Salezjanie księdza bosko „Da mihi animas, cetera tolle”



Pobieranie 0.53 Mb.
Strona1/11
Data08.05.2016
Rozmiar0.53 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11
KAPITUŁA GENERALNA XXVI

SALEZJANIE KSIĘDZA BOSKO



„Da mihi animas, cetera tolle”



Dokumenty Kapitulne




KG26



Rzym

23 lutego – 12 kwietnia 2008
Nr 401

rok LXXXIX

maj 2008


« Da mihi animas,

cetera tolle »



DOKUMENTY KAPITUŁY GENERALNEJ XXVI

TOWARZYSTWA Św. FRANCISZKA SALEZEGO

Rzym, 23 lutego – 12 kwietnia 2008 roku

SŁOWO WSĘPNE PRZEŁOŻONEGO GENERALNEGO

Najdrożsi Współbracia!


Jest mi miło przedstawić wam Dokumenty Kapituły Generalnej 26, która w sobotę 12 kwietnia 2008 roku szczęśliwie dobiegła końca. Ta data zakończenia ma dla nas znaczenie symboliczne. Przypomina nam ona przybycie Księdza Bosko na Valdocco w Wielkanoc 1846 roku. Jeżeli dla niego ten dzień oznaczał początek nowego etapu jego posłannictwa, to dla nas 12 kwietnia 2008 roku jest zapoczątkowaniem sześciolecia, które poprowadzi nas do obchodów dwusetnej rocznicy narodzin naszego ukochanego Założyciela i Ojca.
W czasie trwania Kapituły mieliście możliwość bycia dokładnie poinformowani odnośnie tego intensywnego doświadczenia salezjańskiego, metodologii pracy oraz różnych pogłębionych treści. Ponadto z pewnością wysłuchaliście przekazu z tego wielkiego wydarzenia, które przeżyli uczestnicy Kapituły: inspektorzy, delegaci i zaproszeni goście. Obecnie ogłoszenie uchwał kapitulnych wzywa nas do ich zastosowania (por. Konst. 148).
Publikacja całości Dokumentów, oznacza uczynienie urzędowymi przyjęte wskazania, i początek sześciolecia 2008 – 2014. Mam nadzieję, że ich osobista lektura, wspólnotowa refleksja i zastosowanie linii działania, przyniosą jako cenny owoc, rozpalenie serca każdego z was, tą samą duchową i apostolską pasją Księdza Bosko. Niech Pan Jezus przez Swego Ducha „otworzy wasze serce” (por. Dz 16,14).
W tej mojej prezentacji pragnę przedstawić temat, metodę rozeznania, zaangażowane podmioty, ducha Kapituły i podjęte uchwały. Całość tychże elementów posłuży wam za przewodnik w lekturze dokumentu, a szczególnie w jego zastosowaniu.


Temat: „Da mihi animas, cetera tolle”

Temat KG26 jest jednolity, chociaż podzielony na grupy tematyczne. Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że KG26 zajmowała się pięcioma różnymi tematami. W rzeczywistości chodzi jednak o jeden temat: duchowy i apostolski program życia Księdza Bosko.


Motto „Da mihi animas, cetera tolle”, może być w pełni zrozumiałe, znając życie i dzieło naszego ukochanego Ojca i Założyciela, Księdza Bosko. Faktycznie bowiem, chodzi o jego osobisty program życia, który wyrażany jest jako osobista modlitwa. Powinien on być interpretowany w świetle apostolskiego poświęcenia, duszpasterskiej kreatywności, wytrwałej pracy, hasłem apostolskiej mistyki Księdza Bosko, ale również w świetle podjętych wyrzeczeń, licznych przezwyciężonych trudności, podjętych przez niego zobowiązań i jego ascetyki. Domyślnym podmiotem tego motta jest Ksiądz Bosko. Pierwsza grupa „zacząć na nowo od Księdza Bosko”, ukazuje go i stawia, jako fundament wszystkiego.
Da mihi animas”, przekłada się na zobowiązanie do ewangelizacji młodzieży, zwłaszcza najuboższej. Faktycznie bowiem apostolska pasja Księdza Bosko, i salezjanina, bezpośrednio wyraża się w zdolności przyjęcia naglących potrzeb ewangelizacji oraz takiego działania, aby wszystkim złożyć dar Jezusa Chrystusa i jego Ewangelii. Poprzez działanie ewangelizacyjne przekazujemy pasję apostolską, przede wszystkim młodzieży, ale także rodzinom i świeckim. W sposób szczególny mamy odwagę zaproponować młodym salezjańskie życie konsekrowane, idąc za Jezusem, po śladach Księdza Bosko, nie jako jedna z wielu możliwości osobistej realizacji, lecz jako Boże wezwanie.
Cetera tolle”, czyni nas gotowymi do porzucenia tego wszystkiego, co przeszkadza nam pójść tam, gdzie znajdują się najpoważniejsze potrzeby młodzieży: nowe granice salezjańskiego posłannictwa. Ewangelia, jest dobrą nowiną dla ubogich i głoszona jest przez ubogich. Najbardziej naglącymi potrzebami młodzieży jest ich ubóstwo materialne, ale również to emocjonalne, kulturalne i duchowe. Te jego formy wzywają nas do radykalnej gotowości i pozostawienia wszystkiego innego. Przejawy ubóstwa młodzieży żądają od nas, byśmy byli z nią solidarni, dzielenia z nią prostego i ubogiego życia, oddania do jej dyspozycji środków, jakie posiadamy.
Wyzwania świata postmodernizmu, wzywają nas do przezwyciężania fragmentaryczności naszego życia i naszej kultury. Stąd temat KG26, musi nam pomóc żyć „łaską jedności”, czyli przyjąć dar połączenia naszego życia, podjąć duchowy i duszpasterski program Księdza Bosko, jako kryterium jedności, w sposób praktyczny przełożyć go na nasze decyzje osobiste, wspólnotowe, inspektorialne, regionalne i całego Zgromadzenia


Metoda rozeznania

KG26 do analizy grup tematycznych wykorzystała metodę rozeznania, użytą już wcześniej przez KG25. Takie przyjęcie wykorzystanej już metody, użytej także do osobistego programu życia i projektu życia wspólnoty, ułatwiło pracę, lecz przede wszystkim pomogło lepiej dowartościować możliwości rozeznania. Pozwoliło to nam kroczyć po bezpiecznej drodze oraz przedstawić nie tylko doktrynalny, ale i programowy rozwój tematu Kapituły.


W Bożym wezwaniu, poprzez rozeznanie w każdej grupie, zostały określone naglące apele i priorytety. To wezwanie nie opisuje zatem w sposób wyczerpujący wszystkich wymagań, połączonych z grupą tematyczną, lecz jedynie te priorytetowe. Rozeznanie zaś doprowadziło nas do dokonania wyborów. Rozeznawać, znaczy bowiem odróżniać w określonej chwili to, co podstawowe, od tego, co drugorzędne, oraz dokonywać w konsekwencji wyborów.
Dla przykładu, aby zacząć na nowo od Księdza Bosko, KG26 wyodrębniła i zaproponowała trzy główne drogi: powrócić do niego, powrócić do młodzieży oraz umocnić charyzmatyczną tożsamość i apostolską pasję. W sposób analogiczny, aby odpowiedzieć na naglącą potrzebę ewangelizacji, Kapituła wybrała następujące priorytety: troszczyć się o wspólnotę salezjańską tak, aby była ewangelizowaną i ewangelizującą; postawić w centrum propozycję osoby Jezusa Chrystusa; pogłębić wkład wychowania w ewangelizację; zwrócić uwagę na konteksty regionalne. Ta sama metoda zastosowana była również w innych grupach tematycznych.
W analizie sytuacji, rozeznanie doprowadziło nas do przyjęcia aspektów pozytywnych, znaków nadziei i zasobów, ale także i do trudności, opóźnień i wyzwań, w odniesieniu do podstawowych wyborów, określonych w wezwaniu. Wyłania się z niej wizja tematów, skupiona w całości na interpretacji priorytetów. W ten sposób rozjaśnia się obraz blasków i cieni, który od razu ukierunkowuje nas na poszukiwanie najbardziej stosownych dróg działania.
W liniach działania, każdej grupy tematycznej, odnajdujemy pewną nowość. Na początku wskazane zostają procesy wprowadzenia przemiany, tzn. sprecyzowane zostają sytuacje do pokonania oraz nakreślony cel, do którego mają prowadzić linie działania. Chodzi tu o przejście, od stanu słabości, do nowego ukształtowania życia. Są to procesy zmiany mentalności i przemiany struktur. Wskazują one na nasze wyjście i naszą paschę.
Przedstawionych linii działania jest siedemnaście. W rzeczywistości jednak chodzi o pięć wielkich linii praktycznych, określone w ich konkretnych sposobach realizacji. Zasadniczo bowiem jest to realizacja następujących zadań: zacząć na nowo od Księdza Bosko, odpowiedzieć na naglące potrzeby ewangelizacji, mieć odwagę zaproponować młodzieży salezjańskie powołanie konsekrowane, wiarygodnie zaświadczyć o ewangelicznym ubóstwie i prostocie życia, skierować się ku nowym granicom salezjańskiego posłannictwa.
Linie działania określone są poprzez sprecyzowane interwencje. Są one przypisane różnym podmiotom. Należy zauważyć, że nie wszyscy mają robić wszystko, lecz od poszczególnych podmiotów wymaga się specyficznego wkładu. Przy zaangażowaniu wszystkich, linie działania będą mogły być urzeczywistnione. Każdy zatem wezwany jest, aby dać swój wkład. Stąd też wynika znaczenie podmiotów, które muszą być zaangażowane.


  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna