Rozporządzenie komisji (ewg) nr 2891/93 z dnia 21 października 1993 r zmieniające rozporządzenie



Pobieranie 338.22 Kb.
Strona4/4
Data28.04.2016
Rozmiar338.22 Kb.
1   2   3   4

ZAŁĄCZNIK IV

a) Racja paszowa


Podawanie udziału określonych składników paszowych jest możliwe jedynie wówczas, gdy
- w przypadku zbóż, stanowią one, co najmniej 65% masy podawanego składu paszy przez większą część okresu tuczu, przy czym pasza ta może zawierać nie więcej niż 15% ubocznych produktów zbożowych; jednakże w przypadku, gdy odniesienie dotyczy jednego konkretnego zboża, to stanowi ono, co najmniej 35% składu paszy, a w przypadku kukurydzy, co najmniej 50%,
- w przypadku roślin strączkowych lub liściastych, stanowią one, co najmniej 5% składu paszy podawanego przez większą część okresu tuczu,
- w przypadku produktów mleczarskich, stanowią one, co najmniej 5% masy składu paszy podawanego w fazie końcowej.
Jednakże określenia „gęś żywiona owsem” można używać w przypadku, gdy podczas trzytygodniowego tuczu końcowego gęsi otrzymują dziennie nie mniej niż 500 g owsa.
b) „Ekstensywna hodowla w pomieszczeniu”(„chów ściółkowy”)
Powyższego określenia można używać jedynie wówczas, gdy
- gęstość obsady na m2 podłogi nie przekracza w przypadku nie przekracza w przypadku:
- kurczaków: 12 ptaków, lecz nie więcej niż 25 kg masy przyżyciowej,
- kaczek, perliczek, indyków: 25 kg masy przyżyciowej,
- gęsi: 15 kg masy przyżyciowej,
- ptaki ubija się w przypadku:
- kurcząt: w 56 dniu lub później,
- indyków: w 70 dniu lub później,
- gęsi: w 112 dniu lub później,
- kaczek Pekin: w 49 dniu lub później,
- kaczek piżmowych: w 70 dniu lub później (samice), w 84 dniu lub później (samce),
- samic kaczki Mulard: w 65 dniu lub później
- perliczek: w 82 dniu lub później
c) Chów z wolnym wybiegiem
Powyższego określenia można używać jedynie wówczas, gdy
- gęstość obsady w kurniku i wiek w momencie uboju nie przekraczają wartości określonych w lit. b) z wyjątkiem kurczaków, dla których gęstość obsady można zwiększyć do 13, jednak nie więcej niż 27,5 kg masy przyżyciowej na m2 oraz kapłonów, w przypadku, których gęstość obsady nie przekracza 7,5 ptaków na m2, lecz nie więcej niż 27,5 kg masy przyżyciowej na m2,
- przez co najmniej połowę życia ptaki miały w ciągu dnia stały dostęp do wybiegów na otwartej przestrzeni, obejmującej obszar głównie pokryty roślinnością, o powierzchni nie mniejszej niż:
- 1 m2 na kurczaka lub perliczkę
- 2 m2 na kaczkę
- 4 m2 na indyka lub gęś.
W przypadku perliczek, wybiegi na otwartej przestrzeni można zastąpić wolierą mającą podłogę o powierzchni, co najmniej równej powierzchni kurnika i o wysokości, co najmniej 2 m. Na jednego ptaka przypada grzęda o długości 10 cm (na całej powierzchni kurnika i woliery),
- skład paszy stosowany w okresie tuczu zawiera, co najmniej 70% zbóż;,
- kurnik jest wyposażony w otwory wybiegowe o łącznej długości, co najmniej 4 m na 100 m2 powierzchni kurnika.
d) Tradycyjny chów z wolnym wybiegiem
Powyższego określenia można używać jedynie wówczas, gdy:
- gęstość obsady na m2 w pomieszczeniu, nie przekracza w przypadku:
- kurczaków: 12 ptaków, ale nie więcej niż 25 kg masy przyżyciowej; jednakże w przypadku kurników przenośnych, o powierzchni podłogi nie przekraczającej 150 m2 i które pozostają otwarte w nocy, gęstość obsady można zwiększyć do 20, lecz nie więcej niż 40 kg masy przyżyciowej na m2,
- kapłonów: 6,25 ptaków (do wieku 91-dni: 12 ptaków), lecz nie więcej niż 35 kg masy przyżyciowej,
- kaczek piżmowych i Pekin: 8 samców, lecz nie więcej niż 35 kg masy przyżyciowej na m2, 10 samic, lecz nie więcej niż 25 kg masy przyżyciowej,
- kaczek Mulard: 8 ptaków, lecz nie więcej niż 35 kg masy przyżyciowej,
- perliczek: 13 ptaków, lecz nie więcej niż 23 kg masy przyżyciowej,
- indyków: 6,25 ptaków (do wieku siedmiu tygodni: 10), lecz nie więcej niż 35 kg masy przyżyciowej.
- gęsi: 5 ptaków (do wieku sześciu tygodni: 10), 3 podczas ostatnich trzech tygodni tuczu, jeżeli ptaki trzymane są w zamknięciu, lecz nie więcej niż 30 kg masy przyżyciowej,
- całkowita powierzchnia użytkowa kurników, w jakimkolwiek jednym miejscu produkcji nie przekracza 1 600m2,
- w żadnym kurniku nie znajduje się więcej niż:
- 4 800 kurczaków,
- 5 200 perliczek,
- 4 000 samic kaczki piżmowej lub kaczki Pekin i 3 200 samców kaczki piżmowej lub Pekin,
- 2 500 kapłonów, gęsi i indyków,
- kurnik wyposażony jest w otwór wybiegowy o łącznej długości równej co najmniej 4 m na 100m2 powierzchni kurnika,
- stały dostęp w ciągu dnia do wybiegów na otwartej przestrzeni, co najmniej od osiągnięcia przez ptaki wieku:
- sześciu tygodni, w przypadku kurczaków i kapłonów,
- ośmiu tygodni w przypadku kaczek, gęsi, perliczek i indyków,
- wybiegi na otwartej przestrzeni obejmują obszar głównie porośnięty roślinnością, o powierzchni co najmniej:
- 2 m2 na kurczaka lub kaczkę piżmową bądź Pekin, lub perliczkę,
- 3 m2 na kaczkę Mulard,
- 4 m2 na kapłona, po osiągnięciu wieku 92-dni (2 m2 dla ptaków do wieku 91 - dni),
- 6 m2 na indyka,
- 10 m2 na gęś.
W przypadku perliczek wybiegi na otwartej przestrzeni można zastąpić wolierą mającą podłogę o powierzchni, co najmniej dwukrotnie większej od powierzchni podłogi kurnika i o wysokości, co najmniej 2 m. Na jednego ptaka przypada grzęda o długości 10 cm (na całej powierzchni kurnika i woliery),
- tuczone ptaki należą do odmiany charakteryzującej się powolnym wzrostem,
- skład paszy używany w okresie tuczu zawiera, co najmniej 70% zbóż,
- minimalny wiek w momencie uboju wynosi:
- 81 dni w przypadku kurczaków,
- 150 dni w przypadku kapłonów,
- 49 dni dla kaczek Pekin,
- 70 dni dla samic kaczki piżmowej,
- 84 dni dla samców kaczki piżmowej,
- 92 dni w przypadku kaczek Mulard,
- 94 dni w przypadku perliczek,
- 140 dni w przypadku indyków oraz w przypadku gęsi przeznaczonych na pieczeń,
- 95 dni w przypadku gęsi przeznaczonych do produkcji foie gras oraz „magret”,
- końcowy okres tuczu w zamknięciu nie przekracza:
- w przypadku kurczaków ponad 90 - dniowych: 15 dni,
- w przypadku kapłonów ponad 125 - dniowych: 4 tygodnie,
- w przypadku gęsi i kaczek Mulard przeznaczonych do produkcji foie gras i „magret”, po osiągnięciu wieku 70 dni: 4 tygodnie.
e) Tradycyjny chów z wolnym wybiegiem - bez ograniczeń
Stosowanie tego określenia wymaga zgodności z kryteriami wymienionymi w lit. d) z wyjątkiem, który przewiduje ciągły dostęp ptaków w ciągu całego dnia do wybiegów na otwartej przestrzeni, bez ograniczenia ich powierzchni.
ZAŁĄCZNIK V
OZNACZANIE UBYTKÓW W CZASIE ROZMRAŻANIA
(Badanie wycieku)
1. Cel i zakres
Niniejszą metodę stosuje się do oznaczania wielkości ubytku wody podczas rozmrażania kurczaków mrożonych i głęboko mrożonych. Jeżeli ubytek wody, wyrażony jako procent masy tuszy (łącznie z jadalnymi podrobami zawartymi w opakowaniu) przekracza wartość graniczną, ustanowioną w ust. 7, uważa się, że nadmierna ilość wody została wchłonięta podczas przetwarzania.
2. Definicja
Ubytek wody oznaczony niniejszą metodą, wyrażony jest jako procent całkowitej masy tuszy zamrożonej lub głęboko zamrożonej, łącznie z podrobami jadalnymi.
3. Zasada
Zamrożoną lub głęboko zamrożoną tuszę, łącznie z występującymi podrobami jadalnymi, pozostawia się do rozmrożenia w kontrolowanych warunkach umożliwiających pomiar ubytku wody.
4. Aparatura.
4.1. Waga o nośności do 5 kg, ważąca z dokładnością większą niż do około 1g.
4.2. Torby plastikowe dostatecznie duże, aby pomieścić tuszę oraz dające się zamocowywać.
4.3. Termostatycznie kontrolowana łaźnia wodna z wyposażeniem do podtrzymywania tusz w sposób opisany w pkt. 5.5 oraz 5.6. Łaźnia wodna zawiera objętość wody nie mniejszą niż ośmiokrotność objętości kontrolowanego drobiu oraz umożliwia utrzymywanie wody w temperaturze 42 plus lub minus 2 °C.
4.4. Bibuła filtracyjna lub ręczniki z papieru chłonnego.
5. Technika
5.1. Dwadzieścia tusz wybrać losowo z kontrolowanej partii drobiu. Zanim każda tusza może być poddana badaniu w sposób opisany w pkt. 5.2-5.11, przechowywać w temperaturze nie wyższej niż -18 °C.
5.2. Zewnętrzną stronę opakowania przetrzeć w celu usunięcia powierzchniowego lodu i powierzchniowej wody. Opakowanie oraz jego zawartość zważyć z dokładnością do jednego grama: masę tę określa się jako M0.
5.3. Tuszę, łącznie z wszystkimi jadalnymi podrobami, z którymi jest sprzedawana, wyjąć z opakowania zewnętrznego, osuszyć je i zważyć z dokładnością do jednego grama: masę tę określa się jako M1.
5.4. Masę zamrożonej tuszy łącznie z podrobami wylicza się przez odjęcie masy M1 od M0.
5.5. Tuszę, łącznie z jadalnymi podrobami, umieścić w wytrzymałej wodoszczelnej plastikowej torbie, przy czym jama brzuszna tuszy skierowana jest ku dolnemu zamkniętemu zakończeniu torby. Torba jest wystarczająco długa, by możliwe było jej pewne zamocowanie w łaźni wodnej, ale nie nadmiernie szeroka tak, by zapobiec przemieszczaniu się tuszy z pozycji pionowej.
5.6. Część torby, zawierającą tuszę oraz jadalne podroby, całkowicie zanurzyć w łaźni wodnej oraz pozostawić otwartą, umożliwiając wydostanie się możliwie dużej ilości powietrza. Torbę utrzymywać w pozycji pionowej, jeżeli jest to konieczne przy pomocy wodzideł lub dodatkowych obciążników umieszczonych w torbie tak, by woda z łaźni nie mogła przedostać się do torby. Poszczególne torby nie stykają się.
5.7. Torbę pozostawić w łaźni wodnej, utrzymywanej w temperaturze 42 plus lub minus 2 °C przez cały czas, przy stałym ruchu torby lub stałym mieszaniu wody, aż do momentu, w którym ośrodek termiczny tuszy (w kurczakach bez podrobów, najgłębiej położona część mięśnia piersiowego znajdująca się w pobliżu mostka, lub w kurczakach z podrobami, w środku podrobów) osiąga temperaturę 4 °C mierzoną w dwóch losowo wybranych tuszach. Tusze nie powinny pozostawać w łaźni wodnej dłużej niż jest to konieczne dla osiągnięcia temperatury 4 °C. Wymagany okres zanurzenia, w przypadku tusz przechowywanych w temperaturze -18 °C wynosi:


Klasa wagowa (g)

Masa tuszy

± podroby (g)



Orientacyjny czas zanurzenia w minutach

Kurczaki bez podrobów

Kurczaki z podrobami













< 800

< 825

77

92

850

825-874

82

97

900

875-924

85

100

950

925-974

88

103

1 000

975-1 024

92

107

1 050

1 025-1 074

95

110

1 100

1 050-1 149

98

113

1 200

1 150-1 249

105

120

1 300

1 250-1 349

111

126

1 400

1 350-1 449

118

133

Następnie okres zanurzenia zwiększać o 7 minut dla każdych dodatkowych 100 g masy. Jeżeli wskazany okres zanurzenia kończy się, a dwie kontrolowane tusze nie osiągają temperatury +4 °C, kontynuować proces rozmrażania, aż osiągną one +4 °C w ośrodku termicznym.


5.8. Torbę oraz jej zawartość wyjąć z łaźni wodnej; spód torby przekłuć, w celu odsączenia wody wytworzonej podczas mrożenia. Torbie oraz jej zawartości umożliwić ociekanie przez jedną godzinę w temperaturze otoczenia między +18 °C i +25 °C.
5.9. Rozmrożoną tuszę wyjąć z torby, a opakowanie zawierające podroby (jeżeli występują) wyjąć z jamy brzusznej. Wnętrze tuszy oraz jej część zewnętrzną osuszyć bibułą filtracyjną lub papierowymi ręcznikami. Torbę zawierającą podroby przekłuć oraz, po odsączeniu wody, osuszyć możliwie starannie również torbę i rozmrożone podroby.
5.10. Łączną masę rozmrożonej tuszy i opakowania oznaczyć z dokładnością do jednego grama i określić ją jako M2.
5.11 Masę opakowania, zawierającego podroby, oznaczyć z dokładnością do jednego grama i określić ją jako M3.
6. Wyliczanie wyników.
Ilość wody utraconej podczas rozmrażania wyrażoną jako procent masy tuszy mrożonej lub głęboko mrożonej (łącznie z podrobami) wylicza się na podstawie wzoru:

7. Ocena wyniku badania
Jeżeli średni ubytek wody podczas rozmrażania w odniesieniu do 20 tusz w próbce przekracza podane poniżej wartości procentowe, uważa się, że ilość wody wchłoniętej podczas przetwarzania przekracza wartość graniczną.
Wartości procentowe wynoszą dla:
- schładzania owiewowego: 1,5%
- schładzania owiewowo - natryskowego: 3,3%,
- schładzania zanurzeniowego: 5,1%.
ZAŁĄCZNIK VI
OZNACZANIE CAŁKOWITEJ ZAWARTOŚCI WODY W KURCZAKACH
(Analiza chemiczna)
1. Cel i zakres
Niniejszą metodę stosuje się do oznaczania całkowitej zawartości wody w kurczakach mrożonych i głęboko mrożonych. Metoda polega na oznaczaniu zawartości wody i białek w próbkach homogenizowanych tusz drobiowych. Oznaczoną całkowitą zawartość wody porównuje się z wartością graniczną, wyliczaną na podstawie wzoru podanego w pkt. 6.4 w celu ustalenia, czy w czasie przetwarzania wchłonięta została nadmierna ilość wody. Jeżeli analityk podejrzewa obecność jakiejkolwiek substancji, która może wpłynąć na ocenę wyników, jest zobowiązany/ zobowiązana przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności.
2. Definicje
„Tusza”: tusza drobiowa z kośćmi, tkanką chrzęstną oraz podrobami ostatecznie zawartymi w tuszy.
„Podroby”: wątroba, serce, żołądek mięśniowy i szyja.
3. Zasada
Zawartość wody i białek oznacza się zgodnie z metodami uznanymi przez ISO (Międzynarodową Organizację Normalizacyjną) lub innymi metodami, albo analizami zatwierdzonymi przez Radę.
Najwyższa dopuszczalna całkowita zawartość wody w tuszy oznaczana będzie na podstawie zawartości białek w tuszy, która może być powiązana z zawartością wód fizjologicznych.
4. Aparatura oraz odczynniki.
4.1 Waga do ważenia tuszy oraz opakowań, ważąca z dokładnością większą niż do ± 1g.
4.2 Tasak lub piła do rozbioru tusz na kawałki o rozmiarze pozwalającym na ich wprowadzenie do rozdrabniacza mięsa.
4.3 Wysoko wydajna maszyna rozdrabniająca oraz mieszarka do homogenizowania całych kawałków drobiu mrożonego i głęboko mrożonego.
Uwaga: Nie zaleca się stosowania żadnego szczególnego rozdrabniacza mięsa. Rozdrabniacz powinien posiadać moc pozwalająca na rozdrabnianie mięsa mrożonego lub głęboko mrożonego oraz kości, celem uzyskania jednorodnej mieszanki odpowiadającej mieszance uzyskanej przy wykorzystaniu rozdrabniacza wyposażonego w tarczę z otworem 4 mm.
4.4. Aparatura służąca do oznaczania zawartości wody, wymieniona w normie ISO 1442,
4.5. Aparatura służąca do oznaczania zawartości białek, wymieniona w normie ISO 937.
5. Procedura
5.1 Siedem tusz wybrać losowo z kontrolowanej partii drobiu i w każdym przypadku przechowywać je w stanie zamrożonym do momentu rozpoczęcia analizy zgodnie z pkt. 5.2–5.6.
Analizę można przeprowadzić albo jako analizę każdej z siedmiu tusz lub jako analizę złożonej próbki składającej się z siedmiu tusz.
5.2. Przygotowanie rozpocząć w ciągu godziny po wyjęciu tusz z zamrażarki.
5.3. a) Zewnętrzną stronę opakowania przetrzeć w celu usunięcia powierzchniowego lodu i powierzchniowej wody. Każdą tuszę zważyć oraz wyjąć z opakowania. Po rozebraniu tuszy na mniejsze kawałki usunąć opakowanie, w którym zawinięte są podroby jadalne i oznaczyć lód przylegający do tuszy, z dokładnością do jednego grama, po odjęciu masy usuniętego opakowania, w celu uzyskania wartości „P1”.
b) W przypadku analizy złożonej próbki składającej się z siedmiu tusz, oznacza się łączną masę siedmiu tusz, przygotowanych zgodnie z pkt. 5.3 lit. a), co daje wartość „P7”.
5.4. a) Całą tuszę o masie P1 rozdrobnić w rozdrabniaczu wymienionym w pkt. 4.3 (a o ile to konieczne, również wymieszać przy pomocy mieszarki) w celu uzyskania jednorodnego materiału z którego następnie można pobrać próbkę reprezentatywną dla każdej tuszy.
b) W przypadku analizy próbki złożonej, całe siedem tusz o masie P7 rozdrobnić w rozdrabniaczu wymienionym w pkt. 4.3 (a o ile to konieczne, również wymieszać przy pomocy mieszarki) z którego następnie można pobrać dwie próbki reprezentatywne dla siedmiu tusz.
Dwie próbki zbadać w sposób opisany w pkt. 5.5 i 5.6.
5.5 Próbkę homogenizowanego materiału pobrać i wykorzystać niezwłocznie do oznaczenia zawartości wody zgodnie z normą ISO 1442, aby uzyskać zawartość wody „a %”
5.6 Próbkę homogenizowanego materiału również pobrać i wykorzystać niezwłocznie do oznaczenia zawartości azotu zgodnie z normą ISO 937. Zawartość azotu przeliczyć na zawartość białek surowych określoną jako „b %”, przez przemnożenie przez współczynnik 6,25.
6. Obliczanie wyników
6.1. a) Masa wody (W) w każdej tuszy odpowiada wartości aP1/100, a masa białka (RP) odpowiada wartości bP1/100, obydwie te wartości wyrażone są w gramach.
Oznaczyć sumę masy wody (W7) oraz białka (RP7) w siedmiu badanych tuszach.
b) W przypadku analizy złożonej próbki składającej się z siedmiu tusz, oznacza się średnią zawartość wody oraz białka, w dwóch badanych próbkach, przez co uzyskuje się odpowiednio wartości a % oraz b %. Masa wody (W7) w siedmiu tuszach odpowiada wartości aP7/100, a ciężar białka (RP) odpowiada wartości bP7/100, obydwie te wartości wyrażane są w gramach.
6.2 Średnią masę wody (WA) i białka (RPA) wylicza się przez podzielenie odpowiednio W7 i RP7, przez siedem.
6.3 Teoretyczną zawartość wód fizjologicznych wyrażoną w gramach, oznaczoną przy zastosowaniu niniejszej metody, można wyliczyć za pomocą poniższego wzoru:
- kurczaki: 3,53 × RPA + 23
6.4 a) Schładzanie owiewowe:
Przyjmując, że minimalna zawartość wody wchłonięta podczas obróbki, nieunikniona z technologicznego punktu widzenia wynosi 2%11, najwyższa dopuszczalna wartość całkowitej zawartości wody (WG) wyrażona w gramach, oznaczona za pomocą niniejszej metody, wynika z zastosowania poniższego wzoru (uwzględniając przedział ufności):
- kurczaki: WG = 3,65 × RPA + 42.
b) Schładzanie owiewowo - natryskowe:
Przyjmując, że minimalna zawartość wody wchłonięta podczas obróbki, nieunikniona z technologicznego punktu widzenia, wynosi 4,5%11, najwyższa dopuszczalna wartość całkowitej zawartości wody (WG) wyrażona w gramach, oznaczona za pomocą niniejszej metody, wynika z zastosowania poniższego wzoru (uwzględniając przedział ufności):
- kurczaki: WG = 3,79 × RP + 42.
c) Schładzanie zanurzeniowe
Przyjmując, że minimalna zawartość wody wchłonięta podczas obróbki, nieunikniona z technologicznego punktu widzenia, wynosi 7%11, najwyższa dopuszczalna wartość całkowitej zawartości wody (WG) wyrażona w gramach, oznaczona za pomocą niniejszej metody, wynika z zastosowania poniższego wzoru (uwzględniając przedział ufności):
- kurczaki: WG = 3,93 × RPA + 42.
6.5 Jeżeli średnia zawartość wody w siedmiu tuszach (WA) obliczana na podstawie pkt. 6.2 nie przekracza wartości podanej w pkt. 6.4 (WG), partię drobiu poddaną kontroli uważa się za spełniającą normy.

ZAŁĄCZNIK VII
Kontrola wchłaniania wody w zakładzie produkcyjnym
1. Co najmniej raz na czterogodzinny okres pracy:
wybrać losowo 25 tusz z linii patroszenia, niezwłocznie po patroszeniu i całkowitym usunięciu podrobów, a przed pierwszym myciem.
2. Jeżeli konieczne, usunąć szyję przez odcięcie, pozostawiając skórę szyi połączoną z tuszą.
3. Oznaczyć pojedynczo każdą tuszę. Zważyć każdą tuszę i odnotować jej masę z dokładnością do jednego grama.
4. Odwiesić badane tusze na linię patroszenia, tak by przeszły zwykłe procesy mycia, chłodzenia i ociekania itp.
5. Pobrać oznakowane tusze na końcu linii ociekania, nie dopuszczając, by ociekały przez dłuższy niż standardowy czas ociekania przewidziany dla drobiu pochodzącego z partii, z której pobrano próbkę.
6. Próbka składa się z pierwszych 20 odzyskanych tusz. Należy je ponownie zważyć. Następnie odnotować ich masę, z dokładnością do jednego grama, obok masy uzyskanej przy pierwszym ważeniu. Badanie uznaje się za nieważne, jeżeli odzyskano mniej niż 20 oznakowanych tusz.
7. Usunąć znak identyfikacyjny ze znajdujących się w próbce tusz oraz dopuścić je do zwykłej procedury pakowania.
8. Oznaczyć procentową wartość wchłaniania wilgoci poprzez odjęcie całkowitej masy tych samych tusz po myciu, schładzaniu i ociekaniu, podzielenie różnicy przez masę wyjściową oraz pomnożenie przez 100.
9. Wynik nie przekracza podanych poniżej wartości procentowych odnoszących się do wyjściowej masy tuszy lub innej liczby określającej zgodność z maksymalną całkowitą zawartością wody pochodzącej z zewnątrz:
- schładzanie owiewowe: 0,1%,
- schładzanie owiewowo - natryskowe: 2,0%,
- schładzanie zanurzeniowe: 4,5%.

ZAŁĄCZNIK VIII
WYKAZ LABORATORIÓW REFERENCYJNYCH
Laboratorium referencyjne Wspólnoty:
Spelderholt, Centre for Poultry Research and Information Services

(COVP-DLO)

Spelderholt 9

P.O. Box 15

NL-7360 AA Beekbergen
Krajowe laboratoria referencyjne:
Belgia

Faculteit Diergeneeskunde

Vakgroep „Diergeneeskundig toezicht op eetwaren”

Universiteit Gent

Wolterslaan 1

B-9000 Gent


Dania

Veterinærdirektoratets Laboratorium

Howitzvej 13

DK-2000 Frederiksberg


Niemcy

Bundesanstalt für Fleischforschung

Institut für Chemie und Physik

EC-Baumanstraße 20

D-95326 Kulmbach
Grecja

Ministry of Agriculture

Veterinary Laboratory of Patra

59, Terpsitheas Str.

GR-264 42 Patra
Hiszpania

Centro de Alimentacion Nacional

(Instituto de Salud Carlos III)

Ctra de Majadahonda a Pozuelo Km 2

E-28220 Madrid
Francja

Unité hygiène et qualité des produits avicoles

Laboratoire central de recherches avicoles et porcines

Centre National d'études vétérinaires et alimentaires

Beaucemaine - B.P. 53

F-22400 Ploufragan


Irlandia

Dairy Science Laboratory

Department of Agriculture, Food and Forestry

Model Farm Road

Cork
Włochy

Istituto de l'Ispettorato Centrale Repressione

Frodi di Roma

Via G. Raggini 19

I-00149 Roma
Luksemburg

Laboratoire National de Santé

Rue du Laboratoire, 42

L-1911 Luxembourg


Niderlandy

TNO-voeding

Postbus 360

NL-3700 AJ Zeist


Portugalia

I.Q.A. Instituto de Qualidade Alimentar

Av. Conde Valbona, 98

P-1000 Lisboa


Zjednoczone Królestwo

Food Science Laboratory,

Ministry of Agriculture, Fisheries and Food,

Norwich Research Park,

Colney,

Norwich,



NR4 7UQ.
ZAŁĄCZNIK IX
Zakres kompetencji i zadania laboratorium referencyjnego Wspólnoty:
1. Laboratorium referencyjne Wspólnoty określone w załączniku VIII jest odpowiedzialne za następujące zadania:
- dostarczanie krajowym laboratoriom referencyjnym informacji dotyczących metod analitycznych i porównawczych dotyczących zawartości wody w mięsie drobiowym,
- koordynowanie stosowania przez krajowe laboratoria referencyjne metod określonych powyżej w tiret pierwszym, w szczególności poprzez organizowanie badań porównawczych,
- koordynowanie rozwoju nowych metod analitycznych oraz informowanie krajowych laboratoriów referencyjnych o postępie w tej dziedzinie,
- zapewnienie naukowego i technicznego wsparcia Komisji, szczególnie w przypadkach kwestionowania wyników analiz między Państwami Członkowskimi.
2. Laboratorium referencyjne Wspólnoty spełnia następujące warunki działalności:
- wykwalifikowana kadra pracownicza posiada odpowiednią wiedzę dotyczącą technik stosowanych przy analizie zawartości wody,
- dostępne są wyposażenie i substancje niezbędne do realizacji zadań określonych w pkt 1,
- istnieje właściwa struktura administracyjna,
- personel przestrzega zasad zachowywania niejawnego charakteru niektórych tematów, wyników badań i sprawozdań,
- przestrzega się zasad dobrej praktyki laboratoryjnej przyjętej na świecie.
Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych
Krajowe laboratoria referencyjne wymienione w załączniku VIII są odpowiedzialne za następujące zadania:
- koordynowanie działań krajowych laboratoriów, odpowiedzialnych za analizy zawartości wody w mięsie drobiowym,
- pomoc właściwym organom Państwa Członkowskiego w organizacji systemu monitorowania zawartości wody w mięsie drobiowym,
- organizowanie badań porównawczych obejmujących różne laboratoria krajowe określone powyżej w tiret pierwszym,
- zapewnienie, iż informacje przekazywane przez laboratorium referencyjne Wspólnoty, przesyłane są właściwym organom w danym Państwie Członkowskim oraz krajowym laboratoriom określonym powyżej w tiret pierwszym,
- współpraca z laboratorium referencyjnym Wspólnoty.

1Dz.U. nr L 173 z 6.07.1990, str. 1.

2Dz.U. nr L 37 z 13.02.1993, str. 8.

3Dz.U. nr L 143 z 7.06.1991, str. 11.

4Dz.U. nr L 198 z 17.07.1992, str. 31.

5Dz.U. nr L 33 z 8.02.1979, str. 1.

6Dz.U. nr L 42 z 15.02.1991, str. 27.

7Dz.U. nr L 339 z 8.12.1976, str. 1.

8Dz.U. nr L 315 z 15.11.1983, str. 17.

9Dz.U. nr L 288 z 31.10.1980, str. 13.

10Dz.U. nr L 356 z 31.12.1985, str. 64.

11 Wyliczana na podstawie tuszy z wyłączeniem wody wchłoniętej z zewnątrz.
1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna