Spis treści Co to sš ro�liny transgeniczne?



Pobieranie 50.73 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar50.73 Kb.

Spis treści


 

 


  • 1. Co to sš ro�liny transgeniczne?

 

  • 2. Jakie ro�liny transformowano genetycznie?

 

  • 3. Otrzymywanie ro�lin transgenicznych.

 

  • 4. Metody transformacji.

 

 


    • 4.1. Metody wektorowe:

 

    • 4.2. Metody bezwektorowe:

 

   


  • 5. Wykorzystanie ro�lin transgenicznych.

 

 


    • Odporno�ć ro�lin na herbicydy.

 

    • Odporno�ć ro�lin na choroby i szkodniki.

 

    • Zwiększenie produkcji ziaren przez zboża.

 

    • Tolerancja ro�lin na stres abiotyczny.

 

    • Podniesienie zawarto�ci odżywczych i smakowych ro�lin.

 

    • Polepszenie innych wła�ciwo�ci użytkowych ro�lin.

 

    • Powiększenie spektrum barw ro�lin ozdobnych.

 

    • Bioreaktory.

 

   


  • 6. Zagrożenia.

 

  • 7. Przyszło�ć.

 

  • 8. Odno�niki.

 

     

1. Co to sš ro�liny transgeniczne?


 

Według Nowej encyklopedii powszechnej PWN (Wydawnictwo Naukowe PWN   SA):

   

" TRANSGENICZNE ORGANIZMY , genet. ro�liny bšd�   zwierzęta zawierajšce w swych komórkach włšczony do chromosomów gen   obcego organizmu. Transgeniczne organizmy otrzymuje się metodami   inżynierii genetycznej. (...) U ro�lin najczę�ciej wprowadza się obcy   gen za pomocš wektora plazmidowego z bakterii Agrobacterium   tumefaciens i z transformowanej komórki regeneruje się całš   ro�linę; transgeniczne organizmy mogš mieć duże znaczenie hodowlane i   odgrywajš istotnš rolę w badaniach biologii molekularnej."



   

Człowiek od bardzo dawna czerpie korzy�ci z modyfikacji genomu   innych organizmów. Praktycznie wszystkie zwierzęta i ro�liny hodowlane   sš genetycznie zmodyfikowane w procesie udomowienia, krzyżowania,   selekcji w celu uzyskania pożšdanych cech oraz hodowania w okre�lonych   warunkach przez długie okresy czasu oraz sztucznie wywołanych mutacji   za pomocš czynników antropogenicznych np. przez na�wietlanie   promieniowaniem UV. Uzyskanie nowego typu zmienno�ci drogš   transformacji genetycznej - poprzez przeniesienie obcych genów do   genomu biorcy i ich stabilnš integrację z nim, jest jedynie nowš, o   wiele bardziej specyficznš i skutecznš metodš, która eliminuje element   losowo�ci występujšcy w klasycznych technikach. Przenoszenie cech za   pomocš klasycznych metod odbywało się nie tylko w obrębie gatunku, ale   także między gatunkami i rodzajami, choć były to zbliżone pule genów.   Natomiast gen wprowadzony drogš transformacji genetycznej może   pochodzić od organizmu spokrewnionego (innej ro�liny) lub pochodzšcego   nawet z odległej jednostki systematycznej - bakterii, wirusów lub   zwierzšt.

            

Rysunek 1. Okładka "Food Processing", Marzec 2000 (www.soybean.com).

   

   

2. Jakie ro�liny transformowano genetycznie?


 

Pierwsze ro�liny transgeniczne uzyskano w 1983 roku - były to   tytoń i petunia. Obecnie transformacji genetycznej poddano wiele   gatunków ro�lin użytkowych: zbóż (pszenica, jęczmień, ryż), ro�lin   oleistych (rzepak, słonecznik), motylkowych (soja, groch, lucerna),   warzyw (ziemniak, brokuł, kalafior, kapusta, marchew, ogórek, papryka,   pomidor, sałata, seler, szparagi, rzodkiewka), owoców (banan, grusza,   jabłoń, kiwi, malina, morela, �liwa, truskawka, winoro�l) oraz innych   o dużym znaczeniu gospodarczym, takich jak bawełna, len, burak   cukrowy. Transgeny wprowadzono także do ro�lin ozdobnych (chryzantema,   go�dzik, lilia, petunia, róża, tulipan) oraz ro�lin modelowych (   Arabidopsis , Tradescantia ) celem prowadzenia badań   naukowych nad mechanizmami tego procesu.

   

3. Otrzymywanie ro�lin transgenicznych.


 

Pierwszym etapem uzyskania ro�liny transgenicznej jest wybór   okre�lonego genu do transformacji, czyli odpowied� na pytanie, jakš   pożšdanš cechę chcemy nadać ro�linie oraz przez jaki gen jest ona   kodowana. Należy zauważyć, że nie jest to łatwe, gdyż wymaga poznania   ekspresji i regulacji genu oraz jego oddziaływań z innymi genami.   Następnie należy wybrany gen wyizolować i sklonować do wektora.   Kolejnym etapem jest wybór metody wprowadzenia genu do komórek   ro�linnych oraz wybór tkanek ro�linnych przeznaczonych do   transformacji, co pocišga za sobš opracowanie metodyki regeneracji   transformowanych komórek celem uzyskania kompletnie wykształconych   ro�lin. Ostatni etap, to sprawdzenie integracji i ekspresji   wprowadzonego genu, a także zbadanie jego stabilno�ci i sposobu   dziedziczenia w kolejnych pokoleniach.

   

Transgen wymaga odpowiedniego przygotowania, zanim zostanie   wprowadzony do ro�liny, czyli stworzenia konstruktu genowego, który   będzie zawierał:



   

  •    

Sekwencje regulacyjne niezbędne do funkcjonowania genu,   czyli promotor (konieczny do inicjacji transkrypcji) i terminator   (odpowiedzialny za jej ukończenie). Najbardziej pożšdanš cechš   promotora jest wysoki poziom ekspresji, co zapewni wysoki poziom   transkrypcji wybranemu genowi. Najczę�ciej używany jest silny,   ro�linnie specyficzny promotor wirusa mozaiki kalafiora (CaMV 35 S).   Ponadto poszukiwane sš promotory tkankowo specyficzne (promotor   gluteniny ulegajšcy ekspresji w endospermie), organowo specyficzne   (promotor patatyny ulegajšcy ekspresji w bulwach) lub działajšce w   okre�lonych fazach rozwojowych ro�lin ( apg z Arabidopsis   aktywizujšcy geny w stadium mikrospor). Terminator (np. sekwencja   terminatorowa syntazy nopaliny) jest odpowiedzialny nie tylko za   ukończenie transkrypcji, ale także za poliadenylację otrzymanego mRNA   (ochrona przed degradacjš).

   


Gen markerowy pozwalajšcy wyselekcjonować transformowane   komórki. Najczę�ciej stosowane geny markerowe to geny odporno�ci na   antybiotyki (głównie kanamycyna, a także neomycyna, chloramfenikol,   hygromycyna) lub herbicydy (fosfinotrycyny, glifosat). Komórki   posiadajšce te geny przeżyjš na pożywkach selekcyjnych, zawierajęcych   dany antybiotyk lub herbicyd, ponieważ wytworzš enzymy inaktywujšce   cytotoksycznš substancję.

   


Gen reporterowy umożliwiajšcy wczesne wykrycie   transformowanych komórek, którego ekspresja jest wykrywana   histochemicznie, spektrofotometrycznie lub fluorymetrycznie i �wiadczy   o funkcjonowaniu wprowadzonych genów w genomie ro�liny. Jako gen   reporterowy najczę�ciej stosuje się beta-glukuronidazę (GUS) z   E.coli , ale także lucyferazę z Photinus pyralis czy   CAT-acetylotransferazę chloramfenikolu.

            



Rysunek 3. Siewka transgenicznej Arabidopsis (ciemnozielona, położona centralnie) wyrosła na pożywce selekcyjnej. Pozostałych ro�lin nie udało się stransformować i nie przeżyjš w takich warunkach. (www.boneslab.chembio.ntnu.no/Tore).

   

   

Transformacja odbywa się w warunkach kultur in vitro .   DNA wprowadzane jest do pojedynczych komórek pozbawionych �cian   komórkowych (protoplastów) lub tkanek czy organów, z których łatwo   jest zregenerować ro�liny: zarodków somatycznych i zygotycznych,   stożków wzrostu, li�cieni, hipokotyli siewek, fragmentów li�ci,   międzywę�li, ogonków li�ciowych i kwiatowych, tkanki kalusowej,   mikrospor czy niedojrzałego pyłku.

   

W momencie otrzymania ro�liny transgenicznej wymagane jest   sprawdzenie metodami molekularnymi obecno�ci wprowadzonego DNA: metodš   PCR (wykrycie nawet �ladowych ilo�ci danego DNA),   Southern Blot (wykrycie danego DNA za pomocš sondy   oligonukleotydowej) lub Northern Blot (wykrycie transkrypcji   danego genu poprzez wykrycie mRNA za pomocš sondy oligonukleotydowej).  



   

Geny wprowadzane do ro�lin charakteryzujš się różnym stopniem   ekspresji i segregacji, niektóre kopie genów pozostajš milczšce.   Wynika to z faktu, iż wprowadza się wiele kopii genu, które mogš się   wbudować w różne miejsca na chromosomach. Transformanty z włšczonš   tylko jednš kopiš genu charakteryzujš się większš stabilno�ciš. Wpływ   na stabilno�ć genu majš także warunki �rodowiskowe, w jakich ro�liny   rosnš. Aby otrzymać odmianę transgenicznš należy wytworzyć i przebadać   minimum 200 linii ro�lin zawierajšcych dany konstrukt genowy.



   

4. Metody transformacji.


 

4.1. Metody wektorowe:


          

Rysunek 3. Tumor wywołany przez Agrobacterium tumefaciens . (biologi.uio.no/plfys/ haa/gif)

   

   

Niektóre bakterie glebowe z rodzaju Rhizobium wykazujš   zdolno�ć do przenoszenia swojego DNA do komórek ro�lin. To rewolucyjne   odkrycie stało się podstawš do opracowania metody transformowania   komórek ro�linnych za pomocš plazmidów występujšcych w komórkach   bakterii Agrobacterium tumefaciens i Agrobacterium   rhizogenes . Plazmid Ti (tumor inducing) z   Agrobacterium tumefaciens powoduje powstawanie tumorowatych   naro�li, natomiast plazmid Ri (roots inducing) z   Agrobacterium rhizogenes powoduje wytwarzanie dużej ilo�ci   drobnych korzeni. Na plazmidach Ti i Ri znajdujš się   geny powodujšce infekcję komórek ro�linnych oraz zmianę ich   metabolizmu, co powoduje zmiany fenotypowe. Najważniejszy fragment   plazmidu stanowi odcinek T - DNA (długo�ć 23 tysišce par zasad), który   po zakażaniu ro�liny ulega integracji z genomem ro�liny. Zawiera on   geny syntezy opin - zwišzków chemicznych będšcych �ródłem węgla i   azotu dla bakterii żyjšcych w przestrzeniach międzykomórkowych   ro�liny, a także geny odpowiedzialne za biosyntezę regulatorów wzrostu   ro�lin: cytokinin i auksyn. Stymulujš one podziały stransformowanych   komórek, co umożliwia powstanie tumoru. Na końcach T - DNA znajdujš   sie krótkie sekwencje ( o długo�ci 24 - 25 par zasad), które sš   konieczne do integracji fragmentu T do genomu gospodarza. W proces   przeniesienia T - DNA zaangażowane sš też inne geny zlokalizowane   zarówno na plazmidzie Ti , jak i na chromosomie bakteryjnym,   które sš odpowiedzialne za katabolizm opin, koniugacyjny transfer   plazmidu, jego replikację, wirulencję bakterii i zasięg zainfekowanych   ro�lin. Proces infekowania ro�lin przez Agrobacterium   rozpoczyna się od aktywacji genów wirulencji na chromosomie   bakteryjnym pod wpływem fenoli produkowanych przez komórki uszkodzonej   ro�liny. Następuje przyłšczenie bakterii do tych komórek, co pocišga   za sobš aktywację genów wirulencji z plazmidu. T - DNA ulega wycięciu,   namnożeniu i przemieszczeniu do jšdra komórki ro�linnej, gdzie ulega   integracji z genomem. Włšczenie fragmentu T - DNA aktywuje znajdujšce   się na nim geny, co powoduje rozpoczęcie procesu tumorogenezy. Plazmid   Ti po usunięciu onkogenów z fragmentu T - DNA można   wykorzystać jako wektor do wprowadzania transgenów do ro�lin. Do   wprowadzenia T - DNA niezbędne sš sekwencje graniczne, posiadajšce   miejsca rozpoznawane przez enzymy wycinajšce ten fragment. Pomiędzy   nimi można umie�cić przygotowany konstrukt. W ten sposób uzyskuje się   szczepy bakterii (wyprowadzone z dzikich superwirulentnych szczepów),   zdolne do przeniesienia danego DNA do ro�liny i zintegrowania go z   genomem. Obecnie do transformacji ro�lin używa się wektorów pochodnych   od Ti . Dodatkowo można wspomagać transformację poprzez   ranienie tkanki ro�linnej bšd� dodanie do pożywki octanu syryngonu,   aktywujšcego geny wirulencji bakterii. Niestety kontakt z bakteriami i   antybiotykami działa ujemnie na zdolno�ci regeneracyjne niektórych   gatunków ro�lin. Metoda wektorowa przy użyciu Agrobacterium   jest najczę�ciej stosowanš, najstarszš metodš transformacji komórek   ro�linnych. Posiada ona jednak wadę - może być używana jedynie dla   ro�lin dwuli�ciennych, gdyż ro�liny jednoli�cienne (w tym zboża) sš   odporne na infekcje Agrobacterium . W ostatnich latach udało   się jednak przy użyciu tej metody dokonać transformacji ryżu i lilii.  

            



Rysunek 4. Transformacja ro�lin przy pomocy Agrobacterium tumefaciens (www.boneslab.chembio.ntnu.no/Tore).

   

   

4.2. Metody bezwektorowe:


 

Makroiniekcja - polega na wstrzykiwaniu wodnego roztworu   plazmidu (zawierajšcego konstrukt) w rozwijajšcy się kwiatostan ro�lin   w stadium przedmejotycznym. Wprowadzony gen znajduje się w nasionach   wytworzonych przez te ro�liny.

   


Mikroiniekcja - polega na bezpo�rednim wprowadzeniu DNA   do jšder protoplastów, daje około 15 - 25 % transformantów, jest to   jednak metoda bardzo pracochłonna.

   


Elektroporacja - polega na wprowadzeniu DNA do   protoplastów za pomocš krótkich impulsów elektrycznych, które powodujš   powstawanie porów w błonie protoplastu, przez które DNA (w formie   linearnej) wnika do wnętrza komórki. Wydajno�ć metody wynosi 2 - 8 %.   Jej ograniczeniem jest możliwo�ć stosowania jedynie dla ro�lin, z   opracowanš metodš regeneracji protoplastów.

   


Metoda chemiczna - polega na inkubacji protoplastów z   plazmidowym DNA w obecno�ci jonów magnezu i glikolu polietylenowego   (PEG), który obniża napięcie powierzchniowe błony komórkowej,   umożliwiajšc wnikniecie konstruktu genowego (DNA w formie linearnej)   wraz z DNA no�nikowym, pochodšcym z grasicy cielšt. Wydajno�ć metody   wynosi 0,1 - 12 %.

   


Mikrowstrzeliwanie - polega na wstrzeliwaniu do komórek   ro�linnych czšstek metali (wolframu lub złota o �rednicy 0,5 - 5   mikrometrów) opłaszczonych DNA, za pomocš tzw. particle gun .   Wystrzelone z prędko�ciš kilkuset metrów na sekundę czšstki metalu   opłaszczone DNA przenikajš przez �ciany i błony komórkowe docierajšc   do jšdra komórkowego, gdzie losowo integrujš się z genomem. Wydajno�ć   metody wynosi 1 - 10 %, niestety jej wadš sš uszkodzenia mechaniczne   komórek i chromosomów w trakcie mikrowstrzeliwania. Metoda ta   najczę�ciej stosowana jest do transformowania ro�lin jednoli�ciennych,   gdzie istnieje ograniczenie stosowania metody wektorowej przy użyciu   Agrobacterium .

   

5. Wykorzystanie ro�lin transgenicznych.


 

Metody transformacji genetycznej ro�lin mogš być wykorzystane do   rozwišzania wielu problemów współczesnego rolnictwa i nie tylko.

   

Odporno�ć ro�lin na herbicydy.


 

Obecnie do zwalczania chwastów używa się herbicydów selekcyjnych,   co oznacza, że ro�lina uprawna jest na nie odporna, natomiast chwasty   - nie. Nie podlegajš one jednak biodegradacji, sš wiec szkodliwe dla   �rodowiska. Natomiast herbicydy, które mogš ulegać szybkiemu   rozkładowi w �rodowisku, sš nie selektywne. Modyfikacja genetyczna   ro�lin uprawnych poprzez wprowadzenie kopii genu odporno�ci na   substancję czynnš herbicydu umożliwia stosowanie takich nie   selektywnych herbicydów do zwalczania chwastów.

   

Odporno�ć ro�lin na choroby i szkodniki.


 

Otrzymanie ro�lin odpornych na choroby (wirusowe, grzybowe,   bakteryjne) i szkodniki może zaspokoić potrzeby żywieniowe ludzko�ci,   gdyż zmniejsza straty upraw. Umożliwia ponadto zmniejszenie zużycia   �rodków ochrony ro�lin, które sš kosztowne i nieprzyjazne dla   �rodowiska. Brak metod bezpo�redniego zwalczania wirusów ro�linnych   �rodkami chemicznymi, może być rekompensowany przez tworzenie ro�lin   transgenicznych zawierajšcych geny oporno�ci na wirusy (sš to geny   kapsydu wirusa, wirusowej proteazy bšd� wirusowej replikazy).   Odporno�ć na choroby grzybowe można uzyskać wprowadzajšc transgeny   odpowiedzialne za syntezę chitynaz lub beta-1,3-glukanaz, które   rozkładajš �ciany komórkowe grzybów. Istniejš także geny oporno�ci   ro�lin (R) na patogeny, których �ródłem sš prymitywne lub   dziko rosnšce formy pokrewne. Sš one przenoszone poprzez długotrwałe i   żmudne procesy krzyżowania ze sobš ro�lin, natomiast transformacja   genetyczna umożliwa wprowadzenie tych genów w stosunkowo krótkim   czasie. Odporno�ć na szkodniki można uzyskać przez wprowadzenie genów   inhibitorów enzymów trawiennych owadów (inhibitor proteazy II z   pomidora) lub genów Bt z Bacilllus thuringiensis .   Geny Bt kodujš białka Cry , które w przewodzie   pokarmowym owadów żerujšcych na ro�linie transgenicznej ulegajš   czę�ciowemu rozkładowi tworzšc toksyny. Warto zauważyć, iż toksyny   Cry działajš wybiórczo na niektóre grupy owadów z rzędu   Lepidoptera , Coleoptera i Diptera . Pozwoliło   to na otrzymanie ziemniaków niewrażliwych na stonkę ziemniaczanš.   Należy jednak nadmienić, że bardzo często typ szkodnika zależy od   regionu, co oznacza konieczno�ć dostosowania modyfikacji genetycznych   do warunków lokalnych.

   

Zwiększenie produkcji ziaren przez zboża.


 

Wprowadzenie genu NORIN 10 do zboża powoduje skrócenie i   wzmocnienie łodyg ro�lin czynišc je bardziej odpornymi na urazy   mechaniczne. Ponieważ wzrost elongacyjny komórek czę�ci wegetatywnych   ro�lin ulega zahamowaniu, możliwy jest lepszy rozwój czę�ci   generatywnych ro�lin, czyli produkcja nasion.

   

Tolerancja ro�lin na stres abiotyczny.


 

Wiele obszarów Ziemi zostało wyłšczonych z uprawy ze względu na   wysokie zasolenie lub silnie zasadowy odczyn gleby. Gen tolerancji na   wysokie zasolenie pochodzšcy z mangrowców ( Avicennia marina   ) umożliwia stworzenie ro�lin transgenicznych znoszšcych duże   zasolenie, co daje nadzieję na wykorzystanie czę�ci nieużytków.   Wyprodukowano także transgeniczne ro�liny z nadprodukcjš kwasu   cytrynowego w korzeniach, które wykazujš większš tolerancję na glin w   glebie, a także mrozoodpornš transgenicznš truskawkę.

   

Podniesienie zawarto�ci odżywczych i smakowych ro�lin.


 

Wprowadzenie genów kodujšcych okre�lone białka może wyeliminować   niektóre choroby zwišzane z niedoborem mikroelementów lub witamin.   Stworzono np. transgeniczny ryż (wykorzystujšc geny żonkila), który   wykazuje zwiększonš produkcję beta-karotenu, prekursora witaminy A, co   powoduje żółte zabarwienie nasion. Trwajš prace nad uzyskaniem ryżu o   2 - 4 krotnie zwiększonym stężeniu żelaza (dzięki genom kodujšcym   białka odpowiedzialne za wišznie tego pierwiastka). Dzięki modyfikacji   genetycznej można ponadto uzyskać żywno�ć o lepszych walorach   smakowych czy zapachowych np. kawę o obniżonej zawarto�ci kofeiny i   lepszym aromacie.

   

Polepszenie innych wła�ciwo�ci użytkowych ro�lin.


 

Modyfikacja procesów fizjologicznych zwišzanych z dojrzewaniem   owoców może przedłużyć ich trwało�ć oraz ułatwić składowanie.   Zmodyfikowanie genetyczne pomidora poprzez wprowadzenie genu   kodujšcego PG (poligalakuronazę), enzymu odpowiedzialnego za rozkład   pektyn w �cianach komórkowych (po�rednio odpowiedzialnego za   mięknięcie owoców) w pozycji antysensownej spowodowało jego   inaktywację i przedłużyło znacznie trwało�ć pomidora. W   transgenicznych pomidorach po transkrypcji powstało sensowne i   antysensowne mRNA, które jako komplementarne hybrydyzowało ze sobš,   uniemożliwiajšc syntezę białka.

            


Rysunek 5. Transgeniczne pomidory. (www.foeeurope.org/GMOs)

   

   

Powiększenie spektrum barw ro�lin ozdobnych.


 

Poprzez modyfikacje drogi powstawania barwników ro�linnych można   uzyskać nowe spektrum barw kwiatów. Przykładowo wprowadzenie do   petunii genu dihydroflawonolu z kukurydzy znacznie poszerzyło paletę   barw tych kwiatów. Wiele nowych barw pospolitych w naszych domach   fiołków afrykanskich uzyskano dzięki transformacji genetycznej.

   

Bioreaktory.


 

Transgeniczne ro�liny można także wykorzystać jako bioreaktory -   do produkcji antybiotyków, enzymów czy hormonów (np. tytoń produkujšcy   somatotropinę). Naukowcy pracujš nad pomidorami i sałatš, które   produkowałyby szczepionki. Jako inny przykład może posłużyć   transgeniczna lucerna, która poprzez wprowadzenie genu z Bacillus   licheniformis produkuje alfa-amylazę. Ro�lina zużywa energię   słonecznš, ma zdolno�ć wišzania azotu (lucerna jest ro�linš motylkowš)   i daje wysoki plon białka, co czyni produkcję nawet tańszš niż przy   użyciu mikroorganizmów. Natomiast naukowcy z firmy Monsanto opracowali   transgeniczne rzeżuchę i rzepak produkujšce plastik, ulegajšcy   biodegradacji!

   

6. Zagrożenia.


 

Ro�liny transgeniczne wywołujš wiele obaw o bezpieczeństwo ludzi i   �rodowiska. Raz wprowadzone do �rodowiska sš praktycznie niemożliwe do   usunięcia z niego, przez co sš okre�lane przez GREENPEACE jako   "genetic pollution" - "genetyczne zanieczyszczenie". Istniejš   obawy, że transgeniczne ro�liny będš krzyżowały się ze swoimi dzikimi   krewniakami, co spowoduje spadek bioróżnorodno�ci. Należy jednak   zauważyć, że obecne monokultury także przyczyniajš się do zubożenia   puli genów. Przenoszenie pyłku na sšsiednie pola nie ma miejsca w   przypadku uprawy transgenicznych buraków, gdyż sš one zbierane przed   kwitnieniem czy ziemniaków, które rozmnażajš się wegetatywnie. Jest   ono ograniczone także w przypadku, gdy ro�liny spokrewnione nie   występujš w �rodowisku (np. bawełna w USA). Natomiast transfer genów w   przypadku rzepaku czy żyta jest znacznie bardziej prawdopodobny, co   wišże się z niebezpieczeństwem powstania super - chwastów bardzo   trudnych do zwalczania. Niemieccy naukowcy proponujš rozwišzanie tego   problemu przez wprowadzenie transgenu nie do DNA jšdrowego, lecz do   DNA plastydowego (chloroplastów), co uniemożliwi transfer genów za   pomocš pyłku. Plastydy, tak jak mitochondria, pochodzš z komórki   jajowej. Problemem natury ekonomicznej jest też fakt, iż w przypadku   upraw ro�lin transgenicznych, nie można zachować nasion do wysiania w   następnym roku, tylko trzeba co roku sprowadzać je z firm nasiennych.   Ro�liny transgeniczne budzš także inne obawy, że transgeny mogš stać   się �ródłem alergenów i toksyn. Należy jednak zauważyć, że ryzyko   wystšpienia alergii jest niewielkie, ze względu na fakt, iż ro�liny   transgeniczne sš bardzo dokładnie badane pod tym kštem zanim trafiš na   rynek. Obawy budzi także użycie genów oporno�ci na antybiotyki jako   markerów selekcyjnych. Rozprzestrzenienie tych genów w organizmach   ro�linnych może spowodować oporno�ć na antybiotyki w�ród patogenów,   np. na nadal stosowanš w leczeniu wielu chorób człowieka kanamycynę.   Dlatego też poszukuje się innych markerów � np. system selekcji PMI,   oparty na genie kodujšcym izomerazę mannozo-6-fosforanu. Należy jednak   zwrócić uwage, że przyczynš oporno�ci szczepów na antybiotyki może być   ich nierozważne stosowanie w leczeniu chorób, gdyż powoduje to   powstanie naturalnej presji selekcyjnej.

   

7. Przyszło�ć.


 

Możliwe, że to wła�nie ro�liny transgeniczne skolonizujš Marsa.   Naukowcy Ferl z Uniwersytetu Stanu Floryda pracujš nad genetycznie   zmienionš gorczycš, która ma polecieć na Marsa około 2007 roku, by   zasiedlić szklarnie zbudowane przez robota na Czerwonej Planecie. Do   gorczycy ma być wprowadzony transgen, składajšcy się z genu,   odpowiedzialnego za odczuwanie stresu z Arabidopsis thaliana   oraz gen kodujšcy GFP - białko �wiecšce na zielono z   Aequorea victoria . Transgeniczna gorczyca �wiecšc sygnalizuje   warunki stresowe: niski poziom tlenu, brak wody, suszę, ekstremalne   zmiany temperatur czy nieodpowiedni skład substancji w glebie.



   

Przyszło�ć ro�lin transgenicznych zależy jednak od rzetelnej   kampanii informacyjnej, która pozwoli przełamać lęk oraz zdobyć   akceptację społeczeństwa. Wydaje się jednak, iż postęp, jaki dokonał   się w tej dziedzinie jest już nie do zahamowania i uprawy ro�lin   transgenicznych niedługo pojawiš się za naszymi oknami, stanowišc   przykład rolnictwa XXI wieku.



            

Rysunek 6. Wizja przyszło�ci.

   

   

8. Odno�niki.


 

    1. "Zastosowanie metod biotechnologicznych w hodowli ro�lin", Praca zbiorowa pod redakcjš Barbary Michalik Wydawnictwo DRUKOL s.c.,Kraków 1996

 

    1. http://newssearch.bbc

 

 

    1. Transgenetic Plants and World Agriculture

 

    1. http://eduseek.interklasa.pl/edukurier

 

    1. http://tygodnik.onet.pl

 

    1. GREENPEACE

 

    1. The NTNU Plant Genetics Group

 

    1. Portal farmaceutyczno-medyczny

: Robert -> baza danych -> moje
moje -> CZĘŚĆ I podstawowe pojęcia. Układ
moje -> A. Ropa naftowa
moje -> Geografia fizyczna Morza Bałtyckiego
moje -> Uniwersytet Szczeciński Wydział nauk przyrodniczych
moje -> Oczyszczanie gazów odlotowych
moje -> Zakład Chemii Fizycznej Laboratorium Studenckie Ćwiczenie 3: spektrofotometria. Sprawdzanie prawa addytywności absorpcji światła dla mieszaniny dwuskładnikowej
moje -> 12. 4 Spektroskopia. Widmo promieniowania elektromagnetycznego
moje -> Analiza rentgenowska ćwiczenie 2 Autor opracowania : dr inż. Piotr Tabero
moje -> Analiza rentgenowska Ćwiczenie 5 Autor opracowania : dr inż. Piotr Tabero
moje -> Zakresy uv- próŻniowy (daleki) 100-200 nm 100000-50000 cm-1 uv-kwarcowy (WŁAŚciwy) 200-380 nm 50000-26316 cm-1 vis (swiatło widzialne ) 380-800 nm 26316-12500 cm -1 wzbudzanie elektronu




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna