Projekt pt. „Nowa Zelandia – wyspy nieznane”



Pobieranie 27.73 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar27.73 Kb.
Projekt pt. „Nowa Zelandia – wyspy nieznane”

Marcin Biegała, Michał Loksztajn, Szymon Osielski

opiekun: Jerzy Serafin

Serdecznie witam, w imieniu swoim i swoich kolegów, wszystkich przybyłych na naszą prezentację. Nasz projekt nosi nazwę - „Nowa Zelandia – wyspy nieznane”. Celem naszej pracy jest przybliżenie mało znanego w naszym kraju państwa – jakim jest Nowa Zelandia. Znajduje się ona po przeciwnej stronie kuli ziemskiej w stosunku do Polski, czyli na tak zwanych Antypodach. Przez rdzennych mieszkańców nazywana jest Krajem Długiej Białej Chmury. Rozciągłość Nowej Zelandii z północy na południe wynosi około 1500 kilometrów, a ze wschodu na zachód tylko 200 kilometrów.

Jest państwem wyspiarskim, położonym na południowo-zachodnim Pacyfiku i składa się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii wchodzą też Wyspy Cooka.

Stolicą państwa jest Wellington trzecie pod względem wielkości i liczby ludności miasto w tym państwie. Jest położone na wyspie Północnej w środku kraju. Jest to najbardziej wysunięta na południe stolica na świecie. Nowa Zelandia ma powierzchnię nieco większą niż Wielka Brytania, ale zamieszkuje ją tylko 4,2 miliona mieszkańców. A oto flaga Nowej Zelandii. Widzimy na niej flagę Wielkiej Brytanii – symbol, że jest to jej dawna kolonia oraz krzyż południa – gwiazdozbiór, którym kierowali się żeglarze, aby dotrzeć do Antypodów.

Wyspy mają umiarkowany klimat, w którym temperatura nie przekracza 30 stopni Celsjusza od grudnia do lutego. Za to, gdy u nas w Polsce trwa lato temperatura średnio nie spada poniżej 10 stopni Celsjusza.

Odkrywcą Nowej Zelandii był holenderski żeglarz Abel Tasman w 1642 roku i to właśnie on nadał jej obecną nazwę. Potem o niej zapomniano na ponad 130 lat. Dokładniej zbadał ją kapitan James Cook, który to odwiedził ją do roku 1777 aż 4 razy.

Jest to stosunkowo młode państwo, chociaż od 1000 lat zamieszkują je rdzenni mieszkańcy zwani Maorysami. Osadnictwo z Europy rozpoczęło się dopiero po 1840 roku. W tym też roku podpisano traktat z częścią miejscowej ludności, że nową władczynią Nowej Zelandii będzie sławna królowa Viktoria. Jednak po pewnym czasie miejscowi przywódcy zrozumieli co to jest kolonizacja i nie chcieli się na nią zgodzić. Zaczęli prowadzić zacięte walki z Brytyjczykami aż do 1870 roku.

Następnie Nowa Zelandia stała się wielką farmą zaopatrującą w mięso, masło, ser, warzywa i owoce, wełnę oraz drewno Wielką Brytanię. Do tej pory mieszkańcy hodują owce oraz bydło. Ciekawostką jest to, że na jednego Nowozelandczyka przypada około 10 owiec i 2 krowy. Jest to największa średnia na świecie.

A teraz jeszcze kilka ciekawych faktów z życia tego kraju. Mało kto wie, że na Nowej Zelandii na Wyspie Południowej panowała podobnie jak w Stanach Zjednoczonych na „Dzikim Zachodzie” – gorączka złota. Zaczęło się to od roku 1863 i trwało ponad 10 lat. Dzięki temu wydarzeniu liczba białych mieszkańców wzrosła wtedy dwukrotnie i wynosiła pół miliona. Do dnia dzisiejszego funkcjonuje tam świetne muzeum, gdzie można zapoznać się z metodami wydobywania złota.

W 1893 roku Nowa Zelandia jako pierwszy kraj na świecie pozwolił kobietom na udział w wyborach powszechnych.

W latach 2005 – 2006 pięć najwyższych stanowisk państwowych zajmowały kobiety. Począwszy od Elżbiety II, która to ciągle jeszcze, do chwili obecnej jest królową Nowej Zelandii.

W latach 30-tych XIX wieku rząd zadecydował, że wszystkie szkoły i szpitale będą darmowe dla wszystkich ludzi.

W 1987 roku Nowa Zelandia stała się pierwszym na świecie krajem, w którym całkowicie zakazano używania energii nuklearnej pod każda postacią i w każdej dziedzinie. Dzięki temu prawu nie wolno tam pływać żadnym okrętom atomowym, przewozić i instalować pocisków nuklearnych, budować elektrowni atomowych i tym podobnych. Rząd postawił na elektrownie czerpiące energię ze źródeł odnawialnych. Już blisko 80% energii jest z nich pozyskiwane –z czego 66% stanowią elektrownie wodne.

A teraz kilka ciekawostek:

W Nowej Zelandii znajduje się Jezioro „Frying Pan”, czyli po polsku „Jezioro Patelnia”, w pobliżu Rotorua, jest największym na świecie źródłem gorącej wody, które osiąga w najgłębszym punkcie 200° C.

W tym kraju występuje prawdopodobnie najdłuższa nazwa geograficzna na świecie to wzgórze o wysokości 305 metrów i otaczające je tereny pradawnej osady Maorysów. Trudno mi ją przeczytać ponieważ ma aż 85 liter. Podobno tylko 3 osoby na świeci to potrafią. A oto ona: Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu


Spędzanie czasu wolnego
Nowa Zelandia jest krajem, gdzie ludzie spędzają dużo czasu ma świeżym powietrzu. Większość mieszkańców ma domy jednorodzinne z ogródkami. Swój wolny czas spędzają uprawiając przydomowe ogródki warzywne, sadząc kwiaty i krzewy oraz urządzając coś w rodzaju grillowania. Nazywa się to hangi. Ten rodzaj przyrządzania posiłków został przejęty od rdzennych mieszkańców – Maorysów. Na czym polega hangi?

A więc kopiemy się dół w ziemi, następnie rozpalamy w niej ogień i obkładamy dół kamieniami. Gdy kamienie są już gorące - kładziemy na nie mięso oraz warzywa polewając wszystko wodą. Potem wszystko przykrywamy i czekamy 2 do 3 godzin. Po odkryciu posiłek jest już gotowy.

Granie w różne sporty i kibicowanie jest innym zajęciem wykonywanym w wolnym czasie. Nowozelandczycy lubią jeździć na rowerach oraz wędrować po swoim urozmaiconym krajobrazowo kraju. Młodzi ludzie wolą spędzać czas aktywnie. Surfują, żeglują, jeżdżą na nartach i snowboardzie. Nowa Zelandia jest krajem, gdzie z każdego miejsca jest blisko do wody. Odległość od brzegu w każdym miejscu wysp nigdy nie przekracza 130 kilometrów. Mieszkańcy lubią tez sporty ekstremalne. Na przykład skoki na bungee to ich wynalazek. Pan Hackett wykonał pierwszą na świecie specjalnie przystosowana do tych skoków elastyczną linę. Swój wynalazek zaprezentował skacząc z wieży Eiffel (czyt. Aifla) w 1987 roku.

Najpopularniejszym sportem jest rugby. Najpopularniejsza drużyna działa od 1903 roku i nazywana jest „All Blacks”, czyli „Wszyscy Czarni”. Nazwa pochodzi nie od tego, że zawodnicy mają ciemny kolor skóry, tylko, że mają stroje w czarnym kolorze. Każdy występ to wielki show. Zawodnicy zawsze rozpoczynają mecz od maoryskiego tańca zwanego „haka” – jest to rodzaj pokazu siły i zastraszenia przeciwnika. Trzeba przyznać, że to działa. Są jedną z najbardziej utytułowanych drużyn świata!


Geografia, fauna i flora Nowej Zelandii
Nowa Zelandia jest krajem w którym można znaleźć praktycznie wszystko. Są tam piękne góry, morze i ocean, jeziora, rzeki, fiordy, wysokie wodospady, czynne wulkany, gejzery, pustynie, lodowce i wiele innych ciekawostek. Kraj rozciąga się przez blisko 1500 kilometrów. Podróżując z północy na południe, lub odwrotnie można podziwiać niesamowite krajobrazy. Na południu można zobaczyć uprawy pomarańczy i czuć się jak w tropikalnych krajach na malowniczych piaszczystych wysepkach. Jadąc dalej, jak już wspomniałem można oglądać trzy czynne wulkany, które straszą dymem i wybuchami lawy. Ostatnia pełna erupcja miała miejsce w 2006 roku. W pobliżu znajduje się najdłuższa rzeka kraju Waikato, która ma długość 425 kilometrów. Zaradni mieszkańcy zbudowali na niej olbrzymią elektrownię wodną, która dostarcza prąd prawie dla całej wyspy. Udając się na wyspę południową możemy w jej centrum podziwiać wysokie góry zwane Alpami Południowymi. Znajduje się tutaj najwyższa góra Nowej Zelandii zwana Górą Cook’a (czytaj Kuka) – nazwana na cześć jednego z odkrywców wysp. Liczy ona 3754 metry wysokości. Niedaleko znajduje się również największy lodowiec Tasmana o długości około 29 kilometrów.

Jest to znakomite miejsce do uprawiania sportów zimowych, szczególnie w lipcu i sierpniu. Trenowała tu już trzykrotnie na Snow Farm nawet sama Justyna Kowalczyk i zamierza tam jeszcze powrócić ponieważ twierdzi, że to najlepsze miejsce na świecie.

Przed przybyciem pierwszych białych osadników 80% obszaru Nowej Zelandii pokrywały wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe z gigantycznymi drzewami kauri, rimu i totara. Zarówno Maorysi, jak i biali osadnicy znacznie przetrzebili ten drzewostan, wypalając go i przeznaczając na pastwiska i pola uprawne. Rząd podjął decyzję o zakazie wyrębu drzewa rimu na obszarach należących do państwa. Decyzja ta weszła w życie w końcu 2002 roku. Nie wszystkie lasy zostały jednak zniszczone. W krajobrazie Wyspy Północnej przez cały rok nadal dominuje zieleń.

Na Wyspie Południowej bywa biało zimą, ale tylko w niektórych jej wyższych partiach. Oprócz owocu kiwi i liścia srebrnej paproci, narodowym symbolem Nowej Zelandii, jest ptak kiwi - nielot wielkości średniego indyka. W naturze występują cztery jego gatunki i dwa podgatunki. Według naukowców kiwi zamieszkuje Nową Zelandię od 70 mln lat. Ponieważ kiwi nie lata i w dodatku słabo widzi, rekompensuje sobie te ułomności szybkim biegiem, w czym pomagają mu potężne nogi (1/3 wagi ciała), oraz znakomitym węchem i słuchem. Mieszka w norach wygrzebanych w korzeniach drzew i żywi się larwami, gąsienicami, insektami oraz owocami leśnych drzew.

9 na 10 gatunków ma charakter endemiczny, np. sosna kauri, buk południowy. Ze zwierząt występują: 2 gatunki nietoperzy, ok. 30 gatunków gadów, w tym endemiczny tuatara (hatteria), ptaki nielotne: kiwi, pingwin żółtooki oraz papugi: kakapo żyjąca w lasach i kea żyjąca w pokrytych śniegiem Alpach Południowych. Poza nietoperzami nie ma naturalnie występujących na lądzie ssaków. Ale za to w morzu i na plażach można spotkać foki, lwy morskie oraz wieloryby. Duże zagrożenie dla gatunków endemicznych stanowią zwierzęta sprowadzone przez osadników, m.in.: koty, psy, szczury oraz króliki.

Sławni Nowozelandczycy
Edmund Hillary z zawodu pszczelarz - jako pierwszy człowiek w historii, wraz z Szerpą Tenzingiem Norgayem, zdobył szczyt Mount Everest (8848 m n p m). Do historii przeszły jego słowa wypowiedziane po zejściu ze szczytu Everestu: "W końcu załatwiliśmy skurczybyka". Nie przypuszczał nawet, że za pośrednictwem BBC usłyszał je cały świat. Za swój wyczyn został uhonorowany przez królową angielską Elżbietę II tytułem szlacheckim, natomiast Nowa Zelandia umieściła podobiznę Hillary'ego na pięciodolarowym banknocie, czyniąc go pierwszą osobą, która znalazła się na banknocie za życia.

Oprócz zdobycia Everestu - 4 stycznia 1958 do bieguna południowego i przeszedł w poprzek Antarktydę. Gościł również w Polsce 17 czerwca 2004 został odznaczony przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej w uznaniu wybitnych zasług dla światowego himalaizmu oraz za działalność charytatywną. Zmarł 11 stycznia 2008 roku.



Richard William Pearse dwa lata przed braćmi Wright odbył pierwszy lot samolotem. 31 marca 1902 r. na wykonanym przez siebie samolocie przeleciał 91 m nad polem w okolicach Timaru.

Russell Crowe urodził się w Wellington w stolicy Nowej Zelandii w 1964 – sławny aktor, który związał się z Australią. Znany z filmów: „Informator”, „Gladiator”, „Piękny umysł”, „3:10 do Yumy”, „Człowiek ringu”, „Pan i władca: Na krańcu świata”, „Robin Hood”

Peter Jackson - reżyser Władcy Pierścieni. Jego produkcje otrzymały łącznie siedemnaście Oscarów. Kolejne części tego trzytomowego eposu ukazały się w kinach, w około rocznych odstępach, w 2001, 2002 i 2003 roku, bijąc rekordy oglądalności. W lutym 2002 na ekrany w Polsce wszedł film Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia. Kolejna część – Władca Pierścieni: Dwie Wieże w styczniu 2003. Ostatnia – Władca Pierścieni: Powrót Króla – weszła na ekrany 1 stycznia 2004 roku. Obecnie zakończył trylogię „Hobbita” – Hobbit: Nezwykła podróż, Pustkowie Smauga, Tam i z powrotem.

Na wybór miejsca kręcenia trylogii miały wpływ uczucia patriotyczne Petera Jacksona, reżysera zarówno "Władcy Pierścieni", jak i "Hobbita", który urodził się i mieszka do dziś w Nowej Zelandii. Nie da się jednak ukryć, że niewiele jest miejsc na Ziemi, które mogłyby konkurować z tym zakątkiem Oceanii pod względem piękna i mistycznej atmosfery. Jednym z nich jest Alexander Farm, to miejsce w którym skonstruowano kilkadziesiąt domostw hobbitów, znajduje się w pobliżu miejscowości Matamata, położonej w północnej części Wyspy Północnej. Peter Jackson zobaczył okolicę podczas swojej podróży po Nowej Zelandii, którą odbył w celu znalezienia odpowiednich lokalizacji do ekranizacji słynnej powieści. Od razu stwierdził, że jest ona idealna na Hobbiton. Niewielkie pagórki, pokryte soczystą zielenią odpowiadały książkowemu opisowi.


Według nas Nowa Zelandia jest pięknym i malowniczym krajem. Uważamy, że podróż do niego stanie się od dzisiaj marzeniem każdego z nas tu obecnych.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna