Stacjonarne



Pobieranie 0.89 Mb.
Strona1/12
Data08.05.2016
Rozmiar0.89 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12
Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie

Wydział Filologiczno-Historyczny, Instytut Filologii Polskiej

Rok akademicki: 2012/2013


STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA ( 3 letnie zawodowe)

Stacjonarne



Specjalność DZIENNIKARSKA
Układ przedmiotów (kolejność i numeracja): zgodnie z siatką studiów



  1. Przedmioty kształcenia ogólnego (1-7)

  2. Przedmioty kształcenia podstawowego i kierunkowego (8-34)

Moduł historii literatury (12-17)

Moduł teorii literatury (18-20)

Moduł językoznawczy (21-29)

Moduł kulturoznawczy (30-33)

Seminarium dyplomowe (34)


  1. Przedmioty specjalnościowe (35-49)

Moduł: wiedza o mediach (35-37)

Moduł: język komunikacji medialnej (38-40)

Moduł: metodyka pracy dziennikarskiej (41-43)

Moduł: redakcja (44-45)

Moduł: warsztaty (46-49)

Przedmioty kształcenia ogólnego (1-7)
1.


Nazwa przedmiotu

Lektorat języka obcego

Język wykładowy:

Semestr, poziom i typ studiów

semestr 2-5, studia I stopnia

Liczba punktów ECTS: s.2 – 2p. (30g. zajęć+ 20 godzin pracy własnej), s. 3 – 2p. (30g. zajęć+ 20 godzin pracy własnej), s. 4 – 2p. (30g. zajęć+ 20 godzin pracy własnej), s. 5 – 4p. (30g. zajęć+ 30 godzin pracy własnej + 40 przygotowanie do egzaminu)

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki





Wymagania wstępne

Znajomość języka obcego (ogólnego) przynajmniej na poziomie B1

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia


forma zajęć: konwersatorium 120 godzin

sposób zaliczenia: zaliczenie z oceną, egzamin

Autor programu:

mgr Andrzej Wątroba

Prowadzący zajęcia:




Sposób walidacji efektów kształcenia

Zaliczenie poszczególnych semestrów na ocenę (kolokwia, odpowiedzi ustne i prezentacje), egzamin po 5 semestrze


I. Cele kształcenia:

Nauka języka na poziomie B2 mająca na celu jego czynne opanowanie w mowie i piśmie ze szczególnym uwzględnieniem terminologii kierunku.


II. Efekty kształcenia:

  • zna gramatykę, słownictwo danego języka na poziomie podstawowym

  • potrafi formułować wypowiedzi ustne i pisemne o określonej tematyce

  • rozpoznaje podstawowe funkcje języka w tekstach


III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu:

Zaliczenie poszczególnych semestrów na ocenę (kolokwia, odpowiedzi ustne i prezentacje), egzamin po 5 semestrze. Metoda dydaktyczna: metoda audio-wizualna, metoda kognitywna.


IV. Treści programowe:

Program zawiera materiał gramatyczny, tematykę i słownictwo, funkcje językowe na poziomie kursu B2 i realizowany jest wg szczegółowego rozkładu materiału opracowywanego przez pracowników Studium Nauki Języków Obcych AJD.


V. Literatura podstawowa:

Lemcke Ch., Rohrmann L., Schelling T.: Berliner Platz

Langenscheidt, Warszawa, 2003

Bęza St.;Eine kleine Landeskunde der deutschsprachigen Länder”

WSiP, Warszawa 2004

Langenscheidt, Warszawa 2003 oraz inne …

Bęza ST.: Nowe repetytorium gramatyczne, PWN

Hatała G., Lichtańska M.: Słownik tematyczny języka niemieckiego,

Kanion

czasopisma: Deutsch aktuell, Deutschland


VI. Literatura uzupełniająca:

Wybrane teksty specjalistyczne związane z kierunkiem studiów.




2.


Nazwa przedmiotu

Wychowanie fizyczne

Język wykładowy:

Semestr, poziom i typ studiów

s. 1 i 2, studia I stopnia

Liczba punktów ECTS: s. 1 – 1p. (30 g. udział w zajęciach), s. 2 – 1 p. (30 g. udział w zajęciach)

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki





Wymagania wstępne




Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia


forma zajęć: ćwiczenia 60 godzin

sposób zaliczenia: zaliczenie z oceną

Autor programu:

pracownicy ze Studium Wychowania Fizycznego i Sportu

Prowadzący zajęcia:




Sposób walidacji efektów kształcenia

aktywny udział w zajęciach



I. Cele kształcenia:

Celem zajęć jest kształtowanie prozdrowotnego stylu życia, umiejętności wyboru form aktywności oraz kształtowania postaw sprzyjających aktywności fizycznej przez całe życie.


II. Efekty kształcenia:

  • posiada wiedzę z zakresu kultury fizycznej

  • posiada umiejętność włączenia się w prozdrowotny styl życia, wyboru formy aktywności oraz kształtowania postaw sprzyjających aktywności fizycznej przez całe życie

  • promuje społeczne i kulturowe znaczenie sportu i aktywności fizycznej oraz pielęgnuje własne upodobania z zakresu kultury fizycznej


III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu:

Aktywny udział w zajęciach


IV. Treści programowe:

Zgodnie z wybraną formą zajęć.



3.

Nazwa przedmiotu

Technologie multimedialne

Język wykładowy: j.polski

Semestr, poziom i typ studiów

1 rok, pierwszego stopnia, semestr 1 i 2

Liczba punktów ECTS: 2 (30 g. udział w zajęciach+20 g. praca własna)+2 (30 g. udział w zajęciach+20 g. praca własna)

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki





Wymagania wstępne

Podstawowa znajomość zjawisk medialnych, umiejętność obsługi komputera i urządzeń towarzyszących w podstawowym zakresie

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia


forma zajęć: ćwiczenia – 30 godzin, 15 godzin w każdym semestrze

sposób zaliczenia: zaliczenie na stopień

Autor programu:

Dr Grażyna Pietruszewska-Kobiela

Prowadzący zajęcia:

Dr Grażyna Pietruszewska-Kobiela

Sposób walidacji efektów kształcenia

Obecność na zajęciach, bieżące merytoryczne przygotowanie, stosowanie odpowiedniej terminologii, łączenie różno źródłowych informacji, przygotowanie krótkiego wystąpienia


I. Cele kształcenia: usprawnienie posługiwania się Wordem, Excelem, PowerPointem, obsługa tablicy interaktywnej, poznanie idei jaskini interaktywnej, właściwości aktywnego podłoża (aktywna podłoga), stosowanie zasad poszanowania praw autorskich, poznanie katalogów, bibliotek i różnego typu tekstów dostępnych sieciowo
II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy: rozpoznanie społecznych uwarunkowań funkcjonowania technologii multimedialnych, wzbogacenie wiedzy na temat różnorodnych materiałów i informacji dostępnych w sieci, uzupełnienie informacji o najnowszych osiągnięciach multimedialnych

- w zakresie umiejętności: doskonali umiejętności obsługi różnego rodzaju programów wspomagających pracę i działalność informacyjną z zakresu humanistyki, umie odnaleźć odpowiednie materiały, potrafi obsługiwać urządzenia udostępniane przez uczelnię

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych: jest świadomy procesów przemian zachodzących we współczesnej kulturze, szanuje wartości intelektualne, szanuje prawa autorskie, ma świadomość oddziaływania (pozytywnego i negatywnego) multimediów na różne grupy wiekowe), potrafi propagować kulturę medialną
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu: Czynny udział w zajęciach, przygotowanie wystąpienia/prezentacji.
IV. Treści programowe: preformans wiedzy – wiedza w projektach PowerPoint, rola fotografii uczniowskiej,

wideoanaliza interakcji w muzeach i centrach nauki, mity cyfryzacji i interaktywności, język interfejsów kulturowych


V. Literatura podstawowa: W. Gołek, Technologie informacyjne mediów, Warszawa 2006; J. Jędryczkowski, Prezentacje multimedialne w procesie uczenia się studentów, Toruń 2005; Klan cyborgów. Mariaż człowieka z technologią, red. G. Gajewska, Gniezno 2008; L. Manowich, Język nowych mediów, Warszawa 2006; Z. Osiński, Technologia informacyjna w edukacji humanistycznej, Toruń 2005.
VI. Literatura uzupełniająca: M. Dębowski, M. Lemańczyk, Podstawy użytkowania komputera. Przewodnik po popularnych programach komputerowych z ćwiczeniami, Poznań 2000; A. Siemińska-Łosko, Internet w przygotowaniu nauczycieli do stosowania technologii informacyjnej, Toruń 2006.

4.

Nazwa przedmiotu

Historia filozofii (studia I stopnia, Filologia polska,

Język wykładowy: polski

Semestr, poziom i typ studiów

sem.1.

studia I stopnia



Liczba punktów ECTS: 3 (30 godzin zajeć+20 godzin lektura+25 godzin przygotowanie do egzaminu)

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki





Wymagania wstępne

Uświadomienie korzyści płynących z szeroko pojętej wiedzy filozoficznej. Uwrażliwienie na aspekty moralne, etyczne i światopoglądowe.

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia


forma zajęć: 30 g. wykładów


sposób zaliczenia: egzamin ustny

Autor programu:

Prof. nadzw. dr hab. Ireneusz Marian Świtała

Prowadzący zajęcia:

Prof. nadzw. dr hab. Ireneusz Marian Świtała

Sposób walidacji efektów kształcenia

Opracowanie pytań kontrolnych do egzaminu ustnego


I. Cele kształcenia:

Celem wykładów jest przekazanie studentom wiedzy dotyczącej najważniejszych zagadnień z zakresu historii filozofii. Ukazanie głównych stanowisk i koncepcji oraz przedstawienie głównych przedstawicieli historii filozofii. Zapoznanie z historią filozofii na przestrzeni dziejów z podstawowej myśli filozoficznej. Przekazanie studentom usystematyzowanej wiedzy z zakresu historia filozofii. Rozszerzenie wiadomości z zakresu historii filozofii, oraz czym jest historia filozofii jako nauka.


II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy:

Studiowanie historii filozofii to poznawanie różnych koncepcji o człowieku. Wiedza filozoficzna udziela pomocy oraz rozwiązuje problemy o charakterze egzystencjalnym.



- w zakresie umiejętności:

Studia filozoficzne dostarczają przede wszystkim różnorakiej wiedzy na tematy teoretyczne jak również praktyczne. Osiągnięte umiejętności filozoficzne pomagają w życiu oraz w praktyce zawodowej. Dają stabilne ugruntowanie światopoglądowe oraz kulturowe. Uzyskujemy umiejętność oraz wrażliwość na problemy związane z moralnością. Studenci mogą znaleźć zatrudnienie w wydawnictwach, w urzędach państwowych, w środkach masowego przekazu, w instytucjach samorządowych, politycznych oraz w szkolnictwie. Studenci studiujący historię filozofii zdobywają  umiejętności oceny stanu i wartości kultury jej  rozwoju oraz podejmowania odpowiednich wysiłków  w kierunku jej kształtowania  w przyszłości tj. zarówno w zakresie teoretycznym, jak i praktycznym



- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych:

Wskazanie na moralną i etyczną stronę działania filozoficznego. Zdobycie możliwości porównywania różnych poglądów, stanowisk oraz możliwości dokonywania optymalnego wyboru dla kształtowania własnego poglądu na świat i człowieka. Podkreślenie odpowiedzialności człowieka przed społeczeństwem. Historia Filozofii pozwala na odpowiednie osadzenie własnych celów zawodowych i  twórczych w szeroko pojętej kulturze i cywilizacji europejskiej.


III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu:

- Obecność na zajęciach, przygotowywanie prac pisemnych, czynny udział na zajęciach, dyskusja, zaliczenie ustne


IV. Treści programowe:

Historia filozofii. Pojęcie filozofii. Filozofia starożytna; Presokratycy, filozofowie jońscy, Pitagoreizm, Eleaci i Heraklit – sofiści. Sokrates i Platon. Arystoteles. Stoicy. Epikureizm i sceptycyzm. Neoplatonizm, Plotyn. Średniowiecze; Gnoza i manicheizm, Szkoła Aleksandryjska, Św. Augustyn, Św. Anzelm, Abelard.

Filozofia w XIII wieku; Roger Bacon, Św.Albert Wielki, Św. Tomasz z Akwinu. Duns Szkot. Ockham. Filozofia nowożytna. Filozofia renesansu; Mikołaj Machiavelli, Racjonaliści XVII wieku; Rene` Descartes (Kartezjusz), Spinoza, Empiryści brytyjscy – encyklopedyści; John Locke, David Hume, J.J. Rousseau.

Immanuel Kant. Filozofia włoska – personalizm włoski


V. Literatura podstawowa:

1. W. Tatarkiewicz: Historia filozofii, t. I-III, Warszawa 1968.

2. J. Legowicz: Zarys historii filozofii, Warszawa 1980.

3. F. Klimke: Historia filozofii, t. I-II, Kraków 1930.

4. Z. Kuderowicz: Filozofia współczesna,

5. Stępień A.B.: Wstęp do filozofii, Lublin 1976.

6. Filozofia współczesna, red. J. Tischner, Kraków 1989.

7. Kasprzyk L., Węgrzycki A.: Wprowadzenie do filozofii, Warszawa 1974.

8. Słownik filozofów, filozofia powszechna, red. B. Andrzejewski, Poznań 1995.

9. I. Świtała: Filozofowie o szczęściu. Od Platona do Milla, Częstochowa 2003.

10. I. Świtała: Wokół szczęścia, AJD, Częstochowa 2003.

11. Otfried Hoffe: Mała historia filozofii,PWN, Warszawa 2004.

12. L. Kołakowski: O co nas pytają wielcy filozofowie, Seria I, ZNAK, Kraków 2004.

13. L. Kołakowski: O co nas pytają wielcy filozofowie, Seria II, ZNAK, Kraków 2005.


VI. Literatura uzupełniająca:

Ireneusz Świtała:

1. Rozważania nad książką Zygmunta Freuda Dlaczego Wojna, w; Studia Neofilologiczne 1, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie, Częstochowa 2000, [ s. 169-175], ISBN 83-7098-674-9.

2. August Comte – etyka sentymentalna, w; Poglądy Augusta Comte`a z perspektywy XX wieku, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie, Częstochowa 1999, [47-50], ISBN 83-7098-712-5.

3. O dialogu w filozofii Jana Legowicza, w; Lumen Poloniae, Nr 2/2007, Katedra Filozofii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, Warszawa 2007, [s.93-99], ISSN 1897-9742.

4. Benedykt Spinoza – metafizyczne ujęcie etyki, w; Navigare necesse est, Wydawnictwo naukowe Mega-Plast, Warszawa 2009, [s.725-730], ISBN 83-89884-71-2.

5. Tadeusza Kotarbińskiego Traktat o dobrej robocie – wstęp do analizy krytycznej w; Lumen Poloniae, Nr 2/2010, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, Warszawa 2010, [s. 51- 62], ISSN 1897-9742.

6. Samotność a szczęście w ujęciu Władysława Tatarkiewicza, w; Parerga 4/2007, Międzynarodowe Studia Filozoficzne, Warszawa 2007, [s.105-109], ISSN 1730-0274.

7. Ks. Józef Tischner: Etyka solidarności, czyli chrześcijański model rzeczywistości społecznej i politycznej w; Etyka solidarności. W 10. rocznicę śmierci ks. Józefa Tischnera, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, Warszawa 2010, [s. 89- 105], ISBN 978-83-61087-96-0.

8. Roman Ingarden a spór o istnienie świata w; Spór o istnienie świata. W 40. rocznicę śmierci Romana Ingardena, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, Warszawa 2010, [s. 23- 35], ISBN 978-83-61087-92-2.

9. W obliczu kultury antycznej – Fryderyk Nietzsche i Narodziny tragedii albo Grecy i pesymizm Facing the Ancient Culture – Fryderyk Nietzsche and The Birth of Tragedy or the Greeks and Pessimism w; Parerga 1/2010, Międzynarodowe Studia Filozoficzne, Warszawa 2010, [s. 53-59], ISSN 1730-0274.

10. Pierre Teilhard de Chardin i jego wizja świata, w; Lux Lucit En Tenebris T I-II, Wydawnictwo Signa Temporis, Podkowa Leśna 2010, [s. 267 – 273], ISBN 978-83-62161-06-5.

11.Tolerancja, w; Kultura i wartości w czasach przemian, Wydawnictwo Wyższa Szkoła Menedżerska w Legnicy, Warszawa – Legnica – Preszow 2010, [s. 99 – 110], ISBN 83-89884-68-2.


5.



Nazwa przedmiotu

Historia Polski

Język wykładowy: język polski

Semestr, poziom i typ studiów

Semestr 2., I stopień

Liczba punktów ECTS: 3

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki


Za 15 h wykładu + 15 h ćwiczeń + 5 h konsultacji + 40 h przygotowania się do ćwiczeń i egzaminu = 75 h

Wymagania wstępne




Forma zajęć: wykład

Liczba godzin, dydaktycznych: 30

Sposób zaliczenia: zaliczenie, egzamin

Autor programu:

dr Maciej Janik

Prowadzący zajęcia:

dr Maciej Janik

Sposób walidacji efektów kształcenia

Zaliczenie z wykładu: obecność na zajęciach (co najmniej 80%).

Zaliczenie z ćwiczeń: obecność na zajęciach, uczestnictwo w dyskusji, wykonanie prac pisemnych związanych z wybranymi problemami treści programowych, zaliczenie kolokwium.

Egzamin pisemny: dotyczy pełnego zakresu chronologicznego wykładu. Obejmuje kilkanaście pytań, z których większość pomyślana jest w konwencji testu jednokrotnego lub wielokrotnego wyboru. Część zadań posiada tzw. wyposażenie źródłowe zobowiązujące zdającego do trafnej identyfikacji oraz interpretacji wybranych źródeł.



I. Cele kształcenia: Przyswojenie studentom podstawowej faktografii rozwoju historycznego narodu i państwa polskiego od X – XX w. w sposób umożliwiający im dostrzeganie historycznych uwarunkowań kultury polskiej, ze szczególnym uwzględnieniem literatury narodowej; kształtowanie umiejętności samodzielnej pracy ze źródłami historycznymi i wybranymi pozycjami literatury przedmiotu.
II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy student:

- zapoznaje się z podstawową faktografią rozwoju historycznego narodu i państwa polskiego od X – XX w.;

- poznaje rodowód historyczny współczesnych form kultury i życia społecznego Polaków;

- zapoznaje się z podstawowymi źródłami, terminologią, ocenami i literaturą w zakresie przedmiotu objętego wykładem.



- w zakresie umiejętności student:

- rozpoznaje główne okresy historii Polski pozyskując umiejętność osadzania w nich postaci, zjawisk i tendencji kultury polskiej;

- samodzielnie wyszukuje, selekcjonuje, wykorzystuje, poddaje krytycznym ocenom informacje dotyczące różnych zakresów Historii Polski;

- buduje własne, sprawne językowo narracje dotyczące wymienionych dyscyplin z wykorzystaniem właściwej im, fachowej terminologii.

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych student:

- posiada świadomość ważności polskiego dziedzictwa historycznego i jego znaczenia dla jakości dziedzictwa powszechnego;

- aktywnie uczestniczy w zajęciach przedmiotu wykazując umiejętność pracy w zespole i efektywnie organizując pracę własną.
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu:

1. Obecność na zajęciach (co najmniej 80%);

2. Uczestnictwo w dyskusji;

3. Wykonanie prac pisemnych związanych z wybranymi problemami treści programowych;

4. Zdanie egzaminu końcowego.
Ad. 1. Studentowi przysługuje prawo do jednej nieobecności na zajęciach. Wszystkie inne nieobecności student ma obowiązek zaliczyć w drodze ustnej odpowiedzi z zakresu materiału omawianego na zajęciach, na których nie był obecny, w terminie dwóch tygodni od dnia nieobecności.

Ad. 2. Student:



*Prezentuje wypowiedź bardzo merytoryczną, związaną z tematem, dowodzącą znajomości literatury przedmiotu i samodzielnej jej analizy: ocena b. dobra – dobra plus;

*Przedstawia wypowiedź poprawną merytorycznie, sygnalizującą zapoznanie się z głównymi materiałami ćwiczeń: ocena dobra

*Formułuje wypowiedź nieco powierzchowną, niezbyt wyczerpującą choć dowodzącą właściwego zrozumienia dyskutowanego problemu oraz opanowania zadowalającej wiedzy na dany temat: ocena dostateczna, dostateczna plus;

*Wypowiada się stosując znikomą ilość informacji lub nie udziela odpowiedzi: ocena niedostateczna.

Ad. 3. Prace studentów oceniane są według następujących kryteriów

1. Konstrukcja i styl wypowiedzi (0 - 6 p.)

a) całkowita zgodność z tematem - 2 p.

b) częściowa zgodność z tematem - 1 p.

c) klarowny, logiczny przebieg narracji – 2 p.

d) przejrzysta kompozycja eksponująca wstęp pracy, rozwinięcie i zakończenie zawierające wnioski i konkluzje końcowe autora – 2 p.

2. Treść (0 - 16 p.)

a) formułowanie tezy lub hipotezy do rozważań – 2 p.

b) bogata, samodzielna argumentacja – 2 p.

c) uzasadniony tematem, trafny dobór materiału rzeczowego wywodu odwołujący się do właściwego owładnięcia literaturą przedmiotu oraz źródłami – 4 p.

d) wykorzystanie adekwatnych do tematu źródeł i rzetelna ich analiza – 4 p.

c) oryginalność i dojrzałość sądów – 2 p.

d) podsumowanie, ciekawe wnioski - 2 p.

3. Forma pracy (0 – 5)

a) atrakcyjna forma pracy (użycie fotografii, diagramów, tabel, rysunków, prezentacje multimedialne) – 3p.

b) poprawne posługiwanie się przypisami i bibliografią – 2 p.

4. Język (0-3)

a) stosowanie komunikatywnej, poprawnej polszczyzny – 3 p.
30 pkt. = 100 % bardzo dobra - 91% -100%
dobra plus - 81% - 90 %
dobra - 71% - 80 %
dostateczna plus - 61% - 70%
dostateczna - 51% - 60 %.
Końcowa ocena zaliczeniowa jest średnią ważoną powstałą z uwzględnienia ocen wymienionych w działaniach od 1-5. Przypisuje się im następującą wagę: 1 – waga 3; 2 – waga 3; 3 – waga 3; 4 – waga 5.

Ad. 4. Egzamin ma formę sprawdzianu pisemnego i dotyczy pełnego zakresu chronologicznego wykładu. Sprawdzian obejmuje kilkanaście pytań, z których większość pomyślana jest w konwencji testu jednokrotnego lub wielokrotnego wyboru (punktacja od 0-2). Część zadań będzie posiadała tzw. wyposażenie źródłowe zobowiązujące zdającego do trafnej identyfikacji oraz interpretacji wybranych źródeł (najczęściej interesujących zarówno historyka, jak i językoznawcę czy też historyka literatury). Pozostałe pytania to pytania otwarte zobowiązujące studenta do krótkiego opisu (punktacja 0-5). Ocena końcowa wynika z sumy punktów i przyjęcia gradacji:


bardzo dobra - 91% -100%
dobra plus - 81% - 90 %
dobra - 71% - 80 %
dostateczna plus - 61% - 70%
dostateczna - 51% - 60 %.
IV. Treści programowe:

1.Zajęcia wstępne. 2.Słowianie w Europie wczesnego średniowiecza; geneza państwa i narodu polskiego. 3. Monarchia pierwszych Piastów 4.Od rozbicia dzielnicowego do renowacji Królestwa Polskiego. Corona Regni Poloniae. 5. Polska Jagiellonów. Czasy „złotego wieku” kultury polskiej. 6. Rzeczpospolita Obojga Narodów. Od regionalnej potęgi do kryzysu czasów saskich. 7. Sarmatyzm 8. Polska stanisławowska (1764-1795) – paradoks Oświecenia w przededniu upadku. 9. Polacy w walce o niepodległość (1795-1864). 10. Społeczeństwo polskie pod zaborami - realia bytu gospodarczego i kulturalnego. 11. Sprawa polska w latach 1914-1918. Powstanie II Rzeczpospolitej. 12. Polskie międzywojnie. 13. Polska i Polacy w okresie II wojny światowej. 14. PRL. 15. Ku nowym wyzwaniom. Polska po przełomie roku 1989.


V. Literatura podstawowa

M. Bogucka, Kultura-naród-trwanie. Dzieje kultury polskiej od zarania do 1989 roku, Warszawa 2008; A.Chwalba, Historia Polski 1795-1918, Kraków 2005; A. Chwalba, T. Kizwalter, T.Nałęcz Tomasz, A. Paczkowski, H. Samsonowicz, J. Staszewski, J. Tazbir, A. Wyczański, Polska na przestrzeni wieków, Warszawa 2006; Historia Polski, cz. 1: Wyrozumski J., do roku 1505; cz.2: Gierowski A.J., 1505-1764; tenże, 1764-1864, Warszawa 1986; I. Ihnatowicz, A. Mączak, B. Zientara, J. Żarnowski, Społeczeństwo polskie od X do XX wieku, Warszawa 1988; S. Kieniewicz, Historia Polski 1795-1918, Warszawa 1997; J. Kłoczowski, Dzieje chrześcijaństwa polskiego, Warszawa 2008; M. Kukiel, Dzieje Polski porozbiorowej (1795-1921), Paris 1983; M. Markiewicz, Historia Polski 1492-1795, Kraków 2005; W. Roszkowski (A. Albert), Historia Polski 1914-1993, Warszawa 1994 i n. wydania; S. Szczur, Historia Polski średniowiecznej, Kraków 2002; Wielka historia Polski (wydane z okazji jubileuszu 600-lecia odnowienia Akademii Krakowskiej), t. 1-4, Kraków 2003;


VI. Literatura uzupełniająca:

J. Bardach, B. Leśnodorski, W. Pietrzak, Historia ustroju i prawa polskiego, Warszawa 1996, J. Besala, Stefan Batory, Warszawa 1992. M. Bogucka, Staropolskie obyczaje XVI-XVII w., Warszawa 1994; E. Cieślak, Stanisław Leszczyński, Wrocław 1994; B. Cywiński, Rodowody niepokornych, Warszawa 1996; A. Dudek, Z. Zblewski, Utopia nad Wisłą. Historia Peerelu, Warszawa 2008; J. Dybiec, Nie tylko szablą. Nauka i kultura polska w walce o utrzymanie tożsamości narodowej 1795-1918, Kraków 2004; S. Grzybowski, Henryk Walezy, Wrocław 1980; Inteligencja polska XIX i XX wieku. Studia, red. R. Czapulis-Rastenis, t.1-6, Warszawa 1978-1991; B. Jedynak, Obyczaje domu polskiego w czasach niewoli 1795-1918, Lublin 1996; Kobieta i społeczeństwo na ziemiach polskich w XIX wieku, zbiór studiów, red. A. Żarnowska, A. Szwarc, Warszawa 1990; Z. Kuchowicz, Obyczaje staropolskie XVII-XVIII w., Łódź 1975; S. Litak, Od reformacji do Oświecenia. Kościół katolicki w Polsce nowożytnej, Lublin 1994; C. Łuczak, Polska i Polacy w drugiej wojnie światowej, Poznań 1993; Polska XVII wieku. Państwo, społeczeństwo, kultura, red. J. Tazbir, Warszawa 1974; Rzeczpospolita wielu narodów i jej tradycje, red. M. Markiewicz, A. Link-Lenczowski, Kraków 1999; W. Suleja, Józef Piłsudski, Wrocław 2004; Tradycje polityczne dawnej Polski, red. A. Sucheni-Grabowska, A. Dybowska, Warszawa 1996.



6. *przedmiot do wyboru



Nazwa przedmiotu

Etyka*

Język wykładowy: język polski

Semestr, poziom i typ studiów

Semestr 3, studia I stopnia, studia stacjonarne

Liczba punktów ECTS: 2

liczba godzin zajęć + przygotowanie się do zajęć (opracowanie zaganień, teksty lekturowe) + pisemna praca semestralna



Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki




Wymagania wstępne




Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia

forma zajęć: ćwiczenia, 15 godz.

sposób zaliczenia: zaliczenie na ocenę

Autor programu:

dr Beata Łukarska

Prowadzący zajęcia:

dr Beata Łukarska

Sposób walidacji efektów kształcenia

Pisemna praca semestralna


I. Cele kształcenia: Poznanie różnych systemów etycznych. Umiejętność oceny problemów współczesnego społeczeństwa i świata w kontekście podstawowych wartości etycznych.
II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy: zna podstawową terminologię z zakresu etyki ogólnej i historycznej; rozpoznaje wyznaczniki różnych tradycji etycznych i systemów wartościowania we współczesnym społeczeństwie i świecie.

- w zakresie umiejętności: dostrzega i rozpoznaje zróżnicowanie systemów etycznych współczesnego świata; rozumie i potrafi zdefiniować przejawy obecności podstawowych treści etycznych w głównych dziedzinach życia społecznego, politycznego, kulturowego i zawodowego; wykrywa obecność różnych przejawów wartościowania oraz systemów etycznych w nowoczesnych przekazach medialnych.

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych: w sposób świadomy akceptuje istnienie zróżnicowania systemów etycznych współczesnego społeczeństwa; potrafi aktywnie uczestniczyć w dyskusjach na temat współczesnych systemów wartości.
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu: obecność na zajęciach, aktywne uczestnictwo w zajęciach, pisemna praca semestralna.
IV. Treści programowe: Podstawowe pojęcia z zakresu etyki ogólnej i historii etyki. Główne zagadnienia i kierunki etyki. Najważniejsze systemy etyczne w historii. Etyka a religie współczesnego świata. Zróżnicowanie systemów wartości we współczesnym świecie. Etyka w życiu zawodowym. Etyka w pracy nauczyciela i wychowawcy. Etyka a media, media o etyce. Etyka a współczesne życie publiczne.
V. Literatura podstawowa: Etyka, cz. 1. pod red. J. Pawicy, Kraków 1980; Etyka, cz. 2., wybór tekstów, pod red. A. Śpiewaka, B. Szymańskiej, Kraków 1980; Etyka. Antologia tekstów, wybór, wstęp i oprac. Z. Kalita, Wrocław 1995; Etyka, pr. zb. pod red. H. Jankowskiego, Warszawa 1975; Etyka. Zarys, Kraków 1992; Etyka wobec problemów współczesnego świata, pod red. H. Promieńskiej, Katowice 2003; Hołówka J., Etyka w działaniu, Warszawa 2001; Klocker M., Tworuscha M., Tworuscha U., Etyka wielkich religii, tł. M. M. Dziekan, M. Mejer, P. Pachciarek....; Probucka D., Etyka, Wybrane zagadnienia i kierunki, Częstochowa 2004; Przecławski K., Etyka i religie na przełomie tysiącleci. Ciągłość i zmiana, Warszawa 2001; Woźniczka M., Etyka. Przewodnik metodyczny dla studentów, Częstochowa 1993
VI. Literatura uzupełniająca: Etyka a życie publiczne. Materiały VIII Jagiellońskiego Sympozjum Etycznego, Kraków 7-8 czerwca 1996, pod red. J. Pawicy.... Grabińska T., Zabierowski M., Etyka gospodarowania. Uniwersalizm Jana Pawła II i Solidarności, Wrocław 2009; Homplewicz J., Etyka pedagogiczna. Podręcznik dla wychowawców, Warszawa 2000

Legutko R., Etyka absolutna i społeczeństwo otwarte, Kraków 1994; Tischner J., Etyka a historia. Wykłady, Kraków 2000; Sagan U., Etyka w nauce, Warszawa 2003; Teichman J., Etyka społeczna. Podręcznik dla studentów, tł. A. Gąsior-Niemiec, Warszawa 2001;


6. *przedmiot do wyboru


Nazwa przedmiotu

Religioznawstwo*

Język wykładowy: język polski

Semestr, poziom i typ studiów

Semestr 3, studia I stopnia, studia stacjonarne

Liczba punktów ECTS: 2

liczba godzin zajęć + przygotowanie się do zajęć (opracowanie zagadnień, teksty lekturowe) + pisemna praca semestralna



Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki




Wymagania wstępne




Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia

forma zajęć: ćwiczenia, 15 godz.

sposób zaliczenia: zaliczenie na ocenę

Autor programu:

dr Beata Łukarska

Prowadzący zajęcia:

dr Beata Łukarska

Sposób walidacji efektów kształcenia

Pisemna praca semestralna


I. Cele kształcenia: Poznanie różnych tradycji religijnych i grup wyznaniowych. Ugruntowanie świadomości zróżnicowania współczesnego społeczeństwa pod względem wyznaniowym.
II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy: zna podstawową terminologię z zakresu religioznawstwa ogólnego, rozpoznaje materialne i niematerialne wyznaczniki różnych tradycji religijnych i wyznaniowych.

- w zakresie umiejętności: dostrzega i rozpoznaje zewnętrzne przejawy najważniejszych tradycji religijnych i wyznaniowych; wykrywa obecność różnych przejawów życia religijnego we współczesnym życiu społecznym; rozpoznaje odwołania do różnych tradycji religijnych w przekazach literackich i kulturowych.

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych: akceptuje w sposób świadomy istnienie zróżnicowania religijnego i wyznaniowego współczesnego społeczeństwa; wykazuje zainteresowanie życiem społecznym i kulturowym innych grup religijnych i wyznaniowych.
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu: obecność na zajęciach, aktywne uczestnictwo w zajęciach, pisemna praca semestralna.
IV. Treści programowe: Podstawowe pojęcia z zakresu religioznawstwa. Klasyfikacja dawnych i współczesnych religii świata. Funkcje, źródła i struktura religii. Charakterystyka przedmiotu i zakresu badań szczegółowych dziedzin religioznawstwa. Największe religie współczesnego świata (geneza, doktryna, kult, organizacja, przejawy obecności we współczesnym życiu społecznym i kulturowym). Problemy pokojowego współistnienia różnych religii i tradycji wyznaniowych. Ruch ekumeniczny w Polsce i na świecie.
V. Literatura podstawowa: Encyklopedia chrześcijaństwa. Historia i współczesność – 2000 lat nadziei, Kielce 2000; Gabriel T., Geaves R., Religie. Geneza – wiara – tradycja, Poznań 2007; Kawecki Z., Tyloch W., Wybrane problemy religioznawstwa, cz. 1-3, Warszawa 1988; Porównanie wyznań: rzymsko – katolickiego, prawosławnego, ewangelicko – augsburskiego, ewangelicko – reformowanego, Warszawa 1988; Religie świata. Encyklopedia, Kraków 2005; Religie i religijność w Polsce, pod red. J. Drabiny, Kraków 2001; Religie, kościoły, wyznania, pod red. J. Hermana i T. Hermana, Warszawa 2002; Religie świata. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1996; Rumpel A., Religie w Polsce, Łódź 2009; Religie Wschodu i Zachodu. Wybór tekstów źródłowych, Pr. zb. pod red. K. Banka, Warszawa 1991; Sakowicz E., Religioznawstwo, Lublin 2009; Tokarczyk, A., Religie współczesnego świata, Warszawa 1986; Waardenburg J., Religie i religia. Systematyczne wprowadzenie do religioznawstwa, tł. i posł. Opatrzył A. Bronk, Warszawa 1999.
VI. Literatura uzupełniająca: Ghezzi B., Cuda i mistycy. O żywotach ludzi obdarzonych dotykiem Boga, z ang. przeł J. Kabat, Warszawa 2007; Hertz A., Żydzi w kulturze polskiej, przedmową opat. J. Górski, Warszawa 1988; J. van Esse, Islam, (w:) Pięć wielkich religii świata, Warszawa 1986; Joseph Ratzinger, Wiara – prawda - tolerancja. Chrześcijaństwo a religie świata, tł. R. Zajączkowski, Kielce 2005; Kaczorowski A. W., Cuda Polski. Miejsca święte, Warszawa 2007; Khoury A. Th., Buddyzm, (w:) Pięć wielkich religii świata, Warszawa 1986; Piwko S., Jan Kalwin. Życie i dzieło, Warszawa 2005; Prawosławie – światło wiary i zdrój doświadczenia, red. K. Leśniewski, J. Leśniewska, Lublin 1999; Religie Tybetu, (w:) Zarys dziejów religii, Warszawa 1964; 4; Todd J. M., Marcin Luter.Studium biograficzne, przeł. T. Szafrański, Warszawa 1970;
7. *przedmiot do wyboru

Nazwa przedmiotu

Style literatury i kultury
i antycznej*


Język wykładowy: polski

Semestr, poziom i typ studiów

4 sem. II rok, studia stacjonarne

Liczba punktów ECTS: 2 (15 godz. – dydaktyka, ćwiczenia; 15 godz. - aktywny udział w życiu kulturalnym środowiska, organizowanie przedstawień, odczytów itp.; 5 godz. – przygotowanie własnej wypowiedzi literackiej; 15 godz. – lektura zadanych tekstów, przygotowanie teoretyczne do kolokwium).

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki




Wymagania wstępne

Student powinien posiadać wiadomości z dziedziny poetyki, a także wiedzy o kulturze, literatury antycznej, języka łacińskiego. Student powinien zatem uzyskać zaliczenie z następujących przedmiotów: literatura antyczna, poetyka, wiedza o kulturze, język łaciński.

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia


Konserwatoria obejmujące program przedmiotu; praktyczne ćwiczenia, komponowanie mów i wystąpień w różnych stylach, na różne okoliczności i tematy; konsultacje indywidualne.

Sposób zaliczenia: kolokwium pisemne i ustne

Autor programu:

Robert K. Zawadzki

Prowadzący zajęcia:

Robert K. Zawadzki

Sposób walidacji efektów kształcenia

W zakresie wiedzy i umiejętności sposób walidacji stanowi kolokwium i ocena własnych dokonań literackich studenta (np. napisana przez niego wypowiedź na podany temat itp.), W zakresie kompetencji personalnych i społecznych sposób walidacji może stanowić materialny znak, dokument świadczący o realizowaniu przez studenta kompetencji personalnych i społecznych (np. bilet wstępu do muzeum, kina, nagranie audio lub video wywiadu z ciekawymi ludźmi literatury i kultury, osobiste permormance lub audio, video własnych wystąpień publicznych, itp.).


I. Cele kształcenia: Przegląd i charakterystyka najważniejszych kategorii stylów literackich. Prezentacja wybranych zagadnień literatury starogreckiej, rzymskiej i starochrześcijańskiej, najwybitniejszych twórców i najważniejszych utworów. Wpływ i rola tych literatur na kulturę europejską i polską w szczególności.
II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy: student definiuje najważniejsze pojęcia i terminy funkcjonujące w dziedzinie stylów literackich i kulturowych, identyfikuje zjawiska najbardziej reprezentatywne dla poszczególnych nurtów, epok i kierunków literatury i kultury antycznej i starochrześcijańskiej, tłumaczy związki kultury antycznej i współczesnej, opisuje, analizuje i porównuje różne utwory literatury antycznej a także artefakty i poddaje je własnej ocenie, zna najsławniejsze i najuważniejsze dzieła i twórców kultury starożytnej Grecji i Rzymu.

- w zakresie umiejętności: student rozpoznaje zjawiska literackie kulturowe świata antycznego, charakterystyczne dla poszczególnych nurtów, epok, kierunków, posługuje się podstawowymi pojęciami teoretycznymi stylu i kultury starożytnej, paradygmatami badawczymi i pojęciami właściwymi dla dyscypliny literatury i kultury starożytnej, ugruntowuje i doskonali swą wrażliwość literacką estetyczną, potrafi tłumaczyć proste teksty łacińskie, potrafi publicznie wykazać similia, powiązana, analogie między utworami starożytnymi a późniejszymi.

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych: student ma świadomość znaczenia dziedzictwa antycznego, literatury i kultury świata starożytnego, docenia tradycję chrześcijańską w procesie kulturalnym Europy, angażuje się w promowanie wiedzy o starożytności w regionie, Polsce, Europie.
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu: Ocena aktywności na zajęciach; egzamin ustny sprawdzający wiedzę teoretyczną, wykazanie się umiejętnościami praktycznymi, polegającymi na ułożeniu i wygłoszeniu przemówienia, przeprowadzeniu wywiadu, dyskusji, sporu, itp.
IV. Treści programowe:

Przedmiot i zakres stylów literatury antycznej. Różnorodność stylów w zależności od form genologicznych. Styl utworów epickich, lirycznych, dramatycznych. Literatura świata antycznego. Znaczenie literatury świata antycznego. Forma i treść literatury świata antycznego. Stylistyka jako osobna gałąź wiedzy. Konstruowanie przemówienia, styl przemówienia, środki retoryczne. Kultura świata antycznego, jej wyróżniki, oryginalne cechy. Style architektoniczne i malarskie. Kanon piękna w rzeźbie antycznej. Relacje między sztukami plastycznymi a literaturą. Aktualność stylów literatury i kultury antycznej, ich rola w czasach współczesnych.


V. Literatura podstawowa:

- Antologia tragedii greckiej (Ajschylos, Prometeusz w okowach; Oresteja. Trylogia tragiczna; Sofokles, Król Edyp; Antygona; Eurypides, Medea; Trojanki), przełożył S. Srebrny, K. Morawski, J. Łanowski, wybrał i opracował S. Stabryła, Kraków 1989.

- Arystofanes, Komedie, przeł., wst. i przyp. J. Ławińska – Tyszkowska, Wrocław 1991.

- Cezar, Wojna galijska (przeł. l oprac. E. Konik). Wrocław—Warszawa 1978 (BN)

- Cyceron, Dzieła, t. I - VIII (przeł. E. Rykaczewskl). Paryż—Poznań 1870 - 79; Mowy wybrane (przeł. i oprac. J. Mrukówna, D. Turkowska, 8. Kołodziejczyk, przedm. K. Kumaniecki). Warszawa 1960.

- Homer, Iliada (przeł. K. Jeżewska, oprac., wstęp i koment. J. Łanowski). Wrocław 1972 (BN); Odyseja (przeł. prozą J. Parandowski). Warszawa 1953 (1972); Odyseja (przeł. L. Siemieński, wstęp Z. Abramowiczówna, oprać. J. Łanowski). Wrocław 1975 (BN).

- Horacy, Poetyka (De arte poetica, tzw. List do Pizonów). W: Trzy poetyki klasyczne, Arystoteles, Horacy, Pseudo-Longinos (oprac. T. Sinko). Wrocław 1961 (BN).

- Muza rzymska. Antologia poezji starożytnego Rzymu (wybór, oprac., przekl. i wstęp Z. Kubiak). Warszawa 1975.

- Owidiusz, Przemiany (wybrała i przeł. A. Kamieńska). Warszawa 1969; Przemiany (przeł. B. Kiciński, wybór, wstęp i objaśnienia J. Krókowski). Wrocław 1953 (BN).
VI. Literatura uzupełniająca:

- Arystoteles, Retoryka, przełożył, wstępem i komentarzem opatrzył H. Podbielski.

- E. Auerbach, Mimesis. Rzeczywistość przedstawiona w literaturze Zachodu, przełożył Z. Żabicki, Warszawa 1968.

- M. Bachtin, Estetyka twórczości słownej, przeł. D. Ulicka, Warszawa 1986.

- M.T. Cyceron, O mówcy, przełożył E. Rykaczewski, w: Pisma krasomówcze i polityczne M.T. Cycerona, Poznań 1873.

- P. Jaroszyński, Podstawy retoryki klasycznej, Warszawa 1998.

- H.D.F. Kitto, Tragedia grecka. Studium literackie, przeł. J. Margański, Bydgoszcz 1997.

- M. Kochan, Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Kraków 2005.

- H. Lausberg, Retoryka literacka, Bydgoszcz 2002.

- K. Obrębski, Retoryka dla studentów historii, politologii i W. Pisarek, Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.

- Retoryka dziś, teoria i praktyka, pod red. R. Przybylskiej, Kraków 2001.

- J. Ziomek, Retoryka opisowa, Wrocław – Warszawa – Kraków 1990.


7. *przedmiot do wyboru

Nazwa przedmiotu

Podstawy estetyki*

Język wykładowy: polski

Semestr, poziom i typ studiów

I stopnia II rok/ 4 semestr

2 pkt/ 15 godzin zajęć/ 35 praca własna

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki




Wymagania wstępne

podstawowa znajomość w zakresie historii filozofii

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia

forma zajęć: ćwiczenia 15 godzin

sposób zaliczenia: zaliczenie na ocenę

Autor programu:

dr Katarzyna Janus

Prowadzący zajęcia:

dr Katarzyna Janus

Sposób walidacji efektów kształcenia

Stworzenie szablonu eseju weryfikującego nabytą wiedzę i umiejętności


I. Cele kształcenia: Zrozumienie roli, jaką estetyka - refleksja nad sztuką i twórcą, odgrywa w historii kultury europejskiej i polskiej, uwrażliwienie na obecność obiektów estetycznych w najbliższym otoczeniu.


II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy: Ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu estetyki w kulturze. Zna podstawową terminologię związaną z estetyką. Zna i rozumie na poziomie podstawowym rolę refleksji filozoficznej. Ma podstawową wiedzę o historii filozofii ze szczególnym uwzględnieniem teorii piękna i sztuki Zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji prostych tekstów kultury.

- w zakresie umiejętności: Posiada umiejętność tworzenia prac pisemnych dotyczących zagadnień szczegółowych z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych i źródeł. Potrafi zabrać głos w dyskusji dotyczącej zagadnień w zakresie podjętej na zajęciach tematyki Potrafi samodzielnie opracować i zaprezentować proste zagadnienia związane z estetyką Samodzielnie zdobywa i ewaluuje wiedzę oraz rozwija swoje umiejętności badawcze, kierując się wskazówkami opiekuna naukowego.

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych: Potrafi pracować w zespole, przyjmując w nim różne role Efektywnie organizuje własną pracę i krytycznie ocenia jej stopień zaawansowania Jest odpowiedzialny za trafność przekazywanej wiedzy, w pracy badawczej cechuje go uczciwość i rzetelność.
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu: Praca indywidualna, praca w grupach, dyskusja, analiza tekstów naukowych z krytycznym komentarzem, ćwiczenia analityczno-interpretacyjne – praca z tekstem kultury, referat, prezentacja, konsultacje indywidualne, opieka nad studentami z indywidualnym tokiem studiów. Ocena aktywności i stanu posiadanej wiedzy podczas zajęć oraz ocena pracy pisemnej.
IV. Treści programowe: Zakres pojęcia, przedmiot estetyki - czym zajmuje się estetyka jako nauka; kategorie estetyczne takie jak: piękno, sztuka, akt twórczy, przyjemność estetyczna, przeżycie estetyczne; kategorie estetyczne w literaturze: mimesis, katharsis, decorum; związki pomiędzy sztuką i naturą, sztuką i sferą sacrum; miejsce estetyki u podstaw antropologii.
V. Literatura podstawowa: Arystoteles, Poetyka, przeł. i opr. H. Podbielski, Wrocław 1984, BN; Burke E., Dociekania filozoficzne o pochodzeniu naszych idei wzniosłości i piękna, Warszawa 1967; M.Gołaszewska, Zarys estetyki, Warszawa 1984; M.Gołaszewska, Estetyka pięciu zmysłów, Warszawa 1997; W. Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć, Warszawa 1982; Idem, Historia estetyki, t. I – III, Warszawa 1985;
VI. Literatura uzupełniająca: Ingarden R., Studia z estetyki, t. III, Warszawa 1970; Idem, Wybór pism estetycznych, Kraków 2005; Platon, Państwo, Jon, Fajdros, Uczta, przeł. W. Witwicki, wydanie dowolne; W. Stróżewski, Wokół piękna. Szkice z estetyki, Kraków 2002; Wizje i rewizje. Wielka księga estetyki w Polsce, red. K. Wilkoszewska, Kraków 2007

Przedmioty kształcenia podstawowego i kierunkowego (8-33)

8.

Nazwa przedmiotu

Język łaciński z elementami kultury antycznej

Język wykładowy: polski

Semestr, poziom i typ studiów

I rok/ sem 1,2

Liczba punktów ECTS: 6 / 60 godz. zajęć +120 praca własna; I semestr - 3 pkt. 30 ćwiczenia + 60 przygotowanie do zajęć, sprawdzianów; II semestr 3 pkt. 30 ćwiczenia + 60 przygotowanie do zajęć, sprawdzianów; egzaminu.

Profil kształcenia

Profil: ogólnoakademicki





Wymagania wstępne

znajomość gramatyki języka ojczystego oraz podstawowa wiedza o kulturze antycznej

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia

forma zajęć: ćwiczenia 2 semestry po 30 godzin

sposób zaliczenia: zaliczenie na ocenę (1 semestr), zaliczenie i egzamin na ocenę ( 2 semestr)

Autor programu:

dr Katarzyna Janus

Prowadzący zajęcia:

dr Katarzyna Janus, dr hab. prof. AJD Robert Zawadzki

Sposób walidacji efektów kształcenia

Analiza i poprawa pisemnych sprawdzianów według przygotowanych szablonów, każdorazowe omówienie popełnianych błędów w czasie zajęć.


I. Cele kształcenia: Nabycie umiejętności samodzielnego przekładu dowolnego fragmentu niezbyt skomplikowanego tekstu łacińskiego, w tym również poetyckiego, sentencji, inskrypcji. Poszerzenie świadomości językowej; dostrzeżenie obecności języka łacińskiego i kultury antycznej w analizowanych tekstach kultury.
II. Efekty kształcenia:

- w zakresie wiedzy: Zna terminologię w zakresie gramatyki łacińskiej. Zna i rozumie na poziomie podstawowym rolę refleksji językoznawczej. Zna źródłosłów łaciński leksemów funkcjonujących w rodzimym słowniku. Rozpoznaje pochodzenie toposów antycznych, funkcjonujących w rodzimej kulturze.

- w zakresie umiejętności: Samodzielnie tłumaczy proste teksty łacińskie i potrafi odnieść elementy kultury antycznej do zjawisk współczesnych

- w zakresie kompetencji personalnych i społecznych: Efektywnie organizuje własną pracę i krytycznie ocenia jej stopień zaawansowania Ma świadomość znaczenia dziedzictwa językowego, literackiego i kulturowego Europy oraz docenia tradycję i dziedzictwo kulturowe ludzkości. Zna etapy ewolucji polskiego systemu językowego, gramatykę opisową języka polskiego, potrafi w oparciu o jej znajomość dostrzec i omówić zjawiska w gramatyce łacińskiej. Ma elementarną wiedzę o powiązaniach językoznawstwa, literaturoznawstwa i kulturoznawstwa z innymi dyscyplinami humanistycznymi
III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu: analiza językowa i interpretacja tekstów, dyskusja, konsultacje indywidualne. Studenci na każdych zajęciach są sprawdzani w zakresie praktycznego ( przekład tekstów na j. polski) wykorzystania poznanego materiału gramatycznego (forma ustna). W semestrze kilkakrotnie odbywają się krótkie kolokwia pisemne, sprawdzające znajomość fleksji oraz składni łacińskiej, umiejętności korzystania ze słownika łacińsko-polskiego, łacińskiej etymologii polskich leksemów. Przedmiot kończy się egzaminem.
IV. Treści programowe: Fleksja (deklinacja, koniugacja); składnia (wybrane zagadnienia): ablativus comparationis, genetivus partitivus, nomonativus i accusativus duplex, accusativus cum infinitivo, funkcje trybu coniunctivus w zdaniach głównych. Zjawiska gramatyczne omawiane wyłącznie w oparciu o odpowiednie teksty, w tym również fragmenty dzieł autorów starożytnych (Cyceron, Cezar, Seneka, Katullus, Horacy). Przy tłumaczeniu utworów poetyckich omawiana jest budowa stóp metrycznych. Praca nad tekstem odbywa się przy uwzględnieniu kontekstów literackich i kulturowych epoki.
V. Literatura podstawowa: Wilczyński S., Zarych T., Rudimenta Latinitatis, Wrocław 1998 i nast.; Wybór tekstów łacińskich dla liceów ogólnokształcących, opr. W. Popiak, Warszawa 1987. Słownik łacińsko-polski, opr. K. Kumaniecki, wyd. dowolne. / Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk, Janina Żuławska, Język łaciński: podręcznik dla lektoratów szkół wyższych, wyd. 15 i kolejne, Warszawa PWN.
VI. Literatura uzupełniająca: Kumaniecki K. Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1997; Sobolewskij S. I., Grammatika latinskowo jazyka. Czast prakticzeskaja. Sintaksis, Moskwa 1947; W zalezności od omawianych zagadnień z zakresu kultury antycznej, każdorazowo prowadzący wskazuje literaturę przedmiotu.

9.

Nazwa przedmiotu

Nauki pomocnicze filologii polskiej z elementami edytorstwa

Język wykładowy: polski

Semestr, poziom i typ studiów

Semestr I, II, studia I stopnia, przedmiot kształcenia podstawowego - kierunkowego

Liczba punktów ECTS: 2 (15 godzin lab., 45 godzin pracy własnej +1 (15 godzin laboratorium, 15 godzin pracy własnej)

Profil kształcenia

ogólnoakademicki




Wymagania wstępne

umiejętność obsługi pakietu Office.

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia


forma zajęć: laboratoria, dwa semestry po 15 godzin

sposób zaliczenia: średnia ocen z prac wykonywanych w czasie semestru, aktywność na zajęciach

Autor programu:

dr Beata Cisowska

Prowadzący zajęcia:




Sposób walidacji efektów kształcenia

Ewaluacja dialogowa w formie rozmowy ze studentami na temat efektów kształcenia; podsumowanie wyników prac pisemnych przygotowywanych w trakcie semestru; sporządzenie protokołu rozmowy.


I. Cele kształcenia:

Przygotowanie studenta do samodzielnej pracy naukowej, nabycie umiejętności tworzenia własnego warsztatu pracy (sposoby i miejsca zdobywania informacji, korzystanie z zasobów bibliotecznych i internetowych, zasady tworzenia bibliografii, fiszek i przypisów, zasady poprawnej edycji tekstów w programach edytorskich, umiejętność tworzenia prezentacji multimedialnych).


II. Sprawdzalne efekty kształcenia:

  • student zna podstawowe źródła informacji naukowej

  • potrafi korzystać zarówno z tradycyjnych, jak i nowoczesnych środków pozyskiwania wiedzy

  • potrafi sporządzić bibliografię i przypisy

  • umie przygotować fiszki

  • zna i rozumie zasady wykorzystywania prac naukowych i powoływania się na innych autorów


III. Metody i kryteria zaliczenia przedmiotu:

Praca z komputerem, praca w bibliotece, samodzielne przygotowywanie ćwiczeń z zakresu nauk pomocniczych, omawianie na zajęciach wykonanych zadań wraz z poprawą ewentualnych błędów; określenie na początkowych zajęciach wymagań minimalnych potrzebnych do zaliczenia przedmiotu.


IV. Treści programowe:

Sposoby przygotowania do samodzielnej pracy naukowej; zasady korzystania z internetowych katalogów bibliotek; komputerowe bazy danych; bibliografia i jej rodzaje; zasady tworzenia bibliografii; przypisy – zasady tworzenia i stosowania; Internet jako źródło wiedzy; edytory tekstowe; estetyka dokumentu tekstowego; korekta tekstu.


V. Literatura podstawowa:

Bibliografia literatury polskiej; Bibliografia zawartości czasopism; W. Glenn, Word. Leksykon kieszonkowy, tłum. B. Czogalik, Gliwice 2003; Nowy Korbut; H. Sawoniak, Biblioteki współczesne, bibliografia, informacja naukowa, Katowice 1995; W kręgu książki, biblioteki i informacji naukowej, red. K. Heska-Kwaśniewicz, Katowice 2004; Winek

T., Nauki pomocnicze literaturoznawstwa, Warszawa 2007.


VI. Literatura uzupełniająca:

G. Kowalczyk, Word 2003 PL. Kurs, Warszawa 2003; Informacja naukowa: rozwój – metody – organizacja, red. Z. Żmigrodzki, W. Babik, D.Pietruch-Reizes, Warszawa 2006; Studia z informacji naukowej i dyscyplin pokrewnych, red. E.Gondek, D. Pietruch-Reizes, Katowice 2007;



10. *przedmiot do wyboru

Nazwa przedmiotu

Literatura obca (austriacka) – przedmiot do wyboru

Język wykładowy: polski

Semestr, poziom i typ studiów

semestr 5, studia pierwszego stopnia; przedmioty kształcenia podstawowego i kierunkowego

Liczba punktów ECTS: 3 (1 punkt – uczestnictwo w zajęciach; 1 punkt – lektura tekstów wymaganych na egzaminie; 1 punkt – przygotowanie się do egzaminu)

Profil kształcenia

profil: ogólnoakademicki




Wymagania wstępne

Student powinien posiadać podstawowe wiadomości z zakresu historii oraz historii literatury europejskiej

Forma zajęć, liczba godzin, dydaktycznych i sposób zaliczenia

forma zajęć: wykład 30 godz.

sposób zaliczenia: egzamin

Autor programu:

Dr hab. Elżbieta Hurnik prof. AJD

Prowadzący zajęcia:




Sposób walidacji efektów kształcenia

egzamin pisemny sprawdzający wiedzę studenta na temat literatury austriackiej oraz umiejętności analizowania tekstów literackich i osadzania ich w kontekście historycznoliterackim


I. Cele kształcenia: Celem przedmiotu jest uzyskanie przez studenta podstawowej wiedzy w zakresie historii literatury austriackiej, głównie od drugiej połowy XIX wieku, literatury najnowszej, a także poznanie jej kontekstu historycznego i kulturowego.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna