Przedstawia film pt. Machuca reżyseria Andrés Wood Premiera: 9 luty 2007 dystrybucja art-house



Pobieranie 34.4 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar34.4 Kb.

Przedstawia film pt.
MACHUCA

Reżyseria

Andrés Wood

Premiera: 9 luty 2007
DYSTRYBUCJA
ART-HOUSE ul. Smolna 8/9,

00-375 Warszawa, tel: 22 35 39 602, fax: 22 35 39 603

dystrybucja: pawel@vivarto.pl

promocja: joanna@vivarto.pl


ART-HOUSE przedstawia produkcję pt.


MACHUCA (tytuł oryginału: Machuca)




Reżyseria

Andrés Wood





Scenariusz

Eliseo Altunaga, Roberto Brodsky,

Mamoun Hassan, Andrés Wood





Zdjęcia

Miguel Joan Littin M.





Muzyka

Miguel Miranda, José Miguel Tobar





Dźwięk

Miguel Hormazábal, Marcos Maldavsky





Montaż

Fernando Pardo, Soledad Salfate





Scenografia

Rodrigo Bazaes, Alejandro González





Produkcja

Juan Carlos Arriagada, Mamoun Hassan,

Gerardo Herrero, Patricio Pereira,

Nathalie Trafford, Andrés Wood



WYSTĘPUJĄ

Matías Quer


Gonzalo Infante

Ariel Mateluna


Pedro Machuca

Manuela Martelli


Silvana

Ernesto Malbran


Ojciec McEnroe

Aline Küppenheim


María Luisa Infante

Federico Luppi


Roberto Ochagavía

Francisco Reyes


Patricio Infante

Luis Dubó


Ismael Machuca

Tamara Acosta


Juana

Maria Olga Matte


Panna Gilda

Gabriela Medina


Lucy

Tiago Correa


Pablo

Alejandro Trejo


Willi

Andrea García-Huidobro


Isabel

Pablo Krögh


Colonel Sotomayor


NAGRODY I NOMINACJE m.in.:

2006: 6. Festiwal Filmów Latynoamerykańskich (Warszawa) – Nagroda Publiczności oraz Nagroda Krytyki

2004: MFF w Cannes - pokazy specjalne

2004: MFF w Pusan – pokazy specjalne

2004: MFF Vancouver - Nagroda Publiczności

2004: MFF Bogota - nagroda główna w kategorii „najlepszy film”

2004: MFF Valdivia - nagroda główna w kategorii „najlepszy film”

2004: MFF Viña del Mar - nagroda główna w kategorii „najlepszy film”


Produkcja: Hiszpania, Wlk. Brytania, Chile / 2004
Czas projekcji: 120’
MACHUCA

Rok 1973, Chile. Za rządów Salvadora Allende dyrektor prywatnej anglojęzycznej szkoły dla chłopców przyjmuje grupę biednych dzieci. Od samego początku pomiędzy nowymi uczniami, a dziećmi bogaczy, panuje niechęć i niezrozumienie. Wyjątkiem są fajtłapowaty Gonzalo i pewny siebie Pedro Machuca. Chłopcy, na przekór kolegom i panującej w szkole atmosferze, nawiązują niezwykłą przyjaźń. Gonzalo, wrażliwy i delikatny 11-latek, pochodzi z bogatej, ale niezbyt szczęśliwej rodziny. Machuca, dziecko slumsów, trafia do ekskluzywnej szkoły dzięki stypendium, jakie ufundował jej dyrektor – energiczny ksiądz o lewicowo-socjalistycznych poglądach. Dzięki nowemu przyjacielowi Gonzalo po raz pierwszy trafia do biednych dzielnic miasta, gdzie poznaje Chile, z którego istnienia nie zdawał sobie sprawy. Ulega dziwnej fascynacji brutalnością slumsów, gdzie poznaje również smak pierwszej i zakazanej miłości; zakochuje się w Silvanie, sąsiadce przyjaciela, zaangażowanej społecznie, twardej i odważnej dziewczynie. Silvana staje się współtowarzyszką ich przygód, razem tworzą romantyczny trójkąt, prowadząc pierwsze miłosne igraszki. Trójka przyjaciół pomaga także ojcu Silvany wykorzystać sytuację polityczną w celach zarobkowych: sprzedają flagi demonstrantom różnych przekonań. Machuca, który po raz pierwszy trafia do bogatego domu, nie może nacieszyć się rowerem, adidasami i zabawkami, które dawno już znudziły Gonzalo. Przyjaźń rozwija się aż do momentu, w którym kraj ogarnia polityczne wrzenie.


Większość mających miejsce w filmie wydarzeń, które reżyser, Andrés Wood, oparł na wspomnieniach ze swojego dzieciństwa, ukazana jest z perspektywy Gonzalo. Informacje o niestabilnej sytuacji politycznej w Chile pojawiają się niemal przypadkowo, za pośrednictwem telewizji, graffiti na ulicach czy zasłyszanych rozmów dorosłych. Ale nie ulega wątpliwości, że zarówno prywatny świat Gonzalo, jak i rzeczywistość kraju, w którym żyje, są zepsute i chylą się ku upadkowi. Matka zmusza chłopca do uczestniczenia w schadzkach ze swoim kochankiem, starszym i bogatym „opiekunem”, który milczenie chłopca kupuje za pomocą komiksów o „Samotnym jeźdźcu”. W domu chłopiec ma do czynienia ze swoim słabym psychicznie ojcem oraz bezmyślnym chłopakiem siostry. Z racji tego, że okres dojrzewania Gonzalo przypada na początek lat 70. w Chile, jego zwyczajne trudności, radości i rytuały zostają spotęgowane poprzez towarzyszące czasom burz politycznych napięcie. Widzowie, od samego początku filmu świadomi nadciągającej rewolucji, czują sympatię do młodych bohaterów, których dzieciństwo zakłóciły groza i niepokój. Reżyser kończy młodzieńczą idyllę Gonzalo za pomocą kilku krótkich, bolesnych scen, kiedy wojsko przejmuje władzę, brutalnie i stanowczo wprowadzając rządy autorytarne. Telewizja ogłasza, że armia przywróciła porządek, zaś nagłówki gazet informują o powrocie do normalności. Ale sceny zajęcia szkoły, do której chodzili Gonzalo i Machuca, przez żołnierzy oraz opanowania przez nich pobliskich slumsów, ukazują twardą rzeczywistość. Pomimo, iż Wood zdecydowanie sympatyzuje z ofiarami puczu, nigdy nie posuwa się do upraszczania wydarzeń, jakie miały miejsce w Chile w 1973 r., ani tym bardziej nie twierdzi, że można je łatwo zrozumieć.
Poprzez przyjaźń chłopców, pełną młodzieńczego entuzjazmu, ale i trudności, Wood pokazał trudny okres w historii Chile bez uciekania się do politycznej retoryki.
W opisie filmu wykorzystano fragmenty recenzji z N.Y. Times Review autorstwa A. O. Scott
PRASA O FILMIE
SMS: Początek dyktatury i kres dzieciństwa. Gorzkie i przekonujące.

Dla wielu Chilijczyków dyktatura Pinocheta miała nie mniej tragiczny przebieg niż wojna dla Żydów. A ludziom z mojego pokolenia „Machuca” przywoła zapewne wspomnienia ze stanu wojennego, który dla nas był definitywnym końcem dzieciństwa.

Bartosz Żurawiecki, „FILM" 2/2007


Słodki, a jednocześni surowy film, ukazującym zarówno uroki dzieciństwa, jak i okrucieństwo i terror rewolucji.

A.O. Scott, New York Times


Jeden z tych rzadkich filmów, które łaczą prywatność i politykę, ale bez zbędnej emfazy czy przeintelektualizowania.

Ann Hornaday, Washington Post



Ukazanie wydarzeń z perspektywy młodych bohaterów przywodzi na myśl kino Francuskiej Nowej Fali, zaś sympatia i uczciwość w spojrzeniu na przemoc wywołuje skojarzenia z „Dziennikami motocyklowymi”.

David Elliott, San Diego Union-Tribune



Niewątpliwie jeden z tych wyjątkowych filmów, który poszerza i pogłębia rozumienie konfliktów historycznych.

Kenneth Turan, Los Angeles Times



ANDRÉS WOOD – REŻYSER

FILMOGRAFIA:




2004

Machuca

reżyser / producent




2001

La Fiebre Del Loco (Gorączka)

reżyser/ producer / scenarzysta




1999

El Desquite

reżyser / producent / scenarzysta




1997

Historias de fútbol

reżyser/ scenarzysta




1994

Reunión de familia

reżyser / montaż



ART-HOUSE, ul. Smolna 8/9, 00-375 Warszawa, tel. 22 35 39 602, fax. 22 35 39 603


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna