Strategia Energetyki Województwa Lubuskiego Załącznik 1 Analiza stanu istniejącego systemów energetycznych



Pobieranie 1.79 Mb.
Strona27/27
Data29.04.2016
Rozmiar1.79 Mb.
1   ...   19   20   21   22   23   24   25   26   27

1.32Energia elektryczna


Większość odbiorców energii elektrycznej na terenie województwa lubuskiego zaopatrywana jest w nią przez:

ENEA Operator Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (Oddział w Gorzowie Wielkopolskim i Oddział w Zielonej Górze),

oraz w zasięgu lokalnym:

PKP Energetyka Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, Zakład Pomorski w Szczecinie oraz Zakład Zachodni w Poznaniu,

Zakład Energoelektryczny ENERGO-STIL Sp. z o.o. z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim,

Arctic Paper Kostrzyn S.A.


Wszystkie wymienione przedsiębiorstwa energetyczne posiadają aktualne i obowiązujące na dzień 31.10.2012 r. koncesje i taryfy na energię elektryczną, ale zarówno ZE ENERGO-STIL Sp. z o.o. jak i Arctic Paper Kostrzyn S.A. dostarczają prąd jedynie odbiorcom przemysłowym i nie posiadają grup taryfowych, do których można by zakwalifikować gospodarstwa domowe (G11 i G12). W związku z powyższym zostały pominięte w dalszych analizach porównawczych.
W Tabeli Z-7-8 i Z-7-9w Załączniku znajduje się wyciąg z „Taryfy energii elektrycznej” ENEA Operator pokazujący opłaty dla odbiorców odpowiednio z obszaru gorzowskiego i zielonogórskiego, zasilanych niezależnie od poziomu napięcia (grupy taryfowe G11 i G12). Taryfa została zatwierdzona decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki nr DTA-4211-76(13)/2011/13854/V/BH z dnia 19 grudnia 2011 roku.
W Tabeli Z-7-10 i Z-7-11w Załączniku znajduje się wyciąg z „Taryfy energii elektrycznej” PKP Energetyka pokazujący opłaty dla odbiorców z obszaru odpowiednio poznańskiego i szczecińskiego, zasilanych niezależnie od poziomu napięcia (grupy taryfowe G11 i G12). Taryfa została zatwierdzona decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki nr DTA-4211-(7)11/2012/3158/XI/KG z dnia 5 kwietnia 2012 roku.
Poniżej przedstawiono wykresy obrazujące zmianę ceny jednostkowej 1 kWh energii elektrycznej w taryfie G11 i G12 w latach 2001-2012 pochodzącej z:

ENEA Operator - obszar gorzowski,

ENEA Operator - obszar zielonogórski.
Wykres 7 25 Porównanie jednostkowych cen energii elektrycznej pochodzącej z ENEA Operator – obszar gorzowski w latach 2001-2012 wg grupy taryfowej G11 (brutto)



Wykres 7 26 Porównanie jednostkowych cen energii elektrycznej pochodzącej z ENEA Operator – obszar zielonogórski w latach 2001-2012 wg grupy taryfowej G11 (brutto)


Wykres 7 27 Porównanie jednostkowych cen energii elektrycznej pochodzącej z ENEA Operator – obszar gorzowski w latach 2001-2012 wg grupy taryfowej G12 (brutto)



Wykres 7 28 Porównanie jednostkowych cen energii elektrycznej pochodzącej z ENEA Operator – obszar zielonogórski w latach 2001-2012 wg grupy taryfowej G12 (brutto)


Analizując powyższe wykresy można stwierdzić, iż cena energii elektrycznej z grupy taryfowej G11 i G12 w latach 2001-2012 cechowała się tendencją wzrostową niezależnie od obszaru zasilania.
Jednostkowa cena energii elektrycznej z ENEA Operator – obszar gorzowski w grupie taryfowej G11 w latach 2001-2012 systematycznie wzrastała, jedynie w roku 2006 wykazała nieznaczny spadek, zaś największy wzrost nastąpił od roku 2008.
Jednostkowa cena energii elektrycznej z ENEA Operator – obszar zielonogórski gorzowski w grupie taryfowej G11 w roku 2003 wykazała nieznaczny spadek, zaś największy wzrost, podobnie jak w obszarze gorzowskim, nastąpił od roku 2008.
Kształtowanie się ceny energii elektrycznej w grupie taryfowej G12 jest zbieżne z tendencjami w grupie G11.

Średni wzrost ceny energii elektrycznej w taryfie G11 w analizowanych przedsiębiorstwach w latach 2001-2012 wyniósł ok. 60-70% przy czym sumaryczna inflacja w tym okresie wyniosła około 27%.


Podobna sytuacja występuje w grupie taryfowej G12 we wszystkich analizowanych obszarach. W latach 2001-2012 można zaobserwować regularne wzrosty ceny energii elektrycznej, które łącznie wyniosły ok 55% - 70% w zależności od przedsiębiorstwa i obszaru zasilania.
Poniżej przedstawiono wykresy prezentujące koszt jednostkowy 1 kWh z ENEA Operator oraz PKP Energetyka na tle innych, wybranych zakładów energetycznych w kraju dla odbiorców energii elektrycznej zakwalifikowanych do grup taryfowych G11.
Wykres 7 29 Porównanie taryf zakładów energetycznych wg grupy taryfowej G11 (zł/kWh brutto)


Na tle kraju, cena energii elektrycznej w grupie taryfowej G11 z na obszarze województwa lubuskiego kształtuje się na przeciętnym poziomie bez względu na roczne zużycie. Najwyższą ceną niezależnie od rocznego zużycia cechuje się energia elektryczna z ENERGA-Kalisz, zaś najniższą cenę (przy zapotrzebowaniu przekraczającym 700 kWh/rok) oferuje swoim odbiorcom Tauron Dystrybucja S.A. - Gliwice (dawniej VATTENFALL GZE).

1.33Porównanie kosztów energii cieplnej z różnych paliw - budownictwo jedno - i wielorodzinne


Dla zobrazowania wysokości kosztów ponoszonych przez odbiorców energii cieplnej w poniższej tabeli przedstawiono porównanie kosztów paliw dostępnych na rynku w układzie zł za jednostkę energii w paliwie dla poniżej przyjętych założeń:

koszty biomasy są wyliczone na podstawie średnich kosztów jej pozyskania i składowania;



koszty gazu ziemnego wyliczono na podstawie aktualnych taryf przy założeniu, że roczne zużycie gazu jest na poziomie 2 000 m³ (wg grupy taryfowej W-3.12T) oraz 2 500 m3 (wg grupy taryfowej S-2.12T).
Tabela 7 35 Porównanie kosztów energii cieplnej z różnych paliw (z uwzględnieniem sprawności urządzeń przetwarzających)

Nośnik energii

Cena paliwa

Wartość opałowa

Sprawność

Koszt energii

zł/Mg

GJ/Mg

%

zł/GJ

węgiel groszek I/II

581,00

27

80%

26,90

węgiel orzech I/II

619,00

28

75%

29,48

węgiel kostka I/II

662,00

29

75%

30,44

odpady drzewne

469,00

12

80%

48,85

brykiet opałowy

730,00

19,5

75%

49,91

gaz ziemny (S-2.12T z WSG)

1,7940

28,5

90%

69,94

pelet

960,00

17

80%

70,59

gaz ziemny (S-2.12T z DSG)

1,8264

28,5

90%

71,20

gaz ziemny (HD-2 z DUON)

2,4979

35,5

90%

78,18

gaz ziemny (W-3.12T z WSG)

2,5046

35,5

90%

78,39

gaz ziemny (W-3.12T z DSG)

2,5194

35,5

90%

78,85

olej opałowy ciężki C3

2 765,00

39

85%

83,41

gaz ziemny (G-1 z EWE)

2,8511

35,5

90%

89,24

olej opałowy lekki

4 558,00

43

85%

124,71

gaz płynny

5 452,00

46

90%

131,69

* - [zł/m³].

** - [zł/kWh]


Jak widać z powyższego zestawienia istnieje duża rozbieżność pomiędzy jednostkowymi kosztami energii (w zł/GJ) wytwarzanej z poszczególnych paliw.

Jednak należy pamiętać, że jest to tylko jeden ze składników całkowitych kosztów, jakie ponosi odbiorca za zużycie energii. W ich skład wchodzi również m.in.: koszt urządzenia przetwarzającego energię powyższych nośników na ciepło, koszty dostawy itp.

Dla porównania koszt ciepła do węzła cieplnego odbiorcy z EC Zielona Góra (przy założeniu 1MW=6500 GJ) wynosi 66,15 zł/GJ.

Koszt ciepła wytwarzanego z energii elektrycznej w grupie taryfowej G12 dla odbiorców ENEA Operator (obszar zielonogórski), przy założeniu proporcji poboru energii: 30% w dzień i 70% w nocy oraz rocznym zużyciu na poziomie 10 000 kWh wynosi ok. 118 zł/GJ.



1.34Wpływ liberalizacji ryku energii (zasada TPA) na gospodarkę energetyczną gminy


Idea konkurencyjnego rynku nośników energii stała się podstawą prac nad prawem dającym możliwość konsumentom na swobodny wybór, jak również i zmianę dostawcy energii. Na gruncie prawodawstwa europejskiego powstała koncepcja Third Party Access (tzw. dostępu stron trzecich), która została zaimplementowana w prawie wspólnotowym na mocy dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad dla wewnętrznego rynku energii elektrycznej i uchylona dyrektywą 96/92/WE. Art. 3 ust. 5 Dyrektywy zobowiązał kraje członkowskie do spowodowania, że uprawnieni odbiorcy mogliby zmienić sprzedawcę energii.
Dyrektywa określała, że zastosowanie zasady TPA powinno odbywać się na podstawie taryf (lub co najmniej metodyki opracowywania taryf, w zależności od systemu regulacji przyjętego przez poszczególne państwa członkowskie) zatwierdzanych przez organy regulacyjne. Wymagane jest, aby taryfy były obiektywne i zapewniające równe traktowanie wszystkich użytkowników. Państwa członkowskie muszą zapewnić powszechny dostęp do nich i w związku z tym narzucić obowiązek ich publikowania.

Dyrektywa nałożyła na państwa członkowskie obowiązek rozdzielenia działalności operatorskiej od pozostałych rodzajów działalności przedsiębiorstw energetycznych zintegrowanych pionowo.


Zasada TPA (Third-pass Access) została określona w art. 4 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. - Prawo Energetyczne (Dz.U z 2006 r. nr 89, poz. 625 z późn. zm.) w myśl którego:

1. Odbiorca paliw gazowych lub energii ma prawo zakupu tych paliw lub energii od wybranego przez siebie sprzedawcy.



2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników systemu, umożliwia odbiorcy paliw gazowych lub energii przyłączonemu do jego sieci zmianę sprzedawcy paliw gazowych lub energii, na warunkach i w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub 3.”
Rynek elektroenergetyczny

Zgodnie z ustawą polscy odbiorcy mają prawo zakupu energii elektrycznej od wybranego przez siebie sprzedawcy (art. 4j). Dodatkowo, aby zapewnić odbiorcom możliwość korzystania z nadanego im prawa, ustawodawca zobowiązał przedsiębiorstwa świadczące usługi przesyłowe lub dystrybucyjne energii elektrycznej do świadczenia tych usług, na zasadzie równoprawnego traktowania, wszystkim odbiorcom (art. 4 ust. 2). Świadczenie tych usług odbywa się na podstawie stosownej umowy.

Zasada TPA w przypadku nośników energii ma zastosowanie dla energii elektrycznej oraz paliw gazowych. Specyfika sektora ciepłowniczego i jego zasięg lokalny ograniczają w znacznym stopniu zakres funkcjonowania zasady TPA w tym sektorze.

Energia elektryczna sprzedawana jest na terenie województwa lubuskiego głównie przez firmę Enea S.A. Na mocy postanowień zasady TPA zawartych w ustawie Prawo energetyczne, każdy odbiorca energii elektrycznej z terenu województwa ma możliwość swobodnego wyboru sprzedawcy energii niezależnie od regionu, w którym odbiorca się znajduje.


Zasada TPA pozwalająca na swobodną zmianę sprzedawcy energii elektrycznej ma coraz to szersze zastosowanie w przypadku zakupu energii na użytek jednostek gminnych. Gmina, zobowiązana na mocy ustawy o samorządzie gminnym do zabezpieczenia dostaw energii elektrycznej na jej terenie, ma możliwość przeprowadzania zakupów energii elektrycznej w warunkach rynkowych. Wysoki wolumen zakupów pozwala na znaczne ograniczenie jej kosztów poprzez tzw. efekt skali. Dobrym przykładem takiego postępowania jest Gmina Częstochowa, która poprzez zakup energii w układzie rynkowym ograniczyła jej koszty w latach 2009-2011 łącznie o ok. 3,7 mln zł.

Rynek paliw gazowych

W chwili obecnej, w związku z postępującymi pracami prowadzonymi przez UE mającymi na celu liberalizację rynku gazu ziemnego, rośnie presja na państwa członkowskie, by kładły nacisk na wzrost konkurencji na rynku paliw gazowych. W myśl zasady TPA efektywny rynek powinien zapewniać równy dostęp do infrastruktury gazowej stron trzecich. W dalszej perspektywie taki stan rzeczy zapewnić powinien wzrost konkurencji na rynku paliw gazowych, jak również zatrzymanie wzrostu kosztów zużycia tego nośnika energii.

Strukturę polskiego sektora gazowniczego przy zastosowaniu zasady TPA przedstawia poniższy rysunek.
Rysunek 7 13Struktura zliberalizowanego sektora gazowniczego (przy zastosowaniu zasady TPA)

group 5

Źródło: Oracz H., „Liberalizacja polskiego rynku paliw gazowych. Większa przejrzystość gazu”, 2005.
Obecnie na obszarze kraju działalność polegającą na świadczeniu usług przesyłu gazu świadczy Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. Zadania w zakresie dystrybucji paliwa gazowego odbiorcom świadczyło do niedawna sześć spółek gazownictwa zlokalizowanych na terenie całego kraju, obecnie po konsolidacji PGNiG SPV4 Sp. z o.o. z oddziałami zasięgiem oddziaływania odpowiadającym dotychczasowym spółkom. Sprzedażą gazu ziemnego zajmuje się spółka PGNiG S.A.

Zasada TPA na rynku paliw gazowych w Polsce ma obecnie zastosowanie jedynie na rynkach lokalnych, gdzie działalność w zakresie sprzedaży gazu prowadzi kilka przedsiębiorstw.


Rynek energetyki cieplnej

W związku ze specyfiką branży ciepłowniczej, charakteryzującą się brakiem połączeń pomiędzy lokalnymi systemami ciepłowniczymi oraz z uwagi na brak możliwości przesyłu ciepła na znaczne odległości, przedsiębiorstwa ciepłownicze prowadzą swoją działalność w warunkach monopolu naturalnego. Zasada TPA w tym sektorze nie ma zastosowania.




1 Osiągalna moc cieplna od 01.01.2013

1   ...   19   20   21   22   23   24   25   26   27


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna