Reżyseria: Anne Fletcher Scenariusz: Aline Brosh McKenna Wykonawcy



Pobieranie 42.98 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar42.98 Kb.

27 sukienek



Tytuł oryginalny: 27 Dresses

Reżyseria: Anne Fletcher

Scenariusz: Aline Brosh McKenna
Wykonawcy:

Katherine Heigl Jane

James Marsden Kevin

Malin Akerman Tess


Judy Greer Casey


Melora Hardin Maureen

Brian Kerwin Hal

Maulik Pancholy Trent

David Castro Pedro

Krysten Ritter Gina

Edward Burns George

Anne Fletcher kobieta „kradnąca“

taksówkę


Erin Fogel Shari Rabinowitz

Ronald Guttman Antoine


Bern Cohen rabin

Laksh Singh hinduski duchowny

Lyralen Kaye instruktorka jogi

Muzyka: Randy Edelman

Zdjęcia: Peter James

Montaż: Priscilla Nedd Friendly

Scenografia: Shepherd Frankel

Dekoracje: Chryss Hionis

Kostiumy: Catherine Marie

Thomas


Efekty specjalne: Jeremy Dominick
Producenci: Roger Birnbaum,

Gary Barber,

Jonathan Glickman
Producenci wykonawczy: Bobby Newmyer,

Becky Cross Trujillo,

Michael Mayer,

Erin Stam


Produkcja: Fox 2000 Pictures –

Spyglass

Entertainment,

USA 2008


Czas: 107 minut

Premiera światowa: 10.01.2008 r.

Premiera polska: 15.02.2008 r.

Dystrybucja w Polsce: Forum Film Poland

Dozwolony od lat: 12

O filmie

Jane jest młoda, romantyczna i całkowicie pozbawiona egoizmu. Wielokrotnie była druhną, ale nic nie wskazuje na to, by ona sama miała wyjść za mąż. Kiedy jednak Tess, młodsza siostra Jane, zdobywa serce jej szefa George’a – w którym Jane od dawna potajemnie się kocha – dziewczyna ma dość. Zawsze przede wszystkim troszczyła się o innych, już dwadzieścia siedem razy pełniła rolę druhny, na co dowodem jest tyleż fantazyjnych sukienek w szafie. Teraz po raz pierwszy postanawia zadbać o siebie. Spotkanie z cynicznym na pozór dziennikarzem Kevinem, który pisuje złośliwe sprawozdania z nowojorskich ślubów, niespodziewanie odmienia losy Jane.




Zaczęło się od „Wpadki”

Producent Jonathan Glickman, po obejrzeniu „Wpadki” Judda Apatowa, gdzie główną kobiecą rolę grała Heigl, doszedł do wniosku, że właśnie narodziła się gwiazda. Rzecz jasna, Heigl brylowała już wcześniej w bardzo popularnym serialu „Chirurdzy”, a za rolę doktor „Izzie” Stevens zdobyła w zeszłym roku nagrodę Emmy. Jednak zdaniem Glickmana, dopiero jej występ w komedii Apatowa stworzył nową jakość. Zachwyciła mnie jej świeżość i energia. Bardzo chcieliśmy pozyskać Katherine do naszego nowego projektu. I udało się! – wspominał wielce rozradowany producent.


Kluczem do osobowości Jane jest moim zdaniem to, że jak wielu innych ludzi, po prostu lubi robić coś, w czym czuje się dobra – tłumaczyła aktorka. – Ona kocha być druhną. Ale w pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że stała się postacią drugoplanową w swoim własnym życiu. I tak też wszyscy ją traktują. Aktorka uważała, że w scenariuszu postać została narysowana wiarygodnie i zdecydowaną kreską, co ułatwiło jej podjęcie decyzji o przyjęciu roli. Moja bohaterka jest zabawna i ma wielki wdzięk, choć rzecz jasna, także spore kłopoty z samą sobą. Byłam zdania, że to wymarzona postać komediowa. Rodzaj humoru zawarty w tekście bardzo mi odpowiadał.
Oryginalny scenariusz wyszedł spod pióra Aline Brosh McKenny, która zdobyła wielkie uznanie adaptacją powieści „Diabeł ubiera się u Prady”. Scenarzystka tak tłumaczyła swe intencje: Według mnie jest to opowieść o dojrzewaniu, które zostało niejako odłożone, zawieszone. Jane jako druhna przedłuża stan zawieszenia, może nieświadomie umyka przed dojrzałością. Ale ta ucieczka musi się przecież kiedyś skończyć.
McKenna zdradziła, że postać opisana w scenariuszu ma pierwowzór w rzeczywistości. To jedna z jej przyjaciółek, której personaliów rzecz jasna nie chciała ujawnić. Ta moja przyjaciółka była rzeczywiście niezliczoną ilość razy druhną, a gościła na około stu weselach. Obserwowałam ją i zastanawiałam się, cóż to może być za rodzaj osobowości, że tak często i chętnie ją zapraszają. Oczywiście okazało się, że była osobą bardzo bezpośrednią i towarzyską, miała ogromną łatwość nawiązywania kontaktów i różnorakich więzi. Ale brak było w jej życiu związków, które byłyby głęboko osobiste.


Reżyserować w tanecznym rytmie
Za kamerą jako reżyserka stanęła Anne Fletcher, znana i ceniona hollywoodzka choreografka, która pracowała między innymi przy takich filmach, jak „Czterdziestoletni prawiczek” czy „Walk Hard: The Dewey Cox Story” oraz z sukcesem wyreżyserowała znane i u nas muzyczne widowisko „Step Up – Taniec zmysłów” („The Step Up”, 2006). Zaintrygował ją pełen werwy scenariusz.
Aline ma rzadką zdolność pisania szybkich, opartych na dynamicznym rytmie i wielce dowcipnych dialogów. Przy tym brzmią one tak, iż jesteśmy przekonani, że jak najbardziej mogliby je wypowiadać ludzie w prawdziwym życiu – wychwalała swą współpracowniczkę Fletcher. – W dodatku mocno identyfikowałam się z bohaterką, bo wydaje mi się, że mam podobny charakter. Przezywają mnie „mama”, ponieważ troszczę się o innych i chyba nieraz w tej trosce przesadzam. Myślę zresztą, że błąd, jaki popełnia Jane, jest udziałem wielu kobiet.
Zgadzał się z nią Glickman. Postać Jane była naszym zdaniem naprawdę zabawnym, intrygującym charakterem. Oto dziewczyna, którą wszyscy kochają, ale która nigdy nie miała chłopaka – tłumaczył. Początkowo scenariusz opowiadał o dwóch przyjaciółkach rywalizujących o względy tego samego mężczyzny, ale z czasem przyjaciółka zamieniła się w młodszą siostrę, a wątki dotyczące życia rodzinnego zdecydowanie rozbudowano. Naszym zamiarem było, by film nie stał się jeszcze jedną historią walki o ukochanego, ale raczej opowieścią (cały czas rzecz jasna komediową) o wewnętrznej podróży bohaterki i ważnych przemianach w jej mentalności – wyjaśniała scenarzystka.
Glickman mówił wręcz, że film miał mieć niemal „naturalistyczny charakter”, mając na myśli precyzję obserwacji społecznej i psychologicznej. Chcieliśmy oddać zwariowaną atmosferę wesel, ale jednocześnie stworzyć romantyczną komedię z naprawdę wiarygodnymi psychologicznie postaciami – komentował producent.

Kobiecy sojusz
Zarówno scenarzystka, jak i reżyserka zarzekały się, że praca z Heigl to czysta przyjemność. Katie ma moim zdaniem niezwykły dar. Potrafi znaleźć złoty środek pomiędzy czysto fizycznymi aspektami grania komedii a oddaniem złożoności i wrażliwości postaci mówiła Fletcher. Potrafiła wyeksponować zarówno urodę swej bohaterki, zabawne aspekty jej osobowości, jak i wzruszające poczucie osamotnienia – dodawała ze swej strony scenarzystka. Podobno na planie panowała atmosfera wzajemnego zrozumienia i dobrej zabawy, a scenarzystka, reżyserka i ich gwiazda po wielekroć dyskutowały ewentualne nowe pomysły i poprawki w scenariuszu i dialogach.

Kłopotliwa siostra i kłopotliwi faceci
Obok Jane bardzo ważną postacią w filmie jest jej młodsza siostra Tess. Kłopot Jane z Tess polega na tym, że jako starsza siostra zawsze cierpliwie naprawiała jej błędy i tuszowała gafy czy pomyłki – tłumaczyła Heigl. – Obydwie naprawdę bardzo się kochają, lecz z wiekiem taki układ przysparza obu kobietom wielu kłopotów. Do roli Tess wybrano Malin Akerman, którą niedawno oglądaliśmy w brawurowej roli koszmarnej (pod każdym względem oprócz urody) żony Bena Stillera w komedii „Dziewczyna moich koszmarów”. Myślę, że Tess to przykład typowej młodszej siostry – komentowała aktorka. – Od lat jest w jakimś sensie w cieniu Jane, a jednocześnie doskonale wie, jak nią manipulować, by osiągnąć swoje cele. W dodatku trochę wariuje, gdy postanawia koniecznie wydać się za mąż. A trzeba pamiętać, że los samotnej siostry jest dla niej ważnym ostrzeżeniem. W głębi duszy to jednak racjonalna osoba, kochająca rodzinę, w tym i Jane.
Catherine Marie Thomas tłumaczyła, jak poprzez kostiumy oddała charaktery bohaterek. Jane jest śliczna, ale nigdy zbyt efektowna. Tess przeciwnie, lubi mocne efekty, uwielbia zwracać na siebie uwagę. W scenie spotkania z Georgem, gdy serce Jane zostaje złamane, wszystkie kobiety oprócz Tess ubrane są w stonowane, ciemne suknie. Tess błyszczy wyzywającą żółcią w swej króciutkiej sukience bez pleców. Biedna Jane nie ma z nią szans wiadomo, na kogo będzie patrzył George.
Heigl początkowo obawiała się, że widzowie nie bardzo uwierzą, że mają do czynienia z siostrami. Wydawało mi się, że ja i Malin bardzo różnimy się od siebie pod względem urody i stylu bycia. Ale potem postanowiłyśmy obdarzyć nasze bohaterki zbliżonymi manieryzmami, podobnymi zachowaniami. Przećwiczyłyśmy nasze pomysły i okazało się, że świetnie zadziałały. Gdy udawałyśmy się na zdjęcia do Providence, czwórka czy piątka ludzi spytała nas, czy jesteśmy siostrami. To znaczy, że sprawiłyśmy się nieźle – opowiadała.
W roli Kevina, który prowadzi rubrykę sprawozdań ze ślubów w fikcyjnej gazecie „New York Journal”, wykpiwającą sarkastycznie małżeńskie rytuały, Fletcher postanowiła obsadzić Jamesa Marsdena. Poznała go dobrze i polubiła podczas pracy nad „Lakierem do włosów”, gdzie występował jako Corny Collins, a ona była odpowiedzialna za choreografię i pracowała jako reżyser drugiej ekipy. Musiał sprostać Heigl w klasycznej dla tego typu filmów damsko-męskiej sytuacji. To zrozumiałe, dlaczego początkowo Jane odrzuca Kevina. Wydaje się jej cyniczny, arogancki, nieustannie ironiczny, no ale jednocześnie jest także pełen uroku, dowcipny, bardzo zabawny – opowiadała Fletcher. McKenna dodawała: Wiele ich łączy, mają podobny zmysł obserwacji, z tym że zmysł mężczyzny jest bardziej wyostrzony, bo niejako profesjonalny.
Marsden przyjął rolę z radością. To miła odmiana – komentował. – Zwykle gram facetów, którzy nie mają szczęścia w miłości. Albo borykają się z różnymi kłopotami, które uniemożliwiają im uczucie, albo są złymi facetami. Tym razem mam poważną szansę zdobyć dziewczynę. Oby się udało!
Ed Burns („Ta jedyna”, „Przekręt doskonały”) gra natomiast George’a, postać, która jest pod wieloma względami przeciwieństwem Kevina. Ten przystojny biznesmen założył i prowadzi firmę produkującą przyjazną środowisku odzież i sprzęt wycieczkowy. Burns tak komentował charakter granej przez siebie postaci: George wydaje się doskonałym wcieleniem marzenia o idealnym mężczyźnie. Człowiek sukcesu, przystojny, bardzo przestrzegający zasad political correctness, opiekuńczy, w dodatku kochający zwierzęta. Rzecz jasna wszyscy wiemy, że takie ideały w rzeczywistości nie istnieją.
Z kolei Judy Greer wcieliła się w postać Casey, najlepszej przyjaciółki Jane i jej koleżanki z pracy w firmie George’a, Urban Everest. Jest to dziewczyna głośna i szczera, przywykła walić prosto z mostu, bez względu na ewentualne przykre konsekwencje. Greer tak mówiła o swej bohaterce: Jest zabawna, a jej wysiłki, by wyzwolić „dziką stronę” Jane są doprawdy heroiczne i godne uznania. W dodatku jest lojalna. A na tym przecież polega prawdziwa przyjaźń.
Cała szafa niezwykłych kiecek
Ważnym elementem filmu są tytułowe sukienki. Zaprojektowała je Thomas, w ścisłej współpracy z Fletcher. Miały z tym dużo zabawy. Autorka kostiumów przyznała, że postanowiły sobie nieźle poszaleć: Pomyślałam, że można w tych strojach oddać ból i kłopotliwość noszenia kreacji w wymyślnym stylu. Nie bez znaczenia były bogate doświadczenia Fletcher jako choreografki. Chciałam, żeby te sukienki wyglądały jak kostiumy, w których można wykonać jakiś olśniewający numer – podkreślała.
Początkowo przygotowano aż pięćdziesiąt sukienek, stopniowo zmieniano fantazyjne dodatki i eliminowano najmniej udane lub też słabo pasujące do klimatu filmu projekty. Ulubioną kreacją Heigl była suknia nazwana „Przeminęło z wiatrem” lub też „Wesele na plantacji” w stylu, z którego – według słów aktorki – byłaby dumna Scarlett O’Hara. Była to suknia z żółtego jedwabiu z pomarańczowymi kwiatami jako dodatkami, białą parasolką i żółtymi butami na wysokich obcasach. Inne fantazyjne kreacje to wściekle różowa „Bahama Mama”, „Kowbojska Sukienka”, „Sukienka Podwodna” czy wreszcie „Sukienka Wymiotna” (!).

Nowy Jork i okolice
Większość zdjęć nakręcono na Rhode Island, w posiadłościach Rosecliff, Marble House Mansions w Newport, restauracji w East Greenwich, plaży w Charlestown oraz w barze w Pawtucket. Tam właśnie Heigl i Marsden wykonali swoją wersję klasycznej piosenki Eltona Johna „Benny and the Jets”. W osiedlu w Pawtucket Hope Artiste Village scenograf Shepherd Frankel zbudował biura Urban Everest oraz redakcję New York Journal.
Choć miejsca te z powodzeniem udawały Manhattan oraz nowojorskie plaże, następnie dwa tygodnie ekipa spędziła już w Nowym Jorku, kręcąc sceny w Central Parku, a także w stosunkowo rzadko pokazywanych w filmach dzielnicach, jak East Village (gdzie mieszka Jane) oraz Meatpacking District, gdzie mieszczą się biura George’a.
To była wielka produkcja, a nie „mała” romantyczna komedia. Każda scena ślubu była skomplikowanym przedsięwzięciem logistycznym. Widz musiał zobaczyć cały przepych tych widowiskowych wesel i nie stracić z oczu bohaterów – mówiła reżyserka. A McKenna puentowała: Moja przyjaciółka, o której wspominałam, była już zaręczona, kiedy nasz projekt dostał zielone światło. A kiedy kręciliśmy, była już szczęśliwą mężatką.


O aktorach



Katherine Heigl (Jane)
Właśc. Katherine Marie Heigl. Urodziła się 24.11.1978 w Waszyngtonie, dystrykt Columbia. Dzieciństwo spędziła w New Canaan w Connecticut. W wieku dziewięciu lat rozpoczęła karierę modelki dziecięcej. Wkrótce podpisała kontrakt ze słynną agencją modelek Wilhelmina. Brała udział między innymi w reklamach płatków śniadaniowych Cheerios. W 1994 roku zagrała u boku Gerarda Depardieu w amerykańskiej wersji francuskiego hitu „Tata i małolata”. Dwa lata później jej rodzice się rozwiedli, a Katherine wraz z matką reprezentującą jej interesy przeniosła się do Malibu. Popularność przyniósł jej serial „Roswell”, a potem inna, również bardzo popularna seria, „Chirurdzy”, za rolę w której zdobyła w zeszłym roku nagrodę Emmy. Przełomem w jej karierze stała się niezwykle popularna komedia „Wpadka”. Narzeczonym Heigl jest muzyk Josh Kelley.
Filmografia:

1992 – That Night, 1993 – Król wzgórza (King of the Hill), 1994 – Tata i małolata (My Father the Hero), 1995 – Liberator 2 (Under Siege 2: Dark Territory), 1996 – Wish Upon a Star, 1997 – Prince Valiant (TVP: Książę waleczny), Stand-ins, 1998 – Bug Buster, Law & Order (serial TV, odc. Castoff, prem. TV 28.02.1998), Bride of Chucky (DVD: Narzeczona laleczki Chucky), The Tempest (TV, wideo: Burza), 1999 – Roswell (serial TV, Polsat, TV4: Roswell: W kręgu tajemnic, 61 odc. w latach 1999–2001), 2000 – 100 Girls (DVD: 100 dziewczyn i ja), 2001 – Valentine (DVD: Walentynki), 2002 – The Twilight Zone (serial TV, odc. Cradle of Darkness. Prem. TV 2. 12. 2002), 2003 – Vegas Dick (TV), Love Comes Softly (TV, TVP: Miłość przychodzi powoli), Evil Never Dies (TV), Descendant, Critical Assembly (TV), Wuthering Heights (TV, DVD, MTV: Wichrowe wzgórza), 2004 – Love’s Enduring Promise (TV, TVP: Obietnica miłości), 2005 – Romy and Michel: In the Beginning (TV), Side Effects, The Ringer (DVD: Olimpiada), Grey’s Anatomy (serial TV, TVP: Chirurdzy, 72 odc. w latach 2005–2007), 2006 – Zyzzyx. Rd, Caffeine, 2007 – Wpadka (Knocked Up), 27 sukienek (27 Dresses)




James Marsden (Kevin)
Właśc. James Paul Marsden. Urodził się 18.09.1973 roku w Stillwater, stan Oklahoma. Jego ojciec był naukowcem na uniwersytecie stanowym w Kansas. Karierę aktorską Marsden rozpoczął dzięki swemu przyjacielowi, aktorowi Kirkowi Cameronowi, który w 1991 roku namówił go na przyjazd do Los Angeles. Zdobył popularność w serialach TV, po czym umocnił ją rolą w trzech częściach adaptacji komiksu „X- Men”. Jego żoną jest córka znanego muzyka country i aktorka, Lisa Linde (serial „Days of Our Lives”), z którą ma dwójkę dzieci, Jacka i Mary. Swoje spore umiejętności wokalne Marsden pokazał w „Ally McBeal”, „Lakierze do włosów” i „Zaczarowanej”. Jeśli masz atrakcyjną powierzchowność, wszyscy myślą, że nie pracujesz, tylko odnosisz sukcesy dzięki wyglądowi. Nienawidzę tego – mówił. Jego hobby to jazda na rolkach i pływanie.
Filmografia:

1993 – The Adventures of Brisco County, Jr. (odc. „Senior Spirit”, prem. 15.10.1993), The Nanny (serial TV, odc. The Nanny, prem. TV 3.11. 1993, odc. The Nuchslep, prem. TV 24.11.1993), Ambush in Waco: In the Line of Duty (TV), Saved by the Bell: The New Class (serial TV, odc. Homecoming King, prem. TV 23.10.1993), 1994 – No Dessert, Dad, Till You Mow the Lawn, Boogies Diner (serial TV), Search and Rescue (TV), 1995 – 919 Fifth Avenue (TV), Blossom (serial TV, odc. The Date, prem. TV 27.02.1995), Party of Five (serial TV, odc. The Ides of March, prem. TV 15.03.1995), Touched by the Angel (serial TV, TVP: Dotyk anioła, odc. Angels on the Air, prem. TV 21.10.1995), 1996 – Public Enemies (TV, wideo: Wróg publiczny numer 1), Gone in a Heartbeat (TV), 1996 – Second Noah (serial TV, 22 odc. w latach 1996–1997), 1997 – On the Edge of Innocence (TV), Campfire Tales (DVD: Mroczne opowieści), Extreme Ghostbusters (serial TV, odc. Ghost Apocalyptic Future, tylko głos), Bella Mafia (miniserial TV, DVD: Kobiety mafii), 1998 – The Outer Limits (serial TV, odc. Rite of Passage, prem. TV 13.03.1998), Disturbing Behavior (DVD: Grzeczny świat), The Castle (TV), 2000 – Gossip (DVD: Plotka), X-Men (X-Men), Sugar & Spice (DVD: Słodkie i ostre), Zoolander (Zoolander), Ally McBeal (Polsat: Ally McBeal, 13 odc. z lat 2001–2002), 2002 – Bram and Alice (serial TV, odc. Scribbling Rivalry), Interstate 60 (DVD: Ale jazda!), 2003 – X-Men 2 (X-Men 2) 2004 – Pamiętnik (The Notebook), The 24th Day, 2005 – Heights, 2006 – 10th & Wolf (DVD: Za cenę życia), X-Men 3: Ostatni bastion (X-Men 3: The Last Stand), Superman: Powrót (Superman Returns), The Alibi (DVD: Alibi), Bobby, 2007 – Zaczarowana (Enchanted), Lakier do włosów (Hairspray), Shark (serial TV, odc. Dr. Laura, prem. TV 14. 10. 2007), 2008 – 27 sukienek (27 Dresses), Conan: Red Nails (w realizacji, tylko glos), The Box (w realizacji)



Malin Akerman (Tess)
Właśc. Malin Maria Åkerman. Urodziła się 12.05.1978 roku w Sztokholmie. Wychowała się w Toronto. Zaczęła występować jako modelka i w reklamówkach telewizyjnych w wieku pięciu lat. Jako siedemnastolatka zwyciężyła w konkursie The Ford Supermodel of Canada i kontynuowała z sukcesami karierę modelki. Była wokalistką rockowej grupy Ozono, która obecnie zmieniła nazwę na Petalstones.


Filmografia:

1997 – Earth: Final Conflict (serial TV, Polsat, AXN Sci-fi: Ziemia: Ostatnie starcie, odc. Truth, prem. TV 13.10.1997), 2000 – Sekta (Skulls), The Others (serial TV, pilot, prem. TV 5.02.2000), Relic Hunter (serial TV, Polsat: Łowcy skarbów, odc. Affaire de Coeur, prem. TV 28.02.2000), 2001 – Shotgun Love Dolls (TV), The Circle (DVD: Bractwo), Twice in a Lifetime (serial TV, odc. Knockout, prem. TV 28.02.2001), Doc (serial TV, odc. Face in the Mirror, prem. TV 20.05.2001), Witchblade (serial TV, odc. Conudrum, prem. TV 19.06.2001), 2002 – A Nero Wolfe Mystery (serial TV, odc. Poison à la Carte), 2003 – The Utopian Society, 2004 – Harold & Kumar Go to White Castle (DVD: O dwóch takich, co poszli w miasto), 2005 – The Comeback (serial TV, 12 odc.), 2006 – Love Monkey (serial TV, odc. The One That Got Away, prem. TV 18.04.2006), Entourage (serial TV, odc. Three’s Company, prem. TV 16.07.2006, odc. Strange Days, prem. TV 23.04.2006), 2007 – The Brothers Salomon, Dziewczyna moich koszmarów (The Heartbreak Kid), Heavy Petting, 2008 – 27 sukienek (27 Dresses), Watchmen (w realizacji)




O twórcach filmu




Anne Fletcher

Amerykańska reżyserka, choreografka i aktorka. Urodziła się 1.05.1966 w Detroit, stan Michigan. Uczyła się tańca od 12 roku życia, trzy lata później została zawodową tancerką. Po raz pierwszy zatańczyła w filmie w „Masce” z Jimem Carreyem. Jako tancerka, a potem choreografka pojawiła się w ponad 50 filmach kinowych i wielu programach telewizyjnych (m.in. „Boogie Nights”, „Krzyk 2”, „Nadchodzi Polly”, „Wszystko się wali”, „Lakier do włosów”), czasem grywając także epizody aktorskie. Odniosła wielki kasowy sukces, kręcąc jako reżyserka film „Step Up – Taniec zmysłów”. Obecnie zamierza skoncentrować się na karierze reżyserskiej i producenckiej.


Filmografia (jako reżyserka):

2006 – Step Up – Taniec zmysłów (Step Up), 2007 – 27 sukienek (27 Dresses)







©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna