Specjalistyczna Poradnia Profilaktyczno Terapeutyczna



Pobieranie 483.92 Kb.
Strona5/5
Data10.05.2016
Rozmiar483.92 Kb.
1   2   3   4   5

Podsumowanie
Podsumowując niniejsze badania możemy wysunąć następujące wnioski:

  1. Agresja jest częścią życia młodych ludzi.

    • 95% było świadkiem przemocy lub zachowań agresywnych

    • ¾ młodych ludzi doznało przemocy lub agresji bezpośrednio na sobie

    • Prawie 90% uczniów było sprawcami agresji, przemocy

Liczby mówią same za siebie - mamy do czynienia z postępującym procesem wzrostu agresji. Zawód nauczyciela staje się coraz bardziej frustrującym i stresującym zajęciem, rodzice dzieci zaczynają być coraz częściej bezradni wobec zachowania swoich dzieci, a same dzieci coraz rzadziej mają poczucie bezpieczeństwa w szkole i poza nią.

  1. Coraz częściej agresja dotyczy dziewcząt, które czasami dorównują chłopcom w byciu agresorem.

  2. Agresja jest samonapędzającym się mechanizmem. 4/5 młodych ludzi bywa zarówno agresorem jak i sprawcą przemocy. Przerwać to błędne koło może tylko działanie, które pokaże, jak można zastąpić przemoc, jak można inaczej rozwiązywać konflikty. Odpowiedzą dorosłych na agresje wśród młodzieży powinno być mocne wprowadzenie zasad i granic obowiązujących wszystkich.

  3. Młodzi ludzie deklarują w większości przywiązanie do zdrowych i ważnych wartości jak miłość, rodzina, wykształcenie, przyjaźń. Możemy więc stwierdzić, że nie odbiegają one zbytnio od wartości, którymi kierują się dorośli. Jednakże istotne jest by uczyć jak wykorzystywać te wartości w codziennym życiu, tak aby nie pozostawały one w sferze odległych idei.

  4. Młodzi ludzie potrafią obserwować rzeczywistość, zauważają agresję wokół siebie. Możemy od nich usłyszeć to samo co usłyszymy od dorosłych: że dzieci są agresywne bo chcą na siebie zwrócić uwagę, chcą pokazać swoją ważność, siłę. Takie refleksje dotyczą obserwacji zewnętrznych uczniów, ale potrafią oni także wczuć się w innych, mieć wgląd w swoje uczucia, potrafią dostrzec, że agresja i przemoc może wynikać z problemów jakie ma sprawca przemocy. Dzieci obserwują także dorosłych i zdają sobie sprawę, że to co obserwują u dorosłych można potem dostrzec u swoich rówieśników.

  5. Ponad połowa badanych uznała, że najbardziej narażone na agresję są osoby nieśmiałe i delikatne, będące na uboczu klasy. Rodzi to naturalne skojarzenie, że agresja rządzi się „prawami dżungli”, jednostki słabsze eliminuje się lub służą one jako „kozły ofiarne”. Jeden z uczniów napisał w ankiecie, że stosuje się przemoc, żeby „zjeść a nie być zjedzonym”, co dobitnie potwierdza powyższe stwierdzenie. Badani jako potencjalne ofiary wytypowali także uczniów bardzo dobrze się uczących, ulubieńców nauczycieli. To stwierdzenie jest o tyle ważne, że często te osoby, które będą odrzucane ze względu na bardzo dobre wyniki w nauce będą reagować albo całkowitą izolacją albo agresją.

  6. Przekonania, stereotypy wśród młodych uczniów nie są niezmienne. Ulegają one pewnym wahaniom, przemianom. Warto zwrócić uwagę, że prawie połowa młodzieży uważa, iż przemoc jest domeną grupy, jest ona w niej i przez nią stosowana. Ponad 34% osób nie zgadza się, że przemoc jest przejawem siły, ale jednocześnie uważa, że właśnie dlatego stosuje się przemoc, żeby popisać się swoja siłą. Jest to więc rozdźwięk między deklaratywnym a faktycznym działaniem. Ponownie więc zwracamy uwagę aby deklarowane idee wprowadzać w życie codzienne. Zwraca uwagę także fakt, że spora cześć młodych uczniów zdaje się nie mieć żadnych przekonań, nie potrafią wskazać czy zgadzają czy też nie zgadzają się z danym stwierdzeniem. Polem do działań w zakresie profilaktyki jest wzbudzenie do refleksji tych młodych ludzi, ponieważ najgorszym wariantem jest pozwolić, aby uczeń bezmyślnie przyjmował rzeczywistość i nie potrafił podejmować decyzji w trudnych sytuacjach. Co trzeci uczeń rozładowuje złość na przedmiotach, pozornie jest to dobre rozwiązanie, gdy agresja nie jest skierowana na inne osoby. Tak naprawdę w ten sposób agresja nie znika, a wprost przeciwnie, utrwala schematy działań, których konsekwencją jest agresja. Jeśli nie znajdzie ona ujścia np. w wyżywaniu się na przedmiotach - zostanie w krótkim czasie przeniesiona na innych ludzi. Nie jest więc dobrym rozwiązaniem, aby uczyć agresywne osoby rozładowywania się np. na siłowni, ale uczyć ich panowania nad nieprzyjemnymi emocjami i zastępowania agresji innymi zachowaniami.

  7. Miejsca, w których najczęściej uczniowie stykają się z agresją to osiedla (33,6%), ulice miasta (20,8%) i szkoła (19,4%) - czyli dokładnie tam, gdzie najczęściej przebywa młodzież. Te miejsca będą też świadkami najpoważniejszych przestępstw.

  8. Tylko co piąta osoba zwróciła się do kogokolwiek w sprawie doznanej przemocy. Trudno więc nie zauważyć, że młody człowiek często zostaje sam z problemem, nie ma odwagi lub też nie widzi takiej możliwości, że ktoś mógłby mu pomóc. Zadaniem dla pedagogów i rodziców jest uczenie młodych ludzi, że mogą szukać pomocy u dorosłych i tę pomoc otrzymają. Nie polega to tylko na wpajaniu takiej wiedzy, ale przede wszystkim na budowaniu zaufania, poczucia bezpieczeństwa i otwartości miedzy dorosłym a dzieckiem.

Agresja i przemoc powoduje dezintegrację codziennego życia, jest czynnikiem frustrującym zarówno społeczność uczniowską, jak i nauczycieli i rodziców. Agresja ma różne oblicza - te mniej zauważalne (jak przepychanki, obmawianie, drobne uszczypliwości) i te, obok których trudno przejść obojętnie (pobicia, znęcanie się nad kimś, niszczenie czyjejś własności). Sednem zbadania tego zjawiska i profilaktyki takich zachowań jest dotarcie do źródeł agresji i rozpoczęcie profilaktyki od podstaw. W pracy z uczniami warto posiłkować się sprawdzonymi programami profilaktycznymi, realizowanymi z pełnym zaangażowaniem nauczycieli, uczniów i rodziców bo tylko wtedy taki program ma sens. Profilaktyka to jednak nie tylko programy, to także modelowanie zachowań swoich i młodych ludzi w codziennym życiu. Wymagajmy od siebie tyle ile wymagamy od młodych ludzi, tak aby nie kierować się zasadą „rób jak ci mówię a nie jak ja robię”. To bardzo trudne i wymagające ogromnego wysiłku wszystkich zadanie. Jednakże można i należy taki wysiłek podejmować jako optymalny i odpowiedzialny sposób wychowania młodych ludzi – bycia z nimi w relacji wychowawczej.



Bibliografia
1. Ostrowska Krystyna, Surzykiewicz Janusz, Zachowania agresywne w szkole : badania porównawcze 1997 i 2003, Warszawa 2005
2. Agresja i przemoc w szkole, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej, Warszawa 2000

3. Frączek A., Problemy psychologicznej teorii agresji, [w:] "Psychologia Wychowawcza"

nr 3, Warszawa 1973

4. Dzieci i młodzież wobec agresji i przemocy red.nauk. Anna Brzezińska i Elżbieta Hornowska, Warszawa 2004





1   2   3   4   5


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna