Spis treści: Grecja – informacje ogólne a



Pobieranie 0.94 Mb.
Strona1/7
Data07.05.2016
Rozmiar0.94 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7
RYNEK TURYSTYCZNY GRECJI

Magdalena Leśnik

TIR ORT 1 / dzienne

Spis treści:
1. Grecja – informacje ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . 3

a) ustrój polityczny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3

b) rys historyczny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4

c) gospodarka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6

d) komunikacja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 6

e) religia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6
2. Warunki rozwoju turystyki: . . . . . . . . . . . . . . . . . 7

a) geografia i klimat . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .7

b) główne rejony atrakcji turystycznych . . . . . . . 7

c) podział administracyjny Grecji – regiony . . . .15
3. Analiza rynku turystycznego Grecji . . . . . . . . . . .16

a) rynek bazy noclegowej . . . . . . . . . . . . . . . .16

b) przyjazdy turystów zagranicznych do Grecji . 24

c) profil greckiego turysty . . . . . . . . . . . . . . . .30

d) bilans – przychody i wydatki w turystyce . . . 38

e) aktywność ekonomiczna przedsiębiorstw branży turystycznej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38
4. Znaczenie rynku turystycznego Grecji dla Polski . .40
5. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .41

Bibliografia, spis rycin, fotografii, tabelek . . . . . . . . 42




1. Grecja – informacje ogólne
Grecja to kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Grecja ma długą i bogatą historię i dziedzictwo kulturowe, które wpłynęło na inne kultury Europy, północnej Afryki i Bliskiego Wschodu. Uznawana jest za kolebkę zachodniej cywilizacji. Jest miejscem narodzin demokracji, filozofii, sportów, polityki i dramatu.

Ryc. 1. Flaga Grecji. Źródło: http://pl.wikipedia.org
a) ustrój polityczny
Na mocy Konstytucji z 1975 roku (zmodyfikowanej w 1986r.) Grecja jest republiką parlamentarną, z prezydentem jako głową państwa i zwierzchnikiem sił zbrojnych. Grecja od 1981 roku jest członkiem Unii Europejskiej i od 1952 roku NATO.

Istnieje podział władzy na prawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Władzę prawodawczą sprawuje Parlament i Prezydent Republiki, władzę wykonawczą - rząd, władzę sądowniczą - niezawisłe sądy.

W Grecji przedterminowe wybory parlamentarne odbyły się 16 września 2007 roku. Wygrali je konserwatyści z Nowej Demokracji zdobywając 41,86 proc. głosów co dało im 152 miejsca w 300-osobowym parlamencie. Obecnie premierem jest Konstantionos Karamanlis.



Ryc. 2. Herb Grecji. Źródło: http://pl.wikipedia.org


b) rys historyczny:

Grecja jest jednym z tych krajów, których wydarzenia historyczne kształtowały kulturę i życie nie tylko Europy, ale także wpływały na cywilizacje innych kontynentów.

Początek historii Grecji wiąże się z przybyciem na Kretę w III tysiącleciu p.n.e., na początku epoki brązu, plemion pochodzących z Anatolii. Z ludów tych pomiędzy 2000 a 1100 rokiem p.n.e. rozwijały się i upadały rozmaite regionalne kultury. Dominowały one głównie na morzu.

Rolę ośrodków administracyjnych odgrywały wówczas potężne pałace królewskie. Najważniejsze z nich powstały w Knossos na Krecie oraz w Mykenach, Tirynsie i Argos na Peloponezie.

Kreteńczycy stworzyli potężną cywilizację (okres minojski), opanowali szlaki handlowe we wschodniej części Morza Śródziemnego. Okres świetności został jednak przerwany przez dwa trzęsienia ziemi i potężny wybuch wulkanu na wyspie Thira (Santorini) pomiędzy 1500 a 1450 p.n.e.

Grecja odrodziła się jednak w kulturze mykeńskiej, której centrum stanowił pałac w Mykenach. W IX w p.n.e. zaczęły natomiast pojawiać się pierwsze greckie miasta - państwa tzw. "polis". Władze sprawowali w nich początkowo królowie lub arystokracja, ale potem sami obywatele - to właśnie wtedy powstały zaczątki demokracji.

Dwoma najpotężniejszymi z nich były Sparta i Ateny, które rywalizowały ze sobą przez następne pięć wieków.

Dalsza historia Grecji to stała walka o prawo do wolności z kolejnymi najeźdźcami. Wprawdzie pod Maratonem w 492 r. p.n.e. i w Zatoce Salamińskiej w 480 w. p.n.e. udało się odeprzeć najazd Persów, jednak ostatecznie w 338 r. p.n.e. po bitwie pod Cheroneą nastąpił koniec samodzielnych państw - miast.

Grecja uległa dążącej do hegemoni Macedonii. Rozwój wspaniałej kultury helleńskiej został gwałtownie powstrzymany. Z drugiej jednak strony najeźdźcy, którzy podbijali militarnie Grecję przyswajali jej kulturę i przyczyniali się do jej rozpowszechniania się po świecie. Tak więc dzięki zwycięskiemu pod Cheroneą Aleksandra Macedońskiego kultura hellenistyczna, o korzeniach greckich rozpowszechniła się na Persję i Egipt.

Trzy wieki później kultura i język grecki zdominowały całą wschodnią część Imperium Rzymskiego, ze stolicą w Bizancjum. Stało się ono w średniowieczu nowym centrum Greków.

Jednak Grecja dla Bizancjum była głęboką prowincją, w dodatku nękaną różnymi najazdami: Franków, Słowian i Wenecjan. W końcu jednak i stolica imperium uległa Turkom w 1453. Ziemie greckie znalazły się na cztery wieki pod panowaniem osmańskim.

Po wielu walkach o niezależność w roku 1830 mocarstwa Europy Zachodniej uznały niepodległość Grecji. Stopniowo udawało się odzyskiwać coraz to nowe terytoria od upadającego Imperium Osmańskiego.


Ryc. 3. Mapa Grecji w 1900 r. Źródło: http://pl.wikipedia.org
Do dziś przetrwała granica grecko - turecka ustalona po w traktacie w Lozannie w 1923. Zawarty tam pokój pogrzebał jednak marzenia na wskrzeszenie Grecji ze stolicą w Konstantynopolu, a ponadto zmusił 1,5 mln Greków do opuszczenia Azji Mniejszej.

Historyczne zaszłości i animozje religijne sprawiają, że Turcja jest do dziś postrzegana przez Greków jako ich główny wróg. Mimo, że obydwa kraje formalnie są sojusznikami w NATO już kilkakrotnie znalazły się niemal na krawędzi wojny o kolejną bezludną wysepkę na Morzu Egejskim.

Ostatnia inwazja nastąpiła w 1941 ze strony faszystowskich Włoch i Niemiec. Ledwo jednak skończyła się II wojna światowa, gdy Grecja z trudem zdołała uniknąć losu innych krajów wschodniej Europy. Na cztery lata kraj wplątał się w brutalną wojnę domową, w której ostatecznie pokonano komunistów. Grecja otrzymała zachodnią pomoc w ramach planu Marshalla.

Kolejne lata nie zapełniły jej jednak całkowitego spokoju politycznego. Ostatecznie, gdy w 1974 upadł niesławny reżim "pułkowników", Grecja stała się republiką i wkroczyła na drogę demokratyzacji. W 1981 roku Grecja stała się pełnoprawnym członkiem EWG a następnie Unii Europejskiej.1


c) gospodarka:
Około 23% powierzchni kraju to ziemie uprawne. Grecja jest producentem warzyw, owoców, oliwek, oliwy, wina, porzeczek, zboża, bawełny i tytoniu. Wydobywa się tu boksyty, węgiel brunatny, magnez, łupki i marmur. Około 15% siły roboczej pracuje w górnictwie i przetwórstwie przemysłowym, w branży tekstylnej, chemicznej i spożywczej. Ważnym źródłem dochodów pozostaje transport morski, ale największe zyski przynosi turystyka.

Na przełomie lat 80. i 90. zaczęły gwałtownie rosnąć koszty utrzymania, a tendencja ta nasiliła się jeszcze po wejściu do strefy euro w 2002 roku. Choć na wakacje za pół darmo nie ma tu co liczyć, mimo wszystko jest to nadal kraj stosunkowo niedrogi – ceny posiłków w restauracji czy noclegów są porównywalne z tymi na hiszpańskiej czy francuskiej prowincji.2


d) komunikacja:

Standardowym publicznym środkiem poruszania się po lądzie w Grecji są autobusy. Połączenia kolejowe są zazwyczaj wielce ograniczone, chociaż usługi na trasie Ateny - Patra oraz linia północna ulegają stopniowemu polepszeniu. Jednakże to właśnie autobusy pokrywają się swoimi trasami z niemalże każdą trasą turystyczną na obszarze Grecji, aczkolwiek nieczęsto kursują na drogach bocznych, i zapewniają podstawowe połączenia na wyspach. Podróże między wyspami wiążą się oczywiście z koniecznością korzystania z promów. Połączenia promowe są rozlegle i zapewniają dostanie się na każdą ze 166 zamieszkanych wysp. Samoloty są stosunkowo drogie - trzy lub czterokrotnie pomnażając koszty przejazdu promem mając miejsce na pokładzie, dwukrotnie natomiast w porównaniu do najtańszej kabiny.


e) religia:
Kościół prawosławny wciąż wywiera ogromny wpływ na codzienne życie Greków. Niedziela to dzień wypoczynku i nawet w środku sezonu w niektórych rejonach turystycznych nie działają wtedy sklepy ani usługi.

Najważniejszym świętem w Grecji jest prawosławna Wielkanoc. W święto Wniebowzięcia NMP (15. sierpnia) w wielu miejscach obchodzi się „panigiri” ku czci Madonny. Grecy z całego kraju pielgrzymują na Tinos w archipelagu Cyklad, by oddać hołd cudownej ikonie Panagia Evangelistria. Najbarwniej wygląda jednak w miasteczku Olimbos na wyspie Karpathos gdzie świętuje się przez kilka dni.

W Grecji niemal każdy dzień jest powodem do świętowania. Zamiast urodzin Grecy obchodzą „giortes” czyli imieniny. W dniu, kiedy wypada święto tak popularnego patrona jak Jan czy Helena, bawi się jedna czwarta narodu.3

2. Warunki rozwoju turystyki:
a) geografia i klimat:
Na Grecję kontynentalną składa się Attyka, Peloponez, centralna Grecja (zwana Rumeli), Tesalia, Epir, Macedonia i Tracja. Od Rumeli ciągną się na północny zachód po albańską granicę w Epirze góry Pindos, których najwyższym szczytem jest Smolika. Najwyższą górą w kraju jest Olimp (2917 m n.p.m.), wznoszący się na granicy między Tesalią a Macedonią.

Niezwykle urozmaicona linia brzegowa z mnóstwem zatok i zatoczek ma w sumie aż 15 tys. km długości. Na południe od Peloponezu znajduje się najgłębsze miejsce w Morzu Śródziemnym – Głębia Oinussa (4850m).

Setki wysp na Morzu Śródziemnym dzielą się na grupy: Wyspy Jońskie na zachodzie, Sporady i Eubeja w środkowej części Morza Egejskiego, Cyklady i Dodekanez na południowy wschód od Aten oraz północno – wschodnie Wyspy Egejskie nieopodal wybrzeży Turcji. Największe wyspy to Kreta, Korfu, Kefalonia, Rodos, Lesbos i Samos słynące z bujnej roślinności.
Grecja z turystycznych folderów wydaje się zawsze ciepła i słoneczna – i rzeczywiście taka jest, przynajmniej jak na europejskie standardy. Obraz ten nie daje jednak całej złożoności jej klimatu. Na północy i na wyspach panuje odmiana klimatu kontynentalnego, o chłodnej zimie i upalnym lecie. Południowe wyspy, wybrzeża Peloponezu i półwysep Attyki bardziej odpowiadają wyobrażeniom klimatu śródziemnomorskiego: pora ciepłych, bezdeszczowych słonecznych dni trwa tu mniej więcej od wczesnego maja do połowy października. Ale i tutaj zimy bywają chłodne, a między grudniem i kwietniem zdarzają się tu nagłe opady deszczu. Najlepszą porą na przyjazd jest późna wiosna (koniec kwietnia – czerwiec) i jesień (wrzesień – październik), kiedy temperatury są umiarkowane, świeci słońce i nie ma zbyt wielu turystów. Największe upały panują w lipcu i sierpniu i właśnie wtedy jest najtłoczniej, widocznie milionom turystów to nie przeszkadza.4

b) główne rejony atrakcji turystycznych:
Ateny:

Stolica i największe miasto Grecji. Jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych Europy z zabytkami kultury antycznej. Miasto liczy 745 tys. mieszkańców żyjących na 38,964 km², a cały obszar metropolitalny ma 3,5 miliona mieszkańców i 411,717 km².

Do najważniejszych zabytków Aten należą: Akropol ateński, Starożytna agora, Forum rzymskie z Wieżą Wiatrów, biblioteka Hadriana, cmentarz Keramejkos, dzielnica Hadrionopolis z okresu rzymskiego ze Świątynią Zeusa Olimpijskiego, kościoły bizantyjskie Panagia Gorgoepikoos, Kapnikarea.


Fot.1. Ateny, Wzgórze Akropolis. Źródło: www.ateny.webpark.pl
Peloponez:

Półwysep, a od przekopania w 1888 r. Kanału Korynckiego łączącego Zatokę Sarońską Morza Egejskiego z Zatoką Koryncką Morza Jońskiego właściwie wyspa, ma 21,4 tys. km². Obszar górzysty, z kilkoma pasmami górskimi i szczytami powyżej 2,3 tys. m n.p.m.

Region najstarszych kultur na terenie Grecji, legendarnych antycznych krain: Argolidy, Achai, Arkadii, Elidy, Mesenii i Lakonii. Chyba najpiękniejszy, a zarazem najciekawszy fragment współczesnej Grecji.

To na Peloponezie znajdują się Mykeny, Epidauros, Korynt, Olimpia, Tiryns, dawna Sparta, wspaniałe pozostałości bizantyjskich zespołów klasztornych i miejskich Mistry i Monemvasii, a także średniowiecznych twierdz w Nafplionie i Menthoni.5


Środkowa Grecja:

Rumeli, poetycka średniowieczna nazwa południowo – środkowej Grecji, obejmuje dzisiejsze komosy Etolo – Akarnania, Evritania, Fokida, Viotia i Fthiotida. Największą atrakcją regionu są wykopaliska w Delfach – mityczne centrum antycznego świata. Obszar słynie ze świątyń i klasztorów oraz oszałamiających Meteorów. Warte wspomnienia są takie miejsca jak Galaksidi – z wytwornymi rezydencjami w stylu weneckim czy Mesolongi z Bramą Uciekinierów.

W tym regionie znajduje się jedno z najsłynniejszych miejsc w historii starożytnej Grecji – przełęcz Termopile oraz legendarna kraina centaurów – góry Pilion. 6

Fot.2 Grecja, Meteory – Sasicd. Źródło: www.zwiedzajswiat.pl/grecja
Epir:

Malowniczy region wapiennych gór, leśnych dolin i tradycyjnych murowanych wsi. W tutejszym parku narodowym nadal żyją niedźwiedzie i wilki. O charakterze rejonu decydują głębokie rzeczne doliny gór Pindos, z których dwie najwyższe – Smolikas (2635 m n.p.m.) i Grammos (2520 m n.p.m.) – wyrastają w pobliżu granicy z Albanią. Poza wyrocznią w Dodonie i Nekromanteionie nie przetrwało tu zbyt wiele antycznych zabytków. Ciekawymi obiektami są intrygujące kościoły w rejonie miejscowości Arta, będące pozostałościami bizantyjskich arystokratów.7


Saloniki:

Drugie co do wielkości miasto po Atenach bynajmniej nie żyje w ich cieniu – ma własne oblicze, o którym zadecydowały silne wpływy tureckie. Oprócz osmańskich zabytków przetrwało tu wiele wspaniałych bizantyjskich kościołów. Podkreślenia warta jest zabytkowa dzielnica miasta – Kastra, ocalała po pożarze w 1917 r. Na trasie zwiedzania miasta powinny się znaleźć: Muzeum Archeologiczne, triumfalny Łuk Galeriusza, bazylika Achiropietos, kościół Agia Sofia. 8



Fot.3.Łuk Galeriusza – Saloniki. Źródło: www.andrzej.budnik.eu
Macedonia i Tracja:

Stolicę regionu pełnią Saloniki. Można znaleźć tu wiele zabytków przeszłości –

aczkolwiek są one zbyt porozrzucane na dużym obszarze, bądź też wznoszone jedne na drugich przez kolejne cywilizacje.

Bez żadnych wątpliwości do perełek tej części Grecji zaliczyć należy: Kastorię – bizantyjskie miasto, w którym przetrwały 54 średniowieczne kościoły; Jeziora Prespa, będące ostoją dzikiego ptactwa; Górę Olimp – mieszkanie starożytnych bogów; wodospad w Edessie oraz Pellę ze słynnymi mozaikami.

Do regionu zalicza się również piękny Półwysep Chalcydycki oraz Góra Athos – sławna republika mnichów. Macedonia natomiast słynie z rzymskich ruin starożytnego miasta Filippi. W muzułmańskiej Tracji warto zwiedzić Ksanthi (słynny sobotni targ), Komotini i Aleksandroupolis z rezerwatem leśnym Dadia.9


Fot.4.Góra Olimp. Źródło: http://pl.wikipedia.org


Wyspy Zatoki Sarońskiej:

Każda z nich ma wyraźnie odrębną atmosferę oraz bogatą historię. Salamina – historyczne miejsce bitwy z XVII-wiecznym klasztorem Faneromeni. Egina mieszcząca świątynię Afai (V w. p.n.e.). Poros, której głóną atrakcją jest klasztor Zoodochos Pigi (Matki Boskiej Życiodajnego Źródła). Ciekawe są również wyspy Hydra oraz Spetses. 10


Cyklady:

Dla wielu ludzi Cyklady to kwintesencja Grecji. Spośród 56 cykladzkich wysp zamieszkane są 24. Istnieją tu dwie głóNe trasy zwiedzania. Pierwsza, środkowo – wschodnia, prowadzi przez elegancką Andros i rozmodloną Tinos, następnie na Mykonos, Paros i Naksos, następnie przez niezagospodarowane wysepki Donoussa i Iraklia na malowniczą Santorini. Trasa zachodnia biegnie przez Kithnos, Srerifos, Sifnos i Milos.11



Ryc.4. Galeria Cyklad. Źródło: www.grecja.home.pl

Rodos:

Starożytni Grecy powiadali, że Rodos jest piękniejsza od słońca. Wyspa ta odznacza się łagodnym klimatem, urzekającymi krajobrazami, niezwykłą historią i mnóstwem zabytków z różnych epok. Główną atrakcją wieczorną jest oczywiście stolica wyspy ze starówką o specyficznym klimacie i nowszym centrum hotelowo-rozrywkowym. Najważniejszą miejscowością wypoczynkową jest jednak Faliraki znajdująca się na południowo-wschodnim wybrzeżu, około 12 km od stolicy. Znajduje się tu długa na kilka kilometrów piaszczysta, wygodna plaża a morze jest przeważnie bardzo spokojne,bo jest to zawietrzna strona wyspy. W Faliraki wybudowano na zboczu góry duży park wodny - największy w Grecji (jak podają w 2007r). Liczne są na wyspie ruiny zamków joanitów. Najbardziej malowniczo położone na wzniesieniach nad brzegiem morza to te w Lindos i Monolithos.12



Dodekanez:

Archipelag leżący bliżej Turcji niż Grecji, jest wyjątkowo różnorodny: należy do niego świątynia Patmos i gwarna Kos, dzika Karpathos i cicha Tinos, urodzajna Tilos i wulkaniczna Nisiros. Archipelag Dodekanezu przyciąga też turystów ze względu na wspaniałe piaszczyste plaże i słoneczną pogodę południowej części Morza Egejskiego.13




Fot.5. Ruiny Zamku Joannitów na Wyspie Kos. Źródło: http://pl.wikipedia.org

Północno – wschodnie Wyspy Egejskie:

Wyspy te bardzo się od siebie różnią – łączy je tylko to, że w średniowieczu wszystkie należały do Genui. Północna grupa (m.in. Thasos, Samotraka i Limnos), niemal w ogóle nie utrzymuje kontaktów z wyspami na południu. Thasosnależy do macedońskiego nomosu Kavali, a Samotraka – do trackiego Evrosu. Lesbos, Chios i Samos na południowym wschodzie odgrywały w starożytności ważną rolę w tej części świata. Niestety zachowało się bardzo niewiele śladów dawnej świetności.14



Sporady i Eubeja:

Sporady – czyli „porozrzucane” – to cztery różne wyspy: gwarna Skiathos, piękna i spokojna Skopelos (z Cerkwią Chrystusa – najbardziej charakterystyczną budowlą w mieście Skopelos), najmniej zagospodarowana Alonissos i przywiązana do swej odrębności Skiros (odbywający się tu doroczny karnawał wywodzący się jeszcze z pogańskich obrzędowów przyciąga wielu turystów).

Eubea to druga co do wielkości wyspa Grecji (po Krecie), z głównym miastem Chalkida – będącym typowym miastem przemysłowym.15

Fot.6. Sporady.

Źródło: www.mojewakacje.pl/przewodniki

Korfu:

Choć mało które miejsce jest bardziej oblegane przez turystów niż Korfu, ta piękna zielona wyspa ma do zaoferowania znacznie więcej niż zatłoczone miejscowości wczasowe. W jej burzliwej historii nie brakowało najazdów, podbojów i okresów obcych rządów. Stolicą wyspy i prefektury jest miasto Korfu, wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, z licznymi zabytkami: starożytna świątynia Artemidy, kościół Agios Spiridon, weneckie fortece (Paelo Frourio).16



Wyspy Jońskie:

Z Wysp Jońskich warto poznać Lefkadę (Lefkas), największą wyspę archipelagu Kefalinę, Zakintos (Zakinthos) oraz legendarną wyspę Odyseusza - Itakę, chociaż nie ma na niej dobrych plaż. Jest to najbardziej zielony ze wszystkich archipelagów Grecji. Przyciąga turystów znakomitymi plażami, piękną przyrodą i odrębną kulturą oraz zabytkami, m.in. malowniczymi budowlami pozostawionymi przez Wenecjan. 17



Fot.7. Wyspy Jońskie – Kefalina. Źródło: www.wyspy.jonskie.webpark.pl
Kreta:

Największa i najdalej wysunięta grecka wyspa to kraina potężnych gór, wyspiarzy dumnych ze swej niezależności oraz pamiątek po najstarszej z wielkich cywilizacji Europy – minojskiej. Turyści do zwiedzania, oprócz wspaniałych plaż, mają do zwiedzania ruiny Knossos, Feston, Malii i Zakros. Majestatyczne, ośnieżone przez ponad pół roku góry tworzą malownicze tło dla bujnej roślinności u ich stóp. Znajduje się tuta także mnóstwo imponujących budowli greckich, rzymskich i weneckich oraz dziesiątki muzeów, a także bizantyjskich cerkwii, często kryjących rzadkie i cenne malowidła ścienne.18


Fot.8. Kreta. Źródło: www.kretaonline.pl

c) podział administracyjny Grecji – regiony:


Ryc. 5. Mapa regionów Grecji.

Źródło: http://pl.wikipedia.org
1. Attyka

2. Grecja Środkowa

3. Macedonia Środkowa

4. Kreta

5. Macedonia Wschodnia i Tracja

6. Epir

7. Wyspy Jońskie

8. Wyspy Egejskie Północne

9. Peloponez

10. Wyspy Egejskie Południowe.

11. Tesalia

12. Grecja Zachodnia

13. Macedonia Zachodnia


3. Analiza rynku turystycznego Grecji
a) rynek bazy noclegowej:
Grecja charakteryzuje się dość pokaźną ilością miejsc i obiektów noclegowych. Wynika to oczywiście z jej położenia geograficznego, walorów kulturowych i naturalnych oraz z ilości turystów odwiedzających ten właśnie region.

Pod względem liczby hoteli królują rejony Wysp Greckich – szczególnie Wyspy Egejskie Południowe i Kreta, oraz Macedonii Środkowej. Statystyki wskazują na to, iż na przestrzeni ostatnich czterech lat występuje w zasadzie tendencja zwyżkowa pod względem liczby obiektów hotelowych. Zasada ta nie odnosi się jedynie do regionu Grecji Środkowej i Wysp Egejskich Północnych, gdzie nie odnotowano wzrostu a raczej występuje tendencja spadkowa.

Można powiedzieć, że w Grecji kempingi nie odgrywają istotnej roli w recepcji ruchu turystycznego.


Region


Liczba obiektów

Hotele i obiekty podobne


Kempingi


Ogółem 2006



2003

2004

2005

2006

2003

2004

2005

2006

Macedonia Wschodnia i Tracja

336

340

347

351

17

17

15

14

365


Macedonia Środkowa

1039


1096

1121

1125

89

88

89

86

1211


Macedonia Zachodnia

87

93

98

102

0

0

0

0

102

Tesalia

522

540

548

557

19

16

16

15

572

Epir

233

244

253

274

16

17

19

17

291


Wyspy Jońskie

816

853

883

891

27

25

30

27

918


Grecja Zachodnia

234

240

243

246

29

28

28

28

274


Grecja Środkowa

518

515

522

506

19

19

18

18

524

Peloponez

505

512

523

529

67

63

64

66

595

Attyka

692

694

697

689

14

10

10

10

699


Wyspy Egejskie Północne

401

404

398

393

55

2

1

1

394


Wyspy Egejskie Południowe

1869

1873

1897

1927

37

31

35

35

1 962

Kreta

1437

1492

1506

1521

16

15

16

16

1 537

  1   2   3   4   5   6   7


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna