Podręcznik przeciwdziałania przemocy seksualnej I przemocy ze względu na płEĆ



Pobieranie 165.05 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar165.05 Kb.




PODRĘCZNIK PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY SEKSUALNEJ I PRZEMOCY ZE WZGLĘDU NA PŁEĆ

WOBEC OSÓB UBIEGAJĄCYCH SIĘ O STATUS UCHODŹCY



SPIS TREŚCI


  1. Wprowadzenie …………………………………………………………………………………..……..str. 4

  2. Porozumienie w sprawie standardowych procedur …………………………...…………….……..str. 5

  3. Rozpoznawanie, zapobieganie i reagowanie na przypadki przemocy …………………..……....str. 6

  4. Sprawozdanie z realizacji zadań projektu za okres październik – grudzień 2008 r. ………..….str. 6

  5. Informator dla pracowników w języku polskim.…………………………………………….……….str. 8

  6. Informator dla pracowników w języku angielskim…………………………………………..….….str. 13

  7. Informator dla pracowników w języku rosyjskim……………………………………………..…….str. 15


Wprowadzenie

Szanowni Państwo

Pragniemy przedstawić „Podręcznik przeciwdziałania przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć wobec osób ubiegających o status uchodźcy”, opracowany na podstawie projektu dotyczącego przeciwdziałania przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć wobec osób ubiegających się o status uchodźcy. Projekt jest realizowany przy współpracy Fundacji La Strada. Przewodnik ma za zadanie uświadomienie zagrożenia, rodzaje i sposoby przeciwdziałania i reagowania na akty przemocy, zawiera on również krótkie ulotki i informatory, przygotowane do powielania w razie potrzeby.
Do przemocy seksualnej i przemocy na tle płciowym dochodzi wśród przedstawicieli wszystkich klas społecznych, kultur, religii, ras, płci i grup wiekowych. Programy działania zapobiegające i przeciwdziałające przemocy tego rodzaju powinny być skupione zarówno na jednostkach, ich związkach społecznych, zarówno we wspólnotach lokalnych, jak i w całym społeczeństwie. Przestępstwa na tle seksualnym niszczą życie kobiet na całym świecie, a skuteczne ściganie sprawców stanowi dziś wyzwanie dla wszystkich rządów i społeczeństw. Węgierskie władze oraz wymiar sprawiedliwości musza dodatkowo zająć sie problemem uprzedzeń, z jakimi stykają się kobiety, które padły ofiara gwałtu lub innych form przemocy seksualnej. Uprzedzenia te utrudniają kobietom uzyskanie sprawiedliwości czy zadośćuczynienia. Gwałt i inne formy przemocy seksualnej są naruszeniami praw człowieka dokonywanymi wobec kobiet.

Porozumienie w sprawie standardowych procedur postępowania w zakresie rozpoznawania, przeciwdziałania oraz reagowania na przypadki przemocy seksualnej lub przemocy związanej z płcią wobec cudzoziemców przebywających w ośrodkach dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy.


25 marca 2008 r. w siedzibie UNHCR w Warszawie doszło do podpisania przełomowego w skali Europy Porozumienia w sprawie standardowych procedur postępowania w zakresie rozpoznawania, przeciwdziałania oraz reagowania na przypadki przemocy seksualnej lub przemocy związanej z płcią wobec cudzoziemców przebywających w ośrodkach dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Porozumienie w sprawie standardowych procedur postępowania w zakresie rozpoznawania, przeciwdziałania oraz reagowania na przypadki przemocy seksualnej lub przemocy związanej z płcią wobec cudzoziemców przebywających w ośrodkach dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy zostało zawarte pomiędzy Szefem Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Komendantem Głównym Policji, Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców (UNHCR), Fundacją "La Strada" oraz Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć. Jego implementacja ma rozpocząć się już w 2008 r.

Porozumienie przygotowywane było przez szereg miesięcy, a jego celem było stworzenie formalnych ram współpracy pomiędzy wymienionymi podmiotami, w celu przeciwdziałania zjawisku przemocy związanej z płcią oraz przemocy na tle seksualnym wobec cudzoziemców. Głównym założeniem jest stworzenie standardowych procedur postępowania w przypadku wymienionych typów przemocy.



W rozumieniu Porozumienia przemocą seksualną lub ze względu na płeć jest każdy akt przemocy związany z płcią, obejmujący wyrządzenie fizycznej lub psychicznej krzywdy, a także groźba jego dokonania, a w szczególności:

1) doprowadzanie do obcowania płciowego;


2) doprowadzanie do poddania się albo wykonania czynności seksualnej;

3) prezentacja treści o charakterze seksualnym, w taki sposób, że można je narzucić osobie,


   która sobie tego nie życzy;

4) pozbawianie w inny sposób wolności i integralności seksualnej;


5) stosowanie przemocy w rodzinie.


Podstawową formą organizacji współpracy w ramach porozumienia są lokalne zespoły współdziałania, działające przy każdym ośrodku dla cudzoziemców.


W skład Zespołu wchodzi: pracownik Urzędu do Spraw Cudzoziemców, odpowiedzialny za określony ośrodek; kierownik lokalnej jednostki Policji (lub wyznaczony funkcjonariusz), przedstawiciel organizacji pozarządowej. Zespół współpracuje z personelem medycznym w ośrodku, może również podjąć współpracę z przedstawicielami innych instytucji oraz przedstawicielami środowisk uchodźczych.



Rozpoznawanie, zapobieganie i reagowanie na przypadki przemocy
Rozpoznanie przypadków przemocy:


Procedura postępowania: Członek Zespołu, który powziął wiadomość o przypadku przemocy zastosowanej wobec cudzoziemca przebywającego w ośrodku, dokumentuje ten fakt w formie notatki oraz przekazuje pozostałym członkom Zespołu informacje o tym przypadku i za zgodą ofiar przemocy ich dane osobowe.

Pracownik Urzędu do Spraw Cudzoziemców odpowiedzialny za ośrodek, w którym przebywa ofiara przemocy, sporządza notatkę z opisem zdarzenia i niezwłocznie przekazuje ją do wiadomości osoby wyznaczonej przez Dyrektora Biura Organizacji Ośrodków dla Cudzoziemców Ubiegających się o Nadanie Statusu Uchodźcy lub Azylu Urzędu do Spraw Cudzoziemców.


Funkcjonariusz Policji wchodzący w skład Zespołu, gromadzi notatki o przypadkach przemocy zastosowanej wobec cudzoziemców przebywających w danym ośrodku i, w porozumieniu z innymi członkami Zespołu, sporządza co pół roku analizę stanu zagrożenia zjawiskiem przemocy, określając w szczególności: liczbę zgłoszonych przypadków przemocy, liczbę wszczętych postępowań karnych i sposób ich zakończenia, czynniki sprzyjające zjawisku przemocy oraz działania, jakie należy podjąć w celu przeciwdziałania temu zjawisku.


Zespół przygotowuje co pół roku zestawienie statystyczne przypadków  przemocy zastosowanej wobec cudzoziemców przebywających w danym ośrodku, wypełniając kwestionariusz opracowany przez Grupę Ewaluacyjną, a następnie  przekazuje go Grupie Ewaluacyjnej.




Zapobieganie przypadkom przemocy:


W celu zapobiegania przemocy wobec cudzoziemców przebywających  w ośrodku Zespół podejmuje działania na rzecz: zapewnienia odpowiednich warunków bezpieczeństwa w ośrodku i jego okolicach oraz informowania cudzoziemców przebywających w ośrodku o zjawisku przemocy, metodach zapobiegania przemocy oraz reagowania na przypadki przemocy.


Reagowanie na przypadki przemocy:


Zespół reaguje na przypadki przemocy stosowanej wobec cudzoziemców przebywających w ośrodku i w tym celu:

1) podejmuje działania zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa osobistego ofierze


   przemocy lub potencjalnej ofierze przemocy i jej bliskim;

2) podejmuje działania zmierzające do zaspokojenia potrzeb zdrowotnych, psychologicznych i


   społecznych ofiary przemocy i jej bliskich;

3) zapewnia ofierze przemocy pomoc w skontaktowaniu się z organizacją udzielającą pomocy


   prawnej;

4) podejmuje działania w celu zainicjowania postępowania karnego;


5) zapewnia przepływ informacji o przypadkach przemocy między członkami Zespołu oraz


   innymi podmiotami współpracującymi z Zespołem.


Działania wspierające:


Współpracujące instytucje będą również podejmowały wspólne działania w celu przygotowania szkoleń dla osób zaangażowanych zawodowo lub społecznie w działania na rzecz rozpoznawania, zapobiegania i reagowania na przypadki przemocy wobec cudzoziemców przebywających w ośrodkach oraz materiałów informacyjnych dla tych osób i cudzoziemców.
Sprawozdanie z realizacji działań projektu za okres październik – grudzień 2008r.
Sprawozdanie z realizacji projektu za okres październik - grudzień 2008r.


Działania zrealizowane w ramach projektu:


Przeprowadzono 3 szkolenia - 1 jednodniowe dla przedstawicieli GE oraz 2 szkolenia dwudniowe dla przedstawicieli lokalnych zespołów współdziałania.

1.Szkolenie przedstawicieli Grupy Ewaluacyjnej w UC w Warszawie

Data szkolenia: 30 września 2008r. W szkoleniu wzięło udział 11 uczestników.

2.Szkolenie dla lokalnych zespołów współdziałania w Województwie Mazowieckim


   "Przemoc ze względu na płeć i przemoc seksualną".

Miejsce: Urząd do Spraw Cudzoziemców, ul. Taborowa 33, Warszawa.


Data szkolenia: 17 - 18 listopada 2008r.

W szkoleniu wzięło udział 28 uczestników.
3.Szkolenie dla lokalnych zespołów współdziałania z Polski wschodniej oraz południowo – wschodniej

w Lublinie.

Data szkolenia: 15 - 16 grudnia 2008r.

W szkoleniu wzięło udział 28 uczestników.

4.Badania ankietowe w 3 ośrodkach: Bielany, Dębak i Siekierki na podstawie przygotowanej 


  ankiety do badań czynników ryzyka dotyczących przemocy ze względu na płeć lub przemoc
  seksualną wobec cudzoziemców przebywających w ośrodkach dla osób ubiegających się o
  nadanie statusu uchodźcy.

5.Raport o sytuacji dotyczącej przypadków przemocy ze względu na płeć lub przemocy


  seksualnej w ośrodkach opracowany na podstawie badań. Raport zawiera opis aktualnej
  sytuacji w ośrodkach oraz konkluzje i rekomendacje dotyczące poprawy bezpieczeństwa w
  ośrodkach oraz ograniczenie lub wyeliminowanie czynników ryzyka.

6.Wydano materiały informacyjne przeznaczone dla cudzoziemców - ulotki zawierające informacje na

temat przemocy ze względu na płeć i przemocy seksualnej, zawierające
  również informacje o tym, gdzie się zwrócić o pomoc oraz jakich działań i rodzajów pomocy
  mogą cudzoziemcy oczekiwać. Ulotki wydano w 3 językach: polskim, angielskim i
  rosyjskim.

Zapobieganie i zwalczanie przemocy seksualnej i przemocy na tle płciowym to kwestie związane bezpośrednio z ochroną praw człowieka. Prawa człowieka są uniwersalne, niepodzielne, współzależne i wzajemnie powiązane. Każda osoba ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, przekonania polityczne lub inne poglądy, pochodzenie narodowe lub społeczne, stan majątkowy, urodzenie lub status, ma prawo do szacunku lub ochrony oraz przysługujących jej praw człowieka i wolności.

Przemoc seksualna oraz przemoc na tle płciowym przede wszystkim opiera się na dyskryminujących płciowo podstawach oraz praktykach społecznych, które spychają kobiety na pozycję podrzędną w stosunku do mężczyzn. Akty przemocy seksualnej i przemocy na tle płciowym, zarówno indywidualne jak i zbiorowe służą sprawcom do utrzymania przywilejów, władzy oraz kontroli nad innymi.

Ofiary doświadczone przemocą seksualna i przemocą na tle płciowym są narażone na duże ryzyko wystąpienia poważnych problemów zdrowotnych i psychospołecznych, niekiedy na ryzyko śmierci, nawet w przypadku braku przemocy fizycznej.

Zrozumienie potencjalnych skutków przemocy seksualnej i przemocy na tle płciowym przyczyni się do opracowania skutecznych strategii zwalczania tych skutków i zapobiegania dalszym problemom.

Każda forma przemocy seksualnej i przemocy na tle płciowym niesie za sobą poważne, zagrażające życiu skutki zdrowotne.



Skutki śmiertelne:

- zabójstwo

- samobójstwo;

- śmierć matki lub śmierć dziecka;

- śmierć z powodu AIDS lub innych chorób.

Skutki zagrażające zdrowiu:

- uszkodzenie ciała, szok, choroba, zakażenie;

- niepełnosprawność, dolegliwości somatyczne przewlekłe infekcje, przewlekłe bóle, dolegliwości gastryczno – jelitowe, zaburzenia łaknienia, zaburzenia snu, nadużywanie alkoholu/ narkotyków

- poronienia, niebezpieczne zabiegi aborcji, niepożądana ciąża, choroby przenoszone drogą płciowa, w tym HIV/ AIDS, zaburzenia cyklu miesiączkowego, komplikacje ciążowe, zaburzenia ginekologiczne, zaburzenia natury seksualnej.



Skutki emocjonalne i psychiczne:

- stres po przeżyciu traumatycznym, depresja, lęk, strach gniew, wstyd, brak poczucia bezpieczeństwa, niechęć do samego siebie, poczucie winy,

- choroba umysłowa,

- myśli i zachowania samobójcze.



Skutki społeczne:

- obarczanie winą ofiary przemocy;

- utrata pozycji społecznej;

- odrzucenie i izolacja społeczeństwa;



Przemoc seksualną i przemoc na tle płciowym należy zwalczać przy współpracy wszelkich organizacji rządowych i pozarządowych. Wszystkie podmioty zaangażowane w walkę powinny przyjąć wspólne zasady jak również wspólne idee i plan działania. Muszą uświadomić sobie i całemu społeczeństwu, że przemoc seksualna i przemoc na tle płciowym stanowi pogwałcenie praw człowieka. Należy zatem zaangażować społeczność uchodźczą w działania zmierzające do zapobiegania i przeciwdziałania przemocy seksualnej. Włączenie uchodźców w walkę z przemocą jest niezbędne, gdyż wspólne działania będą zmierzać do uświadamiania im stopnia zagrożenia, zapewnienia równouprawnienia kobiet i mężczyzn w realizowaniu zadania.

Informator dla pracowników socjalnych ośrodków dla uchodźców

Przemoc seksualna lub przemoc ze względu na płeć to każdy akt przemocy związany z płcią, skierowany przeciwko osobie. Czyny te obejmują m.in. wyrządzenie fizycznej, psychicznej lub seksualnej krzywdy lub spowodowanie cierpienia, a także groźbę ich dokonania, zmuszanie osoby do określonych zachowań lub inne pozbawienie wolności w związku z płcią. Przemoc seksualna lub ze względu na płeć może dotyczyć zarówno kobiet i dziewcząt jak i mężczyzn i chłopców. Przykładowe formy takiej przemocy to: gwałt w tym gwałt małżeński, nadużycia seksualne, wymuszona prostytucja, wymuszone małżeństwa, molestowanie, handel ludźmi, upokarzanie, okaleczenia kobiecych narządów płciowych.


Gwałt (w tym gwałt małżeński)
- gwałt to akt przemocy, gdzie agresor używa seksu dla pozbawienia człowieczeństwa i skrzywdzenia. Do gwałtu dochodzi wtedy, gdy sprawca wymusza zgodę na ofierze za pomocą siły fizycznej lub groźby jej zastosowania. Ofiara nie jest odpowiedzialna za gwałt, ani za czyny gwałciciela. Nie ma znaczenia, co robiła przed gwałtem, to gwałciciel jest całkowicie odpowiedzialny za przestępstwo, a NIE ona. Fakt, że ofiara przeżyła seksualną napaść oznacza, że zrobiła właściwą rzecz w tym czasie, żeby zostać przy życiu. Mianem gwałtu małżeńskiego nazywana jest sytuacja, w której jeden z małżonków zmusza drugiego, wbrew jego woli, do stosunku seksualnego. Kiedy kobieta mówi NIE –jest to gwałt nawet, gdy jest żoną sprawcy. Karalny jest nie tylko gwałt, ale też usiłowanie gwałtu.

Wymuszone małżeństwo – to taki związek, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron. W Polsce wymuszone małżeństwo może zostać unieważnione, jeżeli oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński zostało złożone pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste.

Nadużycia seksualne – naruszenie integralności fizycznej o charakterze seksualnym, włącznie z dotykaniem w nieodpowiedni sposób, z użyciem siły bądź w sytuacji braku równości lub przymusu, którą osoba dojrzała seksualnie naraża na jakąkolwiek aktywność natury seksualnej, w celu seksualnego zaspokojenia.

Małżeństwa małoletnich – małżeństwa zawierane przez osoby małoletnie, lub gdy jedna ze stron jest małoletnia (zwykle kobieta). Związki takie zazwyczaj aranżowane są przez rodziny lub zawierane są pod przymusem rodziny. Problem ten dotyczy zwłaszcza dziewczynek, szczególnie z rodzin ubogich. Wówczas traktowane są one jako konkretna wartość wymienna, która może poprawić sytuację ekonomiczną rodziców, natomiast po ślubie często stają się ofiarami przemocy, także seksualnej.

Czyn lubieżny wobec małoletnich poniżej lat 15 – prawo karne zakazuje doprowadzenia osoby małoletniej (poniżej 15. roku życia) do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej, nawet jeżeli osoba małoletnia wyraża na to zgodę.

Przemoc domowa/przemoc w rodzinie – to jednorazowe lub powtarzające się umyślne działanie na szkodę bliskiego lub zaniechanie działań koniecznych do ochrony zdrowia i życia osób najbliższych. Działania te naruszają prawa i dobra osobiste członka rodziny (osoby najbliższej, a także innych osób zamieszkujących wspólnie lub wspólnie gospodarujących). Przemoc w rodzinie w szczególności naraża osoby bliskie na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, narusza ich godność osobistą, nietykalność cielesną, wolność i swobodę, w tym normy związane z życiem seksualnym. Powoduje szkody na zdrowiu fizycznym, psychicznym, a także wywołuje cierpienie i krzywdy moralne u osób, które jej doznają.

Inna przemoc na ze względu na płeć:

Wymuszona prostytucja – wymuszony pod presją handel usługami seksualnymi w zamian za zasoby materialne, usługi i pomoc, zwykle stosowany wobec najbardziej bezbronnych kobiet lub dziewcząt, niezdolnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb własnych lub swoich dzieci.

Molestowanie – wszelkiego rodzaju niepożądane, zwykle powtarzające się i nieodwzajemnione próby zbliżenia seksualnego, niepożądane zainteresowanie seksualne, żądanie świadczenia usług seksualnych, insynuacje seksualne lub innego rodzaju werbalne lub fizyczne zachowanie natury seksualnej.

Handel ludźmi – sprzedaż lub handel ludźmi w celu wymuszenia aktywności seksualnej, pracy lub świadczenia usług, niewolnictwa lub w celu usunięcia organów.

Upokarzanie – słowne ataki, które są obraźliwe, poniżające, upokarzające z podtekstem seksualnym.

Okaleczenia kobiecych narządów płciowych – okaleczanie narządów płciowych ze względów kulturowych lub z innych przyczyn pozamedycznych.

Do przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć może dojść w każdym miejscu i czasie. Opiera się na dyskryminujących płciowo postawach oraz praktykach społecznych, które spychają kobiety na pozycje podrzędną. Stanowi pogwałcenie praw człowieka. Prawa człowieka są uniwersalne, niepodzielne, współzależne i wzajemnie powiązane. Każda jednostka, bez względu na rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, przekonania polityczne lub inne poglądy, pochodzenie narodowe lub społeczne, stan majątkowy, urodzenie lub status ma prawo do szacunku, ochrony oraz przysługujących jej praw człowieka i wolności.

Akty przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć naruszają szereg praw człowieka, gwarantowanych przez międzynarodowe instrumenty praw człowieka, między innymi:


  • prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa każdej osoby;

  • prawo do korzystania z najwyższego możliwego poziomu ochrony zdrowia fizycznego i psychicznego;

  • prawo do wolności od tortur oraz karania lub traktowania w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający;

  • prawo do swobodnego poruszania się, wolności, wolności opinii i jej wyrażania oraz prawo do zrzeszenia się;

  • prawo do zawierania małżeństwa za swobodnie wyrażoną pełna zgodą oraz równe prawa w odniesieniu do zawierania małżeństwa, podczas jego trwania i po jego ustaniu;

  • prawo do nauki, ubezpieczeń społecznych i rozwoju osobistego;

  • prawo do uczestnictwa w życiu kulturalnym, politycznym i publicznym, równy dostęp do usług publicznych, pracy oraz równego wynagrodzenia za tę samą prace.

Gdzie się zwrócić o pomoc?

Pierwszym krokiem do poradzenia sobie z problemem przemocy seksualnej jest przełamanie milczenia. Musisz pamiętać o tym, że to iż zostałaś/eś ofiarą przemocy seksualnej nie jest Twoją winą ani powodem do wstydu. Zwróć się o pomoc. Możesz zwrócić się o pomoc do:

1.Kierownika ośrodka, w którym przebywasz

2.Pracownika socjalnego,

3.Przedstawiciela personelu medycznego w ośrodku,

4.Funkcjonariusza policji,

5.Przedstawiciela organizacji pozarządowej.

Jakie działania podejmują osoby, do których zwrócisz się o pomoc i czego możesz od nich oczekiwać?


  1. Po pierwsze pamiętaj, że osoby, do których zwrócisz się o pomoc mają obowiązek poszanowania poufności informacji dotyczących Ciebie i Twoich najbliższych, – jeżeli nie będziesz chciała/chciał aby ktokolwiek, poza osobą do której się zwrócisz, wiedział o tym co się stało, zostanie to uszanowane. Niezwłocznie po otrzymaniu informacji, iż zostałaś/zostałeś lub możesz zostać ofiarą przemocy seksualnej, osoby, które są za to odpowiedzialne, zapewnią osobiste bezpieczeństwo Tobie i osobom Ci najbliższym.

  2. Jeżeli nie jesteś w ośrodku bezpieczna/bezpieczny, za Twoją zgodą przeniosą Ciebie i Twoich najbliższych do innego ośrodka lub przyznają Wam świadczenia na zamieszkanie poza ośrodkiem.

  3. Jeżeli nie zostaniesz przeniesiona/przeniesiony, ograniczą dostęp sprawcy lub osoby stanowiącej zagrożenie dla Ciebie, pozbawią taką osobę przywilejów, jakie miała w ośrodku, a nawet mogą przenieść ją do innego ośrodka.

  4. Udzielą Ci informacji gdzie i od kogo możesz uzyskać pomoc w Twojej sytuacji.

  5. Zapewnią Ci pomoc medyczną w ośrodku lub poza nim, w specjalistycznej placówce medycznej, jeżeli zaistnieje taka potrzeba.

  6. Zapewnią Ci pomoc psychologa zatrudnionego przez Urząd do Spraw Cudzoziemców lub organizację pozarządową, jak również udział w grupach wsparcia.

  7. Pomagą Ci złożyć wniosek o ściganie sprawcy lub zawiadomić właściwe organy państwa o popełnionym przeciwko Tobie przestępstwie.

  8. Jeżeli istnieje uzasadniona obawa, że sprawca ucieknie lub ukryje się, powiadomią o tym Policję, która po weryfikacji danego zdarzenia postanawia o zatrzymaniu takiej osoby.

  9. Jeżeli o to poprosisz skontaktują Cię z organizacją pozarządową, abyś mógł uzyskać pomoc prawną podczas postępowania karnego w stosunku do sprawcy.

Dostępna pomoc specjalistyczna dla ofiar:

Niezależnie od tego, czy jesteś ofiara przemocy seksualnej, czy też byłeś świadkiem stosowania przemocy względem innej osoby, musisz zareagować! Placówki medyczne, organizacje niosące pomoc osobom będącym w potrzebie, instytucje zajmujące się doradztwem prawnym mają obowiązek interweniować i pomagać w sytuacji zagrożenia utraty życia bądź zdrowia człowieka.



  1. Pomoc medyczna

Personel medyczny w Ośrodku dla Cudzoziemców- umieszczeni w Ośrodku Cudzoziemcy mają zagwarantowaną opiekę medyczną: bezpłatne badania, wyznaczenie leczenia, bezpłatne leki, w razie potrzeby wypisuje skierowania do lekarzy specjalistów.

Badanie lekarskie ofiary przemocy seksualnej powinno zostać przeprowadzone bezpośrednio po zdarzeniu przez osobę tej samej płci, co ofiara. Protokół z badania ma ogromne znaczenie w postępowaniu dowodowym przeciwko sprawcy przestępstwa. Badanie powinno obejmować całe ciało ofiary, a zebrany przez lekarza materiał biologiczny powinien zostać odpowiednio zabezpieczony. Odzież, którą miała na sobie ofiara w chwili przestępstwa, w uzasadnionych przypadkach powinna zostać zabezpieczona przez Policję. Lekarz powinien opisać wyniki badań w specjalnym orzeczeniu, natomiast lekarz pierwszego kontaktu poza udzieleniem pomocy medycznej jest zobowiązany wystawić na prośbę pacjenta zaświadczenie lekarskie o doznanych obrażeniach i podjętym leczeniu. Ofiara przemocy powinna zostać pouczona przez lekarza o skutkach o medycznych skutkach zastosowanej na niej przemocy, np. w przypadku zgwałcenia o możliwości pojawienia się niechcianej ciąży, zarażenia chorobą weneryczną, zarażenia wirusem HIV i sposobach zapobieżenia im.

W przypadku ofiar przemocy seksualnej lub przemocy ze względu na płeć, gdy jest to konieczne dla skutecznego prowadzenia sprawy karnej, lekarz pierwszego kontaktu kieruje osobę pokrzywdzoną do lekarza medycyny sądowej.


  1. Pomoc psychologiczna

Kontakt z psychologiem, którego pomoc zapewnia Ośrodek dla Cudzoziemców polega na:

  • zdiagnozowaniu problemów emocjonalnych i psychologicznych ofiary,

  • wsparciu społecznym w sytuacjach kryzysowych,

  • przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego,

  • terapii indywidualnej i grupowej,

  • konsultacji medycznej.

Ofiary przestępstw o podłożu seksualnym powinny być przesłuchiwane przez funkcjonariuszy Policji tej samej płci, a gdy ofiarą jest dziecko,Asia_ przesłuchanie powinno odbywać się w obecności psychologa lub osoby, którą dziecko darzy zaufaniem.

  1. Pomoc prawna

Poszukując informacji prawnej należy w pierwszym rzędzie zwrócić się do pracownika Ośrodka dla Cudzoziemców. Możliwa jest też pomoc organizacji pozarządowej. Pomoc ta obejmuje uzyskanie informacji na temat możliwości działania:



  • złożenia wniosku, od którego będzie zależało ściganie przestępstwa, możliwości wycofania tego wniosku oraz zakazie jego ponownego złożenia;

  • obowiązku społecznym zawiadomienia organy ścigania za pośrednictwem pracowników Ośrodka dla Cudzoziemców o popełnieniu przestępstwa oraz możliwości zażalenia postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia przez pokrzywdzonego.

Informacja o prawach ofiary w postępowaniu karnym:

  • Możliwość wnioskowania o pełnomocnika z urzędu;

  • Możliwość włączenia się do postępowania organizacji społecznej;

  • Możliwość wycofania wniosku o ściganie sprawcy przemocy, z wyjątkiem przypadków zgwałcenia;

  • Pouczenie o obowiązkach pokrzywdzonego w postępowaniu;

  • Poinformowanie o możliwości skorzystania z pomocy tłumacza w ramach postępowania karnego przeciwko sprawcy przemocy.


Szczególne traktowanie małoletnich pokrzywdzonych, którzy nie ukończyli 15 lat:


  • obecność przedstawiciela ustawowego małoletniego podczas przesłuchania lub faktycznego opiekuna;

  • przesłuchanie małoletniego w charakterze świadka tylko raz;

  • podczas przesłuchania zapewnia się pomoc psychologa.


Szczególne traktowanie ofiar handlu ludźmi:


  • możliwość skorzystania z przyznawanej wizy krajowej na okres 2 miesięcy, w czasie, których ofiara powinna podjąć decyzję o uczestniczeniu w postępowaniu karnym;

  • możliwość uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony osoby, która w charakterze świadka współpracuje z organami ścigania.




  1. Pomoc socjalna świadczona ofiarom przemocy polega na:




  • udzielaniu bezpiecznego schronienia osobom dorosłym lub rodzinom dotkniętym

przemocą udzielaniu bezpiecznego schronienia dzieciom – ofiarom przemocy (rodziny zastępcze, pełniące zadania pogotowia rodzinnego, placówki opiekuńczo-wychowawcze typu interwencyjnego);

  • pomoc społeczna ofiarom handlu ludźmi, osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, udzielanej na podstawie ustawy o pomocy społecznej.



  1. Jeśli jesteś osobą, która była świadkiem stosowania przemocy seksualnej wobec innych osób, również powinieneś działać. Twoja pomoc może polegać na:




  • wysłuchaniu osoby, która doznaje przemocy;

  • okazaniu wiary w to, co mówi ofiara;

  • zapewnieniu ofiary o tym, że ma prawo szukać pomocy;

  • zawiadomieniu osoby, które zajmują się udzielaniem pomocy w sytuacjach kryzysowych.

Przydatne adresy i telefony:

Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć

Ul. Krowoderska 11/ 7

31- 141 Kraków

Tel.: +48 12 633 72 23

Fax.: +48 12 423 32 77
UNHCR

Al. Szucha 13/15 lok. 17

00-580 Warszawa

Tel.: +48 22 628 69 30

Fax.: +48 22 628 61 24
Fundacja Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu La Strada

skrytka pocztowa 5

PL 00 - 956 Warszawa 10 

Telefon zaufania: +48 22 628 99 99

Fax: +48 22 622 19 85
Ogólnopolski Telefon Alarmowy

Tel.: 112


Policja

Tel.: 997




Telefon Zaufania

Tel.: 954



Sexual and gender based violence

Sexual and gender based violence embraces all acts of violence related to gender, aimed at a person. These acts include among others: inferring physical, psychical or sexual harm or suffering of a person, as well as a threatening to do such harm, forcing a person to behave in a certain way or other forms of deprivation of liberty related to gender. Sexual and gender based violence may affect women and girls, as well as men and boys. Such violence may take various forms, such as: rape, including spousal rape, sexual abuse, forced prostitution, forced marriages, sexual harassment, human trafficking, humiliation, female genital mutilation.

Rape, including spousal rape – rape is an assault where an aggressor uses sex to deprive the victim of humanity and to harm her. Rape is effected when the perpetrator forces the consent of their victim using physical force or a threat to use force. The victim is not responsible for the rape nor for rapist’s acts. It is not important what the victim has done prior to being raped – it is the rapist who is fully responsible for the offence, NOT the victim. The fact that the victim survived a sexual assault means that they did the proper thing at the time to stay alive. Spousal rape is a situation where one spouse forces the other, against their consent, to sexual intercourse. When a woman says NO – this is rape, even if she is a wife of the perpetrator. Not only rape but also an attempt to rape is punishable.

Forced marriage – is a marriage established against the will of one party. In Poland a forced marriage may be annulled if the declaration of entering into a marriage is expressed under unlawful threat of the other party or of a third party, provided that the person making that declaration could fear that she or another person be in imminent and serious danger.

Sexual abuse – violation of physical integrity of a sexual nature, including touching in an inappropriate way, with the use of force or in the situation of inequality or duress, where a sexually mature person forces another to any sexual activity for the purpose of sexual satisfaction.

Minors’ marriage – marriage between minor persons or between an adult and a minor (usually a girl). Such relationships are typically arranged by families and formed under duress of the family. This afflicts especially young girls from poor families who in this context are treated as merchandise of a commercial value. After wedding they often become victims of violence, including sexual violence.

Lecherous act against minors under the age of 15 – criminal law prohibits subjecting a minor person (under 15) to sexual intercourse or another sexual activity, even if they give their consent.

Domestic violence/ family violence – is a single act or recurring deliberate act against closest persons as well as neglecting necessary actions to protect their health or life. These acts violate the personal rights of the family member (the immediate relatives as well as other persons residing together). Domestic violence subjects closest persons to danger of loosing life or health. It violates personal dignity, personal integrity, freedom, liberty and norms related with sexual life. It causes damages to physical and mental health as well as suffering and moral harm to victims of that violence.

Other forms of sexual and gender based violence:

Forced prostitution – enforced trafficking in sexual services in exchange for material value, services and aid, usually aimed at most vulnerable women or girls, unable to provide for their own or their children’s needs.

Sexual harassment – unwanted, usually recurring and unreturned attempts of sexual intercourse of any kind, undesirable sexual interest, demanding of sexual services, sexual insinuation or other verbal or physical sexual acts.

Human trafficking – sale or trafficking in human beings for the purpose of enforcing sexual activity, work or providing services, slavery as well as removal of vital organs.

Humiliation – verbal assaults which are insulting or humiliating with a sexual undertone.

Female Genital Mutilation (FGM) – mutilating female genitals for cultural or other non-medical reasons.

Sexual and gender based violence may occur at any time and in any place. It is based on sexually discriminating grounds and social practice which push women to second-rate position. It is a violation of human rights.



Where to seek assistance?

Breaking silence is the first step to tackle the problem of sexual and gender based violence. You must remember that becoming a victim of sexual violence is not your fault nor a reason to be ashamed. You should ask for help. You can turn to the following persons:



  1. Chief/manager of the center you stay in;

  2. Representative of medical staff in the center;

  3. Police officer;

  4. Representative of non-governmental organization.

What actions can you expect from the persons you turn to for help?

  1. Firstly remember that persons you will address to for help have a duty to respect confidentiality of information concerning you and your relatives – if you do not want anybody, besides the person you have addressed to, to know about your situation, the confidentiality will be respected;

  2. Immediately after having received information that you are or may become a victim of sexual violence, they will assure personal safety for you and your family members;

  3. If you are not safe in the refugee center, they will upon your consent transfer you and your family to another center or they will award you social benefits for residing outside the refugee center;

  4. If you have not been transferred from the refugee center, the management of the center will assure that the perpetrator of the abuse does not have access to you and will be deprived of privileges he/she used to have, such a person may be also removed from the center;

  5. You will be provided with information where and who you can get specialized assistance from in your particular situation;

  6. You will be provided with medical care in the refugee center or outside in a specialized medical center if necessary;

  7. You will be provided with the assistance of a psychologist employed by the Office for Foreigners or by a non-governmental organization, there’s a possibility of joining a support group for victims;

  8. You will be assisted if you wish to apply for prosecution of the perpetrator or to inform competent organs of the State about an offence committed against you;

  9. If there is a risk that the perpetrator might run away or hide, the Police will be duly informed and if necessary – the perpetrator will be detained;

  10. Upon your request, you may be contacted with a non-governmental organization in order to provide you with legal assistance during penal proceedings against the perpetrator;

Useful contact information:

The Halina Nieć Legal Aid Center

11/7 Krowoderska Street

31- 141 Krakow

Tel.: 12 633 72 23

Fax.: 12 423 32 77
UNHCR

13/15 Szucha Avenue

Room 17

00-580 Warszawa



Tel.: +48 22 628 69 30

Fax.: +48 22 628 61 24


La Strada Foundation

P.O. Box 5

00 - 956 Warsaw 10

Hotline: +48 22 628 99 99



Fax: +48 22 622 19 85
Polish alarm phone

Tel.: 112


Police

Tel.: 997


Helpline
Tel.: 954

Сексуальное преследование и преследование по половому признаку

Сексуальное или преследование по половому признаку – это любое преследование связанное с полом жертвы и направленное против личности. Такие действия охвачивают в том числе: физическое, психическое и сексуальное насилие или ущерб, влекут за собой терпение, а также угрозy их совершения, принуждают вести себя определенным способом, а также ограничение свободы связанные с полом. Сексуальное или половое преследование может быть по отношению к женщинам и девушкам , или к мужчинам и юношам. Сравнительные примеры такого преследования это: изнасилование в том числе и супругом, сексуальные злоупотребления, принуждение к занятию проституцией, принудительный брак, пристaвания, торговля людьми, унижение или увечье женских половых органов.

Изнасилование в том числе изнасилование супругом - изнасилование это такой вид преследования когда насильник использует секс для того, чтобы лишить человечности и обидеть жертвy. Изнасилование происходит тогда, когда насильник вымогает согласие жертвы с помощью физической силы или грозит ее применением. Жертва не отвечает за изнасилование или действия насильника. Не имеет значения факт что жертва делала перед изнасилованием. В этой ситуации, насильник будет ответственный за совершение преступления, а не ЖЕРТВА. Факт, что жертва пережила сексуальное нападение означает, что сделала она в это время все правильно и вела себя соответствующим образом для того чтобы остаться в живых. Изнасилование супругом имеет место в ситуации, когда один из супругов заставляет другого без его желания заниматься сексом. Если женщина сказала НЕТ- в этой ситуации такие действия будут считаться изнасилованием даже если это был супруг. Уголовная ответственность грозит не только за изнасилование а также за попытку изнасилования.

Принудительное бракосочетание – это брак заключенный без согласия другой стороны. В Польше вынужденный брак можна объявить недействительным если заявление о браке было внесено под угрозами с другой стороны или третьего лица, если из обстоятельств по делу вытекает, что заявитель может бояться что ему, или его близким угрожает опасность.

Сексуальные злоупотребления - любоe вторжение сексуального характера в физическую неприкосновенность жертвы в том числе: прикосновление неподобающим oбразом с помощь силы, или в ситуации отсутствия равенства, или в принудительном порядке которую созревшее сексуально ицо подвергает сексуальной активности с целью сексуального удовлетворения.

Бракосочетание несовершеннолетних - брачный союз заключаемый несовершеннолетними лицами когда хотя бы один из заявителей является несовершеннолетним (обычно женщина). Tакие брачные союзы в основном заключаются в принудительном со стороны семьи порядке. Это относиться в основном к девочкам с бедных семей. В таком случае, их используют в качестве обменной стоимости, с помощью которой можна поправить материальное положение родителей. После заключения брака очень часто они становятся жертвами насилия в том числе сексуального.

Pазвратные действия в отношении несовершеннолетних не достигших 15 лет – уголовное право предусматривает уголовную ответственности за сексуальные действия с лицами не достигшими 15 лет, даже если несовершеннолетний выразил свое согласие на подобные действия сексуального характера.

Домашнее насилие/насилие в семье - это однократные или многократные преднамеренные действия, направленные против близких или отказ от действий необходимых для защиты здоровья и жизни близких. Такие действия нарушают права и личные ценности членов семьи близких, а также других лиц проживающих вместе и занимающихся хозяйством. Насилие в семье особенно подвергает близкие лица опасности потери жизни, здоровья, нарушает их достоинства, личную неприкосновенность, свободу, а также нормы связанные с их сексуальной жизнью. Влечет за собой физический, психический вред здоровью и вызывает нравственные мучения и обиды пострадавших от насилия лиц.

Другие виды насилия по половому признаку

Принуждение к занятию проституцией – оказанная под давлением торговля секс-услугами взамен на материальные ресурсы, услуги и помощь. Oбычно используется в отношении наиболее беззащитных женщин и девушек неспособных самостоятельно удовлетворить свои потребности или потребности своих детей.

Приставание – всякого рода нежелательные (обычно повтаряющиеся и без взаимности) попытки сексуального сближения, нежелательная сексуальная заинтересованность, требование оказания секс-услуг, сексуальные инсинуации, или другого вида словесные или физические действия сексуального характера.

Торговля людьми – это продажа или торговля людьми с целью принуждения к сексуальной активности, принудительному труду, или оказания услуг, рабство, или трансплантация органов.

Увечье женских половых органов- увечья женских половых органов из-за культурных особенностей страны или из-за других немедицинских причин.

Сексуальное насилие или насилие по половому признаку может произойти везде и в любое время. Обосновывается дискриминацией и практиками в обществе которые сталкивают женщин на второстепенную позицию в этом обществе. Представляет собой нарушение прав человека. Права человека являются универсальными, безраздельными, взаимозависимыми и взаимосвязанными. Каждый индивидуум должен обладать всеми правами и всеми свободами, без какого бы то ни было различия, как-то в отношении расы, цвета кожи, пола, языка, религии, политических или иных убеждений, национального или социального происхождения, имущественного, сословного или иного положения.



Где можно обратиться за помощью ?

Первым шагом для того чтобы помочь самому себе с проблемой сексуального насилия является преломить молчание. Ты должен/должна помнить, что то, что ты являешься жертвой сексуального насилия не твоя вина, и что не надо этого стыдиться. Обратись за помощью. Ты можешь обратиться за помощью к:



  1. Руководителю центра в котором ты находишься;

  2. Социальному работнику;

  3. Сотруднику медицинской службы в центре;

  4. Сотруднику полиции;

  5. Представителю неправительственной организации.

Что предпринимают лица к которым ты обратишься и что можно от них ожидать?

  1. Во первых помни, что люди к которым ты обратишься за помощъю обязанны соблюдать тайность поверенных им о тебе и твоих близких данных. Eсли ты не хочешь, чтобы кто-либо кроме лица к которому ты обратился узнал о том что случилось - твое желание будет соблюденно.

  2. Незамедлительно после получения информации о том, что ты стал/стала, или можешь стать жертвой сексуального преследования обеспечивают личную безопасность тебе и твоим близким.

  3. Если ты не чувствуешь себя безопасно в центре, то если ты выразишь согласие, тебя и твоих близких переселят в другой центр, или возможно что ты получишь пособие на проживание вне центра.

  4. Если ты не будешь переведен/переведена, тогда доступ исполнителя преступления, или лица представляющего опасность будет к тебе ограничен. Oн будет лишен всех привилегий которые имел, а тебя даже могут перевести в другой центр.

  5. Тебе предоставят информацию о том, где и от кого ты можешь получить помощь в этой ситуации.

  6. Тебe обеспечат медицинскую помощь в центре, или вне центра в специализированном медицинском центре если возникнет такая необходимость.

  7. Тебе предоставят помощь психолога работника Управления по делам иностранцев или работника неправительственной организации, а также участие в группе поддержки.



  1. Тебе помогут составить заявление о преследовании исполнителя преступления

или уведомление соответствующего органа преследования преступления.

  1. Если имеются обоснованные опасения что исполнитель преступления может скрыться или убежать - сообщат об этом Полиции, которая после проверки происшествия может выдать решение задержать это лицо.

  2. Если обратишься с просьбой пoмогут связаться с неправительственной организацией для того, чтобы тебе была оказана юридическая помощь во время уголовного делопроизводства .

Необходимые адреса и телефоны:

Centrum Pomocy prawnej im. Haliny Nieć

(Правовой Центр им. Халины Неч)

ul. Krowoderska 11/7

31-141 Kraków

Тел +48 12 633 72 23

Факс +48 12 423 32 77

UNHCR (УВКПБ)

Ul. Szucha 13/15 lok.17

00-580 Warszawa

Тел: +48 22 628 69 30

Факс: +48 22628 61 24

Fundacja Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu La Strada

(Фонд против торговли людьми и рабству Ла Страда)

Skrytka pocztowa 5

PL 00-956 Warszawa 10

Тел. доверия: +48 22 628 99 99

Факс: +48 22 622 19 85

Всеобщий телефон сигнальный

Тел. 112


Полиция

Тел. 997


Телефон доверия Тел. 954



©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna