Rozporządzenie komisji (UE) nr …/… z dnia XXX r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1950/2006, które ustanawia, zgodnie z dyrektywą 2001/82/we parlamentu Europejskiego I Rady w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów



Pobieranie 133.78 Kb.
Strona1/3
Data10.05.2016
Rozmiar133.78 Kb.
  1   2   3




ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) nr …/…

z dnia XXX r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1950/2006, które ustanawia, zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, wykaz substancji niezbędnych do leczenia zwierząt z rodziny koniowatych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych1, w szczególności jej art. 10 ust. 3,



a także mając na uwadze, co następuje:

  1. Rozporządzeniem (WE) nr 1950/2006 ustanowiono wykaz substancji niezbędnych do leczenia zwierząt z rodziny koniowatych, które na zasadzie odstępstwa od art. 11 dyrektywy 2001/82/WE mogą być podawane zwierzętom z rodziny koniowatych przeznaczonym do uboju w celu spożycia przez ludzi z zastrzeżeniem okresu karencji trwającego przynajmniej sześć miesięcy.

  2. Rozporządzeniem (WE) nr 470/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego2 zmieniono art. 10 ust. 3 dyrektywy 2001/82/WE w celu dodania do wykazu substancji, o którym mowa w tym artykule, obok substancji istotnych, substancji, które przynoszą dodatkowe korzyści kliniczne w porównaniu z innymi możliwościami leczenia dostępnymi dla zwierząt z rodziny koniowatych, zwanych dalej „substancjami przynoszącymi dodatkowe korzyści kliniczne”.

  3. Substancję umieszcza się w wykazie jako „substancję przynoszącą dodatkowe korzyści kliniczne” jedynie w przypadkach, kiedy przynosi ona korzyści kliniczne związane z poprawą skuteczności lub bezpieczeństwa lub gdy w znacznym stopniu wspomaga leczenie. Korzyści te mogą być następstwem między innymi odmiennego sposobu działania, profilu farmakokinetycznego lub farmakodynamicznego, odmiennej długości leczenia lub drogi podania.

  4. Substancje wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego3 nie powinny znajdować się w wykazie istotnych substancji oraz substancji przynoszących dodatkowe korzyści kliniczne. Z tego powodu należy usunąć z wykazu znajdującego się w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1950/2006 wszystkie substancje wymienione w rozporządzeniu (UE) nr 37/2010.

  5. Wskazane jest również usunięcie z wykazu znajdującego się w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1950/2006 kilku pozycji odnoszących się do środków alternatywnych do substancji ujętych w wykazie, których to środków nie stosuje się w leczeniu koni, ponieważ nie należą one do „substancji istotnych” lub „substancji przynoszących dodatkowe korzyści kliniczne” objętych rozporządzeniem (WE) nr 1950/2006 ani nie są wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010.

  6. Ze względu na zmiany w prawodawstwie Unii, które nastąpiły po przyjęciu rozporządzenia (UE) nr 1950/2006, należy uaktualnić zawarte w tym rozporządzeniu odniesienia do odpowiedniego prawodawstwa dotyczącego mechanizmów kontrolnych odnoszących się do zwierząt z rodziny koniowatych oraz prawodawstwa dotyczącego maksymalnych limitów pozostałości.

  7. Zmieniony wykaz zawarty w załączniku do niniejszego rozporządzenia został poddany naukowej ocenie przeprowadzonej przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych będący częścią Europejskiej Agencji Leków ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 726/2004.

  8. Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1950/2006.

  9. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1950/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł rozporządzenia (WE) nr 1950/2006 otrzymuje brzmienie: „rozporządzenie Komisji (WE) nr 1950/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. ustanawiające, zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, wykaz substancji istotnych w leczeniu zwierząt z rodziny koniowatych oraz substancji przynoszących dodatkowe korzyści kliniczne”.

2) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 1

W załączniku do niniejszego rozporządzenia ustanawia się wykaz substancji istotnych w leczeniu zwierząt z rodziny koniowatych, zwanych dalej „substancjami istotnymi”, oraz substancji, które przynoszą dodatkowe korzyści kliniczne w porównaniu z innymi możliwościami leczenia dostępnymi dla zwierząt z rodziny koniowatych, zwanych dalej „substancjami przynoszącymi dodatkowe korzyści kliniczne”; wykazy te stosowane są na zasadzie odstępstwa od art. 11 dyrektywy 2001/82/WE.”.

3) w art. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Substancje przynoszące dodatkowe korzyści kliniczne mogą być stosowane w przypadku określonych, sprecyzowanych w załączniku stanów chorobowych, potrzeb związanych z leczeniem lub celów zootechnicznych w przypadkach, kiedy przynoszą korzyści kliniczne związane z poprawą skuteczności, bezpieczeństwa lub gdy w znacznym stopniu wspomaga leczenie, w porównaniu z produktami leczniczymi zatwierdzonymi dla zwierząt z rodziny koniowatych lub z produktami, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2001/82/WE.

W przypadku zastosowań, do których odnoszą się akapity pierwszy i drugi, rozważa się stosowanie środków alternatywnych wymienionych w załączniku.

4) artykuły 3 i 4 otrzymują brzmienie:

Artykuł 3

1. Substancje istotne oraz substancje przynoszące dodatkowe korzyści kliniczne stosowane są wyłącznie zgodnie z art. 10 ust. 1 dyrektywy 2001/82/WE.

2. Prowadzi się ewidencję szczegółowych informacji dotyczących leczenia substancjami istotnymi zgodnie z instrukcjami określonymi w sekcji IX dokumentu identyfikacyjnego dla zwierząt z rodziny koniowatych ustanowionego w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 504/2008(*).

(*) Dz.U. L 149 z 7.6.2008, s. 3.



Artykuł 4

Wszelkie substancje umieszczone w wykazach w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 37/2010 lub których stosowanie u zwierząt należących do rodziny koniowatych jest niezgodne z przepisami Unii nie są już stosowane do celów niniejszego rozporządzenia.”.

5) artykuł 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie lub zawodowe stowarzyszenia weterynaryjne, które zwracają się do Komisji o zmianę wykazu zawartego w załączniku, należycie uzasadniają swój wniosek i dołączają do niego wszelkie odpowiednie dostępne dane naukowe.”.

6) załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1950/2006 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.



W imieniu Komisji

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK

Wykaz substancji istotnych w leczeniu zwierząt z rodziny koniowatych oraz substancji przynoszących dodatkowe korzyści kliniczne w porównaniu z innymi możliwościami leczenia dostępnymi dla zwierząt z rodziny koniowatych

Okres karencji w przypadku substancji umieszczonych w poniższym wykazie wynosi sześć miesięcy.

Wskazanie

Substancja czynna

Uzasadnienie i wytłumaczenie zastosowania

Substancje znieczulające, przeciwbólowe i stosowane w połączeniu ze znieczuleniem

Sedacja i premedykacja (oraz antagonizm)

Acepromazyna

Przeznaczenie: premedykacja przed znieczuleniem ogólnym, łagodna sedacja.

Środki alternatywne: detomidyna, romifidyna, ksylazyna, diazepam, midazolam.

Omówienie szczególnych korzyści: wielokrotnie wykazano, że acepromazyna obniża ryzyko śmierci podczas znieczulenia ogólnego. Substancje uspokajające będące agonistami receptorów α-2 (detomidyna, romifidyna i ksylazyna) lub substancje benzodiazepinowe (diazepam, midazolam) mają inny mechanizm działania (na układ limbiczny) i nie da się za ich pomocą osiągnąć wyjątkowej jakości sedacji, jaką daje acepromazyna.


Atipamezol

Przeznaczenie: antagonista receptora adrenergicznego α-2 stosowany do odwrócenia działania agonistów α-2.

Środki alternatywne: nie określono.

Omówienie szczególnych korzyści: stosowany wyłącznie w leczeniu jednostek nadwrażliwych i w przypadku przedawkowania. Medycyna ratunkowa. Stosowany szczególnie w przypadkach depresji oddechowej.


Diazepam

Przeznaczenie: premedykacja i indukcja znieczulenia. Delikatne (wywołane benzodiazepinami) uspokojenie z minimalnymi sercowo-naczyniowymi i oddechowymi efektami ubocznymi. Lek przeciwdrgawkowy niezbędny w leczeniu napadów padaczkowych.

Środki alternatywne: acepromazyna, detomidyna, romifidyna, ksylazyna, midazolam, prymidon, fenytoina.

Omówienie szczególnych korzyści: w nowoczesnych standardach leczniczych jest niezbędnym elementem protokołów indukcji znieczulenia; zgromadzono duże doświadczenie kliniczne zastosowania u zwierząt z rodziny koniowatych. Stosowany w połączeniu z ketaminą przy indukcji znieczulenia wytwarza niezbędne zrelaksowanie, które umożliwia płynną indukcję i intubację. Substancje uspokajające będące agonistami receptorów α-2 (detomidyna, romifidyna i ksylazyna) lub acepromazyna posiadają inny mechanizm działania (nie działają na receptor GABA) i nie da się za ich pomocą osiągnąć wyjątkowego uspokojenia bez depresji sercowo-oddechowej, jakie daje diazepam.


Flumazenil


Przeznaczenie: podawany dożylnie środek odwracający działanie benzodiazepin. Odwrócenie działania benzodiazepin podczas wybudzania ze znieczulenia ogólnego, całkowicie dożylnego (TIVA).

Środki alternatywne: sarmazenyl.

Omówienie szczególnych korzyści: inny mechanizm działania niż w przypadku sarmazenylu dostarcza dodatkowych możliwości związanych z odwróceniem działania benzodiazepin przy zakończeniu stosowania TIVA. Sarmazenyl jest częściowym odwrotnym agonistą receptorów benzodiazepinowych, tymczasem flumazenil jest antagonistą, który kompetytywnie blokuje miejsce wiążące benzodiazepiny przy receptorze GABA.


Midazolam

Przeznaczenie: premedykacja i indukcja znieczulenia. Delikatne (wywołane benzodiazepinami) uspokojenie z minimalnymi sercowo-naczyniowymi i oddechowymi efektami ubocznymi. Środek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, w szczególności u dorosłych koni zakażonych tężcem.

Środki alternatywne: acepromazyna, detomidyna, romifidyna, ksylazyna, diazepam, prymidon, fenytoina.

Omówienie szczególnych korzyści: podobny do diazepamu, ale rozpuszczalny w wodzie, co pozwala na podawanie dożylne; niezbędny w przypadku kroplówki połączonej ze znieczuleniem. Działa krócej niż diazepam. Bardziej odpowiedni niż diazepam u źrebiąt.

Środek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, w szczególności u dorosłych koni zakażonych tężcem – bardziej stosowny niż diazepam w przypadku podawania przez kilka dni, ponieważ rozpuszcza się w wodzie.

Stosowany w połączeniu z ketaminą przy indukcji znieczulenia wytwarza niezbędne zrelaksowanie, które umożliwia płynną indukcję i intubację.

Substancje uspokajające będące agonistami receptorów α-2 (detomidyna, romifidyna i ksylazyna) lub acepromazyna posiadają inny mechanizm działania (nie działają na receptor GABA) i nie da się za ich pomocą osiągnąć wyjątkowego uspokojenia bez depresji sercowo-oddechowej, jakie daje diazepam.



Nalokson

Przeznaczenie: antidotum na opioidy, medycyna ratunkowa.

Środki alternatywne: nie określono.

Omówienie szczególnych korzyści: nie stosuje się innych substancji.


Propofol

Przeznaczenie: środek znieczulający podawany dożylnie. Indukcja znieczulenia u źrebiąt.

Środki alternatywne: sewofluran lub izofluran.

Omówienie szczególnych korzyści: szybko wydalana, podawana dożylnie substancja znieczulająca. W ostatnich badaniach wykazano, że wybudzanie ze znieczulenia propofolem charakteryzuje się znacznie lepszą stabilnością sercowo-naczyniową i jakością w porównaniu ze znieczuleniem wziewnym.


Sarmazenil

Przeznaczenie: antagonista benzodiazepin.

Środki alternatywne: flumazenil.

Omówienie szczególnych korzyści: płynnie odwraca sedację wywołaną benzodiazepinami, co jest niezbędne po zakończeniu podawania kroplówki podczas znieczulenia ogólnego, całkowicie dożylnego. Doświadczenie kliniczne w stosowaniu sarmazenilu jest większe niż w przypadku innych substancji rozważanych jako potencjalne substancje istotne.


Tyletamina

Przeznaczenie: znieczulenie dysocjacyjne, podobne jak przy użyciu ketaminy, wykorzystywane w szczególności do znieczulania w terenie. Stosowana w połączeniu z zolazepamem.

Środki alternatywne: ketamina.

Omówienie szczególnych korzyści: połączenie tyletaminy z zolazepamem jest niezbędne w przypadkach, w których nie ma dostępu do znieczulenia wziewnego, na przykład podczas znieczulania w terenie. Połączenie z innymi substancjami jest również niezbędne w przypadkach, kiedy znieczulenie wywołane połączeniami z ketaminą ma zbyt krótkie działanie. Typowe zastosowania to kastracja, laryngotomia, odseparowanie okostnej, wycinanie cyst lub guzków, leczenie złamań twarzoczaszki, nakładanie gipsu oraz leczenie przepukliny pępkowej.


Zolazepam

Przeznaczenie: uspokojenie wywołane benzodiazepinami szczególnie w połączeniu z tiletaminą w przypadku znieczulania w terenie.

Środki alternatywne: diazepam lub midazolam.

Omówienie szczególnych korzyści: benzodiazepinowy środek uspokajający, który działa dłużej niż diazepam lub midazolam. Połączenie zolazepamu z tyletaminą jest niezbędne w przypadkach, w których nie ma dostępu do znieczulenia wziewnego, na przykład w znieczulaniu w terenie. Połączenie z innymi substancjami jest niezbędne w przypadkach, kiedy znieczulenie wywołane połączeniami z ketaminą ma zbyt krótkie działanie. Typowe zastosowania to kastracja, laryngotomia, odseparowanie okostnej, wycinanie cyst lub guzków, leczenie złamań twarzoczaszki, nakładanie gipsu oraz leczenie przepukliny pępkowej.


Niedociśnienie lub stymulacja oddechowa w trakcie znieczulenia

Dobutamina

Przeznaczenie: leczenie niedociśnienia w trakcie znieczulenia.

Środki alternatywne: dopamina.

Omówienie szczególnych korzyści: leczy na skutek działania inotropowego dodatniego; zapewne częściej stosowana niż dopamina, lecz zależy to od upodobań. W trakcie znieczulenia u koni występuje zazwyczaj niedociśnienie, przy czym stwierdzono, że utrzymanie ciśnienia krwi w normie redukuje występowanie poważnej rabdomiolizy pooperacyjnej. Dobutamina jest nieoceniona w trakcie znieczulenia wziewnego u koni.


Dopamina

Przeznaczenie: leczenie niedociśnienia w trakcie znieczulenia.

Środki alternatywne: dobutamina.

Omówienie szczególnych korzyści: dopamina jest niezbędna w przypadku koni, które nie reagują na dobutaminę. U źrebiąt dopamina jest stosowana częściej niż dobutamina. Jest także wymagana, gdy wystąpi śródoperacyjne zwolnienie pracy serca z zaburzeniem rytmu serca, któremu nie zapobiega atropina.


Efedryna

Przeznaczenie: leczenie niedociśnienia w trakcie znieczulenia.

Środki alternatywne: dopamina, dobutamina.

Omówienie szczególnych korzyści: wymagana w przypadkach, kiedy dopamina i dobutamina są nieskuteczne. Jest wyjątkowym czynnikiem sympatomimetycznym, który strukturalnie przypomina adrenalinę. W celu uzyskania pozytywnych rezultatów poprzez działanie substancjami katecholaminowymi na określone receptory w organiźmie leczonych zwierząt z rodziny koniowatych niezbędne jest użycie kilku różnych katecholamin, z których każda działa na inne receptory. Z tego powodu efedryna, która powoduje uwolnienie noradrenaliny na zakończeniach nerwowych, zwiększając w ten sposób kurczliwość serca i zmniejszając niedociśnienie, jest stosowana w sytuacji, gdy dobutamina i dopomina są nieskuteczne. Działanie efedryny rozpoczyna się po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym, a czas jego trwania mierzy się w minutach lub godzinach, podczas gdy dobutamina i dopamina działają jedynie przez kilka sekund lub minut i muszą być podawane w kroplówce.


Glikopyrrolat

Przeznaczenie: zapobieganie bradykardii. Substancja o działaniu antycholigernicznym. Podawanie substancji o działaniu antycholinergnicznym jest podstawową metodą zapobiegania zaburzeniom układu parasympatycznego takim jak bradykardia; substancje te są również rutynowo stosowane podczas chirurgii oka i dróg oddechowych.

Środki alternatywne: atropina.

Omówienie szczególnych korzyści: glikopyrrolat ma ograniczony wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego jest stosowniejszy niż atropina u przytomnego konia (przed i po znieczuleniu).


Noradrenalina (norepinefryna)

Przeznaczenie: niewydolność sercowo-naczyniowa. Kroplówka podawana w leczeniu niewydolności sercowo-naczyniowej u źrebiąt.

Środki alternatywne: nie określono.

Omówienie szczególnych korzyści: receptory katecholaminowe zwierzęcia reagują z dużą dokładnością na leki działające w różnych punktach uchwytu. Z tego powodu w celu osiągnięcia precyzyjnego działania stosuje się szereg katecholamin działających mniej lub bardziej wybiórczo na różne rodzaje receptorów adrenergicznych. Noradrenalina działa przede wszystkim na receptory α-1, zwężając tętniczki, co zwiększa z kolei ciśnienie krwi, pozwalając na utrzymanie głównego krążenia. U źrebiąt noradrenalina jest zazwyczaj jedyną katecholaminą skuteczną w leczeniu niedociśnienia.


Analgezia

Buprenorfina

Przeznaczenie: analgezja; stosowana w połączeniu ze środkami uspokajającymi w celu poskromienia.

Środki alternatywne: butorfanol, fentanyl, morfina i petydyna.

Omówienie szczególnych korzyści: analgetyk, częściowy agonista receptorów opoidowych μ. Aktywność receptora μ daje skuteczniejszą analgezję niż agoniści receptorów opioidowych κ, tacy jak butorfanol. Długo działający analgetyk. Jego właściwości uzależniające i powodujące depresję oddechową są ograniczone na skutek posiadania cech związanych z częściowym agonizmem. Długo i krótko działające opioidy mają różne wskazania, z czym związane jest zapotrzebowanie na więcej niż jedną substancję alternatywną.


Fentanyl

Przeznaczenie: analgezja.

Środki alternatywne: butorfanol, buprenorfina, morfina i petydyna.

Omówienie szczególnych korzyści: agonista receptorów opioidowych μ; aktywność receptora μ daje skuteczniejszą analgezję niż agoniści receptorów opioidowych κ, tacy jak butorfanol. Działa bardzo krótko, ponieważ jest szybko metabolizowany i wydalany. Fentanyl jest jedynym opioidem stosowanym u koni, nadającym się do podawania w kroplówce lub za pomocą plastrów. Wysoce skuteczny w leczeniu przeciwbólowym.


Morfina

Przeznaczenie: analgezja.

Środki alternatywne: butorfanol, buprenorfina, petydyna i fentanyl.

Omówienie szczególnych korzyści: analgetyk opioidowy, pełny agonista receptorów μ. Aktywność receptora μ prowadzi do najskuteczniejszej analgezji. Stosowana w połączeniu ze środkami uspokajającymi do poskromienia, a także w znieczuleniu zewnątrzoponowym. Analgetyk o średniodługim działaniu. Morfina jest agonistą receptora opioidowego μ o najlepszej rozpuszczalności na potrzeby podania zewnątrzoponowego. Podawana tą metodą zapewnia długotrwałą analgezję z niewielkim wpływem ogólnoustrojowym. Znieczulanie zewnątrzoponowe jest szeroko stosowane w nowoczesnej medycynie weterynaryjnej w zapobieganiu bólu okołooperacyjnego oraz chronicznego.


Petydyna

Przeznaczenie: analgezja.

Środki alternatywne: butorfanol, buprenorfina, morfina i fentanyl.

Omówienie szczególnych korzyści: analgetyk opioidowy, agonista receptora μ, około10 razy słabszy od morfiny. Opioid o krótkim działaniu i udowodnionej skuteczności w leczeniu kolki skurczowej u koni. Jedyny opioid o właściwościach spazmolitycznych. Powoduje silniejszą sedację i zmniejsza ryzyko podekscytowania u koni w porównaniu z innymi opioidami.


Środki rozluźniające mięśnie i substancje podobne

Atrakurium

Przeznaczenie: rozluźnienie mięśni w czasie znieczulenia.

Środki alternatywne: gwajafenezyna.

Omówienie szczególnych korzyści: niedepolaryzujacy nerwowo-mięśnowy środek blokujący. Nerwowo-mięśniowe środki blokujące są stosowane w szczególności w chirurgii oka i narządów jamy otrzewnowej. Do odwrócenia działania wymagane jest edrofonium. Istnieją bardzo wyczerpujące dane kliniczne na poparcie działania atrakurium i edrofonium.


Edrofonium

Przeznaczenie: odwrócenie rozluźnienia mięśni wywołanego atrakurium.

Środki alternatywne: nie określono.

Omówienie szczególnych korzyści: inhibitor cholinesterazy, niezbędny do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej. Edrofonium powoduje mniej efektów ubocznych niż pozostałe inhibitory cholinesterazy stosowane u koni.


Gwajafenezyna

Przeznaczenie: rozluźnienie mięśni w czasie znieczulenia.

Środki alternatywne: atrakurium.

Omówienie szczególnych korzyści: niezbędna metoda zastępcza leczenia α-2/ketaminowego u koni, w przypadku kiedy istnieje przeciwwskazanie do stosowania czynników działających na receptory α-2 i ketaminy np. kiedy konie nie reagują na te czynniki lub u koni, u których wykazano działania niepożądane w trakcie wcześniejszego podawania. Nieoceniona w połączeniu z ketaminą i czynnikami działającymi na receptory α-2, ponieważ umożliwia wyjątkowo bezpieczne znieczulenie w terenie, w stosunku do którego nie opracowano skutecznej podawanej dożylnie alternatywy.


Znieczulenie wziewne

Sewofluran

Przeznaczenie: znieczulenie wziewne stosowane u koni ze złamaniami kończyn i innymi urazami ortopedycznymi oraz indukcja znieczulenia z użyciem maski u źrebiąt.

Środki alternatywne: izofluran.

Omówienie szczególnych korzyści: sewofluran jest łatwo przyswajalnym i szybko wydalanym lotnym środkiem znieczulającym. Mimo istnienia maksymalnego limitu pozostałości (MRL) dla izofluranu w UE, w niektórych przypadkach nie powinien on być stosowany do znieczulania zwierząt z rodziny koniowatych ze względu na przebieg wybudzania charakteryzujący się podekscytowaniem, które może spowodować złamanie nogi u konia. Wybudzanie po znieczuleniu sewofluranem jest delikatniejsze i lepiej kontrolowane, dlatego jest on niezbędny w przypadkach operacji koni, w których konieczne jest delikatne dochodzenie do siebie. Z tego powodu jest on częściej stosowany niż izofluran u koni ze złamaniami kończyn i innymi urazami ortopedycznymi. Ponadto sewofluran jest niezbędny w indukcji znieczulenia przez maskę u źrebiąt, ponieważ nie jest środkiem drażniącym, w przeciwieństwie do izofluranu, który wywołuje kaszel i wstrzymanie oddechu.


Znieczulenie miejscowe

Bupiwakaina

Przeznaczenie: znieczulenie miejscowe.

Środki alternatywne: lidokaina.

Omówienie szczególnych korzyści: miejscowy lek znieczulający o długotrwałym działaniu. Długotrwałe działanie wymagane jest w przypadku znieczulenia okołooperacyjnego oraz leczenia przewlekłych silnych bólów związanych np. z ochwatem kopyta. Bupiwakaina jest środkiem stosowanym do znieczulenia miejscowego o działaniu dłuższym niż powszechnie stosowana lidokaina, która bez połączenia z innymi lekami zapewnia znieczulenie miejscowe trwające około godziny. Połączenie z adrenaliną może przedłużyć działanie do dwóch godzin, ale grozi miejscowym odcięciem dopływu krwi, w związku z czym nie może być stosowane we wszystkich schorzeniach. Bupiwakaina zapewnia cztery do sześciu godzin znieczulenia miejscowego, dlatego znacznie lepiej nadaje się do znieczuleń pooperacyjnych, a ze względu na to, że zazwyczaj wystarcza jeden zastrzyk, lepiej nadaje się także do leczenia ochwatu kopyta; środek ten ma więc przewagę nad cogodzinnymi zastrzykami lidokainy ze względu na dobrostan zwierząt. Leki stosowane do znieczulenia miejscowego o krótszym działaniu nie powiny być podawane w leczeniu wmienionych powyżej stanów chorobowych, ponieważ wymagają częstego powtarzania zastrzyków, co zwiększa zagrożenie szkodliwym działaniem ubocznym oraz wystąpienia niezgodności związanych z dobrostanem zwierząt.


Oksybuprokaina

Przeznaczenie: znieczulenie miejscowe oka.

Środki alternatywne: nie określono.

Omówienie szczególnych korzyści: doświadczenie kliniczne w stosowaniu oksybuprokainy jest większe niż w przypadku innych substancji rozważanych jako potencjalne substancje istotne.


Prylokaina

Przeznaczenie: znieczulenie miejscowe poprzedzające cewnikowanie żył.

Środki alternatywne: nie określono.

Omówienie szczególnych korzyści: stosowana w szczególnych preparatach (mieszaniny eutektyczne środków stosowanych do znieczulenia miejscowego) do zastosowań miejscowych zewnętrznych, wchłanianych przez skórę w ciągu 40 min. Ułatwia cewnikowanie żył, zwłaszcza u źrebiąt.


Substancje przeciwzapalne

Kortykosteroidy

Acetonid triamcynolonu

Przeznaczenie: lek stosowany wewnątrzstawowo w leczeniu zwyrodnienia stawów.

Środki alternatywne: metyloprednizolon.

Omówienie szczególnych korzyści: inne działanie komórkowe i inny wpływ na syntezę biologiczną niż w przypadku alternatywnego leku kortykosteroidowego metyloprednizolonu stosowanego wewnątrzstawowo; triamcynolon chroni chrząstkę i wspomaga odbudowę tkanki chrzęstnej. Jest skuteczniejszy niż leki ogólnoustrojowe (NLPZ i siarczan chondroityny) oraz inne (niekortykosteroidowe) wewnątrzstawowe sposoby leczenia zapalenia stawów, bóli i kulawizny spowodowanych ostrą lub przewlekłą chorobą stawów w szczególności zwyrodnienia stawów. Jedyna skuteczna niechirurgiczna metoda leczenia podchrzęstnej torbieli kostnej.





Flumetazon

Przeznaczenie: krótkotrwałe systemowe leczenie kortykosteroidami stosowane m.in. w przypadku szoku, zapaleń i alergii.

Środki alternatywne: deksametazon, prednizolon.

Omówienie szczególnych korzyści: środki alternatywne posiadają inne działanie kliniczne, które charakteryzuje się szybszym i dłuższym działaniem oraz większą skutecznością. Inny mechanizm działania niż środki alternatywne (nie wykazuje istotnego działania mineralokortykoidowego).


Anti-endotoxins

Pentoksyfilina

Przeznaczenie: systemowe leczenie endotoksemii za pomocą leków podawanych doustnie. Ochwat kopyt.

Środki alternatywne: fluniksyna, acepromazyna.

Omówienie szczególnych korzyści:

Endotoksemia: inny mechanizm działania (inhibicja metylo- fosfodiesterazy ksantynowej) oraz inne działanie kliniczne niż w przypadku środków alternatywnych (fluniksyny). Zmniejsza odbywające się za pośrednictwem endotoksyn uwalnianie prozapalnych cytokin i leukotrienów przez makrofagi i neutrofile oraz zmniejsza ogólnoustrojowy wpływ endotoksyn.

Ochwat kopyt: poprawia dopływ krwi do palców za pomocą innego mechanizmu działania niż środek alternatywny (acepromazyna); zmniejsza lepkość krwi i poprawia dopływ krwi do palców.





Polimyksyna B

Przeznaczenie: systemowe leczenie endotoksemii związanej z ostrym schorzeniem morzyskowym oraz innymi chorobami żołądkowo-jelitowymi.

Środki alternatywne: fluniksyna, zasadowy salicylan bizmutawy.

Omówienie szczególnych korzyści: posiada inny mechanizm działania (jest czynnikiem wiążącym endotoksyny) niż systemowy środek alternatywny (fluniksyna), działa na wcześniejszym etapie kaskady spowodowanej endoksynami. Odmienny sposób wiązania, inna droga podania oraz inne miejsce uchwytu niż w przypadku podawanego doustnie salicylanu bizmutawego. Przyczynia się do zapobiegania kaskadzie prowadzącej do zapalenia spowodowanej wiązaniem endotoksyn uniemożliwiającym wiązanie z receptorami typu Toll.


Leki kardiologiczne




Amiodaron

Przeznaczenie: lek antyarytmiczny. Leczenie systemowe za pomocą leków podawanych doustnie stosowane w przypadku migotania przedsionków, częstoskurczu nadkomorowego i komorowego.

Środki alternatywne: siarczan chinidyny, prokainamid, propranolol.

Omówienie szczególnych korzyści: posiada inny mechanizm działania niż środki alternatywne (leki antyarytmiczne klasy III). Istnieją nowe dowody na to, że jest skuteczny i bezpieczny w leczeniu migotania przedsionków oraz stosowniejszy niż siarczan chinidyny; skuteczny w przypadku różnych rodzajów częstoskurczu, w tym częstokurczu komorowego.

  1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna