Polskiej rzeczypospolitej ludowej



Pobieranie 219.96 Kb.
Strona1/4
Data07.05.2016
Rozmiar219.96 Kb.
  1   2   3   4
Dz.U.66.45.277

1993-07-09 zm. Dz.U.96.35.149



JEDNOLITA KONWENCJA

O ŚRODKACH ODURZAJĄCYCH Z 1961 R.,

sporządzona w Nowym Jorku dnia 30 marca 1961 r.

(Dz. U. z dnia 5 listopada 1966 r.)

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Jednolita konwencja o środkach odurzających z 1961 r. została sporządzona w Nowym Jorku dnia 30 marca 1961 r.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną z zastrzeżeniami uczynionymi przy podpisaniu konwencji; oświadcza, że wymieniona konwencja jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie, dnia 21 grudnia 1965 r.

(Tekst konwencji zamieszczony jest w załączniku do niniejszego numeru).

ZAŁĄCZNIK

JEDNOLITA KONWENCJA O ŚRODKACH ODURZAJĄCYCH Z 1961 R.

Wstęp.


Strony:

W trosce o zdrowie i dobrobyt ludzkości, uznając, że stosowanie w lecznictwie środków odurzających jest nadal niezbędne dla przynoszenia ulgi w bólu i w cierpieniu oraz że należy zapewnić, aby środki odurzające były dostępne w tych celach,

uznając, że narkomania stanowi poważne zło dla jednostki oraz społeczne i gospodarcze niebezpieczeństwo dla ludzkości,

świadome ciążącego na nich obowiązku zapobiegania i zwalczania tego zła,

biorąc pod uwagę, że skuteczne zwalczanie nadużywania środków odurzających wymaga uzgodnionego i powszechnego działania,

rozumiejąc, że tego rodzaju powszechne działanie wymaga współpracy międzynarodowej, kierującej się jednakowymi zasadami i dążącej do wspólnych celów,

uznając właściwość Organizacji Narodów Zjednoczonych w dziedzinie kontroli nad środkami odurzającymi i uważając za pożądane, aby odpowiednie organy międzynarodowe działały w ramach tej Organizacji,

pragnąc zawrzeć międzynarodową konwencję, która mogłaby być powszechnie przyjęta celem zastąpienia istniejących porozumień odnoszących się do środków odurzających, ograniczałaby użycie środków odurzających do celów leczniczych i naukowych oraz zapewniałaby istnienie stałej międzynarodowej współpracy i kontroli dla osiągnięcia tych celów,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

Określenia

1. Poza przypadkami, gdy inne znaczenie jest wyraźnie określone bądź gdzie z kontekstu wynika inaczej, poniższe określenia mają zastosowanie do wszystkich postanowień niniejszej konwencji:

(a) przez "Organ" rozumie się Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających,

(b) przez "konopie indyjskie" rozumie się kwiatowe lub owocujące wierzchołki rośliny konopi (z wyłączeniem nasion i liści, jeżeli nie występują one razem z wierzchołkami), z których nie wyciągnięto żywicy, bez względu na nadawaną im nazwę,

(c) przez "roślinę konopi" rozumie się wszystkie rośliny z rodzaju konopi,

(d) przez "żywicę konopi indyjskich" rozumie się oddzieloną żywicę, w stanie surowym lub oczyszczoną, otrzymaną z rośliny konopi,

(e) przez "krzew koka" rozumie się wszystkie rośliny wszystkich gatunków rodzaju Erythroxylon,

(f) przez "liście koka" rozumie się liście krzewu koka, z wyjątkiem liści, z których została usunięta cała ekgonina, kokaina i inne alkaloidy ekgoninowe,

(g) przez "Komisję" rozumie się Komisję Środków Odurzających Rady,

(h) przez "Radę" rozumie się Radę Gospodarczą i Społeczną Organizacji Narodów Zjednoczonych,

(i) przez "uprawę" rozumie się uprawę maku lekarskiego, krzewu koka i rośliny konopi,

(j) przez "środek odurzający" rozumie się każdą substancję wymienioną w Wykazach I i II, zarówno naturalną, jak i otrzymaną w drodze syntezy,

(k) przez "Ogólne Zgromadzenie" rozumie się Ogólne Zgromadzenie Organizacji Narodów Zjednoczonych,

(l) przez "nielegalny obrót" rozumie się uprawę bądź obrót środkami odurzającymi, niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji,

(m) przez "przywóz" i "wywóz" rozumie się stosownie do odpowiednich znaczeń tych pojęć fizyczne przemieszczenie środków odurzających z jednego Państwa do innego Państwa bądź z jednego terytorium na inne terytorium w obrębie tego samego Państwa,

(n) przez "wyrób" rozumie się wszystkie czynności, inne niż zbiór, za pomocą których mogą być otrzymywane środki odurzające włączając w to ich oczyszczanie, jak również przetwarzanie jednych środków odurzających na inne środki odurzające,

(o) przez "opium lekarskie" rozumie się opium, które poddano przeróbce koniecznej dla przystosowania go do użytku leczniczego,

(p) przez "opium" rozumie się skoagulowany sok maku lekarskiego,

(q) przez "mak lekarski" rozumie się roślinę gatunku Papaver somniferum L.,

(r) przez "słomę makową" rozumie się wszystkie części maku lekarskiego po jego skoszeniu (z wyjątkiem nasion),

(s) przez "przetwór" rozumie się mieszaninę stałą lub ciekłą, zawierającą środek odurzający,

(t) przez "zbiór" rozumie się oddzielanie opium, liści koka, konopi indyjskich i żywicy konopi indyjskich od roślin, z których się je uzyskuje,

(u) przez "Wykaz I", "Wykaz II", "Wykaz III" i "Wykaz IV" rozumie się odpowiednie listy środków odurzających lub przetworów dołączone do niniejszej konwencji ze wszystkimi zmianami, które mogą być wprowadzone od czasu do czasu, zgodnie z artykułem 3,

(v) przez "Sekretarzem Generalnego" rozumie się Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych,

(w) przez "zapasy specjalne" rozumie się ilości środków odurzających utrzymywanych w danym kraju lub na danym terytorium przez Rząd tego kraju lub terytorium na pokrycie specjalnych potrzeb państwowych i na wypadek okoliczności wyjątkowych; wyrażenie "potrzeby specjalne" należy rozumieć odpowiednio,

(x) przez "zapasy" rozumie się ilości środków odurzających utrzymywanych w danym kraju lub na danym terytorium i przeznaczonych:

(I) na spożycie w tym kraju lub na tym terytorium w celach leczniczych bądź naukowych,

(II) na zużycie w tym kraju lub na tym terytorium do wyrobu środków odurzających lub innych substancji bądź

(III) na wywóz;

lecz nie obejmuje ilości środków odurzających utrzymywanych w tym kraju lub na tym terytorium:

(IV) przez apteki lub innych upoważnionych sprzedawców detalicznych i przez instytucje oraz wykwalifikowane osoby przy wykonywaniu zgodnie z odpowiednimi uprawnieniami czynności leczniczych lub naukowych bądź

(V) jako "zapasy specjalne",

(y) przez "terytorium" rozumie się każdą część Państwa, która jest uważana za oddzielną całość przy stosowaniu systemu certyfikatów przywozowych i zezwoleń wywozowych, przewidzianych w artykule 31. Określenia tego nie stosuje się do wyrażenia "terytorium" użytego w artykułach 42 i 46.

2. Dla celów niniejszej konwencji środek odurzający będzie uważany za spożyty, gdy został dostarczony jakiejkolwiek osobie lub przedsiębiorstwu do sprzedaży detalicznej, do użytku leczniczego lub do badań naukowych; wyrażenie "spożycie" należy rozumieć odpowiednio.



Artykuł 2

Substancje objęte kontrolą

1. Z wyjątkiem przepisów kontroli odnoszących się tylko do określonych środków odurzających, środki odurzające objęte Wykazem I podlegają wszelkim przepisom o kontroli mającym zastosowanie do środków odurzających objętych niniejszą konwencją, a w szczególności przepisom artykułów: 4 lit. (c), 19, 20, 21, 29, 30, 31, 32, 33, 34 i 37.

2. Środki odurzające objęte Wykazem II podlegają tym samym przepisom kontroli co i środki odurzające objęte Wykazem I, z wyjątkiem przepisów przewidzianych w ustępach 2 i 5 artykułu 30 w odniesieniu do obrotu detalicznego.

3. Przetwory inne niż objęte Wykazem III, podlegają tym samym przepisom o kontroli co i środki odurzające w nich zawarte, jednak nie będą wymagane w odniesieniu do tych przetworów oszacowania (artykuł 19) i dane statystyczne (artykuł 20) odrębne od tych, które przewidziane są dla środków odurzających w nich zawartych, a postanowienia lit. (c) ustępu 2 artykułu 29 i pkt (II) lit. (b) ustępu 1 artykułu 30 nie muszą być stosowane.

4. (1) Przetwory objęte wykazem III podlegają tym samym przepisom o kontroli, co przetwory zawierające środki odurzające objęte wykazem II, z tym wyjątkiem, że postanowienia litery (b) ustępu 1 i ustępów 3 do 15 artykułu 31 i ustępu (b) artykułu 34 w zakresie ich nabywania i sprzedaży detalicznej nie muszą być do nich stosowane i że przy podawaniu oszacowań (artykuł 19) i danych statystycznych (artykuł 20) wymagane informacje będą ograniczone do ilości środków odurzających zużytych przy wyrobie danych przetworów.

5. Środki odurzające objęte Wykazem IV zostaną również włączone do Wykazu I i podlegają wszystkim przepisom o kontroli, stosowanym do środków odurzających wymienionych w tym ostatnim wykazie, a ponadto:

(a) Strona zastosuje do nich takie specjalne przepisy o kontroli, które jej zdaniem są konieczne ze względu na szczególnie niebezpieczne właściwości danego środka odurzającego, oraz

(b) Strona zabroni zbioru, wyrobu, wywozu i przywozu, obrotu, posiadania lub używania tych środków odurzających, jeśli, jej zdaniem, warunki panujące w kraju wykażą, że jest to najbardziej odpowiedni sposób dla ochrony zdrowia i dobrobytu publicznego, z wyjątkiem ilości, które mogą być potrzebne do badań lekarskich i naukowych, włączając w to doświadczenia kliniczne prowadzone z tymi środkami, dokonywane pod bezpośrednim nadzorem i kontrolą danej Strony lub podlegające takiemu nadzorowi i takiej kontroli.

6. (2) Poza przepisami o kontroli, stosowanymi do wszystkich środków odurzających objętych wykazem I, opium podlega ponadto postanowieniom ustępu 1 litera (f) artykułu 19 oraz artykułów 21 bis, 23 i 24, liście koka - postanowieniom artykułów 26 i 27, a konopie indyjskie - postanowieniom artykułu 28.

7. (3) Mak lekarski, krzew koka, roślina konopi, słoma makowa oraz liście konopi podlegają przepisom o kontroli przewidzianym odpowiednio w ustępie 1 litera (e) artykułu 19, ustępie 1 litera (g) artykułu 20, w artykule 21 bis oraz w artykułach 22 do 24; 22, 26 i 27; 22 i 28; 25 i 28.

8. Strony uczynią wszystko, co jest w ich mocy, celem poddania substancji, które nie są objęte przez niniejszą konwencję, lecz które mogą być użyte do nielegalnego wyrobu środków odurzających, takiemu nadzorowi, jaki będzie możliwy do wykonania.

9. Strony nie są obowiązane do stosowania postanowień niniejszej konwencji do środków odurzających, które są powszechnie używane w przemyśle do celów innych niż lecznicze lub naukowe, pod warunkiem że:

(a) zapewnią przez odpowiednie metody skażania lub innymi sposobami, aby środki te nie mogły być nadużywane lub nie powodowały szkodliwych skutków (artykuł 3 ustęp 3) oraz by w praktyce szkodliwe substancje nie mogły być z nich odzyskane; i

(b) podadzą w dostarczanych danych statystycznych (artykuł 20) ilości każdego środka odurzającego zużytego w powyższy sposób.



Artykuł 3

Zmiany w zakresie kontroli

1. Jeżli Strona lub Światowa Organizacja Zdrowia posiada informacje, które jej zdaniem powodują konieczność wprowadzenia zmian do któregokolwiek z Wykazów, skieruje ona notyfikację w tej sprawie do Sekretarza Generalnego wraz z odnośnymi informacjami na poparcie tej notyfikacji.

2. Sekretarz Generalny przekaże tę notyfikację wraz z informacjami, które uzna za ważne dla sprawy Stronom, Komisji, a jeśli taką notyfikację złożyła jedna ze Stron, to i Światowej Organizacji Zdrowia.

3. Jeśli notyfikacja dotyczy substancji, która nie jest jeszcze umieszczona w Wykazie I lub Wykazie II,

(I) Strony rozpatrzą, w świetle posiadanych danych, możliwość tymczasowego zastosowania do tej substancji wszelkich przepisów o kontroli, stosowanych do środków odurzających zawartych w Wykazie I,

(II) do chwili wydania decyzji powziętej zgodnie z pkt (III) niniejszego ustępu Komisja może postanowić, aby Strony tymczasowo zastosowały w odniesieniu do tej substancji wszelkie przepisy o kontroli, które są stosowane do środków odurzających zawartych w Wykazie I. Strony zastosują tymczasowo te przepisy w odniesieniu do tej substancji,

(III) jeśli Światowa Organizacja Zdrowia stwierdzi, że substancja ta może być podobnie nadużywana oraz wywoływać podobnie szkodliwe skutki jak środki odurzające zawarte w Wykazie I lub Wykazie II lub może być przetworzona na środek odurzający, powiadomi ona o tym Komisję, która może zadecydować, zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia, aby substancję tę umieścić w Wykazie I lub Wykazie II.

4. Jeśli Światowa Organizacja Zdrowia stwierdzi, że przetwór nie może, ze względu na zawarte w nim substancje, być nadużywany ani też wywołać szkodliwych skutków (ustęp 3) oraz że zawartego w nim środka odurzającego nie da się łatwo z niego odzyskać, to Komisja może, zgodnie z zaleceniem Światowej Organizacji Zdrowia, umieścić ten przetwór w Wykazie III.

5. Jeśli Światowa Organizacja Zdrowia stwierdzi, że środek odurzający zawarty w Wykazie I może szczególnie łatwo stać się przedmiotem nadużywania i wywoływać skutki szkodliwe (ustęp 3) oraz że niebezpieczeństwo to nie jest zrównoważone przez poważne zalety terapeutyczne tego środka, których to zalet nie posiadają substancje inne niż zawarte w Wykazie IV, to Komisja może, zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia, umieścić ten środek odurzający w Wykazie IV.

6. Jeśli zawiadomienie odnosi się do środka odurzającego, umieszczonego już w Wykazie I lub Wykazie II, bądź do przetworu umieszczonego w Wykazie III, to Komisja, poza postanowieniami przewidzianymi w ustępie 5, może zgodnie z zaleceniem Światowej Organizacji Zdrowia wprowadzić zmianę w tych Wykazach przez:

(a) przeniesienie środka odurzającego z Wykazu I do Wykazu II lub z Wykazu II do Wykazu I bądź

(b) skreślenie środka odurzającego lub przetworu z odpowiedniego wykazu.

7. Wszelkie decyzje Komisji, powzięte zgodnie z niniejszym artykułem, będą podane do wiadomości przez Sekretarza Generalnego wszystkim Państwom będącym członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, Państwom Stronom niniejszej konwencji nie będącym członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, Światowej Organizacji Zdrowia oraz Organowi. Decyzje takie będą obowiązywać każdą ze Stron począwszy od daty otrzymania przez Stronę takiego zawiadomienia, po którego otrzymaniu Strony podejmą wszelkie kroki wymagane przez niniejszą konwencję.

8. (a) Decyzje Komisji, wprowadzające zmiany do któregokolwiek z wykazów, podlegają ponownemu rozpatrzeniu przez Radę na prośbę którejkolwiek ze Stron złożoną w ciągu dziewięćdziesięciu dni od chwili otrzymania notyfikacji w sprawie decyzji. Prośba o zmianę decyzji powinna być przesłana Sekretarzowi Generalnemu wraz z wszelkimi odnośnymi informacjami, na których oparta została prośba o zmianę decyzji.

(b) Sekretarz Generalny przekaże kopie prośby o zmianę decyzji i odnośne informacje Komisji, Światowej Organizacji Zdrowia oraz wszystkim Stronom, zapraszając je do przedłożenia ich uwag w terminie dziewięćdziesięciu dni. Wszystkie otrzymane uwagi będą przedłożone Radzie do rozpatrzenia.

(c) Rada może zatwierdzić, zmienić lub anulować decyzję Komisji i decyzja Rady będzie ostateczna. Notyfikacja w sprawie decyzji Rady będzie podana do wiadomości wszystkim Państwom będącym członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, Państwom Stronom niniejszej Konwencji nie będącym członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, Komisji, Światowej Organizacji Zdrowia oraz Organowi.

(d) Do chwili rozpatrzenia sprawy przez Radę pierwotna decyzja Komisji pozostaje w mocy.

9. Decyzje Komisji podejmowane zgodnie z niniejszym artykułem nie podlegają procedurze zatwierdzania przewidzianej w artykule 7.



Artykuł 4

Ogólne zobowiązania

1. Strony podejmą takie kroki prawne i administracyjne, które uznają za konieczne:

(a) dla wprowadzenia w życie i wykonywania na ich obszarze postanowień niniejszej konwencji,

(b) w celu współpracy z innymi Państwami przy wykonywaniu postanowień niniejszej konwencji oraz (c) aby uwzględniając postanowienia niniejszej konwencji ograniczyć zbiór, wyrób, wywóz, przywóz, rozprowadzanie, obrót, użycie i posiadanie środków odurzających wyłącznie do celów leczniczych i naukowych.



Artykuł 5

Międzynarodowe ciała kontrolujące

Strony, uznając właściwość Organizacji Narodów Zjednoczonych w przedmiocie sprawowania międzynarodowej kontroli nad środkami odurzającymi, wyrażają zgodę na powierzenie Komisji Środków Odurzających Rady Gospodarczej i Społecznej oraz Międzynarodowemu Organowi Kontroli Środków Odurzających funkcji przyznanych im odpowiednio przez niniejszą konwencję.



Artykuł 6

Wydatki międzynarodowych ciał kontrolujących

Wydatki Komisji oraz Organu będą pokrywane przez Organizację Narodów Zjednoczonych w sposób określony przez Zgromadzenie Ogólne. Strony, które nie są członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, będą uczestniczyć w powyższych wydatkach, przy czym Zgromadzenie Ogólne ustalać będzie okresowo w porozumieniu z Rządami Stron składki tych Stron w wysokości, którą uzna za odpowiednią.



Artykuł 7

Zatwierdzanie decyzji i zaleceń Komisji

Z wyjątkiem decyzji przewidzianych w artykule 3, wszelkie decyzje lub zalecenia przyjęte przez Komisję w wykonaniu postanowień niniejszej konwencji podlegają zatwierdzeniu lub mogą być zmienione przez Radę albo Zgromadzenie Ogólne w ten sam sposób jak inne decyzje lub zalecenia Komisji.



Artykuł 8

Funkcje Komisji

Komisja jest uprawniona do rozpatrywania wszelkich zagadnień mających związek z celami niniejszej konwencji, a w szczególności:

(a) wprowadzania zmian do wykazów zgodnie z artykułem 3,

(b) zwracania uwagi Organu na wszelkie zagadnienia, które mogą mieć związek z funkcjami Organu,

(c) formułowania zaleceń co do wprowadzania w życie celów i postanowień niniejszej konwencji, włączając w to programy badań naukowych i wymianę informacji o charakterze naukowym lub technicznym, a także do

(d) zwracania uwagi Państw nie będących Stronami, na decyzje i zalecenia przyjęte przez Komisję w ramach niniejszej konwencji, celem rozważenia przez nie podjęcia odpowiednich kroków zgodnie z tymi decyzjami bądź zaleceniami.



Artykuł 9

Skład i zadania Organu(4)

1. (5) Organ składa się z trzynastu członków, których Rada wybiera, jak następuje:

(a) trzech członków mających doświadczenie lekarskie, farmakologiczne bądź farmaceutyczne z listy co najmniej pięciu osób mianowanych przez Światową Organizację Zdrowia; oraz

(b) dziesięciu członków z listy osób mianowanych przez członków Organizacji Narodów Zjednoczonych i przez Strony nie będące członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych.

2. Członkami Organu powinny być osoby, które przez swoją kompetencję, bezstronność i brak osobistego interesu wzbudzają powszechne zaufanie. W czasie trwania ich mandatu osoby te nie mogą piastować żadnego stanowiska ani zajmować się jakąkolwiek działalnością, która mogłaby wpłynąć ujemnie na ich bezstronność przy wykonywaniu powierzonych im funkcji. Rada poweźmie w porozumieniu z Organem wszelkie konieczne kroki, by zapewnić całkowitą techniczną niezależność Organu przy wykonywaniu jego funkcji.

3. Rada, stosując zasadę sprawiedliwej reprezentacji geograficznej, weźmie pod uwagę konieczność wprowadzenia do Organu, przy zachowaniu właściwej proporcji, osób znających zagadnienie środków odurzających w krajach, w których środki te zbiera się, wyrabia i zużywa, i które to osoby byłyby powiązane z takimi krajami.

4. (6) Organ we współpracy z Rządami i zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji będzie dążył do ograniczenia uprawy, zbioru, wyrobu i zużycia środków odurzających do rozmiarów niezbędnych na potrzeby lecznicze i naukowe, do zapewnienia w tym celu dostępności tych środków oraz do zapobiegania nielegalnym uprawom, zbiorowi, wyrobowi, obrotowi i używaniu środków odurzających.

5. (7) Wszelkie kroki podejmowane przez Organ na mocy tej konwencji mają być jak najściślej zgodne z duchem pogłębiania współpracy Rządów z Organem i stworzenia mechanizmu stałego dialogu między Rządami a Organem, co zapewni pomoc i ułatwi skuteczne działanie na szczeblu krajowym, zmierzające do osiągnięcia celów niniejszej konwencji.



Artykuł 10

Czas trwania mandatów i wynagrodzenie Członków Organu

1. (8) Członkowie Organu sprawują mandaty przez okres pięciu lat i mogą być wybrani ponownie.

2. Mandat każdego członka Organu kończy się w przeddzień pierwszego posiedzenia Organu, w którym ma prawo uczestniczyć jego następca.

3. Opuszczenie przez członka Organu trzech kolejnych sesji będzie uważane za rezygnację z mandatu.

4. (9) Rada na wniosek Organu może odwołać członka Organu, który przestał odpowiadać warunkom członkostwa, przewidzianym w ustępie 2 artykułu 9. Wniosek taki będzie powzięty, jeżeli padnie za nim dziewięć głosów członków Organu.

5. Jeśli stanowisko jednego z członków Organu zostaje opróżnione w okresie trwania ważności mandatu, to Rada wypełni to miejsce przez możliwie szybki wybór nowego członka na pozostały okres ważności mandatu, zgodnie z odpowiednim postanowieniem artykułu 9.

6. Członkowie Organu otrzymują odpowiednie wynagrodzenie, którego wysokość będzie ustalona przez Ogólne Zgromadzenie.

Artykuł 11

Regulamin wewnętrzny Organu

1. Organ wybiera swego przewodniczącego oraz innych funkcjonariuszy, których wybór może uznać za konieczny, a także ustala swój wewnętrzny regulamin.

2. Organ zbiera się tak często, jak często uzna to za konieczne dla należytego wykonywania swych funkcji, z tym że powinien on odbyć w każdym roku kalendarzowym co najmniej dwie sesje.

3. (10) Kworum konieczne na posiedzeniach Organu wynosi ośmiu członków.



Artykuł 12

Tryb zatwierdzania oszacowań

1. Organ wyznaczy datę lub daty, do których muszą być dostarczone oszacowania, o których mowa w artykule 19, oraz sposób, w jaki mają one być składane, a także opracuje do tego celu odpowiednie formularze.

2. W odniesieniu do krajów i terytoriów, do których niniejsza konwencja nie ma zastosowania, Organ zwróci się do odpowiednich Rządów, by dostarczyły oszacowania zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji.

3. Jeśli którekolwiek z Państw nie dostarczy w wyznaczonym terminie oszacowań odnoszących się do któregokolwiek ze swych obszarów, Organ o tyle, o ile będzie to możliwe, ustali sam te oszacowania. Przy ustalaniu takich oszacowań Organ w miarę możliwości uczyni to w porozumieniu z zainteresowanym Rządem.

4. Organ dokładnie zbada dostarczone oszacowania oraz oszacowania uzupełniające i z wyjątkiem zapotrzebowań odnoszących się do potrzeb specjalnych może w odniesieniu do każdego kraju lub terytorium, dla którego powyższe oszacowania były dostarczone, prosić o takie dane, jakie będzie uważał za niezbędne dla uzupełnienia oszacowań lub dla wyjaśnienia znajdujących się w nich oświadczeń.

5. (11) Organ, mając na uwadze ograniczenie zużycia środków odurzających i obrotu nimi do poziomu zapewniającego pokrycie niezbędnych potrzeb leczniczych i naukowych oraz dostępność tych środków dla tych celów, zatwierdzi w możliwie najkrótszym czasie oszacowania, w tym oszacowania uzupełniające, lub może je poprawić za zgodą zainteresowanego Rządu. W wypadku niezgodności między Rządem a Organem, ten ostatni będzie uprawniony do określenia, przekazania i ogłoszenia swych własnych oszacowań, w tym oszacowań uzupełniających.

6. Poza sprawozdaniami, o których mowa w artykule 15, Organ będzie ogłaszać w wyznaczonych przez siebie terminach, jednak co najmniej raz w roku, takie informacje odnoszące się do oszacowań, jakie według jego zdania ułatwią stosowanie niniejszej konwencji.

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna