pastwiskowego, wzdłuż środkowego odcinka zachodniej granicy rezerwatu (zał. kartogr. 13), od ul. Kopernika do ul. Saperskiej włącznie (wzdłuż granic obrębu lasów Skarbu Państwa 18b oraz obrębów lasów komunalnych m. Gdyni: 18g, h; 19d, n; 21a, d (częściowo).

20. Zaleca się usunięcie jednostki wojskowej z rezerwatu i przesunięcie jej ogrodzenia z rezerwatu na jego granicę. Teren powojskowy może być udostępniony wyłącznie dla potrzeb naukowych.

Niezbędne jest opracowanie kompleksowego, szczegółowego projektu realizacyjnego udostępnienia i oznakowania rezerwatu i pozyskanie środków finansowych (np. UE) na jego wdrożenie – opracowanie projektu i pozyskanie środków finansowych 2009 i 2010, wdrożenie 2011-2012. Rezerwat powinien mieć zarządcę (menagera), który koordynowałby wdrożenie projektu. Proponuje się powierzyć to zadanie Urzędowi Miasta Gdyni. Miasto mogłoby uczynić z rezerwatu swoją „propagandową, ekologiczną wizytówkę” w celu złagodzenia obecnego, „antyekologicznego oblicza”.
3. Działania doraźne – porządkujące.

Rezerwat przyrody w aktualnym stanie (jesień 2008 r.) wymaga podjęcia następujących działań porządkujących.

1. Usunięcie wszystkich odpadów komunalnych z rezerwatu – kompleksowe posprzątanie jego terenu (zadanie służb komunalnych Gdyni przy sugerowanym współdziałaniu młodzieży gdyńskich szkół z rejonu Kępy Redłowskiej). Termin wykonania – 2009 r.

2. Zaprzestanie składowania przez służby komunalne Gdyni kidziny i innych resztek roślinnych z plaży w dolinie w północnej częsci rezerwatu (wejście GDY 12). Odpady należy dostarczać do ZUO w Łężycach.

3. Usunięcie z rezerwatu odpadów powojskowych w postaci zdemontowanego ogrodzenia terenu wojskowego (zadanie jednostki wojskowej zajmującej część terenu rezerwatu) – termin wykonania 2009 r.

4. Usunięcie z rezerwatu zbędnych elementów infrastruktury technicznej:



  1. pozostałości kanalizacji sanitarnej kompleksu wojskowego;

  2. kanalizacja deszczowa (3 kolektory i betonowe studzienki, którymi odprowadzane były/są wody opadowe na teren rezerwatu, w tym 2 kolektory z terenu wojskowego i jeden kolektor komunalny);

  3. przepust (rura metalowa) dla wód powierzchniowych w rejonie wyjścia na plażę GDY 13;

  4. płyty betonowe na drodze śródleśnej z rejonu ul. Saperskiej do południowej części rezerwatu.

Ww. zadania powinny wykonać służby komunalne Gdyni i jednostka wojskowa zajmująca część rezerwatu – termin wykonania 2009 r.

1   ...   33   34   35   36   37   38   39   40   41


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna