Rys historyczny



Pobieranie 52.51 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar52.51 Kb.


STATUT

WYŻSZEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO
DIECEZJI SIEDLECKIEJ IM. JANA PAWŁA II


RYS HISTORYCZNY
Historia Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej
im. Jana Pawła II ściśle jest związana z dziejami wskrzeszenia diecezji w 1918 r. Biskup Henryk Przeździecki, dekretem z dnia 8 października 1919 r. erygował Wyższe Seminarium Duchowne z siedzibą w Janowie Podlaskim, które otrzymało imię papieża Benedykta XV. Podczas II wojny światowej, niemieckie władze okupacyjne zamknęły seminarium w Janowie Podlaskim. Jednak dzięki zapobiegliwości ówczesnego administratora apostolskiego, biskupa Czesława Sokołowskiego, seminarium mogło nadal kontynuować swoją działalność ale już w Siedlcach, dokąd w 1924 r. przeniesiono z Janowa Podlaskiego stolicę biskupią. Następnie po zakończeniu działań wojennych w 1945 r. na siedzibę seminarium duchownego przeznaczono gmach znajdujący się w Siedlcach na ul. 1 Maja 56 w. Pierwszy powojenny biskup diecezjalny Ignacy Świrski podjął starania o uzyskanie pozwolenia na budowę nowego gmachu seminaryjnego, jednakże ówczesne władze komunistyczne nie wyraziły na to zgody. Znaczny wzrost liczby powołań w latach siedemdziesiątych XX w. wpłynął na podjęcie starań o rozbudowę dotychczasowego gmachu seminaryjnego, w związku z tym biskup siedlecki Jan Mazur w 1985 r. podjął decyzję o budowie nowego gmachu seminaryjnego w Nowym Opolu k. Siedlec. W ciągu czterech lat szczęśliwie ukończono inwestycję budowlaną. Niezbędne środki pochodziły z dobrowolnych ofiar diecezjan oraz funduszu Fundacji, której założycielem był ks. infułat Antoni Chojecki. Grunt pod budowę o wielkości 12 ha podarowało bezdzietne rodzeństwo Genowefa i Marian Przyborowscy. Gmach seminarium duchownego, którego projektantem był inż. Zbigniew Sekuła, został poświęcony w dniu 24 czerwca 1990 r. przez Prymasa Polski
i Przewodniczącego KEP Józefa kard. Glempa. Ponieważ nowy gmach wzniesiono za pontyfikatu św. Jana Pawła II, dlatego biskup Jan Mazur podjął decyzję o zmianie nazwy seminarium, które dotychczas nosiło imię Benedykta XV i nadaniu uczelni imienia Jana Pawła II. Otrzymał na to zgodę św. Jana Pawła II, podczas audiencji odbytej w Watykanie w 1989 r. Z chwilą poświęcenia i otwarcia nowego gmachu w Nowym Opolu nosi ono nazwę Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Siedleckiej im. Jana Pawła II.

Zasady ogólne

Art. 1

Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Siedleckiej, w myśl kan. 237§ 1 KPK, jest instytucją naukowo-dydaktyczną, której zadaniem jest przygotowywanie do kapłaństwa kandydatów pragnących poświęcić się służbie Bożej na terenie diecezji siedleckiej.



Art. 2

Pełna nazwa instytucji brzmi: Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Siedleckiej im. św. Jana Pawła II, dalej nazywane Seminarium.



Art. 3

Seminarium posiada kościelną osobowość prawną w rozumieniu kan. 238 § 1 KPK i cywilno-prawną na podstawie art.4, ust.2 Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzeczpospolitą Polską oraz osobowość cywilno-prawną zgodnie z Ustawą o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego


w Rzeczpospolitej Polskiej z dn. 17 V 1989 r. /Dz. U. nr 29, poz. 154
z późniejszymi zmianami/.

Art. 4

Seminarium rządzi się przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego, zarządzeniami Stolicy Apostolskiej, przepisami prawa partykularnego, postanowieniami niniejszego statutu, nadanego mu przez biskupa diecezjalnego, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego.



Art. 5

Nadzór nad formacją intelektualną i karnością, w myśl prawa kanonicznego, zawartego w Konstytucji Apostolskiej Pastor Bonus, sprawuje Kongregacja ds. Edukacji Katolickiej (Seminariów i Instytucji Naukowych).



Art. 6

Zwierzchnią władzę nad Seminarium sprawuje biskup siedlecki (por. kan. 259 § 1 KPK).

Art. 7

Biskup diecezjalny określa wszystko, co jest konieczne lub wskazane do należytego kierownictwa i rozwoju Seminarium oraz czuwa, by wydane przez niego lub Stolicę Apostolską przepisy były wiernie zachowywane. Biskup diecezjalny winien uświadomić kapłanom i wiernym świeckim, że Seminarium jest sercem diecezji i wszyscy powinni mu służyć swoją pomocą.



Art. 8

Biskup diecezjalny powinien zapewnić profesorom i wychowawcom godziwe warunki materialne, aby umożliwić im całkowite oddanie się powierzonym obowiązkom.



Art. 9

Jest rzeczą wskazaną, aby biskup diecezjalny często odwiedzał Seminarium, brał udział w sesjach pedagogicznych i naukowych, czuwał nad formacją alumnów oraz poznawał ich powołanie, charakter i należyty postęp


w przygotowaniu do kapłaństwa

Art. 10

Biskup powinien starać się o to, aby alumnów uzdolnionych


i ugruntowanych w cnocie kierować na studia specjalistyczne, po odpowiednim okresie pracy duszpasterskiej.

Art. 11

Nadzór naukowy, określający warunki uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych honorowanych przez Rzeczpospolitą Polską, sprawuje nad Seminarium Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie. Sekcja św. Jana Chrzciciela. Wzajemne związki Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie. Sekcja św. Jana Chrzciciela w Warszawie i Seminarium określa odrębna umowa.



Art. 12

Seminarium ma swoją siedzibę w Nowym Opolu, ul. Seminaryjna 26.



Art. 13

Seminarium posługuje się pieczęciami:

1/okrągłą z wizerunkiem św. Jana Chrzciciela i pełną nazwą instytucji

2/okrągłą z orzełkiem i nazwa instytucji

3/podłużną z nazwą instytucji oraz danymi odnośnie regonu itp.

Art. 14

Patronem Seminarium jest św. Jan Paweł II


Zarząd seminaryjny

Art. 15

Biskup diecezjalny mianuje spośród prezbiterium diecezjalnego zarząd Seminarium, któremu powierza zadanie przygotowania przyszłych kapłanów. W skład zarządu wchodzi rektor, wicerektor, prefekt, ojcowie duchowni


i dyrektor ds. ekonomicznych.

Art. 16

Zarząd Seminarium współpracuje z wykładowcami oraz księżmi zatrudnionymi w duszpasterstwie. Aby formacja każdego alumna odbywała się w najlepszych warunkach i z największą korzyścią przełożeni powinni dzielić między siebie odpowiedzialność za poszczególne roczniki seminaryjne, pełniąc funkcję ich opiekunów - wychowawców przez wszystkie lata studiów.



Art. 17

Przełożeni są przede wszystkim do dyspozycji alumnów, dlatego zajęcia poza seminaryjne ograniczają do minimum.


Rektor

Art. 18

Bezpośrednim zwierzchnikiem Seminarium w zakresie wychowawczym, naukowym, administracyjnym i gospodarczym jest rektor. Rektora powołuje


i odwołuje biskup siedlecki. Rektor planuje całościowo życie Seminarium, powierzając wykonanie poszczególnych zadań kompetentnym osobom. Rektor reprezentuje Seminarium jako osobę prawną (por. kan. 238 § 2 KPK).

Art. 19

Rektor powinien troszczyć się o to, aby formacja alumnów przebiegała zgodnie z zasadami określonymi przez Kościół, odnośnie zasad formacji kapłańskiej oraz statutu i regulaminu seminaryjnego. Program formacji alumnów zawarty jest w odrębnym tekście, opracowanym przez moderatorów, na podstawie zarządzeń i zaleceń Stolicy Apostolskiej oraz Konferencji Episkopatu Polski, zatwierdzonym przez biskupa diecezjalnego.



Art. 20

Rektor przyjmuje kandydatów do Seminarium, przedkłada biskupowi opinię o kandydatach, przyjmujących posługi i święcenia, udziela urlopów dziekańskich i usuwa kandydatów nieodpowiednich, po konsultacji z biskupem diecezjalnym i zarządem seminarium.



Art. 21

Rektor powinien pilnie badać dobrą intencję alumnów, ich zdolność moralną i intelektualną, zdrowie fizyczne i psychiczne oraz zdolność do znoszenia trudów kapłańskiego życia. Powinien często z alumnami rozmawiać, chętnie wysłuchiwać oraz pilnie rozważać opinie i uwagi innych przełożonych.



Art. 22

Przed dopuszczeniem alumna do święceń wyższych rektor przedkłada biskupowi dane o rozwoju intelektualnym i duchowym, opinie wychowawców, zaświadczenie o ogłoszonych zapowiedziach, opinię proboszcza oraz świadectwo lekarskie o stanie zdrowia kandydata.



Art. 23

Rektor zwołuje posiedzenia sesji profesorów i przewodniczy jej obradom.



Art. 24

Rektor ma prawo do wprowadzenia dnia rektorskiego, może zawiesić - za zgodą biskupa diecezjalnego - jeśli zajdzie taka potrzeba, zajęcia


w Seminarium.

Art. 25

Rektor powinien troszczyć się o to, aby pod jego kierownictwem wszyscy profesorowie i przełożeni mogli wraz z alumnami tworzyć taką rodzinę, która by odpowiadała modlitwie Chrystusa: „aby byli jedno”. Powinien przynajmniej raz w miesiącu wygłosić homilię lub konferencję ascetyczną do alumnów.



Art. 26

Rektor powinien zatroszczyć się o regularne spotkania modlitewne lub dni skupienia dla wychowawców i wykładowców celem doskonalenia procesu wychowawczego oraz tworzenia wspólnoty wychowawców i wykładowców.



Art. 27

Zarówno rektor, jak i inni przełożeni, powinni posiadać odpowiednią wiedzę, a także w miarę możności stopień naukowy. W razie pełnienia przez nich obowiązków profesorskich powinni mieć odpowiednie stopnie akademickie.



Art. 28

Wszyscy przebywający w Seminarium mają obowiązek stosować się do zarządzeń rektora, każdy w zakresie swego stanowiska.



Art. 29

Pomocnikami rektora w sprawach dyscypliny i wychowania są: wicerektor i prefekci, mianowani i odwoływani przez biskupa siedleckiego, po wcześniejszym zasięgnięciu opinii rektora.



Wicerektor i prefekci.

Art. 30

Wicerektor we wszystkich działaniach podlega rektorowi oraz wypełnia swoje zadania zgodnie ze statutem. Zastępuje rektora na jego prośbę lub w sytuacji, gdy ten nie może wypełniać swego urzędu z powodu nieobecności lub przeszkody.

Art. 31

Wicerektor układa roczny plan wykładów i ćwiczeń seminaryjnych. Układa plan zaliczeń i egzaminów oraz przygotowuje protokoły egzaminacyjne, prowadzi księgę ocen alumnów, sprawdza i potwierdza wpisy do indeksów, na podstawie których dokonuje się zaliczeń semestralnych.



Art. 32

Wicerektor jest odpowiedzialny za łączność z Papieskim Wydziałem Teologicznym w Warszawie, we wszystkich sprawach dotyczących nauki, jak również w sprawach stypendiów oraz innych, które zleci do wykonania Wydział.



Art. 33

Wicerektor przedstawia roczne sprawozdanie z działalności Seminarium.

Art. 34

Prefekt prowadzi konferencje wychowawcze, których celem jest wyjaśnianie zasad dobrego wychowania i bieżących spraw z życia Seminarium, a w szczególności dba o zachowanie regulaminu seminaryjnego. Dba o zachowanie przez alumnów higieny osobistej i estetyki oraz czystości zajmowanych pomieszczeń



Art. 35

Prefekt wyznacza alumnów do funkcji dla dobra wspólnoty seminaryjnej, przydziela mieszkania alumnom, czuwa nad działalnością ruchów i grup


w Seminarium.

Art. 36

Prefekt jest odpowiedzialny za wyjazdy alumnów do Siedlec, jest odpowiedzialny za prowadzenie księgi wyjazdów.



Art. 37

Prefekt sprawuje nadzór nad pomieszczeniami i pracowniami przeznaczonymi do użytku alumnów, czuwa nad rekreacja alumnów, rozwojem sportu, a także jest odpowiedzialny za kulturą: kino, teatr, koncerty. Sprawuje opiekę nad korzystaniem przez alumnów z telewizji, komputerów.



Art. 38

Prefekt troszczy się o chorych alumnów, w razie potrzeby kieruje do przychodni czy szpitala.



Art. 39

Prefekt sporządza protokoły z obrad sesji profesorów



Ojcowie duchowni i spowiednicy

Art. 40

Ojcowie duchowni, powoływani do swojej funkcji przez biskupa diecezjalnego, z urzędu są głównymi kierownikami życia duchowego alumnów, mającymi prowadzić ich słowem i przykładem do doskonałości kapłańskiego życia (por. kan. 239 KPK). Powinni posiadać kwalifikacje, które określają ich jako mistrzów życia wewnętrznego. Kierują modlitwami


i wspólnymi ćwiczeniami duchownymi /dniami skupienia, rekolekcjami itp./

Art. 41

Ojciec duchowny powinien być do stałej dyspozycji alumnów, aby im umożliwić kontakt i rozmowy.



Art. 42

Ojciec duchowny, związany ścisłą tajemnicą dotyczącą treści przeprowadzanych rozmów z alumnami nie zabiera głosu w sprawie dopuszczenia do święceń lub ich wstrzymania, nie wydaje żadnych opinii


o alumnach, nie uczestniczy w zwoływanych sesjach profesorskich.

Art. 43

Biskup diecezjalny powinien wyznaczyć spośród duchowieństwa diecezjalnego lub duchownych zakonnych spowiedników, którzy powinni być łatwo dostępni tzn. regularnie przychodzić do wyznaczonych w Seminarium miejsc i czasu spowiedzi. Nadto alumni powinni mieć zawsze możliwość udania się, z zachowaniem jednak seminaryjnej dyscypliny, do jakiegokolwiek spowiednika w Seminarium lub poza nim.



Profesorowie i wykładowcy seminarium
Art. 44

Seminarium troszczy się o zapewnienie pełnej kadry wykładowców. Wykładający przedmioty filozoficzne i teologiczne powinni posiadać doktorat albo przynajmniej licencjat.


Art. 45

Wykładowców mianuje biskup diecezjalny, spośród duchownych, którzy są należycie przygotowani do swych zadań przez praktykę pedagogiczno-pastoralną, powinni odznaczać się uzdolnieniami pedagogicznymi oraz znać metody dydaktyczne. Biskup może mianować także wykładowców świeckich.



Art. 46

Profesorowie powinni zawsze zwracać uwagę na ścisłą i harmonijną współpracę z rektorem i innymi wychowawcami, ponieważ jedność wychowawców nie tylko umożliwia realizację programu, ale jest budującym przykładem i konkretnym wprowadzeniem we wspólnotę kościelną



Art. 47

Prowadzący wykłady otrzymują uposażenie odpowiednie do ilości przepracowanych godzin, na podstawie sporządzanych umów.



Art. 48

Seminarium w miarę możliwości zapewnia księżom profesorom mieszkanie i wyżywienie.



Art. 49

Wiek emerytalny księży wykładowców jest taki sam, jaki został określony dla księży w diecezji. Biskup diecezjalny może jednak przedłużyć okres prowadzenia wykładów.


Alumni

Art. 50

W przyjmowaniu alumnów do Seminarium należy ściśle kierować się przepisami prawa kanonicznego oraz wskazaniami Stolicy Apostolskiej oraz dyrektywami biskupa wydanymi w tej sprawie (por. kan. 241 KPK).



Art. 51

Kandydat do Seminarium winien okazać się świadectwem dojrzałości, uprawniającym do podjęcia studiów wyższych. Ponadto powinien złożyć w rektoracie seminarium stosowne dokumenty według zasad określonych przez rektora.



Art. 52

Obowiązki i prawa alumnów szczegółowo określa Regulamin zatwierdzony i podpisany przez biskupa diecezjalnego.



Art. 53

Każdy alumn powinien zakończyć studia seminaryjne uzyskaniem magisterium według umowy o współpracy z Papieskim Wydziałem Teologicznym. Sekcja św. Jana Chrzciciela w Warszawie.


Dyrektor ds. ekonomicznych i zasady finansowania
Art. 54

Dyrektora ds. ekonomicznych – po zasięgnięciu opinii rektora - mianuje biskup diecezjalny.



Art. 55

Dyrektor ds. ekonomicznych ma powierzoną troskę o sprawy materialne Seminarium. Urząd swój wykonuje w ścisłej łączności z rektorem. W imieniu rektora odpowiada za sprawy administracyjne i gospodarcze.



Art. 56

Dyrektor ds. ekonomicznych troszczy się o sprawy finansowe Seminarium, prowadzi księgowość, odpowiada za wyżywienie w Seminarium, wypłaca wynagrodzenia pracownikom Seminarium, przyjmuje wpłaty od alumnów /czesne/, kieruje zbiórkami na potrzeby Seminarium, odpowiada za sprawy meldunkowe, ubezpieczeniowe alumnów oraz pracowników, przyjmuje i zwalnia - w porozumieniu z rektorem - pracowników świeckich zatrudnionych w Seminarium.

Art. 57

Dyrektor ds. ekonomicznych realizuje bieżące wydatki, prowadzi remonty, według preliminarza ustalonego z rektorem.



Art. 58

Dyrektor ds. ekonomicznych przedkłada sprawozdanie z budżetu seminaryjnego Diecezjalnej Radzie ds. Ekonomicznych, według zasad ustalonych w diecezji.



Art. 59

Seminarium utrzymuje się ze środków pochodzących z ofiar wiernych, dotacji pochodzącej z Kurii Diecezjalnej i z Fundacji założonej przez ks. infułata Antoniego Chojeckiego.



Art. 60

Sposób pozyskiwania składek od diecezjan jest regulowany przepisami Rady Ekonomicznej, podobnie jak wysokość kurialnej dotacji i częstotliwość jej przekazywania.



Art. 61

Zasady korzystania z Fundacji założonej przez ks. infułata A. Chojeckiego określają odrębne przepisy.



Troska o powołania

Art. 62

Aktywnym podmiotem i animatorem duszpasterstwa powołań jest wspólnota kościelna w całej swej różnorodności, od Kościoła powszechnego do Kościoła lokalnego, do parafii i seminariów duchownych, które powinny być ośrodkami szczególnej modlitwy i zatroskania o nowe i liczne powołanie kapłańskie.



Art. 63

Przełożeni Seminarium powinni uwrażliwiać alumnów na konieczność apostolskiego oddziaływania na młodzież: postawą, słowem i modlitwą.



Art. 64

Alumni Seminarium w porozumieniu i współpracy z przełożonymi powinni angażować się w dzieło budzenia i rozwoju powołań poprzez tzw. dni powołań w parafii.



Art. 65

W wyznaczone dni w roku organizowane są tzw. dni otwartych drzwi, aby młodzi ludzie mogli bezpośrednio zetknąć się z życiem seminaryjnym. Ponadto jest możliwość udziału w rekolekcjach zamkniętych, organizowanych w Seminarium w okresie przerwy zimowej i wiosennej.

Art. 66

We wszystkich tych działaniach Seminarium powinno współpracować


z Diecezjalnym Ośrodkiem Powołań, użyczając pomocy w dziedzinie zakwaterowania, wyżywienia uczestników rekolekcji, czy innych spotkań
o charakterze powołaniowym .

Art. 67

Seminarium powinno wykorzystywać spotkania tzw. Kół Przyjaciół Seminarium, które są organizowane każdego roku, w celu zachęcenia wiernych świeckich do większego angażowania się w dzieło powołań.

Art. 70

Alumni Seminarium każdego roku wystawiają sztukę o treści religijnej, należy wykorzystać tę okazję do zaproszenia z diecezji grup młodzieży, aby
z nimi działać na rzecz powołań.

Art. 71

Alumni nie powinni zrywać więzi ze wspólnotą parafialną, w której zrodziło się ich powołanie, w tej wspólnocie ogłaszane są zapowiedzi przed święceniami, przed tą wspólnotą alumni szczególnie powinni czuć się odpowiedzialni za wzrastanie w łasce powołania oraz budzenia powołań przez swoją postawę w okresie wakacji, przerw świątecznych oraz innych okazji, kiedy są obecni w rodzinnej parafii.



Biblioteka
Art. 72

Strukturę organizacyjną biblioteki określa jej Regulamin, zatwierdzony przez rektora.



Art. 73

Dyrektora biblioteki mianuje - na wniosek rektora - biskup diecezjalny.


Pracownicy świeccy

Art. 74

Pracownicy świeccy są zatrudniani na obustronnie uzgodnionych warunkach według zasad kodeksu pracy.



Art. 75

Bezpośrednim zwierzchnikiem świeckich pracowników jest dyrektor ds. ekonomicznych, który ustala z rektorem liczbę zatrudnionych i wysokość ich wynagrodzenia.






©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna