ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach



Pobieranie 67.31 Kb.
Data27.04.2016
Rozmiar67.31 Kb.


PROTOKÓŁ
dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach

UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY NINIEJSZEGO PROTOKOŁU,


BĘDĄC STRONAMI Konwencji w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem,
UZNAJĄC, że poważne zanieczyszczenie morza olejami i innymi szkodliwymi substancjami w obszarze Morza Śródziemnego stwarza niebezpieczeństwo dla państw nadbrzeżnych i ekosystemu morskiego,
UWAŻAJĄC, że zwalczanie tego zanieczyszczenia wymaga współpracy wszystkich państw nadbrzeżnych obszaru Morza Śródziemnego,
MAJĄC NA UWADZE Międzynarodową Konwencję z 1973 roku o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, Międzynarodową Konwencję dotyczącą interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia olejami z 1969 roku, a także Protokół z 1973 roku dotyczący interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia morza substancjami innymi niż olej,
UWZGLĘDNIAJĄC Międzynarodową Konwencję w sprawie odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1969 roku,
UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Umawiające się Strony niniejszego Protokołu (zwane dalej „Stronami”) współpracują przy podejmowaniu koniecznych środków w przypadkach poważnego i grożącego niebezpieczeństwa dla środowiska morskiego, wybrzeża lub dotyczących interesów jednej lub więcej stron, wynikającego z wystąpienia wielkich ilości olejów lub innych substancji szkodliwych substancji, spowodowanego przyczynami przypadkowymi lub nagromadzeniem małych zrzutów, które zanieczyszczają lub zagrażają zanieczyszczeniem morza w obszarze określonym w artykule 1 Konwencji w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem (zwanej dalej „Konwencją”).
Artykuł 2
Do celów niniejszego Protokołu, wyrazy „związane interesy” oznaczają interesy państwa nadbrzeżnego, które są bezpośrednio naruszone lub zagrożone i dotyczą między innymi:
a) działalności w wodach przybrzeżnych, w portach i ujściach rzek, w tym działalności rybackiej,
b) historycznej i turystycznej atrakcyjności danego obszaru, w tym sportów wodnych i rekreacji,
c) zdrowia ludności wybrzeża,
d) zachowania żywych zasobów.
Artykuł 3
Strony podejmują starania indywidualnie lub w ramach współpracy dwustronnej albo wielostronnej, aby utrzymać i wspierać swoje plany awaryjne oraz środki zwalczania zanieczyszczenia morza olejami i innymi substancjami szkodliwymi. Środki te obejmują w szczególności sprzęt, statki, samoloty i kadrę pracowników, przygotowane do działania w nagłych przypadkach.
Artykuł 4
Strony opracowują i stosują, indywidualnie lub w ramach współpracy dwustronnej albo wielostronnej, działania kontrolne, obejmujące obszar Morza Śródziemnego w celu uzyskania możliwie precyzyjnych informacji o sytuacjach, określonych w artykule 1 niniejszego Protokołu.
Artykuł 5
W przypadku wydostania się lub utraty za burtę substancji szkodliwych w opakowaniach, kontenerach frachtowych, przenośnych zbiornikach lub drogowych i kolejowych cysternach wagonowych, w miarę możliwości Strony współpracują na tyle, na ile to możliwe przy ratowaniu i odzyskiwaniu tych substancji, aby zmniejszyć niebezpieczeństwo zanieczyszczenia środowiska morskiego.
Artykuł 6
1. Każda Strona zobowiązuje się podawać pozostałym Stronom informacje dotyczące:
a) właściwej organizacji krajowej lub władz odpowiedzialnych za zwalczanie zanieczyszczenia morza olejami i innymi substancjami szkodliwymi;
b) właściwych władz krajowych odpowiedzialnych za przyjmowanie sprawozdań o zanieczyszczeniu morza olejami i innymi substancjami szkodliwymi oraz za zajmowanie się sprawami dotyczącymi wzajemnej pomocy między Stronami;
c) nowych sposobów zapobiegania zanieczyszczeniu morza olejami i innymi substancjami szkodliwymi, nowych środków zwalczania zanieczyszczenia oraz tworzenia związanych z nimi programów badawczych.
2. Strony, które zgodziły się wymieniać informacje bezpośrednio między sobą, mimo to przekazują takie informacje do ośrodka regionalnego. Ośrodek przekazuje te informacje pozostałym Stronom i, na zasadzie wzajemności, państwom nadbrzeżnym obszaru Morza Śródziemnego, które nie są Stronami niniejszego Protokołu.
Artykuł 7
Strony zobowiązują się koordynować wykorzystanie środków komunikowania, pozostających w ich dyspozycji, w celu zapewnienia przyjmowania, przekazywania i rozpowszechniania możliwie najszybciej wszystkich sprawozdań oraz pilnych informacji, które odnoszą się do zdarzeń i sytuacji, określonych w artykule 1. Ośrodek regionalny wyposażony jest w niezbędne środki komunikowania, aby mógł uczestniczyć w tym wspólnym wysiłku i szczególnie, aby mógł spełniać funkcje mu powierzone w artykule 10 ustęp 2.
Artykuł 8
1. Każda Strona wydaje kapitanom statków pływających pod ich banderą oraz pilotom samolotów zarejestrowanych na ich terytorium instrukcje, wymagające zgłaszania najszybszymi i najbardziej odpowiednimi kanałami w danych okolicznościach oraz zgodnie z załącznikiem I do niniejszego Protokołu, Stronie lub ośrodkowi regionalnemu:
a) wszystkich wypadków powodujących lub mogących powodować zanieczyszczenie morza olejami lub innymi substancjami szkodliwymi;
b) występowania, właściwości i zasięgu rozlewów olejowych lub innych substancji szkodliwych zauważonych na morzu, które mogą stanowić poważne i bliskie niebezpieczeństwo dla środowiska morskiego, dla wybrzeża albo związanych z nim interesów jednej lub więcej Stron.
2. Informacje zebrane zgodnie z ustępem 1 są przekazywane pozostałym Stronom, na które zanieczyszczenie może mieć wpływ:
a) przez Stronę, która otrzymała informację, bezpośrednio lub lepiej za pośrednictwem ośrodka regionalnego; lub
b) przez ośrodek regionalny.
W przypadku bezpośredniego porozumiewania się stron, ośrodek regionalny jest informowany o działaniach podjętych przez te Strony.
3. W konsekwencji stosowania postanowień ustępu 2, Strony nie są związane zobowiązaniem ustanowionym w artykule 9 ustęp 2 Konwencji.
Artykuł 9
1. Każda Strona stojąca w obliczu sytuacji określonej w artykule 1 niniejszego Protokołu:
a) dokonuje koniecznych ocen charakteru i zasięgu awarii lub nagłego zagrożenia, w zależności od sytuacji, typu i przybliżonej ilości olejów lub innych substancji szkodliwych oraz kierunku i prędkości dryfowania rozlewu;
b) podejmuje wszelkie możliwe działania, aby uniknąć lub zmniejszyć skutki zanieczyszczenia;
c) bezzwłocznie informuje wszystkie pozostałe Strony, bezpośrednio lub za pośrednictwem ośrodka regionalnego, o tych ocenach i działaniach, które podjęła lub zamierza podjąć, aby zwalczać zanieczyszczenie;
d) obserwuje sytuację tak długo, jak to możliwe i składa sprawozdanie na ten temat zgodnie z artykułem 8.
2. W przypadku podjęcia działań mających na celu zwalczanie zanieczyszczenia pochodzącego ze statku, stosowane są wszelkie możliwe środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa osobom obecnym na pokładzie oraz w możliwie największym zakresie samemu statkowi. Każda Strona, która podejmuje takie działanie, informuje Międzyrządową Doradczą Organizację Morską.
Artykuł 10
1. Każda Strona, która potrzebuje pomocy w zwalczaniu zanieczyszczenia olejami lub innymi substancjami szkodliwymi zanieczyszczającymi lub grożącymi zanieczyszczeniem jej wybrzeży, może zwrócić się o pomoc do innych Stron, bezpośrednio lub za pośrednictwem ośrodka regionalnego, określonego w artykule 6, poczynając od Stron, na które zanieczyszczenie będzie prawdopodobnie miało wpływ. Pomoc ta może obejmować porady specjalistyczne i dostarczenie lub przekazanie do dyspozycji zainteresowanej Strony sprzętu i urządzeń morskich. Strony, do których zwrócono się o pomoc, dokładają wszelkich starań, aby jej udzielić.
2. W przypadku gdy Strony zaangażowane w operację mającą na celu zwalczanie zanieczyszczenia nie mogą uzgodnić organizacji tej operacji, ośrodek regionalny może, przy ich zatwierdzeniu, koordynować działanie urządzeń użytych przez te Strony.
Artykuł 11
Stosowanie odpowiednich postanowień artykułów 6, 7, 8, 9 i 10 niniejszego Protokołu, odnoszących się do ośrodka regionalnego zostaje rozszerzone odpowiednio na ośrodki podregionalne w przypadku ich utworzenia, uwzględniając ich cele i funkcje oraz ich powiązanie ze wspomnianym ośrodkiem regionalnym.
Artykuł 12
1. Zwyczajne posiedzenia Stron niniejszego Protokołu odbywają się w połączeniu ze zwyczajnymi posiedzeniami Umawiających się Stron Konwencji, odbywanymi zgodnie z artykułem 14 Konwencji. Strony niniejszego Protokołu mogą także odbywać nadzwyczajne posiedzenia zgodnie z artykułem 14 Konwencji.
2. Posiedzenia Stron niniejszego Protokołu służą:
a) dokonywaniu oceny wykonania niniejszego Protokołu i rozważaniu skuteczności przyjętych działań oraz potrzeby jakichkolwiek innych środków działania, w szczególności ujętych w formie załączników;
b) dokonywaniu oceny i wprowadzaniu zmian, odpowiednio do potrzeby, w załącznikach do niniejszego Protokołu;
c) wykonywaniu innych funkcji, jakie mogą być właściwe dla wprowadzania w życie niniejszego Protokołu.
Artykuł 13
1. Postanowienia Konwencji odnoszące się do jakiegokolwiek protokołu stosuje się do niniejszego Protokołu.
2. Regulamin i reguły finansowe przyjęte zgodnie z artykułem 18 Konwencji stosuje się do niniejszego Protokołu, o ile Strony niniejszego Protokołu nie uzgodnią inaczej.
W dowód czego, niżej podpisani, będąc do tego należycie upoważnieni przez swoje rządy, podpisali niniejszy Protokół.

Sporządzono w Barcelonie, dnia 16 lutego 1976 roku w jednym egzemplarzu w językach arabskim, angielskim, francuskim i hiszpańskim, przy czym wszystkie cztery teksty są na równi wiarygodne.


ZAŁĄCZNIK
Treść sprawozdania, jakie ma być sporządzane zgodnie z artykułem 8 niniejszego Protokołu
1. Każde sprawozdanie zawiera, o ile to możliwe, następujące dane:
a) identyfikacja źródła zanieczyszczenia (tożsamość statku, tam gdzie to właściwe);
b) współrzędne geograficzne, godzina i data zaistniałej awarii lub dokonanej obserwacji;
c) warunki wiatru i stan morza panujące na obszarze;
d) w przypadku gdy zanieczyszczenie pochodzi ze statku, stosowne dane dotyczące parametrów statku.
2. Każde sprawozdanie, jeśli to możliwe, zawiera następujące dane:
a) wyraźne wskazanie lub opis danych substancji szkodliwych, w tym prawidłowe nazwy techniczne tych substancji (nazwy handlowe nie powinny być stosowane zamiast prawidłowych nazw technicznych);
b) stwierdzenie lub oszacowanie ilości, stężeń i prawdopodobnego stanu substancji szkodliwych zrzuconych lub mogących być zrzuconymi do morza;
c) tam, gdzie to właściwe, opis opakowania i znaki identyfikujące; oraz
d) nazwę nadawcy, odbiorcy lub producenta.
3. Każde sprawozdanie wyraźnie wskazuje, o ile to możliwe, czy substancje szkodliwe zrzucone lub, które prawdopodobnie będą zrzucone do morza to olej czy inna szkodliwa substancja płynna, stała lub gazowa i czy ta substancja była albo jest przewożona luzem, w opakowaniu, kontenerach frachtowych, zbiornikach przenośnych lub drogowych i kolejowych wagonach zbiornikowych.
4. Każde sprawozdanie, w miarę konieczności będzie uzupełnione wszelkimi dotyczącymi informacjami, o które zwraca się przyjmujący sprawozdanie lub uznanymi za odpowiednie przez osobę przesyłającą sprawozdanie.
5. Osoby, określone w artykule 8 ustęp 1 niniejszego Protokołu:
a) uzupełniają, na ile to możliwe, sprawozdanie wstępne informacjami dotyczącymi dalszych wydarzeń;
b) udzielają w stopniu, w jakim jest to możliwe, państwom dotkniętym awarią dodatkowych informacji.

PROTOCOLE
relatif à la coopération en matière de lutte contre la pollution de la mer Méditerranée par les hydrocarbures et autres substances nuisibles en cas de situation critique

LES PARTIES CONTRACTANTES AU PRESENT PROTOCOLE,


ETANT PARTIES à la convention pour la protection de la mer Méditerranée contre la pollution,
RECONNAISSANT qu’une pollution grave des eaux de la zone de la mer Méditerrannée par les hydrocarbures et autres substances nuisibles peut créer un danger pour les Etats riverains et les écosystèmes marins,
ESTIMANT que la lutte contre cette pollution appelle la coopération de tous les Etats riverains de la Méditerranée,
AYANT A L’ESPRIT la convention internationale de 1973 pour la prévention de la pollution par les navires, la convention internationale de 1969 sur l’intervention en haute mer en cas d’accident entraînant ou pouvant entraîner une pollution par les hydrocarbures, ainsi que le protocole de 1973 sur l’intervention en haute mer en cas de pollution par des substances autres que des hydrocarbures,
TENANT COMPTE EGALEMENT de la convention internationale de 1969 sur la responsabilité civile pour les dommages dus à la pollution par les hydrocarbures,
SONT CONVENUES DE CE QUI SUIT:
Article premier
Les parties contractantes au présent protocole ( ci-après dénommées « les parties ») coopèrent pour prendre les dispositions nécessaires au cas oů la présence massive, d’origine accidentelle ou résultant d’un effet cumulatif, d’hydrocarbures ou d’autres substances nuisibles polluant ou risquant de polluer les eaux de la zone définie à l’article 1er de la convention pour la protection de la mer Méditerranée contre la pollution ( ci-après dénommée « la convention »), constitue un danger grave et imminent pour le milieu marin, les côtes ou les intérêts connexes d’une ou plusieurs parties.
Article 2
Aux fins du présent protocole, l’expression « intérêts connexes » s’entend des intérêts d’un Etat riverain directement affecté ou menacé et qui ont trait, entre autres:
a) aux activités maritimes côtières, portuaires ou d’estuaires, y compris les activités des pêcheries;
b) à l’attrait historique et touristique, y compris les sports aquatiques et autres activités récréatives, de la région considérée;
c) à la santé des populations côtières;
d) à la conservation des ressources vivantes.
Article 3
Les parties s’efforcent de maintenir et de promouvoir, soit individuellement, soit en coopération bilatérale ou multilatérale, leurs plans d’urgence et leurs moyens de lutte contre la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles. Ces moyens comprennent notamment les équipements, les navires, les aéronefs et les personnels nécessaires aux opérations en cas de situation critique.
Article 4
Les parties développent et mettent en oeuvre, soit individuellement, soit en coopération bilatérale ou multilatérale, une surveillance active de la zone de la mer Méditerranée afin d’avoir une connaissance aussi précise que possible des faits définis à l’article 1er du présent protocole.
Article 5
En cas de jet ou de chute à la mer de substances nuisibles en colis, conteneurs, citernes mobiles, camions-citernes ou wagons citernes, les parties s’engagent à coopérer dans la mesure du possible à leur sauvetage et à leur récupération de manière à réduire les risques de pollution du milieu marin.
Article 6
1. Chaque partie s’engage à diffuser aux autres parties des informations concernant:
a) l’organisation nationale ou les autorités nationales compétentes en matière de lutte contre la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles;
b) les autorités nationales compétentes chargées de recevoir les informations concernant la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles et de traiter des affaires d’assistance entre les parties;
c) les méthodes nouvelles en matière de prévention de la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles, les procédés nouveaux pour combattre la pollution, et le développement de programmes de recherches y afférents.
2. Les parties qui, le cas échéant, sont convenues d’échanger directement entre elles ces informations sont néanmoins tenues de les communiquer au centre régional. Ce dernier en assure la communication aux autres parties et, sous réserve de réciprocité, aux Etats riverains de la zone de la mer Méditerranée qui ne sont pas parties au présent protocole.
Article 7
Les parties s’engagent à coordonner l’utilisation des moyens de communication dont elles disposent pour assurer, avec la fiabilité et la rapidité nécessaires, la réception, la transmission et la diffusion de tous rapports et informations urgentes relatifs aux faits et situations définis à l’article 1er. Le centre régional sera doté des moyens de communication qui lui permettront de participer à cet effort coordonné et, notamment, de remplir les fonctions qui lui sont assignées par le paragraphe 2 de l’article 10.
Article 8
1. Chaque partie fait donner aux capitaines de navires battant son pavillon et aux pilotes d’aéronefs immatriculés sur son territoire des instructions les invitant à signaler à une partie ou au centre régional, par les voies les plus rapides et les plus adéquates compte tenu des circonstances, et conformément à l’annexe I du présent protocole:
a) tous les accidents causant ou pouvant causer une pollution des eaux de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles;
b) la présence, les caractéristiques et l’étendue des nappes d’hydrocarbures ou de substances nuisibles repérées en mer et de nature à constituer une menace grave et imminente pour le milie marin, pour les côtes ou les intérêts connexes d’une ou plusieurs parties.
2. Les informations recueillies conformément au paragraphe 1 sont communiquées aux autres parties susceptibles d’être affectées par la pollution:
a) soit par la partie ayant reçu ces informations - directement ou, de préférence, par l’intermédiaire du centre;
b) soit par le centre régional.
En cas de communication directe entre parties, le centre régional sera informé des dispositions prises par ces parties.
3. En conséquence de l’application des dispositions du paragraphe 2, les parties ne sont pas tenues à l’obligation prévue à l’article 9 paragraphe 2 de la convention.
Article 9
1. Toute partie confrontée à une situation de la nature de celle définie à l’article 1er du présent protocole doit:
a) faire les évaluations nécessaires concernant la nature et l’importance de l’accident ou de la situation nécessitant des mesures d’urgence ou, le cas échéant, le type et la quantité approximative des hydrocarbures ou autres substances nuisibles, ainsi que la direction et la vitesse de dérive des nappes;
b) prendre toutes mesures susceptibles d’éliminer ou de réduire les effets résultant de la pollution;
c) informer immédiatement les autres parties, soit directement, soit par l’intermédiaire du centre régional, de ces évaluations et de toute action entreprise ou prévue pour lutter contre la pollution;
d) continuer à observer la situation aussi longtemps que possible et faire rapport conformément à l’article 8.
2. En cas d’action pour combattre la pollution provenant d’un navire, toutes les mesures possibles devront être prises pour sauvegarder les personnes presentes à bord et, autant que faire se peut, le navire lui-même. Toute partie qui entreprend une telle action doit en informer l’Organisation intergouvernementale consultative de la navigation maritime.
Article 10
1. Toute partie ayant besoin d’assistance pour une opération de lutte contre la pollution par les hydrocarbures ou autres substances nuisibles polluant ou menaçant de polluer ses côtes peut demander, soit directement, soit par l’intermédiaire du centre régional visé à l’article 6, le concours d’autres parties, celles qui sont susceptibles d’être également affectées par la pollution étant sollicitées en premier lieu. Ce concours peut comporter notamment des conseils d’experts et la fourniture ou mise à disposition de produits, d’équipement et de moyens nautiques. Les parties ainsi sollicitées font tous les efforts possibles pour apporter leur concours.
2. Si les parties engagées dans l’opération ne peuvent s’entendre sur la conduite même de la lutte, le centre régional peut avec leur accord, coordonner l’activité des moyens mis en oeuvre par ces parties.
Article 11
L’application des dispositions pertinentes des articles 6, 7, 8, 9 et 10 du présent protocole concernant le centre régional sera étendue selon qu’il conviendra aux centres sous-régionaux lors de leur création éventuelle, compte tenu de leurs objectifs et fonctions ainsi que de leur relation avec ledit centre régional.
Article 12
1. Les réunions ordinaires des parties au présent protocole se tiennent lors des réunions ordinaires des parties contractantes à la convention organisées en application de l’article 14 de ladite convention. Les parties au présent protocole peuvent aussi tenir des réunions extraordinaires conformément à l’article 14 de la convention.
2. Les réunions des parties au présent protocole ont notamment pour objet:
a) de veiller à l’application du présent protocole et d’examiner l’efficacité des mesures adoptées et l’opportunité de prendre d’autres dispositions, notamment sous la forme d’annexes;
b) de réviser et d’amender, le cas échéant, toute annexe au présent protocole;
c) de remplir en tant que de besoin toutes autres fonctions en application du présent protocole.
Article 13
1. Les dispositions de la convention se rapportant à tout protocole s’applique à l’égard du présent protocole.
2. Le règlement intérieur et les règles financières adoptés conformément à l’article 18 de la convention s’appliquent à l’égard du présent protocole, à moins que les parties au présent protocole n’en conviennent autrement.
En foi de quoi les soussignés, dűment autorisés par leurs gouvernements respectifs, ont signé le présent protocole.

Fait à Barcelone, le seize février mil neuf cent soixante-seize, en un seul exemplaire en langues anglaise, arabe, espagnole et française, les quatre textes faisant également foi.


ANNEXE
Contenu du rapport à rédiger en application de l’article 8 du présent protocole
1. Chaque rapport donne si possible, en règle générale:
a) l’identification de la source de pollution ( éventuellement l’identité du navire );
b) la position géographique, l’heure et la date de l’événement ou de l’observation;
c) l’état du vent et de la mer dans la zone;
d) les détails pertinents sur l’état du navire si la pollution provient de celui-ci.
2. Chaque rapport donne si possible, en particulier:
a) des renseignements détaillés sur la nature des substances nuisibles en cause, y compris leur appellation technique exacte ( l’appellation commerciale ne devrait pas être utilisée à la place de l’appellation technique exacte );
b) la quantité exacte ou approximative, la concentration ainsi que l’état probable des substances nuisibles rejetées ou susceptibles d’être rejetées à la mer;
c) le cas échéant, la description de l’emballage et des marques d’identification;
d) le nom de l’expéditeur, du destinataire ou du fabricant.
3. Dans la mesure du possible, chaque rapport indique clairement si la substance nuisible rejetée ou susceptible d’être rejetée est un hydrocarbure, une substance nocive à l’état liquide, ou solide, ou gazeux, et si cette substance était ou est transportée en vrac ou en colis, dans des conteneurs, des citernes mobiles ou des camions-citernes et wagons-citernes.
4. Chaque rapport doit être complété, s’il y a lieu, par tout autre renseignement pertinent qui est demandé par l’une des personnes auxquelles le rapport est adressé ou que l’auteur du rapport juge approprié.
5. Toute personne visée à l’article 8 paragraphe 1 du présent protocole doit:
a) compléter dans la mesure du possible le rapport initial, s’il y a lieu, par des renseignements sur l’évolution de la situation;
b) accéder dans toute la mesure possible aux demandes de renseignements complémentaires émanant des Etats affectés.




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna