Rozkład materiału z języka polskiego do programu „Słowa na czasie” /autorzy: Małgorzata Chmiel, Wilga Herman, Zofia Pomirska, Piotr Doroszewski/ realizowany we wszystkich klasach trzecich: 3A, 3B



Pobieranie 0.95 Mb.
Strona1/8
Data07.05.2016
Rozmiar0.95 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8
Rozkład materiału z języka polskiego do programu „Słowa na czasie” /autorzy: Małgorzata Chmiel, Wilga Herman, Zofia Pomirska, Piotr Doroszewski/ realizowany we wszystkich klasach trzecich: 3A, 3B, 3C Publicznego Gimnazjum nr 4 z Oddziałami Integracyjnymi w Chrzanowie w roku szkolnym 2014/2015.



Numer i temat lekcji

Środki dydaktyczne

Teksty i materiał ilustracyjny

Zagadnienia

Wymagania podstawowe

Uczeń:

Wymagania ponadpodstawowe

Uczeń:

Liczba godzin

Odniesienia

do podstawy programowej

1. Organizujemy pracę na lekcjach

j. polskiego.



Podręczniki

Podręczniki przedmiotowe




- zapoznaje się z podręcznikami,

- zapoznaje się z kanonem lektur



- tworzy skrócony opis bibliograficzny

- opisuje szatę graficzną podręcznika



1




2. i 3.

Świat między wojnami



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym s. 10–13



– „Dlaczego dwudziestolecie międzywojenne?”

– „Filozoficzne podłoże epoki”

– „Od kiedy do kiedy?”

– „Świat kawiarni”

– „Psychologia

w literaturze”

– „Jak ukazać piękno?”

– Józef Rapacki,

„W Ziemiańskiej”

– Salvador Dalí, „Trwałość pamięci”

– Wassily Kandinsky, „Przekątna”

Pablo Picasso, „Trzej muzykanci”

– Ernest Ludwig Kirchner, „Pięć kobiet na ulicy”


dwudziestolecie międzywojenne, totalitaryzm, egzystencjalizm, psychoanaliza, behawioryzm, abstrakcjonizm, kubizm, surrealizm, ekspresjonizm

– opowiada o ważnych wydarzeniach

i zjawiskach, które ukształtowały charakter międzywojnia

– przedstawia poglądy Oswalda Spenglera i Zygmunta Freuda

– wymienia główne cechy abstrakcjonizmu, kubizmu, surrealizmu, ekspresjonizmu

– wyjaśnia, czym charakteryzowała się architektura dwudziestolecia międzywojennego

– odszukuje we wskazanych źródłach informacje dotyczące rozwoju muzyki w latach 20. i 30. XX w. i sporządza na ten temat notatkę w formie mapy myśli



– tłumaczy, jakie znaczenie ma dwudziestolecie międzywojenne dla kultury europejskiej

– wyraża opinię na temat poglądów myślicieli epoki i uzasadnia swoje zdanie

– omawia różnice w ukazywaniu świata przez ekspresjonistów, kubistów, abstrakcjonistów

i surrealistów

– charakteryzuje życie artystyczne epoki

– określa, w jaki sposób psychologia wpłynęła na literaturę międzywojnia

– odszukuje w różnych źródłach informacje o rozwoju muzyki

w latach 20. i 30. XX w. i sporządza na ten temat notatkę



2

I.1.2

I.2.1


II.1.1

II.1.2


II.2.11

II.3.1


II.4.1

III.1.1


III.2.11

4.

Patriotyczny obowiązek dawniej i dziś



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym

s. 14–16


– Witold Barbacki, „Mój najświętszy obowiązek”

– Christopher Richard Wynne Nevinson, „Ścieżki chwały”



Legiony Polskie, dziennik

– wyjaśnia, co znaczy wyrażenie patriotyczny obowiązek

– zapisuje swoje wrażenia

po lekturze

– wskazuje w tekście wyrażenia określające emocje narratora przed walką i podczas potyczki

– zaznacza fragmenty zawierające samoocenę

– wymienia działania legionisty, które były rezultatem kierowania się rozumem oraz te wynikające

z poddania się uczuciom

– określa, w jaki sposób udział

w wojnie wpłynął na chłopca

– redaguje krótki opis obrazu „Ścieżki chwały”

– podaje cechy gatunkowe dziennika

– przedstawia jeden dzień ze swojego życia w postaci zapisu

w internetowym blogu


– wyjaśnia, jak rozumie wyrażenie patriotyczny obowiązek i porównuje własne spostrzeżenia

z wypowiedziami innych osób

zapisuje swoje wrażenia

po lekturze, odnosząc się do kontekstu historycznego

– omawia, jak zmieniały się emocje narratora w trakcie opowiadania

– na podstawie zaznaczonych fragmentów wymienia cechy osobowości narratora

– uzasadnia, że przeczytany tekst jest dziennikiem

– przedstawia jeden dzień ze swojego życia w postaci zapisu

w internetowym blogu, przestrzegając norm kompozycyjnych i językowych

– przygotowuje w formie plakatu prezentację dzieła, które mogłoby stanowić ilustrację tekstu Witolda Barbackiego



1

I.1.2

II.1.1.


II.1.2

II.2.3


II.2.7

II.3.2


II.4.1

II.4.2


II.4.3

III.1.1


III.1.2

III.1.6


III.1.8

III.2.11


5.

Poezja skamandrytów



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym

s. 17


– Kazimierz Wierzyński, „Zielono mam w głowie”

postać Kazimierza Wierzyńskiego, Skamander, przerzutnia poetycka, liryka bezpośrednia

– wymienia tytuły tomów wierszy Kazimierza Wierzyńskiego

– opowiada, po czym można poznać, że ktoś jest szczęśliwy

– określa nastrój utworu

– podaje, do jakiego rodzaju liryki, należy omawiany wiersz

– uzupełnia tabelę wyrazami z tekstu przywołującymi barwy i nazywa kolory

– wyszukuje w utworze metafory

– wyjaśnia, czym jest przerzutnia poetycka

– opisuje kolorystykę i nastrój pory roku, która odzwierciedla jego typ osobowości



– krótko omawia postać Kazimierza Wierzyńskiego

– określa nastrój wiersza, wskazując uczucia podmiotu lirycznego

– uzasadnia, że utwór należy

do liryki bezpośredniej

– uzupełnia tabelę wyrazami z tekstu przywołującymi barwy, nazywa kolory i podaje ich sens przenośny

– wyjaśnia znaczenie wskazanych

w wierszu metafor

– omawia funkcję przerzutni

w utworze

– opowiada o powiązaniach kolorystyki i nastroju poszczególnych pór roku z różnymi typami osobowości

– odszukuje w albumach malarstwa lub internecie reprodukcje obrazów, które oddają atmosferę radości poezji skamandrytów i wskazuje,

co łączy wybrane dzieła



1

I.1.2

II.1.2


II.2.2

II.2.4


II.2.6

II.3.1


II.3.2

III.1.1


III.2.11

6.

Między wzorcową a użytkową normą językową



Podręcznik do

kształcenia językowego z ćwiczeniami

Rozdział 1:

Język pod kontrolą

Temat: Język w normie

s. 6–10





norma językowa, rozróżnianie normy wzorcowej i użytkowej, kwalifikatory słownikowe, związki frazeologiczne

– wymienia przykłady sytuacji oficjalnych i nieoficjalnych,

w których należy wypowiadać się zgodnie z normą wzorcową

– podkreśla odpowiednie wyrazy tak, aby wypowiedzi postaci były zgodne z normą wzorcową

– określa, czy dana forma mieści się w normie wzorcowej, czy należy do form potocznych lub błędnych

– korzysta ze słownika poprawnej polszczyzny

– z podanych słów tworzy poprawne związki frazeologiczne

– zapoznaje się z hasłami słownikowymi i wyjaśnia,

co oznaczają użyte kwalifikatory



– wie, do jakiego słownika sięgnąć w razie wątpliwości dotyczących poprawności językowej

– korzysta z internetowej poradni językowej

– odnajduje w internecie dwie publikacje inne niż słowniki,

z których można czerpać wiedzę

na temat poprawnej pisowni

– świadomie używa związków frazeologicznych do ułożenia spójnego tekstu

– odszukuje w słowniku przykłady użycia wszystkich kwalifikatorów


1

I.1.2

I.2.1


I.2.3

I.3.3


III.2.1

III.2.4



7. i 8.

Krytyczny obraz mieszczaństwa



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym

s. 18–19


– Julian Tuwim, „Mieszkańcy”

postać Juliana Tuwima, prozaizm, wiersz sylabiczny, średniówka, konsumpcjonizm

– wymienia tytuły tomów wierszy Juliana Tuwima

– dzieli tekst na obrazy poetyckie

– wypisuje z utworu nazwy czynności, które wypełniają życie mieszczan

– tłumaczy, czym jest konsumpcjonizm

– wskazuje sposoby zdobywania przez bohaterów informacji o świecie

– podkreśla w utworze wyrazy potoczne i nazywa środek stylistyczny, który tworzą

– podaje liczbę sylab w każdym wersie pierwszej strofy oraz zaznacza akcenty i nazywa ten rodzaj wiersza

– zaznacza fragmenty, w których ujawnia się podmiot liryczny

– przedstawia na plakacie sposoby walki ze współczesnym konsumpcjonizmem


– opowiada, jak młodopolscy artyści oceniali mieszczan

– krótko omawia postać Juliana Tuwima

– nadaje tytuły poszczególnym obrazom poetyckim

– wyjaśnia, w jaki sposób uzyskana przez bohaterów wiedza o świecie wpływa na kształtowanie osobowości mieszczan

– określa funkcję wyrazów potocznych w utworze

– omawia rolę zastosowanych

w tekście powtórzeń

– zaznacza średniówkę w wersach

– opisuje nastawienie podmiotu lirycznego do postaci, przytaczając odpowiednie cytaty

– redaguje dłuższą wypowiedź na temat ponadczasowego charakteru wiersza Juliana Tuwima

– porównuje świat wartości bohaterów ukazanych w tekście

z postawą dzisiejszych mieszkańców miast



2

I.1.2

I.1.7


II.1.2

II.2.2


II.2.4

II.4.1


II.4.3

III.1.1


III.2.11

9.

O poezji kobiecej



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym

s. 21
Szkolny słownik terminów literackich


– Maria Pawlikowska-

Jasnorzewska, „Miłość”



postać Marii Pawlikowskiej-

-Jasnorzewskiej, miniatura poetycka, poezja miłosna, epigramat



– wymienia tytuły utworów Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

– określa tematykę wiersza

wskazuje wyrazy, które najlepiej oddają emocje zawarte w tekście

– nazywa rodzaje rymów oraz wskazuje wykrzyknienie

– odnajduje w słowniku wyjaśnienie pojęcia epigramat

– udowadnia na podstawie przeczytanego utworu, że miłość niejedno ma imię

– redaguje notatkę do gazetki szkolnej, zachęcającą do czytania poezji Marii Pawlikowskiej-

-Jasnorzewskiej



– krótko omawia postać Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

– wskazuje wyrazy, które najlepiej oddają emocje zawarte w tekście

i uzasadnia swój wybór

– podaje charakterystyczne cechy języka, którym posługuje się osoba mówiąca w wierszu

– gromadzi argumenty uzasadniające, że utwór jest epigramatem

– udowadnia na podstawie przeczytanego wiersza oraz innych tekstów literackich, że miłość niejedno ma imię

– redaguje notatkę do gazetki szkolnej, zachęcającą do czytania poezji Marii Pawlikowskiej-

-Jasnorzewskiej, przestrzegając norm kompozycyjnych i językowych



1

I.1.2

I.2.3


II.1.2

II.2.4


II.2.5

II.2.6


II.3.1

II.4.2


III.1.1

III.1.2


10.

Spotkanie z Awangardą Krakowską



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym s. 22


Słownik języka polskiego

– Julian Przyboś, „Gmachy”

postać Juliana Przybosia, awangarda, Awangarda Krakowska, wiersz wolny

– przy użyciu słownika wyjaśnia termin awangarda

– określa tematykę wiersza

– opisuje przestrzeń ukazaną

w tekście

– wskazuje środki stylistyczne, których poeta użył do opisu gmachów

– wymienia cechy wiersza wolnego

– redaguje kilkuzdaniową wypowiedź na temat jednego

z wybranych cytatów



– krótko omawia postać Juliana Przybosia

– wymienia cechy charakterystyczne zjawisk określanych jako awangarda

– wyjaśnia, jaki efekt uzyskał autor wiersza dzięki nagromadzeniu określonej metaforyki

– tłumaczy, dlaczego poeta został nazwany wykrzyknikiem ulicy

– uzasadnia, że „Gmachy” to wiersz wolny

– opowiada o skojarzeniach, jakie wywołuje graficzne przedstawienie wiersza Juliana Przybosia



1

I.1.2

I.2.3


II.1.1

II.1.2


II.2.4

II.2.6


III.1.1


11.

O etyce słowa



Podręcznik do

kształcenia językowego z ćwiczeniami

Rozdział 1:

Język pod kontrolą

Temat: Kultury nigdy za wiele

s. 11–16





etyka słowa i jej zasady, agresja słowna, brutalność

w zachowaniach językowych



– omawia znaczenie podanych sentencji

– układa dialog, w którym rozmówcy przestrzegają zasad etyki słowa

– wyjaśnia, dlaczego przytoczone wypowiedzi nie spełniają zasad etyki słowa

– przekształca podane wypowiedzi tak, aby przekazywały zbliżoną treść w sposób zgodny z zasadami etyki słowa

– proponuje, w jaki sposób można spokojnie i stanowczo zareagować

na agresję

– redaguje 4 punkty poradnika „Jak można przeciwdziałać agresji językowej?”

– pracując w grupie, wykonuje plakat propagujący porozumiewanie się bez wulgaryzmów

– formułuje wypowiedź na forum, zapobiegającą agresji podczas dalszej dyskusji


– opowiada o sytuacji z życia codziennego potwierdzającej prawdziwość wybranego aforyzmu

– zapisuje propozycje innych zakończeń dialogów

– podaje przykłady sytuacji ukazujące, że osoby grzeczne mogą osiągnąć więcej niż ci, którzy krzyczą

– redaguje 5–6 punktów poradnika „Jak można przeciwdziałać agresji językowej?”

– organizuje w szkole akcję walki

z wulgaryzmami



2

I.1.2

I.1.6


I.1.7

I.1.8


I.3.3

II.4.3


III.1.1

III.1.6



12.

Zjesieniałe zmrocze, czyli o neologizmach poetyckich

Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym

s. 23


– Bolesław Leśmian, „*** [Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze]”

postać Bolesława Leśmiana, neologizmy poetyckie

– opisuje swoje wrażenia po przeczytaniu wiersza

– wynotowuje wyrazy dotyczące postaci występujących w utworze

– wyjaśnia, co to jest neologizm

– tłumaczy sens ostatniej zwrotki wiersza

– określa, czym charakteryzuje się opis rzeczywistości

– wykonuje ilustrację do utworu, stosując dowolną technikę



– krótko omawia postać Bolesława Leśmiana

– charakteryzuje postać występującą w tekście, używając bogatego słownictwa

– przedstawia, jak wygląda świat,

w którym żyje niezwykła istota

– określa funkcję neologizmów

w utworze

– wykonuje ilustrację do wiersza techniką kolażu


1

I.1.2

II.1.1


II.1.2

II.2.4


II.2.6

II.3.1


III.1.1



13.

Przyjaźń – uczucie, o które warto zabiegać



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym s. 24–26



– Maria Dąbrowska, „Prawdziwy przyjaciel”

postać Marii Dąbrowskiej, powieść psychologiczna, opowiadanie psychologiczne, analiza psychologiczna

– podaje tytuły utworów Marii Dąbrowskiej

– rozwiązuje krzyżówkę związaną

z treścią tekstu

– wymienia główne wyróżniki powieści i opowiadań psychologicznych

– zapisuje w punktach kolejne etapy znajomości chłopców

– charakteryzuje Karola, biorąc pod uwagę jego przemianę wewnętrzną

– wskazuje cechy charakteru Stefana

– porównuje sposób mówienia obu postaci

– wypowiada się na temat roli przyjaźni w życiu

– ustala, czy możliwa jest przyjaźń między osobami z różnych środowisk

i podaje dwa argumenty na poparcie swojej opinii

– redaguje opowiadanie o ważnym wydarzeniu związanym z bliską osobą, opisując swoje zachowanie, myśli i uczucia



– krótko omawia postać Marii Dąbrowskiej

– wyjaśnia znaczenie hasła krzyżówki

– ocenia postępowanie Stefana

– redaguje wnioski dotyczące różnic i podobieństw w sposobie mówienia obu postaci

– rozważa, czy możliwa jest przyjaźń między osobami z różnych środowisk i podaje cztery argumenty na poparcie swojego zdania

– układa opowiadanie o ważnym wydarzeniu związanym z bliską osobą, opisując swoje zachowanie, myśli i uczucia oraz dbając

o poprawność ortograficzną

i interpunkcyjną



2

I.1.2

II.1.2


II.2.1

II.2.6


II.4.2

III.1.1


III.1.4


14, 15, 16, 17, 18 A. de Saint-Exupery

Mały Książę”
























19.

Być przyzwoitym człowiekiem



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: W dwudziestoleciu międzywojennym s. 27–29



Francis Scott Fitzgerald, „Czy warto być dobrym?”

elementy świata przedstawionego, wielki kryzys, zażenowany

– wymienia tytuły utworów Francisa Scotta Fitzgeralda

– sporządza krótką notatkę na temat wielkiego kryzysu w latach 30.

XX w.

– wyjaśnia, co oznacza wyrażenie przyzwoity człowiek



– wskazuje głównego bohatera tekstu

– charakteryzuje jedną z postaci

– wymienia problemy poruszane

w utworze

– proponuje inną wersję zakończenia historii

– uczestniczy w dyskusji na temat granic udzielania pomocy innym ludziom



– krótko opisuje postać Francisa Scotta Fitzgeralda

– przygotowuje referat na temat wielkiego kryzysu w latach 30.

XX w.

– redaguje charakterystykę porównawczą dwóch wybranych bohaterów



– uzasadnia ponadczasowość omawianego tekstu

– bierze aktywny udział w dyskusji na temat granic udzielania pomocy innym ludziom



2

I.1.2

I.2.1


II.1.2

II.2.6


II.3.1


20.

W kręgu mody językowej



Podręcznik do

kształcenia językowego z ćwiczeniami

Rozdział 1:

Język pod kontrolą

Temat: Modne nie zawsze dobre

s. 17–21





wyrazy modne, moda językowa, szablon językowy, peryfraza

– określa znaczenie podanych wyrazów, odwołując się do słownika poprawnej polszczyzny

– łączy wyrazy modne z ich synonimami oraz uzupełnia zdania

– odnajduje w wypowiedzi wyrazy modne, będące synonimami podanych słów

– wyszukuje w tekście szablony językowe

– redaguje list oficjalny przy użyciu podanych szablonów językowych

– zastępuje utarte peryfrazy innymi omówieniami



– wyjaśnia, na czym polega zjawisko mody językowej

– przekształca wypowiedzi tak,

aby uniknąć modnych sformułowań

– omawia rodzaje szablonów językowych

– wykorzystując podane szablony językowe, redaguje list oficjalny

i dba o właściwy układ graficzny pisma



2

I.1.2

I.2.3


III.1.1

III.1.2


III.1.4


21.

Wariacje na temat jazzu



Podręcznik do

kształcenia literackiego i kulturowego

Rozdział 1

Blok: Co zostało z tamtych lat...

s. 30–31


– Debra Hurd, „Dziki jazz”

– Tadeusz Makowski, „Jazz”



jazz, gama barwna

– sporządza notatkę w punktach na temat historii jazzu

– słucha kompozycji dwóch wybranych twórców jazzowych z lat 20. i 30. XX w. oraz współczesnych,

a następnie porównuje nastrój utworów

– omawia tematykę obrazów Debry Hurd i Tadeusza Makowskiego

– opisuje wygląd postaci, ich strojów oraz instrumentów

– charakteryzuje gamę barwną zastosowaną przez malarzy

– redaguje własną ocenę obu obrazów


– porównuje nastrój wysłuchanej muzyki z atmosferą obejrzanych dzieł plastycznych

– redaguje własną ocenę obu obrazów i uzasadnia swoją opinię



1

I.1.1

I.2.1


II.1.1

II.1.2


II.2.11

II.3.1


III.1.1

  1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna