Sprzęt pożarniczy



Pobieranie 258.27 Kb.
Strona3/5
Data29.04.2016
Rozmiar258.27 Kb.
1   2   3   4   5

GAŚNICE PROSZKOWE GP





Parametry

GP-1X

GP-2X

Masa proszku LB2

Masa proszku LB3

Czynnik roboczy

Ciśnienie robocze

Zasięg strumienia gaśniczego

Czas działania

Zakres stosowania w temperaturach

1kg

0,75kg


azot

12at


5m

6-7s


-40do+60st.C

2kg

1,5kg


azot

12at.


5m

7-9s


-40do+60st.C




Parametry

GP-6Z

GP-8Z

GP-12Z

Masa proszku LB2

Masa proszku LB3

Czynnik roboczy

Ciśnienie robocze

Czas działania

6kg

4,5kg


CO2

8at.


15s

8kg

6,7kg


CO2

8at.


15s

12kg

9kg


CO2

8at.


15s



GAŚNICA ŚNIEGOWA GS


Parametry

GS-6X

GS-1,5X

Środek gaśniczy

Masa środka gaśniczego

Pojemność butli

Ciśnienie robocze

Czas działania

Masa całkowita

Zasięg strumienia gaśniczego

Zakres stosowania w temperaturach

CO2

6kg


8 l

58 – 70 at

60s.

23 kg


3m

-25 do 30’C



CO2

1,5 kg


2 l

58 – 70 at

15s.

7,5 kg


2,5m

-25 do 30’C





GAŚNICA HALONOWA GH


Parametry

GH – 0,3X

GH – 0,5X

GH – 1X

GHY – 2X

Środek gaśniczy

Czynnik roboczy

Zasięg strumienia gaśniczego

Czas działania

Ciśnienie robocze

Halon 1211

Freon 12


1,5m

7s

4at



Halon 1211

Azot


2,5m

10s


8at

Halon 1211

Azot


3m

25s


6at

Halon 1211

Azot


3,5m

30s


10at



GAŚNICA PIANOWA GWP


Parametry

GWP – 12Y

GWP – 10X

Środek gaśniczy

Czynnik roboczy

Ciśnienie robocze

Zasięg strumienia gaśniczego

Czas działania

Masa całkowita

Ciśnienie przerywające płytkę bezpiecznikową

Temperatura krzepnięcia ładunku letniego

Temperatura krzepnięcia ładunku zimowego

zasada NaHCO3 + kwas H2SO4

CO2powstały w wyniku reakcji

6at

7m

55s



19kg

15at


- 30C

- 250C



Roztwór lekkiej wody

Azot


11at

5m

45s



13kg

--

- 10C



--



W handlu można spotkać również gaśnicę GWP – 12X




GAŚNICA PŁYNOWA GW


Parametry

GW – 1X

GW – 2X

GW – 9X

Środek gaśniczy

Czynnik roboczy

Temperatura krzepnięcia ładunku

Stężenie środka do pożarów grupy A

Stężenie środka do pożarów grupy B

Masa środka gaśniczego

Pyroform

CO2

-20C

6 – 9 %


10 – 15 %

1kg


Pyroform

CO2

-20C

6 – 9 %


10 – 15 %

2kg


Pyroform

CO2

-20C

6 – 9 %


10 – 15 %

3kg





  1. hydronetki

    • o pojemności 10 l – zbiornik stalowy, cylindryczny, masa napełnionej hydronetki – 17kg

    • o pojemności 15 l – zbiornik z tworzywa sztucznego w kształcie prostopadłościanu, masa napełnionej hydronetki – 19,3kg

Wydajność hydronetek 10 l/min przy 50 podwójnych suwach tłoka

  1. hydropult

  2. koc gaśniczy z tkaniny szklanej

  3. tłumica

  4. sito kominowe

    1. Agregaty gaśnicze – jest to sprzęt gaśniczy mający zapas środka gaśniczego w ilości ponad 20kg, wyposażony w urządzenia umożliwiające samodzielne, natychmiastowe prowadzenie akcji gaśniczej.

  1. agregat proszkowy

    • AP – 25

    • AP – 50

    • AP – 100

    • AP – 250

  1. agregat pianowy

    • AWP – 25

    • AWP – 50

    • AWP – 150

  1. agregat śniegowy

    • AS – 30

    • AS – 60

    • AS – 120



    1. Pompy pożarnicze – są to pompy wirowe, odśrodkowe służące do podnoszenia wody gaśniczej, przeznaczone głównie do zamontowania w motopompach i samochodach pożarniczych, wyposażone w urządzenia do zasysania wody, zawory tłoczne jednokierunkowe z możliwością zamknięcia wypływu wody oraz przyrządy pomiarowe niezbędne do wykonywania pracy pomp.

Pompy dzielą się na:



  1. ze względu na konstrukcję:

    • ssąco – tłoczące – jednostronnego i dwustronnego działania

    • wirowe

strumieniowe

szlamowe


udarowe

wysokiego ciśnienia

skrzydełkowe

głębinowe



  1. ze względu na napęd

    • M – motopompa

przenośne

przewoźne

stacjonarne


    • A – autopompa

    • TP – turbopompa

    • C – pompa ciągnikowa

  1. ze względu na wydajność

    • 8/8

    • 16/8

    • 32/8

    • 48/8


2.SPRZĘT RATOWNICZY-sprzęt pożarniczy służący do prowadzenia akcji ratownictwa technicznego oraz do ratowania ludzi i dóbr materialnych.

2.1 Drabiny pożarnicze



  1. drabina D10W-drabina dwuprzęsłowa, wysuwana za pomocą bloku, linki, systemu okuć i prowadnic. Ma dwa drążki podporowe, których odpowiedni rozstaw zapewnia jej stabilność. Drabina ta umożliwia wejście na wysokość drugiego piętra. Może być również stosowana jako pomost przy przejściach przez rowy, wykopy, itp.

Parametry:

- długość- 10000mm


    • długość dolnego przęsła-5670mm

    • długość górnego przęsła- 5800mm

    • długość drążków podporowych- 5650mm

    • rozstaw bocznic przęsła dolnego- 360

    • rozstaw bocznic przęsła górnego –300

- rozstaw szczebli - 320

    • liczba szczebli – 34

    • ciężar drabiny – 72kg

  1. drabina nasadkowa DN2,73 – jest to drabina przystawna wieloprzęsłowa przydatna w akcjach prowadzonych w piwnicach i na poddaszach. Przęsła można wykorzystać pojedynczo lub łączyć je w układzie 2,3,4. Przęsło wyposażone jest w zamki, obejmy, i szczebel korytkowy.

Parametry:

    • długość przęsła-2730

    • długość 2 przęseł –4650 mm

    • długość 3 przęseł – 6570 mm

    • długość 4 przęseł – 8490

    • rozstaw bocznic u podstawy – 480 mm

    • rozstaw bocznic u wierzchołka – 400 mm

    • liczba szczebli drewnianych – 6

    • liczba szczebli metalowych – 1

    • ciężar przęsła –12kg

  1. drabina słupkowa D3,1 – posiada specjalną konstrukcję umożliwiającą jej złożenie, na niewielkie wymiary dzięki czemu znalazła zastosowanie przy pracach wewnątrz budynków. Może być używana w kanałach, studniach itp.

Parametry:

    • długość drabiny złożonej – 3100 mm

    • długość drabiny rozłożonej – 2840 mm

    • rozstaw bocznic – 318 mm

    • rozstaw szczebli – 320 mm

    • ciężar – 7kg

d) drabina hakowa D4,2

e) drabina przystawna ciężka D5

f) drabina przystawna lekka D3,8

g) drabina rozstawna drążkowa D5R

2.2 Linkowe urządzenia ratownicze


  1. aparat ratunkowy ROLL-GLISS

  2. aparat ratunkowy WERA

2.3 Płachtowe urządzenia ratownicze



  1. koc ratowniczy

  2. koc ratowniczy z pompowanymi stelażami

  3. płótno ratownicze

  4. skokochron

  5. materac ratowniczy

  6. rękaw ratowniczy

  7. wór ratowniczy

2.4 Linki ratownicze-pleciona bezrdzeniowo z jedwabiu torlenowego, końcówki linek mają zaplecione oczka o długości 60mm, w których osadzono kausze stalowe. Linka ułożona jest w pokrowcu brezentowym. Wewnątrz torby znajduje się wkładka usztywniająca służąca także do nawijania linki do torby.

Podział linek ze względu na długość:


  1. 20 m

    • ciężar linki z pokrowcem – 2,5kg

    • ciężar linki – 2,2kg

    • długość linki – 20000mm

    • średnica – 12mm

    • wytrzymałość na zrywanie – 1500kg

    • wydłużenie – 26%

  2. 15m

  3. 30m

2.5 Sprzęt ratownictwa technicznego



  1. sprzęt ogólnego stosowania (sprzęt burzący)

    • bosaki:

    • podręczny

    • lekki

    • ciężki

    • strzechowy

    • sufitowy

    • kotwice pożarnicze

    • klucze w wykonaniu przeciwwybuchowym (nie iskrzące)

    • przecinaki

    • piłki do metalu

    • wybijaki

    • lewary o udźwigu 5t

    • liny holownicze

    • jarzma holownicze

    • lampy lutownicze

    • komplet kluczy uniwersalnych

    • INOP-UR

  1. sprzęt o napędzie hydraulicznym

    • rozpieracze ramieniowe

    • typ – LSP 40B

    • siła rozwarcia 4,3 – 11,6t

    • szerokość rozwarcia - 615mm

    • siła ciągu – 6,1t

    • droga ciągu - 530mm

    • wymiary – 774 x 299 x 170mm

    • ciężar – 18kg

    • rozpieracze kolumnowe

    • nożyce

    • typ – LS 120

    • max. siła cięcia – 23,3t

    • siła cięcia – 10,5t

    • szerokość rozwarcia 115mm

    • wymiary – 652 x 145 x 117mm

    • ciężar – 9,7kg

    • nożyce – rozpieracze (urządzenie kombi)

    • podnośniki

c) sprzęt o napędzie pneumatycznym

    • poduszki pneumatyczne jako podnośniki

    • przyssawki

    • korki uszczelniające

    • taśmy zaciskowe

    • nożyce i rozpieracze

    • młoty

    • wiertarki

d) sprzęt o napędzie spalinowym

    • piły tarczowe do cięcia betonu i stali

    • piły łańcuchowe do cięcia drewna

    • wyciągarki

    • młoty

e) sprzęt o napędzie elektrycznym

    • wiertarki

    • piły tarczowe do cięcia betonu i stali

    • piły łańcuchowe

    • wyciągarki


3. Uzbrojenie osobiste –jest to sprzęt stanowiący wyposażenie osobiste strażaka lub do ochrony osób w czasie akcji gaśniczej lub ratowniczej.

W skład uzbrojenia osobistego wchodzi:



  1. hełmy strażackie

  2. pasy strażackie

  3. zatrzaśniki

  4. topór strażacki lekki

  5. ubiór specjalny

  6. buty i ubranie ognioodporne


4. Pojazdy pożarnicze – samochody i przyczepy specjalne używane przez straże pożarne przystosowane do wykonywania zadań przy akcji gaśniczej lub ratowniczej.

Dzielą się na:


4.1 gaśnicze – G

    • samochód pożarniczy przystosowany do przewozu ludzi, sprzętu pożarniczego i środków gaśniczych przeznaczony do prowadzenia akcji gaśniczej.

Dzielą się na:

  1. lekkie do 3,5t - L

  2. średnie do 12t -

  3. ciężkie od 12t - C

4.2 specjalne – S



    • samochód specjalny, pożarniczy przystosowany do przewozu ludzi i sprzętu potrzebnego do wykonywania zadań specjalnych przy akcji gaśniczej lub ratowniczej

  1. SD – samochód specjalny z drabiną

  2. SH – 18 - samochód specjalny z podnośnikiem hydraulicznym o max. wysięgu 18m

  3. SDł – samochód specjalny dowodzenia i łączności

  4. Spgaz – samochód specjalny przeciw gazowo – pyłowy

  5. SOn – samochód specjalny oświetleniowy

  6. SRD – samochód specjalny ratownictwa drogowego

  7. SW 2000 - samochód specjalny wężowy wyposażony w węże tłoczne o dł. 2000m

  8. SRw - samochód specjalny ratownictwa wodnego

  9. SDz - samochód specjalny dźwig

  10. SChem - samochód specjalny chemiczny

  11. SKw - samochód specjalny kwatermistrzowski

  12. ST - samochód specjalny techniczny

4.3 Przyczepy pożarnicze



    • przyczepy specjalne użytkowane przez straże pożarne przystosowane do przewożenia sprzętu pożarniczego i środków gaśniczych, przeznaczone do prowadzenia akcji ratowniczo – gaśniczych.

  1. PG – przyczepa gaśnicza

  2. POsn – przyczepa oświetleniowa

  3. POd – przyczepa oddymiająca

  4. PW – przyczepa wężowa,

ŚRODKI GAŚNICZE


Ze względu na charakter działania środki gaśnicze dzielimy na:

  1. środki gaśnicze o działaniu chłodzącym

    • woda

    • woda ze zwilżaczami

    • woda ze środkami zwiększającymi jej lepkość

  1. środki gaśnicze o działaniu tłumiącym

-gazy gaśnicze ( CO2 N2, para wodna, SO2 )

    • gazy spalinowe

  1. środki gaśnicze o działaniu tłumiąco-chłodzącym

    • piana mechaniczna ( lekka, średnia, ciężka )

    • piana chemiczna

  1. środki gaśnicze o działaniu antykatalitycznym

  1. środki gaśnicze o działaniu specjalnym, np.:

    • halony +oleje mineralne

  1. Charakterystyka środków gaśniczych

2.1 woda

    • podstawowy środek gaśniczy podawany jest w postaci prądów gaśniczych.

Rodzaje prądów wody:

  1. prąd zwarty – prąd, który ma 2/3 swojej długości nie ulega rozwarstwieniu.

Zalety:

    • duży zasięg rzutu

    • duża energia kinetyczna

    • duża wydajność

    • duża celność podawania wody

Wady:

    • duża wydajność

    • zbyt małe wykorzystanie efektu chłodzącego wody ( 5-10% )

Zastosowanie:

    • gaszenie ciał stałych o zwartej budowie przy pożarach mocno rozwiniętych

    • konieczność podawania wody na znaczne odległości

    • wykorzystanie energii mechanicznej do zbijania płomienia

  1. prąd rozproszony – jest to prąd rozwarstwiony, składający się z kropel.

Dzieli się na:

    • prąd kroplisty – czyli taki, który składa się z kropli o średnicy 1 - 6 mm

    • prąd mgłowy – taki, który składa się z kropli o średnicy 0,1 – 1 mm

Zalety:

    • duży stopień wykorzystania efektu chłodzącego wody

    • małe zużycie wody

Wady:

    • mały zasięg rzutu

    • mała celność

Zastosowanie:

    • do wypierania i osadzania dymu

    • do gaszenia cieczy lżejszych od wody rozlanych na małych powierzchniach

    • do gaszenia pożarów wewnątrz budynków

    • schładzanie palących się elementów

Zastosowanie wody jako środka gaśniczego

Służy do gaszenia pożarów grupy A, C, E wyjątkowo B

Wody nie stosujemy do gaszenia:



    • metali alkaicznych

    • magnezu i jego stopów

    • aluminium

    • wapna, baru i strontu

    • karbidu i innych węglików

    • wapna palonego

    • olejów i tłuszczów

    • stężonych kwasów

Zasady bezpieczeństwa przy gaszeniu wodą urządzeń elektrycznych pod napięciem.

  1. zasady dla prądów zwartych

    • najmniejsza bezpieczna odległość prądownika od urządzenia elektrycznego pod napięciem w metrach równa jest średnicy pyszczka prądownicy w mm, np. prądownica z pyszczkiem 12mm – odległość 12m.

  1. zasada austriacka N13H38

    • zasada ta mówi, że przy prądzie elektrycznym o niskim napięciu (do 1000V) prąd wodny rozproszony podajemy z odległośći nie mniejszej niż 1m, a prąd zwarty z odległości nie mniejszej niż 3m. Przy prądzie o wysokim napięciu (powyżej 1000V) prąd rozproszony podajemy z odległości min. 3m a prąd zwarty z odległości min. 8m. Warunki te odnoszą się do pyszczka prądownicy o średnicy 12mm i ciśnieniu wody na wylocie prądownicy od 4 do 12 atm.

2.2 Piana gaśnicza – jest to dwufazowy trójwymiarowy układ koloidalny składający się z pęcherzyków powietrza oddzielonych od siebie błonami tzw. filmem utworzonym z warstewki cieczy o grubości rzędu 1 – 10 mikrometrów.
Podział piany ze względu na sposób wytwarzania:

  1. piana chemiczna

    • powstaje w wyniku reakcji chemicznej w zamkniętym zbiorniku lub przewodach między łatwo rozpuszczalnymi węglanami i mocnym kwasem lub solą hydrolizującą w wodzie, która przereagowuje silny kwas

  1. piana mechaniczna

    • powstaje przez energiczne, mechaniczne zmieszanie kilkuprocentowego wodnego roztworu środka pianotwórczego z gazem obojętnym, najczęściej powietrzem.

Podział piany ze względu na liczbę spienienia.

  1. piana ciężka – liczba spienienia do 20

  2. piana średnia – liczba spienienia od 20 do 200

  3. piana lekka – liczba spienienia powyżej 200

Parametry techniczne piany.

  1. liczba spienienia – wskazuje nam jaką ilość piany można otrzymać z określonej ilości roztworu przy znanym sposobie jej wytworzenia. Wyraża się ona stosunkiem objętości wytworzonej piany do objętości roztworu, z którego wytworzono tą pianę

  2. dyspersyjność – jest to właściwość charakteryzująca stopień rozdrobnienia piany; dyspersyjność zależy od: rodzaju środka pianotwórczego konstrukcji urządzenia wytwarzającego pianę.

Do wysoko dyspresyjnych pian zalicza się piany których średnia średnica pęcherzyków jest mniejsza niż 3mm

  1. trwałość piany – jest to zdolność do zachowania swych pierwotnych właściwości. Im niszczenie następuje wolniej tym piana jest trwalsza. Toteż trwałość piany gaśniczej o znanej liczbie spienienia określa się czasem jej niszczenia czyli wykroplenia 25% lub 50% objętości roztworu z którego została wytworzona. Trwałość piany zależy od liczby spienienia, grubości ścianek i średnicy pęcherzyków, a także od temperatury i rodzaju stykającego się z pianą środowiska.

  2. właściwości izolujące i chłodzące

    • izolacja polega na niedopuszczeniu do przedostania się tlenu do źródła ognia, im piana jest trwalsza tym mniejsza jest szansa na przebicie piany parami cieczy

    • chłodzenie zaś jest przeciwnością izolacji tzn. im piana jest mniej trwała tym efekt chłodzenia na skutek odparowania wody z piany jest większy

  1. płynność piany – zdolność do rozpływania się piany po różnych powierzchniach

Zastosowanie piany.

Do gaszenia pożarów grupy A i B

Pianę ciężką stosujemy do gaszenia:


    • pożarów na otwartych przestrzeniach ( zbiorniki i rozlewiska cieczy palnych, składy drewna)

    • gdy zachodzi konieczność podania jej na duże odległości

Pianę średnią stosujemy:

    • w warunkach umożliwiających bliskie podejście do źródła pożaru

    • w pomieszczeniach zamkniętych, może być użyta na otwartych przestrzeniach przy słabym wietrze

Pianę lekką stosujemy:

    • do gaszenia pożarów w pomieszczeniach zamkniętych (hale fabryczne, magazyny, piwnice) przy czym palące się pomieszczenia należy szybko wypełnić pianą.

Piany nie wolno stosować do gaszenia tych samych materiałów co wody z wyjątkiem cieczy palnych.

Środki pianotwórcze

Deteor 1000 – syntetyczny środek pianotwórczy służy do otrzymywania wszystkich trzech rodzajów piany

Lekka woda – syntetyczny środek pianotwórczy

2.3. Gazy gaśnicze

Są to gazy obojętne, które przy ciśnieniu i temperaturze jaki mogą się wytworzyć w warunkach pożaru zachowują swoją obojętność.



Gazy gaśnicze to:

  1. para wodna

Działanie pary wodnej:

    • polega na obniżeniu stężenia tlenu do poziomu, przy którym następuje przerwanie procesu palenia

    • należy wytworzyć tzw. stężenie gaśnicze, które przeciętnie wynosi 35%. Przy takim stężeniu pary wodnej powinno nastąpić obniżenie stężenia tlenu do granicy ok. 10 – 12% a niekiedy do 5 – 8%

Zastosowanie pary wodnej jako środka gaśniczego:

    • stosujemy do gaszenia pożarów w tych przypadkach gdzie możemy zastosować wodę jako środek gaśniczy oraz gdzie istnieje możliwość jej wytworzenia. Nie przewiduje się budowy urządzeń do wytwarzania pary wodnej tylko do celów gaśniczych, a wykorzystuje się istniejące urządzenia, które wytwarzają parę wodną do celów technologicznych.

Pary wodnej nie wolno stosować do gaszenia:

    • materiałów, które mogą palić się bez dostępu powietrza

    • urządzeń elektrycznych pod napięciem

    • przestrzeni, w której mogą przebywać ludzie

    • karbidu, metali alkaicznych oraz materiałów które w zetknięciu z wodą tworzą mieszaniny wybuchowe

    • materiałów, które nagrzewają się do temperatury powyżej rozkładu wody

Zalety pary wodnej jako środka gaśniczego:

    • możliwość pobierania pary z urządzeń technologicznych

    • możliwość podawania pary przez długi czas do miejsca pożaru

    • niski koszt urządzeń stałych i półstałych

    • para wodna wprowadzona do urządzeń pracujących w wysokich temperaturach nie wytwarza szkód

Wady pary wodnej jako środka gaśniczego:

    • brak właściwości chłodzących

    • poważne obrażenia ludzi w przypadku gdy nie zdążą ewakuować się z pomieszczeń chronionych

    • mała gęstość względem powietrza

    • ograniczenie widoczności

    • powoduje pękanie szyb

    • powoduje wahania wydajności kotłów w ciągu doby

    • powoduje straty przez zamoczenie materiałów gaszonych

  1. azot

    • dość powszechnie stosowany, głównie jako czynnik roboczy do wyrzutu innych środków gaśniczych, np.: proszku, stosowany także do zabezpieczeń przed powstaniem pożaru. Jest to gaz niepalny, nie podtrzymujący palenia, gasi przez obniżenie stężenia tlenu w otoczeniu ognia. Niezbędne sprężenie gaśnicze powinno wynosić 40 – 45%

Zakres stosowania:

    • do gaszenia aparatury chemicznej, suszarni, pieców lakierniczych, kolumn destylacyjnych i rektyfikacyjnych, mieszalników, przewodów i zbiorników kurzowych, do zabezpieczania w czasie przepompowywania dwusiarczku węgla.

  1. gazy spalinowe

    • działanie gaśnicze gazów polega na obniżeniu stężenia tlenu w powietrzu do granicy kiedy przerwany zostaje proces palenia. Aby uzyskać stężenie gaśnicze urządzenie powinno mieć taką wydajność, aby w ciągu jednej godziny można było wypełnić 25% kubatury chronionych pomieszczeń.

Zakres stosowania:

    • do gaszenia pożarów pomieszczeń, szczególnie rozpowszechnione na statkach

    • do zabezpieczania zbiorników na paliwo na tankowcach podczas remontu

    • do gaszenia pożarów w kopalniach

    • do gaszenia szybów naftowych

  1. dwutlenek węgla CO2

    • gaz bezwonny, bezbarwny, niepalny, o gęstości względem powietrza 1,529 nie przewodzi prądu elektrycznego. Główne działanie gaśnicze dwutlenku węgla to tłumienie ponadto niewielki efekt tłumienia. Średnie stężenie gaśnicze 30 – 35%

Zakres stosowania:

    • materiały stałe (drewno, włókno, słoma)

    • w przypadku, gdy nie wolno używać wody, głównie w przypadku pożaru maszyn i urządzeń pod napięciem

    • w pomieszczeniach gdzie przerabiane są ciecze palne

    • w archiwach, muzeach, bankach

    • tam gdzie trzeba wnikać w rozgrzane materiały np.: ziarno

    • zabezpieczanie zbiorników i wanien oraz kabin lakierniczych natryskowych umieszczonych w halach produkcyjnych

Dwutlenkiem węgla nie wolno gasić:

    • pożarów węgla, koksu, antracytu, siarki, metali alkaicznych

    • wodorków metali

    • wodoru

    • w obecności rozżarzonego żelaza i cynku

    • substancji, które zawierają tlen niezbędny do palenia np.: materiały wybuchowe

2.4 Proszki gaśnicze

Są to substancje stałe w stanie sypkim, uodpornione na działanie wilgoci. Podstawowym składnikiem proszków gaśniczych jest wodorowęglan sodowy lub potasowy 93 – 95% resztę stanowi tzw. wypełniacz.

Ze względu na składnik podstawowy proszki dzielimy na:


    • węglanowe

    • fosforowe

    • chlorkowe

Czynniki gaśnicze proszku:

    • dezaktywacja wolnych rodników i przerwanie łańcuchowej reakcji przebiegu spalania

    • niska temperatura topnienia powodująca szybkie przejście proszku w stan ciekły „oblepianie” powierzchni palącego się ciała nie dopuszczając tym samym powietrza

    • obecność chmury rozdrobnionego proszku nad powierzchnią palącego się ciała powoduje zmniejszenie zawartośći tlenu w otoczeniu

Proszki stosujemy do gaszenia:

    • gazów palnych

    • metali lekkich

    • urządzeń elektrycznych pod napięciem

    • cieczy palnych

    • ciał stałych

Proszki mogą być stosowane również razem z pianą gaśniczą.

TAKTYKA DZIAŁAŃ POŻARNICZYCH


Podstawowe pojęcia z taktyki:

1. Teren pożaru – obszar na którym znajdują się palące się pomieszczenia wewnętrzne, całe budynki, lasy, stogi, jak również inne obiekty lub materiały oraz budynki zagrożone bezpośrednio przez działanie wysokiej temperatury oraz zagrożone pośrednio na skutek ogni lotnych.



    1. Elementy terenu pożaru

  1. czoło (front) pożaru – jest to linia ograniczająca teren pożaru od kierunku zasadniczego, w którym pożar się rozszerza

  2. oś pożaru – linia prostopadła do frontu pożaru przechodząca przez teren pożaru, jest w zasadzie równoległa do kierunku wiatru

  3. tył pożaru – jest to linia ograniczająca teren pożaru od strony przeciwnej niż zasadniczy kierunek jego rozszerzania się

  4. skrzydło prawe i lewe pożaru – są to boczne linie ograniczające teren pożaru. Stojąc twarzą do frontu pożaru po prawej ręce jest prawe skrzydło pożaru a po lewej skrzydło lewe.

2. Teren akcji – obszar obejmujący teren pożaru oraz tereny związane z prowadzeniem akcji gaśniczej, jak np.: stanowiska wodne położone poza granicami terenu pożaru.

2.1 Teren pożaru dzieli się na



  1. pozycja wodna – jest to teren na którym rozmieszczone są punkty czerpania wody za po mocą autopompy, motopompy lub hydrantu

  2. pozycja wężowa – jest to teren przez który przebiega linia wężowa ułożona pomiędzy stanowiskiem wodnym a rozdzielaczem. Rozdzielacz znajduje się jeszcze na pozycji wężowej.

  3. pozycja ogniowa – jest to teren położony od miejsca ustawienia rozdzielacza do miejsca pożaru. Na tym terenie rozwinięte są linie gaśnicze i znajdują się stanowiska gaśnicze.

2.2 Stanowiska bojowe – miejsca zajmowane w czasie akcji przez dowódców i członków załogi wykonujących poodstawowe zadania bojowe.
Wśród, stanowisk bojowych wyróżniamy.

a) stanowisko kierownika akcji ratwoniczej - jest to miejsce pracy kierownika akcji ratowniczo-gaśniczej i ewentualnie sztabu akcji. Wybór tego miejsca jest uzależniony od sytuacji pożarowej. Stanowisko to powinno się znajdować na odcinku najbardziej zagrożonym oraz umożliwiać prowadzenie kontroli innych odcinków działania

b) stanowisko wodne - jest to miejsce ustawienia pompy pożarniczej w celu

pobierania wody z otwartego zbiornika wodnego przy użyciu linii ssawnej lub przy użyciu linii zasilającej z hydrantu

c) stanowisko rozdzielacza - miejsce, w którym ustawiono rozdzielacz

d) stanowisko gaśnicze - jest to miejsce pracy roty (prądownika) wyposażonej w linię gaśniczą lub inny sprzęt w celu wykonania określonego zadania.

2.3 Linie wężowe

Linie wężowe służą do przesyłania wody na miejsce pożaru. Dzielą się na:

a)linia główna - linia wężowa od nasady tłocznej pompy pożarniczej ustawionej na stanowisku wodnym do rozdzielacza,od którego budowane są linie gaśnicze(bez względu na ilość pomp w przypadku przetłaczania)

b) linia gaśnicza - jest to linia wężowa od nasady tłocznej pompy pożarniczej lub hydrantu do stanowisk gaśniczych albo od rozdzielacza do stanowiska gaśniczego zakończona prądownicą

c) linia zasilająca - jest to linia wężowa od hydrantu do nasady motopompy lub linia wężowa bezpośrednio od hydrantu do zbiornika na samochodzie albo linia wężowa od nasady tłocznej motopompy do zbiornika na samochodzie.

2.4 Linie działania

Są to stanowiska bojowe rozmieszczone na terenie pożaru na pewnej linii mające za zadanie wykonanie określonych działań. Dzielą się na:

a) linia natarcia - Jest to linia przebiegająca w bezpośrednim sąsiedztwie palących

się obiektów, na której są rozmieszczone stanowiska gaśnicze przeprowadzające natarcie na palący się obiekt

b) linia obrony bliższej - są to stanowiska rozmieszczone na terenie pożaru przeprowadzające obronę bezpośrednio zagrożonych obiektów

c) linia obrony dalszej - przebiega na granicy obiektów zagrożonych ogniami lotnymi

2. 5 Front działania

Jest to linia na jakiej działa związek taktyczny, jest on zależny od rodzaju użytego środka gaśniczego, ciśnienia na pyszczku pracownicy a także od rodzaju działań bojowych, siły wiatru oraz umiejętności pracy prądownika.

a).front działania przy pracy zwartym prądem wodnym wynosi :

- 10 m w natarciu

- 20 m w obronie bliższej

- 30 m w obronie dalszej

b).maksymalny zasięg taktyczny sekcji - jest to odległość na jaką sekcja może podać skuteczny prąd gaśniczy

2. 6. Odcinek bojowy

Jest to ściśle określona część terenu pożaru dla której działa jedna lub kilka jednostek taktycznych zespolonych pod wspólnym dowództwem, realizujących wydzielone zadanie bojowe stanowiące cześć ogólnego zadania bojowego. Granice odcinków bojowych ustala się według:

a) pięter, piwnic, strychów, pokoi, klatek schodowych, gdy pożar rozwija się w jednym budynku

b) części obwodu, gdy pali się sterta siana, słomy, zbiornik z paliwem itp.

c) poszczególnych obiektów gdy pożar objął teren, na którym znajduje się kilka obiektów np. budynki wiejskie

d)przegród przeciwpożarowych, w budynkach, halach podzielonych tymi przegrodami

e)części powierzchni ziemi, gdy pali się otwarty obszar np. torfowiska, lasy, łany zbóż.

2.7. Odwód taktyczny

Odwód taktyczny stanowią siły i środki pozostające w rezerwie do dyspozycji kierownika akcji na miejscu pożaru. Wielkość odwodu taktycznego powinna wynosić:

a)ok.1/3 ogólnych sił Będących do dyspozycji kierownika akcji ratowniczej

b) w przypadku pożaru cieczy palnych w zbiornikach ok. 1/2 ogólnych sił będących do dyspozycji kierownika akcji ratowniczej

c) w przypadku pożaru materiałów wybuchowych 100% ogólnych sił.


1   2   3   4   5


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna