Prezydent Miasta Szczecin



Pobieranie 389.49 Kb.
Strona7/12
Data10.05.2016
Rozmiar389.49 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12

4.1.7. Charakterystyka powiązań między elementami środowiska, w tym z szerszym otoczeniem





  • Powiązania zewnętrzne (korytarze ekologiczne i obszary chronione)

Obszary chronione (w rozumieniu ustawy o ochronie przyrody) nie tworzą na terenie miasta Szczecin i gmin sąsiednich zwartego systemu przestrzennego. Ciągłość pomiędzy lokalnymi i ponadlokalnymi obszarami o wysokich walorach przyrodniczych zachowana jest jednak dzięki istnieniu korytarzy ekologicznych, gwarantujących odpowiednie funkcjonowanie regionalnego systemu obszarów chronionych. Do najważniejszych korytarzy należą:




  • Dolina Odry,

  • Jezioro Dąbie,

  • Puszcza Wkrzańska,

  • Puszcza Bukowa,

  • Dolina Płoni,

  • Dolina Bukowej,

  • Dolina Iny.




  • Powiązania wewnętrzne

Największe znaczenie w lokalnej sieci ekologicznej miasta mają dwa korytarze ekologiczne: rejon Regalicy między Zaleskimi Łąkami i Jeziorem Dąbie oraz dolina Płoni między Puszczą Bukową i Goleniowską. Sieć lokalnych korytarzy ekologicznych o mniejszej randze tworzą:



  1. dolina Przęsocińskiej Strugi na południe od Parku Leśnego Mścięcino z górną częścią doliny strumienia bez nazwy między ul. Karpacką i Inwalidzką,

  2. górna część doliny Grzęzińca (obszar tzw. Wodozbioru),

  3. dolina Chojnówki między Puszczą Bukową i Parkiem Leśnym Klęskowo,

Poza powyższym układem korytarzy ekologicznych, w granicach administracyjnych Szczecina funkcjonuje system luźniejszych powiązań ekologicznych. Tworzą go ekstensywnie użytkowane lub odłogowane obszary rolnicze, tereny urządzonej zieleni miejskiej, a także ogródki działkowe. Migracja organizmów tymi strukturami jest jednak mocno ograniczona.



4.1.8. Obszary Natura 2000

W granicach Szczecina położone są następujące Obszary Natura 2000 (patrz załącznik graficzny nr 4a):




  • Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Dolna Odra,

  • Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Wzgórza Bukowe,

  • Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków Dolina Dolnej Odry.




  • Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Dolna Odra - PLH320037

Ostoja obejmuje dolinę Odry, rozciągającą się na przestrzeni ok. 90 km. Obszar ten stanowi mozaikę obejmującą tereny podmokłe z torfowiskami i zalewanymi łąkami, lasy olszowe i łęgowe, starorzecza, liczne kanały i wysepki. W obszarze występują bardzo dobrze zachowane siedliska, w tym 14 rodzajów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Ostoje licznie zasiedlają rzadkie i zagrożone gatunki zwierząt, w tym 17 gatunków z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG oraz 41 gatunków ptaków z Załączniku I Dyrektywy Rady 79/409/EWG.


SOO Dolna Odra obejmuje swymi granicami ostoję ptasią o randze europejskiej, ważną zwłaszcza dla migrujących i zimujących gatunków ptaków wodno-błotnych. Szczególną rolę odgrywa tzw. Rozlewisko Kostrzyneckie - użytek ekologiczny w obrębie Cedyńskiego PK. Jest to miejsce zimowania i odpoczynku kilkudziesięciu tysięcy ptaków rozmaitych gatunków.


  • Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Wzgórza Bukowe - PLH320020

Jest to kompleks leśny, rozciągający się wzdłuż południowo-wschodnich dzielnic Szczecina, pokrywający pasmo morenowych wzgórz (do 147 m n.p.m.). Cały teren cechuje się bardzo zróżnicowaną rzeźbą terenu. Wzgórza poprzecinane są dolinami i wąwozami, wiele bezodpływowych zagłębień wypełnionych jest jeziorami i torfowiskami mszarnymi. Lasy to głównie buczyny żyzne i kwaśne, mniejszy udział mają łęgi jesionowo-olszowe i jesionowe, kwaśne dąbrowy oraz olsy. Jeszcze mniejsze powierzchnie zajmują brzeziny bagienne, lasy mieszane z sosną i bory sosnowe. Ze względu na bogatą rzeźbę terenu, żyzność siedlisk i długie tradycje ochrony obiektu - lasy mają naturalny charakter. Zdecydowanie mniejszą rolę od siedlisk leśnych odgrywają w miejscowym krajobrazie tereny rolne (pola uprawne, użytki zielone i sady).


Puszcza Bukowa jest wyjątkowym w skali ponadregionalnej obiektem przyrodniczym, przede wszystkim ze względu na ogromną powierzchnię bardzo zróżnicowanych lasów bukowych. Łącznie stwierdzono tu występowanie 16 rodzajów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG i 7 gatunków z Załącznika II. Flora ostoi liczy ok. 1000 gatunków roślin naczyniowych, z czego 99 gatunków to rośliny chronione, zagrożone w skali krajowej lub regionalnej. Stwierdzono tu również występowanie 166 gatunków kręgowców objętych ochroną prawną, wśród nich są również rzadkie i zagrożone taksony. Obszar ma również duże znaczenie dla ochrony ptaków.



  • Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Dolina Dolnej Odry - PLB320003

Obszar obejmuje dolinę Odry pomiędzy Kostrzynem a Zalewem Szczecińskim (dł. ca 150 km) wraz z Jeziorem Dąbie.


OSO Dolina Dolnej Odry jest ostoją o randze europejskiej E 06. Występują tu co najmniej 34 gatunki ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 14 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi. Jest to bardzo ważny teren szczególnie dla ptaków wodno-błotnych w okresie lęgowym, wędrówkowym i zimowiskowym. W okresie wędrówek w omawianej ostoi występuje co najmniej 1% populacji szlaku wędrówkowego kilkunastu gatunków ptaków. Ptaki wodno-błotne występują w koncentracjach >20000 osobników. Na jesiennym zlotowisku zbiera się do 9000 żurawi.
Najcenniejsze tereny obszaru Doliny Odry wraz z niemieckim Parkiem Narodowym Dolina Dolnej Odry w ustaleniach polsko-niemieckich mają tworzyć w przyszłości jeden transgraniczny obszar chroniony - Międzynarodowy Park Dolina Dolnej Odry.


4.1.9. Charakterystyka zagospodarowania terenu oraz wykorzystania zasobów naturalnych

Na obszarze miasta Szczecina wyróżnić można następujące podstawowe rodzaje zagospodarowania przestrzeni (dane z roku 2007):


Obszary zabudowane (obszary urbanizacji) – oprócz obszarów zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej, znaczny udział w zagospodarowaniu mają tereny zabudowy usługowej i produkcyjno-składowej. Obszary zurbanizowane dotyczą również form zagospodarowania, które zwykle mają mniej inwazyjny charakter w stosunku do środowiska, zwłaszcza przyrodniczego, mianowicie: obszary zabudowy letniskowej, obszary rekreacji, turystyki i sportu, obszary cmentarzy, tereny ogrodów działkowych. Łącznie obszary zabudowane zajmują powierzchnię 62,86 km2, co stanowi 20,82 % całkowitej powierzchni miasta.
Tereny rolne – udział gruntów rolnych w strukturze przestrzennej Szczecina od wielu lat utrzymuje się na poziomie ok. 20 %. W roku 2007 tereny użytkowane w ten sposób zajęły łącznie powierzchnię 68,51 km2, co daje 22,69 % całkowitej powierzchni miasta.
Tereny leśne, zadrzewione i zakrzewione – udział tych gruntów w strukturze zagospodarowania terenu jest dosyć znaczny. W ogólnej powierzchni miasta wynosi on 18,94 % (57,19 km2).
Tereny komunikacji i transportu - w strukturze użytkowania gruntów w Szczecinie jest wyraźnie więcej terenów komunikacyjnych niż średnio w województwie zachodniopomorskim. Wynosi on 8,30 % (25,07 km2). Jest to związane z intensywnym rozwojem Szczecina jako największego miasta regionu.
Pozostałe tereny zajmują znikomą część powierzchni miasta - ok. 5,4 % . Są to: użyki kopalne, użytki ekologiczne, nieużytki i inne.

4.1.10 Charakterystyka zabytków i dóbr kultury

Zabytki i zespoły zabytkowe, objęte ochroną prawną na podstawie wpisu do rejestru zabytków występujące na obszarze miasta Szczecina to: zabytki architektury, budownictwa i techniki, parki miejskie, cmentarze oraz stanowiska archeologiczne. Najbardziej wartościowe zespoły krajobrazowe z efektowną architekturą to: zabudowa Wałów Chrobrego z parkiem Żeromskiego, gmach Urzędu Miasta z założeniem Jasnych Błoni i parkiem Kasprowicza, kompleks Cmentarza Centralnego, dwa historyczne place parad: Żołnierza i al. Niepodległości, plac Zwycięstwa z Bramą Portową i plac Hołdu Pruskiego z Bramą Królewską, oś al. Jedności Narodowej, ul. Wielkopolska, aleja Piastów i Piłsudskiego z placami: Grunwaldzkim, Sprzymierzonych, Kościuszki; kompleksy koszarowe: przy ul. Potulickiej, Narutowicza, Żołnierskiej, Łukasińskiego, Wojska Polskiego, Ku Słońcu; zespoły szpitalne: w Zdunowie, przy ul. Unii Lubelskiej, Wyzwolenia, Piotra Skargi, Powstańców Wielkopolskich, Strzałowskiej; zespoły fabryczne w Żydowcach, przy ul. Kolumba, na Skolwinie, w tym znaczna część obszarów stoczniowych, port wolnocłowy, zabudowania lotniska, itp. Zespoły krajobrazowe o wysokich walorach, ale częściowo zdeformowane to : plac Tobrucki, al. 3 Maja, plac Batorego i Zawiszy, część miejska i alejowa ul. Wojska Polskiego, ul. Bohaterów Warszawy, Krzywoustego, Potulicka i Narutowicza. Znacznie zdeformowane, ale nadal czytelne zostało Niebuszewo-Bolinko, ciąg krajobrazowy ul. Niemierzyńskiej, centrum Krzekowa z ul. Szeroką, ul. Miodowa i plac kościelny Osowa, nawsie Warszewa, Skolwina i Golęcina.




4.1.11 Charakterystyka form ochrony przyrody





  • Rezerwaty Przyrody


RP Zdroje
Rezerwat obejmuje ochroną fragment parku Topfera (założonego na przełomie XIX i XX wieku), w którym wprowadzono nasadzenia cisa Taxus baccata. W ciągu XX wieku rozległy obszar dawnych wyrobisk górniczych w rejonie Zdroi został zalesiony, włącznie z terenem parku, głównie drzewostanami sosnowymi. W tym czasie cisy z dawnego parku zaczęły się endozoochorycznie rozsiewać. Rezerwat utworzono w 1958 roku w miejscu największego zagęszczenia cisa. Obecnie występuje w rezerwacie około 400 okazów tego gatunku. Poza obecnością samodzielnie rozsiewającego się cisa nie stwierdzono w rezerwacie innych walorów. Roślinność rezerwatu jest trudna do klasyfikacji syntaksonomicznej.
RP Bukowe Zdroje
Rezerwat powołany został dla ochrony miejsca naturalnie odnawiającego się cisa oraz fragmentu buczyny pomorskiej i łęgu jesionowego. Pomimo, iż ideą powołania tego rezerwatów była ochrona roślin i ich zbiorowisk oraz krajobrazu, to rezerwat ten pełni także rolę dla ochrony fauny. Nadrzędnym celem ochrony jest jednak zachowanie i odtwarzanie walorów przyrodniczych zróżnicowanych zbiorowisk leśnych o cechach naturalnych położonych w urozmaiconym, naturalnym krajobrazie.


  • Szczeciński Park Krajobrazowy wraz z otuliną

Powierzchnia parku to 9096 ha, a powierzchnia otuliny 11840 ha. Park obejmuje pasmo wzgórz morenowych pod Szczecinem, porośnięte zwartym, niezwykle cennym kompleksem leśnym – Puszczą Bukową. Krajobraz parku jest bardzo urozmaicony. Pas polodowcowych wzgórz morenowych zwanych Bukowymi, z najwyższym wzniesieniem – Bukowcem (149 m npm) wyraźnie odcina się od otaczających je nizin. Wzgórza poprzecinane są licznymi wąwozami, a specyficzna budowa geologiczna sprawia, iż występuje tutaj bardzo ciekawy układ hydrograficzny w postaci licznych źródeł, wycieków wodnych, zanikających strumieni i jezior powstałych w zagłębieniach bezodpływowych. Na terenie Parku znajduje się 13 jezior, z których największe to Jezioro Binowskie (52,4 ha).


Dominującym zespołem leśnym na terenie parku jest bardzo dobrze wykształcona buczyna pomorska. Na stromych zboczach, gdzie siedliska są uboższe, występuje buczyna kwaśna, a w dolinach i strumieniach łęgi olszowo-jesionowe i jesionowe łęgi podgórskie. W zagłębieniach z wysokim poziomem wód rosną olsy i łozowiska. Na terenie parku rozpoznano ponad 1000 gatunków roślin, z których większość jest charakterystyczna dla flory Pomorza Zachodniego. Wśród nich 28 gatunków podlega ochronie. Lasy parku są ponadto ostoją dla wielu gatunków zwierząt. Bogata jest awifauna, z licznymi ptakami drapieżnymi. Swoje stanowiska lęgowe mają tu między innymi: bielik Haliaeetus albicilla, orlik krzykliwy Aquila pomarina, kania ruda Milvus milvus oraz błotniak stawowy Circus aeruginosus.


  • Pomniki przyrody

Miasto Szczecin charakteryzuje się dużym udziałem terenów zieleni, obfitujących w liczne osobliwości dendrologiczne. Ze względu na unikatowość, znaczenie naukowe i estetyczne, bardzo wiele drzew kwalifikuje się do ochrony pomnikowej. Łącznie na omawianym obszarze znajdują się 23 pomniki przyrody, z czego jedynie dwa to pomniki przyrody nieożywionej (głazy narzutowe). Pozostałe to okazałe egzemplarze roślinności drzewiastej.




  • Użytki ekologiczne

Dotychczas na obszarze Szczecina ustanowiono 6 użytków ekologicznych. Zostały one utworzone głównie w celu ochrony lokalnych ostoi fauny i flory. W przypadku kilku z nich wzięto pod uwagę także walory krajobrazowe.




  • Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

Do dnia dzisiejszego na terenie Szczecina utworzono 7 Zespołów przyrodniczo-krajobrazowych. Obszary tego typu wyznacza się w celu ochrony wyjątkowo cennych fragmentów krajobrazu naturalnego i kulturowego.


Wszystkie wyżej wymienione formy ochrony przyrody (planowane do utworzenia oraz istniejące), przedstawione zostały w załączniku graficznym nr 4.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna