Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności serdecznie zaprasza na seminarium regionalne pt



Pobieranie 32.45 Kb.
Data04.05.2016
Rozmiar32.45 Kb.

ul. Ks. Józefa Zator Przytockiego 4


80-245 Gdańsk Wrzeszcz

telefon/faks: 058 340-17-20

telefon komórkowy 512-307-242
e-mail: biuro@pfwb.org.pl

strona internetowa: www.pfwb.org.pl






Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności serdecznie
zaprasza na seminarium regionalne pt.

Model schodkowy a Model Najpierw Mieszkanie – ZA i PRZECIW”

Termin realizacji seminarium: 20 września 2011 r. godz. 10.00 – 14.30
Miejsce realizacji seminarium: Centrum Integracji Społecznej TPBA Gdańsk, ul. Floriańska 3, Gdańsk
Koncepcja seminarium: Seminarium wykorzystujące aktywne metody – pracę grupową, dramę, dyskusje panelowe. W planie seminarium jest m.in. wypracowanie stanowiska PFWB w zakresie podejścia do metody schodkowej (drabinkowej, hierarchizacji) a także metody „najpierw mieszkanie”.
Charakter i metody wsparcia ludzi doświadczających bezdomności w Europie, głównie pod wpływem doświadczeń Stanów Zjednoczonych, w ostatnich latach dość radykalnie się zmieniają. W wymiarze strategicznym następuje odwrót od metody stopniowego przechodzenia różnych etapów pomocy, gdzie ostatnim poziomem dla osoby bezdomnej jest samodzielne mieszkanie (metoda Contiunuum of Carekontinuum wsparcia czy Staircase of transitionmodel schodkowy, drabinkowy), na rzecz natychmiastowego zabezpieczenia stałego mieszkania osobie bezdomnej i skierowanie szerokiego strumienia wsparcia w mieszkaniu (metoda Housing First – „najpierw mieszkanie”).
Czy słusznie i czy polskich realiach jest to osiągalne, możliwe i skuteczne? Podczas seminarium postaramy się odpowiedzieć na te pytania.
DYSKUSJA PANELOWA - “Model schodkowy a Model Najpierw Mieszkanie – ZA i PRZECIW (do dyskusji panelowej wybrany dwugłos: Tomasz Maruszak i Piotr Olech)
Po każdej rundzie debaty panelowej odbędzie się dyskusja z uczestnikami.
Kilka słów o obu metodach
Czym jest metoda schodkowa (drabinkowa) - Contiunuum of Care1
Odwołując się do amerykańskiej federalnej instytucji HUD (U.S. Department of Housing and Urban Development) kontinuum wsparcia to społecznościowy (wspólnotowy) plan organizacji i dostarczania usług mieszkaniowych i innych usług społecznych odpowiadających na specyficzne potrzeby ludzi doświadczających bezdomności. Celem takiego planu jest przejście osób bezdomnych do stabilnych i stałych mieszkań oraz zmaksymalizowanie ich samowystarczalności. Uwzględnia on działania ukierunkowane na rozwiązanie problemu bezdomności i jej zapobieganie. HUD identyfikuje cztery niezbędne elementy kontinuum wsparcia:

  • Wyjście poza (Outreach – Streetwork) w celu zidentyfikowania potrzeb osób bezdomnych przebywających w miejscach niemieszkalnych i dostarczenia odpowiedniego poziomu usług.

  • Interwencyjne placówki dostarczające natychmiastową i bezpieczną alternatywę dla ludzi śpiących na ulicy, szczególnie dla rodzin z dziećmi.

  • Przejściowe mieszkalnictwo wraz z usługami wsparcia umożliwiającymi rozwijanie umiejętności niezbędnych do prowadzenie samodzielnego życia.

  • Stałe mieszkalnictwo i stałe mieszkalnictwo wspierane aby dostarczyć osobom i rodzinom przystępne miejsce do życia, z usługami społecznymi jeśli tego wymaga sytuacja2.

Model kontinuum wsparcia zakłada pewnego rodzaju poziomy wsparcia dostosowane do potrzeb i możliwości osób doświadczających bezdomności. W krajach europejskich model ten bardzo często nazywany jest staircase of transition – model schodkowy, drabinkowy3, zakłada on przejście pewnej drogi przez osobę bezdomną, która zwieńczona zostaje stałym mieszkaniem i pełną samodzielnością. Szerzej ujmując można powiedzieć, że metoda ta ma charakter linearny. W podejściu tym zakłada się, że by przejść do następnego poziomu wsparcia osoba bezdomna powinna być „mieszakaniowo gotowa” tzn. posiadać odpowiednie możliwości i umiejętności, gwarantujące utrzymanie się na danym poziomie. Niekiedy metoda ta nazywana jest także treatment first, czyli najpierw leczenie4, co oznacza, że aby otrzymać własne mieszkanie osoba bezdomna musi przejść i skutecznie zakończyć terapię odwykową (narkotyki, alkohol) i mieć dłuższy okres trzeźwości.

Metoda kontinuum wsparcia wdrażana była i ciągle jest w Stanach Zjednoczonych i w Europie, można powiedzieć, że jest szeroko i powszechnie stosowana w wielu krajach. W Polsce wprost do niniejszej metody odnosi się opracowanie obejmujące standardy usług placówek dla osób bezdomnych i ich hierarchizację, przygotowane przez Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności5.


Czym jest metoda Housing First6

Podejście „najpierw mieszkanie”, znane także jako natychmiastowe zamieszkanie (rapid re-housing) jest relatywnie nową i innowacyjną metodą w systemie usług społecznych świadczonych ludziom bezdomnym. „Najpierw mieszkalnictwo” jest podejściem zorientowanym na rozwiązanie problemu bezdomności skupionym na dostarczeniu ludziom bezdomnym mieszkania i zagwarantowania w nim różnych usług społecznych. Co różni metodę „najpierw mieszkalnictwo” od tradycyjnych interwencyjnych schronisk czy przejściowych form zakwaterowania, to oparcie wsparcia na mieszkalnictwie, z natychmiastowym ogniskowaniem pomocy na zapewnieniu dostępu i utrzymaniu stałego mieszkania7.

Przekształcanie lub likwidowanie schronisk i zastępowanie ich permanentnymi jednostkami mieszkaniowymi, które zapewniają niezależność, wspierane lub nadzorowane zamieszkiwanie to sposób na rozwiązanie problemu długookresowego korzystania z usług schronisk dla bezdomnych. Bardziej niż przechodzenie ludzi bezdomnych przez różne stopnie, gdzie każdy etap przybliża do własnego mieszkania (np. z ulicy do schroniska, do mieszkania treningowego, do własnego mieszkania), „najpierw mieszkalnictwo” oznacza przejście prosto z ulicy czy schroniska do stałego i niezależnego mieszkania8. Metoda „najpierw mieszkanie” stanowi alternatywę dla systemu interwencyjnych placówek i przejściowego zakwaterowania w mieszkaniach wspieranych układających się w drabinkowy schemat zwany countiuum of care i jako taka stała się bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych, a obecnie staje się coraz szerzej stosowana w Europie (np. Finlandia, Francja).

Najważniejsze założenia metody „najpierw mieszkanie” stworzone i wdrożone zostały przez organizację Pathways to Housing w ramach projektu, którego realizację rozpoczęto w 1992 r. w Nowym Jorku9. Wśród najważniejszych założeń pierwotnej metody „najpierw mieszkanie” należy wymienić:



  • Metoda stworzona została dla ludzi chronicznie doświadczających bezdomności jednocześnie zaburzonych psychicznie i uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Nie ma wymogu, aby uczestnicy programów „najpierw mieszkanie” byli „gotowi mieszkaniowo”, tzn. rokowali na utrzymanie mieszkania. Rozwiązanie kierowane jest z definicji do najbardziej wykluczonej i zagrożonej grupy osób bezdomnych, generujących najwyższe koszty ekonomiczne dla systemu polityki społecznej.

  • Program zapewnia natychmiastowy dostęp do stałego mieszkania ludziom bezdomnym przebywającym na ulicy lub z placówek interwencyjnego zakwaterowania, bez obowiązku uczestnictwa w terapii lub utrzymywania trzeźwości. Skupia się na redukowaniu szkód (harm reduction). Uczestnicy programu są zachęcani do podjęcia leczenia chorób czy zaburzeń psychicznych, terapii alkoholowej lub narkotykowej, nie jest to jednak warunkiem koniecznym do otrzymania mieszkania oraz wsparcia. Nie więcej niż 15% lokali w danym budynku zamieszkują uczestnicy programów.

  • W mieszkaniu udzielane jest szerokie wsparcie szerokiego grona specjalistów m.in. pracownika socjalnego, specjalistów terapii uzależnień, pielęgniarki, lekarza, psychiatry, specjalistów ds. zatrudnienia. Wsparcie dostępne jest 24 godziny na dobę, przez 7 dni w tygodniu. Korzystanie z usług jest dobrowolne, choć uczestnicy programu są do tego zachęcani. Jednym z warunków uczestnictwa w programie jest przyjęcie pracowników raz w tygodniu. W ramach usług świadczona jest pomoc w gospodarowaniu budżetem tak by zapewnić, że czynsz i inne rachunki będą opłacane.

  • Mieszkania są zapewnione na podstawie standardowej umowy wynajmu bez określonego limitu czasu najmu, usługi społeczne świadczone są tak długo jak jest to potrzebne. Mieszkanie i usługi społeczne świadczone są oddzielnie, tak by w przypadku utraty mieszkania z powodu naruszenia warunków najmu, wsparcie było dalej świadczone, tak by zapobiec ponownej bezdomności.

  • Organizacja Pathways to housing kładzie szczególny nacisk na możliwość wyboru jako centralnego elementu metody „Najpierw mieszkanie”. Uczestnicy mogą wybrać rodzaj, częstotliwość i sekwencję wsparcia. Samodzielnie mogą wybrać dzielnicę i sąsiedztwo, meble i inne przedmioty gospodarstwa domowego.

  • Ważnym elementem metody jest odpowiednie rozproszenie mieszkań tak by zapewnić, że ludzie chorzy psychicznie integrują się ze społecznością. Departament mieszkalnictwa organizacji zapewnia odpowiednie mieszkania dla klientów. Mieszkania są głównie wynajmowane od prywatnych właścicieli. Pracownicy departamentu odpowiadają za inspekcje w mieszkaniu i zagadnienia związane z utrzymaniem mieszkania, odpowiadają także za komunikację z właścicielem. Uczestnicy płacą 30% swoich dochodów na wynajem i utrzymanie mieszkania, resztę opłaca program.

W związku z szerokim rozpowszechnieniem niniejszej metody i wdrażaniem jej przez różne organizacje i instytucje, pojawiły się różne jej odmiany, które w wielu elementach są odmienne od oryginalnych założeń przygotowanych przez organizację Pathways to Housing10. Wśród najważniejszych odstępstw można wymienić:

  • Wykorzystywanie wspólnych jednostek mieszkalnych dla kilku osób bezdomnych a nie pojedynczych, podzielonych mieszkań.

  • Większy nacisk na dobór uczestników programów np. ograniczenie do osób, które zadeklarują wolę korzystania z usług wsparcia.

  • Wprowadzenie zakazu używania narkotyków w mieszkaniu.

  • Narzucenie ram czasowych na świadczenie usług.

Ramowy Program:


10.00-10.30 rejestracja

10.30 rozpoczęcie seminarium

10.30-12.15 I blok dyskusyjny

12.15-13.15 Przerwa



13.15-14.30 II blok dyskusyjny
O potwierdzenie obecności prosimy do 18 września telefonicznie (+58 340 17 20) lub mailem k.weiner@pfwb.org.pl

1 Kontinuum wsparcia

2 National Alliance to End Homelessness, 2010. What is a Continuum of Care? U.S.A. Washington, DC.

3 Sahlin, I., (2005) The staircase of transition: Survival through failure, Innovation, 18, 2.

4 Johnsen, S. i Teixeira, L (2010) Staircases, Elevators and Cycles of Change: Housing First and Other Housing Models for People with Complex Support Needs (London: Crisis).

5 Szczypior E. i Meller A (2008) Standard Pomocy Instytucjonalnej; Od ulicy do samodzielności życiowej. Standardy społecznej I zawodowej (re)integracji osób bezdomnych w sześciu sferach. Polska, Gdańsk (Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności). s.89-108

6 Najpierw mieszkanie - Na potrzeby niniejszego opracowania przyjęto „najpierw mieszkanie” jako tłumaczenie terminu „Housing First”, można jednak spotkać się z innymi tłumaczeniami „najpierw mieszkalnictwo” czy „najpierw własny dom”. Szczególnie to ostatnie wydaje się trafne ponieważ zwraca uwagę nie tylko na zapewnienie fizycznego mieszkania, ale szerokiego wsparcia budującego poczucie własnego domu.

7 National Alliance to End Homelessness, 2006. What is Housing First? U.S.A. Washington, DC. Dostępne na http://www.endhomelessness.org/content/article/detail/1425.

8 FEANTSA, 2010. Ending Homelessness, A Handbook for Policy Makers. Belgium, Brussels, s.9

9 Johnsen, S. i Teixeira, L (2010) Staircases, Elevators and Cycles of Change: Housing First and Other Housing Models for People with Complex Support Needs (London: Crisis). Busch-Geertsema, V. (2010) Are Housing led policy approaches the most effective methods of preventing and tackling homelessness?, Experts contribiutions Consensus Conference on Homelessness, 9-10.12.2010 Brussels, s. 58-68. Tsemberis, S. (2010) Housing First: Ending Homelessness, Promoting Recovery and Reducing Costs, w: Gould Ellen, I. and O’Flaherty, B. (eds.) How to House the Homeless (New York: Russell Sage Foundation). s 37-54.

10 Johnsen, S. i Teixeira, L (2010) Staircases, Elevators and Cycles of Change: Housing First and Other Housing Models for People with Complex Support Needs (London: Crisis).

NIP 957 09 59 922; KRS 0000273179; REGON 220365033;

Konto bankowe: Nordea Bank Polska S.A. : 87 1440 1387 0000 0000 1124 9124


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna