Reguła fundamentalna 12 – Duch czystości i ascezy Wprowadzenie



Pobieranie 19.4 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar19.4 Kb.









Reguła fundamentalna 12 – Duch czystości i ascezy

Wprowadzenie

Podejmując refleksję nad treścią 33 punktów Reguły Fundamentalnej w bieżącym miesiącu rozważać będziemy punkt 12. Św. Wincenty Pallotti mówi w nim o czystości i ascezie jako środkach pomagających w sposób doskonalszy naśladować Jezusa, który przyjął ze względu na nas cierpienie i ból.



Pan nasz Jezus Chrystus ósmego dnia od swego narodzenia poddał się twardemu prawu obrzezania, a potem przez całe swe życie w swym najświętszym Człowieczeństwie podejmował zawsze cierpienia. By zatem z miłości do Pana naszego Jezusa Chrystusa żyć w doskonałej czystości, mamy dokładać starań w naśladowaniu Go przez umartwianie naszego ciała z wadami i pożądliwościami (por. Ga 5,24); powinniśmy też bardzo upodobać sobie w życiu niewygody ... i korzystać roztropnie ze wszystkiego, również z cierpienia w swym ciele. (OOCC III, s. 45)

Rozważanie.

Czystość to słowo, które we współczesnym świecie dla wielu ludzi jest niezrozumiałe, w świecie gdzie ciało i seksualność przesadnie są kultywowane. Dzisiejszy świat również chce odrzucić z ludzkiego życia cierpienie i ofiarę. Z drugiej strony lęk przed ofiarą, cierpieniem, bólem czy też śmiercią dominuje w umyśle współczesnego człowieka, który próbuje radzić sobie z nimi na różne sposoby. Zauważa się szybki wzrost w używaniu środków uśmierzających ból. W sposób alarmujący wzrasta liczba ludzi przyjmujących środki narkotyczne. Poradnictwo radzenia sobie z bólem stało oddzielną dyscypliną medycyny. Dzisiaj ofiarowuje się nawet bezbólowy poród. Rada jaką Wincenty Pallotti dałby dzisiejszemu światu, byłaby prawdopodobnie zachętą do przyjęcia wszelkich braków oraz ochotnego znoszenia bólu po to, aby żyć w doskonałej czystości.



Wprawdzie św. Wincenty napisał 33 punkty dla wspólnot centralnych ZAK, niemniej jednak czystość w szerokim tego słowa znaczeniu jest postawą, która dotyczy każdego człowieka. Polega ona nie tylko na abstynencji ciała w znaczeniu rezygnacji z kontaktów seksualnych, ale także na pewnej postawie dotyczącej o wiele głębszych wymiarów. Niekiedy pojęcie zakonne ”dziewictwo” jest używane zamiennie ze słowem ”czystość”. Poszukując w słowniku znaczenia tych słów znajdujemy takie pojęcia jak poświęcenie, przejrzystość, otwartość, czystość, piękno, uczciwość. Papież Jan Paweł II w Adhortacji Apostolskiej Vita Consecrata pisze: „Czystość celibatariuszy i dziewic, jako wyraz oddania się Bogu niepodzielnym sercem (por. 1 Kor 7, 32-34), jest odblaskiem nieskończonej miłości łączącej trzy Boskie Osoby w tajemniczej głębi życia trynitarnego; miłości, której Słowo Wcielone dało świadectwo aż po ofiarę z własnego życia; miłości, która ‘rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego’ (Rz 5, 5), przynaglającego nas, byśmy odpowiedzieli na nią całkowitą miłością do Boga i do braci” (VC 21).

Otwarość i poświęcenie w miłości jest odpowiedzią, jaką osoba w sposób wolny może dać Jezusowi na Jego niczym nie niezasłużoną miłość. Jezus nawiązuje do tej wolności kiedy mówi o czystości podjętej ze względu na królestwo niebieskie, wolności w poświęceniu siebie samego całkowicie Bogu i Jego Królestwu. Czyż to nie jest wyzwaniem dla wszystkich ochrzczonych? Św. Wincenty Pallotti myślał – być może - o tym wszystkim, kiedy rozważał o czystości, nawet jeśli język, jakim się posługuje, podkreśla wrogie nastawienie do ciała. Chciałby on unicestwić wszystko to co niepozwalałoby osobie całkowicie poświęcić się Bogu i żyć z Nim w relacji komunii. Pewnego razu sam Jezus bardzo mocno powiedział: „Jeśli twoja ręka lub noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją ... „ (Mt 18,8-9).

Pallotti zapisał w swoim dzienniku duchowym:

Nie chcę niczego co nie podoba się Bogu, niczego, niczego, niczego, chcę wszystko, wszystko, wszystko to, co podoba się Bogu, szukam jedynie Boga, jedynie, jedynie, jedynie. (OOCC X, s. 56)

W przypowieści o skarbie ukrytym w ziemi oraz o perle (Mt 13, 44-46) Jezus pragnie uwypuklić prawdę, że człowiek dla którego Bóg i Jego Królestwo są największym dobrem, wszystko ofiarowuje ochotnie biorąc na siebie nawet i cierpienia oraz wszelkie braki po to, aby nabyć to dobro. Krzyż i cierpienia to także ważne elementy naśladowania Jezusa (Mt 16, 24-26).



Świadectwo:

Ks. Richard Henkes SAC, urodzony 22 kwietnia 1900 r. w Niemczech, otrzymał święcenia kapłańskie w 1925 r., zmarł 22 lutego 1945 r. w Dachau. Jako Pallotyn realizował jako proboszcz i nauczyciel swoje oddanie się Bogu podejmując nieustannie wszelką ofiarę. Przez odważne wyznawanie i obronę wartości ewangelicznych wszedł w konflikt z władzą nazistowską. Ks. Henkes został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Nawet tam wykazywał się niestrudzoną gorliwością i pełną poświęcenia służbą wobec współwięźniów. W 1945 r. kiedy wybuchła epidemia tyfusu jako wolontariusz zgłosił się do opieki nad chorymi więźniami. Troszczył się o nich, a zwłaszcza o najbardziej zarażonych, ofiarnie i z poświęceniem aż do chwili kiedy sam zaraził się i zmarł 22 lutego 1945 r. W liście skierowanym do swojej parafii na Boże Narodzenie w 1944 r. napisał: Jeśli szukamy szczęścia ziemskiego, wszystkie ofiary będą na próżno, ale jeśli one sprawiają w nas coraz większy wzrost w miłości do Boga to wtedy nic nie idzie na marne, w przyszłości nas samych pragniemy pozostawić dobremu Bogu (w 2000 r., z polecenia Jana Pawła II, został rozpoczęty proces beatyfikacyjny ks. Henkes1).

Módlmy się ze św. Wincentym Pallottim:

Wincenty Pallotti pragnął podejmować wszelkie ryzyko w tym celu, aby być jak najbliżej Boga i być z Nim zjednoczonym. Pragnął aby Bóg był jego jedynym dobrem, dla którego był zdolny poświęcić wszystko. Starajmy rozpalać w sobie ten sam entuzjazm, nieskończoną miłość i to samo pragnienie całkowitego poświęcenia siebie. Starajmy się przyjmować z radością cierpienia i trudy codziennego życia czyniąc z nich drogę przybliżania się do Jezusa i przynoszącymi owoc dla jego Królestwa.

Modlitwa Pallottiego ukazuje nam tę postawę. Zatem, módlmy się z nim:

Boże mój chciałbym mieć nieskończone pragnienia i życia, aby poświęcić je wszystkie na chwałę Bożego Imienia, Jezusa, Maryi, aniołów i wszystkich świętych (OOCC X, s. 109-110).

Chciałbym posiadać i uważam, tak jak bym już posiadał nieskończone bogactwa, ... tak bym mógł z nich rezygnować z miłości do Boga, Jezusa i Maryi, aniołów i świętych: i chciałbym pozostać tak biedny, abym wtedy, gdy będę potrzebował kawałka ziemi mógł się położyć, powietrza aby oddychać, wody aby ugasić moje pragnienie, pokarmu aby się wzmocnić, łachmana aby się okryć .. nie znalazłbym nic ... i chciałbym tak czynić na chwałę i z miłości do Boga, Jezusa, Maryi, aniołów, świętych. Powiadam, że chciałbym tak czynić co znaczy, że uczyniłbym tak jeśli naprawdę znalazłbym się w takiej sytuacji. ... Jednakże, ponieważ niemożliwym jest abym był zdolny do takiej rezygnacji, wyznaję moją nędzę i ofiaruję Panu rezygnację z mojej woli oraz nieskończone zasługi Jezusa Chrystusa (OOCC X, s. 82-83).

Boże mój, Nie rozum, lecz Bóg, nie wola, lecz Bóg ... nie dusz, lecz Bóg, nie wzrok, lecz Bóg, nie słuch, lecz Bóg, nie powonienie, lecz Bóg, nie smak, lecz Bóg, nie smak, lecz Bóg, nie oddech, lecz Bóg, nie takt, lecz Bóg, nie serce, lecz Bóg, nie ciało, lecz bóg, nie powietrze, lecz Bóg, nie pokarm i napój, nie ubranie, lecz Bóg, ... nie bogactwa, lecz Bóg, nie honory, lecz Bóg, ... nie godności, lecz Bóg, nie awanse, lecz Bóg, Bóg we wszystkim i zawsze. Tak mój Boże, pragnę Ciebie ponieważ Ty sam tego pragniesz. Nawet nie powinienem mieć odwagi, aby Cię wzywać ponieważ – oh, w tak przeróżny sposób! – buntowałem się, zdradzałem i krzyżowałem Cię ... Mój Bóg i moje wszystko, zawsze. Nie chcę niczego jedynie Boga, niczego, niczego. Mój Bóg wszystko, wszystko, wszystko. Jedynie Bóg, jedynie, jedynie Bóg ( OOCC X, s. 131).

Maryja, jest dla nas największym wzorem życia w czystości, dziewictwie i przykładem całkowitego poświęcenia się Bogu. „Maryja jest bowiem wzniosłym przykładem doskonałej konsekracji, wyrażającej się pełną przynależnością do Boga i całkowitym oddaniem się Jemu” (VC 28). Maryja także była najbliżej Jezusa w Jego cierpieniu i dlatego też jej dziewictwo stało się owocne dla świata. Naśladujmy zatem Maryję w jej całkowitym oddaniu się Bogu i Jego woli oraz w gotowości wytrwania z miłością w cierpieniu i bólu.



Pytania do osobistej refleksji i podzielenia się z innymi

1.) Co św. Wincenty Pallotti mówi do mnie w punkcie 12?

2.) Czy odnalazłem/odnalazłam skarb w ziemi; jaką cenę jestem gotowa za niego zapłacić?

3.) Pomyśl o tych chwilach w życiu kiedy byłeś/byłaś całkowicie otwarta na Boga i Jego wolę również w cierpieniu i bólu. Czego wtedy doświadczyłaś?






1 P. Manfred Probst SAC: Ks.Richard Henkes,SAC –zapomniany świadek wiary (nieopubliko-wany manoscript), Vallendar, 2002 r.

Dalsze infiormacje : Postulator P. Manfred Probst SAC,Vallendar, mprobst@pthv.de





©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna