Procedura w zespole szkóŁ w stołpiu postępowania w przypadku stwierdzenia krzywdzenia dziecka



Pobieranie 214.9 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar214.9 Kb.
Numer procedury: A- 22

Tytuł procedury:



PROCEDURA

w ZESPOLE SZKÓŁ w STOŁPIU

POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU STWIERDZENIA KRZYWDZENIA DZIECKA


wprowadzona na podstawie
Protokół z posiedzenia Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół w Stołpiu

z dnia 08 października 2013 r.
Uchwała Nr 1/11/2013 Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół w Stołpiu z dnia 08 października 2013 r. w sprawie zatwierdzenia zmian Statutu Zespołu Szkół w Stołpiu

WYKAZ ZMIAN W PROCEDURZE



Nr wydania

Nr zmiany

Rozdział – strona

Data zatwierdzenia

Opis zmiany

Podpis Dyrektora



















Logo


PROCEDURA




Nr procedury
A -22



POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU STWIERDZENIA KRZYWDZENIA DZIECKA





Wydanie 1


Podstawa prawna:



  1. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997r. Nr 78 poz.482 z późn. zm.).

  2. Konwencja z dnia 20.11.1989 r. o Prawach Dziecka (Dz. U. z 2001r. Nr 120 poz.526).

  3. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U . z 2004r. Nr 256 poz. 2572 z późn. zm.).

  4. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (t.j. Dz. U. z 2002r. Nr 11 poz. 109 z późn. zm.).

  5. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.).

  6. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 1997r. Nr 88 poz. 553 z późn. zm.).

  7. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997r. Nr 89
    poz. 555 z poźn. zm.).


  8. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 maja 2001 r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2001 r. Nr 56, poz. 591 z późn. zm.).

  9. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2003 roku w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. Nr 11 poz. 114).

  10. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (z 2005 roku Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.

  11. Statut Zespołu Szkół w Stołpiu.



1.0 Cel procedury.

Celem niniejszej procedury jest wskazanie zasad postępowania nauczyciela i dyrektora placówki w przypadku stwierdzenia krzywdzenia dziecka.



2.0 Zakres procedury i ogólne zasady organizacji

  1. Procedura swym zakresem obejmuje wszystkich nauczycieli zatrudnionych w Zespole Szkół w Stołpiu.

  2. Nadzór nad prowadzeniem przypadku dziecka krzywdzonego sprawuje dyrektor szkoły udzielając wsparcia i pomocy osobom bezpośrednio zaangażowanym w pomoc.

  3. Koordynatorem pomocy dziecku krzywdzonemu jest pedagog szkolny.
    W sytuacji prowadzenia dużej liczby przypadków lub ich złożoności i wielu działań, dyrektor mogą zadanie koordynacji kolejnych powierzyć innej osobie, przy czym nadal pozostają one w ogólnym rejestrze prowadzonym przez pedagoga.

  4. Zasadą udzielania pomocy dziecku krzywdzonemu przez placówkę jest interdyscyplinarna współpraca zespołowa ograniczona do osób pracujących z dzieckiem.

  5. Rejestr wszczętych procedur „Niebieska Karta” prowadzi sekretariat uczniowski właściwy dla danego ucznia/wychowanka.

  6. Dokumentację związaną ze wszczętymi procedurami „ Niebieskiej Karty” prowadzi i przechowuje pedagog szkolny.

3.0 Tryb postępowania

Wszczęcie procedury:

  1. Każdy pracownik szkoły, który zauważy lub podejrzewa u ucznia symptomy krzywdzenia, jest zobowiązany zareagować – jeśli to konieczne, udzielić pierwszej pomocy oraz przekazać informację o zaobserwowanym zdarzeniu pedagogowi szkolnemu lub wychowawcy przekazując pisemną notatkę zawierającą istotne informacje dotyczące: wyglądu, stanu, dolegliwości oraz zachowania dziecka, cytaty jego wypowiedzi oraz podjęte działania.

  2. W przypadku podejrzenia przemocy domowej wobec dziecka, szkoła wszczyna procedurę „Niebieskich Kart” uruchamiając tym samym interwencję w środowisku ucznia.

  3. Podstawą udzielania pomocy dziecku krzywdzonemu jest podmiotowy kontakt (w tym nie zmuszanie go do potwierdzenia naszych podejrzeń) oraz zapewnienie mu bezpieczeństwa, najlepiej we współpracy z rodzicami lub, jeśli nie jest to możliwe – poprzez interwencję prawną oraz działania instytucjonalne.

  4. W sytuacji poważnego zagrożenia bezpieczeństwa dziecka należy NATYCHMIAST przesłać zawiadomienie o sytuacji dziecka do sądu rejonowego wydział rodzinny i nieletnich lub zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury rejonowej – faxem, a następnie listem poleconym. Jeśli zachodzi bezpośrednie zagrożenie życia dziecka i nie ma czasu na powiadomienie sądu, należy NATYCHMIAST skontaktować się z policją. Jeśli powrót do domu nie będzie dla dziecka bezpieczny, zostanie zawieziony do placówki opiekuńczej lub interwencyjnej wskazanej przez właściwe powiatowe centrum pomocy rodzinie.

  5. Podejmowane działania powinny opierać się na diagnozie dziecka i jego sytuacji (opartej na informacjach od pracujących z nim nauczycieli, personelu niepedagogicznego, ewentualnie na innych dostępnych danych, np. pochodzących od specjalistów poradni, z zespołu interdyscyplinarnego (wywiadu z rodzicami), z zespołu ds. organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej i powinny być monitorowane oraz prowadzone do czasu uzyskania poprawy sytuacji dziecka.

4.0 Zadania pracowników placówki

Dyrektor placówki m.in.:

  1. W porozumieniu z pedagogiem szkolnym występuje oficjalnie do sądu rodzinnego i prokuratury, ośrodka pomocy społecznej z zawiadomieniem o zagrożeniu dziecka krzywdzeniem, zawiera porozumienia z innymi instytucjami i placówkami w sprawie współpracy interdyscyplinarnej.

  2. Składa zażalenie na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie podejrzenia przemocy wobec dziecka ze strony rodziców (w przypadku jeśli reprezentując szkołę podpisał zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa).

  3. Ma wpływ na rozpoznawanie zaniedbań wobec dzieci oraz zapobieganie im poprzez kontrolowanie wykonywania obowiązków przez rodziców w zakresie zgłoszenia dziecka do szkoły i zapewnienia regularnego uczęszczania dziecka na zajęcia szkolne, współdziałanie z rodzicami w zakresie zapewnienia warunków umożliwiających przygotowanie się dziecka do zajęć.

  4. Wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa w czasie zajęć uczniom i nauczycielom (np. traktowanie innych z szacunkiem, reagowanie na łamanie zasad).

  5. Zapewnia pomoc nauczycielom w realizacji ich zadań i ich doskonaleniu zawodowym, ułatwiając im np. możliwość konsultacji trudnych przypadków ze specjalistami, wspiera, organizuje szkolenia w zakresie reagowania na przemoc w rodzinie wobec dziecka.

  6. Wnioskuje o świadczenie pomocy materialnej o charakterze socjalnym – stypendium szkolne lub zasiłek szkolny.

  7. Organizuje pomoc psychologiczno‐pedagogiczną.

  8. Odpowiada za właściwe prowadzenie i przechowywanie dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej.

  9. Jako funkcjonariusz publiczny, w przypadku niedopełnienia obowiązków w zakresie m.in. pomocy dziecku krzywdzonemu, ponosi odpowiedzialność karną (art. 231 K.k).

Pedagog szkolny

W sytuacji podejrzenia przemocy wobec dziecka:



  1. Udziela bezpośredniej pomocy dziecku jeśli zagrożone jest jego zdrowie lub życie (np. w sytuacji obrażeń na ciele – pod nieobecność pielęgniarki szkolnej organizuje pomoc medyczną wzywając karetkę pogotowia lub jeśli stan zdrowia dziecka nie kwalifikuje się do jej wezwania karetki, wysyła faxem wniosek do sądu rejonowego wydział rodzinny i nieletnich z prośbą o wydanie zgody na poddanie dziecka badaniu lekarskiemu bez wiedzy i zgody rodziców i ewentualnie (także jeśli uzyskanie zgody nie jest możliwe natychmiast) – odprowadza dziecko do lekarza pediatry prosząc o dokonanie opisu stanu dziecka (zaświadczenie może być dowodem w sprawie o krzywdzenie).

  2. Zbiera informacje o dziecku w celu wstępnego zdiagnozowania jego sytuacji, szczególności o tzw. czynnikach ryzyka, ponadto dane świadczące o przemocy lub wykluczające ją, kto jest sprawcą krzywdzenia i w jakiej relacji pozostaje z dzieckiem, jak często i od jak dawna dziecko jest krzywdzone, informacje o zachowaniach pozostałych członków rodziny wobec dziecka, relacjach jakie ma dziecko z osobą rodzica niekrzywdzącego, o osobach wspierających je, informacje o innych czynnikach towarzyszących przemocy – np. uzależnieniu od alkoholu rodziców

  3. Przeprowadza we współpracy z wychowawcą oraz innymi osobami zaangażowanymi w pomoc dziecku, ocenę zagrożenia dziecka przemocą.

  4. Zbiera materiały związane z sytuacją dziecka, opisy jego zachowań, wyglądu.

  5. Zabezpiecza dowody, przy czym ocena ich wiarygodności nie należy do jego zadań.

  6. Współpracuje z wychowawcą stale obserwującym dziecko, psychologiem.

  7. Pomaga organizować pomoc materialną uczniom zagrożonym zaniedbaniem, znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.

  8. Współpracuje z dyrektorem i wicedyrektorem w podejmowaniu interwencji:

a) informuje dyrektora szkoły o każdym przypadku podejrzenia przemocy w rodzinie, w szczególności gdy współwystępują problemy zdrowotne i higieniczne;

b) uruchamia procedurę „Niebieskich Kart” poprzez wypełnienie formularza „Niebieskiej Karty”, który następnie przekazywany jest przewodniczącemu gminnego zespołu interdyscyplinarnego;

c) może uczestniczyć w pracach gminnego interdyscyplinarnego zespołu roboczego.


  1. Koordynuje na terenie szkoły pracę z przypadkiem, monitoruje sytuację dziecka poprzez kontakt z wychowawcą, nauczycielami, także pracownikami niepedagogicznymi – dbając jednocześnie o zapewnienie poufności i nie włączanie osób nie związanych z pracą nad konkretnym przypadkiem.

  2. Współpracuje ze specjalistami – z poradni specjalistycznych, do których kierowane jest dziecko lub jego rodzince, z zespołu interdyscyplinarnego.

  3. Informuje rodziców o podjętych działaniach na rzecz dziecka, w tym m.in. kontakcie z zespołem interdyscyplinarnym i podjętych przez ten zespół decyzjach oraz zaleceniach/propozycjach działań dla rodzica;

  4. Konsultuje prowadzone sprawy ze specjalistami (superwizorami, prawnikami) w poradniach specjalistycznych.

Wychowawca

W sytuacji gdy podejrzewa, że dziecko jest krzywdzone:



  1. Udziela bezpośredniej pomocy dziecku jeśli zagrożone jest jego zdrowie lub życie (np. w sytuacji obrażeń na ciele – pod nieobecność pielęgniarki szkolnej organizuje pomoc medyczną wzywając karetkę pogotowia lub jeśli stan zdrowia dziecka nie kwalifikuje się do jej wezwania, wysyła faxem wniosek do sądu rejonowego wydział rodzinny i nieletnich z prośbą o wydanie zgody na poddanie dziecka badaniu lekarskiemu bez wiedzy i zgody rodziców i ewentualnie (także jeśli uzyskanie zgody nie jest możliwe natychmiast) – odprowadza dziecko do lekarza pediatry prosząc o dokonanie opisu stanu dziecka (zaświadczenie może być dowodem w sprawie o krzywdzenie.

  2. Kontaktuje się z psychologiem/pedagogiem przekazując mu informacje o swoich obserwacjach.

  3. Swoje spostrzeżenia zapisuje i włącza do indywidualnej dokumentacji ucznia, dziennika wychowawczego lub kart obserwacji.

  4. Współpracuje z psychologiem/pedagogiem ustalając plan pomocy dziecku.

  5. Systematycznie monitoruje sytuację dziecka obserwując ewentualne zmiany jego zachowania, zamieszczając opisy w indywidualnej dokumentacji ucznia.

  6. Udziela dziecku wsparcia na wszystkich etapach pomocy.

Pielęgniarka szkolna

W sytuacji gdy podejrzewa, że dziecko jest krzywdzone:



  1. Udziela bezpośredniej pomocy dziecku jeśli zagrożone jest jego zdrowie lub życie oraz organizuje pomoc medyczną.

  2. Jeśli zauważy na ciele dziecka siniaki, wybroczyny lub inne objawy przemocy fizycznej, opisuje je w karcie zdrowia dziecka (w jego dokumentacji badań i czynności uzupełniających): rozmiar, rozmieszczenie, kolor, wielkość itp. Nie wpisuje swoich wniosków z badania dziecka. Tak sporządzony opis jest dowodem w sądzie. Oryginał dokumentacji dziecka jest udostępniany jedynie na wniosek sądu.

  3. Wpisuje w karcie także nazwisko osoby, która przyprowadziła dziecko wówczas, gdy dziecko z obrażeniami zostało zgłoszone przez innego pracownika szkoły.

  4. Kontaktuje się z psychologiem/pedagogiem i wychowawcą dziecka zgłaszając informacje o swoich podejrzeniach i obserwacjach.

  5. Może kontaktować się z rodzicami dziecka w przypadku stwierdzenia zaniedbań zdrowotnych i higienicznych (m.in. wszawicy, próchnicy). Jeśli rodzice nie są zainteresowani współpracą na rzecz poprawy sytuacji dziecka, sporządza notatkę służbową z opisem stanu dziecka i podjętych przez siebie działań oraz reakcji rodziców. Notatkę przekazuje pedagogowi szkolnemu.

Nauczyciel, nauczyciel świetlicy, logopeda, doradca zawodowy, pracownik biblioteki, osoby prowadzące zajęcia dodatkowe

W sytuacji gdy podejrzewają, że dziecko jest krzywdzone:



  1. Kontaktują się z jego wychowawcą i psychologiem/pedagogiem, przekazując im pisemne informacje o swoich podejrzeniach i obserwacjach. Jeśli kontakt danego dnia nie jest możliwy – zapisują wiernie stwierdzone fakty w formie notatki służbowej i przekazują niezwłocznie dnia następnego.

  2. Biorą udział w monitorowaniu sytuacji dziecka oraz jeśli istnieje taka potrzeba, w opracowaniu wspólnie z psychologiem, pedagogiem szkolnym i wychowawcą planu pomocy dziecku.

Pracownicy obsługi i administracji

W sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka:



  1. Kontaktują się z jego wychowawcą i psychologiem/pedagogiem, przekazując im informacje o swoich podejrzeniach i obserwacjach. Jeśli kontakt danego dnia nie jest możliwy – zapisują wiernie stwierdzone fakty w formie notatki służbowej i przekazują niezwłocznie dnia następnego.

  2. Każdy z pracowników placówki powinien dołożyć wszelkich starań by zachować wrażliwość na potrzeby dziecka, a udzielając mu wsparcia i ochrony przed przemocą nie utrzymywać jego sprawy w tajemnicy (lecz poinformować je, że w związku z powagą sprawy, włączy do pomocy inne zaufane osoby)

5.0 Odpowiedzialność prawna:

Odpowiedzialność nauczycieli, wychowawców, innych pracowników pedagogicznych oraz pracowników nie będących nauczycielami za pomoc dzieciom krzywdzonym wynika również z innych przepisów prawa ‐ m.in. Kodeksu postępowania karnego – art. 304, Kodeksu karnego – art.162, Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, art. 12, Kodeksu postępowania cywilnego – art. 572, Konwencji o Prawach Dziecka.

    1. Dokumenty związane -załączniki

ZAŁĄCZNIK NR 1
OBJAWY PRZEMOCY
Przemoc fizyczna
Co wywołuje nasze podejrzenia:

  1. Każdy uraz u małego dziecka, w szczególności jeśli jest to dziecko, które jeszcze
    nie potrafi chodzić, a rodzaj urazu pozostaje w sprzeczności z etapem rozwojowym dziecka.

  2. Niedostateczne wyjaśnienie lub brak wyjaśnienia.

  3. Zmiana opisu zdarzenia.

  4. Różny „wiek” urazów.

  5. Przywiezienie dziecka do lekarza czy wezwanie lekarza rodzinnego znacznie później
    niż powstał uraz.

  6. Niestosowne zachowanie rodziców, np. brak troski, wrogość czy opuszczenie szpitala.

  7. Nienormalne reakcje między rodzicami i dzieckiem. Dziecko może wydawać się wycofane lub przestraszone.

  8. Wcześniej zaistniałe przypadki stosowania przemocy w danej rodzinie.

  9. Stosowanie różnego rodzaju przemocy widoczne podczas badania, np. w stosunku
    do dzieci wykorzystywanych seksualnie mogła być również stosowana przemoc fizyczna.

  10. Historia przemocy w rodzinie. Przemoc pomiędzy dorosłymi może być kojarzona
    z przemocą w stosunku do dzieci i jako taka stanowić przemoc emocjonalną w stosunku do dzieci.

Urazy, które mogą być objawami stosowania przemocy:



Siniaki i stłuczenia

  1. Siniaki u dziecka, które jeszcze nie potrafi chodzić, szczególnie siniaki na twarzy

  2. Posiniaczone usta lub naderwane wiązadełko

  3. Wybroczyny oczne (krew na białych częściach oczu)

  4. Siniaki od końcówek palców na tułowiu i kończynach (wiele siniaków o średnicy 1 cm)

  5. Zasinione ucho

  6. Podłużne siniaki na pośladkach

  7. Siniaki w kształcie dłoni, paska, buta

  8. Siniaki pochodzące z różnych okresów (z wyjątkiem dolnych kończyn)

  9. Ślady ugryzienia. Siniaki powstałe w wyniku ssania („oznaki” miłości)


Oparzenia

  1. Oparzenia wrzątkiem dłoni, stóp, pośladków (10% powstaje w wyniku stosowania przemocy)

  2. Oparzenia wrzątkiem – w wyniku przemocy najczęstsze u dzieci 3-letnich, wypadkowe – najczęstsze u dzieci 2-letnich. Jest mało prawdopodobne by chodzące dziecko samo weszło do zbyt gorącej kąpieli, ale jeśli, to poparzone byłyby również stopy. Dziecko, które przypadkowo weszło do zbyt gorącej kąpieli, będzie miało również ślady poparzeń w kształcie plamek

  3. Poparzenia o wyraźnym kształcie

  4. Poparzenie papierosem


Złamania, pęknięcia kości

  1. 25% złamań u dzieci poniżej 2 roku życia powstaje w wyniku stosowania przemocy

  2. Złamania u niechodzącego dziecka, w szczególności złamanie poprzeczne lub spiralne kości ramiennej lub kości udowej (górna część ramienia lub nogi)

  3. Wielokrotne złamania w różnym stadium gojenia się

  4. Rzekomo niezauważone złamania (złamania powodują ból i trudno by rodzic
    nie zauważył, ze dziecku coś się stało)

  5. Złamania żeber (widoczne tylko na zdjęciu rentgenowskim). Świeże mogą nie być widoczne. Powinno się powtórzyć zdjęcie po 7-10 dniach, gdy zrastające się złamanie jest bardziej widoczne

  6. Złamania odłamkowe (odłamana skrajna część długiej kości). Tego rodzaju złamania powstają w wyniku potrząsania i wykręcania

  7. Okostnowe tworzenie się nowych kości

  8. Pęknięcie czaszki z urazem wewnątrzczaszkowym spowodowanym urazem w wyniku uderzenia


Zamknięte urazy głowy

Spowodowane są potrząsaniem i bujaniem, często z zamachem lub uderzeniem. Niekoniecznie powoduje to pęknięcie czaszki. Dziecko ma objawy, które niekoniecznie muszą się nam kojarzyć bezpośrednio ze stosowaniem przemocy, np. letarg, drażliwość, wymioty, konwulsje, itp. W czasie potrząsania dziecko jest często obejmowane wokół klatki piersiowej i mogą występować złamania tylnych żeber i odłamkowe złamania długich kości (70%). Do innych objawów stosowanej przemocy należą: krwotoki siatkówkowe (krwawienie z tylnej części oka – ok.50 - 80% dzieci „przemocowych”); krwiaki podtwardówkowe (krew zebrana wewnątrz czaszki), inne urazy mózgu – te objawy można zdiagnozować podczas tomografii komputerowej.



Zaniedbania
Oznaki zaniedbania:

  1. Powolny wzrost i rozwój

  2. Chroniczne, pieluszkowe zapalenie skóry

  3. Siniaki obrzęki spowodowane zimnem, czerwone stopy, dłonie

  4. Brak zaspakajania potrzeb dziecka w zakresie:

- jedzenia

-ciepła


-ubrania

-higieny


-odpowiedniej opieki medycznej

  1. Sytuacje pozostawiania dziecka bez opieki

  2. Dzieci celowo wystawiane na niebezpieczeństwo


Kluczowe objawy u małych dzieci

Fizyczne:

 brak rozwoju

 powtarzające się i uporczywe drobne infekcje

 częste wizyty na pogotowiu i w szpitalu



Przyjęcia do szpitala:

 niewytłumaczalne siniaki

 poważne pieluszkowe zapalenie skóry

Rozwojowe:

 ogólne opóźnienie w rozwoju



Zachowanie:

 brak reakcji społecznych


Kluczowe objawy u dzieci w wieku przedszkolnym

Fizyczne:

 niski wzrost

 małogłowie

 zaniedbane i brudne



Rozwojowe:

 opóźniony rozwój mowy

 ograniczony zakres uwagi

 niedojrzałość społeczno-emocjonalna



Zachowanie:

 nadmierna pobudliwość, agresja, impulsywność

powszechna życzliwość

Kluczowe objawy u dzieci szkolnych

Fizyczne:

 niski wzrost

 niski stopień higieny

 zaniedbany wygląd



Rozwojowe:

 trudności w uczeniu się

 brak szacunku do siebie

 niedojrzałość społeczno-emocjonalna



Zachowanie:

 zaburzone / niewielka ilość relacji

 zachowanie wyrażające niższość własnej osoby

 niezwykła częstotliwość / sposób oddawania moczu/kału


Rodzice

 niekompetencje rodziców z powodu choroby psychicznej, nadużywania narkotyków lub alkoholu, własnego zaniedbania w dzieciństwie, ekstremalnych przekonań np. w kwestii żywienia, religii, kulturalnych


Otoczenie

 trudne warunki mieszkaniowe, nadmierne zagęszczenie w domu. Zimno wilgoć, brak remontów

 mieszkanie spełniające jedynie funkcję spania i jedzenia

 mieszkanie w warunkach tymczasowych np. ogródki działkowe, altany itp.

 niebezpieczne otoczenie np. niebezpieczne tereny zabaw lub ich brak, ruchliwe ulice, nieogrodzone tory

 bieda, niedostateczna ilość pożywienia, odłączona elektryczność lub gaz



Przemoc emocjonalna

 wyśmiewanie

 agresja słowna

 wrogość

 zastraszanie

 wymuszanie

 szykanowanie

 odrzucanie

 wywoływanie poczucia winy

 nadmierne wymagania, nieadekwatne do wieku i możliwości psychofizycznych dziecka

 izolacja społeczna- nadmierne kontrolowanie i ograniczanie kontaktów z innymi osobami
Objawy stosowania przemocy emocjonalnej

 zaburzenia mowy

 dolegliwości psychosomatyczne (bóle brzucha, głowy, mdłości)

 moczenia się i zanieczyszczanie bez wyraźnych przyczyn organicznych

 tiki

 brak pewności siebie, wycofanie



depresja

 zachowania destrukcyjne i autodestrukcyjne

 nadmierne podporządkowanie dorosłym

 kłamliwość


Wykorzystywanie seksualne
Co przeżywają dzieci?

 podglądanie

 fotografowanie / video

 pokazywanie genitaliów

 nieodpowiednia nagość

 erotyczne pocałunki

 pornografia

 dotyk


 masturbacja – na oczach dziecka, dorosły dziecku, dziecko dorosłemu

 penetracja palcami

 seks oralny

 kontakt genitaliów

 penetracja analna / vaginalna
Co wywołuje nasze podejrzenia?

Oznaki behavioralne:

 to, co mówi dziecko – stanowi to najważniejszą wskazówkę

 małe dzieci ze stosunkowo dużą wiedzą o seksie

 wyraźnie seksualne zachowanie

znaczące zmiany w zachowaniu

 moczenie się / robienie kupy w majtki / przeklinanie / wydaliny

 zaburzenia snu – koszmary senne

 zaburzenia w przyjmowaniu pokarmu

 samouszkodzenia – próby samobójcze, samookaleczenia

 fantazjowanie, ucieczki, rozwiązłość


Oznaki fizyczne:

 siniaki / zadrapania w okolicy genitaliów, na piersiach

 powtarzające się infekcje dróg moczowych

 ciąża


 bolesność, swędzenie, krwawienie narządów płciowych i odbytu

 powtarzające się bóle brzucha

 choroby przenoszone drogą płciową / brodawki na narządach płciowych
Mogą nie występować żadne objawy!
Możliwe krótkofalowe skutki wykorzystywania seksualnego:

Emocjonalne / behavioralne:

 zaburzone zachowanie

 niepokój, depresja

moczenie się

 okaleczanie się

Edukacyjne:

 trudności w uczeniu się



Stosunki społeczne:

 zaburzone – woli dorosłych jednej płci

 niewielki kontakt z rówieśnikami

 może do działań seksualnych wciągnąć inne osoby


Możliwe długofalowe skutki wykorzystywania seksualnego u obu płci:

Problemy ze zdrowiem psychicznym:

 depresja / samobójstwo / samokrzywdzenie się



Trudności natury seksualnej

Trudności w wychowaniu dziecka:

 niedostateczna opieka rodziców

 trudności w ochronie dziecka

Dysfunkcje społeczne:

 przestępczość

 zachowania kryminalne

 nadużywanie / przemoc



ZAŁĄCZNIK NR 2
JAK ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM KRZYWDZONYM
1. Zadbaj o sprzyjające warunki rozmowy

- oddzielny pokój

- z dala od osób postronnych

- brak pośpiechu

2. Przyjmij pozycję ciała dostosowaną do pozycji dziecka: usiądź lub przykucnij

3. Używaj języka zrozumiałego dla dziecka

4. Okazuj dziecku szacunek, akceptację i empatyczne zrozumienie

5. Bądź cierpliwy – dziecko może zaprzeczać prawdzie

6. Nie naciskaj na dziecko- wyznanie całej prawdy może łączyć się z ogromnym lękiem

7. Unikaj naprowadzania dziecka na odpowiedzi, które chciałbyś usłyszeć

8. Okaż zrozumienie, że nie łatwo jest mówić o trudnych sprawach, zwłaszcza jeśli dotyczą rodziny

9. Pochwal za odwagę podjęcia rozmowy tj. nie za treść rozmowy, lecz za to, że mówi

10. Bądź świadomy oznak zaniepokojenia dziecka o los rodziców – nie wypowiadaj przy nim negatywnych opinii o rodzicach

11. Nazwij przemoc – przemocą i pokaż dziecku, że nie jest winne tego, co zrobił dorosły

12. Wesprzyj dziecko – utwierdź w przekonaniu, że nie tylko je to spotkało, że wiele dzieci przeżywa podobne problemy

13. Wyjaśnij dziecku w przystępny sposób co zamierzasz dalej robić


Pamiętaj, jak trudna jest sytuacja dziecka ze względu na:

- wstyd

- poczucie winy

- strach przed ponownym skrzywdzeniem

- tajemnicę

- lojalność wobec sprawcy przemocy




ZAŁĄCZNIK NR 3
WZÓR ZAWIADOMIENIA O PRZESTĘPSTWIE
Art. 304 § 1 k.p.k.

Każdy dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub policję.
Prokuraturę należy zawiadomić w przypadku:

- znęcania się fizycznego lub psychicznego nad dzieckiem (art. 207 K.k.)

- rozpijania dziecka (art. 208 K.k.)

- porzucenia dziecka do lat 15 lub starszego, nieporadnego ze względu na stan psychiczny lub fizyczny (art.210 K.k.)

- uprowadzenia dziecka do lat 15 lub starszego, nieporadnego ze względu na stan psychiczny lub fizyczny (art.211 K.k.)

- wykorzystywania seksualnego dziecka i prezentowania mu treści pornograficznych (art. 197, 198, 200, 201,202 K.k.)


WZÓR ZAWIADOMIENIA O PRZESTĘPSTWIE

Miejscowość, dnia ........................


Nazwa i adres instytucji lub osoby

zawiadamiającej Prokuraturę lub Policję


Prokuratura Rejonowa

w Gdańsku

ul. Nowe Ogrody 30

lub

Komisariat Policji (aneks 1)



Zawiadomienie o przestępstwie
Na podstawie art. 304 k.p.k. zawiadamiam o popełnieniu przestępstwa przez (dane sprawcy) wobec dziecka (dane dziecka).

Opis sprawy:

- źródło informacji o przestępstwie

- dokładny opis na czym polega przestępstwo

Podpis osoby zgłaszającej




ZAŁĄCZNIK NR 4
WZÓR ZAWIADOMIENIA O NIEPRAWIDŁOWEJ SYTUACJI DZIECKA
Jeśli nie jesteśmy pewni, czy niepokojąca nas sytuacja dziecka ma znamiona przestępstwa,
ale widzimy, ze dziecku dzieje się krzywda, nie ma należytej opieki i uważamy, że należy
tę sytuację poprawić lub zmienić, możemy mu pomóc, składając do sądu opiekuńczego wniosek o wgląd w sytuację rodzinną dziecka.

Art.572 § 1 k.p.c

Każdy, komu znane jest zdarzenie uzasadniające wszczęcie postępowania z urzędu, zobowiązany jest zawiadomić o nim sąd opiekuńczy.



Nazwa i adres

instytucji lub osób

zawiadamiających Sąd
Sąd Rejonowy

Wydział Rodzinny



i Nieletnich

ul. Nowe Ogrody 34

Gdańsk

Zawiadomienie
Na podstawie art. 572 k p c zawiadamiamy Sąd o nieprawidłowej sytuacji opiekuńczej małoletnich dzieci - ……………..i…………..., ur………., zam…….., w……….
Dzieci pozostają pod bezpośrednią opieką rodziców………… i ……………..

„Kowalskich”, którzy często nadużywają alkoholu, w stanie nietrzeźwym rażąco zaniedbują opiekę nad małoletnimi (rodzeństwo chodzi brudne, w znoszonej, niepranej odzieży,


do szkoły często wychodzi bez śniadania, nie przygotowane do lekcji). Według pedagoga szkolnego ze Szkoły Podstawowej nr 5 przy ul. Kickiego 20 – p. Jadwigi Kwiatkowskiej – rodzice nie przychodzą na zebrania, nie reagują na zaproszenia na indywidualną rozmowę. Odmawiają też współpracy z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w sferze zmiany swoich postaw (odmówili podjęcia leczenia odwykowego, udziału w warsztatach umiejętności wychowawczych oraz zapisania dziecka do popołudniowej świetlicy socjoterapeutycznej),
są zainteresowani wyłącznie otrzymywaniem pomocy finansowej, którą MOPS świadczy rodzinie ze względu na dobro dzieci.

Z uwagi na powyższe prosimy o wgląd w sytuację opiekuńczą wymienionych dzieci


i podjęcie dalszych, stosownych decyzji.

Podpis, pieczątka





ZAŁĄCZNIK NR 5

Kwestionariusz może być wykorzystywany do sporządzenia przez wszystkie osoby w sytuacjach związanych z przemocą wobec dziecka. Pozwala on uporządkować informacje i podjąć właściwą diagnozę w celu oceny sytuacji dziecka.



KWESTIONARIUSZ DZIECKA KRZYWDZONEGO
Imię i nazwisko……………………………………………………data urodzenia………………….....

Adres zamieszkania, telefon ……………………………………………………………………………

I. Wygląd




TAK

NIE

1. Brudne







2. Zadrapania







3. Zasinienia







4. Oparzenia







5. Złamania







6. Zranienia







7. Zwichnięcia







8. Inne urazy (jakie?):









II Zachowanie dziecka:




TAK

NIE

1. Niespokojne, pobudzone







2. Wycofane zamknięte w sobie







3. Agresywne







4. Zaprzecza problemom







5. Inne (jakie?):









III. Formy krzywdzenia

1) FIZYCZNE:

Sprawca / y

(imię i nazwisko, stopień pokrewieństwa z dzieckiem)



Formy krzywdzenia dziecka

TAK

NIE




Bicie










Szarpanie










Kopanie










Ciągnięcie za włosy










Popychanie










Inne (jakie?)










2) SEKSUALNE

Sprawca / y

(imię i nazwisko, stopień pokrewieństwa z dzieckiem)

Formy krzywdzenia dziecka

TAK

NIE




pokazywanie filmów, zdjęć pornograficznych










dotykanie intymnych miejsc










stosunek seksualny










Inne (jakie?)









3) EKONOMICZNE

Sprawca / y

(imię i nazwisko, stopień pokrewieństwa z dzieckiem)

Formy krzywdzenia dziecka

TAK

NIE




Zmuszanie do żebrania










Zmuszanie do zarobkowania










Brak łożenia na utrzymanie dziecka










Brak dbałości o zabezpieczenie ewentualnych należności (alimenty, obiady, renta rodzinna, itp.)










Inne (jakie?)










4) PSYCHICZNE

Sprawca / y

(imię i nazwisko, stopień pokrewieństwa z dzieckiem)

Formy krzywdzenia dziecka

TAK

NIE




Poniżanie










grożenie, straszenie (np. opuszczeniem, oddaniem)










zamykanie, izolacja










manipulowanie dzieckiem










obwinianie emocjonalne (np. mówienie i okazywanie wrogości, ciągłe krytykowanie)










pomniejszanie / zaprzeczanie wartości dziecka










brak uwagi, troski, zainteresowania










nadmierne wymagania wobec dziecka










nadopiekuńczość (nadmierne ochranianie, wyręczanie, blokowanie samodzielności dziecka)










Inne (jakie?)










5) ZANIEDBYWANIE

Sprawca / y

(imię i nazwisko, stopień pokrewieństwa z dzieckiem)

Formy krzywdzenia dziecka

TAK

NIE




Niedostarczanie jedzenia










Niedostarczanie ubrania, butów










Niedostarczanie zabawek










Brak dozoru nad wypełnianiem obowiązku szkolnego










Niedostarczanie podręczników i przyborów szkolnych










Nieodpowiednia higiena ciała










Brak troski o stan zdrowia (badania lekarskie, szczepienia, leki)










Brak własnego miejsca do spania










Bycie przez dziecko świadkiem awantur, libacji alkoholowych, itp.










Inne (jakie?)










IV. Zasoby dziecka




TAK

NIE

Dobry stan zdrowia







Umiejętność samoobsługi







Umiejętność i możliwość rozpoznania sytuacji zagrożenia, zwrócenia się po pomoc







Możliwość schronienia się w bezpiecznym miejscu pod ochroną opiekuna prawnego







Inne (jakie?)










V. Osoby wspierające dziecko:



Imię, nazwisko, adres, telefon kontaktowy

Zakres pomocy, oparcia dla dziecka

1.




2.





VI. Stopień zagrożenia dziecka krzywdzeniem


Sytuacja dziecka wymaga

TAK

NIE

Natychmiastowej interwencji







Pomocy materialnej, rzeczowej (odzież, obuwie, obiady i in.) Oraz finansowej







Pomocy psychologicznej (diagnoza, terapia, grupa wsparcia i in.)







Powiadomienia Sądu










©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna