Próbka tekstu do tłumaczenia – część II zamówienia Wykorzystanie modeli decyzyjnych w planowaniu świadczeń onkologicznych w chirurgii, radioterapii I chemioterapii (3 strony)



Pobieranie 11.87 Kb.
Data04.05.2016
Rozmiar11.87 Kb.


Człowiek – najlepsza inwestycja

Załącznik do OPZ

Próbka tekstu do tłumaczenia – część II zamówienia

Wykorzystanie modeli decyzyjnych w planowaniu świadczeń onkologicznych w chirurgii, radioterapii i chemioterapii (3 strony).

To, czy model jest dobry, zależy przede wszystkim od danych wejściowych. Tworzenie wszystkich modeli dla nowotworów musi zaczynać się od zgromadzenia dokładnych i sprawdzonych danych dotyczących zachorowalności na nowotwory, danych dotyczących dystrybucji poszczególnych podtypów patologicznych oraz danych dotyczących dystrybucji stopni zaawansowania w różnych typach nowotworu. Większość krajów posiada modele, które prognozują trendy w zachorowalności na nowotwory, które definiuje się jako wszystkie przypadki zachorowania na nowotwory, z wyjątkiem nowotworów skóry nie będących czerniakiem (ICD-10 kody C00-C96 z wyjątkiem C44). Istnieje niewiele opublikowanych danych na temat tego, co należy zrobić, jeśli punkt odniesienia dla zachorowalności na poziomie kraju nie istnieje lub jest niedokładny, co często ma miejsce w krajach rozwijających się – według zaleceń zespołu CCORE należy użyć szacunków GLOBOCAN. Z kolei dane dotyczące zaawansowania nowotworów nie zawsze są dostępne i rzetelne, nawet w krajach rozwiniętych. Dane cząstkowe z audytów regionalnych, z regionów sąsiednich lub międzynarodowych punktów odniesienia wykorzystuje się w przypadku, gdy brak jest dostępnych danych źródłowych – zarówno model angielski, jak i szkocki w niektórych przypadkach wykorzystywały oryginalne dane australijskie.

Jednocześnie należy ustalić optymalne ścieżki leczenia („drzewa decyzyjne”) dla każdego podtypu nowotworu. Model radioterapii (leczenie chirurgiczne i radioterapia) oraz modele chemioterapii można opracowywać osobno lub w połączeniu. Optymalne modelowanie powinno się zmieniać tylko w rzadkich przypadkach i wyłącznie, jeżeli istnieje solidna podstawa naukowa dla znacznie różniącego się zarządzania klinicznego – przykładowo, w modelowaniu szkockim taka zmiana została zastosowana tylko do mniej niż 2 % przypadków zachorowań na raka. Po wypełnieniu, takie drzewa powinny być sprawdzone przez lokalnych lekarzy, aby zagwarantować, że dokładnie odzwierciedlają optymalną praktykę kliniczną, chociaż należy upewnić się, że lekarze odróżniają optymalną praktykę kliniczną od obecnej.

W celu zapewnienia ukierunkowania na potrzeby pacjenta należy ustalić maksymalny czas podróży na radioterapię i chemioterapię, ale niekoniecznie na zabieg chirurgiczny, tenże maksymalny czas dalej traktowany jako punkt odcięcia, ze specjalnymi wyjątkami dla terenów odosobnionych. W Szkocji takie odcięcie zostało ustalone na poziomie 1 godziny w każdą stronę, a w Anglii, która jest bardziej zurbanizowana, ten punkt wynosi obecnie 45 minut. Modele zazwyczaj obejmują specjalne narzędzia planowania, takie jak System Informacji Geograficznej (ang. Geographical Information System – GIS), które modelują czasy przejazdu pacjenta oraz badają wpływ wprowadzenia nowych potencjalnych ośrodków leczenia pacjentów.

Główne procedury leczenia nowotworów, tzn. leczenie chirurgiczne, radioterapia i chemioterapia, wymagają założeń, które odzwierciedlają obecne harmonogramy pracy, kombinację umiejętności i modele kompetencji. Jeżeli występują braki w personelu i/lub używane są nieaktualne metody, należy to wziąć pod uwagę przy horyzoncie czasowym modeli. Opcje leczenia powinny mieć czynniki ograniczające potencjał wbudowane w modele; ma to szczególne znaczenie w przypadku radioterapii, natomiast w przypadku leczenia chirurgicznego i chemioterapii takie ograniczenia opisywane były rzadko.

W przypadku radioterapii istnieją ograniczenia techniczne i przerobowe, które należy modelować, takie jak:



  • Wytyczne najwyższego poziomu (urządzenia linac w przeliczeniu na milion ludzi, lub, bardziej dokładnie, urządzenia linac w przeliczeniu na przypadki zachorowań na nowotwory).

  • Szacunki potencjalnego obciążenia pracą w przeliczeniu na akcelerator liniowy w oparciu o metody pracy i zmienne, takie jak liczba pacjentów (średnio 450 pacjentów w przeliczeniu na urządzenie linac, chociaż w przypadku nowych technik, takich jak IMRT, wartość ta może być niższa).

  • Obecne metody frakcjonowania (w jaki sposób leczenie jest podzielone na dzienne dawki) oraz wpływ hiperfrakcjonowania (częstsze, mniejsze dawki) oraz hipofrakcjonowania (większe dawki w ciągu krótszego czasu). Należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby wykluczyć obecne praktyki leczenia, które nie są oparte na dowodach.

Jednym z kluczowych produktów modelowania jest analiza luk, tzn. porównanie optymalnego leczenia do obecnej praktyki klinicznej. W oparciu o taką analizę należy włączyć element niespełnionych potrzeb do modelowania tak aby promować równy dostęp we wszystkich procedurach leczenia nowotworów.

Obecnie większość modeli obejmuje także analizy wrażliwości, aby ocenić zmiany, które mogą wyniknąć z odchyleń w danych epidemiologicznych lub mogą pojawić się tam, gdzie istnieje konflikt pomiędzy wytycznymi odnośnie leczenia. Większość stosuje analizę wielu zmiennych (taką jak symulacja Monte Carlo) do analizy wrażliwości całego drzewa. Przykładem, który uwzględnia maksymalną różnorodność w modelu jest niepewność w wyborze między opcjami leczenia dającymi takie same korzyści kliniczne tak jak na przykład wybór terapii w początkowych fazach raka prostaty (radioterapia, brachyterapia, radykalna prostatektomia i czynny nadzór). W takich przypadkach można wykorzystać badania wyboru pacjenta do określenia stosunku pacjentów przypisanych do każdej z tych opcji leczenia.



Jako wynik końcowy, wszystkie dobrze zaprojektowane modele pokażą zrównoważony stosunek zapotrzebowania i potencjału świadczeń oraz jasne ścieżki pacjenta, które jednoznacznie opisują, co powinno się zdarzyć, w jakiej kolejności i kiedy. Modele powinny obliczyć maksymalną długość listy oczekujących zgodną z poziomem zapotrzebowania oraz kluczowymi etapami ścieżki, np. maksymalnym czasem pomiędzy skierowaniem i rozpoczęciem leczenia.




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna