Santino Corleone, Sonny, was sixteen years old and grown to an astonishing six feet with broad shoulders and a heavy face that was sensual but by no means effeminate



Pobieranie 24.34 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar24.34 Kb.

Santino Corleone, Sonny, was sixteen years old and grown to an astonishing six feet with broad shoulders and a heavy face that was sensual but by no means effeminate. But where Fredo was a quiet boy, and Michael, of course, a toddler, Santino was constantly in trouble. He got into fights, did badly in school and, finally, Clemenza, who was the boy’s godfather and had a duty to speak, came to Don Corleone one evening and informed him that his son had taken part in an armed robbery, a stupid affair which could have gone very badly. Sonny was obviously the ringleader, the two other boys in the robbery his followers.

Santino Corleone, Sonny, liczył sobie szesnaście lat, był zdumiewająco wysoki - miał aż sześć stóp wzrostu, szerokie ramiona i pyzatą twarz, która była zmysłowa, ale bynajmniej nie zniewieściała. O ile jednak Fredo był chłopcem spokojnym, a Michael oczywiście jeszcze pędrakiem, to z Santinem wynikały ustawiczne kłopoty. Wdawał się w bójki, szło mu źle w szkole i w końcu Clemenza, który był jego ojcem chrzestnym i miał obowiązek zabrać głos w tej sprawie, przyszedł pewnego wieczora do dona Corleone i powiadomił go, że jego syn wziął udział w napadzie rabunkowym z bronią w ręku, głupiej sprawie, która mogła skończyć się bardzo źle. Sonny był najwyraźniej prowodyrem, a dwaj inni chłopcy, którzy uczestniczyli w rabunku, jego podwładnymi.

It was one of the very few times that Vito Corleone lost his temper. Tom Hagen had been living in his home for three years and he asked Clemenza if the orphan boy had been involved. Clemenza shook his head. Don Corleone had a car sent to bring Santino to his offices in the Genco Pura Olive Oil Company.

Był to jeden z tych bardzo rzadkich momentów, kiedy Vito Corleone wpadł w gniew. Tom Hagen mieszkał w jego domu od trzech lat, Vito więc zapytał Clemenzę, czy osierocony chłopak był w to zamieszany. Clemenza potrząsnął głową. Don Corleone kazał posłać samochód i przywieźć Santina do swego biura w Spółce Handlu Oliwą Genco Pura.

For the first time, the Don met defeat. Alone with his son, he gave full vent to his rage, cursing the hulking Sonny in Sicilian dialect, a language so much more satisfying than any other for expressing rage. He ended up with a question.

Po raz pierwszy don poniósł porażkę. Zostawszy sam na sam z synem, dał pełny upust swojej furii i sklął Sonny’ego w dialekcie sycylijskim, mowie o wiele dogodniejszej od innych do wyrażania wściekłości. Zakończył pytaniem:

“What gave you the right to commit such an act? What made you wish to commit such an act?”

- Co dało ci prawo popełnienia takiego czynu? Co sprawiło, że chciałeś go popełnić?

Sonny stood there, angry, refusing to answer. The Don said with contempt,

Sonny stał przed nim zły, odmawiając odpowiedzi. Don dodał z pogardą:

“And so stupid. What did you earn for that night’s work? Fifty dollars each? Twenty dollars? You risked your life for twenty dollars, eh?”

- I to coś tak głupiego. Ileście zarobili za pracę tej nocy? Po pięćdziesiąt dolarów? Po dwadzieścia? Narażałeś życie dla dwudziestu dolarów?

As if he had not heard these last words, Sonny said defiantly, “I saw you kill Fanucci.”

Tak jakby nie słysząc tych ostatnich słów, Sonny powiedział wyzywająco: - Widziałem, jak ojciec zabił Fanucciego.

The Don said, “Ahhh” and sank back in his chair. He waited.

Don sapnął: - Ach! - i opadł na krzesło. Czekał.

Sonny said, “When Fanucci left the building, Mama said I could go up the house. I saw you go up the roof and I followed you. I saw everything you did. I stayed up there and I saw you throw away the wallet and the gun.”

Sonny mówił dalej: - Kiedy Fanucci wyszedł z kamienicy, mama powiedziała, że mogę wrócić na górę. Widziałem, jak wchodziłeś na dach, i poszedłem za tobą. Widziałem wszystko, co robiłeś. Zostałem tam i widziałem, jak wyrzucałeś portfel i rewolwer.

The Don sighed. “Well, then I can’t talk to you about how you should behave. Don’t you want to finish school, don’t you want to be a lawyer? Lawyers can steal more money with a briefcase than a thousand men with guns and masks.”

Don westchnął. - Ano, to nie mogę ci mówić, jak powinieneś postępować. Nie chcesz skończyć szkoły, nie chcesz być adwokatem? Adwokaci mogą nakraść więcej pieniędzy z teczką niż tysiąc ludzi z rewolwerami i w maskach.




Sonny grinned at him and said slyly, “I want to enter the family business.” When he saw that the Don’s face remained impassive, that he did not laugh at the joke, he added hastily, “I can learn how to sell olive oil.”

Sonny uśmiechnął się do niego i powiedział chytrze: - Chcę przystąpić do interesów Rodziny. - Kiedy zobaczył, że twarz dona pozostała nieprzenikniona, że nie roześmiał się z tego żartu, dodał pospiesznie: - Mogę nauczyć się sprzedawać oliwę.

Still the Don did not answer. Finally he shrugged. “Every man has one destiny,” he said. He did not add that the witnessing of Fanucci’s murder had decided that of his son. He merely turned away and added quietly, “Come in tomorrow morning at nine o’clock. Genco will show you what to do.”

Don ciągle milczał. Wreszcie wzruszył ramionami: - Każdy człowiek ma tylko jedno przeznaczenie - rzekł. Nie dorzucił, iż podpatrzenie zabójstwa Fanucciego rozstrzygnęło o przeznaczeniu syna. Po prostu odwrócił się i dodał spokojnie: - Przyjdź jutro rano o dziewiątej. Genco pokaże ci, co masz robić.

But Genco Abbandando, with that shrewd insight that a Consigliere must have, realized the true wish of the Don and used Sonny mostly as a bodyguard for his father, a position in which he could also learn the subtleties of being a Don. And it brought out a professorial instinct in the Don himself, who often gave lectures on how to succeed for the benefit of his eldest son.

Jednakże Genco Abbandando, z tym przenikliwym wyczuciem, które musi mieć consigliori, zrozumiał prawdziwe intencje dona i używał Sonny’ego głównie jako obstawy dla ojca, przy którym to zajęciu chłopak mógł także poznać subtelności związane z pozycją dona. Wyzwoliło to również skłonności profesorskie w samym donie, który na benefis najstarszego syna często udzielał pouczeń o sposobach osiągnięcia sukcesu.




Besides his oft-repeated theory that a man has but one destiny, the Don constantly reproved Sonny for that young man’s outbursts of temper. The Don considered a use of threats the most foolish kind of exposure; the unleashing of anger without forethought as the most dangerous indulgence. No one had ever heard the Don utter a naked threat, no one had ever seen him in an uncontrollable rage. It was unthinkable. And so he tried to teach Sonny his own disciplines. He claimed that there was no greater natural advantage in life than having an enemy overestimate your faults, unless it was to have a friend underestimate your virtues.

Poza częstym powtarzaniem teorii, że człowiek ma tylko jedno przeznaczenie, don ustawicznie napominał Sonny’ego za wybuchy złości, do których ten młody człowiek był skłonny. Don uważał stosowanie gróźb za najlekkomyślniejszy rodzaj demaskowania się, a nieprzemyślane okazywanie gniewu za niebezpieczne folgowanie sobie. Nikt nigdy nie słyszał, żeby don wypowiadał groźbę bez pokrycia, nikt nigdy nie widział go w niepohamowanej wściekłości. Było to nie do pomyślenia. Toteż usiłował wpoić Sonny’emu własną dyscyplinę. Twierdził, że nie ma w życiu większej naturalnej korzyści niż przecenianie przez wroga naszych wad, poza niedocenianiem przez przyjaciela naszych zalet.

The caporegime, Clemenza, took Sonny in hand and taught him how to shoot and to wield a garrot. Sonny had no taste for the Italian rope, he was too Americanized. He preferred the simple, direct, impersonal Anglo-Saxon gun, which saddened Clemenza. But Sonny became a constant and welcome companion to his father, driving his car, helping him in little details. For the next two years he seemed like the usual son entering his father’s business, not too bright, not too eager, content to hold down a soft job.

Caporegime Clemenza wziął Sonny’ego w swoje ręce i nauczył go strzelać oraz stosować duszenie garotą. Sonny nie gustował w używaniu tego włoskiego sznura, był zanadto zamerykanizowany. Wolał prosty, bezpośredni, bezosobowy anglosaski rewolwer, co smuciło Clemenzę. Jednakże Sonny stał się nieodłącznym i mile widzianym towarzyszem ojca, prowadził jego wóz, pomagał mu w drobnych sprawach. Przez następne dwa lata zdawał się być zwykłym synem wprowadzanym w interesy ojca, nie za bystrym, nie za gorliwym, zadowalającym się łatwymi zadaniami.




Meanwhile his boyhood chum and semiadopted brother Tom Hagen was going to college. Fredo was still in high school; Michael, the youngest brother, was in grammar school, and baby sister Connie was a toddling girl of four. The family had long since moved to an apartment house in the Bronx. Don Corleone was considering buying a house in Long Island, but he wanted to fit this in with other plans he was formulating.

Tymczasem jego druh z okresu chłopięcego i na wpół zaadoptowany brat, Tom Hagen, chodził do college’u. Fredo był jeszcze w szkole średniej, najmłodszy brat, Michael, w podstawowej, a siostrzyczka Connie była drepczącą czteroletnią dziewczynką. Rodzina od dawna przeniosła się do kamienicy w Bronksie. Don Corleone zamierzał kupić dom na Long Island, ale chciał to zestroić z innymi planami, które sobie układał.

Vito Corleone was a man with vision. All the great cities of America were being torn by underworld strife. Guerrilla wars by the dozen flared up, ambitious hoodlums trying to carve themselves a bit of empire; men like Corleone himself were trying to keep their borders and rackets secure. Don Corleone saw that the newspapers and government agencies were using these killings to get stricter and stricter laws, to use harsher police methods. He foresaw that public indignation might even lead to a suspension of democratic procedures which could be fatal to him and his people. His own empire, internally, was secure. He decided to bring peace to all the warring factions in New York City and then in the nation.

Vito Corleone był człowiekiem mającym dar przewidywania. Wszystkie wielkie miasta amerykańskie były rozdarte zmaganiami między przestępczym podziemiem. Wybuchały dziesiątki wojen partyzanckich, ambitni gangsterzy usiłowali wykroić dla siebie kawałek imperium, tacy ludzie jak Corleone starali się zabezpieczyć swoje granice i lewe interesy. Don Corleone widział, że gazety i agendy rządowe wykorzystują owe zabójstwa, aby domagać się coraz surowszych ustaw, stosowania ostrzejszych metod policyjnych. Przewidywał, że oburzenie społeczeństwa może nawet doprowadzić do zawieszenia metod demokratycznych, co mogło być fatalne dla niego i jego ludzi. Jego własne imperium było wewnętrznie bezpieczne. Postanowił przynieść pokój wszystkim wojującym frakcjom w Nowym Jorku, a potem całemu krajowi.




He had no illusions about the dangerousness of his mission. He spent the first year meeting with different chiefs of gangs in New York, laying the groundwork, sounding them out, proposing spheres of influence that would be honored by a loosely bound confederated council. But there were too many factions, too many special interests that conflicted. Agreement was impossible. Like other great rulers and lawgivers in history Don Corteone decided that order and peace were impossible until the number of reigning states had been reduced to a manageable number.

Nie miał złudzeń co do niebezpieczeństw swojej misji. Pierwszy rok strawił na spotkaniach z rozmaitymi przywódcami gangów w Nowym Jorku, przygotowując teren, sondując ich, proponując strefy wpływów, które byłyby honorowane przez luźno powiązaną, skonfederowaną radę. Jednakże było zbyt wiele frakcji, zbyt wiele odrębnych, sprzecznych ze sobą interesów. Porozumienie wydawało się niemożliwe. Podobnie jak inni wielcy władcy i ustawodawcy w dziejach, don Corleone uznał, że ład i pokój są nieosiągalne, dopóki rzesza suwerennych państw nie zostanie zredukowana do liczby, którą da się pokierować.




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna