Rozkłady materiału nauczania języka polskiego dla klasy drugiej „B” semestr I 78 jednostek lekcyjnych – 20 tygodni semestr II 65 jednostek lekcyjnych – 18 tygodni razem 143 jednostki lekcyjne – 38 tygodni nauki oznaczenia w tabeli



Pobieranie 404.24 Kb.
Strona1/4
Data09.05.2016
Rozmiar404.24 Kb.
  1   2   3   4
ROZKŁADY MATERIAŁU NAUCZANIA JĘZYKA POLSKIEGO DLA KLASY DRUGIEJ „B”

SEMESTR I - 78 JEDNOSTEK LEKCYJNYCH – 20 TYGODNI

SEMESTR II - 65 JEDNOSTEK LEKCYJNYCH – 18 TYGODNI

RAZEM - 143 JEDNOSTKI LEKCYJNE – 38 TYGODNI NAUKI

Oznaczenia w tabeli:

* zakres rozszerzony

           materiał obligatoryjny

           materiał fakultatywny

Zagadnienia opatrzone numerem są przewidziane do realizacji na lekcji. Zagadnienia, które nie są opatrzone kolejnym numerem, będą realizowane w miarę możliwości; stanowią propozycje tematów i zagadnień do wykorzystania po zrealizowaniu materiału objętego podstawą programową.

Numer i temat lekcji

Środki dydaktyczne

Teksty i materiał ilustracyjny

Zagadnienia

Zakres podstawowy

wymagania określone dla zakresu podstawowego



Uczeń:

Zakres rozszerzony

wymagania dodatkowe


Uczeń:

Liczba godzin

Odniesienia do podstawy programowej

  1. 1.2.3.

  2. Lekcje wprowadzające do pracy w klasie drugiej



  3. T. Formy i metody pracy na lekcjach języka polskiego w klasie drugiej


T. Powtórzenie i utrwalenie wiadomości na temat kultury Baroku
T. Refleksja i troska obywatelska w świetle wybranych wypowiedzi publicystów i poetów okresu Renesansu i Baroku

- kserokopie zadań maturalnych

- egzemplarz Informatora maturalnego 2013/2014

- podręcznik do język polskiego do klasy pierwszej i klasy drugiej

- teksty kultury utrzymane w estetyce baroku



www.psi.avx.pl

- notatki i wykłady, które stanowią materiał pomocniczy w trakcie lekcji języka polskiego w klasie drugiej

- przykład zadania maturalnego z języka polskiego

- kserokopia informatora maturalnego zawierającego standardy egzaminacyjne i kryteria oceniania pracy maturalnej



- przypomnienie i omówienie form i metod pracy na lekcjach języka polskiego

- podanie kryteriów oceniania

- podanie liczby i charakteru prac klasowych, testów i sprawdzianów


- uczeń zna kryteria oceniania według WSO

- uczeń odnajduje źródła informacji na temat podstawy programowej, standardów egzaminacyjnych i kryteriów oceniania na stronach OKE i CKE, w szkolnej bibliotece i klasopracowni






3




OŚWIECENIE – O EPOCE


3. 4.

Oświecenie w Europie i Polsce
T. Rozum naturalnym światłem na drodze do poznania. O istocie Oświecenia.

T. Kulturowe i polityczne zdobycze polskiego Oświecenia.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 146−149

• oś czasu

• Louis-Michel van Loo, Portret Denisa Diderota

• Marcello Bacciarelli,



Portret Stanisława

Augusta w stroju koronacyjnym

• Bernardo Bellotto zwany Canaletto, Kościół Sakramentek (fragment)


• pojęcia i terminy: oświecenie, prawo naturalne, umowa społeczna, Wielka encyklopedia francuska, konstytucja, trójpodział władz, czasopiśmiennictwo, loże wolnomularskie, „Monitor”, Szkoła Rycerska, obiady czwartkowe, Collegium Nobilium, Komisja Edukacji Narodowej, Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych, czasy stanisławowskie

• wydarzenia historyczne:

rewolucja francuska, wstąpienie na tron Stanisława Augusta Poniatowskiego

• postacie:

Denis Diderot, Stanisław August Poniatowski


• objaśnia etymologię nazwy epoki

• podaje daty graniczne oświecenia w Europie i w Polsce

• opisuje światopogląd ludzi oświecenia

• wymienia najważniejsze osiągnięcia oświecenia w dziedzinie nauki

• omawia przemiany społeczne doby oświecenia

• analizuje wpływ czasopiśmiennictwa na epokę

• wyjaśnia specyfikę oświecenia polskiego

• wymienia najważniejsze instytucje powstałe w czasach stanisławowskich

• prezentuje wpływ idei oświeceniowych na życie codzienne


• analizuje przemiany światopoglądowe stanowiące podłoże oświecenia


2

I.1.1

I.3.1


5.

Ćwiczenia maturalne – czytanie ze zrozumieniem

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, Dział „Oświecenie”,

s. 197−199



• Mieczysław Klimowicz, Oświecenie (fragmenty)




• czyta ze zrozumieniem tekst nieliteracki

• formułuje odpowiedzi na pytania do tekstu na podstawie wskazówek






1

I.1.1

I.1.2


  1. 6.7.

Wiek rozumu i czułego serca
T. Filozofuję, więc jestem – przegląd doktryn filozoficznych doby Oświecenia.

T. Dokąd prowadzi umiłowanie rozumu, czyli o Wolterze i wolterianizmie.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 150−153



• John Locke, Rozważania dotyczące rozumu ludzkiego (fragmenty)

• Wolter, Traktat o tolerancji (fragmenty)

• Joseph Wright of

Derby, Model Układu Słonecznego

• portret Johna Locke’a

• portret Woltera



• pojęcia i terminy: racjonalizm, deizm, ateizm, materializm, sensualizm, empiryzm, tabula rasa, utylitaryzm, liberalizm, libertynizm, sądy aprioryczne i aposterioryczne, przewrót kopernikański w filozofii

• postacie: Immanuel Kant, John Locke, Jean Jacques Rousseau, Wolter



• opisuje najważniejsze kierunki światopoglądowe oświecenia

• orientuje się w głównych założeniach filozofii Johna Locke’a

• czyta ze zrozumieniem fragment traktatu Johna Locke’a Rozważania dotyczące rozumu ludzkiego

• relacjonuje najważniejsze tezy Rozważań...

• odnajduje w tekście argumenty świadczące o tym, że John Locke był zwolennikiem racjonalizmu i empiryzmu

wyjaśnia, na czym polega kopernikański przewrót w filozofii

• omawia podstawowe założenia światopoglądu Kanta, Rousseau i Woltera

• czyta ze zrozumieniem fragment Traktatu o tolerancji

• orientuje się, w jakich okolicznościach powstał Traktat...

• relacjonuje najważniejsze założenia przeczytanego fragmentu

• na podstawie tekstu objaśnia, jaką rolę − według Woltera − odgrywa Bóg i religia

• wyjaśnia, czym jest prawo naturalne



• pogłębia wiedzę na temat filozofii Immanuela Kanta i Jeana-Jacques’a Rousseau

2

I.1.1

I.1.5


I.3.1

*I.2.1


8. 9.

Sztuka oświecenia
T. Ład, harmonia, symetria, równowaga proporcji – jednym słowem „klasycyzm” – cechy estetyki klasycyzmu w sztuce.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 154−162



• Antonio Canova, Amor i Psyche; Kupidyn budzący Psyche

• Jacques-Louis David, Leonidas pod Termopilami; Portret małżonków Lavoisier; Śmierć Marata

• Jean-Honoré Fragonard, Huśtawka

• Panteon w Paryżu

• Wallpavillon, fragment zespołu pałacowego Zwinger w Dreźnie

• kościół św. Magdaleny w Paryżu

• Bernardo Bellotto, zwany Canaletto,

Krakowskie Przedmieście od strony bramy Krakowskiej

• Teatr Wielki w Warszawie



• pojęcia i terminy: klasycyzm, harmonia kompozycji, tendencje moralizatorsko- -dydaktyczne, rokoko, rocaille, bogata ornamentyka, sentymentalizm, asymetria

• postacie: Jacques- -Louis David, Antonio Canova, Bernardo Bellotto zwany Canaletto, Wojciech Bogusławski, Julian Ursyn Niemcewicz



• omawia na przykładach cechy stylu klasycystycznego w architekturze, malarstwie i rzeźbie

• wymienia najważniejsze dzieła czołowych twórców klasycyzmu europejskiego

• analizuje dzieło klasycystyczne według wskazanych kryteriów

• wskazuje na przykładach cechy stylu rokokowego

• opisuje specyfikę rokokowych przedmiotów codziennego użytku i wystroju wnętrz

• tłumaczy, w jaki sposób sztuka oświecenia odzwierciedlała najważniejsze idee epoki

• opisuje rolę teatru w oświeceniu

• wyjaśnia rolę komedii w teatrze oświeceniowym

• przedstawia rolę Teatru Narodowego w rozwoju polskiego oświecenia


• wypowiada się na temat muzyki okresu oświecenia

• omawia treść i problematykę wybranej komedii klasycystycznej



2

I.1.1

I.3.1


II.1.1

II.1.2


II.3.4

*I.2.1


OŚWIECENIE – TEKSTY Z EPOKI

10.

Bajki Ignacego Krasickiego (G)
T. Bajki „księcia poetów” – Ignacego Kracisckiego

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 164−165



Ignacy Krasicki, Jagnię i wilcy; Wilk i owce; Lew pokorny; Podróżny

• Arthur Rackham, Zając i żółw



• pojęcia i terminy: bajka, bajka zwierzęca, alegoria, morał, puenta

• postać: Ignacy Krasicki, Ezop



• omawia na przykładach cechy gatunkowe bajki

• określa pochodzenie bajki

• wskazuje morał w bajce Jagnię i wilcy oraz tłumaczy jej wymowę

• formułuje morał do bajki Wilk i owce oraz wyjaśnia jej sens w odniesieniu do znanych sobie sytuacji

• interpretuje bajkę Lew pokorny w kontekście swojej wiedzy na temat natury ludzkiej

• formułuje morał do bajki Podróżny



• przedstawia ogólny obraz człowieka wyłaniający się z bajek Krasickiego i komentuje go w odniesieniu do codziennej rzeczywistości

1

II.1.1

II.1.2


II.1.3

II.2.2


II.2.3

II.2.4


II.3.1

II.4.3


11. 12.

Satyry I. Krasickiego
T.„Świat poprawiać – zuchwałe rzemiosło” – satyry Ignacego Krasickiego

T. „Satyra prawdę mówi, względów się wyrzeka..” społeczno-obyczajowe satyry Krasickiego.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 166−169



• Ignacy Krasicki, Żona modna (fragmenty)

• pojęcia i terminy: satyra

• definiuje satyrę

• wskazuje cechy satyry określające jej przynależność do klasycyzmu

• czyta ze zrozumieniem satyrę Krasickiego

• rozpatruje satyrę w kontekście ówczesnej sytuacji społeczno- -obyczajowej

• wymienia wady ganione przez autora

• wskazuje, kto jest przedmiotem ataku w satyrze, i wyjaśnia to w kontekście swojej wiedzy na temat gatunku

• porównuje bajkę i satyrę


• podaje i komentuje przykłady naprawiania świata za pomocą humoru w dzisiejszym świecie

2

II.1.1

II.1.2


II.1.3

II.2.2


II.2.3

II.2.4


II.3.1

II.3.2


II.4.2

13.

Monachomachia Ignacego Krasickiego
T. „Nie wszystko złoto, co się święci z góry” – czyli autorytet zdemaskowany.

T. Epos bohaterski w krzywym zwierciadle rzeczywistości XVIII wiecznych klasztorów.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 170−171



• Ignacy Krasicki, Monachomachia (fragmenty)

Piję dla wszystkich, karykatura francuska, litografia



• pojęcia i terminy: poemat heroikomiczny, parodia, ironia, dowcip słowny, humor sytuacyjny

• określa pochodzenie poematu heroikomicznego jako gatunku

• wskazuje w tekście Monachomachii cechy gatunkowe poematu heroikomicznego

• rozpatruje fragmenty Monachomachii w kontekście swojej wiedzy na temat funkcjonowania zakonów w XVIII w.

• analizuje sposób przedstawienia mnichów w poemacie

• wskazuje w tekście zabiegi językowe mające wywołać efekt komiczny

• omawia rolę humoru w Monachomachii

• odnajduje w tekście refleksję ogólną i ją komentuje

• podejmuje dyskusję na temat funkcji śmiechu w życiu społecznym, w kontekście fragmentów Monachomachii



• porównuje fragment Monachomachii z eposem homeryckim i wskazuje elementy sparodiowane

• przedstawia w sposób satyryczny wybrany fragment życia społecznego



1

II.1.1

II.1.2


II.1.3

II.2.1


II.2.2

II.2.3


II.2.4

II.3.1


II.3.2

*II.2.4


14.

Ćwiczenia maturalne – pisanie wypracowania

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 200−203



• Ignacy Krasicki, Monachomachia (fragmenty)




analizuje temat wypracowania

• gromadzi materiał potrzebny do napisania pracy

• pisze pracę, dbając o zachowanie odpowiedniej kompozycji oraz poprawność językową i stylistyczną





1

I.1.1

I.2.1


II.1.2

II.3.1


III.1.1

III.1.2


15.

Podsumowanie wiadomości na temat twórczości Ignacego Krasickiego

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 172





• postać: Ignacy Krasicki

• pojęcia i terminy: bajka, satyra, poemat heroikomiczny, powieść, liryka patriotyczna, złoty środek, sceptycyzm, religijność filozoficzna



• wymienia najważniejsze wydarzenia w biografii Krasickiego

• omawia na przykładach gatunki uprawiane przez Krasickiego

• wskazuje Ignacego Krasickiego jako autora pierwszej polskiej powieści i wymienia jej tytuł

• wylicza tematy i motywy, którymi w swojej twórczości zajmował się Krasicki

• rozważa znaczenie Krasickiego w rozwoju literatury polskiej


• omawia tematykę powieści Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki

1

I.1.1

*I.1.1


16. 17.

Franciszek

Karpiński
T. Świat sentymentalnych uczuć, melancholii i smutku w poezji

F. Karpińskiego.

2. Założenia światopoglądowe estetyki klasycyzmu.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 173−174



• Franciszek Karpiński, Laura i Filon (fragmenty)

• François Boucher, Zakochani



• terminy i pojęcia: sentymentalizm, sielanka, sielanka czuła, konwencjonalność

• postacie: Franciszek Karpiński, Jean- -Jacques Rousseau



• omawia poglądy Jeana-Jacques’a Rousseau i ich wpływ na rozwój sentymentalizmu

• wskazuje pochodzenie sielanki oraz wymienia znanych sobie twórców tego gatunku

• odnajduje w świecie przedstawionym Laury i Filona elementy o charakterze konwencjonalnym

• wyjaśnia, dlaczego sielanki sentymentalne śmieszą dzisiejszego czytelnika



• wymienia inne utwory Franciszka Karpińskiego

• porównuje świat sielankowej arkadii do utopii



1

II.1.1.

II.1.2


II.1.3

II.2.1


II.2.2

II.2.3


II.2.4

II.3.1


II.3.2

*I.2.1


18.

Ćwiczenia maturalne – wypowiedź ustna

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 204−206



• Franciszek Karpiński, Laura i Filon

• Konstanty Ildefons Gałczyński, Filon i Laura

• Maria Pawlikowska- -Jasnorzewska, Laura i Filon





• analizuje temat wypowiedzi ustnej

• interpretuje obraz w kontekście dzieła literackiego

• wygłasza uporządkowaną wypowiedź, dbając o formę językową





1

I.1.1

II.1.2


II.3.1

III.1.1


III.1.2

III.1.3


III.1.4

19.

W kręgu romantycznych aksjomatów i wartości: młodość, wolność, prawda, przyjaźń.

T. Pieśń Legionów Polskich we Włoszech – źródła i formy romantycznego buntu.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 175


• Józef Wybicki, Pieśń Legionów Polskich we Włoszech

• pojęcia i terminy: legiony, mazurek, hymn państwowy

• postacie: Józef Wybicki, Henryk Dąbrowski



• omawia historyczne okoliczności powstania Pieśni Legionów

• wymienia wydarzenia historyczne wspomniane w tekście Józefa Wybickiego

• określa rodzaj liryki i wypowiada się na temat podmiotu lirycznego

• orientuje się, kiedy tekst Pieśni został uznany oficjalnie hymnem Polski

• podejmuje dyskusję o funkcji hymnu i innych symboli w życiu narodu


• wypowiada się na temat funkcji przywołania Tadeusza Kościuszki w zakończeniu wiersza

• wypowiada się na temat autorstwa i charakteru melodii towarzyszącej tekstowi Józefa Wybickiego



1


II.1.1

II.1.2


II.2.1

II.2.3


II.2.4

II.3.1


II.3.2

II.4.2


*I.2.1

Kubuś Fatalista i jego pan

D. Diderot jako przykład powiastki filozoficznej.

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 176−177



• Denis Diderot, Kubuś Fatalista i jego pan (fragmenty)

• pojęcia i terminy: powiastka filozoficzna, fatalizm

• postać: Denis Diderot






• omawia dorobek twórczy i działalność Denisa Diderota

• definiuje powiastkę filozoficzną

orientuje się w treści Kubusia Fatalisty i jego pana

• wykazuje, że utwór Diderota jest powiastką filozoficzną

• rozumie słowo fatalizm i odnosi je do treści fragmentu

• analizuje kreację narratora

• porównuje bohaterów utworu Diderota i bohaterów powieści Cervantesa Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy


1

II.1.1

II.1.2


II.1.3

II.2.2


II.2.4

II.2.5


II.3.1

II.3.2


II.3.3

20.

Powieść podróżnicza oświeceniowej Europy.
T. Wobec inności – o Podróżach Guliwera Jonathana Swifta

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 178−179



• Jonathan Swift, Podróże do wielu odległych narodów świata… (fragmenty)

• pojęcia i terminy: powieść podróżnicza, wątki fantastyczno- -utopijne, zderzenie cywilizacji

• orientuje się w treści Podróży Guliwera Jonathana Swifta

• odnajduje elementy satyry w podanym fragmencie i określa jej funkcję

• analizuje sposób przedstawienia cywilizacji europejskiej

• odnosi fantastyczne wątki podróżnicze do zderzenia cywilizacji w okresie kolonialnym

• podejmuje dyskusję na temat konfrontacji różnych cywilizacji w świecie współczesnym


• w kontekście Podróży Guliwera wypowiada się na temat szans funkcjonowania społeczeństwa wielokulturowego

1

I.1.7

II.1.1


II.1.2

II.1.3


II.2.2

II.2.4


II.3.1

II.3.2


OŚWIECENIE – NAUKA O JĘZYKU

21.

Mówić poprawnie

• podręcznik do języka polskiego Ponad słowami, dział „Oświecenie”,

s. 183−184



• Szymon Kobyliński, Andrzej Ibis Wróblewski, Byczki w tomacie (fragment)

• pojęcia i terminy: norma językowa − norma wzorcowa i użytkowa, błąd językowy − wewnątrzjęzykowy i zewnątrzjęzykowy, innowacja językowa, klasycyzm, czystość języka narodowego, style: wysoki, średni i niski, stylizacja ludowa

• wymienia rodzaje norm językowych i wskazuje je na przykładach

• rozpoznaje, kiedy odstępstwo od normy językowej jest błędem

• podaje rodzaje słowników i określa, jakie wątpliwości pozwalają one rozstrzygać

• rozróżnia błędy wewnątrzjęzykowe od zewnątrzjęzykowych

• omawia na przykładach cechy stylu oświeceniowego


• wyszukuje błędy językowe i określa ich typ

1

I.1.1

I.1.4


I.2.2

I.3.1


I.3.7

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna