Pracochłonnością i kapitałochłonnością



Pobieranie 38.33 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar38.33 Kb.
Koszty

Koszt całkowity (ang. total cost) stanowi wartość zużytych czynników produkcji. O poziomie kosztu całkowitego decyduje metoda produkcji i ceny czynników produkcji.

Metody produkcji różnią się pracochłonnością i kapitałochłonnością. Technologię wymagającą zastosowania dużej ilości kapitału i małej ilości pracy określamy mianem kapitałochłonnej. Technologia zużywająca dużo pracy i relatywnie mało kapitału nazywana jest technologią pracochłonną.



Koszt przeciętny AC (ang. average cost) to część kosztu całkowitego przypadająca na jednostkę produktu

Koszt krańcowy MC (ang. marginal cost) to jest to zmiana kosztu całkowitego spowodowana zwiększeniem się produkcji o jednostkę.

W krótkim okresie koszty stałe się nie zmieniają, niezależnie od wielkości produkcji. Koszty zmienne zależą od wielkości produkcji.

Koszty stałe plus koszty zmienne równają się kosztowi całkowitemu.

VC (ang. variable costs) – koszty zmienne

FC (ang. fixed costs) – koszty stałe
Ilościowy próg rentowności BEP (ang. break-even point) jest to wielkość produkcji wyrobu wyrażona w jednostkach naturalnych, którą należy zrealizować przy założonym poziomie kosztów i ceny, aby przychód ze sprzedaży wyrobu pokrywał koszty poniesione na jego wytworzenie. Ilościowy próg rentowności produkcji jednoasortymentowej wyliczamy z wzoru:

AVC – przeciętny koszt zmienny

FC – koszty stałe


P – cena sprzedaży

Wartościowy próg rentowności BEPV to wielkość przychodu ze sprzedaży wyrobów, która zapewnia pokrycie kosztów poniesionych na ich wytworzenie (stałych i zmiennych), przy założonej wysokości kosztów i ceny. Wartościowy próg rentowności dla produkcji jednoasortymentowej określa się wzorem:



  • Gdy funkcja kosztów całkowitych jest liniowa, a cena maleje wraz ze wzrostem produkcji (na rynku konkurencji niedoskonałej) i popyt dany jest wzorem

Q=-aP+b, gdzie

a, b – parametry funkcji popytu,

progiem rentowności jest wielkość produkcji, przy której utarg przewyższa koszty, a więc:

przekształcając otrzymujemy:





zysk jest to więc funkcja kwadratowa (parabola mająca ramiona skierowane do dołu)

należy więc wyznaczyć deltę oraz pierwiastki tej nierówności:

zatem przedsiębiorstwo będzie osiągało zysk (jeśli w ogóle będzie takowy osiągało) w przedziale pomiędzy Q1 i Q2


gdzie:



Oblicz zakres rentownej produkcji dla następujących danych:

AVC= 1


FC = 10

Q= -P +10





Q

P

TR

FC

VC

TC

TP

0

10

0

10

0

10

-10

1

9

9

10

1

11

-2

2

8

16

10

2

12

4

3

7

21

10

3

13

8

4

6

24

10

4

14

10

5

5

25

10

5

15

10

6

4

24

10

6

16

8

7

3

21

10

7

17

4

8

2

16

10

8

18

-2

9

1

9

10

9

19

-10

10

0

0

10

10

20

-20





Korzyści skali oznaczają spadek długookresowego kosztu przeciętnego AC w miarę wzrostu produkcji.

Cztery główne przyczyny występowania korzyści skali:



  • niepodzielność dóbr kapitałowych (maszyn, budynków itp.)

  • wzrost skali produkcji bywa warunkiem wdrożenia postępu organizacyjnego i technicznego, zwiększenia specjalizacji pracy oraz wzrostu wydajności

  • możliwość tańszego zakupu czynników produkcji (np. surowców)

  • stochastyczne korzyści skali

Niekorzyści skali to inaczej wzrost długookresowego kosztu przeciętnego.







©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna