Sekcje dokumentu i kolumny



Pobieranie 47.94 Kb.
Data30.04.2016
Rozmiar47.94 Kb.

Sekcje dokumentu i kolumny

Sekcje, to oddzielone fragmenty dokumentu pozwalające na różnicowanie formatowania układu dokumentu pomiędzy stronami lub w obrębie jednej strony.

Word umożliwia podział dokumentu na dowolną liczbę sekcji i formatowanie oddzielnie każdej z nich. Można np. jedną sekcję sformatować jako tekst w jednej kolumnie, a następnie sformatować kolejne sekcje jako tekst w dwóch kolumnach, w którym znajdzie się zasadnicza treść tekstu. Często wstawiamy sekcje, gdy jedna strona dokumentu musi mieć orientację poziomą (np. tabela się nie mieści w układzie pionowym), a pozostałe strony mają mieć orientację pionową.

Dla każdej sekcji można niezależnie ustawić elementy formatowania:



  • marginesy,

  • rozmiar lub orientację strony,

  • źródło papieru w drukarce,

  • obramowania stron,

  • wyrównanie pionowe,

  • nagłówki i stopki,

  • kolumny,

  • numerowanie stron,

  • numerowanie wierszy,

  • przypisy dolne i końcowe.

Podział sekcji steruje formatowaniem sekcji w tekście, który go poprzedza. Jeżeli usuniemy podział sekcji, tekst go poprzedzający stanie się częścią następnej sekcji i przyjmie jej formatowanie. Ponadto ostatni znak akapitu (¶) w dokumencie steruje formatowaniem ostatniej sekcji w dokumencie (lub całego dokumentu, jeżeli nie zawiera on sekcji). Program WORD traktuje cały dokument jako pojedynczą sekcję, aż do momentu wstawienia znaku podziału sekcji.

Podział sekcji można zrealizować za pomocą polecenia Znak podziału... z menu rozwijalnego Wstaw. Możliwe jest wstawienie znaku podziału sekcji we wskazanym miejscu na tej samej stronie, na następnej stronie, na stronie parzystej lub nieparzystej (okno dialogowe obok).



Poniżej pokazano przykłady możliwych podziałów sekcji (podwójna kropkowana linia przedstawia znak podziału sekcji).

Następna strona - wstawienie znaku podziału sekcji i rozpoczęcie nowej sekcji na następnej stronie.



W tym miejscu - wstawienie znaku podziału sekcji i rozpoczęcie nowej sekcji na tej samej stronie.

Strona nieparzysta lub Strona parzysta - wstawienie znaku podziału sekcji i rozpoczęcie nowej sekcji na następnej nieparzystej lub następnej parzystej stronie

Aby zmienić typ podziału sekcji należy wybrać sekcję, w której będą wprowadzane zmiany, następnie z menu Plik wybrać polecenie Ustawienia strony, i kartę Układ. W polu Początek sekcji zaznaczyć opcję opisującą miejsce, od którego ma rozpocząć się bieżącą sekcję.


W celu usunięcia znaku końca sekcji należy ustawić kursor na tym znaku i skasować go. Word automatycznie przyłącza sekcję do poprzedniej (zmieniając formatowanie).

Sekcje


Otworzyć z plik utworzony na pierwszych ćwiczeniach lub dowolny tekst skopiowany z Internetu (około 9-cio stronnicowy), zapisać pod inną nazwą (sekcje.doc) i wprowadzić znaki podziału sekcji. Druga strona powinna mieć orientację poziomą. Nagłówki powinny być różne na stronach parzystych i nieparzystych, natomiast na pierwszej stronie nie powinien pojawiać się żaden nagłówek (ustawianie nagłówków i orientacji strony: patrz ćwiczenia poprzednie).

Dokument powinien wyglądać jak na poniższym rysunku.




Kolumny


Kolumny to jedna z nowoczesnych cech Worda pozwalająca na pisanie tekstu w stylu „kolumn gazetowych”. Tekst wówczas ciągnie się nieprzerwanie od dołu jednej kolumny do góry następnej.

Podział strony (fragmentu strony – sekcji) na kolumny typu gazetowego może być realizowany dwoma sposobami:

- do utworzenia kolumn o równej szerokości można używać polecenia Kolumny na pasku narzędzi Standardowy. Wystarczy przeciągać wskaźnik myszy w celu wybrania żądanej liczby kolumn. (Jeżeli zamiarem jest zmiana istniejącego tekstu na kolumny, to należy go najpierw zaznaczyć).

Ikona Kolumny i rozwinięte podmenu do wyboru liczby kolumn


  • do utworzenia kolumn o różnej szerokości (a także równej), należy zastosować polecenie Kolumny z menu rozwijalnego Format. Pojawi się okno dialogowe, w którym ustawiamy żądaną liczbę kolumn, możemy ustawić niezależnie ich szerokości i odstępy między nimi, rozdzielenie linią i wskazać miejsca zastosowania.



Okno dialogowe polecenia Kolumny... wybrane z menu rozwijalnego Format

Aby sformatować wielokolumnowo cały dokument, z menu Edycja wybieramy polecenie Zaznacz wszystko i następnie polecenie Kolumny.


Aby sformatować wielokolumnowo tylko część dokumentu (lub sformatować w kilku kolumnach sekcje dokumentu), należy zaznaczyć ten tekst (lub kliknąć w dowolnym miejscu w sekcji) i następnie wybrać polecenie Kolumny.


Zmianę szerokości kolumn typu gazetowego i odstęp dla poszczególnych kolumn, można także wykonać posługując się znacznikami kolumn, które znajdują się na linijce poziomej.

Jeżeli szerokości kolumn są równe, wszystkie kolumny się zmieniają. Jeżeli szerokości kolumn nie są równe, zmieni się tylko ta kolumna, w której określono zmiany. Aby przełączać się między kolumnami o równej szerokości a kolumnami o różnej szerokości oraz, aby dokładnie określić szerokości kolumn i odstępów, należy stosować polecenie Kolumny z menu Format.

Word pozwala na wykorzystanie wielu metod składania tekstu lub artykułów w gazetach, broszurach i ulotkach. Najczęściej wykorzystywane są „kolumny typu gazetowego”, w których tekst przepływa nieprzerwanie z końca jednej kolumny do początku następnej kolumny na tej samej stronie. Można określić, ile kolumn gazetowych ma być, dopasować ich szerokość i dodać między kolumnami linie pionowe. Można też dodać nagłówek transparentu rozciągający się na szerokość strony.
Jeżeli zaistnieje sytuacja, że kończący się na tej samej stronie tekst wypełnia jedną kolumnę tylko częściowo należy ustawić kursor na końcu ostatniej kolumny i wstawić znak podziału (identycznie jak w sekcjach) - na rysunku poniżej pokazano tekst w trzech kolumnach przed i po wstawieniu znaku podziału.



Wyrównywanie długości kolumn poleceniem Wstaw znak podziału

Ćwiczenie do samodzielnego wykonania

Należy skopiować tekst podobnie jak w poprzednim ćwiczeniu i sformatować go stosując sekcje i kolumny. Na zakończenie zapisać dokument na dysku jako kolumny.doc.




Sprawdzanie pisowni i gramatyki, tezaurus, wyszukiwanie i zamiana


Sprawdzanie tekstu w Wordzie polega na porównywaniu każdego słowa z dokumentu ze słowami w słowniku, który został wskazany przez użytkownika. Jeżeli włączona jest opcja automatycznej korekty, Word już podczas pierwszej edycji będzie usuwał błędy. Włączenie tej opcji nie jest jednak zalecane, dlatego, że często w języku polskim występują słowa poprawne dla Worda, ale zmieniające cały sens zdania. Występuje to głównie w przypadku typowo polskich znaków (np. To jest kat / kąt - w obu przypadkach dla programu będzie to poprawne zdanie). Przy rozpoczynaniu pisania nowego dokumentu należy na początku określić język (domyślnie ustawiony jest język polski). Jeżeli piszemy w innym języku należy podać ten język i sprawdzić czy został zainstalowany dla niego słownik. Wraz z pełną instalacją polskiego Worda automatycznie instalowane są słowniki: polski, angielski i niemiecki.
Jeżeli różne fragmenty tekstu w tym samym dokumencie pisane są w różnych językach, to należy każdy taki fragment zaznaczyć i wskazać w jakim języku został on napisany. Wykonujemy to wywołując z menu Narzędzia polecenie Język, Określ językrysunek poniżej.

Od wersji 2000 istnieje możliwość włączenia opcji wykrywaj język automatycznie. Po określeniu języka włączamy także automatyczne dzielenie wyrazów (lub nie).


Sprawdzanie pisowni


Aby włączyć sprawdzanie pisowni należy uruchomić polecenie Sprawdzanie pisowni z menu Narzędzia lub wybrać przycisk na pasku narzędzi (lub nacisnąć klawisz F7).

W trakcie pisania Word podkreśla „podejrzane” słowa (ortografia, powtórzenia – na czerwono) czy też wyrażenia (gramatyka – na zielono).

Po uruchomieniu polecenia Pisownia i gramatyka, Word wyświetla okno dialogowe, w którym u góry pokazuje gdzie wykrył błąd, a w dolnym oknie propozycje zmian.

W dolnym oknie wskazujemy poprawny wyraz i naciskamy przycisk Zmień. Po sprawdzeniu ortografii Word na zielono podkreśli błędy gramatyczne (w powyższym zdaniu brak przecinka przed literą w). Jeżeli napisane słowo jest poprawne, a Word wskazuje na błąd (np. nazwiska) należy nacisnąć przycisk „zignoruj”, aby program nie wprowadził żadnych zmian w tym słowie. Obok jest także przycisk „autokorekta”, który powoduje dodanie błędu i jego poprawnej pisowni do listy Autokorekta (nie zalecane).

Pisownie możemy tez sprawdzać w trakcie edycji. Wystarczy ustawić kursor w wyrazie, w którym Word wykrył błąd i nacisnąć prawy klawisz myszy. Pojawi się menu podręczne - jak na rysunku poniżej, w którym wskazujemy poprawny wyraz.

np.:Zdanie w ktorym sa trzy błedy.

Identycznie Word wykrywa powtórzone słowa, proponując usunięcie jednego z nich.


Korzystanie z tezaurusa


Tezaurus to narzędzie pomocne przy wyszukiwaniu synonimów (wyrazów o podobnym znaczeniu). Tezaurus Worda wyświetla także antonimy niektórych słów (wyrazy o znaczeniu przeciwnym).

Dla przykładu wyszukamy synonimy słowa „biały”. Ustawiamy kursor na słowie biały i wywołujemy Tezaurus (menu Narzędzia, Język i następnie Tezaurus lub z menu podręcznego: prawy klawisz myszy i polecenie Synonimy).





Wyszukane synonimy słowa „biały

Wyszukiwanie i zamiana tekstu


Operację wyszukiwania i zamiany tekstu wykonuje się za pomocą poleceń Znajdź oraz Znajdź i Zamień, które znajdują się w menu rozwijalnym Edycja. Często operację taką wykonujemy przy imporcie tekstu z innych programów. Np.: przy zamianie separatora miejsc dziesiętnych z kropki na przecinek. Włączając dodatkowo opcję specjalny mamy możliwość zamiany znaków specjalnych jak tabulatory, znak końca akapitu itd. W pokazanym poniżej oknie dialogowym możemy także włączyć inne kryteria poszukiwania.



Poprawianie innych błędów

W języku polskim błędem gramatycznym jest pozostawianie samogłosek, łączników (np. liter i,a o itd.) na końcu linii. W takich przypadkach należy wprowadzać tzw. „twardą spację”, która przykleja literę do następnego wyrazu. Twardą spację wprowadzamy naciskając klawisz Ctr+Shift+Spacja. Pomiędzy tą literą a wyrazem pojawi się małe (niedrukowane) kółeczko mówiące, ze w tym miejscu wprowadzono twardą spację. Zagadnienie to zostało już omówione w ćwiczeniu 9.



Na zakończenie tej serii ćwiczeń należy sprawdzić wszystkie utworzone na zajęciach dokumenty.



Stosowanie twardych łączników nierozdzielających



Twarda spacja

W polskiej gramatyce pozostawienie na końcu wiersza pojedynczej litery, np.: o, i itd. jest błędem gramatycznym. Podobnie, gdy podajemy jakąś wartość i jej jednostki, np. 10 [km] – nie można rozdzielać liczby 10 i jednostki [km] do dwóch różnych wierszy. W celu zapobiegania takim sytuacjom stosujemy tzw. twardą spację, wprowadzaną za pomocą kombinacji klawiszy Ctrl+Shift+Spacja.


W celu praktycznego zaobserwowania działania twardej spacji, wprowadźmy tekst, w taki sposób aby litera o znalazła się na końcu pierwszego wiersza:

Wprowadzenie ograniczeń w dostępie dla dzieci i młodzieży do sieci komputerowych o zasięgu globalnym jest wynikiem braku środków finansowych.

Ustawiamy kursor za literą o i kasujemy spację (litera o została przyklejona do wyrazu zasięgu: ozasięgu). Następnie naciskamy Ctrl+Shift+Spacja. W rezultacie pomiędzy literą o, a wyrazem zasięgu pojawił się symbol twardej spacji (małe kółeczko - znak niedrukowany), a litera o została przyklejona do wyrazu zasięgu.

Łącznik nierozdzielający

Łącznik ten, podobnie jak twarda spacja, używany jest do tego, aby wyrazy, liczby i frazy pisane z łącznikiem nie były dzielone na końcu wiersza. Jeśli wyrażania, takie jak "e-mail" czy numer telefonu "222-555-0123" zamiast zwykłego łącznika, zostały napisane z łącznikiem nierozdzielającym, to w przypadku gdy takie wyrażenie znajdzie się na końcu wiersza, program przeniesie całe to wyrażenie na początek nowego wiersza

Łączniki te wstawiamy za pomocą klawiszy Ctrl+Shift+-.

Aby zobaczyć wszystkie łączniki nierozdzielające w dokumencie, należy włączyć widok znaków niedrukowanych, klikając przycisk Pokaż/Ukryj na pasku narzędzi Standardowy. W programie Word łączniki nierozdzielające oznaczane są za pomocą symbolu ( ).


Sterowanie podziałami akapitów między stronami


Kiedy tekst dochodzi do końca strony, jest on automatycznie przenoszony na górę strony następnej. Czasami jednak zachodzi potrzeba: utrzymania pewnych akapitów na jednej stronie, utrzymania pewnych wierszy na jednej stronie, nie dopuszczania do pozostawienia pojedynczych wierszy na dole strony lub na górze strony (wdowy – pierwszy wiersz akapitu pozostawiony na dole strony samotnie, sieroty – jak poprzednio tylko u góry strony). Czasami akapit może utracić czytelność, jeśli zostanie podzielony między strony, lub, jeśli na początku następnej strony znajdzie się zaledwie jeden jego wiersz. W takich przypadkach możliwe jest wybranie jednej z opcji zakazujących podziału tekstu między strony.

W celu unikania powyższych sytuacji, należy menu Format wybrać polecenie Akapit i następnie kartę: Podziały wiersza i strony.





Kontroluj sieroty i wdowy – zapobiega drukowaniu ostatniego wiersza akapitu od nowej strony lub pierwszego wiersza akapitu u dołu strony. Włączona opcja powoduje, że Word automatycznie albo skleja dwa wiersze akapitu, albo przenosi pierwszy wiersz akapitu na górę nowej strony.

Zachowaj wiersze razem – zapobiega podziałowi strony wewnątrz wskazanego akapitu.

Razem z następnym – zapobiega podziałowi strony między zaznaczonym i następnym akapitem.

Podział strony przed – wymusza podział strony przed zaznaczonym akapitem

Pomiń numery wierszy – pomija w zaznaczonym akapicie numerowanie wierszy (o ile opcja była włączona – patrz omawiane wcześniej ustawienia strony).

Nie dziel wyrazów – zapobiega dzieleniu automatycznemu wyrazów w zaznaczonym akapicie.

Ustawienia strony


W tym ćwiczeniu zawarto informacje dotyczące wyboru wielkości papieru (formatu), marginesów, orientacji kartki, układu stopek i nagłówków na stronach parzystych i nieparzystych.

Polecenia dotyczące ustawienia strony znajdują w menu rozwijalnym Plik pod nazwą Ustawienia strony. Polecenie to rozwija kolejne okna dialogowe umożliwiające ustawienia marginesów, wybór rozmiaru kartki (np. A4, A5, B5, list, itp.), orientację pionową lub poziomą, wskazanie źródła drukowania. Ustawienia te można zastosować do całego dokumentu lub do wybranej sekcji. Istnieje także możliwość numerowania wierszy, ustawiania początku sekcji, zmiany nagłówków np.: na stronach parzystych i nieparzystych, a dla posiadaczy drukarek, ustawienie podajnika papieru.

Marginesy są krawędziami, wewnątrz, których zawarty jest faktyczny obszar dokumentu. Rysunek poniżej przestawia układ marginesów w dokumencie.

W obszarach oznaczonych jako marginesy można także wprowadzać tekst, grafikę itp. Najczęściej w nagłówkach (lub stopkach) umieszczane są numery stron, tytuły rozdziałów, itp.

Uwaga:

Marginesy, zawartość stopki i nagłówka są różnie wyświetlane, w zależności od widoku dokumentu (patrz ćwiczenie 5). Jeżeli granice tekstu nie są widoczne w widoku „układ strony”, należy z menu rozwijalnego wybrać polecenie Narzędzia, następnie opcje, potem widok i włączyć pole „granice tekstu”

W ramach realizacji ćwiczenia (w dokumencie ćwiczenie1), wykorzystując polecenie Ustawienia strony i ustawić wartości marginesów jak na rysunku poniżej.





Ustawienia marginesów

Pozostałe opcje znajdujące się na karcie Marginesy:



Na oprawę – w polu tym wprowadzamy wartość przewidzianą, np. na bindowanie.

Marginesy lustrzane – opcja ta jest włączana przy druku dwustronnym, kiedy marginesy lewy i prawy są różne. Dzięki temu marginesy środkowy i zewnętrzny (tak jak w książce) na obu stronach kartki będą zawsze takie same.

2 strony na arkusz – opcja ta pozwala zredukować wydruk strony o ½. Np.: jeżeli dokument ustawiono na format A4 to przy włączonej tej opcji otrzymamy na jednej stronie 2 strony formatu A5.

Pozycja marginesu na oprawę – określa, gdzie będzie spinany dokument.

Zastosuj do – jest to pole rozwijalne, pozwalające zastosować aktualne ustawienia do całego dokumentu albo tylko do wybranych sekcji. (np.: tylko jedna strona w całym dokumencie powinna mieć inne wielkości marginesów lub inną orientację).

Wielkości marginesów można także ustawić za pomocą linijki, ale tylko w widoku Układ strony.





Ustawienia marginesów za pomocą linijki

Identycznie ustawimy margines górny i dolny, tylko że na linijce pionowej.



W dalszej części ćwiczenia za pomocą linijki ustawić wszystkie marginesy na 2 cm.

Uwaga: jeżeli linijka jest niewidoczna, należy w menu Widok włączyć opcję linijka. Jeżeli nadal nie jest widoczna linijka pionowa należy w widoku „układ strony” wybrać z menu Narzędzia opcje i na karcie widok włączyć Linijkę pionową (poziomą).

Uwagi:

  • Aby dokładnie ustawić wielkość marginesów, należy podczas przeciągania granicy marginesu przytrzymać klawisz ALT. Na linijce zostanie wyświetlona szerokość marginesów.

  • Aby zmienić ustawienia marginesów dla wybranej części dokumentu, należy zaznaczyć wybrany fragment, wybrać polecenie Ustawienia strony i kartę Marginesy, a następnie ustawić żądane marginesy. W polu Zastosuj wybrać opcję Zaznaczony tekst. Przed i po zaznaczonym fragmencie z nowymi ustawieniami marginesów pojawią się automatycznie podziały sekcji. Jeśli dokument jest już podzielony na sekcje, można kliknąć wybraną sekcję lub zaznaczyć kilka sekcji, a następnie zmienić ustawienia marginesów.

W następnych krokach ćwiczenia należy wywoływać kolejne okna z karty Ustawienia strony i ustawić wartości jak na poniższych rysunkach.



Rozmiar Papieru



Źródło papieru



Układ

Karta Układ zawiera kilka trudniejszych (dla początkujących) ustawień, dlatego omówiono je poniżej.



Początek sekcji od

Sekcje są to oddzielne (tzn. różnie sformatowane) części dokumentu. Za pomocą sekcji można różnicować układ dokumentu pomiędzy stronami lub w obrębie jednej strony. Wystarczy wstawić podziały, aby podzielić dokument na sekcje, a następnie sformatować odpowiednio każdą sekcję. Można np.: jedną sekcję sformatować jako tekst w jednej kolumnie, a następnie sformatować kolejne sekcje jako tekst w dwóch kolumnach, w których znajdzie się zasadnicza treść tekstu. W tym miejscu określamy, gdzie ma być domyślnie początek nowej sekcji:



  • od bieżącego miejsca (czyli od aktualnej pozycji kursora),

  • od nowej kolumny,

  • od nowej strony,

  • od strony parzystej,

  • od strony nieparzystej.


Zasady składu tekstu
Stworzyć 10-cio stronnicowy tekst (można go pobrać z Internetu, np. ze strony http://kiosk.onet.pl), a następnie sformatować go zgodnie z zasadami typografii (zasadami składu tekstu) omówionymi na następujących stronach:

Zasady składu tekstu:



http://szkola.wi.ps.pl/html/sklad/sklad.htm

http://www.kentype.pl/typografia/typo_index.html

http://dtp.msstudio.com.pl/typo.html

Plik zapisać jako typografia.doc


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna