Przyroda jako przedmiot nauczania



Pobieranie 14.78 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar14.78 Kb.
PRZYRODA JAKO PRZEDMIOT NAUCZANIA



I zgodnie ze wskazówkami diabła stworzono szkołę.

Dziecko lubi przyrodę: umieszczono je więc w zamkniętej sali.

Dziecko lubi wiedzieć, że jego działanie czemuś służy:

Zrobiono tak, żeby jego aktywność nie miała żadnego celu.

Lubi się ruszać: zmuszono je do bezruchu.

Lubi oglądanie i posługiwanie się różnymi przedmiotami: nauczono je obcować z ideami.

Lubi pracować rękami: pozwolono mu pracować tylko mózgiem.

Lubi mówić: skazano go na milczenie.

Pragnęłoby rozumować: kazano mu uczyć się na pamięć.

Chciałoby poszukać wiedzy: podano mu ją gotową.

Pragnie odczuwać zapał: wymyślono kary.
(Adolphe Ferriere)

Z dotychczasowej praktyki szkolnej i licznych badań, zarówno krajowych, jak i zagranicznych, wiadomo, że uczniowie niezbyt chętnie uczą się niektórych przedmiotów przyrodniczych (zwłaszcza fizyki i chemii), mimo że powszechnie znane jest ich ogromne znaczenie dla rozwoju ludzkości. W wielu krajach trwają prace nad zmianą tej sytuacji. W Polsce, w zreformowanej szkole podstawowej wprowadzony zostaje przedmiot przyroda, łączy treści dotychczas przypisane biologii, geografii, fizyce i chemii.


W przyjętej przez MEN ,,Podstawie programowej” z dnia 15.02.1999r. dotyczącej przedmiotu PRZYRODA, wśród stawianych przed szkołą zadań, wymienia się m.in. przygotowanie ucznia do czynnego dostosowywania się do zmieniających się warunków życia i modyfikacji zaspakajania własnych potrzeb, przy równoczesnym świadomym ograniczaniu niekorzystnego oddziaływania na środowisko. W przeciwieństwie do obowiązującego w latach siedemdziesiątych obrazu nauk przyrodniczych, w których poszczególne dyscypliny stanowiły odrębne dziedziny wiedzy, w zreformowanej szkole podstawowej nauki przyrodnicze nie tworzą zamkniętych obszarów, lecz poszczególne dyscypliny wzajemnie się przenikają.


BIOLOGIA




CHEMIA GEOGRAFIA



FIZYKA


Ryc.1. Model przedmiotu

przyroda


W ,,Podstawie programowej” założono ponadto, że nauczanie przyrody ma umożliwić uczniom poznanie i zrozumienie związków przyczynowo – skutkowych między poznawanymi zjawiskami oraz uświadomienie sobie, że świat ożywiony i nieożywiony stanowi całość, w której każdy element ma swoje miejsce przygotowane przez miliony lat.
Do głównych celów edukacyjnych przewidzianych w „Podstawie programowej” do zrealizowania na lekcjach przyrody wymienić należy:
1. Zainteresowanie światem, jego różnorodnością, bogactwem i pięknem.

  1. Rozumienie zależności istniejących w środowisku przyrodniczym.

  2. Zdobycie umiejętności obserwacji zjawisk przyrodniczych i dokonywania ich opisu.

  3. Poznanie współzależności człowieka i środowiska.

  4. Poznanie zachowań sprzyjających bezpieczeństwu ludzi i przyrody.

  5. Wyrobienie poczucia odpowiedzialności za środowisko (w korelacji z przedmiotem historia i społeczeństwo; świadoma postawa patriotyczna i obywatelska motywująca do odpowiedzialnego uczestnictwa w życiu społecznym i publicznym).

Aby nauczanie przyrody spełniło pokładane w nim nadzieje i rozbudziło w uczniach ciekawość otaczającego ich świata, musi być prowadzone w odpowiedni sposób.

Przyroda jest tą dziedziną kształcenia, w której metody nauczania – uczenia się rozwijają umiejętność samodzielnej pracy, poszukiwań odpowiedzi na postawione pytania, a także uczą stawiania pytań i pomagają w wykształceniu tak potrzebnej w życiu spostrzegawczości i zdolności poruszania się w środowisku.

Dlatego też lekcje przyrody powinny:



  • nawiązywać do życia codziennego uczniów,

  • łączyć treści z różnych przedmiotów i ścieżek edukacyjnych,

  • stwarzać uczniom różnorodne możliwości działania,

  • wspierać samodzielność uczniów poprzez kształcenie podstawowych umiejętności poszukiwawczych,

  • odpowiednio do wieku (często za pomocą zabawy) ćwiczyć przyrodniczy sposób myślenia i opisywania świata.

W procedurach osiągania celów dominować powinny takie metody i formy pracy jak: zajęcia terenowe, obserwacje, doświadczenia, praca z mapą, różnymi przyrządami, wywiady, ankiety, praca z materiałem źródłowym.
Różnorodność procedur umożliwia zróżnicowanie doboru środków dydaktycznych w sposób możliwy do realizowania w warunkach konkretnej szkoły.


LITERATURA:


  1. program nauczania przyrody w szkole podstawowej K. Domachowski i inni Wyd. Żak,

  2. program nauczania przyrody E. Polańska i inni Wyd. Szkolne PWN,

  3. Program nauczania przyrody w szkole podstawowej M. Kłyś, E. Sulejczak Wyd. Nowa Era,

  4. Przyroda dla kl. IV. D. Dybowska i inni Wyd. Lektor Klett, Poznań 2000.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna