Robinson & crusoe albo jak trudno nawiązać przyjaźń nie rozumiejąc się wzajemnie



Pobieranie 18.48 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar18.48 Kb.


ROBINSON & CRUSOE

albo jak trudno nawiązać przyjaźń nie rozumiejąc się wzajemnie.

Teatr familijny dla wszystkich powyżej 10. roku życia autorstwa Nino D’Introny i Giacomo Ravicchia


Układ/koncepcja i reżyseria – Achim Conrad

Występują: Andrzej Bocian i Achim Conrad

Spektakl w wykonaniu movingtheatre.de Köln we współpracy z Teatrem Baj w Warszawie, Freies Werkstatt Theater Köln oraz Kreuzgangspielen Feuchwangen.

Po klęsce żywiołowej: dwaj mężczyźni, dach domu, wokół tylko woda.

Mężczyźni walczą ze sobą, jednak, aby mogli przeżyć potrzebują współpracy.

Próbują się porozumieć, nie mają jednak żadnego wspólnego języka, co robić?

Z biegiem czasu wytwarzają swój własny sposób komunikowania.

Wkrótce orientują się, że przy całej swojej inności mają jednakowe lęki, pragnienia i marzenia. A gdy rozchodzą się, każdy w swoją stronę, są już wręcz przyjaciółmi.


Powstała z improwizacji sztuka „Robinson & Crusoe” tworzy kanwę pod prezentowany teatralny eksperyment. Dwóch mężczyzn trafia na dach domu po klęsce żywiołowej. Podczas gdy w oryginalnej wersji są oni żołnierzami przeciwnych obozów w fikcyjnej wojnie, z których jeden posługuje się językiem rzeczywistym a drugi niezrozumiałą sztuczną mową, celem przedłożonego projektu jest doprowadzenie do spotkania dwóch obcych sobie osób, które mówią dwoma rzeczywistymi językami; niemieckim i polskim.

Ekscytujący eksperyment w zdominowanym przez język teatrze aktorskim – nie trzeba rozumieć obu języków aby pojąć istotę sytuacji. Wręcz przeciwnie, chodzi o to aby przy pomocy mimiki, gestów, spojrzeń i nastrojów stworzyć język, który przekracza werbalną komunikację bądź ją przynajmniej zastępuje. Dotyczy to zarówno grających na scenie, jak i publiczności.

W ten sposób publiczność w jednym lub drugim kraju będzie rozumieć tylko jednego z aktorów. Czy to zda egzamin? Czy sympatia znajdzie się za każdym razem po stronie obcojęzycznej postaci? Takie rozstrzygnięcie byłoby oczekiwane.

Gdyby tekst w oryginale został napisany dla aktora posługującego się rzeczywistym językiem, zatem dla tego, który mówi wszystko, co powinno zostać zrozumiane, cały projekt stworzyłby nowe teksty i nowe sytuacje. W prezentowany tutaj sposób może powstać teatr familijny w najlepszym tego pojęcia znaczeniu. Kody językowe, możliwość ukrycia się za tekstem odpadają. Tekst nie zniewala, wszystko żyje dzięki sile sugestii aktorów i publiczności.

Istotnym zadaniem projektu jest pozbawienie młodych ludzi lęku przed obcym. Pragnie on również unaocznić fakt, że wszyscy jesteśmy ludźmi z powierzchownością i wnętrzem; język, wychowanie, narodowość to jedno, emocje, pragnienie akceptacji i miłości to drugie.

Teatr jako porozumienie między narodami. Dotyczy to również wykonawców; Achim Conrad nie mówi po polsku i nigdy w Polsce nie był. Andrzej Bocian nie mówi po niemiecku i jeszcze w nie był w Niemczech. Obaj zatem nie będą się na scenie rozumieli. Muzyka jako język uniwersalny oraz teatr kukiełkowy jako polska tradycja przyjdą z pewnością z pomocą. Stąd również powstaną pytania: czym jest niemieckość? Co to znaczy polskość? Czy nieproste wzajemne stosunki obu państw, czy przeszłość, czy geopolityczne układy grają w tym jakąś rolę?

To sztuka o współpracy koniecznej do przeżycia, stwarzającej możliwość społecznej egzystencji. Również dla teatru w ogólnym znaczeniu i dla partnerów tego projektu w szczególności jest to zagadnienie, które dodatkowo wyraża życzenie, aby powstały nowe twórcze impulsy i aby z ochotą i wzajemną ciekawością doprowadzić do spotkania.

Grupą, do której skierowane jest przedstawienie stanowi 10-14letnia publiczność, której teatr młodzieżowy ma względnie niewiele do zaoferowania, a która szczególnie w tym wieku zainteresowana jest zagadnieniami dotykającymi przynależności do wspólnoty i budowania przyjaźni, i którą pragniemy zainteresować spotkaniem z obcym - bliskim a jednak tak odległym sąsiadem w Europie.


Próby; 30.07-11.08 Kolonia/ 13.08-21.08 Warszawa/18.10-1-11. Kolonia

Premiera 02.11.2012 Kolonia



Teatr Baj, Warszawa

Teatr Baj powstał w 1928 r. i jest najstarszym teatrem lalek dla dzieci w Polsce. Dorobek artystyczny teatru obejmuje blisko 160 premier. Przez ponad 80. lat wychował wiele pokoleń teatralnych widzów. Obecnie jest jednym z trzech instytucjonalnych, miejskich teatrów lalek w Warszawie. Ma w repertuarze sztuki autorów polskich i adaptacje światowej literatury dla dzieci. Poszukuje stale nowych środków wyrazu, stosując różne formy i techniki lalkowe. Do realizacji spektakli Teatr zaprasza ciekawych twórców z Polski i zagranicy. Stara się łączyć w swoim repertuarze klasykę i sztukę współczesną, zachowując między nimi równowagę. Najważniejszym widzem Teatru Baj jest dziecko. Ma jednak w swoim repertuarze także spektakl lalkowy dla widzów dorosłych.

Oprócz produkcji spektakli, Baj realizuje różnorodne przedsięwzięcia teatralne i edukacyjne adresowane do dzieci (np. polsko-norweski projekt „Dziecko – teatr – świat. Ponad barierami”). Jest otwarty na różnorodne artystyczne, kulturalne, edukacyjne i społeczne inicjatywy oraz współpracę z innymi teatrami z Polski i zagranicy, wierząc, że wymiana doświadczeń zawsze rodzi nowe wartości.

W latach 2010-2012 Baj uczestniczył w wielu festiwalach teatralnych, a wiele z jego spektakli zdobyło nagrody i wyróżnienia. www.teatrbaj.pl



movingtheatre.de, Kolonia

Założony i prowadzony od 2003 przez Achima Conrada w Kolonii, łączący w repertuarze teatr słowa, taniec i produkcje muzyczne. Niezależnie od gatunku, przedstawienia prezentują różne życiowe wydarzenia skupiające się, o ile to tylko możliwe, w przestrzeni czasowej „od przedszkola do domu spokojnej starości”. movingtheatre.de to jeden z najważniejszych teatrów niezależnych w Północnej Nadrenii-Westwalii , o czym świadczą zaproszenia na międzynarodowe festiwale teatralne, czy do międzynarodowej współpracy, cieszy się licznymi dowodami uznania , m.in. Kolońską Nagrodą bliki FederalnejTeatralną (2006) oraz Kolońską Nagrodą Tańca(2006/9) www.movingtheatre.de



Freies Werkstatt Theater Köln (Niezależny Teatr Warsztat) z Kolonii

Założony w 1977 wyrobił sobie markę w rodzinnym mieście, na terytorium Republiki Federalnej oraz za granicą przez teatralną działalność eksperymentalną, kontrowersyjnymi, tematami oraz zaangażowanym nastawieniem. W przeważającej części autorsko opracowane produkcje dla dzieci, młodzieży i dorosłych nadają charakter założeniom artystycznym, Zajmują się również opracowywaniem tekstów literackich i inscenizacją opublikowanych wcześniej utworów scenicznych .www.fwtkoeln.de


Miasto festiwali Feuchtwanger ma swoje ważne miejsce w rzędzie najważniejszych, tradycyjnie uznanych europejskich miejscowości festiwalowych. Niemal 50.000 widzów przeżywa corocznie jedyną w swoim rodzaju atmosferę teatralną w otoczeniu romańskich krużganków. Czołowe nazwiska dyrektorów teatrów, znani reżyserzy, wielcy aktorzy naznaczają oblicze spotkań teatralnych w krużgankach ( Kreuzgangspiele) – od początku istnienia do chwili obecnej. W 2009 r. powstało nowe miejsce teatralne, Nixel-Garten, w którym grane są z powodzeniem sztuki dla dzieci i młodzieży. www.kreuzgangspiele.de
Achim Conrad

Absolwent wiedeńskiego Konserwatorium. Zatrudniany w teatrach w Coburgu, Pforzheim, Innsbrucku, Dortmundzie oraz Państwowym Teatrze w Moguncji. Angażowany w produkcjach aktorskich i musicalowych w Volkstheater oraz Burgteater w Wiedniu, na scenach w Wuppertalu, w Salzburskim Festiwalu Teatralnym i in. Jest współzałożycielem, inscenizatorem, reżyserem i producentem w movingtheatre.de/Köln. Uczestniczy w festiwalach, międzynarodowych koprodukcjach, współtworzy produkcje taneczne, aktorskie i muzyczne. Znany jest również z występów gościnnych na terenie Europy. Achim Conrad zainscenizował m.in. Kreuzganspiele Feuchtwanger dla teatru w Ratyzbonie. Jest również spikerem radiowym w SWR i WDR.


Andrzej Bocian
Aktor. Absolwent Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku. Od 2001R. związany z Teatrem Baj. Jest otwarty na działanie w różnych typach teatru i rozwijanie swojego warsztatu. Możliwości aktorskie, muzyczne i wokalne decydują o dużej różnorodności kreowanych przez niego postaci. Ma na swoim koncie ponad 20 ról. Brał udział w projektach edukacyjno-kulturalnych np. „Dziecko – teatr – świat. Ponad barierami” (współpraca polsko-norweska), realizuje w Teatrze Baj program edukacyjny „Teatr wiem co to”. Ma bardzo dobry kontakt z dziećmi i młodzieżą. Spektakle z jego udziałem, m. in. „Świat Garmanna”, „Śpij” uczestniczyły w wielu festiwalach teatralnych, zdobywając nagrody i wyróżnienia.



©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna