Polskiej rzeczypospolitej ludowej



Pobieranie 219.96 Kb.
Strona3/4
Data07.05.2016
Rozmiar219.96 Kb.
1   2   3   4

Artykuł 25

Kontrola nad słomą makową

1. Strona, która zezwala na uprawę maku lekarskiego do celów innych niż zbiór opium, przedsięweźmie wszelkie niezbędne środki celem zapewnienia, by:

(a) z takiego maku lekarskiego nie było zbierane opium oraz by

(b) wyrób środków odurzających produkowanych ze słomy makowej był należycie nadzorowany.

2. Strony zastosują do słomy makowej system certyfikatów przywozowych i zezwoleń wywozowych, przewidzianych przez ustępy 4 do 15 artykułu 31.

3. Strony dostarczą w odniesieniu do przywozu i wywozu słomy makowej takich samych danych statystycznych, jakie są wymagane dla środków odurzających w lit. (d) ustępu 1 i lit. (b) ustępu 2 artykułu 20.



Artykuł 26

Krzew koka i liście koka

1. Jeśli Strona zezwala na uprawę krzewu koka, zastosuje ona do niego oraz do liści koka system kontroli przewidziany przez artykuł 23 dla maku lekarskiego, z tym że w odniesieniu do lit. (d) ustępu 2 tego artykułu obowiązkiem wymienionej tam organizacji będzie wejście w fizyczne posiadanie zbioru, tak szybko jak tylko będzie to możliwe, po zakończeniu okresu zbiorów.

2. Strony w miarę możliwości spowodują wycięcie wszystkich rosnących dziko krzewów koka. Zniszczą one również krzewy koka uprawiane nielegalnie.

Artykuł 27

Postanowienia dodatkowe odnoszące się do liści koka

1. Strony mogą zezwolić na użycie liści koka do wyrobu dodatków zapachowych, które nie będą zawierały żadnych alkaloidów, i mogą, w ramach zapotrzebowania na ten cel, zezwolić na zbiór, przywóz, wywóz, obrót i posiadanie tych liści.

2. Strony dostarczą osobno oszacowania (artykuł 19) i dane statystyczne (artykuł 20) w odniesieniu do liści koka przeznaczonych do wyrobu dodatków zapachowych, chyba że te same liście koka są używane do otrzymywania z nich alkaloidów oraz do wyrobu dodatków zapachowych i jest to odpowiednio wyjaśnione w oszacowaniach i w danych statystycznych.

Artykuł 28

Kontrola nad konopiami indyjskimi

1. Jeśli Strona zezwala na uprawę rośliny konopi dla zbioru konopi indyjskich lub żywicy konopi indyjskich, to zastosuje do nich system kontroli przewidziany przez artykuł 23 dla maku lekarskiego.

2. Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do rośliny konopi uprawianej wyłącznie w celach przemysłowych (włókno i nasiona) lub w celach ogrodniczych.

3. Strony podejmą takie kroki, jakie mogą okazać się niezbędne do zapobieżenia nadużywaniu liści rośliny konopi lub nielegalnemu obrotowi tymi liśćmi.



Artykuł 29

Wyrób

1. Strony będą wymagać, aby wyrób środków odurzających był dokonywany jedynie za zezwoleniem, chyba że wyrób ten jest dokonywany przez przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa państwowe.

2. Strony:

(a) będą kontrolować wszystkie osoby i przedsiębiorstwa prowadzące wyrób środków odurzających lub biorące udział w takim wyrobie;

(b) będą kontrolować za pomocą zezwoleń zakłady i pomieszczenia, w których może być dokonywany taki wyrób, oraz

(c) będą wymagały, by posiadający zezwolenia wytwórcy środków odurzających uzyskiwali okresowe pozwolenia wyszczególniające rodzaje i ilości środków odurzających, do których wyrobu będą uprawnieni. Okresowe pozwolenie nie musi być wymagane dla przetworów.

3. Strony nie dopuszczą do nagromadzenia w posiadaniu wytwórców środków odurzających ilości środków odurzających i słomy makowej przewyższającej ilość, która - biorąc pod uwagę sytuację na rynku - potrzebna jest do normalnego funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Artykuł 30

Obrót i rozprowadzanie

1. (a) Strony będą wymagały, by obrót i rozprowadzanie środków odurzających były dokonywane na podstawie zezwoleń, chyba że ten obrót lub rozprowadzanie są dokonywane przez przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa państwowe.

(b) Strony:

(I) będą kontrolować wszystkie osoby i przedsiębiorstwa prowadzące obrót środkami odurzającymi lub rozprowadzające te środki bądź też biorące udział w takim obrocie lub rozprowadzaniu tych środków oraz

(II) będą kontrolować, za pomocą zezwoleń, zakłady i pomieszczenia, w których taki obrót i rozprowadzanie mogą być dokonywane.

Wymaganie uzyskiwania zezwoleń nie musi być stosowane do przetworów.

(c) Postanowienia lit. (a) i (b), dotyczące systemu zezwoleń, nie muszą być stosowane do osób odpowiednio uprawnionych do wykonywania czynności leczniczych lub naukowych, a także podczas wykonywania przez te osoby wymienionych czynności.

2. Ponadto Strony:

(a) nie dopuszczą do tego, aby w posiadaniu przedsiębiorstw zajmujących się obrotem lub rozprowadzaniem, przedsiębiorstw państwowych lub u wspomnianych wyżej odpowiednio uprawnionych osób nagromadziły się ilości środków odurzających i słomy makowej przewyższające ilości, które biorąc pod uwagę sytuację na rynku potrzebne są do normalnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, oraz

(b) (I) będą wymagały, by środki odurzające były dostarczane lub wydawane osobom fizycznym tylko na przepis lekarski. Wymaganie to może nie być stosowane do tych środków odurzających, które osoby fizyczne mogą prawnie otrzymywać, używać, wydawać bądź stosować w związku z wykonywaniem czynności leczniczych, do których są odpowiednio uprawnione, i

(II) jeżli Strony uznają to za konieczne lub pożądane będą wymagały, by recepty na środki odurzające zawarte w Wykazie I były wypisywane na urzędowych drukach wydawanych w formie książeczek z wtórnikiem przez odpowiednie władze państwowe lub przez upoważnione do tego stowarzyszenia zawodowe.

3. Pożądane jest, by Strony wymagały, aby pisane lub drukowane oferty dotyczące środków odurzających, wszelkiego rodzaju ogłoszenia reklamowe, jak również prospekty opisowe odnoszące się do środków odurzających, a używane do celów handlowych, wewnętrzne opakowania paczek zawierających środki odurzające oraz etykiety, z którymi środki odurzające są wprowadzane do sprzedaży, wymieniały międzynarodową nazwę zalecaną, podaną do wiadomości przez Światową Organizację Zdrowia.

4. Jeśli Strona uzna to za konieczne lub pożądane, będzie wymagała, by wszystkie opakowania bezpośrednie środków odurzających posiadały dobrze widoczny podwójny czerwony pasek. Opakowania zewnętrzne środków odurzających nie będą znakowane podwójnym czerwonym paskiem.

5. Strony będą wymagały, by etykieta, z którą dany lek jest wprowadzany do sprzedaży, wykazywała dokładną zawartość środka odurzającego w jednostkach wagowych bądź zawartość procentową. Obowiązek podawania na etykiecie powyższych danych nie musi być stosowany do środków odurzających wydawanych osobom fizycznym na przepis lekarski.

6. Postanowienia ustępu 2 i 5 nie muszą być stosowane do obrotu detalicznego ani do rozprowadzania detalicznego środków odurzających objętych Wykazem II.

Artykuł 31

Specjalne postanowienia dotyczące obrotu międzynarodowego

1. Strony zezwolą na wywóz środków odurzających do jakiegokolwiek kraju lub terytorium tylko:

(a) zgodnie z prawami i przepisami danego kraju lub terytorium i

(b) w granicach oszacowania całkowitego dla danego kraju lub terytorium, jak przewiduje to ustęp 2 artykułu 19, z dodaniem ilości przeznaczonej na reeksport.

2. Strony będą sprawowały w portach i strefach wolnocłowych taki sam nadzór i taką samą kontrolę jak w innych częściach swego terytorium, z zastrzeżeniem jednak, że będą one mogły stosować nadzór i kontrolę w ostrzejszej formie.

3. (a) Strony będą kontrolować za pomocą zezwoleń przywóz i wywóz środków odurzających, z wyjątkiem przywozu i wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa państwowe.

(b) Strony będą kontrolować wszystkie osoby i przedsiębiorstwa prowadzące taki przywóz lub wywóz lub biorące w nich udział.

4. (a) Każda Strona, zezwalając na przywóz lub wywóz środków odurzających, będzie wymagała uzyskania odrębnego zezwolenia przywozowego lub wywozowego dla każdego poszczególnego przywozu lub wywozu niezależnie od tego, czy chodzi o jeden lub wiele środków odurzających.

(b) W zezwoleniu takim powinna być wymieniona nazwa środka odurzającego, międzynarodowa nazwa zalecana, jeśli taka istnieje, ilość, która ma być przywieziona lub wywieziona, nazwa i adres importera i eksportera oraz powinien być ustalony okres czasu, w ciągu którego przywóz lub wywóz ma być dokonany.

(c) Zezwolenie wywozowe powinno zawierać także numer i datę certyfikatu przywozowego (ustęp 5), a także wskazywać władzę, która go wystawiła.

(d) Certyfikat przywozowy może zezwalać na przywóz w kilku przesyłkach.

5. Przed wydaniem zezwolenia wywozowego Strony będą wymagały certyfikatu przywozowego, wydanego przez właściwe władze kraju lub terytorium przywozu, stwierdzającego, że przywóz środka lub środków odurzających wymienionych w tym certyfikacie jest dozwolony; certyfikat taki powinien być przedkładany przez osobę lub instytucję występującą o zezwolenie wywozowe. Strony powinny możliwie ściśle stosować się do wzoru certyfikatu przywozowego zatwierdzonego przez Komisję.

6. Kopia zezwolenia wywozowego powinna być dołączona do każdej przesyłki, a Rząd wystawiający zezwolenie wywozowe prześle kopię tego zezwolenia Rządowi kraju lub terytorium przywozu.

7. (a) Gdy przywóz został dokonany lub gdy upłynął okres, w ciągu którego przywóz miał być dokonany, Rząd kraju lub terytorium przywozu zwróci Rządowi kraju lub terytorium wywozu zezwolenie wywozowe z odpowiednim potwierdzeniem.

(b) Potwierdzenie wskaże ilość rzeczywiście przywiezioną.

(c) Jeśli ilość rzeczywiście wywożona jest mniejsza niż ilość podana w zezwoleniu wywozowym, właściwe władze wykażą w zezwoleniu wywozowym i na każdej jego oficjalnej kopii ilość rzeczywiście wywożoną.

8. Wywóz w formie przesyłek, skierowanych na skrytkę pocztową lub pod adresem banku na rachunek osób innych niż wskazane w zezwoleniu wywozowym, jest zabroniony.

9. Wywóz w formie przesyłek adresowanych do magazynu wolnocłowego jest zabroniony, chyba że Rząd kraju przywozu zaświadczy w certyfikacie przywozowym, przedstawionym przez osobę lub instytucję występującą o zezwolenie wywozowe, że zezwolił na przywóz danej przesyłki w celu zdeponowania jej w magazynie wolnocłowym.

W takich wypadkach w zezwoleniu wywozowym powinno być wyraźnie zaznaczone, że przesyłkę wywozi się w tym celu.

Każde podjęcie przesyłki z magazynu wolnocłowego będzie wymagało zezwolenia kompetentnych władz, a jeżeli przesyłka przeznaczona jest za granicę, będzie w rozumieniu niniejszej konwencji traktowane jako nowy wywóz.

10. Przesyłki środków odurzających, przybywające na obszar Strony lub obszar ten opuszczające, do których nie załączono zezwoleń wywozowych, będą zatrzymywane przez właściwe władze.

11. Strona nie zezwoli na przewóz tranzytowy przez swój obszar jakichkolwiek środków odurzających przeznaczonych dla innego kraju, niezależnie od tego, czy przesyłka jest lub nie jest wyładowywana ze środka transportowego, którym jest przywożona, chyba że kopia zezwolenia wywozowego odnoszącego się do danej przesyłki będzie przedstawiona właściwym władzom danej Strony.

12. Właściwe władze kraju lub terytorium, przez który dozwolony został przewóz przesyłki zawierającej środki odurzające, zastosują wszelkie niezbędne kroki celem niedopuszczenia do tego, aby dana przesyłka została skierowana do innego miejsca przeznaczenia niż to, które jest uwidocznione na towarzyszącej przesyłce kopii zezwolenia wywozowego, chyba że Rząd kraju lub terytorium, przez które odbywa się przewóz, zezwoli na taką zmianę. Rząd kraju lub terytorium, przez które odbywa się tranzyt, będzie traktował każdą prośbę o zmianę przeznaczenia, tak jakby chodziło o wywóz z kraju lub terytorium, przez które odbywa się tranzyt, do kraju lub terytorium nowego przeznaczenia.

Jeśli zostanie dozwolona zmiana przeznaczenia, to postanowienia lit. (a) i (b) ustępu 7 będą miały również zastosowanie pomiędzy krajem lub terytorium, przez które odbywał się tranzyt, a krajem lub terytorium, z którego nastąpił pierwotnie wywóz przesyłki.

13. Żadna przesyłka środków odurzających, znajdująca się w tranzycie lub zdeponowana w magazynie wolnocłowym, nie może być poddawana jakiejkolwiek przeróbce, która by zmieniła istotę danego środka odurzającego. Opakowanie nie może być zmieniane bez zezwolenia właściwych władz.

14. Postanowienia ustępów 11 i 13, odnoszące się do tranzytu środków odurzających przez obszar Strony, nie mają zastosowania, jeśli przesyłka jest przewożona samolotem, który nie ląduje w kraju lub terytorium, przez które odbywa się tranzyt. Jeśli samolot ląduje w takim kraju lub na takim terytorium, postanowienia te powinny być stosowane w stopniu, w jakim okoliczności będą tego wymagały.

15. Postanowienia niniejszego artykułu nie naruszają postanowień jakichkolwiek umów międzynarodowych ograniczających kontrolę, która może być wykonywana przez którąkolwiek ze Stron w odniesieniu do środków odurzających znajdujących się w tranzycie.

16. Żadne z postanowień tego artykułu, oprócz lit. (a) ustępu 1 i ustępu 2, nie muszą być stosowane do przetworów objętych Wykazem III.



Artykuł 32

Specjalne postanowienia dotyczące przewozu środków odurzających w apteczkach pierwszej pomocy statków lub samolotów kursujących na trasach międzynarodowych

1. Przewóz międzynarodowy na statkach lub samolotach ograniczonych ilości środków odurzających, które mogą być potrzebne w czasie podróży przy udzielaniu pierwszej pomocy i w nagłych wypadkach, nie będzie uważany za przywóz, wywóz lub tranzyt w rozumieniu niniejszej konwencji.

2. Kraje, w których statki bądź samoloty wpisane są do rejestru, zastosują odpowiednie środki ostrożności, by zapobiec niewłaściwemu użyciu środków odurzających, o których mowa w ustępie 1, lub ich użyciu na cele nielegalne. Komisja zaleci takie środki ostrożności w porozumieniu z właściwymi organizacjami międzynarodowymi.

3. Środki odurzające przewożone statkami lub samolotami zgodnie z ustępem 1 będą poddane prawom, przepisom i zezwoleniom kraju, w którym statki bądź samoloty wpisane są do rejestru, bez ograniczenia jednak prawa właściwych władz krajowych do dokonywania sprawdzania, inspekcji i innych czynności kontrolnych na pokładzie statków i samolotów. Podanie powyższych środków odurzających w nagłych wypadkach nie będzie uważane za pogwałcenie wymagań lit. (b) ustępu 2 artykułu 30.



Artykuł 33

Posiadanie środków odurzających

Strony nie zezwolą na posiadanie środków odurzających bez właściwego uprawnienia.



Artykuł 34

Środki nadzoru i inspekcji

1. Strony będą wymagały:

(a) by wszystkie osoby, którym zostały wydane zezwolenia przewidziane przez niniejszą konwencję lub które zajmują stanowiska kierownicze bądź nadzorcze w przedsiębiorstwie państwowym, utworzonym zgodnie z niniejszą konwencją, posiadały odpowiednie kwalifikacje dla skutecznego i prawidłowego wypełniania przepisów praw i rozporządzeń wydanych w jej wykonaniu oraz

(b) by władze administracyjne, wytwórcy, osoby zajmujące się obrotem, naukowcy, instytucje naukowe i szpitale prowadziły rejestry, wykazujące ilości każdego środka odurzającego wytworzonego oraz ilości każdorazowo nabytych lub zużytych środków odurzających. Rejestry takie powinny być przechowywane przez okres czasu nie krótszy niż dwa lata. Tam, gdzie używane są książeczki z wtórnikiem na oficjalne recepty lekarskie (lit. (b) ustępu 2 artykułu 30), powinny być one wraz z wtórnikami również przechowywane przez okres czasu nie krótszy niż dwa lata.



Artykuł 35(22)

Walka z nielegalnym obrotem

Biorąc pod uwagę własne systemy konstytucyjne, prawne i administracyjne, Strony:

(a) podejmą kroki na szczeblu krajowym w celu uzgodnienia akcji zapobiegawczej i represyjnej skierowanej przeciwko nielegalnemu obrotowi; w tym celu mogą one wyznaczyć odpowiedni urząd, odpowiedzialny za takie współdziałanie;

(b) będą sobie wzajemnie pomagały w walce z nielegalnym obrotem środkami odurzającymi;

(c) będą ściśle współdziałały ze sobą i z właściwymi międzynarodowymi organizacjami, których są członkami, w celu prowadzenia w sposób uzgodniony walki przeciwko nielegalnemu obrotowi;

(d) zapewnią, aby międzynarodowe współdziałanie właściwych urzędów przebiegało bez zahamowań;

(e) zapewnią, aby w przypadku przekazywania między krajami dokumentów prawnych w celu prowadzenia akcji sądowej, przekazanie następowało bez zahamowań organom wyznaczonym przez Strony; wymóg ten nie narusza prawa Strony do żądania, aby dokumenty prawne były jej przesłane na drodze dyplomatycznej;

(f) dostarczą, jeżeli uznają to za właściwe, Organowi i Komisji za pośrednictwem Sekretarza Generalnego, w uzupełnieniu informacji wymaganej zgodnie z artykułem 18, informacji na temat nielegalnej działalności związanej ze środkami odurzającymi wewnątrz swych granic, włączając w to informację o nielegalnych uprawach, zbiorach, wyrobie, użyciu i obrocie środkami odurzającymi; oraz

(g) dostarczą informacji, o których mowa w poprzednim ustępie, jeśli jest to możliwe, w taki sposób i w tych terminach, jakie Organ zażąda; na prośbę Strony Organ może zaproponować swoją pomoc w dostarczeniu informacji i w działaniach zmierzających do ograniczenia nielegalnej działalności, związanej ze środkami odurzającymi wewnątrz granic tej Strony.

Artykuł 36

Postanowienia karne

1. (23) (a) Z zastrzeżeniem swych ograniczeń konstytucyjnych, każda Strona podejmie takie kroki, które zapewnią, aby uprawa, zbiór, wyrób, sporządzanie wyciągów, przetwarzanie, posiadanie, oferowanie, oferowanie do sprzedaży, rozpowszechnianie, kupno, sprzedaż, dostarczanie na jakichkolwiek warunkach, pośredniczenie, wysyłanie, przesyłanie w tranzycie, przewóz, przywóz i wywóz środków odurzających, sprzeczne z postanowieniami niniejszej konwencji, i wszelkie inne czynności, które w przekonaniu danej Strony mogą być w sprzeczności z postanowieniami niniejszej konwencji, były uznane za przestępstwa karalne, gdy popełniane są umyślnie, i aby poważne przestępstwa podlegały odpowiedniej karze, a w szczególności karze więzienia lub innej karze pozbawienia wolności;

(b) Niezależnie od postanowień zawartych w poprzedniej literze, gdy przestępstwa te popełnią osoby nadużywające środków odurzających, Strony mogą postanowić - albo jako alternatywę do skazania lub orzeczenia kary, albo w uzupełnieniu do skazania lub orzeczenia kary - aby zastosowano wobec tych osób środki lecznicze, kształcenie, opiekę po leczeniu, rehabilitację i resocjalizację, zgodnie z ustępem 1 artykułu 38.

2. (24) Z zastrzeżeniem ograniczeń konstytucyjnych Strony, jej systemu prawnego i prawa wewnętrznego:

(a) (i) każde z przestępstw wyszczególnionych w ustępie 1 będzie uważane za przestępstwo odrębne, jeśli zostało popełnione w różnych krajach;

(ii) umyślny udział w którymkolwiek z wymienionych przestępstw, zmowa w celu ich popełnienia i usiłowanie ich popełnienia oraz czynności przygotowawcze i operacje finansowe związane z przestępstwami wymienionymi w niniejszym artykule będą stanowiły przestępstwa karalne, przewidziane w ustępie 1;

(iii) wyroki skazujące, wydane za granicą za popełnienie takich przestępstw, będą brane pod uwagę dla ustalenia przypadków recydywy; oraz

(iv) wyżej wymienione poważne przestępstwa, niezależnie od tego, czy zostały popełnione przez obywateli własnego kraju czy przez cudzoziemców, będą ścigane przez Stronę, na której terytorium przestępstwo zostało dokonane, lub przez Stronę, na której terytorium przestępca zostanie zatrzymany, jeżeli wydanie nie może być dokonane ze względu na ustawodawstwo Strony, do której wniosek o wydanie został skierowany, i jeśli taki przestępca nie był już uprzednio sądzony i wyrok nie został wydany;

(b) (i) każde z przestępstw wymienionych w ustępach 1 i 2 (a) (ii) tego artykułu będzie uważane za przestępstwo powodujące wydanie w każdej umowie o ekstradycji obowiązującej między Stronami. Strony postarają się włączyć te przestępstwa, jako przestępstwa powodujące wydanie, do każdej umowy o ekstradycji, która ma być między nimi zawarta;

(ii) jeżeli Strona, która uzależnia wydanie od istnienia odpowiedniej umowy o ekstradycji, otrzymała wniosek o wydanie od innej Strony, z którą nie ma umowy o ekstradycji, może według własnego uznania uznać niniejszą konwencję za prawną podstawę do dokonania wydania w odniesieniu do przestępstw wymienionych w ustępach 1 i 2 (a) (ii) niniejszego artykułu. Do wydania stosuje się pozostałe warunki przewidziane przez ustawodawstwo Strony, do której wpłynął wniosek;

(iii) Strony, które nie uzależniają wydania od istnienia odpowiedniej umowy, uzgodnią między sobą traktowanie przestępstw wymienionych w ustępach 1 i 2 (a) (ii) niniejszego artykułu jako powodujących wydanie, z uwzględnieniem warunków przewidzianych przez ustawodawstwo Strony, do której wpłynął wniosek;

(iv) wydanie będzie przyznane zgodnie z ustawodawstwem Strony, do której skierowany został wniosek o wydanie i, niezależnie od punktów (b) (i), (ii) i (iii) niniejszego ustępu, Strona będzie miała prawo odmówić zgody na wydanie, jeżeli właściwe władze uznają, że przestępstwo nie jest dostatecznie poważne.

3. Postanowienia niniejszego artykułu podlegają w sprawach dotyczących jurysdykcji przepisom prawa karnego zainteresowanej Strony.

4. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie narusza zasady, że przestępstwa w nim wymienione będą określane, ścigane i karane zgodnie z prawem krajowym Strony.



Artykuł 37

Zajęcie i konfiskata

Wszelkie środki odurzające, substancje i wyposażenie użyte lub przeznaczone do popełnienia któregokolwiek z wymienionych w artykule 36 przestępstw, podlegają zajęciu i konfiskacie.



Artykuł 38(25)

Środki przeciwko narkomanii

1. Strony zwrócą szczególną uwagę i zastosują wszelkie praktycznie możliwe kroki w celu zapobieżenia nadużywaniu środków odurzających oraz dla wczesnego wykrywania, leczenia, kształcenia, opieki po leczeniu, rehabilitacji i resocjalizacji zagrożonych osób i będą koordynować swoje wysiłki podejmowane w tych celach.

2. Strony będą popierać, w miarę możliwości, kształcenie personelu w zakresie leczenia, opieki po leczeniu, rehabilitacji i resocjalizacji osób nadużywających środków odurzających.

3. Strony podejmą wszelkie praktycznie możliwe kroki w celu udzielenia pomocy osobom, których praca wymaga zdobycia zrozumienia dla problemów nadużywania środków odurzających i zapobiegania ich nadużywaniu, i będą takie zrozumienie rozpowszechniać wśród szerokich kręgów społeczeństwa, jeżeli istnieje obawa, że nadużywanie tych środków może przybrać wielkie rozmiary.



Artykuł 38 bis(26)

Jeżeli Strona uzna to za pożądane w ramach swoich działań przeciwko nielegalnemu obrotowi środkami odurzającymi, biorąc należycie pod uwagę własny system konstytucyjny, prawny i administracyjny, na jej życzenie, z pomocą techniczną Organu lub agencji wyspecjalizowanych, będzie popierać, w konsultacji z innymi zainteresowanymi Stronami regionu, ustanowienie porozumień mających na celu rozwój regionalnych ośrodków badawczych i szkoleniowych dla zwalczania problemów wynikających z nielegalnego używania środków odurzających i ich obrotu.



Artykuł 39

Stosowanie surowszych krajowych przepisów kontroli niż przepisy przewidziane przez niniejszą konwencję

Żadne z postanowień niniejszej konwencji nie wyklucza przyjęcia i nie będzie uważane za wykluczające przyjęcie przez Stronę surowszych i ściślejszych przepisów kontroli od przepisów przewidzianych niniejszą konwencją, a w szczególności nie przeszkodzi Stronie wymagać, by przetwory objęte Wykazem III lub środki odurzające objęte Wykazem II były poddane wszystkim przepisom kontroli przewidzianym dla środków odurzających objętych Wykazem I lub niektórym z tych przepisów, jeśli będzie to uważała za konieczne albo pożądane dla ochrony zdrowia publicznego i dobrobytu.


1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna