Projekt druk nr 102 Uchwała nr /11 Rady Dzielnicy Bemowo m st. Warszawy z dnia r w sprawie nadania nazwy rondu w Dzielnicy Bemowo m st. Warszawy



Pobieranie 15.65 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar15.65 Kb.
PROJEKT

DRUK NR 102
Uchwała nr …...../11

Rady Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy

z dnia .......... 2011 r.

w sprawie nadania nazwy rondu w Dzielnicy Bemowo m.st. Warszawy.

Na podstawie art. § 13 ust. 2 Statutu Dzielnicy Bemowo, stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy z dnia 14 stycznia 2010r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2010r. Nr 32 poz. 453 ze zm.) oraz pkt 3 lit. a) Załącznika nr 2 do uchwały nr L/1524/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie zasad stosowanych przy nadawaniu nazw ulicom, placom i innym terenowym obiektom publicznym oraz drogom wewnętrznym w m.st. Warszawie, w brzmieniu nadanym zał. nr 2, uchwałą nr XCIII/2730/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 21 października 2010 r. - Rada Dzielnicy Bemowo m.st. Warszawy uchwala, co następuje:

§ 1.

Rada Dzielnicy Bemowo m.st. Warszawy wnioskuje do Rady Miasta Stołecznego Warszawy o nadanie nazwy „Rondo Bernarda Adameckiego” dla ronda zlokalizowanego w Dzielnicy Bemowo m.st. Warszawy na skrzyżowaniu ulic Radiowej i Kaliskiego.


§ 2.

Integralną częścią niniejszej uchwały są następujące załączniki:

- załącznik graficzny – załącznik Nr 1

- nota biograficzna – załącznik Nr 2


§ 3.

Uchwała podlega przekazaniu Przewodniczącej Rady Miasta Stołecznego Warszawy i Dyrektorowi Biura Geodezji i Katastru Urzędu m.st. Warszawy.


§ 4.

Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy.


§ 5.

1. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

2. Uchwała podlega ogłoszeniu na tablicach ogłoszeń Rady Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy.

Przewodniczący

Rady Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy

Grzegorz Popielarz

……………………………………..

(Przewodniczący Rady Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy)


……………………………………..

(Główny Księgowy Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy)

……………………………………………………………

(Radca Prawny)
Uzasadnienie

do uchwały nr ..... /11

Rady Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy

z dnia ..... 2011 r.
w sprawie nadania nazwy rondu w Dzielnicy Bemowo m.st. Warszawy.
Z inicjatywą upamiętnienia płk. pil. Bernarda Adameckiego w nazewnictwie obiektów miejskich na terenie Dzielnicy Bemowo wystąpiła w maju 2009 r. grupa mieszkańców Bemowa oraz w lipcu 2009 r. Polski Związek Sportu Lotniczego „Aeroklub Polski”. Wnioski mieszkańców i Aeroklubu Polskiego zostały pozytywnie zaopiniowane przez komisje Rady Dzielnicy Bemowo tj. Komisję Inwestycji, Komisję Bezpieczeństwa i Spraw Obywatelskich oraz Komisję Kultury, Sportu i Promocji, jednak wobec braku odpowiedniego obiektu do nadania nazwy, procedura nadania nazwy nie została zrealizowana zaś sama propozycja nazwy została przekazana do „Banku Nazw” przy Biurze Kultury Urzędu m.st. Warszawy (pismo UD-I-WOR.KJE-0732-7-1/10 z dnia 26 lipca 2010 r.).

W dniu 24 października 2011 r. do Urzędu Dzielnicy Bemowo wpłynęło pismo ks. płk. Jana Domiana proboszcza Parafii Wojskowo-Cywilnej p.w. Matki Boskiej Ostrobramskiej, Dziekana Warszawskiego Dekanatu Wojskowego, zawierające propozycję nadania nazwy płk. pil. Bernarda Adameckiego rondu zlokalizowanemu na skrzyżowaniu ulic Radiowej i Kaliskiego. Do wniosku załączono opracowanie dot. płk. pil. Bernarda Adameckiego autorstwa Jerzego Bogdana Raczka.



Wskazane w piśmie rondo znajduje się obecnie w budowie, inwestorem jest Miasto Stołeczne Warszawa. Inwestycja pod nazwą rozbudowa skrzyżowania dróg – ulic Radiowej i Kaliskiego wraz z budową ronda na terenie Dzielnicy Bemowo, realizowana jest na działkach nr 13, 215/1, 215/2 obr. 6-08-03, nr 1, 2/1, 8 obr. 6-08-11, nr 11/1, 11/2, 17/1, 17/2, 22 obr. 6-10-02 w Warszawie. Ze względu na lokalizację ronda w bezpośrednim sąsiedztwie miejsc w których mieszkał i pracował płk pil. Bernard Adamecki, upamiętnienie jego osoby w nazwie ronda wydaje się w pełni uzasadnione i wskazane.
Bernard Adamecki (ur. 1897 r.) po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w Wojsku Polskim. W jednostkach piechoty brał udział w zmaganiach o granice niepodległej Polski oraz walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W roku 1920 przeniósł się do służby w lotnictwie i w formacji tej służył do kampanii wrześniowej 1939 r., w której wziął udział jako szef sztabu Dowództwa Lotnictwa Armii „Modlin”. W warunkach okupacji rozpoczął działalność konspiracyjną w ramach Związku Walki Zbrojnej organizując i skupiając osoby związane z lotnictwem. Jako Szef Lotnictwa przy ZWZ a następnie Dowództwa Wojsk Lotniczych w Armii Krajowej Bernard Adamecki organizował działalność wywiadowczą, szkoleniową, organizował akcje zrzutów na terenie Polski. W kwietniu 1943 r. rozkazem Naczelnego Wodza został mianowany pułkownikiem. Jednym z jego największych osiągnięć było zorganizowanie akcji zrzutowej „W” w ramach której m.in. wykonano 483 zrzuty w tym zorganizowano 3 tzw. „mosty”. Brał udział w Powstaniu Warszawskim, w trakcie którego został ranny a po jego zakończeniu trafił do niewoli. W międzyczasie, za całokształt służby w Polskim Państwie Podziemnym otrzymał Order Virtuti Militari V klasy. Po uwolnieniu z obozu jenieckiego i zakończeniu wojny pozostał w Polsce i zgłosił chęć dalszej służby wojskowej. Został skierowany do pracy jako dubler komendanta Wojskowej Szkoły Pilotów w Dęblinie a następnie w 1946 r. jako dubler komendanta Wojskowej Szkoły Technicznej (późniejsza nazwa: Techniczna Szkoła Lotnicza) na warszawskim Boernerowie. Po kilku miesiącach został komendantem tej uczelni. Praca Bernarda Adameckiego przynosiła bardzo dobre efekty i była wysoko oceniana. Za dokonania wojenne i zasługi w pracy powojennej został uhonorowany Orderem Virtuti Militari IV klasy, Złotym Krzyżem Zasługi i innymi odznaczeniami. W roku 1948 pogorszył się stan zdrowia Bernarda Adameckiego zostały również podjęte działania mające doprowadzić do zwolnienia go ze służby wojskowej z powodu przeszłości w ZWZ i AK. W październiku 1950 r. podczas pobytu w szpitalu, Bernarda Adameckiego aresztowali funkcjonariusze UB. Został oskarżony o szpiegostwo i spiskowanie przeciwko ludowemu państwu a następnie poddany brutalnym przesłuchaniom, które ciągnęły się miesiącami. W maju 1952 r. rozpoczął się tajny proces, w którym bez udziału obrońców Bernard Adamecki został skazany na karę śmierci. Płk. pil. Bernard Adamecki został rozstrzelany w mokotowskim więzieniu 7 sierpnia 1952 r., miejsce pochówku nie zostało ujawnione. W 1956 r. został pośmiertnie zrehabilitowany. Szczegółowa nota biograficzna płk. pil. Bernarda Adameckiego stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

Przewodniczący



Rady Dzielnicy Bemowo m. st. Warszawy

Grzegorz Popielarz


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna