Stenogram z debaty Forum Myśli Strategicznej pt. „Inteligentna specjalizacja regionów w świetle inicjatyw Unii Europejskiej” 21 lutego 2012 r



Pobieranie 133.98 Kb.
Strona1/4
Data09.05.2016
Rozmiar133.98 Kb.
  1   2   3   4


Stenogram z debaty Forum Myśli Strategicznej

pt. „Inteligentna specjalizacja regionów w świetle inicjatyw Unii Europejskiej” - 21 lutego 2012 r.
Pani prof. Elżbieta Mączyńska, prezes PTE

Witam państwa serdecznie na naszej kolejnej debacie z cyklu „Czwartki u Ekonomistów”. Jak przystało na „Czwartki”, debata odbywa się we wtorek, ale mamy tak znakomitych referentów, panelistów, którzy są tak bardzo obowiązkami obciążeni, że czwartek byłby właściwie niemożliwy. Chciałam podziękować, na wstępie od razu chciałam podziękować i pani profesor i panu profesorowi za to, że w tym takim ciasnym kalendarzu znaleźli czas, żeby do nas przyjść. Ponieważ czasy są burzliwe i ciekawe, to chciałam na wstępie dziękując, wręcz książkę „Przez ciekawe czasy” z podziękowaniem. Mam nadzieję, że lektura zainteresuje. Proszę państwa jak zwykle muszę powtórzyć stałą formułę, że nasza debata jest nagrywana. Stenogram potem jest umieszczany na stronie internetowej. Do tego stenogramu jest otwarty dostęp, więc dziennikarze też korzystają. Proszę państwa wobec tego, jeżeli państwo by nie chcieli się nagrywać, że tak powiem, zwłaszcza, że tu widzę przedstawicieli ministerstwa, czasami niektórzy przedstawiciele ministerstwa coś mówią poza protokołem, ale mam nadzieję, że w tym przypadku tak nie będzie, a jak będzie, to nie ma żadnego kłopotu po prostu wyłączymy mikrofony i nie będzie to nagrywane. Potem my z tego stenogramu jakieś fragmenty umieszczamy w naszych biuletynach, które tu państwo mają przed sobą właśnie. Formuła jest jak zwykle taka, że mamy półtorej godziny zaplanowane na nasze spotkanie, jeżeli się odrobinę przedłuży, to nie wiem, ale w każdym razie nie dłużej jak dwie godziny. Jeżeli państwo czuliby niedosyt ze względu na krótki czas, to prosimy o przesyłanie wypowiedzi na piśmie i my Ben cenzurowania umieścimy je na naszej stronie internetowej jako głos uzupełniający do naszych obrad. Przypominam tytułu „Inteligentna specjalizacja regionów w świetle inicjatyw Unii Europejskiej”. Od razu chciałam powiedzieć, że już jak ten temat powstał, to mieliśmy pytania, albo krytykę, że co to jest inteligenta specjalizacja, to ja mówię, to mniej więcej tak samo jak inteligentny dom, w którym można zdalnie uruchomić ogrzewanie i parę innych rzeczy można zrobić, więc może te różne nowe terminy niekoniecznie wszystkich przekonują, ale takie one są. Czyli, mówimy dzisiaj o regionach i tym bardziej jestem usatysfakcjonowana że właśnie mamy takich referentów, bo pani profesor Wysokińska od lat współpracuje na różnych szczeblach z Unią Europejską i z ministerstwami, powiedziałabym tak, wcześniej z Radą Strategii Społeczno-Gospodarczej, z Urzędem Marszałkowskim w Łodzi, jest współautorką strategii dla regionu łódzkiego, zresztą o tym będzie mówiła, więc wie wszystko na temat polityki regionalnej. Natomiast pan prof. Zbigniew Strzelecki z naszego, mazowieckiego punktu widzenia jest osobą najlepiej poinformowaną o Mazowszu dlatego, że po pierwsze współpracuje z Urzędem Marszałkowskim, a po drugie kieruje projektem bardzo ważnym, wieloletnim, który się nazywa „Trendy rozwojowe Mazowsza”. To są ogromne badania, bardzo złożone, bardzo ciekawe, bardzo ciekawe wyniki są na razie, wiem, bo mam dostęp do wyników tych badań, więc są to fantastyczne badania. Pan profesor zapewne nam na ten temat coś powie, ale temat bardzo złożony i bardzo trudny i odkrywczy. Sama jestem zaskoczona ile nowych rzeczy można się dowiedzieć o Mazowszu. Wobec tego tyle wstępu proszę państwa. Teraz oddaję głos pani profesor.

Pani prof. dr hab. Zofia Wysokińska, prorektor ds. współpracy z zagranicą Uniwersytetu Łódzkiego, prodziekan Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego, kierownik Katedry Gospodarki Światowej i Integracji Europejskiej

Bardzo dziękuję. Dziękuję bardzo pani profesor za zaproszenie na to spotkanie.



Pani prof. Elżbieta Mączyńska, prezes PTE

Przepraszam pani profesor, proszę się czuć jak u siebie w domu, czym chata bogata, tam stoi kawa, proszę się częstować i naprawdę w skromnych naszych progach, jest popołudnie, więc kawa czy herbata na pewno dobrze zrobi.



Pani prof. dr hab. Zofia Wysokińska

Bardzo dziękuję za zaproszenie na dzisiejsze spotkanie. Tak jak tu powiedziała pani profesor, ja zostałam dzisiaj wyróżniona i zaproszona z powodu roli jaką ostatnio odgrywałam w regionie łódzkim, gdzie byłam szefową doradców pana marszałka województwa łódzkiego i po prostu przygotowywaliśmy w dużym dość zespole strategię, którą oczywiście tylko w zarysie w drugiej części dzisiejszej mojej prezentacji chciałabym państwu zaprezentować, w jakim kierunku poszliśmy, jak to się rozwinęło. Natomiast oczywiście temat jest frapujący, bo jest inteligentna specjalizacja regionów w świetle inicjatyw Unii Europejskiej. Taki temat został mi zaproponowany. Ja proszę państwa nie chcą zaczynać od początku, bo tu w tym gronie wszyscy znakomicie znamy politykę regionalną Unii Europejskiej i jej rozwój w kierunku polityki spójności, społeczno-gospodarczej i oczywiście są tam i cele i zasady, instrumenty, więc rozumiem, że wszyscy o tym w jakim kierunku ta polityka generalnie się rozwija, z tego sobie wszyscy zdajemy sprawę. Natomiast ja dzisiaj chciałam się skoncentrować na przyszłości, na strategii Unii i przygotowaniach naszych w Polsce do nowych strategii regionalnych w kontekście wyzwań, które przed nami stawia Komisja Europejska i w ogóle Unia Europejska. Zacznijmy od tego, jeżeli państwo pozwolicie od tego, od takiej konstatacji, która pokazuje, że właściwie głównym czynnikiem zawsze wzrostu konkurencyjności regionalnej jest innowacyjność i wysoka produktywność zastosowanych w regionie czynników wytwórczych. To jest taki punkt wyjścia do naszej dalszej analizy. Mówi się tutaj oczywiście o wzroście produktywności zastosowanych czynników wytwórczych, mam tu na myśli głównie pracę, kapitał i technologię, bo nie mówimy tu o surowcach i takich bazowych czynnikach, co oczywiście prowadzi do lepszego wykorzystania przewag konkurencyjnych w regionie jako całości i w jego podmiotach, czyli firmach, czyli spojrzenie regionalne i spojrzenie mikro. Proszę państwa ja na początku, ze względu na swoje wcześniejsze zainteresowania i ze względu na sporą ograniczoność niestety danych, które pozyskałam z Ministerstwa Gospodarki, mogą powiedzieć, że na początku starałam się pokazać to co było wyzwaniem naszym, czyli pokazać pozycję regionu łódzkiego bez współpracy eksportowej z zagranicą. Od tego zaczęłam. Ja wiem, że to wynika głównie z moich zainteresowań handlem zagranicznym od lat i chciałam pokazać, czy ten region łódzki rzeczywiście idzie w kierunku rozwojowym, bo niestety od końca lat 90. mieliśmy poczucie w naszym regionie, że po upadku jak państwo wiecie przemysłu teistyczno-odzieżowego, który cechował region łódzki, bezrobocie było bardzo wysokie. I było pytanie, czy my możemy przekształcić ten region, w region bazujący na wiedzy, w region bazujący na innowacje i w tym wszystkim co dzisiaj jest motorem takim, możemy powiedzieć czynnikiem wspierającym rozwój regionalny. I proszę popatrzeć, tutaj tak na czerwono zaznaczone cyferki mówią o pozycji regionu łódzkiego na tle innych, wszystkich regionów Polski pod względem współpracy eksportowej z zagranicą. Widzimy tutaj, że region łódzki, który dla mnie był najważniejszy, z dziesiątej pozycji przesunął się na ósmą, co świadczy o tym, że ten wysiłek, zwłaszcza w ostatnim roku badanym 2010, ale mamy dane już takie wstępne za 2011 i można powiedzieć, że ta pozycja jest utrzymana, ten region poszedł nieco do przodu. Jak pamiętam jeszcze rok 2003 była to pozycja jedenasta, więc mamy jakiś taki ciąg rozwojowy, że pozycja regionu łódzkiego w rankingu zaczęła się poprawiać. Oczywiście ja nie mogę konkurować jako przedstawicielka regionu z innymi takimi regionami, jak tutaj widzimy. Na pierwszej pozycji mamy województwo śląskie, region śląski. Na drugiej mazowieckie, jesteśmy w Warszawie, czyli państwa pozycja jest druga w Polsce. Mamy trzecią pozycję - dolnośląskie. Mamy pozycję, już nie będę szczegółowo mówiła, czwartą, wielkopolskie. Czyli ta ósma pozycja mojego regionu jest pozycją powiedziałabym dość daleko, pomimo położenia w centralnej Polsce, ale jednak dla nas satysfakcjonującą obecnie po bardzo odległej pozycji w przeszłości, którą mieliśmy. I to była taka pozycja wyjściowa do oceny pozycji regionu łódzkiego, na tle innych regionów polskich, w zakresie współpracy eksportowej z zagranicą, bo gdzie się tą konkurencyjność nie liczy, jak nie na rynkach w ogóle zagranicznych. Ja tu chciałam ją chociaż ocenić na tle innych regionów Polski. Króciutko tylko też, na wstępie, jako taka baza wyjściowa, próbowałam określić to, czy region łódzki jaką ma pozycję w przemyśle, w eksporcie w ogóle całego naszego kraju. Jest to niewysoka pozycja, bo jest to około 3 proc. Jak to wygląda w imporcie Polski, 4 - 4,5 proc. Jak to wygląda w przemyśle, czyli w eksporcie przemysłowym i w eksporcie rolnym. Wszędzie jest to ok. 3 - 3,5 proc. w eksporcie. 4 gdzieś, 3,8 w imporcie. Więc nie jest to wysoka pozycja, ale dlaczego? Przemysł właściwie można powiedzieć w regionie łódzkim, w większości zniknął, zwłaszcza ten tradycyjny kiedyś, chociaż chcą państwu również powiedzieć o takim fakcie, który pochodzi z ostatniego raportu Komisji Europejskiej ..., jest to raport oceniający stan europejskiego przemysłu za rok 2009 i tam oceniono wkład Polski w wartość dodaną przemysłu europejskiego i mogę powiedzieć bardzo jest to pozytywne, że doceniono tam rolę wkładu przemysłu tekstylnego Polski, bazującego już na nowych technologiach i bazującego na biodegradowalnych materiałach i nanomateriałach, doceniono tam wkład polskiego sektora tego przemysłu, wkład w wartość dodaną przemysłu europejskiego. Czyli, to świadczy o tym, że owszem może przemysł tradycyjny i przemysł bazujący na odzieży w dużym stopniu podupadł, bo oczywiście kosztów, konkurencji kosztowej nie jesteśmy w stanie wytrzymać z wieloma krajami Azji, gdzie w ramach ... przeniosły się firmy zachodnie ze swoją produkcją, ale w nowych technologiach tekstylnych tworzonych na politechnice Łódzkiej, tworzonych nowych materiałach, projektach, które wynikają z innowacyjnej gospodarki dzisiaj i wkładu w ten rozwój zostaliśmy bardzo poważnie odnotowani w wartości dodanej tworzonej przez Polskę w przemyśle europejskim, więc dlatego tutaj zwracam uwagę na ten fakt już takiego innowacyjnego podejścia do przemysłu w regionie łódzkim. Proszę państwa, jeszcze ostatnia, już taka tabelka, bo dalej przejdziemy już do innych spraw, ale to co świadczyło też o poprawie pozycji konkurencyjnej mojego regionu, to była zmiana udziału wysoko przetworzonych wyrobów w gospodarce regionu łódzkiego i ta zmiana była dość poważna, oczywiście ona w dużym stopniu była finansowana z funduszy strukturalnych, była finansowana przez firmy międzynarodowe, które ulokowały się w łódzkiej, specjalnej strefie ekonomicznej, ale udział wyrobów przemysłu, zwłaszcza elektromaszynowego, chemicznego, w znaczącym stopniu zwiększył się w naszym regionie i ta pozycja poprawiała się w całym okresie badanych lat od 2005 d 2010. Więc myślę, że to też świadczy o takich trendach rozwojowych w kierunku, jak wiemy podejścia w kierunku wyższego stopnia przetworzenia. Jeżeli, jeszcze bez tabel żadnych, taka konstatacja wynikająca z wpływu kapitału zagranicznego, ale w ogóle kapitału podstawowego, przypadającego na jedno przedsiębiorstwo, i w tym udziału kapitału zagranicznego. W moim regionie, w regionie łódzkim, niestety ten udział był połowę niższy średnio, niż w całej Polsce. Jak widzimy w Polsce w roku 2009, to był ostatni rok, z który mieliśmy oficjalne dane, ten kapitał podstawowy przypadający średnio na jedno przedsiębiorstwo, wynosił około 9 mln zł, w regionie łódzkim było to niecałe 5 mln zł. Można powiedzieć, że kapitał sam zagraniczny w Polsce, to średnio prawie 7 mln zł, w regionie łódzkim - 4,6 mln. Generalnie można więc powiedzieć, że przedsiębiorstwa z udziałem kapitału zagranicznego, w regionie łódzkim mają słabszą kapitalizację, niż przeciętna krajowa. I to są na razie samej dane, które stanowiły trochę taką bazę do oceny. Proszę państwa, w jakich kierunkach, teraz popatrzmy, idzie obecnie unijna polityka rozwoju regionalnego, czyli polityka całej Unii Europejskiej, z której potem, na bazie której my tworzymy programy regionalne, narodowe. Te cele przede wszystkim to pomoc regionom wykorzystać w pełni swój potencjał, bardzo ogólny cel, ale bardzo znaczący, bo my mamy wydobyć te przewagi konkurencyjne dzisiaj w regionach i pokazać w czym jesteśmy mocni i co chcemy rozwijać, korzystając z funduszy unijnych, które powinny być właściwie do tych celów później przydzielone, to jest poprawa konkurencyjności i zwiększenie poziomu zatrudnienia na szczeblu regionalnym, dzięki inwestycjom w obszarach o dużym potencjale wzrostu. Znów bardzo ogólny cel, ale my możemy do tego dopasować naszą politykę. Poza tym, jak najszybciej zbliżyć poziom dobrobytu w państwach, które przystąpiły po roku 2004 do Unii Europejskiej, oczywiście do średniej unijnej. To są ogólne cele tej polityki. Ja chciałam podkreślić, że my po wejściu do Unii, kiedy wchodziliśmy i pamiętamy, nasz PKB na jednego mieszkańca był 12 tys. euro, a dzisiaj mamy 18 tys. euro na jednego mieszkańca, to można powiedzieć, że w ciągu tych kilku lat ten przyrost był średnio w Polsce mniej więcej 6, 6,5 tys. euro na jednego mieszkańca. Myślę, że jest to niemało. Należymy do krajów zamożnych dzisiaj i mimo, że często narzekamy w Polsce, to takie są fakty, jesteśmy w takiej grupie krajów. Oczywiście, najwyżej notowany jest Luksemburg - 86 tys. euro na jednego mieszkańca, ale Polska z tym dochodem, który ma, chyba nie stoi na złej pozycji. Oczywiście dążymy do tego, żeby było tu lepiej. Przyczyny nierówności możemy powiedzieć, te różnice między regionami mogą wynikać m.in. z długofalowych zaległości związanych z oddaleniem geograficznym, to są peryferyjne regiony w Unii, na które się przeznacza środki. Z niedawnych zmian społecznych, lub gospodarczych, z dziedzictwa gospodarki poprzednio centralnie planowanej, z połączenia tych i innych czynników, które dzisiaj są obciążeniem wielu gospodarek, zwłaszcza Europy środkowowschodniej i które hamują nasze możliwości rozwojowe. Skutki takich trudności, oczywiście przejawiają się zubożeniem społeczeństwa, złą jakością szkolnictwa, wyższym bezrobociem i niewydolnością infrastruktury gospodarczej. Wiemy, drogi, linie kolejowe i to wszystko co ciągnie się jako pewna zaszłość naszego, pewnego niedorozwoju. Teraz proszę państwa powiedzmy sobie o tym, że inwestycje, które są dokonywane we wszystkich regionach Unii Europejskiej są obecnie dokonywane zgodnie ze strategią Europa 2020 i oczywiście w ramach polityki regionalnej najintensywniej są wspierane kraje Europy środkowowschodniej, szczególnie potrzebujące regiony w pozostałych krajach Unii Europejskiej, jak południe Włoch, czy peryferia w krajach północnych, to wszystko jest oczywiście nadal wspieranie z funduszy strukturalnych. Duży nacisk oczywiście kładzie się na innowacje, badania naukowe zrównoważony rozwój i kształcenie zawodowe w regionach mniej rozwiniętych. Część funduszy jest przeznaczana na projekty współpracy transgranicznej i międzyregionalnej. To są kierunki. A patrząc na nowe programy strategiczne Unii, zgodnie ze strategią Europa 2020, czyli do roku 2020 mamy jasne cele, i tylko trzy. Te trzy cele to wzrost innowacyjności gospodarki i zdolność do rozwoju opartego na przewadze wynikającego z kreatywności i jej dobrze wykształconych obywateli, ich zdolności do przedsiębiorczości i podejmowania aktywnej współpracy z krajami spoza Unii, bo to jest ten główny cel. Czyli głównie z rozwijającymi się krajami Azji i Afryki. Dzisiaj obserwujemy jaka jest wielka intensywność działań Francji, na rynkach rolnych Afryki proszę państwa, na rynkach, gdzie Francja wchodzi bardzo intensywnie rozwijając sektor rolny i biznes rolny, który dzisiaj jest, mówimy w warunkach zagrożeń światowym kryzysem żywnościowym, to te działania oczywiście pokazują jak kraje zachodniej Europy starają się wejść w te różne działania biznesowe, zwłaszcza, że chcę tu podkreślić jedno, my w ostatnim raporcie Global ... za rok 2011, zostaliśmy ocenieni jako kraj, który jest między etapem drugim rozwoju a tym najwyższym trzecim na ścieżce dochodzenia do etapu trzeciego i różnią nas od tego trzeciego etapu dwa główne czynniki. Te dwa główne czynniki to jest innowacyjność niedostateczna oczywiście, innowacyjność, żeby osiągnąć ten poziom i drugi, to jest zdolność biznesowa, ale zdolność biznesowa również na rynku międzynarodowym. Jeżeli w tych obszarach umiędzynarodowienia firm, zdolności biznesowej, zdolności do wychodzenia na rynek międzynarodowy przez stworzenie filii w innych krajach, byśmy poprawili nasze wyniki, to właściwie dołączamy do czołówki, zwłaszcza, że tu też musimy jedno podkreślić, że na 27 krajów członkowskich Unii Polska jest w konkurencyjności na czternastej pozycji obecnie. Czternasta pozycja to jest wyżej niż obecnie trochę podupadające, mówiąc delikatnie gospodarki Włoch, oczywiście, na 86 Grecja w tej chwili, Hiszpania, i Portugalia. Ale my jesteśmy na 14-tej. Czyli jesteśmy na 27 krajów członkowskich w Unii nieźle notowani, mimo, że ciągle w kraju narzekamy. Drugi cel, to jest wdrażanie zasady zrównoważonego rozwoju, czyli oczywiście budowa gospodarki opartej na przyjaznych dla środowiska naturalnego technologiach tych środowiskowych, czystych. I oczywiście trzeci cel, który dzisiaj jest celem ogólnoświatowym - walka z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, gdzie chodzi o to, żebyśmy osiągnęli dany nam cel, niższy niż inne kraje zachodniej Europy, czyli mamy osiągnąć 71 proc. ludzi zdolnych do pracy, z potencjałem do możliwości startowania do rynku pracy. 71 proc. mamy osiągnąć wśród ogólnej populacji ludzi zdolnych do zatrudnienia, albo do wykonywania pracy w ramach własnych firm. Proszę państwa, tutaj proszę przyjąć wskaźnik dla całej Europy jest 75 proc. Polska miała najniższy, bo miała 58 proc., czyli 58 proc. ludzi zdolnych do pracy w naszym kraju pracowało. Wskaźnik 71 proc. jest bardzo ambitny w naszym kraju, na pewno, ale wydaje mi się, że na pewno w tym kierunku też powinniśmy iść, zwłaszcza że jak dzisiaj popatrzymy, że 30 proc. światowego PKB to jest Unii Europejskiej, który tworzy tylko pół miliarda ludzi. Jak porównamy to z podobnym udziałem, też 30 proc., około, trochę mniej, tworzonego PKB przez Azję, ale przez 4 mld ludzi i 3 proc. światowego PKB tworzone przez Afrykę, gdzie jest miliard ludzi, to te wskaźniki mówią same za siebie. Ja myślę, że Europa, jeżeli nie będzie bazowała na innowacjach, na tych zasadach czystej gospodarki, jeżeli nie włączy więcej ludzi do pracy, do tworzenia tego europejskiego i narodowego bogactwa, po prostu przestanie być konkurencyjna. Zdajemy sobie z tego sprawę i to samo dotyczy naszej, oczywiście polskiej gospodarki. Czyli mogę powiedzieć jasno, że z punktu widzenia rozwoju regionalnego, wzrost innowacyjności gospodarczej w najbliższych latach urasta do rangi czołowego wyzwania rozwojowego. Proszę państwa, znamy wszyscy cele, które nam spędzają sen z oczu, czyli cele 20 - 20 - 20 w zakresie klimatu i energii, czyli chodzi o zwiększenie do roku 2020 w zakresie efektywności energetycznej, chodzi również o zwiększenie do roku 2020 udziału energii ze źródeł odnawialnych do 20 proc. całkowitego zużycia energii finalnej w Europie, zmniejszenia do roku 2020 emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 20 proc. w porównaniu do 1990 r. Czyli to jest do tamtego okresu, a pamiętajmy, że myśmy wtedy mieli jeszcze silnie rozwinięty przemysł, więc my dzisiaj aż tak wielkiego problemu z tym nie mamy, dlatego, że bazujemy, odnosimy to do gospodarki gdzie przestarzały przemysł, silnie emisyjny. My dzisiaj właściwie chcemy tworzyć przemysł innowacyjny, bazujący na wiedzy, na wynikach badań naukowych, na instytutach naukowo-badawczych, itd. i uczelniach. Natomiast jesteśmy krajem bazującym na węglu i zdajemy sobie z tego sprawę, że jest to z jednej strony nasze wielkie bogactwo, ale z drugiej strony rodzi nam to problemy, ponieważ będzie generowało większe emisje gazów cieplarnianych do atmosfery i my powinniśmy właściwie w kraju czym się zająć. Główny cel dla wszystkich ministerstw to powinien być jeden. Znaleźć technologie, które doprowadzą do tego, że jednocześnie korzystając z węgla będziemy mieć niską emisję gazów cieplarnianych do atmosfery. Czyli, technologie niskoemisyjne są naprawdę narodowym wyzwaniem uważam, w tej chwili dla szczebla ministra gospodarki. Myślę, że już nie będziemy tu szczegółowo mówić o tych wskaźnikach, bo przed chwilą o nich mówiliśmy, że to zatrudnienie powinniśmy podnieść. Polska ma wskaźnik 71, nie 75, a średnia dla Europy ma być 75. Cele 2020, zwiększyć nakłady na badania i rozwój, jak zwykle mówimy do 3 proc. PKB. Oczywiście te badania są finansowane dzisiaj z funduszy strukturalnych, są finansowane z VII programu ramowego, więc te wskaźniki zdecydowanie będą szły w górę, o ile młodzi ludzie będą bardziej zaangażowani w projekty. Myślę, że są. Mamy to, co jest w tytule, inicjatywy przewodnie w strategii Europa 2020, unia innowacji, czyli jeszcze raz, bazowanie na innowacjach, młodzież w drodze, czyli mobilność w ramach Europy, programy Erasmus. Proszę państwa, ja mogę powiedzieć, my w regionie łódzkim, Uniwersytet Łódzki w tej chwili jest na drugiej pozycji, obok Uniwersytetu Warszawskiego jako lider mobilności. Ja nie chcę tak mówić, ale jestem prorektorem ds. współpracy z zagranicą, dlatego ja jestem z tego szczególnie dumna. Poza tym, mamy europejską agendę cyfrową. Tu mamy wsparcie dla gospodarki efektywniej korzystającej z zasobów. Chodzi o to, żeby Europa zmniejszyła zależność od importu ropy i gazu z krajów spoza Unii. Dzisiaj od gazu dostarczanego z Rosji, z trzech krajów: Rosja, Norwegia i Algieria, ten import to jest 70 proc. całego zapotrzebowania Unii Europejskiej na gaz. Proszę popatrzeć jaka jest silna zależność dlatego wiemy, Europa idzie w odnawialne źródła energii. Oczywiście jest liderem w świecie, a my też myślę, że będziemy takie działania podejmować, bo jest to oczywiście związane z rozwojem i ze środkami przede wszystkim, które na ten cel będziemy dostawać. Kolejna sprawa, to nowe umiejętności, wzrost zatrudnienia i europejski program walki z ubóstwem. Proszę państwa, ja mogę powiedzieć o moim regionie teraz w kontekście tego, bo co my tutaj mamy do stworzenia. Przede wszystkim w Łodzi rozwijają się centra logistyczne i w całym województwie. Jest znaczny postęp w budowie sieci autostrad, infrastruktury kolejowej, rozbudowa lotniska, ale daleko nam do Polski południowej czy Polski północnej, ponieważ wiemy jak się jedzie samochodem z Łodzi do Warszawy, nie muszę nikomu tłumaczyć, jest to co najmniej cztery godziny teraz. Umiejscowienie Łodzi jako jednego z 18 ośrodków miejskich, najważniejszych z punktu widzenia wzrostu i zatrudnienia. I tu jesteśmy zgodni z krajową strategią rozwoju regionalnego, tworzoną w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. Również przedsiębiorstwa zagraniczne o średniej wielkości, bardzo chętnie lokują się w naszym regionie i to podnosi konkurencyjność. Również, jest planowana rewitalizacja całego centrum Łodzi i z tym wiążemy ogromne nadzieje. Może, ponieważ ten czas jest ograniczony, może jeszcze króciutko o pewnych lokomotywach rozwojowych, które na najbliższe lata, możemy powiedzieć do roku 2020, są wyzwaniem. Jest to oczywiście biotechnologia, w związku z grożącym też kryzysem żywnościowym, proszę spojrzeć na strony ... dzisiaj. Tam najlepiej mamy wszystkie dokumenty, które to potwierdzają, ..., który idzie w tym kierunku. Ja mam partnerów w projekcie, Francuzów, którzy właściwie tylko przebywają w Afryce i tworzą warunki biznesu dużego. Więc jest to po prostu wielka aktywność. Dalej, mówimy budownictwo, pod warunkiem stosowania inteligentnych technologii, konstrukcji budynków. W państwa regionie, bo ja tutaj tego nie wytłuściłam, ale region mazowiecki, sektor produkcji kosmetyków i świadczenia usług kosmetycznych, wielki rozwój tego sektora. Ekoprzemysł, produkcji urządzeń i technologii na rzecz oczyszczania wiedzy, powietrza i gleby. Sektor usług środowiskowych. Recykling, który niedawno dopiero stał się wspólnym rynkiem 2008-2009, więc jest to wielki też potencjał rozwojowy. Oczyszczalnie ścieków, usługi na rzecz zmniejszania stopnia zanieczyszczeń i energetyka bazująca na odnawialnych, alternatywnych źródłach energii. Cały sektor spożywczy, agrosektor, agrobiznes cały, sektor konserwacji, usług konserwacji zabytków. ... sektor. Transport, niestety upadły nam szybkie koleje w naszym regionie, ubolewamy nad tym. Upadł nam sektor, już spółka upadła, która była utworzona.
  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna