Polskiej rzeczypospolitej ludowej



Pobieranie 219.96 Kb.
Strona2/4
Data07.05.2016
Rozmiar219.96 Kb.
1   2   3   4

Artykuł 13

Tryb zbierania danych statystycznych

1. Organ określi sposób i formę, według których powinny być dostarczane dane statystyczne, zgodnie z postanowieniami artykułu 20, jak również opracuje niezbędne do tego formularze.

2. Organ będzie badać zebrane dane statystyczne w celu ustalenia, czy Strona lub którekolwiek inne Państwo zastosowało się do postanowień niniejszej konwencji.

3. Organ może zażądać takich dodatkowych informacji, jakie uzna za konieczne dla uzupełnienia złożonych danych statystycznych lub dla ich wyjaśnienia.

4. Do kompetencji Organu nie należy wyrażanie wątpliwości lub opinii co do danych statystycznych odnoszących się do środków odurzających przeznaczonych na potrzeby specjalne.

Artykuł 14

Środki stosowane przez Organ w celu zapewnienia wykonania postanowień konwencji

1. (12) (a) Jeśli po zbadaniu danych dostarczonych Organowi przez Rządy w wykonaniu postanowień niniejszej konwencji lub informacji przekazanych przez organy Narodów Zjednoczonych albo przez wyspecjalizowane agencje bądź też zakładając, że są one zatwierdzone przez Komisję na podstawie zalecenia Organu, przez jakiekolwiek inne organizacje międzyrządowe lub międzynarodowe organizacje pozarządowe, w których bezpośredniej kompetencji znajduje się ta tematyka i które mają status konsultacyjny przy Radzie Ekonomiczno-Społecznej, zgodnie z artykułem 71 Karty Narodów Zjednoczonych, lub które mają podobny status w wyniku specjalnego porozumienia z Radą, Organ ma obiektywne powody do przypuszczenia, że cele niniejszej konwencji są poważnie zagrożone z powodu niewykonywania przez którąkolwiek Stronę, kraj lub terytorium postanowień niniejszej konwencji, ma on prawo do proponowania zainteresowanemu Rządowi rozpoczęcia konsultacji lub do proszenia o złożenie wyjaśnień. Jeżeli jakaś Strona, kraj lub terytorium, mimo braku zaniedbań w realizacji konwencji, stały się lub jeśli są dowody na to, że mogą się stać ważnymi ośrodkami nielegalnych upraw, zbioru lub wyrobu albo obrotu lub używania środków odurzających, Organ ma prawo do proponowania zainteresowanemu Rządowi rozpoczęcia konsultacji. Zachowując prawo do zwracania uwagi Stronom, Radzie i Komisji na zagadnienia omawiane poniżej w literze (d), Organ będzie traktował jako poufną prośbę do Rządów o podanie informacji i wyjaśnień lub propozycję konsultacji i same konsultacje prowadzone z danym Rządem w myśl niniejszego ustępu;

(b) Po podjęciu kroków zgodnie z literą (a) niniejszego ustępu Organ, jeśli uzna to za konieczne, może wezwać zainteresowany Rząd, aby zastosował takie środki zaradcze, jakie ze względu na okoliczności wydają się niezbędne do zapewnienia wykonania postanowień niniejszej konwencji;

(c) Organ może, jeśli jest przekonany, że takie działanie jest niezbędne do oceny sprawy, o której mowa w literze (a) niniejszego ustępu, zaproponować zainteresowanemu Rządowi przeprowadzenie na jego terytorium badań w tej sprawie takimi środkami, jakie ten Rząd uzna za właściwe. Jeżeli zainteresowany Rząd zdecyduje się na podjęcie badań, może on zwrócić się do Organu o dostarczenie ekspertyzy i o doradztwo jednej lub więcej osób posiadających wymagane kompetencje, aby pomóc funkcjonariuszom Rządu w zaproponowanych badaniach. Osoba lub osoby, które Organ zamierza w tym celu zatrudnić, powinny uzyskać aprobatę właściwego Rządu. Szczegóły przeprowadzenia badań i okres, w jakim badania powinny być zakończone, będą uzgadniane w drodze konsultacji między Rządem a Organem. Rząd przekaże Organowi wyniki badań i wskaże, podjęcie jakich środków zaradczych uważa za konieczne.

(d) Jeżeli Organ stwierdzi, że zainteresowany Rząd nie udzielił zadowalających wyjaśnień, mimo że został do tego wezwany zgodnie z literą (a) niniejszego ustępu, lub nie podjął żadnych środków zaradczych, do których zastosowania został wezwany zgodnie z literą (b) powyżej, bądź też gdy powstała poważna sytuacja wymagająca współdziałania w skali międzynarodowej w celu jej poprawienia, Organ może zwrócić uwagę na powyższe Stronom, Radzie i Komisji. Organ postąpi tak wówczas, gdy cele konwencji zostały poważnie zagrożone, a nie było możliwości pomyślnego rozwiązania sprawy w żaden inny sposób. Organ postąpi tak również wówczas, gdy stwierdzi, że sytuacja jest na tyle poważna, iż wymaga współdziałania w skali międzynarodowej w celu jej poprawienia oraz iż zawiadomienie o tej sprawie Stron, Rady i Komisji jest najwłaściwszym sposobem dla ułatwienia takiego współdziałania; po rozważeniu sprawozdań Organu oraz Komisji, jeśli są dostępne w tej sprawie, Rada może zwrócić uwagę Zgromadzeniu Ogólnemu na tę sprawę.

2. (13) Organ, zwracając uwagę Stronom, Radzie i Komisji na jakąś sprawę, zgodnie z ustępem 1 (d) powyżej, może, jeśli uzna to za konieczne, zalecić Stronom, aby wstrzymały przywóz środków odurzających z tego kraju lub terytorium bądź wywóz środków odurzających do tego kraju lub terytorium, bądź zarówno przywóz, jak i wywóz tych środków na okres ustalony lub do czasu, gdy sytuacja w tym kraju lub na tym terytorium będzie uznana przez Organ za zadowalającą. Zainteresowane Państwo może przedłożyć tę sprawę Radzie.

3. Organ ma prawo ogłosić sprawozdanie w jakiejkolwiek sprawie rozpatrywanej na podstawie postanowień niniejszego artykułu i podać to sprawozdanie do wiadomości Rady, która przekaże je wszystkim Stronom. Jeśli Organ ogłosi w sprawozdaniu decyzję powziętą na mocy niniejszego artykułu lub jakąkolwiek informację odnoszącą się do tej decyzji, powinien on na życzenie zainteresowanego Rządu również podać w tym sprawozdaniu opinię tego Rządu.

4. W każdym wypadku, gdy decyzja Organu ogłaszana w myśl niniejszego artykułu nie została podjęta jednomyślnie, należy również podać opinie mniejszości.

5. Każde Państwo zostanie zaproszone do wzięcia udziału w posiedzeniu Organu, na którym sprawa bezpośrednio je interesująca rozpatrywana jest na podstawie postanowień niniejszego artykułu.

6. Decyzje Organu podejmowane na podstawie niniejszego artykułu zapadają większością głosów dwóch trzecich ogólnej liczby członków Organu.



Artykuł 14 bis(14)

Pomoc techniczna i finansowa

W przypadkach, w których Organ uzna to za właściwe lub jako uzupełnienie bądź alternatywę do działań wymienionych w artykule 14 ustępy 1 i 2, Organ może, za zgodą zainteresowanego Rządu, zwrócić się do właściwych organów Narodów Zjednoczonych i agencji wyspecjalizowanych o pomoc techniczną lub finansową albo o oba rodzaje pomocy dla danego Rządu w celu wsparcia jego wysiłków na rzecz wypełnienia zobowiązań wynikających z konwencji, włączając w to zobowiązania wyliczone lub wspomniane w artykułach 2, 35, 38 i 38 bis.



Artykuł 15

Sprawozdania Organu

1. Organ sporządza roczne sprawozdanie ze swojej działalności, a także dodatkowe sprawozdania, które uzna za niezbędne, zawierające również analizę oszacowań i danych statystycznych, którymi rozporządza, a w odpowiednich wypadkach też wyjaśnienia, udzielone przez Rządy lub wymagane od Rządów, łącznie z takimi uwagami i zaleceniami, które Organ pragnie podać. Sprawozdania te będą przedkładane Radzie za pośrednictwem Komisji, która może poczynić takie uwagi, jakie uzna za stosowne.

2. Sprawozdania będą podawane do wiadomości Stron, a następnie ogłaszane przez Sekretarza Generalnego. Strony zezwolą na ich swobodne rozpowszechnianie.

Artykuł 16(15)

Sekretariat

Sekretarz Generalny zapewni obsługę biurową Komisji i Organu. W szczególności Sekretarz Organu będzie wyznaczony przez Sekretarza Generalnego w porozumieniu z Organem.



Artykuł 17

Specjalna jednostka administracyjna

Strony będą posiadały specjalną jednostkę administracyjną dla celów stosowania postanowień niniejszej konwencji.



Artykuł 18

Informacje, jakie Strony powinny dostarczyć Sekretarzowi Generalnemu

1. Strony dostarczą Sekretarzowi Generalnemu takich informacji, jakich Komisja może zażądać jako niezbędnych dla wykonywania swych czynności, a w szczególności:

(a) roczne sprawozdania co do stosowania konwencji na każdym podległym im terytorium;

(b) teksty wszystkich ustaw i rozporządzeń wydawanych od czasu do czasu, w celu zapewnienia stosowania niniejszej konwencji;

(c) takie szczegółowe dane, które ustali Komisja, dotyczące spraw nielegalnego handlu, włączając w to szczegóły odnoszące się do każdego ujawnionego wypadku nielegalnego handlu, które mogą mieć znaczenie bądź z powodu światła, jakie rzucają na źródła zaopatrzenia handlu nielegalnego w środki odurzające, bądź z powodu wchodzących w grę ilości tych środków lub też metod stosowanych przez nielegalnych handlarzy, oraz

(d) nazwy i adresy władz administracyjnych uprawnionych do wydawania zezwoleń i certyfikatów wywozowych i przywozowych.

2. Strony dostarczą informacje przewidziane w poprzednim ustępie w taki sposób, w takich terminach oraz na takich formularzach, jakie Komisja uzna za stosowne.

Artykuł 19

Oszacowanie zapotrzebowania na środki odurzające

1. (16) Strony przekażą Organowi corocznie w odniesieniu do każdego ze swych terytoriów, w sposób i w formie przepisanej przez Organ i na formularzach dostarczonych przez Organ, oszacowania dotyczące następujących spraw:

(a) ilości środków odurzających, które mają być zużyte do celów leczniczych i naukowych;

(b) ilości środków odurzających, które mają być zużyte do wyrobu innych środków odurzających, przetworów wymienionych w wykazie III i substancji nie objętych niniejszą konwencją;

(c) ilości środków odurzających, które mają znajdować się w zapasach na dzień 31 grudnia tego roku, do którego odnosi się oszacowanie;

(d) ilości środków odurzających koniecznych do zwiększenia zapasów specjalnych;

(e) obszaru (w hektarach) i położenia geograficznego terenu przewidzianego pod uprawę maku lekarskiego;

(f) przybliżonej wielkości zbioru opium;

(g) liczby zakładów przemysłowych wytwarzających syntetyczne środki odurzające;

(h) ilości syntetycznych środków odurzających, które mają być wytworzone przez każdy z zakładów przemysłowych, o których mowa w poprzedniej literze.

2. (17) (a) Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w artykule 21 ustęp 3 oszacowanie całkowite dla każdego terytorium i dla każdego środka odurzającego, z wyjątkiem opium i syntetycznych środków odurzających, będzie sumą ilości podanych w literach (a), (b) i (d) ustępu 1 niniejszego artykułu, powiększoną o ilość niezbędną do doprowadzenia zapasów faktycznych w dniu 31 grudnia poprzedniego roku do poziomu oszacowanego zgodnie z literą (c) ustępu 1 powyżej;

(b) Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w artykule 21 ustęp 3 odnoszących się do przywozu i w ustępie 2 artykułu 21 bis, oszacowanie całkowite opium dla każdego terytorium będzie albo sumą ilości podanych w ustępie 1 litery (a), (b) i (d) niniejszego artykułu, powiększoną o ilości niezbędne do doprowadzenia zapasów faktycznych w dniu 31 grudnia poprzedniego roku do poziomu oszacowanego zgodnie z literą (c) ustępu 1, bądź też ilością określoną w ustępie 1 litera (f) niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z nich jest większa;

(c) Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w ustępie 3 artykułu 21, oszacowanie całkowite dla każdego terytorium i dla każdego syntetycznego środka odurzającego będzie albo sumą ilości podanych w ustępie 1 litery (a), (b) i (d) niniejszego artykułu, powiększoną o ilości niezbędne do doprowadzenia zapasów faktycznych w dniu 31 grudnia poprzedniego roku do poziomu oszacowanego zgodnie z ustępem 1 litera (c), bądź też sumą ilości podanych w ustępie 1 litera (h) niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z nich jest większa;

(d) Oszacowania sporządzone zgodnie z poprzednimi literami niniejszego ustępu będą odpowiednio zmodyfikowane, w celu uwzględnienia wszelkich ilości skonfiskowanych i następnie dopuszczonych do legalnego użytku, jak również wszelkich ilości pobranych z zapasów specjalnych na potrzeby ludności cywilnej.

3. Każde Państwo może dostarczyć w ciągu roku oszacowania dodatkowe z wyjaśnieniem okoliczności, które spowodowały konieczność tych oszacowań.

4. Strony poinformują Organ o metodzie stosowanej przy określaniu ilości podanych w oszacowaniach oraz o każdej zmianie wprowadzanej do tej metody.

5. (18) Z wyjątkiem potrąceń przewidzianych w ustępie 3 artykułu 21 i uwzględniając postanowienia zawarte w artykule 21 bis, tam, gdzie mają one zastosowanie, oszacowania nie mogą być przekroczone.

Artykuł 20(19)

Dane statystyczne dostarczane Organowi

1. Strony dostarczą Organowi w odniesieniu do każdego ze swych terytoriów w sposób i w formie przepisanej przez Organ i na formularzach dostarczonych przez Organ dane statystyczne dotyczące następujących spraw:

(a) zbioru lub wyrobu środków odurzających;

(b) zużycia środków odurzających do wyrobu innych środków odurzających, przetworów zawartych w wykazie III i substancji nie objętych niniejszą konwencją oraz zużycia słomy makowej do wyrobu środków odurzających;

(c) spożycia środków odurzających;

(d) przywozu i wywozu środków odurzających i słomy makowej;

(e) konfiskat środków odurzających oraz przeznaczenia środków skonfiskowanych;

(f) zapasów środków odurzających na dzień 31 grudnia tego roku, do którego odnoszą się dane statystyczne; oraz

(g) dającej się stwierdzić wielkości obszaru upraw maku lekarskiego.

2. (a) Dane statystyczne odnoszące się do spraw wymienionych w ustępie 1, z wyjątkiem litery (d), będą sporządzane coroczne i dostarczane Organowi nie później niż 30 czerwca roku następnego po roku, którego dotyczą.

(b) Dane statystyczne odnoszące się do spraw wymienionych w literze (d) ustępu 1 będą sporządzane kwartalnie i dostarczane Organowi w ciągu jednego miesiąca po zakończeniu kwartału, do którego się odnoszą.

3. Strony nie mają obowiązku dostarczania danych statystycznych odnoszących się do zapasów specjalnych, jednak dostarczą oddzielnie dane statystyczne dotyczące środków odurzających przywiezionych z zagranicy lub nabytych w kraju lub na terytorium na potrzeby specjalne, jak również ilości środków odurzających pobranych z zapasów specjalnych na pokrycie potrzeb ludności cywilnej.



Artykuł 21

Ograniczenie wyrobu i przywozu

1. Całkowita ilość każdego środka odurzającego, wyprodukowanego i przywiezionego przez każdy kraj lub każde terytorium w ciągu danego roku, nie może przekroczyć sumy następujących ilości:

(a) ilości spożytej, w granicach odpowiedniego oszacowania, do celów leczniczych i naukowych,

(b) ilości zużytej, w granicach odpowiedniego oszacowania, na wyrób innych środków odurzających, przetworów zawartych w Wykazie III oraz substancji nie objętych niniejszą konwencją,

(c) ilości wywiezionej,

(d) ilości dodanej do zapasów w celu doprowadzenia ich do poziomu ustalonego w odpowiednim oszacowaniu i

(e) ilości przekazanej, w granicach odpowiednich oszacowań, na potrzeby specjalne.

2. Od sumy ilości wymienionych w ustępie 1 będą odjęte ilości skonfiskowane i przekazane do obrotu legalnego, jak również ilości pobrane z zapasów specjalnych na pokrycie potrzeb ludności cywilnej.

3. Jeśli Organ ustali, że ilość wyprodukowana i przywieziona w ciągu danego roku przewyższa ilość obliczoną przez dodanie ilości wyszczególnionych w ustępie 1 i odjęcie ilości wyszczególnionych w ustępie 2 niniejszego artykułu, to wszelką w ten sposób ustaloną i pozostającą na koniec roku nadwyżkę odejmuje się w następnym roku od ilości, która może być wyprodukowana lub przywieziona, jak również od oszacowania całkowitego, obliczonego według ustępu 2 artykułu 19.

4. (a) Jeśli z danych statystycznych dotyczących przywozu i wywozu (artykuł 20) wynika, że ilość wywieziona do jakiegoś kraju lub terytorium przekracza oszacowanie całkowite dla tego kraju bądź terytorium, obliczone zgodnie z ustępem 2 artykułu 19 i powiększone o ilości podane jako wywiezione, a w wypadku nadwyżki pomniejszone o tę nadwyżkę ustaloną zgodnie z ustępem 3 niniejszego artykułu, Organ może zakomunikować to tym Państwom, które jego zdaniem powinny być o tym fakcie powiadomione.

(b) Po otrzymaniu takiego powiadomienia Strony nie udzielą w ciągu danego roku zezwolenia na dalszy wywóz danego środka odurzającego do tego kraju lub terytorium, z wyjątkiem:

(I) wypadku, gdy zostanie dostarczone w odniesieniu do tego kraju lub terytorium dodatkowe oszacowanie, dotyczące zarówno ilości przywiezionej w nadmiarze, jak również ilości dodatkowo potrzebnej lub

(II) wyjątkowych wypadków, gdy wywóz jest, zdaniem rządu kraju wywożącego, niezbędny do leczenia chorych.

Artykuł 21 bis(20)

Ograniczenie produkcji

1. Produkcja opium przez jakiekolwiek państwo lub terytorium będzie zorganizowana i kontrolowana w taki sposób, aby zapewnić, tak dalece, jak to jest możliwe, żeby ilość zebrana w jednym roku nie przekraczała oszacowań dla produkcji opium, ustalonych zgodnie z ustępem 1 (f) artykułu 19.

2. Jeżeli Organ stwierdzi na podstawie posiadanych informacji i zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji, że Strona, która przekazała oszacowania w myśl ustępu 1 (f) artykułu 19, nie ograniczyła zbioru opium wewnątrz jej granic do celów legalnych do ilości przewidzianej zgodnie z odpowiednimi oszacowaniami i że znacząca ilość opium zebranego legalnie bądź nielegalnie wewnątrz granic takiej Strony została wprowadzona do nielegalnego obrotu, może on po zbadaniu wyjaśnień danej Strony, które powinny być przedłożone mu w ciągu jednego miesiąca po zawiadomieniu o zaistniałych faktach, powziąć decyzję o potrąceniu całej ilości lub jej części z przewidywanej wielkości zbioru i z całości oszacowań zdefiniowanych w ustępie 2 (b) artykułu 19 na najbliższy rok, w którym potrącenie będzie technicznie wykonalne, biorąc pod uwagę porę roku i kontraktowe zobowiązania dotyczące wywozu opium. Taka decyzja nabiera mocy w dziewięćdziesiąt dni po zawiadomieniu o niej zainteresowanej Strony.

3. Po zawiadomieniu zainteresowanej Strony o decyzji podjętej zgodnie z ustępem 2 powyżej, dotyczącej zmniejszenia limitu, Organ podejmuje z tą Stroną konsultacje w celu zadowalającego rozwiązania problemu.

4. W razie nieosiągnięcia zadowalającego rozwiązania, Organ może zastosować postanowienia artykułu 14, jeśli to jest właściwe.

5. Podejmując swoją decyzję dotyczącą zmniejszenia limitu zgodnie z ustępem 2 powyżej, Organ weźmie pod uwagę nie tylko wszystkie istotne okoliczności, łącznie z tymi, które spowodowały problem nielegalnego obrotu, o którym mowa w ustępie 2 powyżej, lecz również jakiekolwiek odpowiednie nowe środki kontroli, które mogłyby być podjęte przez Stronę.



Artykuł 22(21)

Specjalne postanowienia dotyczące uprawy

1. W przypadku gdy panujące warunki w kraju lub na terytorium jakiejkolwiek Strony wymagają, według jej zdania, zakazu uprawy maku lekarskiego, krzewu koka lub rośliny konopi jako najodpowiedniejszego sposobu dla ochrony zdrowia i dobrobytu społecznego oraz dla zapobieżenia przenikaniu środków odurzających do nielegalnego obrotu, zainteresowana Strona wprowadzi zakaz uprawy.

2. Strona, która wprowadzi zakaz uprawy maku lekarskiego lub rośliny konopi, podejmie odpowiednie środki, aby skonfiskować jakiekolwiek rośliny uprawiane nielegalnie i zniszczyć je, z wyjątkiem niewielkich ilości potrzebnych Stronie do celów naukowych i badawczych.

Artykuł 23

Organizacje krajowe do spraw opium

1. Wszystkie Strony, które zezwalają na uprawę maku lekarskiego przeznaczonego do produkcji opium, ustanowią, jeśli tego dotychczas nie uczyniły, i będą utrzymywać jedną lub kilka organizacji państwowych (zwanych dalej w niniejszym artykule "organizacją") dla wykonywania czynności przewidzianych w niniejszym artykule.

2. Każda ze Stron zastosuje następujące postanowienia w stosunku do uprawy maku lekarskiego przeznaczonego do produkcji opium i w stosunku do opium:

(a) Organizacja wyznaczy rejony i działki gruntu, na których uprawa maku lekarskiego przeznaczonego do produkcji opium będzie dozwolona.

(b) Jedynie osoby, którym organizacja udzieli zezwolenia, będą uprawnione do zajmowania się taką uprawą.

(c) W każym zezwoleniu będzie ściśle określona powierzchnia gruntu, na którym uprawa ta jest dozwolona.

(d) Wszystkie osoby uprawiające mak lekarski będą zobowiązane do dostarczania organizacji całego zbioru opium. Organizacja zakupi ten zbiór i fizycznie wejdzie w jego posiadanie tak szybko, jak tylko będzie to możliwe, jednak nie później niż w ciągu czterech miesięcy od zakończenia okresu zbiorów.

(e) Organizacja ma prawo wyłączności przywozu, wywozu, obrotu hurtowego i przechowywania zapasów opium, z wyjątkiem zapasów utrzymywanych przez wytwórców alkaloidów opiumowych, opium lekarskiego lub przetworów opium.

Strony nie są obowiązane do objęcia prawem wyłączności opium lekarskiego i przetworów opiumowych.

3. Czynności administracyjne, o których mowa w ustępie 2, będą wykonywane przez jedną organizację państwową, jeśli zezwala na to konstytucja danej Strony.



Artykuł 24

Ograniczenie zabiorów opium przeznaczonego do obrotu międzynarodowego

1. (a) Jeśli którakolwiek ze Stron zamierzałaby zapoczątkować zbiór lub zwiększyć dotychczasowe zbiory opium, to powinna ona uwzględnić istniejące światowe zapotrzebowanie na opium zgodnie z oszacowaniami ogłaszanymi przez Organ, tak aby zbiór opium przez daną Stronę nie pociągnął za sobą nadmiernych zbiorów opium w skali światowej.

(b) Żadna ze Stron nie zezwoli na zbiór ani też nie zwiększy dotychczasowych zbiorów opium, jeśli według jej opinii dokonywanie takich zbiorów lub ich zwiększenie na jej obszarze mogłoby doprowadzić do powstania nielegalnego obrotu opium.

2. (a) Uwzględniając zastrzeżenia zawarte w ustępie 1, Strona, która według stanu istniejącego na dzień 1 stycznia 1961 r. nie dokonywała zbiorów opium przeznaczonego na wywóz, a która pragnie wywozić ze zbieranego przez siebie opium ilości nie przekraczające pięciu ton rocznie, powiadomi o tym Organ, dołączając do notyfikacji informacje odnoszące się do:

(I) istniejących przepisów kontroli, wymaganych przez niniejszą konwencję w odniesieniu do opium, które ma być zbierane i wywożone, oraz

(II) nazwy kraju lub krajów, do których przewiduje wywóz tego opium.

Organ może albo zaaprobować taką notyfikację, albo zalecić Stronie, aby nie przystępowała do dokonywania zbioru opium przeznaczonego na wywóz.

(b) W razie gdy Strona inna niż Strona, o której mowa w ustępie 3, pragnie dokonywać zbioru opium przeznaczonego na wywóz w ilości przekraczającej pięć ton rocznie, to powiadomi o tym Radę, dołączając do tej notyfikacji odnośne informacje, włączając w to:

(I) oszacowania ilości, które mają być zbierane celem wywozu,

(II) istniejące już lub proponowane przepisy kontroli w odniesieniu do opium, które ma być zbierane,

(III) nazwę kraju lub krajów, do których przewiduje wywóz tego opium.

Rada albo zaaprobuje tę notyfikację albo zaleci Stronie, aby nie przystępowała do zbioru opium przeznaczonego na wywóz.

3. Niezależnie od postanowień lit. (a) i (b) ustępu 2 Strona, która w ciągu dziesięciu lat bezpośrednio poprzedzających 1 stycznia 1961 r. wywoziła opium zbierane w jej kraju, będzie mogła nadal wywozić zbierane u siebie opium.

4. (a) Strona nie będzie przywoziła opium z żadnego kraju lub terytorium, z wyjątkiem opium zbieranego na obszarze:

(I) Strony, o której mowa w ustępie 3,

(II) Strony, która zawiadomiła Organ zgodnie z lit. (a) ustępu 2, lub

(III) Strony, która otrzymała zgodę Rady, przewidzianą w lit. (b) ustępu 2.

(b) Niezależnie od postanowień lit. (a) niniejszego ustępu Strona może przywozić opium zbierane w jakimkolwiek kraju, w którym zbierano i z którego wywożono opium w ciągu dziesięciu lat poprzedzających 1 stycznia 1961 r., jeśli w kraju tym został założony i działa krajowy organ lub organizacja kontroli dla celów określonych w artykule 23 i jeśli w kraju tym istnieją skuteczne środki zapewniające, by opium tam zbierane nie przenikało do nielegalnego obrotu.

5. Postanowienia niniejszego artykułu nie stwarzają dla Stron przeszkody w:

(a) zbieraniu opium w ilościach wystarczających do pokrycia własnych potrzeb oraz

(b) wywozie opium, skonfiskowanego w nielegalnym obrocie, do innej Strony zgodnie z wymaganiami niniejszej konwencji.

1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna