Polski związek szachowy zarys historii szachów w polsce autor opracowania Andrzej Filipowicz



Pobieranie 1.1 Mb.
Strona1/15
Data07.05.2016
Rozmiar1.1 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15

p Historia PZSzach Część W.II str.




POLSKI ZWIĄZEK SZACHOWY

ZARYS HISTORII SZACHÓW W POLSCE

Autor opracowania Andrzej Filipowicz
Szachy na ziemiach polskich

Na ziemiach polskich, dawnych i obecnych, w XIX i XX stuleciach, urodziło się wielu wybit­nych szachistów, m.in.: S. Rosenthal, Sz. Wina­wer, G. Salwe, D. Janowski, J. Zukertort, A. Ru­binstein, D. Przepiórka, A. Flamberg, J. Perlis, G. Rotlewi, Em. Lasker, S. Reshevsky, M. Najdorf, S. Flohr i Abe Yanofsky, na co zwrócił uwagę w swojej książce twórca rankingu FIDE prof. Arpad Elo. Gra królewska by­ła jednak u nas znana znacznie wcześniej, prawdopodobnie już w XII wie­ku, o czym świadczą wykopaliska figurek szachowych.


Szachy stały się popularne w Polsce w XVI wieku, gdy obszar naszego kraju rozciągał się od Bałtyku do morza Czarnego. Wtedy do dobrego tonu i przymiotów każdego rycerza należała umiejętność gry w szachy. Grano na zamkach, w klasztorach i na dworach wielkopańskich, co podkreśla Łukasz Górnicki w „Dworzaninie“: „gra w szachy jest czysta, a rozumu bystrego zabawa“.
W 1564 roku poeta Jan Kochanowski pisze piękny poemat „Szachy“, uni­katowe dzieło w literaturze szachowej, a wiele rodów szlacheckich przy­biera w tym czasie herby z motywami szachowymi. W wieku XVII wojewo­da poznański Jan Ostroróg wydaje pierwszy polski podręcznik szachowy.
Późniejsze kroniki wspominają o naszych wybitnych pisarzach i po­etach: Ignacym Krasickim, Adamie Mickiewiczu, Bolesławie Prusie i Henryku Sienkiewiczu, dla których gra w szachy, łącząca w sobie elemen­ty rywalizacji, nauki i sztuki, była ulubionym wypoczynkiem po pracy.
Pierwsze kluby i stowarzyszenia szachowe na ziemiach polskich po­wstały w latach czterdziestych XIX stulecia. Dwa powołano specjalnie do rozegrania dwóch towarzyskich meczów: Warszawski Klub Szachistów (1836 r.) oraz Poznański Klub Szachistów (1839 r.). Warszawiacy potyka­li się z Aleksandrem Pietrowem, zaś Poznański Klub Szachistów roze­grał spotkanie korespondencyjne z Berlinem.
Oficjalnie klub poznański, jak ustalił prof. Andrzej Kwilecki, swój statut opublikował w październiku 1876 r. W 1893 r. władze galicyjskie zareje­strowały statut Krakowskiego Klubu Szachistów, zaś rok później Lwow­skiego Klubu Szachistów. Warszawskie Towarzystwo Zwolenników Gry Szachowej powstało dopiero w lutym 1899 r., natomiast jego łódzki imiennik jeszcze później, gdyż w 1903 r.
Kartę tytułową polskich szachów otwiera wspaniały sukces warszawskie­go szachisty Szymona Winawera, który na międzynarodowym turnieju w Paryżu, w 1867 roku, zajął drugie miejsce za Kolischem, a przed później­szym pierwszym oficjalnym mistrzem świata Wilhelmem Steinitzem. Pierwszy turniej o mistrzostwo Warszawy zorganizowano w salach Resur­sy Kupieckiej w 1868 roku, a wygrał go także Winawer przed Kleczyńskim.
Na przełomie XIX i XX wieku ośrodki szachowe we Lwowie, Łodzi, War­szawie tętnią życiem. W okresie zaborów, kilku wybitnych polskich szachi­stów, a przede wszystkim Akiba Rubinstein i Dawid Janowski, krążyło po Europie z niemałymi sukcesami wśród elity światowej. Najwybitniejszy polski szachista Akiba Rubinstein był pretendentem do korony szachowej, ale wybuchła I Wojna Światowa, która zepchnęła szachy na dalszy plan.
W okresie zaborów przed pierwszą wojną niemożliwe było powołanie do życia jednej „wszechpolskiej“ organizacji szachowej, która reprezen­towałaby interesy miłośników królewskiej gry ze wszystkich polskich ziem. Sytuacja diametralnie uległa zmianie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Na łamach „Szachisty Polskiego“ w 1920 r. zna­ny gracz i organizator życia szachowego w Galicji Adam Żuk-Skarsze­wski opublikował artykuł po jakże wymownym tytułem: „Organizacja życia szachowego w Polsce“. Pisał on m.in. „Zacznijmy od zakładania klubów szachowych w każdym polskim mieście. Niech taki klub zgromadzi na po­czątek bodaj kilku tylko członków, a stanie się ośrodkiem około którego gro­madzić się zaczną wszyscy, którzy w danem miejscu szachami się interesu­ją. Niech siecią takich klubów pokryje się cała nasza Ojczyzna i niechaj jed­noczą się one w wielki Polski Związek Szachowy, któryby siłą powagi przed­stawicielstwa narodu, powołanego do spełniania wielkich zadań kulturo­wych, zajął poczesne stanowisko w plejadzie związków szachowych innych narodów. Początek każdej wielkiej rzeczy jest trudny i mały. Toteż nie cze­kajmy, aż się Polska pokryje siecią klubów lecz już obecnie istniejące kluby i stowarzyszenia szachowe niech tworzą związek (...)“
Pomysłodawca dodał, iż zjazd inauguracyjny związku można byłoby zorganizować już latem 1920 r. w Warszawie, w Krakowie lub w Zakopa­nem. Niestety optymizm Żuk-Skarszewskiego okazał się na wyrost. W 1924 r. udało się powołać do życia jedynie dwa regionalne związki sza­chowe. 2 lutego 1924 r. powstał Związek Towarzystw Szachowych w Po­znaniu, do którego zgłosiło akces 6 klubów: „Polonia“, Święty Marcin„, “Akademik“, „Dębiec“, Klub w Gnieźnie i Klub w Bydgoszczy.
Z kolei na Górnym Śląsku z 8 klubów, jak podawał Roman Bąk, zawiązał się 27 kwietnia 1924 roku Polski Związek Szachowy Województwa Śląskie­go. W organizacji znalazły się: „1919“ Katowice, „Pogoń 1924“ Dąb, „Mor­phy“ Królewska Huta, „Hetman“ Bogucice, Związek Lubowników Sza­chów z Załęża, „1920“ Lipiny, „1924“ Ruda Śląska oraz „Caissa“ Zawodzie. Kolejna inicjatywa związana była ze Lwowem, gdzie w 1925 r. przy redak­cji „Polskiego Zadaniowca“ powstał Polski Szachowy Związek Zadaniowy.
Nikogo nie zdziwił fakt obecności reprezentanta Warszawskiego Towa­rzystwa Zwolenników Gry Szachowej Izaaka Towbina w Paryżu na posie­dzeniu inauguracyjnym FIDE w okresie igrzysk olimpijskich i pierwszej, tzw. nieoficjalnej olimpiady szachowej, granej równolegle z igrzyskami. Polak był jednym z 15 sygnatariuszy aktu założycielskiego Międzynaro­dowej Federacji Szachowej (Fédération Internationale des Échecs) 20 lipca 1924 roku.

W 1924 r. w następstwie wyjazdu reprezentacji kraju na olimpiadę do Paryża, apel o powołanie do życia PZSzach wystosowała redakcja lwow-skiego „Słowa Polskiego“, zaznaczając, iż z uczestników turnieju narodów tylko Polska i Hiszpania nie posiadały krajowego związku szachowego. Redakcja „Słowa Polskiego“ sugerowała, by dzieło zjednoczenia realizo­wać stopniowo tworząc początkowo 4 regiony: północny w Toruniu, za­chodni w Poznaniu, południowy we Lwowie i wschodni w Lublinie. Stolicy natomiast w niedalekiej już przyszłości pozostawiano rolę centrum życia szachowego. W 1925 r. już 10 ośrodków wykazywało zainteresowania inte­gracją polskiego życia szachowego: Warszawa, Łódź, Lwów, Kraków, Gór­ny Śląsk, Poznań, Pomorze, Białystok, Wilno i Lublin. W środkach maso­wego przekazu argumentowano, że „brak związku szachowego w Polsce po­ciąga za sobą znaczne szkody dla społeczności szachistów. Brak zewnętrznej reprezentacji i brak kontaktów ze związkami państw europejskich...“


Powstanie Polskiego Związku Szachowego 11 IV 1926 r.
11 kwietnia 1926 r. w siedzibie Warszawskiego Towarzystwa Zwolenni­ków Gry Szachowej przy ul. Wierzbowej 8, nie opodal Teatru Wielkiego, odbył się ogólnopolski zjazd delegatów, klubów, towarzystw i dwóch zor­ganizowanych już związków regionalnych.
Uczestniczyli m.in. ze strony WTZGSz: Józef Żabiński, Dawid Prze­piórka. Leon Orlański, Tadeusz Pawłowski i Bogdan Domosławski, z Ka­towic - P. Chmiel i Roman Bąk, ze Lwowa - inż. A. Kolischer. inż. Oskar Piotrowski, z Łodzi - Samuel Rosenblat, z Poznania - płk dypl. dr Marian Steifer oraz reprezentanci klubów z Krakowa, Lwowa, Wilna, Białego­stoku, Gdańska i kilku mniejszych miast.
Reprezentowali oni liczące około 1600 osób środowisko zorganizowa­nych szachistów. Prezesem PZSzach wybrano Józefa Żabińskiego, wice­prezesem Dawida Przepiórkę, a sekretarzem generalnym Bogdana Do­mosławskiego.
Przyjęty statut określał Polski Związek Szachowy jako or­ganizatora życia szachowego w Polsce i reprezentanta polskich szachi­stów w FIDE, chociaż PZSzach dopiero w 1927 r., na Kongresie w Lon­dynie został oficjalnie przyjęty do FIDE.
Następnego dnia po utworzeniu PZSzach rozpoczęły się I mistrzostwa kraju (12-30 kwietnia 1926 r.), w których triumfował Dawid Przepiórka.
Chociaż Polska była współzałożycielem FIDE w 1924 roku, to formal­nie Polski Związek Szachowy został członkiem FIDE dopiero w 1927 r.
Polski Związek Szachowy ma siedzibę w Warszawie, ale swoją działal­nością obejmuje cały kraj za pośrednictwem 16 wojewódzkich związków szachowych, wielu klubów i stowarzyszeń. Zgodnie ze statutem, członka­mi Polskiego Związku Szachowego mogą być wojewódzkie związki sza­chowe, kluby i inne stowarzyszenia szachowe. Indywidualni szachiści są członkami PZSzach tylko za pośrednictwem tych organizacji.
Najwyższą władzą Związku jest Walne Zgromadzenie Delegatów, w którym biorą udział delegaci wojewódzkich związków szachowych, klu­bów, członkowie honorowi PZSzach, przedstawiciele autonomicznych komisji, a mianowicie Komisji Szachowej Gry Korespondencyjnej, Komi­sji Kompozycji Szachowej, Komisji Rozwiązywania Zadań Szachowych, oraz dwóch kolegiów - Kolegium Sędziów i Kolegium Trenerów.
Bieżącą działalnością PZSzach kieruje Zarząd, wybierany na okresy czteroletnie przez Walne Zgromadzenie Delegatów. Zarząd składa się z 11-15 członków, w tym prezesa, wiceprezesów i skarbnika. Na posiedze­nia Zarządu zapraszani są przedstawiciele sędziów, trenerów, graczy ko­respondencyjnych i kompozytorów szachowych.
Celem działalności Związku jest rozwój i popularyzacja szachów, ze szczególnym uwzględnieniem wyczynu sportowego w grze bezpośred­niej, w grze korespondencyjnej, w kompozycji szachowej i w dziedzinie rozwiązywania za-dań szachowych Mając na uwadze dobro dyscypliny, Związek wytycza kierunki rozwoju szachów, ustala plany i kierunki szko­lenia, prowadzi szkolenie, organizuje indywidualne i drużynowe mistrzo­stwa Polski mężczyzn i kobiet oraz młodzieży w różnych grupach wieko­wych do 7, 10, 12, 14, 16, 18 i 20 lat, w grze klasycznej (każdy z zawodników otrzymuje około 2,5 godziny na rozegranie partii), szybkiej (po 15 lub 30 minut na partię) i błyskawicznej (po 5 minut na partię). Oznacza to, że każdego roku PZSzach organizuje ponad 70 centralnych turniejów o mistrzostwo Polski, często poprzedzanych eliminacjami.
Związek wyłania i przygotowuje reprezentantów Polski do startu w in­dywidualnych mistrzostwach świata i Europy, a także do udziału w olimpiadach szachowych, drużynowych mistrzostwach świata i Europy oraz meczach międzypaństwowych, zarówno w grze bezpośredniej, jak i też w grze korespondencyjnej, w kompozycji szachowej i w rozwiązywaniu za­dań szachowych.
Wojewódzkie Związki Szachowe nadzorują działalność klubów i sekcji szachowych znajdujących się na terenie ich działania, realizują swoje pla­ny i własny kalendarz zawodów, a wspólnie z Zarządem PZSzach realizu­ją uchwały Walnego Zgromadzenia Delegatów w zakresie organizacji, szkolenia i przygotowania imprez centralnego kalendarza sportowego.

Polski Związek Szachowy współpracuje z FIDE, ECU, ICCF, PCCA oraz federacjami szachowymi innych krajów w zakresie organizacji za­wodów szachowych, wymiany zawodników w imprezach sportowych i podnoszenia poziomu wiedzy i kultury szachowej.


W latach 1926-2006 w Polsce odbyło się wiele imprez i zawodów o charakterze światowym i europejskim:
1935 Warszawa Olimpiada szachowa

1935 Warszawa Mistrzostwa świata kobiet

1935 Warszawa Kongres FIDE

1957 Kraków Turniej strefowy MŚ kobiet

1963 Łódź Turniej strefowy MŚ kobiet

1964 Kraków Akademickie drużynowe MŚ

1969 Lublin Olimpiada szachowa kobiet

1973 Warszawa Kongres ICCF (Gra korespondencyjna)

1979 Warszawa Turniej strefowy MŚ mężczyzn

1981 Bydgoszcz Turniej strefowy MŚ kobiet

1983 Poznań Kongres ICCF (Gra korespondencyjna)

1984 Katowice Mistrzostwa Europy kobiet do lat 20

1987 Warszawa Turniej strefowy MŚ mężczyzn

1989 Straszęcin Mistrzostwa Europy kobiet do lat 20

1989 Warszawa Rada Wykonawcza FIDE

1991 Warszawa Mistrzostwa świata do 10, 12 i 14 lat

1993 Sopot Kongres ICCF (Gra korespondencyjna)

1995 Nadole Turniej strefowy MŚ kobiet

1995 Żagań Mistrzostwa Europy do 16 i 18 lat

1997 Żagań Mistrzostwa świata do 20 lat

1999 Krynica Turniej strefowy MŚ mężczyzn

2000 Rowy Mistrzostwa świata weteranów pow. 60 lat

2000 Rowy Mistrzostwa świata kobiet pow. 50 lat

2001 Warszawa Mistrzostwa Europy kobiet

2005 Legnica ME w rozwiązywaniu zadań szach.

2005 Zegrze Mistrzostwa Europy mężczyzn

2005 Warszawa Mistrzostwa Europy w grze szybkiej

2006 Warszawa Mistrzostwa Europy w grze szybkiej

Polscy szachiści i szachistki zdobywali złote w 1930 r., srebrne w latach 1931 i 1939 oraz brązowe medale olimpijskie (1928, 1935, 1937, 1980, 2002), tytuły mistrzów świata i Europy oraz wiele medali w różnych gru­pach wiekowych juniorów.
Wicemistrzostwo świata kobiet Reginy Gerleckiej w 1935 r., wicemi­strzostwo świata FIDE Dawida Przepiórki w 1928 r., drużynowe mistrzostwo Europy kobiet w 2005 r., mistrzostwo Europy Bartłomieja Maciei starty wśród pretendentek do tytułu mistrzyni świata czy zwycięstwa w wielu turniejach międzynarodowych są kolejnymi przykładami wielkiego dorobku PZSzach w latach 1926-2006.
Polski Związek Szachowy w ramach współpracy z FIDE i z 161 federa­cjami szachowymi zrzeszonymi w Międzynarodowej Federacji Szacho­wej zorganizował wiele imprez o charakterze światowym i europejskim, gościł w Polsce najwybitniejszych szachistów globu, mistrzów świata: Emanuela Laskera, Jose Raula Capablan­kę, Aleksandra Alechina, Maxa Euwego, Wasilija Smysłowa, Michaiła Tala, Borysa Spasskiego, Roberta Fischera, Anatolia Karpowa, Garriego Kasparowa, Władimira Kramnika oraz mistrzów świata FIDE Viswanathana Ananda, Aleksandra Chalifmana, Rusłana Ponomariowa i Weselina Topałowa oraz fenomenalne szachistki Verę Menchik, Nonę Gaprindaszwili, Maję Cziburdanidze, Xie Jun, Zsuzsę Polgar i Antoanetę Stefanową.
PZSzach organizował Turniej Narodów (Olimpiadę Szachową) oraz mistrzostwa świata kobiet w 1935 roku, a także olimpiadę szachową kobiet w 1969 roku.
Związek zorganizował też Kongres FIDE w 1935 roku oraz posiedzenie Rady Wykonawczej FIDE w 1989 roku. Gościł w Polsce prezydentów FI­DE Aleksandra Rueba, Maxa Euwego, Florencio Campomanesa i Kirsa­na Iljumżinowa oraz wielu wybitnych działaczy kilkudziesięciu federacji.
Turnieje o wieloletniej tradycji jak Memoriały Akiby Rubinsteina w Po­lanicy Zdroju, Festiwale PKWN w Lublinie i Nałęczowie, turnieje kobiet w Piotrkowie Trybunalskim i Bydgoszczy zapisały się złotymi zgłoskami w historii królewskiej gry i wniosły istotny wkład w rozwój myśli szachowej. A były jeszcze memoriały K. Makarczyka w Łodzi, turnieje w Biesz­czadach, Białymstoku, Bydgoszczy, Gdyni, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Rzeszowie, Sopocie, Słupsku, Szczawnie Zdroju, Warszawie i Wrocławiu.
Z inicjatywy polskich działaczy dokonano wiele zmian i ulepszeń w przepisach FIDE, m.in. opracowano przepisy gry w 1929 roku, wprowa­dzono przepisy gry błyskawicznej, a w latach 1987-90 uporządkowano przepisy rankingowe i nadawania tytułów międzynarodowych, obowiązu­jące z niewielkimi zmianami do dzisiaj.

CZŁONKOWIE HONOROWI

POLSKIEGO ZWIĄZKU SZACHOWEGO
1928 Żabiński Józef (1860 -27 XII 1928)

1928 Przepiórka Dawid (22 XII 1880 - 1940)

1928 Rozenblat Samuel (? - ?)

1932 Piłsudski Józef (5 XII 1867 - 12 V 1935)

1935 Rogoziński Józef (XII 1874 - 1940?)

1937 Sosnkowski Kazimierz (1885 - 1969)

1937 Glabisz Kazimierz (1893 - 1981)

1937 Piłsudski Kazimierz (5 IV 1871 - 1941)

1938 Nakoniecznikow–Klukowski Bronisław (1888 - 1962)

1957 Wróbel Marian (1907 - 24 IV 1960)

1961 Makarczyk Kazimierz (1 I 1901 - 27 V 1972)

1961 Bąk Roman (21 II 1908 - 1 II 2003)

1962 Witkowski Wiktor (23 IX 1900 - 22 VIII 1978)

1966 Tułasiewicz Tadeusz (1902 - 1985)

1970 Konarkowski Franciszek (14 VIII 1906 - 15 XI 1976)

1973 Hermanowa Róża Maria (16 I 1902 - 1995)

1973 Putrament Jerzy (1910 - 23 VI 1986

1974 Swinarski Henryk (16 VI 1906 - 17 I 1975)

1976Bagdasarian Grzegorz (Grzeban) (27 VIII 1902 - 1991)

1976 Furs Stefan (6 I 1926 - 24 VIII 1987)

1976 Miller Zbigniew (5 II 1905 - 28 I 1985)

1976 Radzikowska (Hołuj) Krystyna (05 II 1931 – 29 XI 2006)

1976 Rysak Eugeniusz (20 X 1910 - 25 VIII 1988)

1976 Sokołow Jerzy (1896 - 10 XI 1976)

1976 Witkowski Stefan

1982 Gawlikowski Stanisław (16 I 1920 - 9 XI 1981)

1982 Litmanowicz Władysław (20 II 1918 - 31 III 1992)

1982 Nestorowicz Zbigniew (1912 - 5 IX 2000)

1982 Pochowski Ferdynand (31 VIII 1908 - ??)

1982 Turski Wacław (? - ?)

1983 Dąbrowski Edward (10 XII 1910 - 28 III 2002)

1985 Gromadzki Józef (5 II 1912 - 22 X 1989)

1985 Kulesza Krzysztof

1985 Szymański Zygmunt (11 VI 1894 - ??)

1985 Wasilewski Kazimierz (27 V 1917 - 21 III 2001)

1985 Kuszewski Kazimierz (27 V 1912 - ??)

1988 Gabrielski Stanisław

1988 Wiśniewski Czesław

1988 Kania Stanisław

1988 Krulisch Czesław (12 VII 1912 - 23 II 1997)

1988 Giżycki Jerzy

1988 Śliwa Bogdan (4 II 1922 - 16 V 2003)

1993 Najdorf Mieczysław (14 IV 1910 - 6 VII 1997)

1993 Malinowski Henryk (? - ?)

1993 Filipowicz Andrzej

1994 Czajka Zbigniew

1995 Brzózka Stefan

1995 Żemantowski Jacek (18 II 1939 - 4 VI 2002)

1997 Jahr Ulrich

2000 Ereńska-Radzewska Hanna

2000 Gnieciak Mirosław

2000 Woda Janusz

2006 Jurczyńska Anna

2006 Frankiewicz Jan

2006 Górski Jan

2006 Macieja Jan

2006 Ryll Zygmunt

2006 Więckowski Ryszard

2006 Schmidt Włodzimierz
PREZESI POLSKIEGO ZWIĄZKU SZACHOWEGO
1926-1928 Józef Żabiński

1929-1935 Józef Rogoziński

1935-1938 Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski

1938-1939 Witold Grabowski

1946-1947 Zbigniew Miller (do V 1947)

1947-1950 Stanisław Wojnarowicz

1950-1951 Czesław Krulisch

1952-1954 Zbigniew Miller (przewodniczący Sekcji Szachów)

1954-1957 Jerzy Putrament (przewodniczący Sekcji Szachów)

1957 Stanisław Wojnarowicz

1957-1960 Krzysztof Rolnik

1960-1962 Ferdynand Herok

1962-1963 Kazimierz Kryński

1963-1973 Jerzy Putrament

1973-1977 Stanisław Gabrielski (do 16 VI 1977)

1977-1980 Czesław Wiśniewski (od 16.VI 1977)

1980-1985 Krzysztof Kulesza

1985-1988 Stanisław Kania

1988-2000 Jacek Żemantowski

2000-2003 Stanisław Łobaziewicz (do 1 III 2003)

2003-2004 Przemysław Gdański (od 1 III 2003)

2004- Janusz Woda




ZARZĄDY

POLSKIEGO ZWIĄZKU SZACHOWEGO













Utworzenie







Polskiego Związku Szachowego







Delegaci - Warszawy, Łodzi, Krakowa, Białegostoku,







Poznania, Śląska, Lwowa, Radomia, Gdańska i Wilna + inni







Reprezentowali 1600 zrzeszonych szachistów







I Walny Zjazd Konstytucyjny







Warszawa, 11 kwietnia 1926 r.







I kadencja 1926-1928




1926-1928

Prezes

Żabiński Józef

1926-1928

Wiceprezes

Przepiórka Dawid

1926-1928

Sekretarz

Domosławski Bogdan

1926-1928

Skarbnik

Orlański Leon

1926-1928

Ławnik Zarządu

Piotrowski Oskar

1926-1928

Ławnik Zarządu

Rozenblat Samuel

1926-1928

Ławnik Zarządu

Steifer Marian













II Walny Zjazd PZSzach







Warszawa, 2 grudnia 1928 r.







II kadencja 1929-1930 (14 osób)




1928-1930

Prezes (zmarł 27 XII 1928)

Żabiński Józef

1928-1930

Prezes (od 1929)

Rogoziński Józef

1928-1930

Wiceprezes

Przepiórka Dawid

1928-1930

Sekretarz

Domosławski Bogdan

1928-1930

Skarbnik

Orlański Leon

1928-1930

Ławnik Zarządu

Pawłowski Tadeusz

1928-1930

Ławnik Zarządu

Paciorkowski J

1928-1930

Ławnik Zarządu

Sypniewski K

1928-1930

Ławnik Zarządu

Makarczyk Kazimierz

1928-1930

Ławnik Zarządu

Kolischer Arnold

1928-1930

Ławnik Zarządu

Piotrowski Oskar

1928-1930

Ławnik Zarządu

Rozenblat Samuel

1928-1930

Ławnik Zarządu

Konczyński Tadeusz

1928-1930

Ławnik Zarządu

Steifer Marian

1928-1930

Ławnik Zarządu

Stocerz Jan













III Walny Zjazd PZSzach







Warszawa, 14 grudnia 1930 r.







III kadencja 1931-1932




1931-1932

Prezes

Rogoziński Józef

1931-1932




Przepiórka Dawid

1931-1932




Pawłowski Tadeusz

1931-1932




Michałowski Konstanty

1931-1932

Skarbnik

Orlański Leon

1931-1932

Ławnik Zarządu

Makarczyk Kazimierz

1931-1932

Ławnik Zarządu

Piłsudski Kazimierz

1931-1932

Ławnik Zarządu

Domosławski Bogdan

1931-1932

Ławnik Zarządu

Rozenblat Samuel

1931-1932

Ławnik Zarządu

Żukowski Juliusz

1931-1932

Ławnik Zarządu

Kolischer Arnold

1931-1932

Ławnik Zarządu

Piotrowski Oskar

1931-1932

Ławnik Zarządu

Potyka Józef

1931-1932

Komisja Rewizyjna




1931-1932

Członek Komisji Rewizynej

Gołdykowski Wojciech

1931-1932

Członek Komisji Rewizynej

Osrowski Edward

1931-1932

Członek Komisji Rewizynej

Weinreich Maks A.

1931-1932

Członek Komisji Rewizynej

Gross Emil

1931-1932

Członek Komisji Rewizynej

Wróbel Marian

1931-1932

Komisja ds. Statutu OZSzach




1931-1932

Członek Komisji ds. Statutu

Rybiński T

1931-1932

Członek Komisji ds. Statutu

Domosławski Bogdan

1931-1932

Członek Komisji ds. Statutu

Chmiel Paweł

1931-1932

Członek Komisji ds. Statutu

Gołdykowski Wojciech

1931-1932

Członek Komisji ds. Statutu

Rozenblat Samuel

1931-1932

Komisja weryfikacyjna (sportowa)




1931-1932

Członek Komisji weryfikacyjnej

Kleczyński Jan

1931-1932

Członek Komisji weryfikacyjnej

Makarczyk Kazimierz

1931-1932

Członek Komisji weryfikacyjnej

Przepiórka Dawid

1931-1932

Członek Komisji weryfikacyjnej

Rozenblat Samuel

1931-1932

Sąd Rozjemczy




1931-1932

Członek Sądu Rozjemczego

Cichowski Roman

1931-1932

Członek Sądu Rozjemczego

Kleczyński Jan

1931-1932

Członek Sądu Rozjemczego

Stawski Aleksander






















IV Walny Zjazd PZSzach







Warszawa, 11 grudnia 1932 r.







IV kadencja 1933-1934 (11 osób)




1933-1934

Prezes

Rogoziński Józef

1933-1934

Wiceprezes

Nakoniecznikow–Klukowski Bronisław

1933-1934

Wiceprezes

Piłsudski Kazimierz

1933-1934

Wiceprezes

Przepiórka Dawid

1933-1934

Sekretarz

Domosławski Bogdan

1933-1934

Zastępca sekretarza

Michałowski Konstanty

1933-1934

Skarbnik

Orlański Leon

1933-1934

Kapitan Związkowy

Steifer Marian

1933-1934

Referent prasowy

Makarczyk Kazimierz

1933-1934

Ławnik Zarządu

Witkowski Wiktor

1933-1934

Ławnik Zarządu

Madfes Julian

1933-1934

Członek Władz Związku

Rozenblat Samuel

1933-1934

Członek Władz Związku

Żukowski Juliusz

1933-1934

Członek Władz Związku

Kolischer Arnold

1933-1934

Członek Władz Związku

Piotrowski Oskar

1933-1934

Członek Władz Związku

Pawłowski Tadeusz

1933-1934

Członek Władz Związku

Potyka Józef

1933-1934

Komisja ds. Statutu




1933-1934

Członek Komisji ds. Statutu

Steifer Marian

1933-1934

Członek Komisji ds. Statutu

Domosławski Bogdan

1933-1934

Członek Komisji ds. Statutu

Stawski Aleksander

1933-1934

Komisja Rewizyjna




1933-1934

Członek Komisji Rewizynej

Gołdykowski Wojciech

1933-1934

Członek Komisji Rewizynej

Osrowski Edward

1933-1934

Członek Komisji Rewizynej

Weinreich Maks A.

1933-1934

Członek Komisji Rewizynej

Marjenstrass Zygmunt

1933-1934

Członek Komisji Rewizynej

Wróbel Marian

1933-1934

Sąd Rozjemczy




1933-1934

Członek Sądu Rozjemczego

Cichowski Roman

1933-1934

Członek Sądu Rozjemczego

Kleczyński Jan

1933-1934

Członek Sądu Rozjemczego

Stawski Aleksander













V Walny Zjazd PZSzach







Warszawa, 13 maja 1934 r.







V kadencja 1934-1935 (18 członków)




1934-1935

Prezes

Rogoziński Józef

1934-1935

Wiceprezes

Nakoniecznikow–Klukowski Bronisław

1934-1935

Wiceprezes

Piłsudski Kazimierz

1934-1935

Wiceprezes

Przepiórka Dawid

1934-1935

Sekretarz

Domosławski Bogdan

1934-1935

Skarbnik

Orlański Leon

1934-1935

Kapitan Związkowy

Steifer Marian

1934-1935

Ławnik Zarządu

Michałowski Konstanty

1934-1935

Ławnik Zarządu

Makarczyk Kazimierz

1934-1935

Ławnik Zarządu

Witkowski Wiktor

1934-1935

Ławnik Zarządu

Madfes Julian

1934-1935

Ławnik Zarządu

Makarczyk Kazimierz

1934-1935

Ławnik Zarządu

Witkowski Wiktor

1934-1935

Ławnik Zarządu

Rozenblat Samuel

1934-1935

Ławnik Zarządu

Żukowski Juliusz

1934-1935

Ławnik Zarządu

Kolischer Arnold

1934-1935

Ławnik Zarządu

Piotrowski Oskar

1934-1935

Ławnik Zarządu

Pawłowski Tadeusz

1934-1935

Ławnik Zarządu

Potyka Józef
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna