Rozporządzenie komisji (WE) nr 1808/2001 z dnia 30 sierpnia 2001 r ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny I flory w drodze regulacji handlu nimi


TERMIN WYDANIA, WAŻNOŚCI I WYKORZYSTANIA DOKUMENTÓW



Pobieranie 0.76 Mb.
Strona2/8
Data10.05.2016
Rozmiar0.76 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

TERMIN WYDANIA, WAŻNOŚCI I WYKORZYSTANIA DOKUMENTÓW

SEKCJA 1


Przepisy ogólne



Artykuł 4
1. Formularze należy wypełniać pismem maszynowym. Jednakże, wnioski o zezwolenia i świadectwa, określone w art. 2 ust. 1 i 3, powiadomienia o przywozie, określone w art. 2 ust. 2 i etykiety, określone w art. 2 ust. 4 mogą być wypełnione pismem ręcznym, czytelnie, atramentem, wielkimi literami.
2. Za wyjątkiem formularzy wniosków i etykiet określonych w art. 2 ust. 4, pozostałe formularze nie mogą zawierać żadnych wymazań lub zmian, o ile nie zostały one potwierdzone pieczęcią i podpisem organu zarządzającego, które wydały formularz lub, w przypadku powiadomień o przywozie, określonych w art. 2 ust. 2, pieczęcią i podpisem urzędu celnego wprowadzenia.
3. W zezwoleniach i świadectwach, jak również we wnioskach o wydanie tych dokumentów:
a) opis gatunków, w przypadku gdy jest on przewidziany, zawiera jeden z kodów zawartych w załączniku V;
b) dla podania ilości i masy netto, stosuje się jednostki zawarte w załączniku V;
c) w celu podania naukowych nazw gatunków, wykorzystuje się standardowe odniesienia zawierające stosowaną nomenklaturę, zawarte w załączniku VI;
d) w przypadku gdy jest to wymagane, wskazuje się cel transakcji używając jednego z kodów zawartych w załączniku VII pkt 1;
e) podane jest źródło okazów używając jednego z kodów zawartych w załączniku VII pkt. 2, a w przypadku gdy użycie tych kodów podlega kryteriom ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 338/97 lub w niniejszym rozporządzeniu, które to kryteria są spełniane, jedynie zachowując zgodność z tymi kryteriami.
4. W przypadku gdy do któregokolwiek z formularzy, określonych w art. 2 dołączony jest załącznik stanowiący integralną część formularza, fakt ten oraz liczba stron są wyraźnie wskazane na danym zezwoleniu lub świadectwie, a każda strona załącznika zawiera:
a) numer zezwolenia lub świadectwa oraz datę jego wydania; oraz
b) podpis i pieczątkę lub pieczęć organu, który wydał zezwolenie lub świadectwo.
W przypadku gdy formularz, określony w art. 2 ust. 1 używany jest dla więcej, niż jednego gatunku podczas wysyłki, dołącza się załącznik, który, w uzupełnieniu wymagań akapitu pierwszego niniejszego ustępu, dla każdego gatunku objętego wysyłką, powtarza rubryki 8-22 danego formularza, jak również pola zawarte w jego rubryce 27 w celu włączenia danych dotyczących „ilości / masy netto rzeczywiście przywożonego towaru” oraz, w stosownych przypadkach, „liczbę martwych zwierząt w momencie przybycia”.
W przypadku gdy formularz, określony w art. 2 ust. 3 używany jest dla więcej, niż jednego gatunku, dołącza się załącznik, w którym, dla uzupełnienia wymagań akapitu pierwszego niniejszego ustępu, dla każdego gatunku powtórzone zostają rubryki 4-18 danego formularza.
5. Przepisy ust. 1, 2, ust. 3 lit. c) i d) oraz ust. 4 stosuje się również w kontekście decyzji w sprawie akceptowalności zezwoleń i świadectw wydanych przez państwa trzecie dla okazów, które mają być wprowadzone do Wspólnoty. W przypadku gdy dokumenty te dotyczą okazów podlegających kontyngentom wywozowym dobrowolnie ustalonym lub przydzielonym przez Konferencję Stron Konwencji, mogą one zostać przyjęte jedynie w przypadku gdy określają całkowitą liczbę okazów dotychczas wywożonych w roku bieżącym, włącznie z okazami objętymi danym zezwoleniem, jak również kontyngent dla danego gatunku. Świadectwa powrotnego wywozu wydane przez państwa trzecie mogą zostać przyjęte, jedynie jeżeli określają kraj pochodzenia oraz numer i datę wydania odpowiedniego zezwolenia na wywóz oraz tam, gdzie to właściwe, należy także podać kraj ostatniego powrotnego wywozu oraz numer i datę wydania odpowiedniego świadectwa powrotnego wywozu lub zamieścić wystarczające uzasadnienie pominięcia tej informacji.
Artykuł 5
1. Dokumenty są wydawane i wykorzystywane zgodnie z przepisami i na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu (WE) nr 338/97, w szczególności jego art. 11 ust. 1-4. Mogą one zawierać klauzule, warunki i wymagania nałożone przez organ wydający w celu zapewnienia zgodności z niniejszymi rozporządzeniami i przepisami ustawodawstwa Państw Członkowskich dotyczącymi ich wykonania.
2. Dokumenty mają być wykorzystywane bez uszczerbku dla innych formalności związanych z przepływem towarów w ramach Wspólnoty, wprowadzaniem towarów na terytorium Wspólnoty, ich wywozem lub powrotnym wywozem ze Wspólnoty, a także z formularzami używanymi dla tych formalności.
3. Przyjmuje się ogólną zasadę, że organ zarządzające decydują o wydaniu zezwoleń i świadectw w terminie jednego miesiąca od daty przedłożenia wypełnionego wniosku. Jednakże, w przypadku gdy organ wydający konsultuje się ze stronami trzecimi, taka decyzja może zostać podjęta jedynie po zadowalającym zakończeniu konsultacji. Wnioskodawcy zostają powiadomieni o znacznych opóźnieniach w rozpatrywaniu ich wniosków.
Artykuł 6
Odrębne zezwolenia na przywóz, powiadomienia o przywozie, zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu są wydawane dla każdej wysyłki grupy okazów stanowiących część jednego ładunku.
Artykuł 7
1. Okres ważności wspólnotowych zezwoleń na przywóz nie może przekraczać 12 miesięcy. Jednakże, w przypadku braku ważnego dokumentu, zgodnego z zezwoleniem, wydanego przez kraj wywozu lub powrotnego wywozu, zezwolenie na przywóz uznaje się za nieważne.
Okres ważności wspólnotowych zezwoleń na wywóz i świadectw powrotnego wywozu nie może przekraczać sześciu miesięcy.
Wspólnotowe zezwolenia i świadectwa, określone w akapicie pierwszym i drugim, po ich wygaśnięciu tracą ważność i nie mają żadnej wartości prawnej.
Posiadacz, bez nadmiernej zwłoki, zwróci oryginał i wszystkie kopie wygasłego lub niewykorzystanego wspólnotowego zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu organowi zarządzającemu, który je wydał.
2. Świadectwa określone w art. 20 i kopie wykorzystywanego zezwolenia na przywóz dla posiadacza tracą ważność w momencie śmierci żywych okazów, w nich określonych. W przypadku ucieczki żywych zwierząt, zniszczenia okazów lub gdy zapisy w rubrykach 2 i 4 świadectwa lub w rubryce 3, w przypadku gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz rubrykach 6 i 8 kopii wykorzystywanego zezwolenia na przywóz dla posiadacza dłużej nie odzwierciedlają rzeczywistej sytuacji.
Świadectwa określone w art. 20 ust. 3 lit. e) i art. 30 tracą ważność w momencie, gdy zapis w rubryce 1 dłużej nie odzwierciedla rzeczywistej sytuacji.
Dokumenty te należy zwrócić, bez nadmiernej zwłoki, do organu wydającego, który, w stosownych przypadkach, może wydać świadectwo odzwierciedlające tego typu zmiany zgodnie z art. 21.
3. W przypadku wydania zezwolenia lub świadectwa zastępującego dokument, który został unieważniony, utracony, skradziony, zniszczony, lub który, w przypadku zezwolenia lub świadectwa powrotnego wywozu, stracił ważność, w nowym zezwoleniu lub świadectwie podaje się numer zastąpionego dokumentu i powód jego zastąpienia w rubryce zastrzeżonej dla zapisów dotyczących „warunków szczególnych”.
4. W przypadku unieważnienia, utraty, kradzieży lub zniszczenia zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu, organ zarządzający, który wydał dokument informuje organ zarządzający kraju przeznaczenia oraz tamtejszy sekretariat Konwencji.
Artykuł 8
1. Uwzględniając art. 5 ust. 3, wnioski o zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz oraz świadectwa powrotnego wywozu składa się z odpowiednim wyprzedzeniem, aby umożliwić wydanie dokumentów przed wprowadzeniem okazów na terytorium Wspólnoty lub ich wywóz bądź powrotny wywóz z terytorium Wspólnoty.
Okazy nie mają prawa być poddane procedurze celnej do czasu przedstawienia wymaganych dokumentów.
2. W przypadku wprowadzenia okazów do Wspólnoty, wymagane dokumenty od państw trzecich uważa się za ważne w przypadku gdy zostały wydane i wykorzystane w celu wywozu lub powrotnego wywozu z tego kraju przed upływem ostatniego dnia ich ważności i są używane w celu wprowadzenia okazów do Wspólnoty nie później, niż sześć miesięcy od daty ich wydania.
Jednakże, świadectwa pochodzenia okazów gatunków wymienionych w załączniku C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 mogą być wykorzystywane do wprowadzenia okazów do Wspólnoty w okresie do 12 miesięcy od daty ich wydania.
3. W drodze odstępstwa od ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 i pod warunkiem, że importer / (re-)eksporter informuje właściwy organ zarządzający po przywozie / przed odprawieniem przesyłki o powodach, dla których brakuje wymaganych dokumentów; dokumenty dla okazów gatunków wymienionych w załącznikach B lub C do rozporządzenia (WE) nr 338/97, jak również dla okazów gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, określonych w art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, mogą w drodze wyjątku być wydane z mocą wsteczną, jeżeli właściwy organ zarządzający Państwa Członkowskiego, w miarę potrzeby po konsultacji z właściwym organem zarządzającym państwa trzeciego, uzyskuje wystarczające dowody na to, że:
a) (re-)eksporter i/lub importer nie ponosi winy za wszelkie występujące nieprawidłowości; oraz
b) (powrotny) wywóz / przywóz danych okazów, jest pod każdym innym względem zgodny z przepisami / postanowieniami:
(i) rozporządzenia (WE) nr 338/97,
(ii) Konwencji, oraz
(iii) danego ustawodawstwa państwa trzeciego.
4. Zezwolenia na wywóz i świadectwa powrotnego wywozu, wydane na mocy ust. 3, mają wyraźnie wskazywać, że zostały wydane z mocą wsteczną i powody takiego wydania. W przypadku wspólnotowych zezwoleń na przywóz, zezwoleń na wywóz i świadectw powrotnego wywozu, uwagę tę należy zamieścić w rubryce 23.
5. Z wyjątkiem ust. 3 lit. b) (i), przepisy ust. 2, 3 i 4, zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 338/97, stosuje się, mutatis mutandis, do tych okazów gatunków wymienionych w załącznikach A i B do tego rozporządzenia, które są przewożone tranzytem przez terytorium Wspólnoty.
6. W przypadku roślin sztucznie rozmnażanych z gatunków wymienionych w załącznikach B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 i sztucznie rozmnażanych hybryd uzyskanych z nieodnotowanych gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, Państwa Członkowskie mogą postanowić, że zamiast zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu stosuje się świadectwo zdrowia roślin. Takie świadectwa zdrowia roślin, o ile zostały wydane przez państwa trzecie, są przyjęte zamiast zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu.
7. W przypadku gdy stosuje się świadectwo zdrowia roślin określone w ust. 6, zawiera ono naukową nazwę na poziomie gatunku lub, jeśli jest to niemożliwe dla taksonów ujętych według rodzin w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 338/97, na poziomie rodzaju, sztucznie rozmnażanie orchidee i kaktusy wymienione w załączniku B do tego rozporządzenia mogą być określone jako takie. Świadectwa zdrowia roślin zawierają także typ i ilość okazów i opatrzone są pieczątką, okrągłą pieczęcią lub innym szczególnym znakiem stwierdzającym, że „okazy są rozmnażane sztucznie, jak to określa CITES”.
SEKCJA 2

Zezwolenia na przywóz



Artykuł 9
1. Wnioskodawca musi, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki 1, 3-6 i 8-23 formularza wniosku oraz rubryki 1, 3, 4, 5 i 8-22 oryginału i wszystkich kopii. Państwa Członkowskie mogą, jednakże, postanowić, że należy wypełnić jedynie formularz wniosku. W takim przypadku wniosek może obejmować więcej, niż jedną wysyłkę.
2. Należycie wypełnione formularze należy przedłożyć organowi zarządzającemu Państwa Członkowskiego miejsca przeznaczenia; zawierają one niezbędne informacje wraz z towarzyszącymi dokumentami dowodowymi wymaganymi przez organ w celu umożliwienia ustalenia czy, na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97, zezwolenie powinno być wydane. Pominięcie informacji we wniosku wymaga uzasadnienia. W przypadku złożenia wniosku dotyczącego okazów, dla których taki wniosek został wcześniej odrzucony, wnioskodawca musi powiadomić organ zarządzający o wcześniejszej odmowie.
Artykuł 10
1. W przypadku zezwoleń na przywóz wydanych dla okazów gatunków ujętych w dodatku I do Konwencji i wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97, „kopia dla kraju wywozu lub powrotnego wywozu” może zostać zwrócona do wnioskodawcy w celu jej przedłożenia organowi zarządzającemu kraju wywozu lub powrotnego wywozu. Oryginał, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) (ii) rozporządzenia (WE) nr 338/97, należy wstrzymać do czasu przedstawienia zgodnego z nim zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu.
2. W przypadku gdy „kopia dla kraju wywozu lub powrotnego wywozu” nie zostanie zwrócona do wnioskodawcy, wnioskodawca otrzymuje pisemne oświadczenie, że zezwolenie na przywóz zostanie wydane i na jakich warunkach.
Artykuł 11
Bez uszczerbku dla przepisów art. 23, importer lub jego upoważniony przedstawiciel składa oryginał (formularz 1), „kopię dla posiadacza” (formularz 2) oraz, w przypadku gdy zostało to określone w zezwoleniu na przywóz, dokumentację z kraju wywozu lub powrotnego wywozu w granicznym urzędzie celnym w punkcie wprowadzenia okazów na terytorium Wspólnoty, określony zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Tam, gdzie to właściwe, importer lub jego upoważniony przedstawiciel wskazuje numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego w rubryce 26.
Artykuł 12
Po wypełnieniu rubryki 27 oryginału (formularz 1) i „kopii dla posiadacza” (formularz 2), urząd celny określony w art. 11 lub, w stosownym przypadku, art. 23 ust. 1, zwraca kopię dla posiadacza importerowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi. Oryginał (formularz 1) oraz wszelka dokumentacja pochodząca z kraju wywozu lub powrotnego wywozu zostaje przekazana w sposób określony w art. 19.
SEKCJA 3

Powiadomienia o przywozie



Artykuł 13
Importer lub jego upoważniony przedstawiciel musi, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki 1-13 oryginału (formularz 1) i „kopię dla importera” (formularz 2) powiadomienia o przywozie i, bez uszczerbku dla przepisów art. 23, złożyć je razem z dokumentacją pochodzącą z kraju wywozu lub powrotnego wywozu w punkcie wprowadzenia okazów na terytorium Wspólnoty określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) No 338/97.
Artykuł 14
Po wypełnieniu rubryki 14 oryginału (formularz 1) i „kopii dla importera” (formularz 2), urząd celny określony w art. 13 lub, w stosownym przypadku, art. 23 ust. 1, zwraca kopię dla posiadacza importerowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi. Oryginał (formularz 1) oraz wszelka dokumentacja pochodząca z kraju wywozu lub powrotnego wywozu zostaje przekazana w sposób określony w art. 19.
SEKCJA 4

Zezwolenia na wywóz i świadectwa powrotnego wywozu



Artykuł 15
1. Wnioskodawca musi, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki 1, 3, 4, 5 i 8-23 formularza wniosku oraz rubryki 1, 3, 4, 5 i 8-22 oryginału i wszystkich kopii. Państwa Członkowskie mogą jednakże, postanowić, że należy wypełnić jedynie formularz wniosku; w takim przypadku wniosek może obejmować więcej, niż jedną wysyłkę.
2. Należycie wypełnione formularze należy przedłożyć organowi zarządzającemu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajdują się okazy. Formularze zawierają informacje wraz z towarzyszącymi dokumentami dowodowymi wymaganymi przez organ w celu umożliwienia ustalenia, czy, na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97, zezwolenie / świadectwo powinny być wydane. Pominięcie informacji we wniosku wymaga uzasadnienia. W przypadku złożenia wniosku o zezwolenie lub świadectwa dotyczącego okazów, dla których taki wniosek został wcześniej odrzucony, wnioskodawca musi powiadomić organ zarządzający o wcześniejszej odmowie.
3. W przypadku gdy w celu uzupełnienia wniosku o świadectwo powrotnego wywozu, przedłożona została „kopia dla posiadacza” zezwolenia na przywóz, „kopia dla importera” w przypadku powiadomienia o przywozie, lub świadectwo wydane na podstawie tych dokumentów, dokumenty te mogą być zwrócone wnioskodawcy jedynie po sprostowaniu liczby okazów, dla których pozostają one ważne; dokumentu takiego nie można zwrócić wnioskodawcy w przypadku gdy świadectwo powrotnego wywozu przyznano dla całkowitej liczby okazów, dla których dokument zachowuje ważność lub gdy został on zastąpiony zgodnie z art. 21. Organ zarządzający ustala ważność dokumentów uzupełniających, w miarę potrzeby po konsultacji z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego.
Przepisy akapitu pierwszego stosuje się również w przypadku, gdy świadectwo zostało przedłożone jako uzupełnienie wniosku o zezwolenie na wywóz.
W przypadku gdy pod nadzorem organu zarządzającego Państwa Członkowskiego, okazy zostały indywidualnie oznakowane, aby można było z łatwością odnieść je do dokumentów określonych w akapitach pierwszym i drugim, nie wymaga się fizycznego przedstawiania tych dokumentów razem z wnioskiem, pod warunkiem, że ich liczba zostanie podana we wniosku.
W przypadku braku dowodów uzupełniających, określonych w akapitach pierwszym, drugim i trzecim, organ zarządzający ustanawia prawne wprowadzenie do Wspólnoty lub nabycie okazów w celu ich powrotnego wywozu, w miarę potrzeby po konsultacji z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego.
4. W przypadku gdy do celów ust. 3, organ zarządzający konsultuje się z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego, inne Państwo Członkowskie udziela odpowiedzi w ciągu jednego tygodnia.
Artykuł 16
(Re-)eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel przedkłada oryginał (formularz 1), „kopię dla posiadacza” (formularz 2) i „kopię do zwrotu organowi wydającemu” (formularz 3) urzędowi celnemu określonemu zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Tam, gdzie to właściwe, (re-)eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wskazuje numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego w rubryce 26.
Artykuł 17
Po wypełnieniu rubryki 27, urząd celny wymieniony w art. 16 zwraca oryginał (formularz 1) i „kopię dla posiadacza” (formularz 2) (re-)eksporterowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi. „Kopia do zwrotu organowi wydającemu” (formularz 3) zostaje przekazana w sposób określony w art. 19.
Artykuł 18
W przypadku gdy Państwo Członkowskie, zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Konferencję Stron Konwencji, rejestruje szkółki dokonujące wywozu sztucznie rozmnażane okazy gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97, może ono udostępnić szkółkom, wymienione wcześniej wydane zezwolenia na wywóz dla gatunków wymienionych w załącznikach A lub B; w zezwoleniach tych, w rubryce 23, zamieszcza się numer rejestracyjny szkółki oraz następujące oświadczenie:
„Zezwolenie obowiązuje wyłącznie dla sztucznie rozmnażanych roślin, zgodnie z uchwałą CITES konf. 11.11. Obejmuje jedynie następujące taksony: ...”.
SEKCJA 5
Zwrot dokumentów przedstawionych organom celnym organowi wydającemu
Artykuł 19
1. Urzędy celne niezwłocznie przesyłają odpowiedniemu organowi zarządzającemu ich kraju wszelkie dokumenty, które zostały mu przedłożone zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 338/97 i niniejszego rozporządzenia.
Organy zarządzające, które otrzymały takie dokumenty, niezwłocznie przesyłają te, które zostały wydane przez inne Państwa Członkowskie, odpowiednim organom zarządzającym wraz z wszelką dokumentacją uzupełniającą CITES.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, urzędy celne mogą potwierdzić przekazanie dokumentów wydanych przez organ zarządzający ich Państwa Członkowskiego w formie elektronicznej.
SEKCJA 6
Świadectwa przewidziane w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 338/97
Artykuł 20
1. Organy zarządzające Państwa Członkowskiego, w którym okazy znajdują się, mogą, po otrzymaniu wniosku zgodnie z ust. 5 i 6, wydać świadectwa określone w ust. 2, 3 i 4, które służą wyłącznie do celów określonych w tych ustępach.
2. Świadectwo wydane do celów art. 5 ust. 2 lit. b), art. 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stwierdza, że okazy:
a) zostały przejęte ze środowiska naturalnego zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium; lub
b) zostały odzyskane po ich porzuceniu lub ucieczce zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium;
c) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 338/97;
d) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty przed dniem 1 czerwca 1997 r. zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3626/825;
e) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty przed dniem 1 stycznia 1984 r. zgodnie z przepisami Konwencji; lub
f) zostały nabyte lub wprowadzone na terytorium Państwa Członkowskiego przed datą, w której rozpoczęto wobec nich stosować przepisy rozporządzeń, określonych w lit. c) lub d) lub postanowienia Konwencji lub w której te przepisy znalazły zastosowanie w danym Państwie Członkowskim.
3. Świadectwo wydane do celów art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stwierdza, że gatunki wymienione w załączniku A do tego rozporządzenia zwolnione są z co najmniej jednego z zakazów ustanowionych w art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia, ponieważ:
a) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty w okresie, gdy przepisy dotyczące gatunków wymienionych w tym załączniku lub dodatku I do Konwencji lub w załączniku C1 do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 nie miały wobec nich zastosowania; lub
b) pochodzą z Państwa Członkowskiego i zostały przejęte ze środowiska naturalnego zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium; lub
c) zostały odzyskane po ich porzuceniu lub ucieczce zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium; lub
d) są zwierzętami urodzonymi i wyhodowanymi w niewoli, stanowią ich część lub wywodzą się z takich zwierząt; lub
e) mają zezwolenie, aby je wykorzystać do jednego z celów określonych w art. 8 ust. 3 lit. c), e) i g) rozporządzenia (WE) nr 338/97.
4. Świadectwo wydane do celów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stwierdza, że przepływ żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, z nakazanej lokalizacji wskazanej w zezwoleniu na przywóz lub wcześniej wydanych świadectw, jest prawnie dozwolony.
5. Wnioskodawca zobowiązany jest, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki, 1, 2 i 4-19 formularza wniosku oraz rubryki 1 i 4-18 oryginału i wszystkich kopii. Państwa Członkowskie mogą, jednakże, postanowić, że należy wypełnić jedynie formularz wniosku. W takim przypadku wniosek może obejmować więcej, niż jedno świadectwo.
6. Należycie wypełniony formularz należy przedłożyć organom zarządzającym Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajdują się okazy, wraz z niezbędnymi informacjami i dokumentami dowodowymi wymaganymi przez organ w celu umożliwienia ustalenia, czy świadectwo powinno być wydane. Pominięcie informacji we wniosku wymaga uzasadnienia. W przypadku złożenia wniosku o świadectwo dotyczące okazów, dla których taki wniosek został wcześniej odrzucony, wnioskodawca musi powiadomić organy zarządzające o wcześniejszej odmowie.
Artykuł 21
1. W przypadku gdy przesyłka objęta „kopią dla posiadacza” (formularz 2) zezwolenia na przywóz, „kopią dla importera” (formularz 2) powiadomienia o przywozie lub świadectwem została podzielona lub w przypadku gdy z innych powodów zapisy w tych dokumentach dłużej nie odzwierciedlają rzeczywistej sytuacji, organ zarządzający może dokonać koniecznych zmian zgodnie z art. 4 ust. 2 lub wydać co najmniej jedno świadectwo zgodne z przepisami i do celów określonych w art. 20, oraz po wcześniejszym ustaleniu ważności dokumentu, który ma zostać zastąpiony, w miarę potrzeby po konsultacji z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego.
2. W przypadku gdy wydano świadectwa zastępujące „kopię dla posiadacza” (formularz 2) zezwolenia na przywóz, „kopię dla importera” (formularz 2) powiadomienia o przywozie lub wcześniej wydane świadectwo, taki dokument zostaje zachowany przez organ zarządzający wydający świadectwo.
3. Świadectwo, które zostało utracone, skradzione lub zniszczone, może być zastąpione jedynie przez organ, które go wydał.
4. W przypadku gdy, do celów ust. 1, organ zarządzający konsultuje się z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego, inne Państwo Członkowskie udziela odpowiedzi w ciągu jednego tygodnia.
SEKCJA 7

Etykiety



Artykuł 22
1. Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97, etykiety określone w art. 2 ust. 4 obecnego rozporządzenia używane są jedynie do przesunięcia kredytów niekomerycyjnych, darowizn między zarejestrowanymi naukowcami i instytucjami naukowymi i wymiany gatunków ziół, zakonserwowanych, zasuszonych lub zasadzonych okazów muzealnych oraz żywego materiału roślinnego dla badań naukowych.
2. Organ zarządzający Państwa Członkowskiego, w którym znajdują się i mają swoje siedziby naukowcy i instytucje naukowe określone w ust. 1, nadają im numer rejestracyjny składający się z pięciu cyfr, z których pierwsze dwie stanowią dwuliterowy, krajowy kod ISO danego Państwa Członkowskiego, a trzy ostatnie – niepowtarzalny numer nadany każdej instytucji przez właściwy organ zarządzający.
3. Naukowcy i instytucje naukowe, o których mowa, wypełniają rubryki 1-5 etykiety i dokonując zwrotu części etykiety przeznaczonej do tego celu, niezwłocznie przekazują organowi zarządzającemu, przy których zostały zarejestrowane, wszelkie szczegółowe informacje dotyczące użycia każdej etykiety.
SEKCJA 8

Urzędy celne (poza granicznymi urzędami celnymi w punkcie wprowadzenia okazów na terytorium Wspólnoty)



Artykuł 23
1. Zgodnie z art. 4 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 338/97, w przypadku gdy przesyłka, która ma być wprowadzona do Wspólnoty, przybywa do granicznego urzędu celnego drogą morską, powietrzną lub kolejową w celu jej wysłania tym samym środkiem transportu bez przejściowego składowania, do innego urzędu celnego we Wspólnocie, określonego zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97, kontroli i przedłożenia dokumentów przywozowych dokonuje się w urzędzie celnym, do którego przesyłka została wysłana.
2. W przypadku gdy zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97, przesyłka została poddana kontroli w urzędzie celnym określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i wysłana do innego urzędu celnego w celu przeprowadzenia kolejnych procedur celnych, urząd celny, któremu przekazano przesyłkę wymaga przedstawienia „kopii dla posiadacza” (formularz 2) zezwolenia na przywóz, wypełnionego zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia lub „kopii dla importera” (formularz 2) powiadomienia o przywozie, wypełnionego zgodnie z art. 14, i może przeprowadzić wszelkie kontrole, jakie uzna za konieczne w celu ustalenia zgodności z przepisami rozporządzenia (WE) nr 338/97 i niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
OKAZY URODZONE I WYHODOWANE W NIEWOLI I ROZMNAŻANE SZTUCZNIE
Artykuł 24
Bez uszczerbku dla przepisów art. 25, okazy gatunków zwierzęcych uważane są za urodzone i wyhodowane w niewoli, jeżeli właściwe organ zarządzający, po konsultacji z właściwym organem naukowym Państwa Członkowskiego, uzyska wystarczające dowody na to, że:
a) okaz jest potomkiem lub wywodzi się z potomstwa urodzonego lub w inny sposób uzyskanego w środowisku kontrolowanym, z rodziców, którzy spółkowali ze sobą lub ich gamety zostały w inny sposób przeniesione do kontrolowanego środowiska, w przypadku reprodukcji seksualnej, lub z rodziców, którzy przebywali w środowisku kontrolowanym w momencie rozpoczęcia rozwoju potomstwa, w przypadku reprodukcji aseksualnej;
b) stado hodowlane zostało utworzone zgodnie z przepisami prawa, które miały do niego zastosowanie w momencie jego pozyskania i w sposób nieprzynoszący szkody dla przetrwania danych gatunków w warunkach naturalnych;
c) stado hodowlane jest utrzymywane bez wprowadzania do niego gatunków żyjących w warunkach naturalnych, z wyjątkiem sporadycznego uzupełniania zwierząt, jaj lub gamet zgodnie ze stosownymi przepisami prawa i w sposób nieprzynoszący szkody dla przetrwania danych gatunków w warunkach naturalnych, jedynie w następujących celach:
(i) zapobieżenie lub zmniejszenie skali szkodliwego chowu wsobnego, przy czym wielkość takiej partii uzupełniającej powinna zostać ustalona w zależności od potrzeby nowego materiału genetycznego;
(ii) pozbycie się skonfiskowanych zwierząt zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97; lub
(iii) wyjątkowo, do wykorzystania jako stado hodowlane;
d) stado hodowlane samo z siebie wydało potomstwo z drugiego pokolenia lub kolejnych pokoleń w środowisku kontrolowanym lub jest zarządzane w sposób, który okazał się skuteczny i niezawodny w wytworzeniu potomstwa drugiego pokolenia w środowisku kontrolowanym.
Artykuł 25
W przypadku gdy, do celów art. 24, art. 32 lit. a) lub art. 33 ust. 1, właściwy organ uznaje za konieczne ustalenie przodka zwierzęcia poprzez analizę krwi lub innych tkanek, wyniki takiej analizy lub niezbędne próbki zostają udostępnione w sposób zalecony przez ten organ.
Artykuł 26
Okazy gatunków roślin uważane są za sztucznie rozmnożone, jedynie w przypadku gdy właściwy organ zarządzający, po konsultacji z właściwym organem naukowym danego Państwa Członkowskiego, uzyska wystarczające dowody na to, że:
a) okaz jest rośliną wyhodowaną z nasion, sadzonek, poprzez podziały, z tkanek przyrannych lub innych tkanek roślinnych, zarodników lub odrośli w warunkach kontrolowanych, tj. w nienaturalnym środowisku, które podlega intensywnej manipulacji na skutek interwencji człowieka, która może uprawę roli, nawożenie, odchwaszczanie, nawadnianie lub czynności pielęgnacyjne, takie jak sadzenie w doniczkach, uprawianie grządek i ochrona przed szkodliwymi warunkami pogodowymi;
b) zasoby macierzystych roślin uprawnych zostały ustalone zgodnie z przepisami prawa, które mają zastosowanie w dacie ich pozyskania i są utrzymywane w sposób nieprzynoszący szkody dla przetrwania gatunków w warunkach naturalnych;
c) zasoby macierzystych roślin uprawnych zarządzane są w sposób gwarantujący ich długotrwałe utrzymanie; oraz
d) w przypadku szczepów roślin, zarówno kłącze, jak i szczep zostały rozmnożone sztucznie zgodnie z lit. a), b) i c).
Drewno pochodzące z drzew uprawianych na plantacjach jednogatunkowych uważane jest za rozmnożone sztucznie zgodnie z akapitem pierwszym.
ROZDZIAŁ IV


: enlargement -> ccvista
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1607/2003 z dnia 12 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1724/2003 z dnia 29 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach
ccvista -> Uzgodniony protokóŁ nr 5
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Rozporządzenie rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r nakładające ostateczne cło antydumpingowe I stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (cfl)
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 2593/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 909/2001 w odniesieniu do rejestrowania przywozu glifosatu wytwarzanego przez jednego malezyjskiego I jednego tajwańskiego producenta dokonującego
ccvista -> Decyzja komisji


1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna