Powstanie i ewolucja nauki o książce



Pobieranie 8.88 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar8.88 Kb.
Centralnym pojęciem bibliologii jest książka. Etymologia wyrazu książka wskazuje na materiał którego była ona sporządzana na postać zapisu albo na jego treść i funkcje. Każda książka składa się z niezbędnych elementów: materiał piśmienniczy, zapis graficzny, treść i funkcja.

Etymologia wyrazu książka wskazuje na materiał, z którego była ona sporządzana, na postać zapisu albo na jego treść i funkcje. Najważniejszym składnikiem książki jest jej treść. Na treść książki składa się obok dzieła piśmienniczego także edytorskie, artystyczne i poligraficzne ukształtowanie książki, aparat krytyczny i bibliograficzny, aneksy i inne wyposażenia książki. Podstawowa funkcją książki jest jej funkcja komunikacyjna w kulturze i społeczeństwie. Inne funkcje: utrwala, „konserwuje” dorobek intelektualny ludzkości, transmituje go w czasie i przestrzeni, służy rozwojowi nauki, techniki, literatury, stanowi oparcie dla działalności religijnej, politycznej i społecznej, uczestniczy w wychowaniu estetycznym, etycznym, patriotycznym, w kształceniu zawodowym, wypełnia wolny czas.

Złożoność zjawiska książki i jej funkcja sprawia że trudno jest podać jedną definicję. Książkę rozumie się zwykle jako: 1. synonim dzieła literackiego,

2. zapisany lub zadrukowany kodeks, 3. wydawnictwo zwarte w odróżnieniu od czasopisma lub gazety, 4. większą liczbę połączonych zadrukowanych stronic, 5. pewna liczbę arkuszy papieru przeznaczonych do zapisania.

Powstanie i ewolucja nauki o książce:

W drugiej połowie XVIII w. Pojawiły się próby kreowania nowej, odrębnej dyscypliny naukowej zajmującej się książką. Miała nią być bibliografia. W drugiej połowie następnego stulecia w roli ogólnej nauki o książce zastąpiło ja na długi czas bibliotekoznawstwo. Pod koniec XIXw zaczęła rodzić się nauka o książce. Bibliografia i bibliotekoznawstwo dały podstawy współczesnemu księgoznawstwu.

Bibliografia – spis książek, teoria i praktyka spisywania i opisywania książek. W niej należy doszukiwać się początków nauki o książce. Kallimach z Kyrene III w pne w bibliotece aleksandryjskiej powstał pierwszy spis książek; ta biblioteka spłonęła;z pod jego ręki wyszło dzieło w 120 księgach, pt. Pinakes;. Pełny tytuł Pinakes brzmiał: Tablice tych wszystkich, którzy wysławili się w jakiejkolwiek dziedzinie literatury. Był to rodzaj historyczno-literackiego i bibliograficznego repertorium całego znanego wówczas piśmiennictwa, spisanego na podstawie zasobów Biblioteki Aleksandryjskiej. Katalog Kallimacha, ułożony był rzeczowo według głównych działów literatury. Cały zasób ksiąg podzielono na dwa główne działy: poezję i prozę, każdy dział miały swoje poddziały według rodzajów literackich. Opis literatury, krytyczny do niektórych dzieł, był bardzo dokładny. Bibliografia adnotowana. Było to doskonałe źródło bibliograficzne. Wiąże się z bibliografią czynność klasyfikowania (trzeba było znać treść dzieła).
Formy katalogów starożytnych znajdują naśladowców:

Izydor z Sewilli „Etymologie”.

Katalogi znajdowały się w klasztorach gdyż biblioteka była częścią inwentarza klasztornego. 1250 r spis „Biblionomia” Ryszard Defourneaux. W Polsce katalog – inwentarz 1101r w gnieźnieńskiej bibliotece katedralnej 1450, spis Jana z Łukowa 1515r, biskup [C]ubrański 1521r, spis kanonika Mikołaja Olewskiego (pierwocin Polski). Zmiany następują po wynalezieniu druku. Szybszy nadruk. Pojawiły się jarmarki książek 1564r jarmark we Frankfurcie, w Lipsku 1594 r. Większa dokładność w opisywaniu książek , występują grzbiety, formaty, wysokość nakładu... dołączone były indeksy autorów, tytułów... Wzorem do sporzązdania katalogów były dzieła Konrada gesnera „ Bibliotheca universalis sive catalogus omnium scriptorium” 1545r (podręcznik bibliografii) Gabriela Naude 1633 r „Bibliographia politica”. Wymiennie z bibliografią: catalogus, thesaurus, repetitorium, bibliotheca. W XVIII Michał Francke, Francois Debure i Michał Denis – następcy.

Michał Francke „Catalogus bibliotheca buonavione” – uważa że bibliografia to nauka o książce w ogóle.

F. Deubre – uważał bibliografie za wszelką wiedzę niezbędną do opisywania książek (znajomość drukarstwa, historii księgozbiorów i pismiennictwa)

M Denis – bibliografia = księgoznawstwo; znajomość rękopisu, typograstwa, kat ksiażek tak rozumianego księgozbioru jest częścią filologii.

Gabriel Peignot – autor słownika bibliograficznego. Bibliologia nauka o ksiażce do której wchodzą inne nauki: bibliopojeja – umiejętność tworeznia książek, o językach, o piśmie, bibliopolia – księgarstwo, znajomość książek, historia literatury.

Tomasz Horn, J. Brunet, friedrich Adolf Ebert – następcy. Jan awoskomeński „O sprawnym posługiwaniu się ksiażkami najcenniejszymi...” 1652r

W Niemczech pisma specjalnie wydawane. We Francji „La biblioteca”, Ameryce „Library”, „Jurnal librery”

ALA organizacja 1868 r – stowarzyszenie bibliotekarzy.



Joachim Lelewel (Polska), Jerzy Samuel Bandki, Aleksander bohatkiewicz, Paweł Jarkowski. Dynastia estrajcherów (byli najlepszymi specjalistami w tym zakresie)
: img -> sciagi -> zalaczniki
zalaczniki -> Dominare-dominować- ktoś kto ma dominacje np nad niewolnikami – władza, zarządzanie. Imperiale
zalaczniki -> 1. Pojęcie, cel i funkcję marketingu a. Ujęcie klasyczne
zalaczniki -> P. osobowości zajmuje się badaniami i opisywaniem człowieka w kategoriach najistotniejszych cech integrujących i organizujących jego funkcjonowanie społeczna
zalaczniki -> Nowa fala to była formacja intelektualna, która zaproponowała inną formułę poezji
zalaczniki -> Europa warunki naturalne, położenie, półwyspy, cieśniny, wyspy, wulkany, jeziora, lodowce, rzeki, łańcuchy górskie
zalaczniki -> Mekka odległa od morza, leżąca wśród nagich i jałowych pagórków, otoczona nie kończącą się pustynią, serce Arabii
zalaczniki -> Działy filozofii
zalaczniki -> W dziejach starożytnych Greków dwa największe miasta-państwa zapisały się szcze­gólnie. Była to Sparta, położona w południowej części Peloponezu, oraz Ateny, leżące w środkowej Grecji na półwyspie Attyka
zalaczniki -> Propedeutyka historii filozofii – Ćwiczenia
zalaczniki -> Zasady techniki prawodawczej




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna