SKÓRA, w ktorej żYJĘ (la piel que habito) 4 SĄdny dzień



Pobieranie 1.01 Mb.
Strona9/36
Data29.04.2016
Rozmiar1.01 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   36

DEKALOG SZEŚĆ


Polska

TVP 1, sobota, 13 lutego, godz. 1.10


Dramat psychologiczny. "Największym przestępstwem przeciw miłości jest brak miłości" - tak określił jeden z krytyków przesłanie "Dekalogu, sześć" (w kinach: "Krótki film o miłości") Krzysztofa Kieślowskiego. Intryga jest niezwykle skąpa. Niespełna dwudziestoletni Tomek wprowadza się po starszym koledze do małego pokoiku w bloku. Znajomy, oprócz lokum, zostawia mu kartkę z literami FDCD. Tajemniczy skrót, który zostaje rozszyfrowany

dotyczy kobiety z okna naprzeciwko. Tomek, wychowanek domu dziecka, stopniowo ulega fascynacji piękną nieznajomą z przeciwka. Zaczyna podglądać Magdę, najpierw przez lornetkę, potem przez ukradzioną lunetę. W chłopcu, spragnionym miłości, fascynacja niepostrzeżenie przeradza się w głębsze uczucie. Wreszcie zdobywa się na odwagę i postanawia wyznać Magdzie miłość.

Film Kieślowskiego ma ascetyczną akcję, ale niezwykle bogatą warstwę psychologiczną. Z rzadką subtelnością ukazuje wewnętrzną przemianę, której ulegają młody, wchodzący w życie mężczyzna i dojrzała, pozornie wyzuta z wszelkich wyższych uczuć kobieta. Dramatyczne losy ich "związku" sprawiają, że oboje odkrywają w sobie zdolność do miłości. Dobro, którego on nigdy wcześniej nie zaznał, a ona prawdopodobnie zwątpiła w jego istnienie. Krytyka bardzo przychylnie oceniła Grażynę Szapołowską i Olafa Lubaszenkę,

odtwarzających role Magdy i Tomka. Jeden z recenzentów pisał: "Szapołowska dowiodła,

że jej wrodzony talent rozwinął się w aktorską maestrię. Jej młody partner Olaf Lubaszenko

wydobył z roli Tomka to, co najważniejsze: kanciastą, niezdarną młodzieńczość, w której

gdzieś tam głęboko ukryta jest bryłka szlachetnego kruszcu". "Dekalog, sześć" vel "Krótki film o miłości" to najbardziej, oprócz "Dekalogu, pięć", nagradzany film cyklu Kieślowskiego. Otrzymał między innymi Grand Prix na festiwalu w Gdyni i Nagrodę Specjalną Jury w San Sebastian w 1988 roku.

Reż. Krzysztof Kieślowski, wyk. Grażyna Szapołowska, Olaf Lubaszenko



MANIA WIELKOŚCI (LA FOLIE DES GRANDEURS)


Francja/Włochy/Hiszpania 1971

TVP 1, niedziela, 14 lutego, godz. 10.05 i godz. 2.15 (powt. 30 h)


Komedia kostiumowa. Do realizowania komedii zachęcił ponoć Grarda Oury sam Louis de Funs, gdy zobaczył go skręcającego się ze śmiechu podczas filmowania jednej ze scen dramatu kryminalnego "Zbrodnia nie popłaca". Przyjacielska rada okazała się wyjątkowo cenna i trafna.

Urodzony w Paryżu w 1919 r. Oury, aktor teatralny i filmowy, który w latach 1946 - 57 zagrał w kilkunastu filmach (m. in. "Antoni i Antonina", "Tajemnica Mayerlingu", "Piękna tancerka", "Bohaterowie są zmęczeni"), w połowie lat 50. zaczął też pisać scenariusze. Wreszcie w 1959 r. sam stanął za kamerą i nakręcił kolejno kryminały "Ciepła ręka", "Groźba" i wspomniany "Zbrodnia nie popłaca". Dziś już żaden z kinomanów nie pamięta tych pierwszych filmów Oury'ego, wszyscy natomiast kojarzą jego nazwisko z późniejszymi znakomitymi komediami, do których zaliczają się "Gamoń", "Wielka włóczęga", "Mózg", "As asów", "Przygody rabbiego Jakuba" i "Mania wielkości". Punktem wyjścia tego filmu był dość karkołomny pomysł przetransponowania na ekran - w formie komediowego pastiszu - romantycznej tragedii "Ruy Blas" Wiktora Hugo, klasycznego, pretensjonalnego dramatu, praktycznie już dziś zapomnianego. Jej tytułowy bohater, kamerdyner wszechwładnego ministra Don Sallustre, intryganta i okrutnika, który popadł w niełaskę za sprawą młodej

królowej, zostaje przez swego pana przemieniony w młodego granda Don Cesara i wprowadzony na dwór w celu rozkochania w sobie królowej i skompromitowania jej.

Szlachetny Ruy Blas, który dochodzi na dworze do najwyższych godności i rządzi sprawiedliwie państwem, poświęca swój honor, karierę i życie dla uwielbianej królowej. W filmie Oury'ego, jako Blaze, staje się zuchwałym i cwanym szalbierzem niepozbawionym szlachetności, łącząc w sobie cechy Figara, Scapina i Dyla Sowizdrzała. Z kolei Don Salluste, najczarniejszy z czarnych charakterów, nabiera cech zabawnych, a nawet jednających mu pobłażliwość i sympatię widzów.

Film zrealizowano z wielkim rozmachem, w autentycznej scenerii najsłynniejszych hiszpańskich pałaców, m. in. Escurialu pod Madrytem i fotografowanej po raz pierwszy w dziejach filmu fabularnego Alhambry w Grenadzie. Barokowe kostiumy wzorowano na malarstwie Velasqueza, a główne role zagrali dwaj chyba najsłynniejsi wówczas francuscy aktorzy, reprezentujący wszak zupełnie inne style gry i odmienny typ komizmu: wybuchowy impetyk Louis de Funs jako Don Salluste oraz ironiczny, zdystansowany Yves Montand jako Blaze.

Reż. Grard Oury, wyk. Louis de Funs, Yves Montand, Alberto de Mendoza, Karin Schubert, Gabriele Tinti, Alice Sapritch, Paul Prboist i inni



MIASTO Z MORZA


Polska 2009

TVP 1, niedziela, 14 lutego, godz. 22.15

TVP 1, poniedziałek, godz. 0.55 (powt. 48 h)
Dramat historyczno – obyczajowy. Scenariusz filmu oparty na motywach I tomu powieści Stanisławy Fleszarowej - Muskat "Tak trzymać". To opowieść o pracy, przyjaźni i miłości, o wielkich nadziejach i porażkach. Ukazuje pionierski okres budowy portu gdyńskiego - w owym czasie inwestycji olbrzymiej i kosztownej, podjętej wysiłkiem polskiego rządu, polskich i francuskich inżynierów oraz robotników. To jednocześnie historia rodzącego się miasta, obejmująca okres około trzech lat, od wiosny 1923 roku do uzyskania przez Gdynię praw miejskich w 1926 roku. Główni bohaterowie filmu to cała galeria barwnych postaci. Butny i ambitny 19 - letni Krzysztof Grabień pochodzi ze wsi pod Przeworskiem. Wyruszył na Wybrzeże w poszukiwaniu pracy i swojego miejsca w życiu. Jest sierotą, jego rodzice zginęli w czasie bombardowania. W czasie podróży Krzysztof zostaje okradziony, dociera do Gdyni nocą, nie ma się pieniędzy na nocleg. Nazajutrz w kolejce do punktu werbującego robotników do pracy poznaje Wołodię Jazowieckiego, który proponuje mu niezbyt legalny, ale za to opłacalny interes. Razem zatrudniają się w garkuchni, gdzie pracuje też Łucka, dziewczyna z Kaszub. Krzysztof podoba się jej, a on odwzajemnia jej zainteresowanie. Znajomość szybko przeradza się w miłość.

Kariera Grabienia na Wybrzeżu rozwija się. Młody człowiek podejmuje pracę przy budowie portu, kończy polskie gimnazjum w Gdańsku, żeni się z Kaszubką i wreszcie idzie na studia. Sukcesywnie wrasta w rodzące się miasto. Jego miłość, Łucka, pochodzi z rodziny z Konków. Początkowo zatrudniona w garkuchni dla robotników, później znajduje zatrudnienie w biurze inż. Tadeusza Wendy, kierownika budowy portu w Gdyni. Łucka zostaje żoną Krzysztofa zostaje wbrew woli ojca, Augustyna. Ich córka Julia będzie pierwszym dzieckiem urodzonym w Gdyni po uzyskaniu praw miejskich. Równie ciekawą postacią w filmie jest Wołodia Jazowiecki, rówieśnik i serdeczny przyjaciel Krzysztofa. Umie czerpać radości, kocha życie i piękne kobiety. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę wrócił do kraju ze Związku Sowieckiego wraz z ojcem. Jego matka nie przeżyła trudów podróży. Początkowo Wołodia zajmuje się lewymi interesami, jednak wszystko się zmienia, gdy ma okazję wykorzystać swoją znajomość języków obcych. Od tej pory pracuje jako tłumacz francuskich inżynierów

budujących port w Gdyni, a później wstępuje do Marynarki Wojennej. Choć uchodzi za lekkoducha, jest jednocześnie człowiekiem honoru. Skłócony z ojcem, kategorycznie odmawia przyjęcia od niego pomocy finansowej. Woli pozostać na własnym utrzymaniu. Trzydziestoparoletnia wdowa po majorze Wojska Polskiego, pani Helena, to piękna

i szlachetna kobieta. Po przyjeździe do Gdyni z Warszawy prowadzi nad morzem restaurację Pawilon. Próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Francuscy inżynierowie oraz Krzysztof i Wołodia często bywają w restauracji Heleny, tu koncentruje się życie towarzyskie, tu przychodzą miejscowi i letnicy w sezonie. Helena związuje się z jednym z francuskich

inżynierów, Marcelem Lebrakiem. Mimo propozycji wyjazdu do Paryża i obiecujących perspektyw na przyszłość, zamierza pozostać w Gdyni.

W czasie weselnego przyjęcia Krzysztofa i Łucki, organizowanego w restauracji Heleny, wszystkich poraża wiadomość, że wskutek kryzysu konsorcjum wycofuje się z budowy portu. Roboty zostają wstrzymane, ludzie tracą pracę, Francuzi wyjeżdżają. W czasie pożegnania na dworcu w Gdyni Helena zapewnia Lebraca, że przyjedzie do Paryża. Kryzys niemieckiej marki sprawia, że przepadają wszystkie oszczędności Augustyna Konki, trzymane w gdańskim banku. Konka pada rażony apopleksją. Sprowadzony przez Krzysztofa lekarz niewiele może pomóc. Pielęgnowany przez rodzinę Augustyn, leży w domu, nie ma kontaktu ze światem. Krzysztof, Łucka, Helena i Wołodia spotykają się w restauracji. Rozmawiają o przyszłości. Wszyscy są w podłym nastroju. Losy tej czwórki bohaterów splatają się z losami miejscowej ludności oraz z historią autentycznych postaci związanych z Kaszubami, z budową portu i tworzącym się miastem.

Reż. Andrzej Kotkowski, wyk. Małgorzata Foremniak, Julia Pietrucha, Jakub Strzelecki, Paweł Domagała, Olgierd Łukaszewicz, Zdzisław Wardejn, Marian Dziędziel, Piotr Polk

1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   36


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna