Polskiej rzeczypospolitej ludowej



Pobieranie 219.96 Kb.
Strona4/4
Data07.05.2016
Rozmiar219.96 Kb.
1   2   3   4

Artykuł 40

Języki konwencji i procedura dotycząca podpisania, ratyfikacji i przystąpienia

1. Niniejsza konwencja, której teksty angielski, chiński, francuski, hiszpański i rosyjski są jednakowo autentyczne, będzie otwarta do podpisu do dnia 1 sierpnia 1961 r. w imieniu każdego członka Organizacji Narodów Zjednoczonych, każdego Państwa nie będącego jej członkiem, które jest Stroną Statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości lub członkiem jednej z organizacji wyspecjalizowanych Narodów Zjednoczonych, a także w imieniu każdego innego Państwa, które Rada może zaprosić, by stało się Stroną konwencji.

2. Niniejsza konwencja podlega ratyfikacji. Dokumenty ratyfikacyjne będą złożone Sekretarzowi Generalnemu.

3. Po dniu 1 sierpnia 1961 r. niniejsza konwencja będzie otwarta do przystąpienia dla każdego państwa wymienionego w ustępie 1. Dokumenty przystąpienia będą złożone Sekretarzowi Generalnemu.



Artykuł 41

Wejście w życie

1. Niniejsza konwencja wejdzie w życie trzydziestego dnia następującego po dacie złożenia czterdziestego dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia zgodnie z artykułem 40.

2. W odniesieniu do każdego innego Państwa, które złoży dokument ratyfikacyjny lub dokument przystąpienia po dacie złożenia wspomnianego czterdziestego dokumentu, niniejsza konwencja wejdzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu przez to Państwo jego dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.

Artykuł 42

Zastosowanie do terytoriów

Niniejsza konwencja będzie miała zastosowanie do wszystkich terytoriów niemetropolitalnych, za których stosunki międzynarodowe dana Strona jest odpowiedzialna, z wyjątkiem wypadków, w których zgodnie z konstytucją danej Strony lub terytorium lub ze względów zwyczajowych wymagana jest uprzednia zgoda takiego terytorium. W takim wypadku Strona poczyni starania w możliwie najkrótszym czasie o uzyskanie koniecznej zgody terytorium i gdy zgodę tę otrzyma, zawiadomi o tym Sekretarza Generalnego. Niniejsza konwencja będzie miała zastosowanie do terytorium lub terytoriów wymienionych w takim zawiadomieniu z chwilą otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego. W razie gdy uprzednia zgoda terytorium niemetropolitalnego nie jest wymagana, zainteresowana Strona złoży w momencie podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia oświadczenie, wymieniające terytorium lub terytoria niemetropolitalne, do których niniejsza konwencja będzie miała zastosowanie.



Artykuł 43

Terytoria dla celów, o których mowa w artykułach 19, 20, 21 i 31

1. Każda ze Stron może powiadomić Sekretarza Generalnego, że dla celów, o których mowa w artykułach 19, 20, 21 i 31, jedno z jej terytoriów zostało podzielone na dwa lub więcej terytoriów bądź że dwa lub więcej spośród jej terytoriów zostały połączone w jedno terytorium.

2. Dwie lub kilka Stron mogą powiadomić Sekretarza Generalnego, że na skutek ustanowienia między nimi unii celnej Strony te będą dla celów, o których mowa w artykułach 19, 20, 21 i 31, stanowiły jedno terytorium.

3. Wszelkie powiadomienia złożone w myśl powyższych ustępów 1 lub 2 nabiorą mocy 1 stycznia roku następującego po roku, w którym dokonano notyfikacji.



Artykuł 44

Uchylenie poprzednich porozumień międzynarodowych

1. Postanowienia niniejszej konwencji z chwilą jej wejścia w życie uchylają i zastępują między Stronami postanowienia następujących porozumień:

(a) Międzynarodowej konwencji opiumowej, podpisanej w Hadze 23 stycznia 1912 r.,

(b) Układu w sprawie wyrobu, handlu wewnętrznego i użycia opium przerobionego, podpisanego w Genewie 11 lutego 1925 r.,

(c) Konwencji międzynarodowej dotyczącej opium, podpisanej w Genewie 19 lutego 1925 r.,

(d) Konwencji o ograniczeniu fabrykacji i podziale środków odurzających, podpisanej w Genewie 13 lipca 1931 r.,

(e) Układu w sprawie zniesienia zwyczaju palenia opium na Dalekim Wschodzie, podpisanego w Bangkoku 27 listopada 1931 r.,

(f) Protokołu podpisanego w Lake Success 11 grudnia 1946 r., wprowadzającego zmiany do umów, konwencji i protokołów dotyczących środków odurzających, zawartych w Hadze 23 stycznia 1912 r., w Genewie 11 lutego 1925 r. i 19 lutego 1925 r. oraz 13 lipca 1931 r., w Bangkoku 27 listopada 1931 r. i w Genewie 26 czerwca 1936 r., z wyjątkiem postanowień dotyczących tej ostatniej konwencji,

(g) konwencji i porozumień wymienionych w lit. (a) do (e), zmienionych protokołem z 1946 r., o którym mowa w lit. (f),

(h) Protokołu podpisanego w Paryżu 19 listopada 1948 r. obejmującego międzynarodową kontrolą środki odurzające nie objęte Konwencją z dnia 13 lipca 1931 r. o ograniczeniu fabrykacji i o uregulowaniu podziału środków odurzających zmienioną Protokołem podpisanym w Lake Success dnia 11 grudnia 1946 r.,

(i) Protokół o ograniczeniu i uregulowaniu uprawy roślin maku, zbioru, obrotu międzynarodowego i hurtowego oraz użycia opium, podpisanego w Nowym Jorku 23 czerwca 1953 r., o ile by protokół ten wszedł w życie.

2. Z chwilą wejścia w życie niniejszej konwencji, artykuł 9 Konwencji o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, podpisanej w Genewie 26 czerwca 1936 r. straci moc pomiędzy Stronami wspomnianej konwencji będącymi również Stronami niniejszej konwencji i zostanie zastąpiony przez lit. (b) ustępu 2 artykułu 36 niniejszej konwencji, z tym że Strona taka będzie mogła, w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego, utrzymać w mocy wspomniany artykuł 9.



Artykuł 45

Postanowienia przejściowe

1. Czynności Organu, przewidzianego w artykule 9, będą od chwili wejścia w życie niniejszej konwencji (artykuł 41 ustęp 1) wykonywane tymczasowo odpowiednio według właściwości przez Stały Komitet Centralny, utworzony na mocy postanowień rozdziału VI konwencji wymienionej w lit. (c) artykułu 44 z późniejszymi zmianami, oraz przez Organ Nadzoru, utworzony na mocy postanowień rozdziału II konwencji wymienionej w lit. (d) artykułu 44 z późniejszymi zmianami.

2. Rada ustali datę, od której nowy Organ wymieniony w artykule 9 rozpocznie swą działalność. Od tego dnia Organ ten przejmie funkcje Stałego Komitetu Centralnego oraz Organu Kontroli, wspomnianych w ustępie 1, w stosunku do Państw będących Stronami porozumień wymienionych w artykule 44, a nie będących Stronami niniejszej konwencji.

Artykuł 46

Wypowiedzenie

1. Po upływie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej konwencji (artykuł 41 ustęp 1) każda ze Stron może we własnym imieniu lub w imieniu terytorium, za którego stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialna i które cofnęło swą zgodę udzieloną w myśl artykułu 42, wypowiedzieć niniejszą konwencję pisemnym dokumentem złożonym Sekretarzowi Generalnemu.

2. Wypowiedzenie otrzymane przez Sekretarza Generalnego w dniu 1 lipca któregokolwiek roku lub przed tą datą nabierze mocy dnia 1 stycznia następnego roku, a wypowiedzenie otrzymane po 1 lipca nabierze mocy, tak jakby Sekretarz Generalny otrzymał je w dniu 1 lipca następnego roku lub przed tą datą.

3. Niniejsza konwencja straci moc obowiązującą, jeśli na skutek wypowiedzeń, dokonanych zgodnie z ustępem 1, przestaną istnieć warunki wymagane dla jej wejścia w życie, przewidziane w ustępie 1 artykułu 41.



Artykuł 47

Poprawki

1. Każda ze Stron może zaproponować poprawkę do niniejszej konwencji. Teksty wszelkich takich poprawek wraz z uzasadnieniem powinny być przekazane Sekretarzowi Generalnemu, który poda je do wiadomości Stronom i Radzie. Rada może postanowić albo:

(a) że zgodnie z ustępem 4 artykułu 62 Karty Narodów Zjednoczonych należy zwołać konferencję celem rozważenia proponowanej poprawki, albo też

(b) że należy zapytać Strony, czy przyjmują zaproponowaną poprawkę, jak również prosić je o przedstawienie Radzie swoich uwag w odniesieniu do poprawki.

2. Jeśli proponowana poprawka, rozesłana zgodnie z lit. (b) ustępu 1 niniejszego artykułu, nie zostanie odrzucona przez żadną ze Stron w ciągu osiemnastu miesięcy po jej rozesłaniu, wejdzie ona wówczas w życie. Jeśli jednak proponowana poprawka zostanie odrzucona przez którąkolwiek ze Stron, to Rada będzie mogła rozstrzygnąć w świetle uwag otrzymanych od Stron, czy należy zwołać konferencję do rozważenia takiej poprawki.

Artykuł 48

Spory

1. Jeśli pomiędzy dwiema lub więcej Stronami powstanie spór co do interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji, wspomniane Strony porozumieją się ze sobą w celu uregulowania tego sporu za pomocą rokowań, dochodzeń, mediacji, ugody, arbitrażu, odniesienia się do organizacji regionalnych, na drodze sądowej lub w inny pokojowy sposób według ich wyboru.

2. Wszelki tego rodzaju spór, który nie będzie mógł być uregulowany w wyżej określony sposób, będzie przedłożony Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości do rozstrzygnięcia.

Artykuł 49

Zastrzeżenia przejściowe

1. Strona może w chwili podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia zastrzec sobie prawo do czasowego zezwolenia na którymkolwiek ze swych terytoriów na:

(a) używanie opium do celów quasi-leczniczych,

(b) palenie opium,

(c) żucie liści koka,

(d) używanie konopi indyjskich, żywicy konopi indyjskich, wyciągów i nalewek z konopi indyjskich do celów nieleczniczych oraz

(e) zbiór i wyrób środków odurzających oraz obrót środkami odurzającymi wymienionymi w lit. (a) do (d) dla celów wspomnianych w tych ustępach.

2. Zastrzeżenia zgłoszone w myśl ustępu 1 podlegają następującym ograniczeniom:

(a) Czynności wspomniane w ustępie 1 będą mogły być dozwolone jedynie w takim zakresie, w jakim były one tradycyjne na terytoriach, w odniesieniu do których zgłoszono zastrzeżenie, i w jakim były one dozwolone w dniu 1 stycznia 1961 r.

(b) Nie będzie można zezwolić na jakikolwiek wywóz środków odurzających, wymienionych w ustępie 1, dla celów wspomnianych w tym ustępie do Państwa nie będącego Stroną niniejszej konwencji ani też do terytorium, do którego niniejsza konwencja nie ma zastosowania w myśl artykułu 42.

(c) Palenie opium będzie dozwolone jedynie osobom wpisanym do rejestru przez właściwe władze według stanu na dzień 1 stycznia 1964 r.

(d) Używanie opium do celów quasi-leczniczych będzie musiało być zniesione w ciągu 15 lat od chwili wejścia w życie niniejszej konwencji zgodnie z ustępem 1 artykułu 41.

(e) Żucie liści koka będzie musiało być zniesione w ciągu dwudziestu pięciu lat od chwili wejścia w życie niniejszej konwencji zgodnie z ustępem 1 artykułu 41.

(f) Używanie konopi indyjskich do celów innych niż lecznicze i naukowe powinno ustać tak szybko, jak tylko będzie to możliwe, jednak w każdym razie w ciągu dwudziestu pięciu lat od chwili wejścia w życie niniejszej konwencji zgodnie z ustępem 1 artykułu 41.

(g) Zbiór i wyrób środków odurzających oraz obrót środkami odurzającymi, wymienionymi w ustępie 1, dla potrzeb wymienionych w tym ustępie będą musiały być zmniejszone i ostatecznie zniesione jednocześnie z ograniczeniem i zniesieniem takich potrzeb.

3. Strona wnosząca zastrzeżenie w myśl ustępu 1:

(a) Włączy do rocznego sprawozdania, przesyłanego Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z lit. (a) ustępu 1 artykułu 18, opis dokonanego w ciągu poprzedniego roku postępu w kierunku zniesienia używania, zbioru, wyrobu bądź obrotu, o których mowa w ustępie 1, oraz

(b) dostarczy Organowi osobnych oszacowań (artykuł 19) oraz danych statystycznych (artykuł 20) dotyczących użytkowania, co do którego zostało zgłoszone zastrzeżenie w sposób i w formie wymaganych przez Organ.

4. (a) Jeśli Strona, która zgłosi zastrzeżenie w myśl ustępu 1, nie dostarczy:

(I) sprawozdania wymienionego w lit. (a) ustępu 3 w ciągu sześciu miesięcy następujących po zakończeniu roku, do którego odnoszą się informacje,

(II) oszacowań wymienionych w lit. (b) ustępu 3 w ciągu trzech miesięcy od daty ustalonej przez Organ zgodnie z ustępem 1 artykułu 12,

(III) danych statystycznych wspomnianych w lit. (b) ustępu 3 w ciągu trzech miesięcy od daty, do której powinny być dostarczone zgodnie z ustępem 2 artykułu 20,

Organ lub Sekretarz Generalny, zależnie od właściwości, skieruje do odnośnej Strony notyfikację o opóźnieniu i zażąda dostarczenia powyższych informacji w ciągu trzech miesięcy po otrzymaniu tej notyfikacji.

(b) Jeśli Strona nie zastosuje się w podanym wyżej terminie do żądania Organu lub Sekretarza Generalnego, odnośne zastrzeżenie zgłoszone w myśl ustępu 1 przestanie skutkować.

5. Państwo, które zgłosiło zastrzeżenia, może w każdej chwili cofnąć je w całości lub w części w drodze pisemnej notyfikacji.

Artykuł 50

Inne zastrzeżenia

1. Nie są dozwolone zastrzeżenia inne niż zastrzeżenia zgłoszone zgodnie z artykułem 49 lub następującymi ustępami.

2. Każde z Państw może w chwili podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia zgłosić zastrzeżenia do następujących postanowień niniejszej konwencji:

ustępów 2 i 3 artykułu 12; ustępu 2 artykułu 13;

ustępów 1 i 2 artykułu 14; lit. (b) ustępu 1

artykułu 31 i artykułu 48.

3. Państwo, które pragnie stać się Stroną konwencji, lecz chce mieć prawo do zgłoszenia zastrzeżeń innych niż wymienione w ustępie 2 niniejszego artykułu lub w artykule 49, może zawiadomić Sekretarza Generalnego o takim zamiarze. Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od daty zawiadomienia Stron o odnośnym zastrzeżeniu przez Sekretarza Generalnego jedna trzecia Państw, które ratyfikowały konwencję lub do niej przystąpiły przed końcem tego okresu, nie wyrazi sprzeciwu wobec tego zastrzeżenia, zostanie ono uznane za dopuszczone, z tym jednak że Państwa, które wyraziły sprzeciw wobec zastrzeżenia, nie są zobowiązane do podejmowania w stosunku do Państwa, które je zgłosiło, tych zobowiązań prawnych wynikających z niniejszej konwencji, których to zastrzeżenie dotyczy.

4. Państwo, które zgłosiło zastrzeżenia, może w każdej chwili wycofać je w całości lub w części w drodze pisemnej notyfikacji.



Artykuł 50

Notyfikacje

Sekretarz Generalny będzie zawiadamiał wszystkie Państwa wspomniane w ustępie 1 artykułu 40 o:

(a) podpisach, ratyfikacjach lub przystąpieniach zgodnie z artykułem 40,

(b) dacie wejścia w życie niniejszej konwencji zgodnie z artykułem 41,

(c) wypowiedzeniach zgodnie z artykułem 46 oraz

(d) deklaracjach i notyfikacjach zgodnie z artykułami 42, 43, 47, 49 i 50.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszą konwencję w imieniu swoich Rządów.

Sporządzono w Nowym Jorku trzydziestego marca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego pierwszego roku w jednym egzemplarzu, który będzie złożony w archiwach Organizacji Narodów Zjednoczonych i którego uwierzytelnione kopie będą przekazane wszystkim członkom Organizacji Narodów Zjednoczonych i innym Państwom, wymienionym w ustępie 1 artykułu 40.



WYKAZ I ŚRODKÓW ODURZAJĄCYCH

ACETYLOMETADOL czyli 3-acetoksy-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptan

ALLILOPRODYNA czyli 3-allilo-1-metylo-4-fenylo-4-propionoksypiperydyna

ALFACETYLOMETADOL czyli alfa-3-acetoksy-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptan

ALFAMEPRODYNA czyli alfa-3-etylo-1-metylo-4-fenylo-4-propionoksypiperydyna

ALFAMETADOL czyli alfa-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptanol-3

ALFAPRODYNA czyli alfa-1,3-dwumetylo-4-fenylo-4-propionoksypiperydyna

ANILERYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-para-aminofenetylo-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

BENZETYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-(2-benzyloksyetylo)-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

BENZYLOMORFINA czyli 3-benzylomorfina

BETACETYLOMETADOL czyli beta-3-acetoksy-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptan

BETAMEPRODYNA czyli beta-3-etylo-1-metylo-4-fenylo-4-propionoksypiperydyna

BETAMETADOL czyli beta-6-dwumetyloamina-4,4-dwufenyloheptanol-3

BETAPRODYNA czyli beta-1,3-dwumetylo-4-fenylo-4-propinoksypiperydyna

KONOPI INDYJSKICH ZIELE I ŻYWICA, a także przygotowane z nich wyciągi i nalewki

KLONITAZEN czyli 2-para-chlorobenzylo-1-dwuetyloaminoetylo-5-nitrobezimidazol

LIŚCIE KOKA

KOKAINA czyli ester metylowy benzoiloekgoniny

KONCENTRAT SŁOMY MAKOWEJ czyli substancja powstająca w procesie otrzymywania alkaloidów ze słomy makowej, jeżeli substancja ta zostaje wprowadzona do obrotu

DEZOMORFINA czyli dwuhydroksydeoksymorfina

DEKSTROMORAMID czyli (+)-4-[2-metylo-4-okso-3,3-dwufenylo-4-(1-pirolidynylo)-butylo]-morfolina

DIAMPROMID czyli N-[2-(N-metylofenetyloamino) propylo]-propionanilid

DIETYLOTIAMBUTEN czyli 3-dwuetyloamino-1,1-bis-(2'-tienylo)-buten-1

DWUHYDROMORFINA

DIMENOKSADOL czyli ester 2-dwumetyloaminoetylowy kwasu 1-etoksy-1,1-dwufenylooctowego

DIMEFEPTANOL czyli 6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptanol-3

DIMETYLOTIAMBUTEN czyli 3-dwumetyloamino-1,1-bis-(2'-tienylo)-buten-1

MAŚLAN DIOKSAFETYLU czyli ester etylowy kwasu 4-morfolino-2,2-dwufenylomasłowego

DIFENOKSYLAT czyli ester etylowy kwasu 1-(3-cjano-3,5-dwufenylopropylo)-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

DIPIPANON czyli 4,4-dwufenylo-6-piperydynoheptanon-3

EKGONINA, a także jej estry i inne pochodne, które można przetworzyć na ekgoninę i kokainę

ETYLOMETYLOTIAMBUTEN czyli 3-etylometyloamino-1,1-bis-(2'-tienylo)-buten-1

ETONITAZEN czyli 1-dwuetyloaminoetylo-2-para-etoksybenzylo-5-nitro-benzimidazol

ETOKSERYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-[2-(hydroksyetoksy)-etylo]-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

FURETYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-(2-czterohydroksyfurfuryloksyetylo)-4-fenylo-piperydynokarboksylowego-4

HEROINA czyli dwuacetylomorfina

HYDROKODON czyli dwuhydrokodeinon

HYDROMORFINOL czyli 14-hydroksydwuhydromorfina

HYDROMORFON czyli dwuhydromorfinon

HYDROKSYPETYDYNA czyli ester etylowy kwasu 4-metahydroksyfenylo-1-metylopiperydynokarboksylowego-4

IZOMETADON, czyli 6-dwumetyloamino-5-metylo-4,4-dwufenyloheksanon-3

KETOBEMIDON czyli 4-meta-hydroksyfenylo-1-metylo-4-propionylo-piperydyna

LEWOMETORFAN*) czyli (-)-3-metoksy-N-metylomorfinan

LEWOMORAMID czyli (-)-4-[2-metylo-4-okso-3,3-dwufenylo-4-(1-pirolidynylo)-butylo]-morfolina

LEWOFENACYLOMORFAN czyli (-)-3-hydroksy-N-fenacylomorfinan

LEWORFANOL*) czyli (-)-3-hydroksy-N-metylomorfinan

METAZOCYNA czyli 2'-hydroksy-2, 5, 9-trójmetylo-6,7-benzomorfan

METADON czyli 6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptanon-3

METYLODEZORFINA czyli 6-metylo-delta-6-deoksymorfina

METYLODWUHYDROMORFINA czyli 6-metylodwuhydromorfina

Kwas 1-metylo-4-fenylopiperydynokarboksylowy-4

METOPON czyli 5-metylodwuhydromorfinon

MORFERYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-(2-morfolinoetylo)-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

MORFINA


MORFINY METYLOBROMEK i inne pochodne morfiny zawierające azot "pięciowartościowy"

MORFINY N-TLENEK

MYROFINA czyli mirystylobenzylomorfina

NIKOMORFINA czyli 3,6-dwunikotynylomorfina

MORLEWORFANOL czyli (-)-3-hydroksymorfinan

NORMETADON czyli 6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheksanon-3

NORMORFINA czyli demetylomorfina

OPIUM


OKSYKODON czyli 14-hydroksydwuhydrokodeinon

OKSYMORFON czyli 14-hydroksydwuhydromorfinon

PETYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-metylo-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

FENADOKSON czyli 6-morfolino-4,4-dwufenyloheptanon-3

FENAMPROMID czyli N-(1-metylo-2-piperydynoetylo)-propionanilid

FENAZOCYNA czyli 2'-hydroksy-5,9-dwumetylo-2-fenetylo-6,7-benzomorfan

FENOMORFAN czyli 3-hydroksy-N-fenetylomorfinan

FENOPERYDYNA czyli ester etylowy kwasu 1-(3-hydroksy-3-fenylopropylo)-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

PIMINODYNA czyli ester etylowy kwasu 4-fenylo-1-(3-fenyloaminopropylo)-piperydynokarboksylowego-4

PROHEPTAZYNA czyli 1,3-dwumetylo-4-fenylo-4-propionoksyazacykloheptan

PROPERYDYNA czyli ester izopropylowy kwasu 1-metylo-4-fenylopiperydynokarboksylowego-4

RACEMETORFAN czyli ()-3-metoksy-N-metylomorfinan

RACEMORAMID czyli ()-4-[2-metylo-4-okso-3,3-dwufenylo-4-(1-pirolidynylo)-butylo]-morfolina

RACEMORFAN czyli ()-3-hydroksy-N-metylomorfinan

TEBAKON czyli acetylodwuhydrokodeinon

TEBAINA


TRIMEPERYDYNA czyli 1, 2, 5-trójmetylo-4-fenylo-4-propionoksypiperydyna oraz

izomery środków odurzających wymienionych w niniejszym wykazie, jeżeli istnienie takich izomerów jest możliwe w ramach użytego oznaczenia chemicznego, chyba że izomery takie są wyraźnie wyłączone,

estry i etery środków odurzających wymienionych w niniejszym wykazie, jeżeli istnienie takich estrów bądź eterów jest możliwe, chyba że są one wymienione w innym wykazie,

sole środków odurzających wymienionych w niniejszym wykazie włączając w to sole estrów, eterów i izomerów, o których mowa powyżej, jeżeli istnienie takich soli jest możliwe.

__________________

*) Dekstrometorfan czyli (+)-3-metoksy-N-metylomorfinan oraz dekstrorfan czyli (+)-3-hydroksy-N-metylomorfinan są wyraźnie wyłączone z niniejszego wykazu.

WYKAZ II ŚRODKÓW ODURZAJĄCYCH

ACETYLODWUHYDROKODEINA

KODEINA czyli 3-metylomorfina

DEKSTROPROPOKSYFEN czyli (+)-4-dwumetyloamino-3-metylo-1,2-dwufenylo-2-propionoksybutan

DWUHYDROKODEINA

ETYLOMORFINA czyli 3-etylomorfina

NORKODEINA czyli N-demetylokodeina

FOLKODYNA czyli morfolinyloetylomorfina

oraz

izomery środków odurzających wymienionych w niniejszym wykazie, jeżeli istnienie takich izomerów jest możliwe w ramach użytego określenia chemicznego, chyba że izomery takie są wyraźnie wyłączone,



sole środków odurzających wymienionych w niniejszym wykazie, włączając w to sole izomerów, o których mowa powyżej, jeżeli istnienie takich soli jest możliwe.

WYKAZ III PRZETWORÓW ZAWIERAJĄCYCH ŚRODKI ODURZAJĄCE

1. Przetwory zawierające acetylodwuhydrokodeinę

kodeinę

dekstropropoksyfen



dwuhydrokodeinę

etylomorfinę

norkodeinę i

folkodynę,

o ile (a) przygotowane są one z dodatkiem jednej lub więcej innych substancji w taki sposób, że otrzymany przetwór nie przedstawia żadnego bądź też niewielkie ryzyko nadużywania oraz że zawarty w przetworze środek odurzający nie może być z niego odzyskany za pomocą łatwo dostępnych sposobów bądź też w ilości, która mogłaby stanowić ryzyko dla zdrowia publicznego, a ponadto

(b) zawierają nie więcej niż 100 miligramów środka odurzającego na dawkę, posiadając stężenie nie większe niż 2,5% w mieszaninach nie podzielonych.

2. Przetwory zawierające kokainę o zawartości nie większej niż 0,1% kokainy w przeliczeniu na kokainę zasadę oraz przetwory opium bądź morfiny o zawartości nie większej niż 0,2% morfiny w przeliczeniu na bezwodną morfinozasadę i przygotowane z dodatkiem jednej lub więcej innych substancji w taki sposób, że otrzymany przetwór nie przedstawia żadnego bądź też niewielkie ryzyko nadużywania oraz że zawarty w przetworze środek odurzający nie może być z niego odzyskany za pomocą łatwo dostępnych sposobów bądź też w ilości, która mogłaby stanowić ryzyko dla zdrowia publicznego.

3. Podzielone przetwory difenoksylatu w formie * o zawartości nie większej niż 2,5 miligrama difenoksylatu w przeliczeniu na wolną zasadę i nie mniejszej niż 2* mikrogramów siarczanu atropiny na dawkę.

4. Pulvis ipecacuanhae et opii compositus

10% sproszkowanego opium

10% sproszkowanego korzenia wymiotnicy lekarskiej zmieszane dokładnie z

80% dowolnej innej sproszkowanej substancji nie zawierającej środka odurzającego.

5. Przetwory o składzie zgodnym z podanym w niniejszym wykazie, a także przetwory, do których dodano substancje nie zawierające środków odurzających.

WYKAZ IV ŚRODKÓW ODURZAJĄCYCH

KONOPI INDYJSKICH ZIELE I ŻYWICA

DEZOMORFINA czyli dwuhydrodesoksymorfina

HEROINA czyli dwuacetylomorfina



KETOBEMIDON czyli 4-meta-hydroksyfenylo-1-metylopropionylopiperydyna

oraz sole środków odurzających wymienionych w niniejszym wykazie, jeżeli tworzenie się takich soli jest możliwe.
1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna