Program niestacjonarnych



Pobieranie 3.73 Mb.
Strona1/28
Data02.05.2016
Rozmiar3.73 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   28
Politechnika Gdańska

Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa

PROGRAM NIESTACJONARNYCH
STUDIÓW MAGISTERSKICH II-stopnia
W SYSTEMIE BOLOŃSKIM
(dwustopniowy)


dla kierunku

OCEANOTECHNIKA


wprowadzony od 14.II.2011


Gdańsk 2010

PROGRAM STUDIÓW MAGISTERSKICH

(II STOPNIA)

na kierunku

OCEANOTECHNIKA

Opracowany przez Wydziałową Komisję Programową w składzie:
dr inż. D. Bocheński – przewodniczący Komisji Programowej

dr inż. J. Bielański

prof. dr hab. inż. Z. Domachowski

mgr inż. Z. Górski

dr inż. A. Kniat

dr inż. R. Liberacki

dr inż. W. Litwin

dr inż. C. Matuszewski

dr inż. K. Trębacki


Zatwierdzony przez:
Radę Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa
STANDARDY KSZTAŁCENIA

KIERUNEK OCEANOTECHNIKA

STUDIA DRUGIEGO STOPNIA

I.   WYMAGANIA OGÓLNE

Studia drugiego stopnia trwają nie krócej niż 3 semestry. Liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza niż 900. Liczba punktów ECTS nie powinna być mniejsza niż 90.


II.  KWALIFIKACJE ABSOLWENTA

Absolwent uzyskuje zaawansowaną wiedzę ogólnotechniczną oraz umiejętności niezbędne do jej twórczego wykorzystania w projektowaniu, budowie, remontach i eksploatacji statków, obiektów oceanotechnicznych i systemów występujących w szeroko rozumianej gospodarce morskiej. Przygotowany jest do: wykonywania prac projektowo-konstrukcyjnych w obszarze oceanotechniki; prowadzenia prac naukowo-badawczych w obszarze oceanotechniki; zarządzania produkcją, eksploatacją i remontami okrętów i obiektów oceanotechnicznych oraz pracy zespołowej w środowisku międzynarodowym. Absolwent przygotowany jest do pracy w: zakładach produkcyjnych szeroko rozumianego sektora okrętowego; biurach projektowo-konstrukcyjnych przemysłu okrętowego i gospodarki morskiej; ośrodkach badawczo-rozwojowych przemysłu okrętowego i gospodarki morskiej; przedsiębiorstwach doradczo-konsultingowych w obszarze oceanotechniki; instytucjach klasyfikacyjnych okrętownictwa; administracji morskiej oraz międzynarodowych instytucjach sektora okrętowego. Absolwent powinien mieć wpojone nawyki ustawicznego kształcenia i rozwoju zawodowego oraz być przygotowany do podejmowania wyzwań badawczych i podjęcia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich).


III.  RAMOWE TREŚCI KSZTAŁCENIA
III.1.   GRUPY TREŚCI KSZTAŁCENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS

 


 

 

Godziny

ECTS

A.

GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

90

8

B.

GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

150

14

 

Razem

240

22

 
III.2.   SKŁADNIKI TREŚCI KSZTAŁCENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS

 


 

Godziny

ECTS

A. GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

Treści kształcenia w zakresie:

90

8

1. Probabilistyki i modelowania matematycznego w oceanotechnice

45




2. Podstaw oceanologii

45




B. GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

Treści kształcenia w zakresie:

150

14

1. Technologii rozwojowych, organizacji produkcji okrętowej, zarządzania projektami i inżynierii jakości







2. Podstaw teorii optymalizacji, niezawodności, diagnostyki i bezpieczeństwa systemów







3. Systemów komputerowych w oceanotechnice







 

III.3.   TREŚCI I EFEKTY KSZTAŁCENIA
A.   GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

1. Treści kształcenia w zakresie probabilistyki i modelowania matematycznego w oceanotechnice

Treści kształcenia: Elementy probabilistyki: zmienne losowe, funkcje zmiennych losowych, rozkłady prawdopodobieństwa, sygnały losowe - główne charakterystyki. Elementy modelowania matematycznego: założenia, formułowanie równań i metody rozwiązania, identyfikacja parametrów, metody weryfikacji modelu, przykłady na modelach fizycznych.

Efekty kształcenia - umiejętności i kompetencje: stosowania statystyki w oceanotechnice; stosowania modelowania matematycznego do rozwiązywania problemów z zakresu oceanotechniki.

2. Kształcenie w zakresie podstaw oceanologii

Treści kształcenia: Fizyczne właściwości i skład chemiczny wody morskiej - wpływ głębokości wody na jej właściwości. Prądy powierzchniowe, głębinowe i denne - cyrkulacja i wymiana wód. Falowanie morskie - modele fali regularnej, falowanie losowe. Pływy i drgania własne akwenu. Cyrkulacja atmosfery nad morzami. Wiatry - losowe modele wiatrów.

Efekty kształcenia - umiejętności i kompetencje: rozumienia zjawisk zachodzących w morzach i oceanach oraz wykorzystania ich w projektowaniu, budowie i eksploatacji obiektów pływających.
B.   GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

1. Kształcenie w zakresie technologii rozwojowych, organizacji produkcji okrętowej, zarządzania projektami i inżynierii jakości

Treści kształcenia: Organizacja produkcji, zarządzanie projektami i inżynieria jakości w przemyśle okrętowym. System produkcyjny. Proces produkcyjny i struktura produkcyjna. Organizacja procesów i służb pomocniczych. Podstawy sterowania produkcją. Dokumentacja i standardy technologiczne. Zarządzanie i monitoring procesów produkcyjnych. Systemy zarządzania jakością. Wspomagane komputerowo projektowanie i produkcja w technologii budowy okrętów. Specjalne metody technologiczne w zakresie produkcji i remontów. Problemy metrologii klasycznej i zaawansowanej. Problemy odkształceń i naprężeń własnych konstrukcji kadłuba. Prognozowanie kształtu i wymiarów konstrukcji, bezzapasowe metody produkcji, badania technologiczno-wytrzymałościowe, systemy sterowania skurczami. Problematyka ekologiczna produkcji okrętowej.

Efekty kształcenia - umiejętności i kompetencje: doboru i aplikacji nowoczesnych metod planowania, organizacji i prowadzenia procesów projektowych i produkcyjnych w zakładach przemysłu okrętowego i gospodarki morskiej.

2. Kształcenie w zakresie podstaw teorii optymalizacji, niezawodności, diagnostyki i bezpieczeństwa systemów

Treści kształcenia: Podstawowe pojęcia metodologii projektowania technicznego. Współczesne metody projektowania. Przegląd modeli stosowanych w projektowaniu. Programowanie liniowe. Metoda sympleksowa. Dualizm w programowaniu liniowym. Programowanie nieliniowe. Metody minimalizacji. Metody symulacyjne - metoda Monte Carlo. Optymalizacja konstrukcji a oszczędne projektowanie. Podstawy matematyczne teorii niezawodności. Modele niezawodnościowe systemów technicznych. Fizyczna i statystyczna interpretacja wskaźników niezawodności. Struktury niezawodnościowe. Kształtowanie niezawodności. Techniki diagnozy analizy niezawodności. Bezpieczeństwo systemów technicznych. Analiza ryzyka. Niezawodność i bezpieczeństwo układów - człowiek - obiekt techniczny - otoczenie. Metody badań niezawodnościowych oraz ich programowanie. Metody deterministyczne i probabilistyczne oceny jakości urządzeń, systemów i siłowni okrętowych.

Efekty kształcenia - umiejętności i kompetencje: stosowania wiedzy z teorii optymalizacji w projektowaniu i analizie wytrzymałości konstrukcji, mechanice płynów, modelowaniu pól temperatur oraz zagadnieniach związanych z transportem energii i masy; identyfikacji zagrożeń w systemach technicznych; budowy struktur niezawodnościowych i wstępnych analiz ryzyka w procesie projektowania.

3. Kształcenie w zakresie systemów komputerowych w oceanotechnice

Treści kształcenia: Inżynierskie zastosowania programów do obliczeń matematycznych. Podstawy użytkowania programów. Podstawowe obliczenia numeryczne i na symbolach. Programowanie. Rozwiązywanie równań algebraicznych i różniczkowych. Operacje na wektorach i macierzach. Interpolacja i aproksymacja funkcji. Optymalizacja. Import oraz eksport danych i wyników. Graficzna prezentacja wyników - wykresy dwu- i trójwymiarowe. Stosowanie technologii komputerowych w projektowaniu. Metody tworzenia baz danych statku, urządzeń, systemów i siłowni okrętowych.

Efekty kształcenia - umiejętności i kompetencje: posługiwania się technikami komputerowymi w oceanotechnice.
IV.  INNE WYMAGANIA

1.   Przynajmniej 50 % zajęć powinno być przeznaczone na seminaria, ćwiczenia audytoryjne, laboratoryjne lub projektowe oraz projekty i prace przejściowe.



2.   Za przygotowanie pracy magisterskiej i przygotowanie do egzaminu dyplomowego student otrzymuje 20 punktów ECTS.

STRUKTURA STUDIÓW W SYSTEMIE BOLOŃSKIM

Kierunek studiów: OCEANOTECHNIKA

Studia niestacjonarne


II STOPIEŃ – studia magisterskie 4 semestrów


Semestr 1 zajęcia wspólne

Po 1 semestrze podział na specjalności

Semestr

A. Przedmioty podstawowe

B. Przedmioty kierunkowe

1




SPECJALNOŚCI

PROJEKTOWANIE STATKÓW (SPECJALNYCH) I URZĄDZEŃ OCEANOTECHNICZNYCH

EKSPLORACJA ZASOBÓW MÓRZ I OCEANÓW

Profile dyplomowania

Profile dyplomowania

Jachty

Systemy napędowe i urządzenia ogólnookr.

Statki morskie i obiekty ocean.

Eksploatacja surowców mineralnych

Energetyka morska

Eksploatacja zasobów żywych

2

A. Przedmioty podstawowe

B. Przedmioty kierunkowe

C. Przedmioty specjalnościowe

3

C. Przedmioty specjalnościowe

4

C. Przedmioty specjalnościowe

Praca dyplomowa magisterska
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   28


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna