Podstawy edycji wzorów



Pobieranie 47.84 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar47.84 Kb.

Podstawy edycji wzorów



Formuła to działanie lub zestaw działań służących do wykonania określonych operacji w arkuszu kalkulacyjnym (zależność między komórkami). Może ona zawierać liczby, łańcuchy znaków, funkcje, operatory i adresy komórek. Formuła zawsze poprzedzona jest znakiem =. Po znaku równości występuje tzw składnia formuły, opisująca jej wykonanie.




Operatory obliczeniowe w formułach


Operatory określają typ obliczenia, które ma być wykonane na elementach formuły.

Program Microsoft Excel zawiera cztery różne typy operatorów obliczeniowych:



  • arytmetyczne,

  • porównania,

  • tekstowe

  • odwołania.

Operatory arytmetyczne

Służą do wykonywania podstawowych operacji matematycznych takich, jak dodawanie, odejmowanie mnożenie, dzielenie, potęgowanie.




Operator
arytmetyczny

Znaczenie


Przykład


+

znak plus

Dodawanie

=A1+B1

-

znak minus

Odejmowanie
Negacja

=A1-B1
= -A1

*

Gwiazdka

Mnożenie

=A1*B1

/

kreska ukośna w prawo

Dzielenie

=A1/B1

%

znak procent

Procent

=A1%

^

daszek

Potęgowanie

=A1^B1


Operatory porównania 
Możesz porównać dwie wartości za pomocą następujących operatorów. Gdy dwie wartości są porównywane za pomocą tych operatorów, to wynik jest wartością logiczną, PRAWDA lub FAŁSZ.

Operator
porównania

Znaczenie


Przykład


=

znak równości

Równy

=A1=B1

>

znak większy niż

Większy niż

=A1>B1

<

znak mniejszy niż

Mniejszy niż

=A1

>=

znak większy niż lub równy

Większy niż lub równy

=A1>=B1

<=

znak mniejszy niż lub równy

Mniejszy niż lub równy

=A1<=B1

<>

znak nie równy

Różny

=A1<>B1

Operator łączenia tekstu &
Operatora & należy używać do łączenia lub składania jednego lub kilku ciągów tekstowych w celu utworzenia pojedynczego fragmentu tekstu.


Operator
tekstowy


Znaczenie

Przykład

&

Łączy lub wiąże dwie wartości w celu utworzenia jednej ciągłej wartości tekstowej

"North" & "wind" daje w wyniku "Northwind"


Operatory odwołania  składają zakresy komórek do obliczeń z użyciem następujących operatorów.

Operator odwołania

Znaczenie

Przykład

: (dwukropek)

Operator zakresu, tworzący jedno odwołanie do wszystkich komórek między dwoma odwołaniami włącznie

B5:B15

, (przecinek)

Operator połączenia łączący wiele odwołań w jedno

SUMA(B5:B15,D5:D15)

Kolejność, w jakiej program Microsoft Excel wykonuje operacje w formułach


Jeśli w jednej formule zostanie umieszczonych wiele operatorów, program Microsoft Excel wykonuje te operacje w kolejności przedstawionej w poniższej tablicy.

Jeśli formuła zawiera operatory o takim samym pierwszeństwie - na przykład, jeśli formuła zawiera operator mnożenia i dzielenia - program Microsoft Excel oblicza operatory od lewej strony do prawej. Aby zmienić kolejność obliczania, część formuły, która ma być obliczona w pierwszej kolejności należy zamknąć w nawiasie.




  1. ( ) Działania w nawiasach

  2. : , dwukropek, przecinek, pojedyncza spacja

  3. - Negacja

  4. %  Procent

  5. ^ Potęgowanie

  6. * i / Mnożenie i dzielenie

  7. + i - Dodawanie i odejmowanie

  8. &  Łączy dwa ciągi tekstu (wiązanie)

  9. = ;<; > Porównanie
    <=; >= Porównanie
    <> Porównanie


UWAGA Przy konstruowaniu skomplikowanych wzorów łatwo popełnić błąd. Przed błędami można się uchronić, wstawiając nawiasy w sytuacjach, w których nie ma pewności, jak Excel zastosuje powyższą zasadę. Należy przy tym pamiętać, aby liczba nawiasów otwierających była taka sama, jak liczba nawiasów zamykających.

Sposoby adresowania komórek


Excel rozróżnia trzy podstawowe sposoby adresowania:

  • adresowanie względne, na przykład: A1, G34, AB12

  • adresowanie bezwzględne, na przykład: $A$1, $G$34, $AB$12

  • adresowanie mieszane, na przykład: A$1, $A1, G$34, $G34, AB$12, $AB12

Sposób zaadresowania komórki ma istotne znaczenie przy kopiowaniu wyrażeń arytmetycznych do innych komórek arkusza. Przy kopiowaniu Excel nie uwzględnia adresów komórek użytych w wyrażeniach, lecz ich położenie w stosunku do komórki zawierającej wzór.

Adresowanie względne umożliwia automatyczną zmianę wzoru w zależności od kierunku kopiowania. Przy kopiowaniu w dół Excel zmienia numer wiersza, przy kopiowaniu w bok – literę kolumny.

Adresowanie bezwzględne można łatwo odróżnić od adresowania względnego, gdyż zawiera dwa znaki ($). Komórka adresowana bezwzględnie jest unieruchomiona w trakcie kopiowania. Excel nie zmienia w tej sytuacji ani numeru wiersza, ani litery kolumny.

Adresowanie mieszane umożliwia unieruchomienie, w trakcie kopiowania wzoru, tylko części adresu komórki. Jeśli komórka jest adresowana w ten sposób, to w czasie kopiowania zmienia się albo adres kolumny albo adres wiersza, w zależności od tego, przed którą nazwą znajduje się znak ($).

Klawisz F4 umożliwia zmianę sposobu adresowania.

Przed jego użyciem należy przejść do stanu edycji wybranej komórki, naciskając klawisz F2 lub klikając dwukrotnie myszką w komórce i ustawić kursor za odpowiednim odwołaniem. Jeśli zostało zastosowane adresowanie względne to: pierwsze naciśnięcie klawisza F4 zmieni adres względny na adres bezwzględny, drugie na adres mieszany z unieruchomieniem wiersza, trzecie na adres mieszany z unieruchomieniem kolumny, czwarte przywraca stan adresowania względnego.

Wprowadzanie wzorów


Edycja wzoru polega na uaktywnieniu komórki, która ma przechowywać wynik, wpisaniu znaku równości (=) oraz treści formuły, na przykład: =(A1+B1)*$A$14/100

Wzory można wprowadzać dwoma sposobami:



  • przez wpisywanie z klawiatury całego wzoru,

  • przez wskazywanie (znak równości oraz znaki operatorów należy wpisać, adresy wstawić do wzoru klikając odpowiednie komórki myszką), np.

Chcemy do komórki G4 wstawić formułę =E4-F4, stosując wskazywanie komórek:

  • uaktywnić komórkę G4, wpisać znak (=),

  • zaznaczyć komórkę E4, klikając myszką,

  • wpisać znak (-),

  • zaznaczyć komórkę F4, klikając myszką,

  • w pasku pojawi się wzór =E4-F4

Wprowadzanie funkcji
Excel wyposażony jest w bibliotekę standardowych nazw funkcji, które zostały pogrupowane zależnie od charakteru zastosowań.

Funkcje wywołujemy:



  • z paska menu Wstaw | Funkcja...

  • przez ikonę na pasku narzędziowym

  • klikając na znak = przy pasku formuły i wywołujemy funkcję przez pole nazwy:


W każdym przypadku ukazuje się nam tablica funkcji:




Przykład użycia funkcji SUMA


Aby obliczyć sumę wartości z komórek od G4 do G10 należy wpisać wzór w następującej postaci: =SUMA(G4:G10)

Powyższy wzór prezentuje sposób zapisu funkcji Excela:



  • znak równości,

  • nazwa funkcji (tu: SUMA),

  • w nawiasach argumenty funkcji (tu: zakres od G4 do G10)
UWAGA

znak dwukropka (:) określa zakres ciągły „od do”, czyli zapis =SUMA(G4:G10) oznacza: sumowanie wartości z komórek G4, G5, G6, G7, G8, G9, G10

znak średnika (;) określa zakres nieciągły „i”, czyli zapis =SUMA(G4;G10) oznacza: sumowanie wartości tylko z dwóch komórek G4 i G10

Sumowanie wartości z zakresu komórek można uzyskać, wybierając ze Standardowego paska narzędzi przycisk Autosumowanie. Należy jednak sprawdzić, czy zakres proponowany jest odpowiedni. Jeśli tak, zatwierdzamy wzór, jeśli nie, zmieniamy zakres wpisując poprawny lub zaznaczając go myszką.

Wykaz podstawowych błędów sygnalizowanych w programie Microsoft® Office Excel




Wykaz funkcji często używanych w arkuszach



Funkcja JEŻELI

Pozwala na podejmowanie decyzji w arkuszu kalkulacyjnym.


Ogólnie można ją przedstawić w postaci poniższego szablonu:

=JEŻELI(warunek;wartość1_jeśli_prawda;wartość2_jeśli_fałsz)

Przykład: Sprawdzenie czy liczby w kolumnie A są dodatnie czy ujemne?




A

B

1

Liczba

Funkcja

2

20

=JEŻELI(A2>0;"Liczba dodatnia";"Liczba ujemna")

3

-10










©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna