Rozporządzenie komisji (WE) nr 1808/2001 z dnia 30 sierpnia 2001 r ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny I flory w drodze regulacji handlu nimi


RZECZY OSOBISTEGO UŻYTKU I MAJĄTEK RUCHOMY GOSPODARSTWA DOMOWEGO



Pobieranie 0.76 Mb.
Strona3/8
Data10.05.2016
Rozmiar0.76 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

RZECZY OSOBISTEGO UŻYTKU I MAJĄTEK RUCHOMY GOSPODARSTWA DOMOWEGO



Artykuł 27
Wprowadzanie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego
1. Odstępstwo od art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do okazów wykorzystywanych w celu korzyści handlowych, sprzedawanych, wydawanych w celach handlowych, hodowanych na sprzedaż, oferowanych do sprzedaży lub transportowanych w celu sprzedaży. Odstępstwo to stosuje się wyłącznie do okazów, włącznie z trofeami myśliwskimi, które stanowią część:
- bagażu osobistego podróżnych przybywających z państwa trzeciego, lub
- mienia osobistego osoby fizycznej zmieniającej swoje miejsce normalnego zamieszkania z państwa trzeciego na Wspólnotę
lub które są trofeami myśliwskimi podróżnego, przywożonymi w późniejszym terminie.
2. Odstępstwo od przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia, nie ma zastosowania do okazów gatunków wymienionych w załączniku A tego rozporządzenia w przypadku gdy okazy te są wprowadzane do Wspólnoty po raz pierwszy przez osobę normalnie zamieszkującą terytorium Wspólnoty lub która właśnie zamieszkała we Wspólnocie.
3. Pierwsze wprowadzenie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, włącznie z trofeami myśliwskimi, przez osobę normalnie, która ma swoje miejsce normalnego zamieszkania we Wspólnocie i które obejmuje okazy gatunków wymienionych w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, nie wymaga przedłożenia organom celnym zezwolenia na przywóz w przypadku gdy przedstawiono oryginał świadectwa powrotnego wywozu i jego kopię. Organy celne przesyłają oryginał zgodnie z art. 19 i zwracają posiadaczowi ostemplowaną kopię.
4. Ponowne wprowadzenie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku lub majątku ruchomego gospodarstwa domowego, włącznie z trofeami myśliwskimi, przez osobę, która ma swoje miejsce normalnego zamieszkania we Wspólnocie i które obejmuje okazy gatunków wymienionych w załącznikach A lub B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, nie wymaga przedłożenia organom celnym zezwolenia na przywóz w przypadku gdy przedstawiono zatwierdzoną przez organ „kopię dla posiadacza” (formularz 2) wcześniej wykorzystanego wspólnotowego zezwolenia na przywóz lub wywóz, kopię dokumentu określonego w ust. 3, lub dowód na to, że okazy pozyskano na terytorium Wspólnoty.
5. W drodze odstępstwa od ust. 3 i 4, wprowadzenie lub ponowne wprowadzenie do Wspólnoty następujących pozycji wymienionych w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 338/97 nie wymaga przedłożenia zezwolenia na przywóz lub zezwolenia na (powrotny) wywóz:
a) kawior z gatunków jesiotra (Acipenseriformes spp) maksymalnie do 250 gramów na osobę;
b) „pałeczki deszczowe” z gatunku Cactaceae do trzech na osobę.
Artykuł 28
Wywóz i powrotny wywóz ze Wspólnoty rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego
1. Odstępstwo od przepisów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia, nie ma zastosowania do okazów wykorzystywanych w celu osiągnięcia korzyści handlowych, sprzedawanych, wydawanych w celach handlowych, hodowanych na sprzedaż, oferowanych do sprzedaży lub przewożonych w celu sprzedaży. Odstępstwo to ma zastosowanie wyłącznie do okazów (włącznie z trofeami myśliwskimi), które stanowią część:
- bagażu osobistego podróżnych udających się do państwa trzeciego, lub
- mienia osobistego osoby fizycznej zmieniającej swoje miejsce normalnego zamieszkania ze Wspólnoty na państwo trzecie.
2. W przypadku wywozu, odstępstwo od przepisów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenie nie ma zastosowania do okazów gatunków wymienionych w załącznikach A lub B do tego rozporządzenia.
3. Pierwsze wprowadzenie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku lub majątku ruchomego gospodarstwa domowego, włącznie z trofeami myśliwskimi, przez osobę normalnie zamieszkującą we Wspólnocie, które obejmuje okazy gatunków wymienionych w załącznikach A lub B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, nie wymaga przedłożenia organom celnym świadectwa powrotnego wywozu w przypadku gdy przedstawiono zatwierdzoną przez organ „kopię dla posiadacza” (formularz 2) wcześniej wykorzystanego wspólnotowego zezwolenia na przywóz lub wywóz, kopię, określoną w art. 27 ust. 3 lub dowód na to, że okazy pozyskano na terytorium Wspólnoty.
4. W drodze odstępstwa od ust. 2 i 3, wywóz lub powrotny wywóz następujących pozycji wymienionych w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 338/97 nie wymaga przedłożenia zezwolenia na wywóz lub dokumentu powrotnego wywozu:
a) kawior z gatunków jesiotra (Acipenseriformes spp) maksymalnie do 250 gramów na osobę;
b) pałeczki deszczowe z gatunku Cactaceae do trzech na osobę.
ROZDZIAŁ V

WYŁĄCZENIA


Artykuł 29
1. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. a)-c) rozporządzenia (WE) nr 338/97, wyłączenia można przyznać jedynie pod warunkiem, że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że warunki określone w tym artykule zostały spełnione.
2. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 338/97, wyłączenia można przyznać jedynie pod warunkiem, że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że dane okazy zostały urodzone i wyhodowane w niewoli lub rozmnożone sztucznie, zgodnie z art. 24, 25 i 26 niniejszego rozporządzenia, przy czym właściwy organ zarządzający konsultuje się z właściwym organem naukowym.
3. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. e)-g) rozporządzenia (WE) nr 338/97, wyłączenia można przyznać jedynie pod warunkiem, że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, po konsultacji z właściwym organem naukowym, że warunki określone w tym artykule zostały spełnione.
4. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 338/97, wyłączenia można przyznać jedynie pod warunkiem, że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że dane okazy zostały przeniesione ze środowiska naturalnego Państwa Członkowskiego, zgodnie z prawem ustawodawstwem w tym państwie.
Artykuł 30
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 338/97, odstępstwo od zakazów art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia można przyznać instytucjom naukowym, zatwierdzonym przez organ zarządzający, po konsultacji z władzami naukowymi, do celów niniejszego artykułu, w drodze wydania świadectwa obejmującego wszystkie zebrane okazy gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, przeznaczone do hodowli lub sztucznego rozmnażania w niewoli, co po pewnym czasie przyniesie korzyści dla ich zachowania, lub do celów badawczych lub edukacyjnych służących ochronie lub zachowaniu gatunków, pod warunkiem, że transakcje sprzedaży okazów prowadzone będą jedynie z innymi instytucjami naukowymi posiadającymi tego rodzaju świadectwo.
Artykuł 31
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 338/97, zakaz zakupu, oferowania zakupu, lub nabycia okazów gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia w celach handlowych oraz przepis art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym wyłączenia z tych zakazów przyznaje się wydając odrębne świadectwa dla poszczególnych przypadków, nie ma zastosowania w przypadku gdy objęte zakazami okazy:
a) objęte są jednym ze świadectw przewidzianych w art. 20 ust. 3 i mają być wykorzystane zgodnie z celami określonymi w tym artykule; lub
b) podlegają jednemu z ogólnych wyłączeń przewidzianych w art. 32.
Artykuł 32
Zakazy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i przepis zawarty w art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym wyłączenia z zakazów przyznaje się wydając odrębne świadectwa dla poszczególnych przypadków, nie ma zastosowania do:
a) okazów zwierząt urodzonych i wyhodowanych w niewoli z gatunków wymienionych w załączniku VIII, oraz ich hybrydy, pod warunkiem, że okazy odnotowanych gatunków zostaną oznakowane zgodnie z art. 36 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
b) sztucznie rozmnażane okazy gatunków roślinnych;
c) okazy, które zostały pozyskane ponad 50 lat temu, określone w art. 2 lit. w) rozporządzenia (WE) nr 338/97.
W wyżej wymienionych przypadkach świadectwo nie jest wymagane.
Artykuł 33
1. Do celów art. 8 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 338/97, Państwo Członkowskie może udostępnić wydane wcześniej świadectwa hodowcom zatwierdzonym w tym celu przez organ zarządzający, pod warunkiem, że prowadzą oni rejestry hodowli, które udostępnią właściwemu organowi zarządzającemu na wniosek. Świadectwa te, w rubryce 20, zawierają następujące oświadczenie:
„Świadectwo jest ważne jedynie dla następujących taksonów: ................................................”.
2. Do celów art. 8 ust. 3 lit. d) i h) rozporządzenia (WE) nr 338/97, Państwo Członkowskie może udostępnić wydane wcześniej świadectwa osobom zatwierdzonym przez organ zarządzający, sprzedającym, na podstawie tych świadectw, martwe okazy wyhodowane w niewoli i/lub niewielkie ilości martwych okazów, które zostały legalnie przeniesione ze środowiska naturalnego na terytorium Wspólnoty, pod warunkiem, że osoby te:
a) prowadzą rejestrację, którą na wniosek przedstawią właściwym organom zarządzającym, zawierającą szczegółowe informacje o sprzedanych okazach / gatunkach, przyczynie śmierci (jeśli jest znana), osobach, od których okazy zostały nabyte i którym zostały one sprzedane; oraz
b) złożą właściwemu organowi zarządzającemu roczne sprawozdanie zawierające szczegółowe informacje o sprzedaży w ciągu danego roku, rodzaju i liczbie okazów, gatunkach i sposobie nabycia okazów.
ROZDZIAŁ VI

ZNAKOWANIE OKAZÓW


Artykuł 34
1. Świadectwo do celów art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 może zostać wydane jedynie w odniesieniu do żywych kręgowców w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że odpowiednie przepisy art. 36 niniejszego rozporządzenia zostały spełnione.
2. Zezwolenia na przywóz dla następujących okazów mogą zostać wydane jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że zostały one oznakowane zgodnie z art. 36 ust. 4:
a) okazy pochodzące z działalności hodowlanej prowadzonej w niewoli, zatwierdzone przez Strony Konwencji;
b) okazy pochodzące z działalności gospodarstw hodowlanych, zatwierdzone przez Konferencję Stron Konwencji;
c) okazy z populacji gatunków wymienionych w dodatku I do Konwencji, dla których Konferencja Stron Konwencji zatwierdziła kontyngent wywozowy;
d) kły słoni afrykańskich i ich pocięte części, które mierzą powyżej 20 cm i ważą 1 kg;
e) surowe, garbowane i/lub wykończone skóry krokodyle, boki, ogony, gardziele, stopy, kawałki pleców i inne ich części, które są wywożone do Wspólnoty oraz całe surowe, garbowane lub wykończone skóry krokodyle i boki powrotnie wywożone do Wspólnoty;
f) żywe kręgowce z gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97, które należą do objazdowych ekspozycji żywych zwierząt;
g) każdy pierwotny pojemnik (puszka, słoik lub pudełko, do którego bezpośrednio pakowany jest kawior) zawierający powyżej 249 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na każdym pierwotnym pojemniku przywiezionym do Wspólnoty z kraju pochodzenia;
h) pierwotne pojemniki zawierające mniej, niż 250 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na wtórnych pojemnikach, włącznie z opisem zawartości pojemnika przywożonej do Wspólnoty z kraju pochodzenia.
Artykuł 35
1. Świadectwa powrotnego wywozu dla okazów oznakowanych zgodnie z art. 34 ust. 2 lit. a)-d) i f), które nie zostały w znacznym stopniu zmodyfikowane, mogą zostać wydane jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że oryginalne oznakowania pozostały nienaruszone.
2. Świadectwa powrotnego wywozu dla całych surowych, garbowanych i/lub wykończonych skór krokodylich i boków mogą zostać wydane jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że oryginalne metki fabryczne pozostały nienaruszone lub, w przypadku gdy metki te utracono lub usunięto, że okazy zostały oznakowane metką powrotnego wywozu.
3. Zezwolenia na wywóz dla następujących okazów mogą zostać wydane jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że zostały one oznakowane zgodnie z art. 36 ust. 4:
a) każdy pierwotny pojemnik (puszka, słoik lub pudełko, do którego bezpośrednio pakowany jest kawior) zawierający powyżej 249 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na każdym pierwotnym pojemniku;
b) pierwotne pojemniki zawierające mniej, niż 250 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na wtórnych pojemnikach, włącznie z opisem zawartości pojemnika.
Artykuł 36
1. Do celów art. 34 ust. 1 stosuje się następujące litery:
a) ptaki urodzone i wyhodowane w niewoli znakuje się zgodnie z ust. 5 lub, w przypadku gdy właściwy organ zarządzający jest przekonany, że tej metody nie można zastosować ze względu na fizyczne właściwości i zwyczaje ptaka, przy pomocy urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem, który nie może być zmieniany, o niepowtarzalnym numerze, zgodnym z normami ISO: 11784:1996 (E) i 11785:1996 (E);
b) żywe kręgowce, poza ptakami urodzonymi i wyhodowanymi w niewoli, znakuje się przy pomocy urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem, który nie może być zmieniany, o niepowtarzalnym numerze, zgodnym z normami ISO: 11784:1996 (E) i 11785:1996 (E); lub, w przypadku gdy właściwy organ zarządzający jest przekonany, że ta metoda jest nieodpowiednia ze względu na fizyczne właściwości i zwyczaje okazów/gatunków, dane okazy znakuje się przy pomocy pierścieni, obrączek, tatuaży itp. lub identyfikuje innymi odpowiednimi środkami.
2. Art. 34 ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy właściwy organ zarządzający jest przekonany, że w momencie wydania odpowiedniego świadectwa fizyczne właściwości objętych nim okazów nie pozwalają na bezpieczne zastosowanie jakiejkolwiek metody znakowania. W przypadku wystąpienia tego typu okoliczności, organ zarządzający odnotowuje to w rubryce 20 świadectwa lub, jeśli istnieje możliwość bezpiecznego zastosowania metody znakowania w późniejszym terminie, zawiera w tej rubryce odpowiednie klauzule.
3. Okazy oznakowane przy pomocy urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem innego, niż zgodny z normami ISO 11784:1996 (E) i 11785:1996 (E) przed dniem 1 stycznia 2002 r., lub przy pomocy jednej z metod określonych w ust. 1 przed dniem 1 czerwca 1997 r., lub zgodnie z ust. 4 przed wprowadzeniem okazów do Wspólnoty uważa się za oznakowane zgodnie z ust. 1.
4. Okazy określone w art. 34 ust. 2 i art. 35 znakuje się zgodnie z metodą zatwierdzoną i zalecaną dla nich przez Konferencję Stron Konwencji.
5. Ptaki urodzone i wyhodowane w niewoli znakuje się przy pomocy unikalnie oznaczonej, szczelnie zamkniętej obrączki zakładanej na nogę, tj. pierścienia lub obrączki o obwodzie ciągłym, bez żadnych przerw lub złączeń, której nie próbowano w żaden sposób otworzyć; której rozmiar nie pozwala na jej usunięcie w momencie, gdy noga ptaka osiągnie pełnię wzrostu po tym, jak w pierwszych dniach życia ptaka zastosowano tę obrączkę, która została wyprodukowana specjalnie w tym celu.
Artykuł 37
W przypadku gdy na terytorium Wspólnoty znakowanie żywych zwierząt wymaga przytwierdzenia metki, obrączki, pierścienia lub innego przyrządu, oznaczenia części zwierzęcej anatomii lub wszczepienia urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem, działania te są podejmowane z właściwą ludzką troską, w poszanowaniu dobra i naturalnych zachowań znakowanych okazów.
Artykuł 38
1. Zgodnie z art. 36, właściwe organy Państw Członkowskich uznają metody znakowania zatwierdzone przez właściwe organy innych Państw Członkowskich.
2. Zezwolenie lub świadectwo dotyczące okazów zawiera szczegółowe informacje o znakowaniu w przypadku gdy taki dokument jest wymagany na mocy przepisów niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ VII


: enlargement -> ccvista
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1607/2003 z dnia 12 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1724/2003 z dnia 29 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach
ccvista -> Uzgodniony protokóŁ nr 5
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Rozporządzenie rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r nakładające ostateczne cło antydumpingowe I stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (cfl)
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 2593/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 909/2001 w odniesieniu do rejestrowania przywozu glifosatu wytwarzanego przez jednego malezyjskiego I jednego tajwańskiego producenta dokonującego
ccvista -> Decyzja komisji


1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna