Powikłania kolczykowania jamy ustnej. Complications of oral piercing



Pobieranie 83.03 Kb.
Data04.05.2016
Rozmiar83.03 Kb.
Powikłania kolczykowania jamy ustnej.

Complications of oral piercing.

Streszczenie

Wstęp: Kolczykowanie ciała w wielu cywilizacjach sięga czasów antycznych. Najpierw popularność zyskało przekłuwanie uszu i ciała, a ze wzrostem ogólnej tolerancji społecznej również ozdabianie jamy ustnej, głównie języka. W obrębie jamy ustnej może być kolczykowany język, warga, policzek, wędzidełko, języczek.

Cel pracy: Przedstawienie możliwych powikłań miejscowych i ogólnych w wyniku kolczykowania jamy ustnej na podstawie dostępnego piśmiennictwa z bazy danych Pub Med.

Z punktu widzenia medycznego przekłuwanie ciała nie jest obojętne dla zdrowia. Mimo, że zabieg kolczykowania wydaje się być procedurą prostą, w piśmiennictwie można znaleźć wiele opisów przypadków powikłań miejscowych i mających wpływ na ogólny stan zdrowia pacjenta. Powikłania miejscowe dotyczą recesji dziąseł w obrębie siekaczy dolnych, urazów zębów, nadwrażliwości, zapalenia miazgi, infekcji języka, węzłów chłonnych, ślinianek. Powikłania ogólne dotyczą bakteryjnego zapalenia wsierdzia po kolczykowaniu języka, możliwości transmisji wirusowego zapalenia wątroby typu B, C, HIV, wirusów Herpes simplex, Epstein-Barr, tężca, kiły, lub gruźlicy.

Podsumowanie: Istnieje potrzeba większej świadomości wśród dentystów o występujących objawach ubocznych i badania kontrolne pacjentów z biżuterią jamy ustnej. Osoby z biżuterią powinny regularnie odwiedzać dentystów, aby odpowiednio wcześnie wykryć ewentualne komplikacje.

Słowa kluczowe: kolczykowanie jamy ustnej, powikłania, miejscowa infekcja, ogólna infekcja

Abstract


Introduction: Body piercing in many civilizations has been well known since the antiquity. First body and ear piercing gained great popularity and with the increase of social tolerance also insertion of jewellery in mouth especially the tongue. In oral cavity piercing may be performed on tongue, lip, cheek, lingual frenulum.

Aim of the study: Presentation of possible local and general complications following piercing of the mouth on the basis of available literature from the Pub Med database.

From the medical point of view body piercing is not indifferent to human health. Although the procedure of body piercing seems to be simple in the literature one can find many case reports of local complications and affecting the overall health of the patient. Local complications concern gingival recession of lower incisors, dental trauma, hypersensitivity, pulpitis, tongue, lymph nodes salivary glands infections. General complications concern endocarditis after tongue piercing, the possibility transmission of hepatitis B, C, HIV, herpes simplex virus, Epstein-Barr virus, tetanus, syphilis or tuberculosis.

Summary: There is a need for increased awareness among dentists about any signs of side effects and necessity of check-ups patients with jewellery in oral cavity. Persons with jewellery in oral cavity should regularly visit dentists to detect possible complications on time.

Keywords: oral piercing, complications, local infection, systemic infection

Wstęp


Kolczykowanie ciała w wielu cywilizacjach sięga czasów antycznych. Dla starożytnych Majów przekłuwanie ciała miało wiele symboli, np.: przekłuwali języki w celach duchowych, ponadto przekłute ciało oznaczało męskość i odwagę. Natomiast Faraonowie przekłuwali pępki. Kolczykowanie ciała miało także swoje znaczenie religijne, kulturowe, seksualne, przynależności plemiennej i tożsamości. 1 Jeden z najstarszych przykładów przekłuwania to figurka psa z Egiptu z około 1500 p.n.e., który był symbolem władzy królewskiej. Eskimosi umieszczali kolczyk typu labret w dolnej wardze jako symbol dojrzałości u chłopców i czystości u dziewcząt. Przekłuwanie warg, policzków lub języka było praktykowaną tradycją u Hindusów, Chińczyków i Indian amerykańskich. 2 W krajach rozwiniętych kolczykowanie stało się modne w kulturze punk, a następnie było elementem ozdabiania ciała ‘body art’. 1 Najpierw popularność zyskało przekłuwanie uszu i ciała, a ze wzrostem ogólnej tolerancji społecznej również ozdabianie jamy ustnej, w tym głównie języka. Obecnie główną przyczyną kolczykowania są względy estetyczne, a kolczykowanie zyskało entuzjastów wśród młodzieży jak i dorosłych. Jak podaje Soileau najczęstszymi miejscami kolczykowania są wargi – 38%, język 8%.3 Rzadziej policzek, języczek i wędzidełko języka.3 W badaniach Mayersa i wsp.4 aż około 10% z około 500 studentów przyznało, że miało biżuterię w języku. W tym około 12,5% ludzi z biżuterią zgłasza zranienia w obrębie warg i 7,8% z biżuterią w języku.4 A Campbell i wsp.5 dowodzą, że około 20% zmian w obrębie dziąseł spowodowanych jest biżuterią w języku. Systematyczne dane statystyczne dotyczące przekłuwania jamy ustnej nie są prowadzone i nie są dokładnie znane. Dane niemieckie mówią o 33,7% (z 273 pacjentów) , amerykańskie o 10,4% (z 454). 6,4

Do przekłuwania zalecane jest używanie hipoalergicznych materiałów, np. 14 lub 18 karatowego złota, tytanu, stali nierdzewnej, niobium, tworzywa sztucznego tygon, akrylu, Teflon, kamienia, drewna, kości, kość słoniowej. W obrębie jamy ustnej zakłada się kilka rodzajów biżuterii: typu labret, bar zakończone kulką, dyskiem lub ostro z jednej strony i płaskim dyskiem po drugiej stronie. Drugi to sztanga (barbell) prosta lub zakrzywiona z kulami po obu stronach. Trzeci to otwarty pierścień z kulką na jednym lub obu końcach. Czwarty to dwie części kolczyka umocowane za pomocą magnesu. 1,2,7

Z punktu widzenia medycznego przekłuwanie ciała nie jest obojętne dla zdrowia. Mogą pojawić się czasowe powikłania związane z przeprowadzanym zabiegiem i obecnością biżuterii w jamie ustnej, a także poważniejsze miejscowe jak recesje dziąsła i infekcje systemowe. Język jest zwykle przekłuwany w linii środkowej, a typowa biżuteria to sztanga z okrągłymi zakończeniami po obu stronach. Kolczykowanie wargi dotyczy najczęściej dolnej wargi w jej bocznej części, ale też w okolicy zębów siecznych. Do tego celu najczęściej używa się kolczyka typu labret z płaskim zakończeniem od strony błony śluzowej. Osadzona biżuteria nie powinna być wyjmowana do momentu zagojenia rany. Jednakże po tym okresie biżuterię należy wyjmować w celu oczyszczania, aby nie pokryła się kamieniem nazębnym o czym pacjenci albo nie wiedzą, albo nie są informowani. 8

Kolczykowanie jest przeważnie przeprowadzane bez znieczulenia przez osoby bez odpowiedniego wykształcenia medycznego, niewiele wiedzące o anatomii, możliwych komplikacjach, konieczności przeprowadzenia badania pacjenta, zapoznaniem się ze stanem zdrowia pacjenta ze zwróceniem szczególnej uwagi na choroby serca, zaburzenia krzepnięcia, powikłania pozabiegowe. Wraz ze wzrostem popularności wzrosła również liczba powikłań. Osoby przeprowadzające zabiegi przekłuwania jak i pacjenci/klienci powinni być świadomi możliwych komplikacji i zapobiegania infekcjom.1

Celem pracy było przedstawienie możliwych powikłań miejscowych i ogólnych w wyniku kolczykowania jamy ustnej na podstawie dostępnego piśmiennictwa z bazy danych Pub Med.

Powikłania miejscowe

Jama ustna jest złożonym środowiskiem skolonizowanym przez liczne szczepy bakterii. Organizmy najczęściej występujące na śluzówkach jamy ustnej i języku to tlenowe paciorkowce (jak paciorkowce grupy Viridans, gatunek Gemella i pałeczki kwasu mlekowego), beztlenowe paciorkowce i beztlenowe pałeczki Gram dodatnie z gatunkiem Actinomyces 9

W obrębie jamy ustnej może być kolczykowany język, warga, policzek, wędzidełko, języczek. Najbardziej narażona na urazy jest tkanka w okolicy dolnych siekaczy z powodu biżuterii w języku i wargach powodując recesję dziąseł. 1,10 Z powodu bardzo dobrego unaczynienia języka i jego funkcji jest on szczególnie narażony na powikłania, które mogą być nieznaczne, ale też mogą potencjalnie zagrażać życiu. Wczesne występujące w ciągu pierwszych 24 godzin po zabiegu dotyczą bólu, obrzęku, krwawienia i lokalnej infekcji.11,12 Przy zbyt krótkich sztangach może narastać tkanka je zakrywająca. 12,13 Z drugiej strony, sztangi zbyt długie mogą uszkadzać śluzówkę tworząc miejscowe stany zapalne i być źródłem odkładania się dużych ilości kamienia nazębnego. Uważa się, że kolczykowanie jest związane z tworzeniem bliznowca. Ta proliferacja tkanki nie wymaga chirurgicznej interwencji i zanika samoistnie po usunięciu kolczyka. 14 Mniej poważne problemy dotyczą np. wypływania śliny przez otwór w wardze, zaczerwienienia wokół miejsca przekłucia. Z upływem czasu należy spodziewać się ustąpienia tych dolegliwości.15 Są doniesienia także o ślinotoku, w wyniku kontakty z biżuterią w jamie ustnej. 7,16

Kolejnym powikłaniem może być kontaktowe zapalenie skóry, możliwe jako efekt reakcji alergicznej z metalem: niklem, chromem lub stopem niklowo-kobaltowym. 1,7

Kolczykowanie jamy ustnej powoduje również urazy zębów. Kolczykowanie języka może powodować abrazję zębów. 9 Odnotowuje się powstanie parafunkcji związanych z „bawieniem się” w jamie ustnej założoną biżuterią. Dochodzi wówczas do uszkodzeń szkliwa, jak pęknięcia i odłamania fragmentów, nadwrażliwości, a nawet zapaleń miazgi.2,7,11 Urazy zębów mogą następować podczas mówienia, żucia i uderzania biżuterią o zęby. 1,9,17 Pacjenci z rozległymi wypełnieniami w zębach bocznych są dodatkowo narażeni na odpadnięcie fragmentów guzków zębowych. 7 Tych urazów można uniknąć stosując niemetalowe zakończenia sztang: gumowe lub akrylowe.

Jeśli chodzi o tkanki miękkie to najczęstszym powikłaniem odnotowywanym przez wielu autorów jest recesja dziąsła, która jest kojarzona z biżuterią wargi typu stud i labret i często występuje w obrębie dolnych przyśrodkowych siekaczy po stronie wargowej i językowej. 1, 5, 13 Campbell i wsp 5 zauważyli, że zwykle recesja dziąseł pojawia się po 2 latach użytkowania kolczyka. Według autorów zauważa się więcej recesji dziąseł u osób z biżuterią jamy ustnej niż bez niej, szczególnie gdy założony jest kolczyk typu labret , dotyczy to dolnych siekaczy, pogłębione są ich kieszonki dziąsłowe. 1,16,18 Opisywano nawet przypadki utraty zęba z powodu znacznej utraty przyczepu łącznotkankowego. 19

W wyniku powstałej rany po zabiegu kolczykowania istnieje możliwość miejscowych infekcji bakteryjnych. 9 Autorzy podają udokumentowane przypadki zapalenia języka, ropień trzonowca, ropień języka, zapalenia węzłów chłonnych podżuchwowych, zapalenia ślinianek podżuchwowych. 9, 20, 21 Innymi odnotowanymi w piśmiennictwie powikłaniami po kolczykowaniu może być parestezja, ziarniniaki. 8, 15, 22

Oprócz krwawienia częstym powikłaniem kolczykowania jest bolesne owrzodzenie w wyniku zapalenia, opisywane w około 9% przypadków. Początek zapalenia pojawia się po 6-8 godzinach od zabiegu kolczykowania. Może przetrwać kilka tygodni doprowadzając do zapalenia ziarninowego jako odpowiedź obecności obcego ciała, zaburzając żucie i połykanie.1

Jak podaje Escudero-Castaño i wsp.1 w przypadku zaniechań higienicznych wokoło biżuterii zbierają się resztki jedzenia tworząc środowisko do powstania płytki nazębnej, a potem kamienia nazębnego. Akumulacja kamienia wokół biżuterii w języku zwiększa prawdopodobieństwo odkładania się płytki także w obrębie dolnych zębów przednich. Przyczynia się do zapalenia dziąseł, rumienia miejscowego, obrzęku. 7,11,16 Ciągły ruch biżuterią w języku może doprowadzić do przerostu tkanki wokoło miejsca przekłucia i powstania blizny przerostowej. 23 Natomiast ciągły kontakt z biżuterią może spowodować zmiany w brodawkach języka. 7 Kolczykowanie jamy ustnej może doprowadzić do wielu innych zmian, jak mucocele, zapalny rozrost włóknisty lub torbiele zastoinowe błony śluzowej. Z upływem czasu w obrębie przekłutego języka w związku z powtarzającym się kontaktem z biżuterią może dojść do powstania włókniaka pourazowego. 1,7

Istnieją doniesienia wskazujące, że w wyniku biżuterii jamy ustnej może dojść do ograniczonego, poziomego zaniku kości, a także dehiscjencji kości w żuchwie w wyniku ciągłego kontaktu biżuterii i tkanek. 11, 16,24

Inni autorzy sugerują, że kontakt między biżuterią metalową i wypełnieniami z amalgamatu srebra może być przyczyną powstania prądów galwanicznych, które mogą spowodować nadwrażliwość miazgi. 1, 25

Powikłania ogólne

Mimo, że zabieg kolczykowania wydaje się być prostą procedurą w piśmiennictwie można znaleźć wiele opisów przypadków powikłań mających wpływ na ogólny stan zdrowia pacjenta.

Zabieg kolczykowania języka jest szczególnie narażony na infekcje spowodowane przez liczne mikroorganizmy: Staphylococcus aureus, grupa A Streptococcus, Pseudomonas aeruginosa, Erysipelas i β-haemolytic Streptococcus, grupa viridans streptococci, Peptostreptococcus micros, gatunek Actinomyces non-israelii, Eikenella corrodens, gatunek Lactobacillus, Neisseria mucosa, Haemophilus aphrophilus. 1,9 Bogate umiejscowienie węzłów chłonnych sprzyja rozprzestrzenieniu infekcji, a w przypadkach skrajnych doprowadzając do zapalenia wsierdzia, z drugiej strony rozprzestrzenienie bakterii przez system naczyń doprowadzić może do bakteriemii. 2, 7, 11, 24, 25 Opisywane są także przypadki zagrażającego życiu wstrząsu septycznego. 7, 11, 16

Z powodu bardzo dobrego unaczynienia i funkcji język jest szczególnie narażony na powikłania, które mogą potencjalnie zagrażać życiu. 1, 8, 9 Zaraz po zabiegu mogą pojawić się problemy z oddychaniem spowodowane obrzękiem języka. 26 W późniejszym okresie po kilku tygodniach mogą wystąpić trudności związane z funkcją mowy (dysphonia) i przełykania (dysphagia) i czasami nawet trudności w oddychaniu doprowadzające do asfiksji. 1, 8 Inni autorzy sugerują nieprawidłowe wymawianie niektórych dźwięków “s”, “sh”, “th”, “ph”, “t” lub “v” jeśli biżuteria znajduje się w języku. 11, 16, 24 Jako kolejne powikłanie wynikające z nieprawidłowego zamocowania biżuterii może dojść do połknięcia lub zaaspirowania do dróg oddechowych. 1,8, 16

Szczególnym problemem staje się przedłużone krwawienie lub krwotok z uszkodzonych naczyń. Opisany został przypadek wstrząsu hipotensyjnego po dużej utracie krwi w wyniku zabiegu przekłuwania języka. 27

Kolejnym zagrożeniem może być krzyżowe zakażenie w czasie zabiegu, gdy nie stosuje się jednorazowych rękawic, sterylnych lub jednorazowych narzędzi, sterylnej biżuterii. Otwarta rana po kolczykowaniu języka stanowi wrota inwazji dla bakterii, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z obniżoną odpornością. 28 Wszystkie elementy muszą być wysterylizowane, aby uniknąć prawdopodobieństwa transmisji wirusowego zapalenia wątroby typu B, C, HIV, wirusów Herpes simplex, Epstein-Barr, grzybów Candida albicans, tężca, kiły lub gruźlicy. 1, 8,9

Ponadto jak podaje Léo-François i wsp 8 czynnikami predysponującymi do powikłań po kolczykowaniu są pacjenci obciążeni takimi chorobami jak: choroba reumatyczna serca, kardiomiopatia przerostowa, wypadanie płatka zastawki dwudzielnej związanej ze szmerem i zwapnienie zastawki mitralnej, zapalenie wsierdzia na protezie zastawki. Opisano także przypadki bakteryjnego zapalenia wsierdzia po kolczykowaniu języka. Według obliczeń HY Yu i wsp. czas od przekłucia języka do pojawienia się symptomów choroby był różny od 4 godzin do 3 lat, a średni czas wynosił 6 tygodni do pojawienia się zapalenia wsierdzia.9 W każdym opisanym przypadku przekłuwanie przeprowadzane było przez osoby bez medycznego wykształcenia. 9, 25, 28

Innymi powikłaniami w obrębie głowy i szyi opisywanymi w literaturze po kolczykowaniu są ropnie mózgu, ropień móżdżku i ropowica dna jamy ustnej (angina Ludwiga), tężec głowy. 7, 11, 29, 30,31

Podsumowanie

Decyzja czy się kolczykować czy nie wydaje się jednoznaczna. Na szali korzyści mamy wygląd zwracający uwagę, a na szali strat liczne powikłania z których mogą rozwinąć się choroby zagrażające życiu. W wielu krajach przekłuwanie jamy ustnej i ciała (body art) odbywa się w studiach tatuażu i salonach kosmetycznych przez personel niemedyczny. Osoby wykonujące takie zabiegi powinny być przeszkolone w zakresie standardów sterylizacji i podlegać takiej samej kontroli jak personel medyczny. Istnieje potrzeba większej świadomości wśród dentystów o występujących objawach ubocznych i badania kontrolne pacjentów z biżuterią jamy ustnej. Osoby z biżuterią powinny regularnie odwiedzać dentystów, aby odpowiednio wcześnie wykryć ewentualne komplikacje.



Complications of oral piercing.

Introduction

Body piercing in many civilizations has been well known since the antiquity. For ancient Mayans, piercing represented many symbols, for instance they inserted jewelry in tongue for spiritual purposes, also pierced body meant virility and courage. However Pharaohs of Egypt pierced their navels. Body piercing has a long history as part of religious, cultural, sexual, tribal and identity symbolism.1

The earliest known representation of this piercing was in the figure of a dog created in Egypt in around 1500 BC, when it was considered a symbol of royalty. Eskimos inserted a “labret” into the lower lip as a symbol of passage to adulthood in boys and as an act of purification in girls. The piercing of lips, cheek or tongue was also a traditional practice in Hindu, Chinese and American Indian cultures.2 In developed countries, body piercing became fashionable with the punk movement and was a part “body art”.1 First body and ear piercing gained great popularity and with the increase of social tolerance also insertion of jewellery in mouth especially the tongue. Currently, the main reason of piercing are aesthetic considerations, and oral piercing has gained enthusiasts both among adolescents and adults. According to Soileau 3 the most common places in oral cavity for piercing are lips – 38%, tongue – 8%. Less often cheek, uvula and lingual frenulum.3 In Mayers et al 4 up about 10% of about 500 students admitted that they had jewellery in tongue. Approximately 12,5% of people with jewellery in oral cavity report injury in lips and 7,8% in tangue.4 And Campbell et al 5 suggest that about 20% lesions in gingival area are caused by jewellery in tongue. A systematic statistical data on oral piercing are not maintained and are not exactly known. German data suggest about 33,7% (of 273 patients), American about 10,4% ( of 454 patients). 6,4

Hypoallergenic materials are used for piercing jewellery, e.g., 14 or 18K gold, titanium, stainless steel, niobium, tygon, acrylic, Teflon, stone, wood, bone, or ivory. There are several types of jewellery applied in oral area: labret, bar with ball, disc or point at one end flat closing at the other. Another type is the barbell, a straight or curved bar with balls at each end. A third type is an unclosed ring with a ball at one or both ends. In a fourth type, two components of the stud are held together by a magnetic force.1,2,7

From the medical point of view body piercing is not indifferent to human health. There may be temporary complications associated with oral piercing procedure and the presence of jewellery, as well as more serious local complications connected with gingival recession and systemic infections. The tongue is usually pierced at the midline and the typical type of jewellery is barbell with a ball screw onto each end. Lip piercing is mainly performed on lateral portion of the lower lip, but may also be in the midline near the incisors. For this purposes the most commonly is used labret with the flat end on the mucosal side of the lip. Embedded jewellery should not be removed until healing is achieved. However, after this period jewellery should be removed for cleaning purposes to avoid covering with dental calculus what the patients either did not know or are not informed. 8

Piercing is usually performer without anesthesia by persons without proper training, knowing a little about anatomy, possible complications, the need for examination of the patient, examining the state of health of the patient, paying particular attention to heart diseases, coagulation disorders, postoperative complications. With the increase in popularity has also increased the number of complications. Persons performing piercing procedures and their patients/clients should be aware of possible complications and prevent infections. 1

The aim of the study was presentation of possible local and general complications following piercing of the mouth on the basis of available literature from the Pub Med database.

Local complications

The oral cavity is a complex environment colonized by numerous strains of bacteria. The organisms most commonly found on mucous membranes of the mouth and tongue are aerobic streptococci (such as Viridans group streptococci, Gemella species and lactobacilli), anaerobic streptococci and anaerobic Gram-positive bacilli, such as Actinomyces species.9 In the oral cavity piercing can be performed on tongue, lip, cheek, lingual frenulum, uvula. The most exposed to trauma is tissue around the lower incisors because of jewelry in the tongue and lips, causing gingival recession.1,10 Due to the very good vascularization and its function tongue is particularly vulnerable to complications, which may be insignificant, but also potentially life-threatening. Early occurring symptoms within the first 24 hours after surgery is pain, swelling, bleeding and local infection.11,12 Moreover, barbell shanks that are too short may lead to localized tissue overgrowth. 12,13 In contrast, an excessively long shank (long-stem barbell) may damage the tissue, which may lead to an inflammatory reaction and be a cause of the accumulation of dental plaque and calculus. It is believed that oral piercing has also been implicated in the formation of hypertrophic keloid tissue. This tissue proliferation does not require surgical intervention and healing occur after removal of the jewellery. 14 Less common symptoms include for instance: increased salivary flow rates out through the hole in the lip redness around the piercing site. In most cases, these complications tend to disappear with time.15 Cases concerning sialorrhea have been reported due to the contact with jewellery in oral cavity. 7,16

Another complication may be contact dermatitis as a allergic reaction to metal that contains: nickel, chromium or nickel-cobalt alloy. 1,7

Oral piercing also causes damage to the dentition. Tongue piercing may result in tooth wear (abrasion). 9 There has been cases produced by parafunctional habits related to „playing” with jewellery insert in oral cavity. Injury to the teeth are limited to enamel damage such as cracks and fracture fragments, hypersensitivity and even pulpitis.2,7,11 Teeth may be injured during speaking, masticating or biting the jewellery against the teeth. 1,9,17 Patients with large fillings in posterior teeth are also exposed to lose fragments of tooth cusps. 7 These injuries can be avoided by using non-metallic end of the barbell: rubber or acrylic.

As for soft tissue the most often reported complication by many authors is gingival recession, which is associated with lip jewellery like stud and labret and is situated in the lower medial incisors on labial and lingual site . 1, 5, 13 Campbell et al 5 have noticed that gingival recession usually occurs after 2 years of wear. According to authors more gingival recession is observed in persons with oral piercing than without, especially when labret is inserted in lower incisors, their gingival pocket are in-depth . 1,16,18 There were also cases of losing a tooth after significant loss of periodontal attachment. 19

As a result of injury after piercing surgery there is a possibility of local bacterial infection. 9 The authors provide documented cases of glossitis, molar abscess, glossal abscess, submandibular lymphadenitis, submandibular sialadenitis. 9, 20, 21 Other reported complications in the literature may be parestesia, granulomas. 8, 15, 22

In addition to bleeding painful ulceration is frequent complication of oral piercing with approximately 9% of cases. The onset appears after 6-8 hours after piercing procedure. Can survive several weeks leading to granulomatous as a respond to foreign body interfering with chewing and swallowing. 1

According to Escudero-Castaño et al.1 in case of lacking hygiene procedures around the oral jewelry the accumulation of food debris gather creating environment for plaque formation and then dental calculus.1 The accumulation of dental calculus at pierced sites in tongue promote the development of dental plaque around lower incisors. It contributes to gingivitis, erytema, oedema. 7,11,16 Continuous movement of pierced jewelry in tongue can lead to overgrowth of tissue around pierced site and formation of hyperplastic sparring. 23 Whereas continuous contact with pierced jewelry can lead to alterations to the lingual papillae. 7 Oral piercing can also lead to many other lesions such as: mucoceles, inflammatory fibrous hyperplasia or mucous retention cysts. With the passage of time due to repeated contact tongue piercing can produce a traumatic fibroma.1,7

There are reports indicating that constant trauma from the jewelry may produce localized horizontal bone loss and bone dehiscence due to contact between jewellery and mandibular gingiva. 11, 16,24

Other authors suggest that contact between metal jewelry and amalgam fillings can cause galvanic currents that in consequence may cause pulp hypersensitivity. 1, 25

General complications

Although oral piercing seems to be simple procedure in literatue there are many cases describing complications altering patient’s general health.

Tongue piercing is especially prone to infection caused by several microbes: Staphylococcus aureus, A group Streptococcus, Pseudomonas aeruginosa, Erysipelas and β-haemolytic Streptococcus, viridans group streptococci, Peptostreptococcus micros, a non-israelii species of Actinomyces, Eikenella corrodens, Lactobacillus species, Neisseria mucosa, Haemophilus aphrophilus. 1,9 Rich location of lymph – node chains favour spread of infection and in extreme cases leading to endocarditis, and on the other hand the spread of bacteria to the bloodstream can cause bacteraemia. 2, 7, 11, 24, 25 There are also reported cases of life-threatening septic shock. 7, 11, 16

Due to very good vascularisation and function tongue is especially prone to infection that can be life-threatening. 1, 8, 9 Immediately after piercing procedure breathing problems can appear because of swelling of the tongue. 26 Later after a few weeks different dificulties can appear which are associated with dysphonia, dysphagia and even problems leading to asphyxia. 1, 8 Other authors suggest incorrect pronaunciation of certain sounds “s”, “sh”, “th”, “ph”, “t” or “v” when there is a jewelry in tongue. 11, 16, 24 As a further complication arising from the incorrect insertion of jewelry may be swallowed or inhaled. 1,8, 16

A particualr problem is prolonged bleeding or hemorrhage from damage blood vessels. A case was reported of hypotensive shock after a large loss of blood due to tongue piercing surgery. 27

Another threat may be cross-infection during surgery when disposable gloves, sterile or disposable instruments, sterile jewelry are not used. Open wound after tongue piercing is a gate of invasion for bacteria especially dangerous for immunocompromised patients. 28

All the elements must be sterilized to avoid probability of transmission oh hepatitis B, C, HIV, Herpes simplex virus, Epstein-Barr virus, Candida albicans, tetanus, syphilis or tuberculosis. 1, 8,9

Moreover according to Léo-François et al 8 predisposing factors for complications after oral piercing are patients burdened with disease such as rheumatic heart disease, hypertrophic cardiomyopathy, mitral valve prolapse associated with murmur and mitral calcification, prosthetic valve endocarditis. 8

Cases concerning infective endocarditis after tongue piercing also have been reported. According to HY Yu et al. 9 the initial onset of symptoms was different and varied from 4 hours to 3 years and the average time was 6 weeks to development of endocarditis.9 In each described cases oral piercing was performed by persons with no medical background. 9, 25, 28

Other complications in head and neck described in the literature after oral piercing are

cerebral brain abscesses, cerebellar abscess and Ludwig angina and cephalic tetanus. 7, 11, 29, 30,31

Conclusion

Regarding decision towards oral piercing or not seems to be ambiguous. The only advantage is conspicuous appearance and there are many disadvantages which may be even life-threatening. In many countries oral piercing as a part of body art is performed in tattoo studios and beauty salons by non-medical staff. Persons performing such procedures should be trained in sterilization standards and control as medical staff. There is a need of increase awareness about dentists about side effects of oral piercing and check up patients with this jewelry. On the other hand they should visit their dentists regularly to detect early symptoms of complications.

Piśmiennictwo:



  1. Escudero-Castaño N, Perea-García MA, Campo-Trapero J, Cano-Sánchez A, A Bascones-Martínez A: Oral and Perioral Piercing Complications. Open Dent J 2008; 2: 133–136.

  2. Brennan M, O'Connell B, O'Sullivan M: Multiple dental fractures following tongue barbell placement: a case report. Dent Traumatol 2006; 22(1):41–3.

  3. Soileau KM: Treatment of a mucogingival defect associated with intraoral piercing. JADA 2005; 136: 490-94.

  4. Mayers LB, Judelson DA, Moriarty BW, Rundell KW: Prevalence of body art (body piercing and tattooing) in university undergraduates and incidence of medical complications. Mayo Clin Proc 2002; 77(1):29-34.

  5. Campbell A, Moore A, Williams E, Stephens J, Tatakis DN: Tongue piercing: impact of time and barbell stem length on lingual gingival recession and tooth chipping. J Periodontol 2002; 73: 289-97.

  6. Krause H, Bremerich A, Sztraka M: [Complications following piercing in the oral and facial region]. Mund Kiefer Gesichtschir 2000; 4: 21–4.

  7. Barbería Leache E, García Naranjo AM, González Couso R, Gutiérrez González D: Are the oral piercing important in the clinic? Dental Pract. 2006; 1: 45–9.

  8. Léo-François MR, Andrian E, Grenier D: Overview of Complications Secondary to Tongue and Lip Piercings. JCDA, www.cda-adc.ca/jcda 2007; 73: 327-331.

  9. HY Yu C, Minnema BJ, Gold WL: Bacterial infections complicating tongue piercing. Can J Infect Dis Med Microbiol. 2010; 21(1): 70–74.

  10. Chambrone L, Chambrone LA: Gingival Recessions Caused by Lip Piercing: Case Report. J Can Dent Assoc 2003; 69(8): 505–8.

  11. Peticolas T, Tilliss TS, Cross-Poline GN: Oral and perioral piercing: a unique form of self-expression. J Contemp Dental Pract. 2000; 1(3): 30–46.

  12. Stead LR, Williams JV, Williams AC, Robinson CM: An investigation into the practice of tongue piercing in the South West of England. Br Dent J 2006; 200(2): 103–7.

  13. De Moor RJ, De Witte AM, Delme KI, De Bruyne MA, Hommez GM, Goyvaerts D. Dental and oral complications of lip and tongue piercings Br Dent J 2005; 199(8): 506–9.

  14. Neiburger E: A large hypertrophic-keloid lesion associated with tongue piercing: case report. Gen Dent 2006; 54(1): 46–7.

  15. Venta I, Lakoma A, Haahtela S, Peltola J, Ylipaavalniemi P, Turtola L: Oralpiercings among first-year university students. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2005; 99(5): 546–9.

  16. Levin L, Zadik Y, Becker T: Oral and dental complications of intra-oral piercing. Dent Traumatol. 2005; 21(6): 341–3.

  17. Brennan M, O’Connell B, O’Sullivan M: Multiple dental fractures following

tongue barbell placement: a case report. Dent Traumatol 2006; 22(1): 41–3.

  1. Leichter JW, Monteith BD: Prevalence and risk of traumatic gingival recession following elective lip piercing. Dent Traumatol. 2006; 22 (1): 7–13.

  2. Brooks JK, Hooper KA, Reynolds MA: Formation of mucogingival defects associated with intraoral and perioral piercing: case reports. J Am Dent Assoc 2003; 134(7):837–43.

  3. Keogh IJ, O’Leary G: Serious complication of tongue piercing. J Laryngol Otol. 2001; 115: 233–4.

  4. Folz BJ, Lippert BM, Kuelkens C, Werner JA: Jewelry-induced diseases of the head and neck. Ann Plast Surg. 2002; 49: 264–71.

  5. Farah CS, Harmon DM: Tongue piercing: case report and review of current practice. Aust Dent J 1998; 43(6): 387–9.

  6. Boardman R, Smith RA: Dental implications of oral piercing. J Calif Dent Assoc. 1997; 25(3): 200–7.

  7. De Urbiola Alís I, Viñals Iglesias H: Some considerations about oral piercings. Av Odontoestomatol. 2005; 21(5): 259–69.

  8. Dubose J, Pratt JW: Victim of fashion: Endocarditis after oral piercing. Curr Surg 2004 S; 61(5): 474–7.

  9. Shacham R, Zaguri A, Librus HZ, Bar T, Eliav E, Nahlieli O: Tongue piercingand its adverse effects. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2003; 95(3): 274–6.

  10. Hardee PS, Mallya LR, Hutchison IL: Tongue piercing resulting in hypotensive collapse. Br Dent J 2000; 188(12): 657–8.

  11. Lick SD, Edozie SN, Woodside KJ, Conti VR. Streptococcus viridans endocarditis from tongue piercing. J Emerg Med 2005; 29(1): 57–9.

  12. Martinello RA, Cooney EL: Cerebellar brain abscess associated with tongue piercing. Clin Infect Dis 2003; 36(2): 32–4.

  13. Batiste C, Bansal RC, Razzouk AJ: Echocardiographic features of an unruptured mycotic aneurysm of the right aortic sinus of Valsalva. J Am Soc Echocardiogr. 2004; 17: 474–7.

  14. Dyce O, Bruno JR, Hong D, Silverstein K, Brown MJ, Mirza N: Tongue piercing. The new “rusty nail”? Head Neck 2000; 22: 728–32.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna