Przedstawia film: (around the world in 80 days) Reżyseria: frank coraci premiera kinowa: 1 października 2004 r



Pobieranie 57.21 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar57.21 Kb.


PRZEDSTAWIA FILM:





(AROUND THE WORLD IN 80 DAYS)

Reżyseria:
FRANK CORACI


PREMIERA KINOWA: 1 października 2004 r.

OBSADA


Jackie Chan Passepartout/Lau Xing

Steve Coogan Fileas Fogg

Cecile de France Monique


Jim Broadbent Lord Kelvin

Ewan Bremner Inspektor Fix

Arnold Schwarzenegger Książe Hapi

John Cleese sierżant Grizzled


Kathy Bates królowa Wiktoria

Owen Wilson Wilbur Wright


Luke Wilson Orville Wright
REALIZATORZY

Frank Coraci reżyseria

David Titcher/David Benullo/David Goldstein scenariusz

Hal Lieberman/Bill Badalato produkcja


Phil Meheux zdjęcia

Tom Levis montaż

Trevor Jones muzyka

Perry Andelin Blake scenografia

Anna Sheppard kostiumy

Jackie Chan sztuki walki i choreografia kaskaderska

CZAS TRWANIA:124 minuty

PREMIERA KINOWA: październik 2004


ROK PRODUKCJI: 2004 USA

DOZWOLONY OD LAT: b.o


tel: 851 10 58, 851 10 59

fax: 851 10 58 w. 116

Szef promocji kino: Robert Nadratowski

Public Relations: Artur Tyszkiewicz,

Iza Promocja i reklama

Lasowy

Reklama: Iza Borowiec, Anna Szymaniak


e-mail: robert@monolith.pl,

artur@monolith.pl,

pr@monolith.pl


Dystrybucja

tel: 851 11 01; 840 66 99

fax: 0-22 841 47 40
Szef dystrybucji: Tomasz Koć


Dział dystrybucji:

Agnieszka Wasilewska, Ryszard Pawlicki

e-mail: monolith@monolith.pl






OBSADA WERSJI POLSKIEJ


Jarek Boberek Passepartout/Lau Xing

Bartosz Opania Fileas Fogg

Małgorzata Kożuchowska Monique


Henryk Talar Lord Kelvin

Marcin Perchuć Inspektor Fix

Marcin Troński Książe Hapi

Włodzimierz Bednarski sierżant Grizzled


Małgorzata Niemirska królowa Wiktoria

Wojciech Malajkat Wilbur Wright


Radosław Pazura Orville Wright


REALIZATORZY WERSJI POLSKIEJ

Paweł Leśniak reżyseria

Elżbieta Kowalska dialogi polskie

Elżbieta Mikuś dźwięk


Jan Graboś montaż

Romuald Cieślak kierownictwo produkcji



SYNOPSIS

Genialne przygody, mrożące krew w żyłach potyczki, sytuacje, które rozbawią was do łez i tętniąca adrenaliną akcja – oto co czeka trójkę „niezupełnie normalnych” bohaterów nowego przeboju Walta Disneya „W 80 dni dookoła świata”. Ekscentryczny londyński wynalazca, Fileas Fogg (Steve Coogan), opanował umiejętność latania, wynalazł elektryczność, a nawet wrotki, lecz świat nauki gardzi nim, mając go jedynie za nieszkodliwego wariata. Fogg marzy, żeby wreszcie ktoś wziął go na poważnie i przyjmuje od Lorda Kelvina, przewodniczącego Królewskiej Akademii Nauk, niecodzienny zakład... zobowiązuje się objechać kulę ziemską w 80 dni. Wraz z dwójką towarzyszy podróży – Passepartout, lokajem biegłym we wschodnich sztukach walki (Jackie Chan), i piękną femme fatale Monique (Cecile de France) – Fogg rozpoczyna brawurowy wyścig z czasem. Przemierzając lądy, oceany i przestworza dotrą do najegzotyczniejszych zakątków Ziemi. Za każdym rogiem czekają ich fantastyczne przygody, ale i niespodziewane przeszkody, spotkania z wrogami i przyjaciółmi, których zagrają same gwiazdy – Arnold Schwarzenneger, Kathy Bates, Luke Wilson czy Rob Schneider.



O PRODUKCJI

„Wszyscy znają „W 80 dni dookoła świata” i właśnie to było dla nas doskonałym punktem wyjścia, żeby stworzyć coś, czego jeszcze nie było.” – mówi Jackie Chan. Jedna z producentek, Phyllis Alia, dodaje „ to film przygodowy, komedia, love story, film o sztukach walki, film dla dzieci, film dla dorosłych, fantasy – wszystko w jednym. Uwielbiam jego oryginalność i magiczną aurę. Gwarantuje wycieczkę dookoła świata i poznawanie nowych kultur. Siedząc w kinie odbywamy przejażdżkę po Indiach, Chinach i całym mnóstwie egzotycznych miejsc, których większość kinomanów nie będzie miała okazji zobaczyć. A nic tak nie pobudza rodzinnej ciekawości i wyobraźni jak pomysł objechania świata w 80 dni.” Reżyser Frank Coraci wtóruje im: „Naszym głównym celem była epicka opowieść obdarzona poczuciem humoru, zabawny film, który pokaże widzom kawałek świata.”

Jackie Chan, którego komediowo-sensacyjny styl widać w wielu scenach, dodaje: „Obaj z Frankiem lubimy rozśmieszać ludzi i myślę, że na tym filmie będą się śmiać. Poza tym, gdyby wszyscy rozumieli kultury i religie innych narodów, nie byłoby więcej wojen. O tym też mówi film – o zrozumieniu świata, który nas otacza.” Rob Schneider dodaje: „W 80 dni dookoła świata” ma współczesny odcień filmu akcji, ale umiejscowionego w świecie Juliusza Verne’a. Myślę, że Verne byłby bardzo zadowolony z tej wersji.”

Według innego z producentów Cary Granata „Frank Coraci to wizjoner. Wziął na warsztat klasyk Juliusza Verne’a i nasycił go taką energią i magią, że film aż wyskakuje z ekranu.” Alia potwierdza „Frank jest idealnym reżyserem dla tego filmu. Bardzo sprawnie miesza ze sobą akcję, przygodę i miłość, otrzymując w efekcie zwariowaną i pełną zwrotów akcji komedię.”

Od chwili, gdy zapoznał się z filmami o Jamesie Bondzie, Coraci uwielbiał wynalazki. „Pomyślałem - zróbmy z Fogga wynalazcę, żebyśmy mogli zastosować parę świetnych gadżetów.” Doskonały komik brytyjskiej telewizji Steve Coogan, grający Fogga, z radością zgodził się na zmiany Coraciego w dość sztywnej sylwetce książkowego bohatera. „Verne z rozmysłem odmalowuje Fogga jako dosyć bezbarwną postać. Coraci chciał dodać mu trochę ognia, pasji na jakimś punkcie. To daje dużo możliwości komediowych, bo Fogg jest zarazem bardzo niepewny siebie.”

Międzynarodowa gwiazdorska obsada to zamierzony cel Coraciego. „Bohaterów filmu spotyka w podróży wiele niespodzianek i chciałem, by poznawani przez nich ludzie byli taką niespodzianką. Najlepszym sposobem na to było zaangażowanie paru wielkich gwiazd w maleńkich rólkach, w których mogą śmiać się same z siebie i swoich wizerunków. Pewną zachętą była dla nich na pewno okazja do ciekawych podróży.” „Myślę, że te gwiazdy zwabił do nas rozmach filmu i przeczucie, że tu praca będzie się łączyła z dobrą zabawą. Znam Arnolda Schwarzeneggera od dawna i wiem, że będąc na planie zawsze jest zadowolony i lubi się śmiać.” Aktualny gubernator stanu Kalifornia wystąpi jako książę Hapi, do bólu próżny turecki władca, który zakochuje się w Monique. Legenda komedii John Cleese wcieli się w rolę „londyńskiego policjanta, bardzo staroświeckiego gościa, niezbyt rozgarniętego.”


Co całkowicie zrozumiałe, filmowcy objechali świat wkoło, poszukując odpowiednich plenerów. „Sami odbyliśmy swoją podróż dookoła świata – mówi Coraci – W ciągu 15 dni byliśmy w 18 krajach. Czułem się trochę jak Fileas Fogg. Prócz spełnienia funkcji praktycznej ta wycieczka przypomniała nam też, czym jest prawdziwa podróż. Potem, w trakcie zdjęć, przypominałem sobie „Hm, oni od dziesięciu dni przemierzają powozem Chiny. Są śpiący i poobijani. Moje doświadczenia podczas szukania plenerów bardzo pomogły mi odpowiednio wyreżyserować te sceny.”

Oczywiście obwożenie całej ekipy po świecie byłoby niemożliwe, wybrano więc kilka plenerów, które mogłyby ‘zagrać’ parę miejsc. Postanowiono np., że Tajlandia zagra Chiny oraz Indie. Potem ekipa ruszyła do Berlina, który doskonale sprawdził się w roli Londynu i Paryża. Producent Bill Badalato uważa, że „przy tego rodzaju filmach zawsze istnieje pokusa, by choć część ich nakręcić w studio. Ale kinomani są dziś bystrzy i szybko tu zauważą. Film to doświadczenie wzrokowe i widzowie doskonale wiedzą, czym różni się ujęcie w plenerze od dekoracji.”

Do roli Passepartout, lokaja Fogga, jego asystenta, obrońcy i wybawiciela, a pod koniec filmu nawet przyjaciela, reżyser i producenci upatrzyli sobie Jackie Chana, gwiazdę światowej sławy, utalentowanego sportowca i komika, otwartego i pełnego ciepła. Producent Hal Lieberman ocenia: „Chyba pierwszy raz zaproponowano mu rolę skierowaną nie tylko dla dorosłych, ale i dzieci, nie tylko rolę ‘fizyczną’, ale i aktorsko wymagającą. Spisał się fantastycznie.” Sam Jackie twierdzi, że woli być „traktowany jako aktor, a nie wyłącznie spec od kopniaków, także z tego powodu, że aktorzy tacy jak Al Pacino czy Dustin Hoffman mogą grać świetne role do późnej starości. A jak długo da radę boksować i kopać gwiazda kina akcji? Oprócz tego gram Chińczyka, który trafia do Anglii, czuje się tam jak ryba bez wody. A to przecież cały ja, więc nawet nie musiałem obmyślać roli. Wszyscy znają opowieść Verne’a, zagranie w niej to dla mnie zaszczyt.” Jedyną rzeczą, którą Jackie musiał opanować do tej roli, był język francuski. W zamian uczył całą obsadę sztuczek kaskaderskich i sztuk walki. Opracowywał też choreografię walk. Wspólnie z Coracim obmyślili większość z najbardziej dynamicznych scen inspirując się stylem Charlie Chaplina, Bustera Keatona i Freda Astaira. W ciągu jednego dnia zdjęć bywało, że Jackie zmieniał 20 kostiumów i kilkadziesiąt par butów. „Dla mnie praca nad filmem to zawsze jest przyjemność. Podróżowanie przy okazji po świecie jest jeszcze przyjemniejsze, zwiedzam tyle nowych miejsc, uczę się tylu nowych rzeczy. Poza tym z radością zaprezentuję widzom odrobinę chińskiej kultury.”

W roli Fileasa Fogga Coraci od początku wyobrażał sobie tylko Steve’a Coogana. „Musimy uwierzyć, że Fogg był geniuszem, ale był też w nieświadomy sposób śmieszny.” Coogan mówi: „Wspaniale jest grać człowieka o sławnym nazwisku. To też spora odpowiedzialność, ponieważ ludzie wytworzyli sobie już jakiś obraz tego bohatera i ja muszę spełnić ich oczekiwania. Ale to akurat mnie pociąga. Fogg świetnie radzi sobie z maszynami, gorzej z kontaktami międzyludzkimi. Sztuka go nie bawi, uważa, że nauka jest odpowiedzią na wszystko, a cała reszta to detale.”

Ten punkt widzenia zmienia się pod wpływem pięknej francuskiej artystki Monique. „Monique, tak jak Fogg, wyprzedza swoje czasy. Ma w sobie pasję i śmiałość, by walczyć o swoje przekonania, ale także współczucie, czułość i humor.” Belgijka Cecile de France z entuzjazmem odniosła się do propozycji. „To prawdziwy film przygodowy, taki jak te, które oglądałam w dzieciństwie i dzięki którym marzyłam o zostaniu aktorką.”

Producentka Alia porównuje ją do Ingrid Bergman czy Dorothy Lamour: „Cecile ma w sobie coś z aktorek tamtych czasów, które umiały zaistnieć na ekranie nie mówiąc ani słowa. Nie ma wielu młodych aktorek, które miałyby zarówno urodę i wdzięk, jak i wyczucie komiczne w takim stopniu, jak ona.” Romans, który kwitnie między nimi, jest nieunikniony, ponieważ „Fogg stara się promować naukę, a Monique – sztukę.”

Bill Badalato dodaje: „Troje głównych bohaterów to trójka kompletnie różnych ludzi, i o tym właśnie mówi powieść. Każdy z aktorów, bardzo w duchu filmu, jest innej narodowości.”

Nagrodzony Oscarem za rolę drugoplanową w „Iris” Jim Broadbent gra tu „czarny charakter, nieprzyjemnego gościa, wrednego lorda Kelvina. Uważa on, że nauka i cywilizacja bardziej rozwinąć się nie mogą i taki stan mu odpowiada. „Ta rola ma w sobie, jak zresztą cały film, wariacki posmak filmu rysunkowego, z którym dotąd nie eksperymentowałem.”

Ewan Bremner, niezapomniany Szkot z „Trainspotting”, gra podstępnego inspektora Fixa. W słowach Bremnera „Fix to worek treningowy. W każdej scenie, w której się pojawia, ląduje na deskach. A co najlepsze, uważa, że całkowicie panuje nad sytuacją. Albo mnie zgniatają, przypalają ogniem, biją, ciągną, depczą i obijają, albo muszę wyskakiwać z okien i spadać z dachów. Jackie używa mnie jako tarczy i jako broni.”
700-osobowa ekipa rozpoczęła zdjęcia do filmu w przytłaczającym upale Tajlandii. Po paru męczących, ale pogodnie spędzonych tygodniach i przystanku w Bangkoku, Phuket i Krabi, ekipa ruszyła do Europy. Jedną z kluczowych scen filmu jest moment rozbicia machiny latającej na schodach Akademii Nauk. Idealnie nadawał się do tego jeden z wielkich placów Berlina. Stojąca przy nim Opera doskonale zagrała Akademię Nauk, a do zakrycia zbyt nowocześnie wyglądających budynków scenograf skonstruował ogromną rzeźbę lwa na kółkach. Przesuwając ją kamerzyści mogli filmować plac z wielu stron. Uliczki francuskiego miasteczka zagrała jakby zapomniana przez czas niemiecka miejscowość Goerlitz. Także w Niemczech, choć już w studiu, powstały ujęcia San Francisco. Ekipa zwiedziła ogółem 10 krajów, Paryż, Austrię, Kornwalię, Hong Kong, kalifornijską pustynię i Wielki Mur w Chinach, uciekając się do technik komputerowych tylko w absolutnej konieczności.
Hal Lieberman uważa, że film ma szczególne znaczenie w trwającym właśnie okresie dość napiętej sytuacji na świecie. „Czasy są trudne, a nasz film mówi o uprzejmości, szczodrości i dowcipie na całym świecie. To miła opowieść, przekazuje miłą treść. Steve Coogan: „To film bardzo na czasie. Świat sporo ostatnio przeszedł, a my próbujemy zbliżyć ludzi do siebie. Ukazujemy bardzo pozytywny obraz świata jako globalnej wioski.”
WYNALAZKI FILEASA FOGGA
Scenograf Perry Blake wspomina: „Miał to być film familijny, więc chcieliśmy, żeby dorośli bawili się równie dobrze, jak dzieci.” Tak szerokiej widowni spodobać się miały przede wszystkim szalone wynalazki Fogga. Twórcy filmu chcieli przedstawić go jako dobrodusznego szalonego naukowca, który składa swoje wynalazki z różnych urządzeń znalezionych przypadkowo w garażu.

Latająca machina Fogga powstaje np. podczas rejsu parowcem po Atlantyku z kompletnie przypadkowych części statku: żagli, masztu, desek, a śmigło zrobione zostaje z wioseł.

Pomysł na odrzutowy plecak Fogga zrodził się 10 000 metrów nad ziemią w samolocie. Perry Blake wspomina: „Wyjrzałem przez okno i zobaczyłem silniki odrzutowe. Pomyślałem, że odrzutowy plecak powinien wyglądać właśnie jak taki silnik, tylko że absurdalnie wielki i przyczepiony na plecach. Tak powstał mój pierwszy szkic. Potem wymyśliliśmy, że plecak powinien być zbudowany z elementów, które Fogg miałby pod ręką: obudowę silnika zrobiliśmy z beczki, skórzane pasy z końskiej uprzęży, a z całości wystają rurki i wężyki wyglądające jak fragmenty saksofonu.”

Innym wynalazkiem Fogga był samochód napędzany fasolą. Zbudowano go na bazie powozu, a dodano na przykład jaskrawoniebieską rurę wydechową.

Fogg skonstruował także praprzodka rolek, czyli „urządzenie do transportu miejskiego”. „Miały wyglądać tak, jakby Fogg właśnie zszedł do piwnicy, wymontował kółka z jakiegoś wózka i przyczepił sobie do butów.” – opowiada Blake.

„Powieść dzieje się w czasach, gdy powstawało mnóstwo ważnych wynalazków – zauważa Coraci – film ma pokazać człowieka, który wierzy w swoje marzenia i ma odwagę je realizować. Niektóre z jego wynalazków przetrwają i będą w użyciu setki lat później.”



„FUTURYSTYCZNE RETRO” – STYL FILMU

Twórcy filmu zdecydowali się na styl filmów z lat 50-tych. Scenograf Blake wyjaśnia: „Spodobał nam się ten okres, bo w tamtych latach ludzie starali sobie wyobrazić, jak będzie wyglądała przyszłość. Tworzyli latające spodki i rakiety kosmiczne. Staraliśmy się włączyć to w film dziejący się pod koniec XIX wieku. Nazwaliśmy to „futurystyczne retro”. Celem Coraciego była hybryda pomiędzy filmem kostiumowym i współczesnym. „Braliśmy różne elementy z różnych okresów, od roku 1880 po 2001 i mieszaliśmy style. Na przykład Fogg wyglądem pasuje do lat 60-tych, hełm od odrzutowego plecaka przypomina hełm skejtbordzisty, a gogle – gogle narciarskie. Paleta kolorów użytych w filmie miała nie być zbyt dziecinna. Do projektu kolorystycznego danej sceny dodawaliśmy trochę jaskrawości, a potem postarzaliśmy go, żeby wtopił się w całość filmu.”

Kostiumograf Anna Shepard, nominowana do Oscara za „Pianistę” i „Listę Schindlera”, chciała podkreślić barwny charakter filmu i pomóc aktorom wczuć się w role. „Spędzanie w kostiumach 12 godzin dziennie zmienia podejście aktorów do roli, powoduje, że czują się, jakby żyli w tym okresie. Wszystko jest inne. Kostiumograf nie tylko tworzy odpowiednie do okresu kostiumy, ale i kieruje aktorami, to dzięki niemu inaczej chodzą, siadają, inaczej się zachowują.” Stworzenie kostiumów dla kultur tak odmiennych jak Indie, Chiny i Anglia to niełatwe zadanie. Poszukiwanie tkanin, farbowanie i postarzanie było żmudnym procesem.

Choć odpowiedzialna za fryzury i charakteryzację Christine Blundell pracowała przy wielu filmach kostiumowych, „W 80 dni dookoła świata” nie było dla niej łatwym orzechem do zgryzienia. „Dobrze znam wiktoriański Londyn. Ale era wiktoriańska na całym świecie? Tu się trochę zawahałam. Trudno było wyczuć odmienności charakterystyczne dla każdego kraju. Ale się udało.”

„W 80 dni dookoła świata” to rozrywka najlepszej jakości dla całej rodziny. Jest tu akcja, przygody, romanse, komedia i bohaterowie, dla których podróż jest cenną lekcją. Fogg poznaje samego siebie, świat, i – dzięki Monique – także sztukę. Uczy się czegoś o sprawach, których nie da się wyjaśnić naukowo, uczy się życia. Film pokazuje, jak poszerzanie horyzontów i poznawanie ludzi z różnych kultur uzupełnia i kształtuje naszą osobowość.

Jim Broadbent dodaje: „Ten film przemawia do wszystkich. Na przykład, jest to typowy film Jackie Chana. Ale występuje tu też królowa Wiktoria. To bardzo pomysłowa układanka.”


O OBSADZIE
JACKIE CHAN (Passepartout)

Zanim Jackie stał się popularny na Zachodzie dzięki takim filmom jak „ Godziny szczytu” czy „Kowboj z Szanghaju”, przez ponad 20 lat był gwiazdą numer jeden w rodzinnej Azji. Zajmował się nie tylko aktorstwem, ale także produkcją i reżyserią wielu filmów.

Od 7 do 17 roku życia Jackie ćwiczył się w Pekińskiej Szkole Operowej w akrobatyce, gimnastyce, sztukach walki, tańcu, śpiewie i sztuce aktorskiej. Karierę w filmie zaczynał od reżyserii. Zainspirowany stylem Bustera Keatona stworzył i udoskonalił swój własny styl, kombinację humoru i śmiertelnie niebezpiecznych numerów kaskaderskich. Wiele razy ryzykował w nich życiem. Sklejka urywków z planu, tradycyjnie kończąca jego filmy, z łatwością przekonuje fanów Jackie’ego, że najlepszym efektem specjalnym jest on sam. Najbardziej znane wśród nie-azjatyckich jego filmów to: „Cień orła”, „Atomowe uderzenie”, „Godziny szczytu”, „Przyjemniaczek”, „Gliny”, „Kowboj z Szanghaju”, „Smoking”, „Medalion” i „Rycerze z Szanghaju”.
STEVE COOGAN (Fileas Fogg)

Od samego początku Coogan związał swą karierę z telewizją. Był prowadzącym niezliczonych programów komediowych, uznanym komikiem i autorem scenariuszy do programów telewizyjnych i radiowych. Bardzo ceniony przez krytyków, wiele razy był nagradzany za swoją twórczość np. nagrodą British Comedy Awards and BAFTA. Grał także w serialach, a wśród filmów fabularnych z jego udziałem znajdziemy „Indianina w kredensie”, „The Wind in the Willows”, „Kuratora”, „24 Hour Party People”, „Kawa i papierosy”, „Ella zaklęta” czy też „Alibi”.




JIM BROADBENT (Lord Kevin)

Długa i wspaniała kariera tego aktora obejmuje scenę oraz mały i wielki ekran, a jej ukoronowaniem jest Oscar i Złoty Glob za Najlepszą Rolę Drugoplanową w filmie „Iris”. Prócz niezwykle płodnej twórczości telewizyjnej i teatralnej Broadbent jest znany z wielu filmów fabularnych, na przykład: „Bandyci czasu”, „Brazil”, „Gra pozorów”, „O mały głos”, „Rewolwer i melonik”, „Iris”, „Moulin Rouge”, „Dziennik Bridget Jones” czy „Gangi Nowego Jorku”.


CECIL de FRANCE (Monique)

Jedna z bardziej obiecujących młodych aktorek francuskich, z pochodzenia Belgijka, ma już na swym koncie ponad 10 filmów telewizyjnych i uhonorowaną nagrodą Cesara rolę w „Smaku życia”. Wystąpiła w wielu filmach francuskich, w tym np. „Toutes les nuits”, „Irene” czy „Haute tension”.


EWAN BREMNER (Inspektor Fix)

Debiutował w telewizji. Punktem zwrotnym w jego karierze był obraz Mike’a Leigh „Nadzy”, po którym posypały się świetne role w filmach „Sędzia Dredd”, „Martwy Londyn”, a następnie pamiętna rola Spuda w „Trainspotting”. Inne znane filmy z jego udziałem to „Przekręt”, „Acid House”, „Helikopter w ogniu”, „Witajcie w dżungli”, „Obcy kontra Predator” i „Rachunek sumienia”.


WIELKIE GWIAZDY W MAŁYCH ROLACH
ARNOLD SCHWARZENNEGER (Książę Hapi)

Niewzruszony „Terminator” w roli pławiącego się w luksusie sybaryty, władcy wschodniego księstwa, męża siedmiu żon (po jednej na każdy dzień tygodnia). Aktor-legenda, a obecnie amerykański gubernator, którego wszyscy kinomani znają choćby z „Conana Barbarzyńcy”, „Predatora”, „Pamięci absolutnej”, trzech części „Terminatora”, „Prawdziwych kłamstw” czy „Szóstego dnia”.


KATHY BATES (królowa Wiktoria)

Aktorka charakterystyczna, długie lata pozostająca w cieniu szczupłych i urodziwych koleżanek, została jednak zdobywczynią Oscara i Złotego Globu dla Najlepszej Aktorki za role w filmie „Misery”. Była także nominowana do Oscara za Najlepszą Rolę Drugoplanową w filmach „Barwy kampanii” i „Schmidt”. Zagrała w wielu bardzo znanych filmach, na przykład „Dick Tracy”, „Misery”, „Smażone zielone pomidory”, „Bastion”, „Diabolique”, „Titanic”, „Kariera frajera”, „Wyścig szczurów” czy „Znamię”.


JOHN CLEESE (sierżant Grizzled)

Legendarny autor i gwiazda kipiących absurdalnym, angielskim humorem „Latającego Cyrku Monty Pythona”, „Żywotu Briana” i „Rybki zwanej Wandą”. Udzielił swojej charyzmy także wielkim amerykańskim produkcjom, w tym „Świat to za mało” i „Śmierć nadejdzie jutro” z serii Jamesa Bonda oraz dwóm częściom sagi o Harrym Potterze.


O EKIPIE
FRANK CORACI (Reżyseria)

Coraci zdobył sobie wielką popularność jako reżyser filmów krótkometrażowych, w tym nagrodzonego „Coffee”, wideoklipów i podróżniczych filmów dokumentalnych. Jego debiutem fabularnym był film „Wyrok za niewinność”, za który na festiwalu w Long Island zdobył nagrody za Najlepszy Debiut Reżyserski, Najlepszy Film i Najlepszy Scenariusz. Krytycy byli także zachwyceni jego kolejnym dziełem, komedią „Od wesela do wesela”. Jego popularność wśród kinomanów potwierdza sukces kasowy komedii „Kariera frajera”.


HAL LIEBERMAN (Produkcja)

Liberman zaistniał w przemyśle filmowym jako scenarzysta, ale jego talent organizacyjny szybko zaprowadził go na stanowisko prezesa ds. produkcji studia Universal Pictures. Wyprodukował takie hity jak: „Terminator 3: Bunt maszyn”, „U-571”, „Szakal”, „Apollo 13”, „Smażone zielone pomidory”, „Gruby i chudszy”, „Kłamca, kłamca”, „Ze śmiercią jej do twarzy”, „Ostatni smok” czy „Zawód: dziennikarz”.


BILL BADALATO (Produkcja)

Rozpoczął karierę współpracą z Robertem de Niro nad filmem „Powoli uderzaj w bęben”. Potem zajmował się komediami „Mafia!”, „Hot Shots” i „Hot Shots 2”. Pracował z takimi gwiazdami jak John Travolta („Złamana strzała”), Sigourney Weaver („Obcy – Przebudzenie”), Diane Keaton („Unstrung Heroes”) czy Nicolas Cage („Ogniste ptaki”). Jako producent wykonawczy zajmował się takimi przebojami jak „Top Gun”, „Nocny jastrząb”, „Ludzie – koty”, „Zakochani młodzi lekarze” czy „Człowiek z dwoma mózgami”.


Scenariusz filmu powstał jako wynik współpracy trzech artystów: DAVIDA TITCHERA, DAVIDA BENULLO i DAVIDA GOLDSTEINA. Titcher jest już autorem scenariusza do fabularnego „Morgan Stewart’s Coming Home”, pracował też wiele lat dla Disneya pisząc scenariusze do znanych seriali, np. „Małej Syrenki” pracuje także dla filmowych kanałów telewizyjnych, takich jak TNT czy Hallmark. Benullo i Goldstein napisali wspólnie scenariusz do dwóch filmów „Gesar of Ling” oraz „Porn Star Prom Date”. Benullo pisze także czasem odcinki seriali „Dead Zone” i „The Head”.
PHIL MEHEUX (Zdjęcia)

Ma na swoim koncie wyjątkowo długą listę udanych i popularnych filmów, w tym „Długi dobry piątek”, „Omen III”, „Do odważnych świat należy”, „Konsul honorowy”, „Dni chwały”, „Czwarty protokół”, „Renegaci”, „Bezbronna”, „Nieśmiertelny 2”, „Proces”, „Kolonia karna”, „GoldenEye”, „Święty”, „Maska Zorro”, „Człowiek przyszłości” i „Osaczeni”.


ANNA BIEDRZYCKA-SHEPPARD (Kostiumy)

Jest autorką kostiumów do tak znanych i cenionych filmów jak „Lista Schindlera”, „Pianista”, „Informator”, „Iluminacja”, „Barwy ochronne”, „Zabić księdza”, serialu „Polskie drogi”, „Placu Waszyngtona” czy „Rycerzy z Szanghaju”.

Obecnie pracuje nad kostiumami do megaprodukcji „Sahara” oraz nowego filmu Romana Polańskiego „Olivier Twist”.
TREVOR JONES (Muzyka)

Urodzony w RPA i nagrodzony Oscarem za krótkometrażowy film „The Dollar Bottom”, jest autorem ścieżek dźwiękowych do ponad 60 filmów, z których większość osiągnęła status przebojów. Znajdziemy na tej liście na przykład „Ostatnie dni Pompei”, „Uciekający pociąg”, „Słodkie kłamstwa”, „Harry Angel”, „Mississippi w ogniu”, „Morze miłości”, „Pająki”, „Barwy prawdy”, „Pociąg śmierci”, „Na krawędzi”, „W imię ojca”, „Pocałunek śmierci”, „Grób Roseanny”, „G.I. Jane”, Mroczne miasto”, „W akcie desperacji”, „Kleopatra”, „Notting Hill”, „Trzynaście dni”, „Droga do wolności”, „Z piekła rodem”, „Crossroads – dogonić marzenia” czy „Ja, robot”.









©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna