Projekt z dnia 3 listopada 2010 r. Krajowy plan gospodarki odpadami 2014 Warszawa, 2010 r. Spis treści



Pobieranie 1.08 Mb.
Strona1/14
Data04.05.2016
Rozmiar1.08 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


Projekt

z dnia 3 listopada 2010 r.


Krajowy plan gospodarki odpadami

2014

Warszawa, 2010 r.
Spis treści


ROZDZIAŁ 1. WPROWADZENIE 5

ROZDZIAŁ 2. ANALIZA STANU GOSPODARKI ODPADAMI 10

2.1. Odpady komunalne, w tym odpady ulegające biodegradacji 10

2.1.1. Zapobieganie powstawaniu odpadów komunalnych, rodzaje, źródła powstawania, ilość i jakość wytwarzanych odpadów komunalnych 10

2.1.2. System gospodarowania odpadami komunalnymi 14

2.1.3. Istniejące instalacje do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych 15

2.1.4. Identyfikacja problemów w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi, w tym ulegającymi biodegradacji 17

2.2. Odpady niebezpieczne 17

2.2.1. Odpady zawierające PCB 17

2.2.2. Oleje odpadowe 18

2.2.3. Odpady medyczne i weterynaryjne 19

2.2.4. Zużyte baterie i akumulatory 20

2.2.5. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny 22

2.2.6. Pojazdy wycofane z eksploatacji 24

2.2.7. Odpady zawierające azbest 25

2.2.8. Przeterminowane środki ochrony roślin 26

2.2.9. Zbędne środki bojowe i odpady materiałów wybuchowych 27

2.2.10. Istniejące instalacje do zagospodarowania 28

2.3. Odpady pozostałe 29

2.3.1. Zużyte opony 29

2.3.2. Odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej 30

2.3.3. Komunalne osady ściekowe 31

2.3.4. Odpady ulegające biodegradacji inne niż komunalne 32

2.3.5. Odpady opakowaniowe 36

2.3.6. Odpady z wybranych gałęzi gospodarki, których zagospodarowanie stwarza problemy 38

2.4. Podsumowanie 42

ROZDZIAŁ 3. PROGNOZA ZMIAN W ZAKRESIE GOSPODARKI ODPADAMI 44

3.1. Odpady komunalne, w tym ulegające biodegradacji 44

3.1.1. Prognozowane zmiany w zakresie rozwiązań organizacyjnych i techniczno-technologicznych 45

3.2. Odpady niebezpieczne 45

3.2.1. Odpady olejowe 45

3.2.2. Odpady medyczne i weterynaryjne 45

3.2.3. Zużyte baterie i akumulatory 45

3.2.4. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny 45

3.2.5. Pojazdy wycofane z eksploatacji 46

3.2.6. Odpady zawierające azbest 46

3.2.7. Zbędne środki bojowe i odpady materiałów wybuchowych 46

3.3. Odpady pozostałe 46

3.3.1. Zużyte opony 46

3.3.2. Odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej 47

3.3.3. Komunalne osady ściekowe 47

3.3.4. Odpady ulegające biodegradacji inne niż komunalne 48

3.3.5. Odpady opakowaniowe 49

3.3.6. Odpady z wybranych gałęzi gospodarki, których zagospodarowanie stwarza problemy 49

ROZDZIAŁ 4. PRZYJĘTE CELE W GOSPODARCE ODPADAMI 51

4.1. Odpady komunalne, w tym odpady ulegające biodegradacji 51

4.2. Odpady niebezpieczne 52

4.2.1. Odpady zawierające PCB 52

4.2.2. Oleje odpadowe 52

4.2.3. Odpady medyczne i weterynaryjne 52

4.2.4. Zużyte baterie i akumulatory 52

4.2.5. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny 52

4.2.6. Pojazdy wycofane z eksploatacji 53

4.2.7. Odpady zawierające azbest 53

4.2.8. Zbędne środki bojowe i odpady materiałów wybuchowych 53

4.3. Odpady pozostałe 53

4.3.1. Zużyte opony 53

4.3.2. Odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej 53

4.3.3. Komunalne osady ściekowe 54

4.3.4. Odpady ulegające biodegradacji inne niż komunalne 54

4.3.5. Odpady opakowaniowe 54

4.3.6. Odpady z wybranych gałęzi gospodarki, których zagospodarowanie stwarza problemy 54

ROZDZIAŁ 5. KIERUNKI DZIAŁAŃ W ZAKRESIE ZAPOBIEGANIA POWSTAWANIU ODPADÓW I KSZTAŁTOWANIA SYSTEMU GOSPODARKI ODPADAMI 55

5.1. Odpady komunalne, w tym odpady ulegające biodegradacji 55

5.1.1. Zbieranie i transport odpadów 55

5.1.2. Odzysk i unieszkodliwianie odpadów 57

5.1.3. Wdrażanie systemowych i kompleksowych rozwiązań w gospodarce odpadami komunalnymi 58

5.1.4. Zakończenie uporządkowania składowisk odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne 58

5.2. Odpady niebezpieczne 59

5.2.1. Odpady zawierające PCB 59

5.2.2. Oleje odpadowe 59

5.2.3. Odpady medyczne i weterynaryjne 59

5.2.4. Zużyte baterie i akumulatory 60

5.2.5. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny 60

5.2.6. Pojazdy wycofane z eksploatacji 60

5.2.7. Odpady zawierające azbest 60

5.2.8. Zbędne środki bojowe i odpady materiałów wybuchowych 60

5.3. Odpady pozostałe 61

5.3.1. Zużyte opony 61

5.3.2. Odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej 61

5.3.3. Komunalne osady ściekowe 61

5.3.4. Odpady ulegające biodegradacji inne niż komunalne 61

5.3.5. Odpady opakowaniowe 61

5.3.6. Odpady z wybranych gałęzi gospodarki, których zagospodarowanie stwarza problemy 62

ROZDZIAŁ 6. HARMONOGRAM I SPOSÓB FINANSOWANIA REALIZACJI ZADAŃ 63

ROZDZIAŁ 7. INFORMACJA O PROGNOZIE ODDZIAŁYWANIA PROJEKTU PLANU NA ŚRODOWISKO 74

ROZDZIAŁ 8. SPOSÓB MONITORINGU I OCENY WDRAŻANIA PLANU 76

ROZDZIAŁ 9. STRESZCZENIE 81

SPISY 84

Spis skrótów 84

Spis tabel 84

Spis rysunków 86




ROZDZIAŁ 1. WPROWADZENIE

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243) wprowadziła obowiązek opracowywania planów gospodarki odpadami, które podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co 4 lata.

Niniejszy Krajowy plan gospodarki odpadami 2014 stanowi aktualizację Krajowego planu gospodarki odpadami 2010 (Kpgo 2010), który został przyjęty uchwałą Nr 233 Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2006 r. (M.P. Nr 90, poz. 946). W 2010 r. mija termin jego aktualizacji.

Krajowy plan gospodarki odpadami powinien wpisywać się w strategiczne dokumenty przyjęte na poziomie Unii Europejskiej i krajowym.


W tym kontekście zauważyć należy, że decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/1600/WE z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego (Dz. Urz. WE L 242 z 10.09.2002, str. 1), zakłada realizację następujących zadań z zakresu gospodarki odpadami:

Rozdzielenie wzrostu gospodarczego od ilości wytwarzanych odpadów, rozumiane jako dążenie, przy wzroście gospodarczym, do stałego ograniczenia ilości wytwarzanych odpadów:

  1. zerwanie powiązań między wzrostem gospodarczym a wykorzystaniem zasobów;

  2. osiągnięcie znacznego zmniejszenia ilości wytwarzanych odpadów poprzez inicjatywy zapobiegania powstawaniu odpadów, lepszą efektywność wykorzystania zasobów i przestawienie się na bardziej zrównoważone wzorce produkcji i spożycia;

Hierarchia sposobów postępowania z odpadami:

  1. znaczne zmniejszenie ilości odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania, oraz zmniejszenie ilości wytwarzanych odpadów niebezpiecznych, przy jednoczesnym uniknięciu wzrostu emisji zanieczyszczeń do powietrza, wody i gleby;

  2. zachęcanie do ponownego użycia, a w stosunku do odpadów, które są nadal wytwarzane, zmniejszenie ich właściwości niebezpiecznych, tak aby stanowiły możliwie najmniejsze zagrożenie;

  3. tworzenie preferencji w celu poddawania odpadów procesom odzysku, w szczególności recyklingu;

  4. ilość odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania powinna być minimalizowana i powinny być one unieszkodliwiane w sposób bezpieczny dla ludzi i środowiska;

Zasada bliskości:

  1. odpady przeznaczone do unieszkodliwiania powinny być przetwarzane tak blisko miejsca ich wytworzenia jak to możliwe, w stopniu, który nie prowadzi do zmniejszenia efektywności przetwarzania odpadów.

Zadania te powinny być realizowane z uwzględnieniem zintegrowanego podejścia do polityki produktu i strategii w zarządzaniu odpadami, między innymi poprzez następujące działania priorytetowe:

  1. wspieranie nowoczesnych metod i technik wydobycia i produkcji, w celu zachęcenia do lepszej efektywności ekologicznej i zrównoważonego wykorzystania surowców, energii, wody i innych zasobów;

  2. opracowanie i wprowadzenie w życie szerokiego zakresu instrumentów, łącznie z badaniami naukowymi, przepływem technologii, instrumentami opartymi na rynku i gospodarce, opracowanie i wdrożenie wskaźników efektywności zasobów;

  3. opracowanie i wdrożenie środków zapobiegania powstawaniu odpadów i prowadzenia właściwej gospodarki odpadami poprzez:

  1. podwyższanie świadomości społeczeństwa, co do potencjalnego udziału w zmniejszaniu ilości wytwarzanych odpadów;

  2. sformułowanie środków operacyjnych w celu zachęcenia do zapobiegania powstawaniu odpadów, np. zachęcanie do ponownego użycia i odzysku, wyodrębnienie niektórych substancji i materiałów, możliwych do uznania za produkty;

  3. opracowanie dalszych wskaźników w dziedzinie gospodarki odpadami;

  1. opracowanie strategii dotyczącej recyklingu odpadów, obejmującej między innymi środki mające na celu zapewnienie wydzielenia u źródła, zbierania i powtórnego przetwarzania priorytetowych strumieni odpadów; dalsze rozszerzenie odpowiedzialności producenta; opracowanie i przepływ bezpiecznych dla ludzi i środowiska technologii recyklingu i przetwarzania odpadów;

  2. opracowanie lub zmiana prawodawstwa w sprawie odpadów, obejmującego między innymi, odpady z budowy i rozbiórki, osady ściekowe, odpady ulegające biodegradacji, odpady opakowaniowe, zużyte baterie i międzynarodowe przemieszczanie odpadów, wyjaśnienie różnicy między odpadami i produktami oraz opracowanie odpowiednich kryteriów dla przyszłego opracowania załączników IIA i IIB dyrektywy ramowej w sprawie odpadów.

W Strategii tematycznej w sprawie zapobiegania powstawaniu odpadów i ich recyklingu COM(2005)666, zwrócono uwagę na promowanie zrównoważonego wykorzystania zasobów. Strategia wskazuje potrzebę podjęcia działań wspierających zapobieganie powstawaniu odpadów, ich recykling i ponowne wykorzystanie w taki sposób, aby uzyskać optymalną redukcję wpływu na zasoby naturalne. Ponadto jednym z celów strategii jest dążenie do takiej zmiany zachowań społeczeństwa w zakresie gospodarki odpadami, aby możliwe było osiągnięcie wysokich poziomów recyklingu.

Rosnące ilości odpadów wskazują na nieefektywne procesy produkcji, dystrybucji, konsumpcji oraz straty finansowe. Ilość wytwarzanych odpadów w przeliczeniu na mieszkańca (jednostkowy wskaźnik wytwarzania) ściśle zależy od czynników ekonomicznych i społecznych, z których do głównych należą: standard życia ludności oraz wielkość i intensywność konsumpcji produktów.

Przerwanie powiązania pomiędzy wzrostem gospodarczym a wytwarzaniem odpadów jest kluczowym celem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. WE L 312 z 22.11.2008, str. 3). Stabilizacja wytwarzania odpadów już nie wystarcza. Musi nastąpić odwrócenie procesu nagromadzania odpadów. Zapobieganie powstawaniu odpadów jest najefektywniejszym sposobem osiągnięcia tego celu i przyczynia się do:


  • ograniczenia wpływu gospodarki odpadami na środowisko, np.: ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery,

  • efektywniejszego korzystania z zasobów naturalnych osiągniętego przez ponowne wykorzystywanie produktów, oszczędność energii, zmniejszenie zużycia materiałów,

  • ograniczenia wytwarzania odpadów niebezpiecznych,

  • ograniczenie ilości odpadów składowanych na składowiskach odpadów.

Dyrektywa ramowa w sprawie odpadów 2008/98/WE wprowadza obowiązek opracowania planów gospodarki odpadami oraz programów zapobiegania powstawaniu odpadów, które opisywać mają m.in. istniejące w kraju środki zapobiegawcze oraz ustalać cele zapobiegania powstawaniu odpadów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, Krajowy plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z polityką ekologiczną państwa. Najważniejszymi zobowiązaniami Rzeczypospolitej Polskiej, wynikającymi z członkostwa w Unii Europejskiej, ujętymi w „Polityce ekologicznej państwa na lata 2009 - 2012 z perspektywą do roku 2016” są:



  1. osiągnięcie do 31 grudnia 2014 r. odzysku na poziomie minimum 60% oraz recyklingu na poziomie minimum 55 % odpadów opakowaniowych,

  2. sukcesywne ograniczanie masy składowanych odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, począwszy od 75% w 2010 r., poprzez 50% w 2013, aż do osiągnięcia w roku 2020 poziomu 35 % w stosunku do masy tych odpadów wytwarzanych w 1995 r.,

  3. zebranie w 2012 r. 25 % zużytych baterii i akumulatorów przenośnych, a w 2016 r. osiągnięcie poziomu zbierania 45 % tych odpadów,

  4. zebranie w skali roku 4 kg na mieszkańca zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (pochodzącego z gospodarstw domowych).

Cele średniookresowe do 2016 r., wynikające z „Polityki ekologicznej państwa na lata 2009 -2012 z perspektywą do roku 2016” są następujące:

  1. utrzymanie tendencji oddzielenia ilości wytwarzanych odpadów od wzrostu gospodarczego kraju (mniej odpadów na jednostkę produktu, mniej opakowań, dłuższy okres życia produktu),

  2. zwiększenie odzysku energii z odpadów komunalnych w sposób bezpieczny dla środowiska,

  3. zamknięcie wszystkich składowisk niespełniających standardów UE i ich rekultywacja,

  4. sporządzenie spisu zamkniętych oraz opuszczonych składowisk odpadów wydobywczych, wraz z identyfikacją obiektów, które wpływają znacząco na środowisko,

  5. eliminacja składowania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

  6. pełne zorganizowanie krajowego systemu zbierania i demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

  7. takie zorganizowanie systemu preselekcji, sortowania i odzysku odpadów komunalnych, aby na składowiska nie trafiało ich więcej niż 50% w stosunku do odpadów wytworzonych w gospodarstwach domowych.

Natomiast kierunki działań w latach 2009 - 2012, określone w Polityce ekologicznej państwa na lata 2009 - 2012 w celu osiągnięcia celów średniookresowych są następujące:

  1. zorganizowanie banku danych o odpadach,

  2. reforma istniejącego systemu zbierania i odzysku odpadów komunalnych w gminach, dająca władzom samorządowym znacznie większe uprawnienia w zarządzaniu i kontrolowaniu systemu,

  3. zwiększenie stawek opłat za składowanie odpadów zmieszanych, odpadów ulegających procesom rozkładu biologicznego oraz odpadów, które można poddać procesom odzysku,

  4. udzielanie przez fundusze ekologiczne wsparcia finansowego inwestycji, służących odzyskowi i recyklingowi odpadów; wspieranie nowych wdrożeń i technologii w tym zakresie,

  5. dostosowanie do standardów UE składowisk odpadów,

  6. wprowadzenie rozwiązań poprawiających skuteczność systemu recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

  7. udzielanie przez fundusze ekologiczne wsparcia finansowego modernizacji technologii, prowadzących do zmniejszania ilości odpadów na jednostkę produkcji,

  8. realizacja projektów służących redukcji ilości składowanych odpadów komunalnych i zwiększeniu udziału odpadów poddawanych odzyskowi i unieszkodliwianiu, wspieranych dotacjami Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko”,

  9. intensyfikacja edukacji ekologicznej, promującej ograniczanie powstawania odpadów (stosowanie toreb wielokrotnego użycia, ograniczanie bezmyślnej konsumpcji) i ich wstępną selekcję w gospodarstwach domowych,

  10. wzmocnienie przez Inspekcję Ochrony Środowiska kontroli podmiotów, odbierających odpady od wytwórców oraz kontroli podmiotów, eksploatujących instalacje do odzysku i unieszkodliwiania odpadów,

  11. dokończenie akcji likwidacji mogilników, zawierających przeterminowane środki ochrony roślin i inne odpady niebezpieczne,

  12. dokończenie akcji eliminacji PCB z transformatorów i kondensatorów.

Krajowy plan gospodarki odpadami obejmuje pełny zakres zadań koniecznych do zapewnienia zintegrowanej gospodarki odpadami w kraju w sposób zapewniający ochronę środowiska, uwzględniając obecne i przyszłe możliwości i uwarunkowania ekonomiczne oraz poziom technologiczny istniejącej infrastruktury. Plan uwzględnia tendencje we współczesnej gospodarce światowej, jak również krajowe uwarunkowania rozwoju gospodarczego.


Plan zawiera zarówno program zapobiegania powstawaniu odpadów w odniesieniu do poszczególnych typów odpadów, jak i strategię redukcji składowania odpadów ulegających biodegradacji.
Plan gospodarki odpadami dotyczy odpadów powstających w kraju, a w szczególności odpadów komunalnych, odpadów niebezpiecznych, odpadów opakowaniowych i komunalnych osadów ściekowych, oraz odpadów przywożonych na teren kraju.
Przedstawione w planie cele i zadania dotyczą okresu 2011-2014 oraz perspektywicznie okresu 2015-2022.
Krajowy plan gospodarki odpadami obejmuje:

  • opis aktualnego stanu gospodarki odpadami, zawierający informacje dotyczące:

    • rodzaju, ilości i źródeł pochodzenia odpadów, które mają być poddane procesom odzysku lub unieszkodliwiania,

    • posiadaczy odpadów prowadzących działalność w zakresie zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,

    • rozmieszczenia istniejących instalacji do zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,

    • identyfikacji problemów w zakresie gospodarowania odpadami,

  • prognozowane zmiany w zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami,

  • cele w zakresie gospodarki odpadami z podaniem terminów ich osiągania,

  • system gospodarowania odpadami,

  • zadania, których realizacja zapewni poprawę sytuacji w zakresie gospodarowania odpadami,

  • rodzaj przedsięwzięć i harmonogram ich realizacji,

  • instrumenty finansowe służące realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami, zawierające następujące elementy:

  • wskazanie źródeł finansowania planowanych działań,

  • harmonogram rzeczowo-finansowy planowanych działań zmierzających do zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko oraz prawidłowego gospodarowania nimi, w tym ograniczenia ilości odpadów ulegających biodegradacji zawartych w odpadach komunalnych kierowanych na składowiska,

    • system monitoringu i sposób oceny realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami.

Dla potrzeb planu dokonano podziału odpadów na:



  • odpady komunalne,

  • odpady niebezpieczne,

  • pozostałe odpady, w tym odpady powstające w przemyśle, osady ściekowe, odpady opakowaniowe, przy czym szczegółowo odniesiono się do tych rodzajów odpadów, dla których zidentyfikowano znaczące problemy.

Krajowy plan gospodarki odpadami 2014 opracowano według stanu prawnego na dzień 15 października 2010 r. Grupy, podgrupy i rodzaje odpadów określano zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206).


Do przeprowadzenia analizy zostały wykorzystane w przypadku odpadów poużytkowych objętych ustawami „sektorowymi” (odpady opakowaniowe, pojazdy wycofane z eksploatacji, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, zużyte baterie i zużyte akumulatory) raporty przygotowane dla Komisji Europejskiej, a w przypadku pozostałych odpadów w głównej mierze dane Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), a także dane zgromadzone przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska (GIOŚ) i Wojewódzkie Inspektoraty Ochrony Środowiska (WIOŚ), jak również przygotowane w ostatnich latach opracowania. W przypadku danych dotyczących masy wytwarzanych i zagospodarowanych odpadów, pozyskanych głównie z GUS, za rok bazowy został przyjęty rok 2008. W wyjątkowych sytuacjach, gdy zostały wprowadzone istotne zmiany regulacji prawnych, uwzględniano dane za 2010 r. Dotyczy to m.in. stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, dla których przedstawiono dane według stanu na dzień 30 czerwca 2010 r. Korzystano także ze specjalistycznych baz danych, np. z Centralnej Ewidencji Pojazdów (CEP).

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna