Salto ( Somersault)



Pobieranie 41.19 Kb.
Data29.04.2016
Rozmiar41.19 Kb.

SALTO ( Somersault)



Scenariusz: Cate Shortland
Reżyseria: Cate Shortland
Producent: Antony Anderson, Jan Chapman
Zdjęcia: Robert Humphreys A.C.S,
Montaż: Scott Gray,
Muzyka: Sam Petty, Decoder Ring
Kostiumy: Emily Seresin
Obsada:
Heidi - Abbie Cornish

Joe – Sam Worhington

Irene – Lynette Curran

Richard – Eric Thomson

Stuart – Nataniel Dean

Bianca – Hollie Andrew

Diane – Leah Purcell

Nicole – Olivia Pigeot

Adam – Damian de Montemas

i inni
Produkcja: Australia 2004
Czas: 106min
Premiera:


Streszczenie



Salto to film, który na długo zapada w pamięć. Opowiada o podróży w nieznane, w trakcie której pewna nastolatka poznaje prawdziwe znaczenie takich słów jak przyjaźń, miłość i rodzina.
Mieszkająca z matką szesnastoletnia Heidi (Abbie Cornish) desperacko szuka miłości w przelotnych romansach, dzięki którym może zaspokoić głód uczucia i zbliżenia fizycznego. To prowadzi do konfrontacji z matką, co staje się bezpośrednim powodem ucieczki Heidi z domu do zimowego kurortu nad jeziorem Jindabyne.
Po przyjeździe dziewczyna prosi o pomoc jednego ze swoich byłych kochanków. Okazuje się jednak, że musi sobie sama radzić, bez pracy i pieniędzy. Heidi desperacko stara się znaleźć jakieś zajęcie, a w międzyczasie znajduje ukojenie, odkrywając wspaniały krajobraz wokół miasteczka.
Przez przypadek spotyka Joe (Sam Worthington), syna bogatego farmera. Jest to początek skomplikowanej znajomości. Joe początkowo opiera się Heidi, lecz z czasem dziewczyna coraz bardziej go intryguje. Chłopak toczy wewnętrzną batalię, starając się nie zaangażować. Ostatecznie wycofuje się bez podania przyczyny. Nowy, niespodziewany związek z przyjezdną dziewczyną zmusza go do szukania odpowiedzi na wiele trudnych pytań dotyczących własnej seksualności, pozycji jaką ma wśród przyjaciół oraz przyszłości w Jindabyne.
Heidi, zdezorientowana gwałtownym odrzuceniem, szuka pocieszenia w nocnych klubach. Jednak każda próba zawiązania przyjaźni kończy się tragicznie.
Pewnego zimnego poranka dziewczyna musi odpowiedzieć za krzywdy, jakie wyrządziła innym. Na swej drodze spotyka właścicielkę motelu (Lynette Curran), u której znajduje ciepło i zrozumienie. Ta wspaniała, wielkoduszna kobieta pokazuje Heidi, że w jej wnętrzu kryje się wiele dobra, które może dać innym ludziom, a o którym wcześniej nie miała pojęcia.

Produkcja

Scenariusz


Pomysł na film pojawił się aż siedem lat przed jego nakręceniem. Reżyser i scenarzysta - Cate Shortland, podczas swych regularnych podróży pomiędzy Sydney i Canberrą, zachwyciła się niepowtarzalnym pięknem jeziora George. Wtedy zadecydowała, że chce tam nakręcić film. W tym czasie Cate pracowała z dziećmi z zaburzeniami emocjonalnymi. Szczególnie polubiła pewną dziewczynę, jedną ze swoich pacjentek. Stała się ona pierwowzorem Heidi - głównej bohaterki filmu.
Shortland mówi, że taka kombinacja cudownego krajobrazu i dzieci z problemami stała się dla niej inspiracją. Jest ona dostrzegalna w filmie.
W 1996 roku Shortland skontaktowała się z Anthony Andersonem i podzieliła się z nim swoimi pomysłami. Spotkanie to było zaczątkiem owocnej współpracy.

„Cate powiedziała mi, że nie chce kręcić filmu, do momentu, gdy oboje będziemy w pełni zadowoleni z każdej ze scen” - mówi Anderson. „Dla mnie było to wspaniałe zaproszenie do współpracy.”.

Shortland wspomina, że pracowała z Anthonym od 10 lat i zdarzało się, że czasami nie zgadzali się ze sobą co do realizacji niektórych pomysłów. „On chce zawrzeć więcej emocji w swoich pracach, a ja staram się je wyciszyć. Można nas porównać do wody i oliwy. Często się spieramy, ale zazwyczaj wpływa bardzo pozytywnie na efekt końcowy.”
Scenariusz powstawał powoli. W międzyczasie Shortland i Anderson zrobili dwa krótkometrażowe filmy Pentuphouse i Flowergirl w 1998 i 1999 roku. Odniosły one światowy sukces, co pomogło w znalezieniu funduszy na realizację Salto

„Anthony szukał pieniędzy, a ja mogłam pisać kolejną część scenariusza. W rezultacie uzależniłam się od pisania.” – zwierza się Shortland. „Jak już się do tego zabierzesz i zaczniesz myśleć jak twoi bohaterowie – zaczynasz tworzyć inny świat. Jest to jednak trudna sztuka. Musisz zapomnieć o wszystkim, co cię otacza i w pewnym sensie przez chwilę stać się bohaterami, których tworzysz.”


Shortland i Anderson skorzystali z programu pomocy dla scenarzystów - Aurora, który jest finansowany przez the New South Wales Film & Television Office. W trakcie programu, który trwa sześć miesięcy, krytycy oceniają scenariusz na początku i na końcu, po przeprowadzeniu warsztatów z aktorami. Praca Cate i Anthony’ego spodobała się na tyle, że została dopuszczona do końcowej fazy projektu, gdzie służyły im pomocą takie sławy jak Alison Tilson Japanese Story, Rob Festineg In the Bedroom, Jane Campion Pianino i Chris Noonan Babe. Dzięki temu, że wzięli udział w programie, prace nad scenariuszem ruszyły z kopyta.
„Najwięcej zmian w scenariuszu zamieściliśmy dzięki Aurorze” – mówi Shortland. Heidi była dość bierna. Poradzono mi, bym zrobiła ją bardziej aktywną, sprawczą w procesie niszczenia samej siebie. Sprawiliśmy, że Heidi wyruszyła na poszukiwania, które stały się przyczyną jej upadku. Niesamowite, jak bardzo Aurora wpłynęła na ostateczny kształt scenariusza”.
Jan Chapman była jednym z mentorów w końcowej fazie projektu Aurora. Widziała filmy krótkometrażowe Shortland i Andersona i była pewna, że Cate posiada „niewiarygodny zmysł, jeśli chodzi o wizualną stronę filmu”.
„Scenariusz Salto wydawał się niesamowicie wnikliwą analizą osobowości dziewczyny, która przekracza granice, starając się odpowiedzieć na pytanie, ‘kim jestem?’ w kategoriach przyjaźni, miłości i seksu.” – mówi Chapman „Uważam, że jest to praca bardzo prawdziwa. Było już wiele filmów o dorastaniu, ale tym razem miałam wrażenie, że jestem w głowie dojrzewającej dziewczyny. To było zupełnie inne podejście. Bardzo osobiste, a do tego większość akcji toczyła się w tak malowniczej scenerii.”
Gdy Cate i Anthony uznali, że dobrze byłoby mieć w zespole kogoś doświadczonego, Chapman nie zastanawiała się długo. „Pomyślałam, że jeśli moja osoba miałaby być pomocna, to byłam gotowa to zrobić, ale tylko pod takim warunkiem, że między mną a producentem i reżyserem powstanie odpowiednia więź. W tym przypadku nie myliłam się. Przyjęli mnie z otwartymi ramionami i czasami miałam wrażenie, że stanowimy swoiste trio.


Fabuła


Salto to film o przebaczaniu. Heidi musi dotrzeć do punktu, w którym będzie musiała wybaczyć sobie samej. Bez tego - zatrzyma się w miejscu. Jej zachowanie cechuje poczucie winy, strach i konieczność przetrwania. Heidi uważa, że matka nigdy jej nie wybaczy. Dzięki Irene, która nadal kocha swojego syna, choć zrobił coś znacznie gorszego niż Heidi, dziewczyna odkrywa, że matka zawsze zechce przyjąć swoje dziecko, niezależnie od tego jak bardzo ją skrzywdziło. Dla dziewczyny to droga do zbawienia i wybaczenia. To także opowieść o eksperymentowaniu z miłością, niekoniecznie na całe życie. To historia o dążeniu do zrozumienia innych ludzi i zrozumienia samego siebie. Krótki romans Heidi i Joe jest w tym sensie bardzo ważny dla każdego z nich.”
Kluczem do Salto są związki, jakie ludzie budują w życiu i sposób w jaki je zmieniają. „ Ten film jest pełen przerażonych ludzi, którzy chcą być kochani. Chciałam, żeby widz był z nimi bardzo blisko” ( Shortland)
Obsada – charakterystyka aktorów

Heidi - Abbie Cornish

Obsadzenie głównej roli było zaskakująco proste. Abbie Cornish była pierwszą osobą, która się zgłosiła.


Shortland twierdzi, że Abbie doskonale oddaje to, co w Heidi jest najważniejsze, czyli jej kruchość i delikatność a zarazem upór i zaciętość. Pozwala, by widownia doświadczyła bólu i piękna zarazem. Abbie rozpracowała swoją bohaterkę, zanim jeszcze zaczęły się próby. Podczas nich nabrała jedynie pewności siebie. Heidi ma tak skomplikowany charakter, aby ją zrozumieć, Abbie musiała włożyć wiele wysiłku.
Heidi ma cechy, które nie odpowiadają naszemu wyobrażeniu typowej szesnastolatki. Dlatego dla Abbie Cornish była to bardzo trudna rola.
Uważam, że każdego bohatera trzeba dogłębnie poznać, a zwłaszcza ją. Heidi nie można zagrać tylko „z zewnątrz”, pokazując tylko to, co widać na pierwszy rzut oka. Ta bohaterka ma taką głębię, że trzeba ją rozgryźć, znaleźć, choćby głęboko w trzewiach i zagrać ją właśnie w ten sposób.

Joe – Sam Worthington

Znalezienie aktora do roli Joe było trudniejsze. Na papierze wydawało się, że Joe jest znacznie mniej skomplikowany niż Heidi. „Ostatecznie zrozumienie, jakim obdarzyli się Sam i Abbie sprawiło, że zdecydowaliśmy, że dostanie tę rolę. Ale musieliśmy być dość ostrożni Nie wiedzieliśmy jeszcze wtedy, jak Sam poradzi sobie z odegraniem tak skomplikowanego bohatera i tak głębokich emocji, jakie pojawiają się w tym filmie. Zdecydowaliśmy się podjąć to ryzyko, robienie filmu ma w sobie odrobinę hazardu. Okazało się, że Cate ma wyczucie i Sam poradził sobie z rolą tak dobrze, że to, co widzimy na ekranie to postać znacznie bardziej skomplikowana, a przez to interesująca, niż ta, którą założyliśmy w scenariuszu.”(Anderson)




Irene – Lynette Curran

Jedną z najważniejszych bohaterek w filmie była Irene, właścicielka motelu w Jindabyne, która wynajmuje Heidi pokój. Irene jednak nie ufa do końca Heidi i jest ostrożna. Zagrała ją ceniona aktorka Lynette Curran.


Curran w trakcie czytania scenariusza stwierdziła, że to będzie film naładowany emocjami. „To piękny film. Nigdy wcześniej nie widziałam czegoś takiego. To film o przekraczaniu granic. Heidi jest bardzo narażona na ciosy. Jest w niej tyle miłości i życia, a jednocześnie nie uznaje żadnych granic. To bardzo prawdziwe i indywidualne emocje. Uważam, że to wyjątkowa bohaterka. Kłopoty Heidi w relacjach z matką są podobne do relacji Irene i jej syna. Heidi nie wie, czy matka kiedykolwiek jej wybaczy. Irene nie wie czy może wybaczyć synowi, choć jeszcze nie skończyła żałoby po mężu.

Obsada – kariera aktorów



Abbie Cornish – Heidi

Abbie Cornish zagrała pierwszy raz u Samanty Lang w filmie Monkey’s Mask. Później grała w filmach Horseplay i One Perfect Day.


W 1999 roku wygrała Australia Film Institute Award za rolę w Wildside wyprodukowanym przez telewizję ABC. Abbie pojawiła się także u boku Hugo Weavina w krótkometrażowym filmie Everything Goes.
W Salto zagrała po raz pierwszy główną rolę.

Sam Worthington – Joe

Sam Worthington jest jednym z najbardziej obiecujących, australijskich młodych aktorów. W 1998 roku ukończył Australia’s National Drama Istitute (NIDA). Rok później zadebiutował w bardzo dobrze przyjętym przez krytyków filmie Bootmen. Za rolę w tym filmie otrzymał nominację do nagrody Australia Film Institute.


Sam pracował już z najwybitniejszymi australijskimi aktorami i reżyserami, wliczając w to Bryana Browna, Toni Collette i Sama Neilla w czarnej komedii z 2001 roku Dirty Leeds, reżyserowanej przez Davida Caesara. W 2002 roku grał z Davidem Wenhamem i Timothy Spall w Gettin’ Square –filmie, który zdobył uznanie zarówno krytyków jak i widowni.
Jego inne filmy to amerykański Hart’s War (2000) z Brucem Willisem i australiska produkcja New Skin (2000). Występował także w teatrze z Belvoir’s Company B w cenionym przez krytyków przedstawieniu The Judas Kiss.
Sam ma zagrać w wielkiej epickiej produkcji The Great Raid, którą kręci się w Australii i występują w niej tacy aktorzy jak Benjamin Bratt i Joseph Fiennes.


Lynette Curran – Irene

Lynette Curran jest doświadczoną aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. Ma na swoim koncie przeszło 100 produkcji.


W teatrze występowała między innymi w The Real Hing, The Seagull, Vagina Monologues i All My Sons.
Lynette pracowała już z takimi reżyserami jak Gillian Armstrong w Oskarze i Lucyndzie, Rowan Woods w The Boys, John Curran w Prasie i Sue Brookes w cieszącej się uznaniem krytyków Japanese Story.
Lynette wygrała the Beyond Folm Best Performance za główną rolę żeńską w The Boys.


Ekipa

Cate Shortland – Scenariusz i reżyseria


Cate ukończyła w 2000 roku the Australia Film Television and Radio School, gdzie otrzymała nagrodę Southern Star, przyznawaną obiecującym studentom.
Napisała i reżyserowała cztery filmy krótkometrażowe: Strap on Olympia (1995), Pentuphouse (1998), Flowergirl (1999) i Joy (2000) – wszystkie zrealizowała blisko współpracując z producentem Anthony Andersonem. Filmy te spotkały się z uznaniem na festiwalach na całym świecie, wliczając w to Oberhausen, Tampere, Clermon-Ferrand, Berlin i Londyn.
Pomiędzy 2001 i 2003 rokiem Cate reżyserowała dla kanału czwartego Southern Star parę odcinków The Secret Life of Us.
Somersault jest jej debiutem jeśli chodzi o filmy fabularne. Nad scenariuszem pracowała wraz z Red Carpet Productions od 1996 roku.
Anthony Anderson – Producent
Anthony Anderson rozpoczął karierę jako specjalista od prawa filmowego w prywatnej firmie. Pracował między innymi dla Columbia Tri-Star and Shanan Management.
Anthony założył Red Carpet Productions w 1996 roku żeby wspomagać niezależne kino australijskie. Wyprodukował krótkie dramaty Pentuphouse (1998) i Flowergirl (1999) z Cate Shortland, a także był szefem produkcji Joy (2000). Brał również udział w produkcji Strap on Olimpia (1995) i The Visitor (2001). Red Carpet Productions zajmuje się wieloma projektami. Są one obecnie w różnych fazach zaawansowania. Somersault jest ich pierwszym filmem pełnometrażowym.

Jan Chapman – Szef Produkcji
Jan Chapman jest wielokrotnie nagradzanym producentem. Rozpoczęła karierę od reżyserowania filmów krótkometrażowych. Później doskonaliła swoje zdolności reżysera i producenta w Australian Broadcasting Corporation, gdzie pracowała od 1982 do 1989 roku. W ABC Jan poznała Jane Campion, z którą pracowała przy Two Friends. Później ta dwójka pracowała nad wieloma innymi projektami, odnosząc sukcesy. W 1989 roku Jan założyła własną firmę produkcyjną, Jan Chapman Films, i wyprodukowała swój pierwszy film pełnometrażowy The Last Days of Ches Nous w reżyserii Gillian Armstrong.
W 1992 roku Jan ponownie spotkała się z Jane Campion na planie „Pianina”, filmu, który zdobył uznanie na całym świecie, między innymi otrzymał, wspólnie z innym filmem, Złotą Palmę w 1993 roku w Cannes oraz szereg innych nagród. W tym samym roku Jan wygrała Producers Gild of America’s Nova Award dla najbardziej obiecującego producenta filmowego.
W latach dziewięćdziesiątych Jan wyprodukowała kilka filmów, wśród nich Love Srenade (1996), która w tym samym roku wygrała Camera d’Or na festiwalu w Cannes. W 1999 roku swoją premierę na festiwalu w Wenecji miał Holy Smoke.
Najnowszym filmem Jan jest Lantana w reżyserii Raya Lawrence’a. Lantana zdobyła bezprecedensowe siedem nagród Australia Film Institute, jak również British Independent Film Award i the Prix de Jury i Prix de la Critique na Cognac film Festival w 2002 roku.
Somersault (2004) jest pierwszym osiągnięciem Jan jako szefa produkcji.

Melinda Doring – Scenografia
Melinda Doring jest absolwentką the Australian Film, Television and Radio School. Pracowała z Cate Shortland jako scenograf nad dwoma filmami krótkometrażowymi, Pentuphouse I Flowergirl. Melinda pracowała także jako kostiumolog przy produkcji takich filmów australijskich jak: Walking on Water (2001) i Mullet (2000) oraz przy mini-serialu telewizyjnym Making Time (2003)
Somersault jest jej pierwszym filmem długometrażowym, przy którym pracowała jako scenograf.


Robert Humphreys – Zdjęcia
Robert Humphreys robił zdjęcia do ponad 40 filmów kinowych jak i produkowanych dla telewizji. Kręcił wiele ważnych filmów krótkometrażowych, wliczając w to nagradzaną wielokrotnie Flowergirl i Joy w reżyserii Cate Shortland, Confessions of a Headhunter dla Sally Rile, oraz Unit 52 dla Tony’ego Krawitza i Delivery Day dla Jane Manning. Pierwszy długometrażowy film, Mullet, nagrał w 2000 roku, i był on nominowany do pięciu Australia Film Institute Awards, oraz otrzymał Gold Award za zdjęcia na 2001 ACS (New South Wales Australian Capital Territory).

W 2001 roku Robert nakręcił film Walking on Water, w którym grał Vince Callosimo. Aktor ten otrzymał Teddy Award i The Readers Prize of the Siegessause na międzynarodowym festiwalu filmowym w Berlinie w 2002 roku.



Decoder Ring – muzyka
Decoder Ring to zespół z Sydney, który trudno zakwalifikować do jakiegokolwiek nurtu muzycznego, ponieważ eksperymentuje z muzyką elektroniczną, rockiem, arthousem, muzyką taneczną i nastrojową. Zadebiutowali „Spooky Action at a Distance” i „Decoder Ring” i odnieśli olbrzymi sukces, jednocześnie zmieniając muzyczny krajobraz Australii. Ich utwory natychmiast znalazły się na szczytach list najlepiej sprzedających się płyt w roku 2002/2003.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna