Plan wynikowy klasa 3 C/d semestr I i II rok szkolny 2010/2011



Pobieranie 229.65 Kb.
Strona2/3
Data08.05.2016
Rozmiar229.65 Kb.
1   2   3

PRACA KLASOWA

zakres materiału: liryka młodopolska

PP





arkusz maturalny

Próbna matura


  • listopad

  • wszystkie lektury




arkusz maturalny

POWIEŚĆ MŁODOPOLSKA – listopad, grudzień

Władysław Stanisław Reymont
„Chłopi” (t. I)

6-7 g.



  • scharakteryzować głównych bohaterów powieści i określić relacje między nimi

  • opisać czas i miejsce akcji powieści;

  • charakteryzuje przestrzeń w powieści

  • scharakteryzować narrację zastosowaną w utworze;

  • rozpoznać w powieści fragmenty charakterystyczne dla konwencji impresjonistycznej, realistycznej i naturalistycznej;

  • wskazać prawa natury oraz zasady narzucone przez kulturę i religię regulujące życie emocjonalne bohaterów;

  • odtworzyć hierarchię panującą w lipieckiej gromadzie;

  • określić wpływ warunków życia bohaterów powieści na ich zachowanie;

  • wskazać najważniejszą wartość w życiu chłopów (ziemia) oraz wyjaśnić jej wpływ na działania i emocje bohaterów;

  • wskazuje przykłady dialektyzmów w powieści Reymonta na poziomie fonetycznym, fleksyjnym, słowotwórczym, leksykalnym i frazeologicznym;

  • omawia chłopską refleksję na temat ludzkiego losu i kondycji człowieka;

  • wyjaśnia pojęcia: mimesis, moralność, stylizacja środowiskowa, termin, żargon, gwara, slang.

  • objaśnić, w czym wyraża się mityczność świata wykreowanego w powieści;

  • wskazać we fragmentach utworu środki stylistyczne charakterystyczne dla różnych modernistycznych kierunków artystycznych oraz określić ich funkcje;

  • omawia kompozycję powieści

  • sformułować zarzuty stawiane Jagnie przez gromadę oraz określić przyczyny klęski bohaterki;

  • scharakteryzować cechy Jagny odróżniające ją od innych bohaterów gromady

  • opisać relacje między rodzicami a dziećmi zaprezentowane w powieści;

  • scharakteryzować zasady etyczne, jakimi kierują się mieszkańcy Lipiec;

  • porównać sposób przedstawienia konfliktu pokoleń w Nad Niemnem i w Chłopach;

  • odszukać w tekście nawiązanie do Księgi Koheleta oraz objaśnić jego funkcję;

  • porównać zabiegi stylizacyjne w Chłopach i we fragmencie Konopielki;

tematy 31-36.



S. Żeromski

Ludzie bezdomni”


5 g.

  • rekonstruuje losy poszczególnych bohaterów;

  • charakteryzuje warunki życia biedoty miejskiej i wiejskiej;

  • opisuje stosunek warstw wyższych do ludzi biednych;

  • opisuje mieszkania i domy przedstawione w powieści oraz określa ich funkcję w budowaniu kreacji bohaterów;

  • wskazuje przyczyny bezdomności różnych bohaterów powieści, odwołując się do ich losów przedstawionych w utworze;

  • wskazuje podstawowe cechy gatunkowe powieści modernistycznej;

  • opisuje dzieła sztuki przedstawione w pierwszym rozdziale powieści i charakteryzuje postawy przez nie symbolizowane (Wenus z Milo, rybak);

  • interpretuje symbole (m.in. rozdartej sosny), określa ich funkcje;

  • porównuje zachowanie Judyma przedstawione w pierwszym i ostatnim rozdziale powieści;

  • omawia konflikt między Judymem a warszawskimi lekarzami (przywołuje argumenty obu stron); prezentuje przyczyny sporu między Judymem a administratorem zakładu leczniczego w Cisach;

  • wskazuje cechy romantyczne i pozytywistyczne w kreacji bohatera;

  • charakteryzuje system wartości Judyma;

  • gromadzi argumenty na rzecz oskarżenia lub obrony Tomasza Judyma;

  • charakteryzuje dekadenta;

  • wyjaśnia pojęcia: naturalizm, proletariat, „wykluczeni”, dekadent, powieść młodopolska, narracja personalna, mowa pozornie zależna, epizod, symbol, tragizm, idealizm, ambiwalencja, społecznikostwo, nonkonformizm, pragmatyka językowa;

  • odszukać cechy obrazowania naturalistycznego w opisie dzielnic biedoty;

  • porównać styl opisu pracy wykonywanej przez Judymową i kowala ze stalowni;

  • rozpoznać różne typy narracji w powieści;

  • porównać dwa systemy wartości przedstawione w utworze: ludzi bezdomnych i zadomowionych;

  • objaśnić, w jaki sposób Wenus z Milo i rybak wiążą się z problematyką społeczną i moralną poruszaną w utworze;

  • określić istotę wyboru dokonywanego przez Judyma, odwołując się do kategorii tragizmu;

  • porównać losy Judyma i Korzeckiego;

  • zabrać głos w klasowym sądzie nad Tomaszem Judymem;

  • ocenić skuteczność działań językowych Judyma;

  • rozpoznać ironię w wypowiedzi Krzywosąda i określić jej funkcję;



tematy 15-19.


Karta pracy

TEST CZYTANIA

PP, 1g.




SPRAWDZIAN

Sprawdzian literacki (Młoda Polska – cz. 2) PP i PR

Lektury: Jan Kasprowicz – wybór wierszy, Leopold Staff, Stanisław Wyspiański Wesele, Władysław Reymont Chłopi (t. I), Stefan Żeromski Ludzie bezdomni



Trzeci z cyklu sprawdzianów powtórzeniowych przygotowujących do matury

zagadnienia



DWUDZIESTOLECIE MIĘDZYWOJENNE – styczeń

XX-lecie międzywojenne – wprowadzenie do epoki
2-3 g.

  • określa czas trwania epoki oraz objaśnia jej nazwę;

  • omawia sytuację polityczną w Polsce i w Europie po I wojnie światowej;

  • charakteryzuje dwudziestolecie międzywojenne jako epokę kryzysu wartości;

  • wskazać w dziele plastycznym symbolikę obrazującą kryzysowe nastroje epoki;

  • omawia różnicę pomiędzy latami ‘20 i ’30, omawia rolę światowego kryzysu ekonomicznego

  • wymienia i charakteryzuje kierunki w sztuce (kubizm, abstrakcjonizm, surrealizm, futuryzm, dadaizm, ekspresjonizm)

  • wymienia przedstawicieli sztuki okresu międzywojennego

  • objaśnia na czym polega masowy charakter kultury dwudziestolecia międzywojennego;

  • przedstawia najważniejsze twierdzenia psychoanalizy w zakresie psychologii i antropologii;

  • omawia koncepcje Freuda

  • wyjaśnia pojęcia: kultura masowa, konsumpcjonizm, podświadomość, psychoanaliza, id, ego, superego,

  • objaśnić, na czym polega dwoistość tendencji w literaturze międzywojnia (kontynuacja i awangarda);

  • wymienić i krótko omówić ruchy polityczne dwudziestolecia;

  • objaśnić, na czym polega i z czego wynika niejednoznaczność stosunku do miasta w kulturze I połowy XX wieku;

  • wskazać dwa przeciwstawne nurty w sztuce początków epoki ponowoczesnej (nurt fascynacji cywilizacją industrialną i nurt eskapistyczny) oraz określić różnice między nimi;

  • wskazać wpływ koncepcji Freuda na rozwój niektórych kierunków w sztuce I połowy XX wieku (ekspresjonizm, abstrakcjonizm, surrealizm);

  • wymienia przedstawicieli okresu międzywojennego w literaturze europejskiej



DWA PODRĘCZNIKI

cz. 2.2 i cz. 3
kartkówka


Leopold Staff
nurt klasyczny, 1g.


  • samodzielnie analizuje i interpretuje wiersz L. Staffa (karta pracy)

  • określa typ liryki, omawia koncepcję natury w poezji Staffa i rozpoznaje środki stylistyczne oraz określa ich funkcję;

  • wyjaśnia pojęcia: epifania, estetyzm, panteizm

  • dokonuje analizy i interpretacji porównawczej wierszy Leopolda Staffa i Marcina Świetlickiego

  • wskazać atrybuty drzew w obu utworach poetyckich;

  • wypisać z tekstów pojęcia odnoszące się do sfery religii oraz określić ich funkcję;

  • scharakteryzować przedstawione w wierszach relacje między bytem natury a człowiekiem i sferą sacrum;

  • dostrzec przemiany w postawie podmiotu lirycznego w wierszu Staffa w stosunku do młodopolskiej twórczości poety;

Karta pracy


Podręcznik

cz. 2.2



Julian Tuwim
wybór wierszy, 4g.


  • omawia program poetycki skamandrytów

  • charakteryzuje kreację podmiotu lirycznego i adresata w wierszach;

  • wskazuje w wierszu Tuwima elementy współczesności oraz objaśnia ich funkcję;

  • określia stosunek skamandrytów do tradycji romantycznej i młodopolskiej;

  • wskazuje w wierszach środki stylistyczne służące dynamizacji wypowiedzi; rozpoznaje w tekstach najważniejsze środki stylistyczne oraz określa ich funkcję;

  • wyjaśnia pojęcia: witalizm, urbanizm, Skafander, biologizm

  • wykorzystać kontekst historyczny (odzyskanie przez Polskę niepodległości) do analizy programu poetyckiego skamandrytów;

  • scharakteryzować koncepcję poety i poezji w wierszach;

  • odszukać w utworach elementy języka potocznego oraz wskazać ich rolę;

  • objaśnić, na czym polega dostrzegana przez poetę wartość codzienności;

Podręcznik

cz. 2.2


REWOLUCJA – styczeń

Stefan Żeromski Przedwiośnie”


4-5 g.


  • czyta powieść

  • odczytuje metaforyczny sens tytułu powieści, odwołując się do zaprezentowanej w niej problematyki społeczno-politycznej;

  • wskazuje dwa obszary, których dotyczy dojrzewanie głównego bohatera (sfera emocjonalna i światopoglądowa); charakteryzuje relacje rodzinne Cezarego (związki z matką i ojcem); oraz relacje Cezarego z kobietami

  • omawia stosunek bohaterów do Polski i polskości; charakteryzuje przedstawione w utworze koncepcje polskości i rozpoznaje tradycję, z której się wywodzą

  • interpretuje ostatnią scenę powieści, dostrzegając jej symbolikę;

  • omawia wpływ rewolucji w Baku na dojrzewanie bohatera i jego rodzinę;

  • przedstawia przejawy i skutki terroru rewolucyjnego

  • wykorzystuje kontekst historyczny (I wojna światowa, rewolucja październikowa, konflikt ormiańsko-tatarski) do interpretacji utworu;

  • opisuje trzy koncepcje społeczno-polityczne ukazane w utworze;

  • objaśnia, na czym polega utopijność idei szklanych domów

  • przedstawia hierarchię wartości prowincjonalnego ziemiaństwa

  • porównuje stosunek Karusi i Cezarego do mitu Kresów, odwołując się do losów obojga bohaterów;

  • wyjaśnia pojęcia: powieść inicjacyjna, uniwersalizm, utopia, pragmatyzm, tradycjonalizm

  • odczytać metaforyczny sens tytułu powieści, odwołując się do kreacji głównego bohatera;

  • przedstawić postawę Cezarego wobec bohaterów reprezentujących symboliczne porządki wartości (Szymona Gajowca i Antoniego Lulka);

  • rozpoznać cechy poetyki naturalizmu w opisie rewolucji oraz stylu patetycznego w wypowiedzi Cezarego skierowanej do matki oraz określić funkcję niejednorodności stylistycznej zastosowanej przez Żeromskiego;

  • analizuje ocenę oraz sposób przedstawienia rewolucji i rewolucjonistów ;

  • określić funkcję kreacji Cezarego Baryki (jako człowieka z zewnątrz i młodego idealisty) dla sposobu przedstawienia rzeczywistości powojennej Polski;

  • rozpoznać w tekście i nazwać środki stylistyczne służące ośmieszeniu postaw nawłockiej społeczności (satyra)

  • porównać obraz tradycji szlacheckiej w Przedwiośniu i Panu Tadeuszu;

Podręcznik

cz. 2.2


Zygmunt Krasiński
„Nie-Boska komedia”
część III (scena w obozie rewolucji),

część IV (scena w obozie arystokracji i scena finałowa)

2 g.


  • rozpoznaje środki retoryczne w wypowiedziach bohaterów

  • formułuje tezy, których broni każdy z dyskutantów i zestawia argumenty obu stron;

  • rozpoznaje przekonania konserwatywne w wypowiedziach Henryka i rewolucyjne – w wypowiedziach Pankracego;

  • wyjaśnia pojęcia: dialektyka, erystyka, retoryka, teza, antyteza, synteza, wnioskowanie (dedukcyjne, indukcyjne, przez analogię), historiozofia, prowidencjalizm, tendencyjność

  • scharakteryzować Pankracego jako przywódcę rewolucjonistów; opisać relacje między Pankracym a ludem;

  • omówić dążenia rewolucjonistów i ich system wartości;

  • objaśnić, na czym polega sprzeczność między rewolucyjnymi ideałami a rzeczywistością;

  • zinterpretować metaforyczny sens tytułu dramatu, odwołując się do świata przedstawionego utworu;

  • czyta tekst popularnonaukowy Cz. Miłosza „Odwrót Krasińskiego”

  • rozpoznać sposób argumentacji stosowany przez bohaterów w dyskusji;

  • scharakteryzować Pankracego i Henryka jako bohaterów tragicznych, odwołując się
    do pojęcia „racji cząstkowych”;


  • wykorzystać kontekst historyczny (Wielka Rewolucja Francuska, upadek powstania listopadowego) oraz biograficzny
    do interpretacji utworu;

  • porównać zbiorowości rewolucjonistów i arystokratów ukazane w dramacie;

  • objaśnić, na czym polega tendencyjność przedstawienia rewolucjonistów w dramacie;

  • zinterpretować ostatnią scenę dramatu jako wyraz wiary w opiekę opatrzności nad historią;

  • zna genezę „Zniewolonego umysłu” Cz. Miłosza


PODRĘCZNIK

ROMANTYZM

cz. 2.1
s. 147-163,

170-174


Stanisław Ignacy Witkiewicz

Szewcy”


2 g.

  • czyta fragmenty utworu zamieszczone w podręczniku

  • wykorzystuje kontekst historyczny (sytuacja społeczno-polityczna w Polsce i Europie w latach 30.) do interpretacji utworów;

  • charakteryzuje kolejne rewolucje Scurvy’ego, zwracając uwagę na założenia ideowe obu przewrotów oraz realizację idei po zwycięstwie;

  • analizuje język bohaterów dramatu;

  • objaśnia podtytuł dramatu (naukowa sztuka ze śpiewkami);

  • wykorzystuje kontekst filozoficzny (teoria nadczłowieka Nietzschego) do interpretacji postaci Hiper-Robociarza;

  • wskazuje znaczenie rewolucji komunistycznej w historiozofii Witkacego;

  • wskazuje przejawy parodii stylu Wyspiańskiego w dramacie Witkacego;

  • objaśnia, na czym polega groteskowość przedstawienia chłopów w utworze;

  • prezentuje postać Iriny jako karykaturę młodopolskiej femme fatale;

  • wskazuje funkcje zabiegów parodystycznych Witkacego;

  • wyjaśnia pojęcia: mizoginizm, teatr absurdu, parodia, karykatura, kalambur

  • czyta cały dramat

  • przedstawić najważniejsze założenia teorii Czystej Formy;

  • wymienia twórców teatru absurdu

  • odczytać imiona i nazwiska znaczące bohaterów dramatu;

  • objaśnić, na czym polega „prawo nieciągłości” historii;

  • porównać obraz rewolucji oraz koncepcje historiozoficzne w utworach Krasińskiego, Żeromskiego i Witkacego;

  • rozpoznać różnice między sposobem wysławiania się Towarzysza Abramowskiego i Towarzysza X a mową innych bohaterów dramatu oraz określić znaczenie tego zabiegu;

  • zinterpretować postać Puczymordy w kontekście polskiego mesjanizmu;

Podręcznik cz. 3


tematy 3-4., 18-21

s. 24-31, 74-91



Sławomir Mrożek

Tango”


2-3 g.

  • potrafi sklasyfikować bohaterów dramatu jako przedstawicieli różnych pokoleń i scharakteryzować relacje między poszczególnymi generacjami oraz jako przedstawicieli określonych poglądów społecznych i scharakteryzować reprezentowane przez nich idee;

  • objaśnia, na czym polega groteskowość utworu

  • przedstawia program zmiany rzeczywistości społecznej opracowany przez Artura i wskazuje przyczyny klęski Artura;

  • charakteryzuje modele władzy uosabiane przez Artura i Edka;

  • objaśnia alegoryczny sens przejęcia przez Edka władzy po Arturze;

  • interpretuje symboliczne znaczenie finałowej sceny dramatu;

  • wyjaśnia pojęcia: rewolucja seksualna, tradycjonalizm, egalitaryzacja społeczeństwa, komizm, satyryczność, progresywizm, konserwatyzm, dramat polityczny, anarchizm, dyktatura proletariatu, kontrrewolucja, liberalizm

  • rozpoznać w utworze nawiązania do różnych konwencji literackich i teatralnych oraz wskazać ich funkcje;

  • scharakteryzować sposób przedstawienia konfliktu rodzinnego w dramacie;

  • porównać obraz społeczeństwa nowoczesnego w Ferdydurke i ponowoczesnego w Tangu;

  • porównać Artura i Konrada z III cz. Dziadów;

  • scharakteryzować dzieło Mrożka jako dramat racji, wykorzystując kontekst teoretycznoliteracki (wiedzę o dramacie jako rodzaju literackim);

  • wykorzystać kontekst polityczny (dyktatura komunistyczna w Polsce) do interpretacji utworu;

  • porównać poglądy na temat władzy i rewolucji w dramatach Witkacego i Mrożka;

  • zaprezentować sylwetkę Witkacego jako pisarza, malarza i teoretyka sztuki;

Podręcznik cz. 3


tematy 56-58.

s. 229-241





PRACA KLASOWA

  • analiza porównawcza: Żeromski + konteksty PP i PR

Arkusz maturalny

TEST CZYTANIA

PP, 1g.




DWUDZIESTOLECIE MIĘDZYWOJENNE cd. – luty


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

wybór wierszy 2g.




  • omawia różne kreacje bohaterek lirycznych wierszy Pawlikowskiej i Iłłakowiczówny;

  • charakteryzuje sposób postrzegania miłości w wierszach, zwracając uwagę na różne odcienie uczuciowe ukazane w utworach;

  • wskazuje cechy epigramatu w wierszach Pawlikowskiej;

  • odszukuje paradoksy w lirykach Pawlikowskiej oraz interpretuje ich sens;

  • wyjaśnia pojęcia: epigramat, feminizm, gender

  • wskazać w utworach nawiązania do poetyki skamandrytów;

  • rozpoznać w tekstach nawiązania kulturowe oraz określić ich funkcje;

  • porównać obraz miłości w wierszach obu poetek i w liryce Tuwima;

Podręcznik

cz. 2.2


CZŁOWIEK WOBEC CZOWIEKA – luty, marzec

Zofia Nałkowska

Granica”
4 g.


  • przedstawia chronologicznie wydarzenia z życia Zenona Ziembiewicza;

  • charakteryzuje głównych bohaterów powieści: Zenona Ziembiewicza, Elżbietę Biecką i Justynę Bogutównę;

  • omawia relacje bohaterów z rodzicami;

  • opisuje relacje między Zenonem, Elżbietą i Justyną, odwołując się do pojęcia „schematu boleborzańskiego”;

  • wskazuje różnice między samooceną Zenona a interpretacją jego zachowań i postaw przez innych;

  • interpretuje tytuł utworu w kontekście wypowiedzi bohaterów

  • analizuje przestrzeń i narrację w powieści, określa ich funkcje

  • wyjaśnia pojęcia: powieść psychologiczna, introspekcja, determinizm biologiczno-środowiskowy, technika punktów widzenia, kompozycja chronologiczna, inwersja czasowa, relatywizm etyczny

  • scharakteryzować program etyczny Zenona i porównać go z rzeczywistymi osiągnięciami bohatera;

  • przedstawić dążenia protagonistów do uwolnienia się spod władzy uwarunkowań środowiskowych oraz wskazać przyczyny klęski tych usiłowań;

  • scharakteryzować rozwiązania kompozycyjne i narracyjne zastosowane w powieści oraz określić ich funkcję w prezentacji problematyki psychologicznej;

  • scharakteryzować przyjaciółki Cecylii Kolichowskiej, zwracając uwagę na konwencje literackie zastosowane w ich opisie;

  • porównać sposób przedstawienia starości w prozie dwudziestolecia międzywojennego i wierszu Świrszczyńskiej;

Podręcznik

cz. 2.2


Maria Kuncewiczowa Cudzoziemka”

1-2 g.


  • określa czas akcji, przedakcji i narracji powieści; wskazuje zdarzenia należące do dwóch płaszczyzn czasowych (akcji i przedakcji); omawia zależności między oboma planami czasowymi oraz funkcje ich przenikania się w utworze;

  • opisuje relacje Róży z mężem i dziećmi i rozpoznaje motywy działań Róży;

  • określa wpływ niespełnionej miłości Róży oraz jej wykorzenienia na psychikę boh.

  • odczytuje metaforyczne znaczenie tytułu powieści;

  • analizuje język, jakim posługuje się bohaterka, wskazując na wyrażone w nim postawy i emocje;

  • objaśnia, na czym polega mechanizm połączenia przeszłości i przyszłości w psychice jednostki

  • rozpoznaje intencję komunikacyjną w tekście (wyrażoną wprost i nie wprost);

  • wyjaśnia pojęcia: czas akcji (czas fabuły), czas narracji, przedakcja, retrospekcja, retardacja, behawioryzm, gestaltyzm, freudyzm, opis behawioralny

  • wskazać przykłady różnych typów narracji zastosowanych w powieści (odautorska, personalna) oraz określić funkcje każdej z nich;

  • porównać kreacje Róży i Emmy Bovary, samodzielnie dobierając kryteria porównania;

  • wskazać w powieści inspiracje dwudziestowiecznymi koncepcjami psychologicznymi, służące pogłębieniu portretu psychologicznego Róży;

  • wskazać w tekście przykłady introspekcji oraz określić ich funkcje;

  • objaśnić, na czym polega naruszenie przez Różę zasad etykiety językowej w rozmowie z niedoszłą synową;

Karta pracy


Podręcznik

cz. 2.2


Witold Gombrowicz Ferdydurke”

4 g.


  • czyta rozdz. II, III, VI, VII, VIII, IX, X, XII, XIV

  • rozpoznaje groteskę w konstrukcji postaci i motywacji zdarzeń i wskazuje cel groteskowej deformacji rzeczywistości w powieści Gombrowicza;

  • dostrzega grę Gombrowicza z konwencjami

  • charakteryzuje Gombrowiczowską formułę opisującą relacje międzyludzkie

  • charakteryzuje trzy środowiska przedstawione w powieści (szkoła, nowoczesna rodzina, dworek ziemiański);

  • odczytuje metaforykę części ciała zastosowaną przez Gombrowicza, odwołując się do świata przedstawionego powieści, określa ich funkcję ioraz dostrzega inne metafory o podobnej funkcji

  • rozpoznaje sens porwania Zosi przez Józia, odwołując się do tradycji literackiej (powieści Sienkiewicza);

  • objaśnia sens zakończenia utworu;

  • czyta fragm. rozdz. I i XIII

  • objaśnić znaczenie tytułu powieści;

  • dostrzec synkretyzm gatunkowy i estetyczny dzieła;

  • porównać utwór Gombrowicza z modelem tradycyjnej powieści realistycznej;

  • wykorzystać kontekst filozoficzny (teoria Freuda) do interpretacji utworu;

  • dostrzec podobieństwa w postrzeganiu świata w Ferdydurke i Granicy;

  • wskazać podobieństwa w postrzeganiu młodości i nowoczesności w powieści Gombrowicza oraz wierszu Peipera;

  • interpretuje „Filiberta dzieckiem podszytego” w kontekście całej powieści

Podręcznik cz. 3


tematy 13-16.

s. 54-69


1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna