Program nauczania dla zawodu



Pobieranie 2.63 Mb.
Strona10/22
Data29.04.2016
Rozmiar2.63 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   22

7. Techniki wytwarzania


7.1. Rysunek techniczny

7.2. Części maszyn i techniki wytwarzania



7.1. Rysunek techniczny

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

BHP(7)3 zorganizować stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska w zakresie niezbędnym do wykonywania rysunków technicznych;

P

C

  • Arkusze rysunkowe.

  • Rodzaje rysunków.

  • Zasady sporządzania rysunków technicznych.

  • Pismo techniczne, symbole i oznaczenia stosowane na rysunkach technicznych.

  • Linie rysunkowe.

  • Zasady rzutowania.

  • Przekroje i widoki.

  • Wymiarowanie i oznaczanie rysunków.

  • Rysunki wykonawcze.

  • Rysunki złożeniowe.

  • Rysunki schematyczne.

  • Programy komputerowe wspomagające projektowanie (typu CAD).

  • Odczytywanie informacji z katalogów, instrukcji, dokumentacji technicznej maszyn i urządzeń.

  • Prezentacja rysunków z wykorzystaniem technik komputerowych.

PKZ(M.a)(1)4 zastosować zasady sporządzania rysunku technicznego maszynowego;

P

C

PKZ(M.a)(1)5 posłużyć się obowiązującymi normami dotyczącymi sporządzania rysunku technicznego maszynowego;

P

C

PKZ(M.a)(2)2 sporządzić szkice części maszyn;

P

C

PKZ(M.a)(3)1 wykonać rysunki techniczne wykorzystując programy do wspomagania projektowania typu CAD;

P

C

PKZ(M.a)(3)2 prezentować rysunki techniczne z wykorzystaniem technik komputerowych;

P

C

PKZ(M.a)(17)5 zastosować normy dotyczące rysunku technicznego, części maszyn, materiałów konstrukcyjnych i eksploatacyjnych podczas wykonywania rysunków technicznych;

P

C

PKZ(M.a)(18)2 zastosować programy komputerowe do wykonywania szkiców i rysunków technicznych części maszyn;

PP

C

M.18.1(4)10 wykonać rysunki wykonawcze i złożeniowe podzespołów i zespołów pojazdu samochodowego.

PP

C

Planowane zadania (ćwiczenia)

Wykonywanie rysunku prostych części maszyn.

Wykonaj rysunek techniczny określonej części stosując odpowiednie zasady sporządzania rysunku technicznego. Zwymiaruj części na rysunku.



Odczytywanie informacji z rysunku technicznego

Odczytaj informacje dotyczące części pojazdu samochodowego wykorzystując rysunek techniczny danej części.



Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Zajęcia edukacyjne powinny być prowadzone w pracowni rysunku technicznego. Wyposażenie pracowni: stanowisko komputerowe dla nauczyciela podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z drukarką i skanerem oraz projektorem multimedialnym. Stanowiska komputerowe(jedno stanowisko dla jednego ucznia), wszystkie komputery podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, pakiet programów biurowych, program do wykonywania rysunku technicznego, pomoce dydaktyczne do kształtowania wyobraźni przestrzennej, normy dotyczące zasad wykonywania rysunku technicznego maszynowego. Zajęcia edukacyjne powinny odbywać się w grupie do 15 uczniów, tak aby każdy uczeń miał możliwość indywidualnej pracy przy komputerze.



Środki dydaktyczne

Zestawy ćwiczeń rysunkowych, instrukcje do ćwiczeń, pakiety edukacyjne dla uczniów, karty samooceny, karty pracy dla uczniów. Programy komputerowe wspomagające projektowanie. Wzory rysunków, schematy i plansze przedstawiające rysunki techniczne części maszyn oraz pojazdów samochodowych.



Zalecane metody dydaktyczne

W wyniku realizacji programu nauczania tego działu programowego uczeń powinien opanować umiejętności będące podstawą do dalszego etapu kształcenia. Niezbędne zatem jest, systematyczne ocenianie postępów ucznia. Realizacja programu wymaga aktywizujących metod kształcenia z uwzględnieniem metody ćwiczeń, projektów, łączenia teorii z praktyką, korzystania z innych niż podręcznikowe źródeł informacji oraz uwzględnienie techniki komputerowej.

Wiodącymi metodami kształcenia powinny być metoda ćwiczeń i projektów. Metody te zawierają opisy czynności niezbędne do wykonania zadania, a uczniowie mogą pracować samodzielnie i w grupach. Należy też zwrócić szczególną uwagę na umiejętność korzystania z literatury fachowej i danych zawartych w instrukcjach do ćwiczeń.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone z wykorzystaniem zróżnicowanych form: indywidualnie oraz grupowo.



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje się przeprowadzenie testu wielokrotnego wyboru oraz testu praktycznego, ćwiczeń praktycznych oraz projektów.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.

Indywidualizacja pracy uczniów polegać może na dostosowaniu stopnia trudności zadań oraz czasu ich wykonywania do potrzeb i możliwości uczniów. W zakresie organizacji pracy można zastosować instrukcje do zadań, podawanie dodatkowych zaleceń, instrukcji do pracy indywidualnej, udzielanie konsultacji indywidualnych.

W pracy grupowej należy zwracać uwagę na taki podział zadań między członków zespołu, by każdy wykonywał tę część zadania, której podoła, jeśli charakter zadania to umożliwia. Uczniom szczególnie zdolnym i posiadającym określone zainteresowania zawodowe należy zaplanować zadania o większym stopniu złożoności, proponować samodzielne poszerzanie wiedzy, studiowanie dodatkowej literatury.



7.2. Części maszyn i techniki wytwarzania

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

BHP(7)3 zorganizować stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska w zakresie niezbędnym do wykonywania rysunków technicznych;

P

C

  • Wyznaczanie podstawowych wielkości tolerancji i pasowań.

  • Określanie i oznaczanie chropowatości powierzchni.

  • Rzuty sił na osie układu współrzędnych.

  • Rozkładanie sił na składowe.

  • Analityczne i graficzne wyznaczanie warunków równowagi płaskiego układu sił zbieżnych.

  • Wyznaczanie momentu siły.

  • Wyznaczanie środka masy ciała.

  • Wyznaczanie naprężeń dopuszczalnych.

  • Obliczanie elementów poddanych różnym stanom naprężeń.

  • Dobór narzędzi i przyrządów pomiarowych do rodzaju i wielkości mierzonej wartości.

  • Przestrzeganie zasad użytkowania i przechowywania przyrządów i narzędzi pomiarowych.

  • Wyznaczanie błędów pomiarowych.

  • Wykonywanie operacji obróbki ręcznej.

  • Wykonywanie operacji obróbki mechaniczne.

  • Dobór rodzaju połączenia części maszyn w zależności od warunków pracy połączenia.

  • Dobór materiału konstrukcyjnego.

  • Dobór materiału eksploatacyjnego.

  • Wykorzystanie programów komputerowych do obliczeń wytrzymałościowych i doboru materiałów konstrukcyjnych i eksploatacyjnych.

BHP(7)9 zorganizować stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska podczas wykonywania prac z zakresu obróbki ręcznej i mechanicznej;

P

C

BHP(8)7 zastosować środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych podczas wykonywania prac z zakresu obróbki ręcznej i mechanicznej;

P

C

BHP(9)6 przestrzegać zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować przepisy prawa dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska podczas wykonywania prac z zakresu obróbki ręcznej i mechanicznej;

P

C

PKZ(M.a)(6)3 zastosować zasady tolerancji i pasowań w dokumentacji technicznej;

P

C

PKZ(M.a)(6)4 oznaczyć na rysunku technicznym podstawowe wielkości tolerancji pasowań;

P

C

PKZ(M.a)(6)5 obliczyć podstawowe wielkości tolerancji i pasowań;

P

C

PKZ(M.b)(1)4 zastosować warunki równowagi płaskiego układu sił;

P

C

PKZ(M.b)(1)7 wyznaczyć analitycznie i graficznie warunki równowagi płaskiego układu sił;

P

C

PKZ(M.b)(1)8 wykonać obliczenia wytrzymałościowe połączeń części maszyn oraz wybranych części pojazdu samochodowego;

P

C

PKZ(M.a)(17)3 posłużyć się dokumentacją techniczną maszyn i urządzeń;

P

C

PKZ(M.a)(13)4 dobrać przyrządy pomiarowe do pomiaru i sprawdzania części maszyn w zależności od kształtu oraz dokładności wykonania;

P

C

PKZ(M.a)(14)5 wykonać pomiary warsztatowe;

P

C

PKZ(M.a)(5)4 określić rodzaj połączenia w zależności od warunków pracy;

P

B

PKZ(M.a)(7)4 określić materiał konstrukcyjny lub eksploatacyjny;

PP

B

PKZ(M.b)(3)2 wykonać prace z zakresu obróbki ręcznej metali;

P

C

PKZ(M.b)(3)3 wykonać prace z zakresu obróbki mechanicznej metali;

P

C

PKZ(M.b)(4)2 zastosować programy komputerowe wspomagające obliczenia wytrzymałościowe.

PP

C

Planowane zadania (ćwiczenia)

Wykonanie pomiaru części pojazdu samochodowego

Wykonaj pomiar średnicy tulei cylindrowej. Wyznacz błędy pomiarowe.



Wyznaczanie warunków równowagi płaskiego układu sił zbieżnych

Na podstawie przedstawionego obciążenia wyznacz warunki równowagi płaskiego układu sił zbieżnych.



Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Zajęcia edukacyjne powinny być prowadzone w pracowni metrologii technicznej, wyposażonej w: mikroskop warsztatowy, płytę pomiarową stalową lub żeliwną, narzędzia i przyrządy pomiarowe: sprawdziany tłoczkowe do otworów, sprawdziany do gwintów, wałeczki pomiarowe do gwintów, sprawdziany grzebieniowe do gwintów metrycznych i calowych, mikrometr do gwintów, głębokościomierz suwmiarkowy, głębokościomierz mikrometryczny, suwmiarkę modułową, wysokościomierz suwmiarkowy, kątomierz uniwersalny, średnicówkę mikrometryczną, średnicówkę z czujnikiem zegarowym, czujnik zegarowy z podstawą magnetyczną, suwmiarki uniwersalne, mikrometry do pomiarów zewnętrznych i wewnętrznych, suwmiarkę z odczytem elektronicznym, mikrometr z odczytem elektronicznym, mikrometr zewnętrzny czujnikowy, płytki wzorcowe chropowatości lub profilometr, komplet promieniomierzy, komplet szczelinomierzy, przyrząd kłowy do pomiaru bicia, płytki wzorcowe. W trakcie realizacji treści kształcenia należy wprowadzać metody problemowe oraz metody podające. Nauczyciel prowadzący ćwiczenia powinien dostosowywać sposoby realizacji treści programowych do możliwości organizacyjnych szkoły, w tym pracując z małymi zespołami(2-3 osoby lub indywidualnie), a także stosując podział na grupę o liczebności do 15 uczniów, tak aby każdy uczeń pracował indywidualnie przy komputerze, zwłaszcza podczas projektowania połączeń.



Środki dydaktyczne

Zestawy ćwiczeń, instrukcje do ćwiczeń, pakiety edukacyjne dla uczniów, karty samooceny, karty pracy dla uczniów. Modele części maszyn i urządzeń, narzędzia i przyrządy pomiarowe, plansze i schematy dydaktyczne ilustrujące przyrządy i narzędzia pomiarowe, stany obciążeń części i zespołów pojazdów samochodowych, rodzaje połączeń, filmy dydaktyczne oraz prezentacje multimedialne. Aktualna baza literatury do prowadzenia zajęć.



Zalecane metody dydaktyczne

W wyniku realizacji programu nauczania tego działu programowego uczeń powinien opanować umiejętności będące podstawą do dalszego etapu kształcenia.

Nauczyciel prowadzący zajęcia powinien zwrócić uwagę na kształtowanie umiejętności samokształcenia, samodzielności myślenia, współpracy w grupie oraz właściwego sposobu porozumiewania się z innymi członkami zespołu. Wskazane zatem jest stosowanie metod aktywizujących. Wiodącymi metodami powinny być metoda ćwiczeń praktycznych, metoda tekstu przewodniego, metoda projektów, pokaz z objaśnieniem.

Wykonywane ćwiczeń należy poprzedzić szczegółowym instruktażem, a następnie zwracać uwagę na właściwe wykorzystywanie instrukcji ćwiczeniowych.



Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone z wykorzystaniem zróżnicowanych form: indywidualnie oraz grupowo.



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje się przeprowadzenie testu wielokrotnego wyboru oraz testu praktycznego, ćwiczeń praktycznych oraz projektów.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.

Indywidualizacja pracy uczniów polegać może na dostosowaniu stopnia trudności zadań oraz czasu ich wykonywania do potrzeb i możliwości uczniów. W zakresie organizacji pracy można zastosować instrukcje do zadań, podawanie dodatkowych zaleceń, instrukcji do pracy indywidualnej, udzielanie konsultacji indywidualnych.

W pracy grupowej należy zwracać uwagę na taki podział zadań między członków zespołu, by każdy wykonywał tę część zadania, której podoła, jeśli charakter zadania to umożliwia. Uczniom szczególnie zdolnym i posiadającym określone zainteresowania zawodowe należy zaplanować zadania o większym stopniu złożoności, proponować samodzielne poszerzanie wiedzy, studiowanie dodatkowej literatury.





1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   22


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna